Adhyaya 15
The Greatness of Rāma’s Name: The Courtesan and the Parrot; Yama’s Edict on Hari-bhaktas
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ သဒ္ဓါတရားကို ဖော်ပြသည်။ စကြဝဠာနှင့် ဒေဝတားအားလုံးသည် ဗိṣṇု၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ကြပြီး၊ ဟရိ၏ နာမတော်များကို အမြဲသတိရ၍ ရွတ်ဆိုခြင်းက အချိန်ကန့်သတ်မှုမရှိဘဲ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သင်ခန်းစာပေးသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လာသည်။ ကုသိုလ်မကောင်းသောဘဝရှိ ကော်တီဇန်မိန်းမတစ်ဦးက “ရာမ” ဟု ရွတ်ဆိုရန် လေ့ကျင့်ထားသော ကြက်တူရွေးတစ်ကောင်ကို ရရှိပြီး၊ ထိုနာမတော်အုတ်မြစ်ကြောင့် ကြက်တူရွေးနှင့် မိန်းမနှစ်ဦးစလုံး သန့်စင်လာသည်။ သူတို့ သေဆုံးချိန်တွင် ယမဒူတများက ဖမ်းဆီးရန်လာသော်လည်း ဗိṣṇုဒူတများက တားဆီးကာ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး ယမဒူတများ ရှုံးနိမ့်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယမမင်းက အမိန့်တော်ထုတ်၍ “ရာမ၊ ဂోవိန္ဒ၊ ကေရှဝ၊ ဟရိ၊ ဗိṣṇု၊ နာရာယဏ” စသည့် နာမတော်များကို သတိရ သို့မဟုတ် ရွတ်ဆိုသူများ—အထူးသဖြင့် ဧကာဒသီကို စောင့်ထိန်းသူနှင့် ဗိṣṇုပဒဇလ (ဗိṣṇု၏ ခြေတော်ရေ) ကို ကိုင်ဆောင်သူ ဘက္တများ—ကို ယမ၏ အမှုထမ်းများ မပြစ်ဒဏ်မချနိုင်ဟု ကြေညာသည်။ အဆုံးတွင် ရာမနာမ၏ မဟာတန်ခိုးကို မန္တရထက်မြင့်၍ ပူဇော်ပွဲ၊ ခရီးသွားရာ၊ ကြောက်ရွံ့ချိန်နှင့် သေမင်းနီးချိန်တွင်ပါ အကျိုးရှိကြောင်း ချီးမွမ်းထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.