Adhyaya 1
Invocation, the Naimiṣāraṇya Frame, Kali-yuga’s Problem, and the Glory of Hari-kathā
ဤအধ্যာယသည် မင်္ဂလာအာစရဏာဖြင့် စတင်ကာ ဗိဿနု (ဝရာဟာအဝတားအပါအဝင်) ကိုလည်းကောင်း၊ လက္ရှမီနှင့်အတူ ဗျာသဒေဝကိုလည်းကောင်း ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ ထို့နောက် နိုင်မိရှာရဏျာ၌ ရှင်ရသီများ စုဝေးရာ မဏ္ဍပကို တည်ဆောက်ကာ ဗျာသ၏ တပည့် စူတကို ဂုဏ်ပြုကြသည်။ ရှောနက ရသီက ကလိယုဂ၌ သီလကျဆင်းခြင်း၊ အသက်တိုခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ပုဏ္ဏကောင်းမှု ပြုနိုင်စွမ်း လျော့နည်းခြင်းတို့ကြားတွင် ဘက္တိနှင့် အမှန်တကယ် ကောင်းကျိုးကယ်တင်မှု မည်သို့ ပေါ်ပေါက်နိုင်သနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ သင်ကြားပေးခြင်း၏ သီလပိုင်းဆိုင်ရာ အလေးချိန်ကို အထူးပြုဖော်ပြပြီး—သင်ပေးသူသည် ပုဏ္ဏနှင့် ပာပတို့တွင်ပါဝင်သကဲ့သို့၊ ကရုဏာရှိသော ဂုရုကို ကေရှဝတော်နှင့်တူဟု ချီးမြှောက်ကာ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဟရီကထာကို တားဆီးခြင်း သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ပြစ်တင်သည်။ စူတက အာဏာပိုင် အစဉ်အလာသို့ ကူးပြောင်း၍ ဗျာသဒေဝက ဇိုင်မိနီအား မိန့်ကြားခဲ့သည့်အရာ—ကလိယုဂ၌ မောက္ခ မည်ကြောင့် ရရှိနိုင်လာသနည်း—ကို ပြန်လည်ဟောကြားမည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသဘောတရားအရ ဟရီကထာကို ပာပဖျက်စီးသော အရာနှင့် ကရိယာယောဂ၏ အနှစ်သာရဟု မြတ်နိုးတော်မူသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.