Adhyaya 12
The Glory of the Aśvattha (Sacred Fig) and Month-wise Offerings to Hari
PP.7.12 တွင် ဖာလ္ဂုဏ (Phālguna) လအတွင်း ဗိဿဏဝ (Vaiṣṇava) ပူဇော်ရေးကို စတင်ညွှန်ကြားသည်။ နေ့စဉ် သရီကృష్ణ (Śrī Kṛṣṇa) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ ဂျီ (ghee) ဖြင့် အဘိဩေက (abhiṣeka) လုပ်ခြင်း၊ မုန့်ချို၊ သကြား၊ သစ်သီး စသည်တို့ကို အర్పဏ်ပြုခြင်းတို့၏ ကုသိုလ်ဖလကို ဗိဿဏုလောက (Viṣṇuloka) ရောက်ခြင်း၊ ရှည်လျားသော ကောင်းကင်ဘုံသုခ ခံစားခြင်းနှင့် နောက်ဆုံး မိုက္ခ (mokṣa) ရခြင်းဟူ၍ ချိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ချိုင်တြ (Caitra) နှင့် ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha) လများ၏ စည်းကမ်းများ—ပျားရည်ဖြင့် အဘိဩေက၊ ပန်းပူဇော်ခြင်း၊ အစားအစာထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ ဒါနနှင့် ရေဒါန (water-charity) တို့ကြောင့် မပျက်မယွင်း ကုသိုလ်ရရှိခြင်း—ကို ရှင်းလင်းသည်။ အဓိက သဘောတရားမှာ အရှဝတ္ထ (aśvattha/ပိပ္ပလ) သစ်ပင်ကို ဗိဿဏု၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တည်ရှိမှုဟု သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသစ်ပင်ကို ပူဇော်ကာ ကာကွယ်လျှင် အမြင့်ဆုံး ကုသိုလ်ရသော်လည်း ကတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကတ်ခွင့်ပေးခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဟု ဆိုသည်။ တရေတာယုဂ (Tretā-yuga) အတွင်း ဘြာဟ္မဏ ဘက္တ ဒနဉ္ဇယ (Dhanañjaya) သည် မသိမသာဖြင့် အရှဝတ္ထကို ထိခိုက်စေရာမှ ဗိဿဏုသည် သစ်ပင်ထဲမှ ပေါ်ထွန်းလာ၍ မသိမှုကို ခွင့်လွှတ်ကာ ဝရပေးပြီး၊ အရှဝတ္ထပူဇော်ခြင်းကို ကရိယာ-ယောဂ (Kriyā-yoga) လမ်းစဉ်အဖြစ် တည်ထောင်၍ မင်္ဂလာနှင့် မိုက္ခသို့ ဦးတည်စေသည်ဟု သင်ခန်းစာပေးထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.