
The Glory of Puruṣottama (Jagannātha’s Sacred Field)
ဇೈမိနီက အမြင့်ဆုံး တီရ္ထ၏ မဟိမကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြရန် ဗျာသကို မေးမြန်းတောင်းဆိုသည်။ ဗျာသ (နှင့် ပုရာဏသဘော သင်ကြားသံ) သည် ဆားရေသမုဒ္ဒရာကမ်းခြေရှိ ပုရုရှောတ္တမ-က்ஷೇತ್ರကို ကောင်းကင်ထက်တောင် ရှားပါးသည့် အလွန်သန့်ရှင်းသော ဓာမအဖြစ် ချီးမွမ်းသည်။ ဤအခန်းတွင် ဘုရား၏ နီးကပ်စွာတည်ရှိမှုကို အလေးပေး၍ က္ෂેત્રထဲ ဝင်ရောက်သူသည် “ဗိဿဏုနှင့်တူ” ဖြစ်လာကြောင်း၊ အပြစ်ရှာခြင်းကို တားမြစ်ကြောင်း၊ ထိုဒေသ၏ ပရသာဒကို လက္ရှမီက ပြင်ဆင်၍ ဟရိက ဆွမ်းခံသုံးဆောင်သည့် အစာဟု မြတ်နိုးကာ အပြစ်ပျက်စီးစေပြီး မောက္ခသို့ လွယ်ကူစေသည်ဟု ဆိုသည်။ အင်ဒြဒျုမ್ನ၊ မာရကဏ္ဍေယ၊ ရိုဟိဏီ၊ ရွေတဂင်္ဂါ နှင့် သမုဒ္ဒရာ စသည့် သန့်ရှင်းရေများကို ရေတွက်ဖော်ပြပြီး ထိုနေရာတွင် စ္နာန၊ ပိတೃ-တർပဏ၊ ဒါန၊ ဇပ၊ ယဇ్ఞ နှင့် ဗိဿဏုပူဇာ ပြုလုပ်ခြင်းတို့သည် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးပေးသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ဇဂန္နာထ၊ ဘလဘဒြ၊ စုဘဒြာ တို့၏ ဒർശန—အထူးသဖြင့် ဂုဏ္ဍိကာ-ယာတြာ နှင့် ပြက္ခဒိန်ပွဲတော်များတွင်—မောက္ခနှင့် လောကီကောင်းကျိုးတို့ကို ပေးကြောင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ပုရုရှောတ္တမသည် သံသရာကို ဖြတ်ကူးစေသော တီရ္ထများအနက် အဓိကအမြတ်ဆုံးဟု ကြေညာသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.