Adhyaya 17

Verse 1

शौनक उवाच । विष्णुपादोदकस्यापि माहात्म्यं पापनाशनम् । कथयस्व महाप्राज्ञ समूलं मे कृपार्णव

ရှောနကက ပြောသည်– “အို မဟာပညာရှိ၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်၊ ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော ရေ၏ အပြစ်ဖျက်သိမ်းသော မဟိမကို အပြည့်အစုံ ငါ့အား ဟောပြောပါ။”

Verse 2

सूत उवाच । समस्तपातकध्वंसि विष्णुपादोदकं शुभम् । कणमात्रं वहेद्यस्तु सर्वतीर्थफलं लभेत्

စူတက ပြောသည်– ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော မင်္ဂလာမြတ်သော ခြေတော်ရေ (ချရဏာမရိတ်) သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထိုရေကို တစ်စက်တည်းပင် ထိန်းသိမ်းထားသူသည် တီရ္ထအားလုံး၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 3

विष्णुपादोदकं ब्रह्मन्स्पर्शतः पापनाशनम् । अकालमरणं नास्ति गंगास्नानफलं लभेत्

အို ဘြာဟ္မဏ! ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ရေသည် ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ကို ပျောက်ကင်းစေသည်။ ထိုရေကို ရရှိသူအတွက် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်း မရှိဘဲ၊ ဂင်္ဂါမြစ်တွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 4

विष्णुपादोदकं पापी यः पिबेत्तस्य किल्बिषम् । शरीरस्थं क्षयं याति कृतं ब्रह्मन्न संशयः

အို ဘြာဟ္မဏ! အပြစ်ရှိသူတစ်ယောက်ပင် ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော ရေကို သောက်လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း တည်ရှိနေသော အပြစ်သည် ပျက်စီးသွားသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၍ သံသယမရှိ။

Verse 5

तुलसीपर्णसंयुक्तं विष्णुपादोदकं द्विज । यो वहेच्छिरसा भक्त्या चांते याति हरेर्गृहम्

အို ဒွိဇ! တူလစီရွက်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ရေကို ဘက္တိဖြင့် ခေါင်းပေါ်တင်ဆောင်သူသည် အသက်ဆုံးချိန်တွင် ဟရိ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်သည်။

Verse 6

मेरुतुल्यसुवर्णानि दत्त्वा यत्फलमाप्यते । हरिपादोदकं स्पृष्ट्वा प्राप्यते तत्फलं नरैः

မေရုတောင်နှင့် တူညီသည့် အလေးချိန်ရှိသော ရွှေကို လှူဒါန်းရာမှ ရသည့် ကုသိုလ်ဖလကဲ့သို့ပင်၊ လူတို့သည် ဟရိ (ဗိဿဏု) ၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော ရေကို ထိတွေ့ရုံဖြင့် ထိုဖလကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 7

धेनुकोटिसहस्राणि यत्फलं लभते नरैः । दत्वा पादोदकं स्पृष्ट्वा तत्फलं प्राप्यते ध्रुवम्

လူတို့သည် နွားအကောင်ရေ ကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာ လှူဒါန်း၍ ရသော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ပာဒိုဒက (ခြေတော်ဆေးရေ) ကို ပူဇော်ကာ လေးစားစွာ ထိတွေ့လျှင် ထိုဖလကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 8

यज्ञकोटिसहस्राणि कृत्वा यत्फलमाप्यते । हरिपादोदकं स्पृष्ट्वा तस्मात्कोटिगुणं नरैः

ကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာ ယဇ္ဈနာ ပြုလုပ်၍ ရသော ဖလကိုထက်၊ ဟရီ၏ ခြေတော်ဆေးရေကို မျှသာ ထိတွေ့လျှင် လူတို့သည် ထိုထက် ကုဋိဂုဏ် ပိုမိုသော ကုသိုလ်ကို ရရှိကြသည်။

Verse 9

कोटिकन्याप्रदानेन यत्फलं लभ्यते जनैः । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा फलं तस्माद्द्विजाधिकम्

ကုဋိကနျာ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူတို့ရသော ကုသိုလ်ဖလကိုထက်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး)၊ ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ဆေးရေကို မျှသာ ထိတွေ့လျှင် ထိုထက် ပိုမြင့်သော အကျိုးဖလ ရရှိသည်။

Verse 10

दंतिकोटिप्रदानेन सप्तिकोटिप्रदानतः । यत्फलं लभते मर्त्यः स्पृष्ट्वा पादोदकं हरेः

ဆင် ကုဋိတစ်ဆယ် လှူဒါန်းခြင်း သို့မဟုတ် နွား ကုဋိခုနစ်ဆယ် လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် မရဏလူသားရသော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ဟရီ၏ ခြေတော်ဆေးရေ (ပာဒိုဒက) ကို ထိတွေ့လျှင် ထိုတူညီသော ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 11

दत्वा मर्त्यः सप्तद्वीपां ससस्यां यत्फलं लभेत् । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा तस्माद्विप्राधिकं लभेत्

မရဏလူသားသည် သီးနှံနှင့် ထွက်ကုန်များပါသော ခုနစ်ဒွိပကို လှူဒါန်း၍ ရနိုင်သော ကုသိုလ်ဖလထက်၊ ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ဆေးရေကို မျှသာ ထိတွေ့လျှင် ထိုထက် ပိုမိုသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 12

शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि संक्षेपेणाधिकं किमु । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा पापी याति हरेर्गृहम्

နားထောင်ပါ၊ ဗိပၸရေ၊ အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်—ပို၍ရှည်လျားစွာဆိုရန် ဘာလိုသနည်း? ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ဆေးရေကို ထိမိရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ရှိသူတောင် ဟရိ၏ ဓာမ်သို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 13

शौनक उवाच । स्पृष्ट्वा पीत्वा पुरा केन प्राणिना प्रापि वै गृहम् । कथयस्व हरेः सूत मम त्वं चानुकंपया

ရှောနကက ပြောသည်– “ရှေးကာလ၌ မည်သည့်သက်ရှိက ထိုအရာကို ထိပြီး သောက်ကာ ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ် (သင်၏) အိမ်တော်ကို ရောက်ခဲ့သနည်း? ဟေ စူတ၊ ကရုဏာဖြင့် ဟရိနှင့် ဆက်နွယ်သော ဤဇာတ်ကြောင်းကို ငါ့အား ပြောပြပါ”။

Verse 14

सूत उवाच । पुरा त्रेतायुगे पापी नाम्ना विप्रः सुदर्शनः । जनार्द्दनदिने नित्यमश्नीयात्स द्विजोत्तम

စူတက ပြောသည်– ရှေးကာလ တ్రေတားယုဂ၌ စုဒර්ရှန အမည်ရှိ အပြစ်ရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဒွိဇအထက်မြတ်သူသည် ဇနာရ္ဒန (ဗိဿဏု) အတွက် သန့်ရှင်းသောနေ့၌သာ နေ့စဉ် အစာစားလေ့ရှိသည်။

Verse 15

शास्त्रनिंदाकरो नित्यं व्रतनिंदाकरः सदा । असावन्यं न जानाति केवलं स्वोदरं विना

သူသည် အမြဲတမ်း သာස්တရကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ပြီး ဝရတ (သစ္စာဝတ်/အဓိဋ္ဌာန်) များကိုလည်း အစဉ်အမြဲ လှောင်ပြောင်သည်။ ထိုသို့သောသူသည် ကိုယ့်ဝမ်းဗိုက်မှတပါး အခြားအရာကို မသိ၊ အခြားသူကိုလည်း မမြင်မိ။

Verse 16

एकदा प्राप्तकालस्तु निधनं प्राप्तवान्द्विज । यमदूताः समायाता बद्ध्वा नीतो यमालयम्

တစ်နေ့တွင် သူ၏ သတ်မှတ်ကာလ ရောက်လာသဖြင့် ထိုဒွိဇသည် သေဆုံးလေ၏။ ယမဒူတများ လာရောက်၍ ချည်နှောင်ကာ ယမအလယ် (ယမ၏ နေရာ) သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 17

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे चरणोदकमाहात्म्ये । सप्तदशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၌ ဘြဟ္မခဏ္ဍအတွင်း၊ စူတနှင့် ရှောနက တို့၏ ဆွေးနွေးပွဲ၌၊ ဘုရား၏ ခြေတော်မှ ထွက်သော သန့်ရှင်းရေ (caraṇodaka) ၏ မဟိမကို ဖော်ပြသည့် အခန်း တစ်ဆယ့်ခုနစ် ပြီးဆုံး၏။

Verse 18

असौ विप्रो महापापी क्रूरकर्म्मेव दृश्यते

ထိုဗြာဟ္မဏသည် မဟာအပြစ်ရှိသူဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်ပင် ကြမ်းတမ်းသော ကမ္မများတွင် ပါဝင်နေသည်ဟု မြင်ရ၏။

Verse 19

चित्रगुप्त उवाच । आकर्णय चास्य पापं पुण्यं नास्त्यणुमात्रकम् । वासरेऽपि हरेर्नित्यमकरोद्भोजनं विभो

စိတ္တရဂုပ္တက ပြောသည်– “ဤသူ၏ အပြစ်ကိုလည်း နားထောင်ပါ။ သူ၌ ကုသိုလ် အမှုန်တစ်စက်မျှ မရှိ။ အရှင်ဘုရား၊ ဟရီ၏ သန့်ရှင်းသော နေ့၌ပင် အမြဲတမ်း အစာစား၍ (ဥပဝါသကို ချိုးဖောက်၍) နေခဲ့သည်။”

Verse 20

वासरे कमलाभर्तुश्चाश्नीयाद्यो नराधमः । पुरीषं सोऽश्नीयाद्राजन्निरयं याति दारुणम्

အို မင်းကြီး၊ ကမလာ၏ အရှင် (ဗိဿဏု) ၏ သန့်ရှင်းသော နေ့၌ စားသောက်သော အနိမ့်ဆုံးလူသည် မစင်ကို စားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် နရက်သို့ သွားရ၏။

Verse 21

मन्वंतरशतं देहि स्थानं तु निरयेऽप्यमुम् । ग्रामक्रोडस्य योनौ हि ततो जन्म भविष्यति

“သူကို မန်ဝန္တရ တစ်ရာကြာ နရက်၌ နေရာချထားပါ။ ထို့နောက် ရွာဝက်မ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာမည်။”

Verse 22

सूत उवाच । यमाज्ञया ततो विप्र तस्य दूतैर्भयंकरैः । पातितस्तु पुरीषे वै मन्वंतरशताधिकम्

သုတက ပြော၏။ အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ယမ၏ အမိန့်အရ ယမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တမန်တို့က သူ့ကို အညစ်အကြေးထဲသို့ အမှန်တကယ် ပစ်ချခဲ့ပြီး မနွန္တရ တစ်ရာကျော်ကြာခဲ့သည်။

Verse 23

ततो मुक्तोऽभवच्चासौ पृथिव्यां ग्रामसूकरः । चिरं नरकमश्नीयाद्धरिवासरभोजनात्

ထို့နောက် သူသည် လွတ်မြောက်၍ မြေပြင်၌ ရွာဝက်အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ (ဧကာဒသီ) တွင် စားသောက်ခဲ့သဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နရကကို ခံစားရသည်။

Verse 24

ततो विप्र प्राप्तकालः पंचत्वं स जगाम ह । काकयोनौ पुनर्जन्म लेभेऽसौ विड्भुजः सदा

ထို့နောက် အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သတ်မှတ်ကာလ ရောက်လာသော် သူသည် သေဆုံးသွား၏။ ထို့နောက် ကော်ငှက်၏ သားအိမ်၌ ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ထိုအချိန်မှစ၍ အညစ်အကြေးကို အမြဲစားသောက်သူအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 25

एकस्मिन्दिवसे विप्र श्रीहरेश्चरणोदकम् । द्वारदेशेस्थितं पीत्वा सर्वपापविवर्जितः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ တစ်နေ့တွင် တံခါးဝ၌ ထားရှိသော သရီဟရိ၏ ခြေတော်ဆေးရေကို သောက်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်သန့်စင်လာသည်။

Verse 26

तस्मिन्नेव दिने काकः पतितः शबरस्य च । काले मृत्युदशां प्राप्तो व्याधेन वायसोपि च

ထိုနေ့တည်းက ကော်ငှက်လည်း ဘေးအန္တရာယ်ကြုံရပြီး သဗရလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။ ကာလရောက်သော် မုဆိုးလည်း—ကော်ငှက်နှင့်အတူ—သေမင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 27

आगते स्यंदने दिव्ये राजहंसयुते शुभे । आरुह्य बलिभुग्विप्र ययौ स हरिमंदिरम्

တော်ဝင်ဟင်္သာများဖြင့်ချည်နှောင်ထားသော မင်္ဂလာရှိသည့် တောက်ပသော ဒေဝရထားတော် ရောက်လာသော်၊ ပူဇော်သက္ကာ၏ အဖျော်အစားကိုခံယူသော ဗြာဟ္မဏသည် ထိုရထားပေါ်တက်၍ ဟရိဘုရား၏ မန္ဒိရသို့ သွားလေ၏။

Verse 28

पादोदकस्य माहात्म्यं कथितं पापनाशनम् । यः शृणोति नरः पापी तस्य पापं विनश्यति

ပာဒෝဒက၏ မဟိမကို ပာပဖျက်ဆီးသူဟု ဆိုထားသည်။ ပာပရှိသူတစ်ဦးကပင် ထိုအကြောင်းကို နားထောင်လျှင် သူ၏ပာပသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။