Adhyaya 21
The Greatness of Giving Food and Water (and Honoring Brāhmaṇas)
ဗျာသသည် ဇိုင်မိနီအား အလွှာလိုက်သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို ပြောကြားရာတွင် ဟရိရှර්မာက ဘြဟ္မာထံသို့ “ဒါန” ကို လက်ခံသင့်သူများ မည်သူနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာသည် ဘြာဟ္မဏများကို “မြင်နိုင်သော ဒေဝတား” ဟု ချီးမြှောက်ကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုအပေါ် အခြေခံ၍ ဒါနပြုရန် သတ်မှတ်ပေးပြီး၊ အချို့အခါ နမസ്കာရ/ဦးညွှတ်ခြင်း မသင့်တော်သည့် အကျင့်ဝတ်များကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဤအধ্যာယတွင် (၁) ဘြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၏ ဓမ္မအာနိသင်နှင့် လူမှုရေးလိုအပ်ချက်၊ (၂) အစာနှင့် ရေ ပေးလှူခြင်း၏ အမြင့်မားဆုံး ပုဏ္ဏာကို ဆက်စပ်ဖော်ထုတ်သည်။ အတွင်းက ဥပမာဇာတ်လမ်းတွင် ဘြာဟ္မဏ၏ ပာဒိုဒက/ခြေသုတ်ရေ ထိတွေ့ခြင်းက အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကိုပါ သန့်စင်စေပြီး၊ ကျဆုံးသွားသော ဘုရင် သင်္ခ သည် နရကဒဏ်ခံပြီးနောက် မုက္ခကို ရရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်တွင် နောက်လောက၌ ဆာလောင်ခြင်းသည် ကပ်စီးနည်းခြင်းနှင့် ပူဇော်အပ်နှံမှုကို လျစ်လျူရှုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြီး၊ သားများသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် အစာနှင့် ရေ ဒါနပြုရန် သင်ကြားသည်။ အဆုံးတွင် အန္န-ဇလ-ဒါနနှင့် တူညီသော ဒါနမရှိကြောင်း၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက်တင်းကျပ်မှု သို့မဟုတ် လက်ခံသူကို အလွန်စစ်ဆေးခြင်း မလိုဘဲလည်း အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.