Adhyaya 19
The Greatness of Devotion to Hari: The Bandit Urvīśu, Naivedya Merit, and What Pleases or Angers Viṣṇu
ဗျာသက နာရာယဏကို အားကိုးခိုလှုံသူတို့သည် အကံဆိုးဒုက္ခမတွေ့ကြောင်း၊ ဗိဿဏု၏ မဟိမကိုလည်း ဝိုင်ရှ္ဏဝများအကြားတွင်သာ ပြောဆိုသင့်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဥပမာအဖြစ် အူဝီရှု၏ ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြသည်—အပြစ်ကို အလေ့အထဖြစ်စေသောသူ၊ မိသားစုက ပယ်ချသဖြင့် လုယက်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တစ်နေ့ မြစ်ကမ်း၌ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘြာဟ္မဏများက ဟရီအတွက် နိုင်ဝေဒျ (naivedya) နှင့် ဒါန၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို ဆွေးနွေးနေသည်ကို ကြားပြီး သူ၏ စိတ်တွင် သတိတရား ပေါ်လာသည်။ မုရာရီထံ ဆက်ကပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော ဂျက်ဂရီကို မစားဘဲ ဒါနပြုလိုက်ရာ၊ ဇနာဒနက သူ၏ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ မြို့သူမြို့သားတို့က သတ်သော်လည်း သူကို ဟရီ၏ ဓာမသို့ ဆောင်ယူသွားကြသည်။ ဒုတိယအပိုင်းတွင် ဘြာဟ္မဏ စရဝ္ဇနီသည် ကေရှဝကို အိပ်မက်တွင် တွေ့၍ နောင်တရသည့် စတိုးတရဖြင့် ချီးမွမ်းသည်။ ဗိဿဏုက ကမ္မ၏ လျှို့ဝှက်အကြောင်းကို ရှင်းပြပြီး—အတိတ်ဘဝတွင် ငှက်အဖြစ် မသိမသာ နိုင်ဝေဒျကို စားမိခြင်းက မောက္ခရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဘုရားကို ပျော်ရွှင်စေသည့် အကျင့်နှင့် အမျက်ထွက်စေသည့် အကျင့်တို့ကို သတ်မှတ်ပေးကာ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝများကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ပြီး နေ့စဉ် ဝာစုဒေဝကို ပူဇော်ရန် တိုက်တွန်းသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.