Adhyaya 11

ဤအধ্যာယတွင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ မနက်ပိုင်းပူဇာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို စနစ်တကျ ဖော်ပြထားသည်။ မနက်စောစောထခြင်း၊ အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းနှင့် śauca (ကိုယ်သန့်စင်မှု) စည်းကမ်းများ၊ မြေမှုန့်နှင့် ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်း၊ သွားနှင့် လျှာသန့်စင်ရာတွင် အချိန်နှင့် နည်းလမ်းကို တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ထားခြင်းတို့ကို ဆိုထားသည်။ ဘက္တသည် ညအဝတ်အစားကို ဖယ်ရှားပြီး နာရာယဏကို သတိရကာ လက္ရှ္မီနှင့်အတူ ကృష్ణအား နိုးထစေသကဲ့သို့သော ဝတ်ပြုအမူအရာများနှင့် ဆေဝာကို ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် မန္တိရဆေဝာ—ဟောင်းနွမ်းကျန်ရစ်သည့် အရာများကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ တံမြက်လှည်းခြင်း၊ မြေညှိ/နွားချေးဖြင့် လိမ်းတင်ခြင်း—ကို အလွန်ပုဏ္ဏားကြီးမားသော ကုသိုလ်ဟု ချီးမွမ်းသည်။ ပူဇာပစ္စည်းနှင့် အိုးခွက်များ သန့်စင်ခြင်း၊ ရေချိုးအကျင့်ဝတ်၊ ခြေကို ဆေးကြောပြီးမှ သန့်ရှင်းရာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ ထိုင်ခုံနှင့် ဦးတည်ရာ စည်းကမ်းများ၊ သင်္ခါနှင့် တုလစီဖြင့် အထူးအဘိသေက ပြုခြင်း၊ dikbandhana၊ saṅkalpa၊ nyāsa၊ ကృష్ణဓ్యာန်၊ upacāra၊ မန္တရဇပ၊ naivedya၊ pradakṣiṇā နှင့် စာෂ္ဌာင်္ဂ ပဏာမတို့ကို အစဉ်လိုက် ဖော်ပြထားသည်။ နိဂုံးတွင် prasāda သဘောတရားအရ nirmālya၊ တုလစီ၏ အနံ့၊ Viṣṇupādodaka နှင့် naivedya တို့သည် အပြစ်ကို ဖျက်စီးနိုင်သော်လည်း ပူဇာ၏ အကျိုးကို ဆုံးဖြတ်သည့် အဓိကအရာမှာ bhakti ပင်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည်။