Adhyaya 11

Verse 1

शौनक उवाच । इदानीं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व यथार्थतः । हरिस्वरूपिणा साक्षाद्वेदव्यासेन शासित

ရှောနကက ပြောသည်– “ယခု ငါ ကြားလို၏—အမှန်အတိုင်း တိတိကျကျ ပြောပြပါ—ဟရီ၏ သဘောရূপကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ဝေဒဗျာသက ကိုယ်တိုင် သင်ကြားထားသည့် အကြောင်းကို”။

Verse 2

निरहंकार हे सूत लोकानुग्रहकारक । केन स्यात्सुभगा नारी पापिनी च सुदुर्भगा

ဟေ စူတ၊ အဟင်္ကာရကင်းပြီး လောကကို ကရုဏာပြုသူ—မည်သို့ဖြင့် မိန်းမသည် သုဘဂါ (ကံကောင်းသူ) ဖြစ်သနည်း၊ မည်သို့ဖြင့် အပြစ်ရှိသော မိန်းမသည် အလွန်ဒုဘဂါ (ကံဆိုးသူ) ဖြစ်သနည်း?

Verse 3

पतिप्रियांग केन स्याद्रूपिता चक्षुषोः सुधा । केन वा जायते लक्ष्मीस्तन्मे ब्रूहि तपोधन

ဟေ တပဓန (တပဿာကြွယ်ဝသူ)၊ ငါ့အား ပြောပါ– မည်သို့ဖြင့် ပတိပရိယာ မယားသည် အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်သနည်း၊ မည်သို့ဖြင့် မျက်စိတို့အတွက် အမృతတူသော ရူပသုခ (အလှ) ပေါ်ထွန်းသနည်း။ ထို့ပြင် မည်သို့ဖြင့် လက္ခမီ (စည်းစိမ်) ပေါ်ပေါက်သနည်း?

Verse 4

सूत उवाच । यदि पुण्यमिदं विप्र वृत्तं परमदुर्लभम् । शृणुष्व भोः समासेन कथयामि विधानतः

စူတက ပြောသည်– “အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤပုဏ္ဏသဒ္ဓါပြည့်ဝသော အကြောင်းအရာသည် အလွန်ရှားပါး၏။ အရှင်၊ နားထောင်ပါ—စည်းကမ်းတကျ အစဉ်လိုက် အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်”။

Verse 5

आसीद्भद्रश्रवा राजा युगे द्वापरसंज्ञके । सौराष्ट्रदेशवासी च वेदवेदांगपारगः

ဒွာပရဟု ခေါ်သော ယုဂတွင် ဘဒ္ဒရရှ္ရဝါ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ သူသည် စော်ရာෂ္ဋရ ဒေသနေထိုင်သူဖြစ်ပြီး ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၌ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူဖြစ်၏။

Verse 6

भार्या तस्य च संजाता नाम्ना सुरतिचंद्रिका । तस्यां बभूवुः श्रीराज्ञः सप्तपुत्रा मनोरमाः

သူ၏ မိဖုရားမှာ စုရတိချန္ဒြိကာ အမည်ရှိ၏။ ထိုမိဖုရားမှတဆင့် ထိုဂုဏ်သရေရှိသော မင်းသည် ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော သားတော် ခုနစ်ပါးကို ရရှိ၏။

Verse 7

ततोऽभिजाता दुहिता सुंदरी सत्यवादिनी । श्यामबाला च विप्रेंद्र नाम्ना प्रीतिकरी पितुः

ထို့နောက် သမီးတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏—လှပ၍ အမှန်တရားကို ပြောဆိုသူ။ အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ သူမသည် အမဲရောင်သွေးသွင် ကလေးမလေးဖြစ်၍ အမည်မှာ ပရိတ္တိကရီ၊ ဖခင်၏ ပီတိကို ဖြစ်စေသူဖြစ်၏။

Verse 8

अथैकदा श्यामबाला सुवर्णसिकतासु च । गूढैर्मनोहरै रत्नैः सखिभिः क्रीडितुं मुदा

တစ်ခါတရံ၌ အမဲရောင်ကလေးမလေးသည် ရွှေရောင်သဲပြင်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်နေသော လှပစွာဆွဲဆောင်သည့် ရတနာများအကြား၊ မိတ်သမီးများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားရန် သွားလေ၏။

Verse 9

जगाम नीपवृक्षस्य तलं परमदुर्लभम् । एतस्मिन्नंतरे विप्र लक्ष्मीः संसारतारिणी

သူသည် ရောက်ရန်အလွန်ခက်ခဲသော နီပပင်၏ အမြစ်ခြေသို့ သွားရောက်하였다။ ထိုအချိန်တွင် အို ဗြာဟ္မဏ၊ သံသရာကို ကူးမြောက်စေသော လက္ခ္မီဒေဝီ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 10

लोकानां नीतिदा साथ समायाता स्वयं पुरः । धृत्वा च ब्राह्मणीरूपं पलितांगी च भूसुर

ထို့နောက် လောကတို့အတွက် နီတိဓမ္မကို ပေးသော နီတိဒါသည် ကိုယ်တိုင် ရှေ့သို့ ရောက်လာ하였다။ သူမသည် ဗြာဟ္မဏီအဖြစ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူ၍ အိုမင်းသဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ ဖြူဖျော့ကာ၊ အို ဘူဆုရ၊ ဗြာဟ္မဏကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 11

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे एकादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ ဗြဟ္မခဏ္ဍ၌ စူတနှင့် ရှောနကတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း အခန်းတစ်ဆယ့်တစ် ပြီးဆုံး၏။

Verse 12

इति संचिंत्य मनसा गता राजनिकेतनम् । सुवर्णभित्तिभिर्युक्तं पताकाभिरलंकृतम्

ဤသို့ စိတ်တွင် စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ရာဇနိကေတနသို့ သွား하였다။ ထိုနေရာသည် ရွှေတံတိုင်းများဖြင့် တပ်ဆင်ထားပြီး အလံပတാകာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 13

सिंहद्वारमतिक्रम्य प्राह दौवारिकीं ततः । द्वारं जहि हि भो द्वारि नियुक्ते शुभलक्षणे

စင်္ဟတံခါးကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် သူသည် တံခါးစောင့်မိန်းမအား ပြော하였다—“အို ဒွာရိကာ၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာရှိ၍ တာဝန်ပေးအပ်ထားသူ၊ တံခါးကို ဖွင့်လော့။”

Verse 14

यामि वेगेन पश्यामि राज्ञीं सुरतिचंद्रिकाम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या रत्नदंडकरा च सा । कोकिलावाक्यवन्मुक्तं परमं हर्षमाययौ

“ကျွန်မ မြန်မြန်သွားမည်၊ မိဖုရား စုရတိချန္ဒရိကာ ကို ဖူးမြင်မည်။” သူမ၏စကားကိုကြားသော် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော တောင်တံကို လက်တွင်ကိုင်ထားသည့် ထိုမိန်းမသည် ကုကိလငှက်၏ ချိုမြိန်သံကို ကြားသကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံး ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 15

द्वारनियुक्तोवाच । किं नाम वहसे वृद्धे कः पतिस्तावकः पुनः । आगतासि कथं किं ते कार्य्यं राज्ञ्याश्च दर्शने । कस्मात्किं ब्रूहि विप्रे त्वं श्रोतुं कौतुहलं हि मे

တံခါးစောင့်က ပြောသည်– “အို အိုမင်းမိခင်၊ သင် ဘာကို သယ်ဆောင်လာသနည်း။ ထို့ပြင် သင့်ခင်ပွန်းသည် မည်သူနည်း။ သင် ဤနေရာသို့ မည်သို့ရောက်လာသနည်း၊ မိဖုရားကို ဖူးမြင်လိုသည့် အကြောင်းကိစ္စသည် အဘယ်နည်း။ အို ဗြာဟ္မဏီ၊ အကြောင်းရင်းကို ပြောပါ; ကျွန်ုပ်သည် ကြားလိုစိတ် အလွန်ရှိ၏။”

Verse 16

वृद्धोवाच । शृणु पोष्ये महाराज पत्न्या दंडकरे यदा । श्रोतुं कौतूहलं तेऽस्ति मदागमनकारणम्

အိုမင်းသူက ပြောသည်– “နားထောင်ပါ၊ ချစ်ခင်ရသော မဟာရာဇာ။ သင်၏ မိဖုရားသည် ဒဏ္ဍကာရဏ္ယ၌ ရှိစဉ်က ကျွန်ုပ်လာရောက်ခြင်း၏ အကြောင်းကို ကြားလိုသည့် စိတ်ကူးယဉ်က သင့်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။”

Verse 17

प्रसिद्धा कमला नाम्ना चाहं प्राणेश्वरो मम । भुवनेश इति ख्यातो नाम्ना द्वारवतीपुरी

“ကျွန်မသည် ‘ကမလာ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားပြီး၊ ကျွန်မ၏ အချစ်ဆုံး သခင်သည် ‘ပရာဏေရှဝရ’ ဖြစ်သည်။ ‘ဒွာရဝတီ’ မြို့သည် လောကတွင် ‘ဘုဝနေရှ’ ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။”

Verse 18

तस्यां वै वर्त्तते पोष्ये मम प्राणेश्वरस्ततः । आगताहं रत्नवेत्रकरे शृणु सकौतुकम्

“အဲဒီ ချစ်မြတ်နိုးရာ နေရာ၌ပင်၊ ချစ်သူရေ၊ ကျွန်မ၏ အသက်ထက်ပင် ချစ်မြတ်နိုးသော သခင် ပရာဏေရှဝရ နေထိုင်သည်။ အဲဒီနေရာမှပင် ကျွန်မသည် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော ဝေတ္တရတောင်တံကို လက်တွင်ကိုင်ကာ လာခဲ့သည်; စိတ်ဝင်စားစွာ နားထောင်ပါ။”

Verse 19

ममागमनकार्यं हि वच्मीदानीं तवाग्रतः । पुरासीद्वैश्यकुलजा राज्ञी तव च दुःखिनी

ယခု သင်၏ရှေ့မှောက်၌ ကျွန်ုပ်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောမည်။ အတိတ်က သင်၏ မိဖုရားတစ်ပါးသည် ဝိုင်ရှျယ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွား၍ ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်နေခဲ့သည်။

Verse 20

एकस्मिन्दिवसे पोष्ये पतिना कलहः कृतः । तया नार्या च दुःखिन्या ततो वै भर्तृपीडिता

ပို့ရှျ မာသ၏ တစ်နေ့တွင် သူမ၏ ခင်ပွန်းက အငြင်းပွားမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ဒုက္ခဝမ်းနည်းနေသော ထိုမိန်းမသည် ထို့နောက် ခင်ပွန်း၏ ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရသည်။

Verse 21

बहिर्भूय द्रुतं गेहाद्रुदंती च पुनः पुनः । तस्याश्च रोदनं श्रुत्वा चागताहं समीपतः

အိမ်မှ အပြင်သို့ အမြန်ထွက်ပြေးကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ငိုကြွေးနေ하였다။ သူမ၏ ငိုသံကို ကြားသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် သူမအနီးသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

Verse 22

अपृच्छं सर्ववृत्तांतं कथितो वै यथार्थतः । तया ततो व्रतवरमुपदेशं ददाम्यहम्

ကျွန်ုပ်သည် ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို မေးမြန်းရာ သူမက ဖြစ်ခဲ့သမျှကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြ하였다။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ စကားအပေါ် မူတည်၍ အထူးမြတ်သော ဝရတ (vrata) အကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ညွှန်ကြားမည်။

Verse 23

ममोपदेशतः सा वै चक्रे व्रतवरं मुदा । तस्य प्रसादाद्भो द्वाःस्थे संजाता सुखिता च सा

ကျွန်ုပ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူမသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထိုအထူးမြတ်သော ဝရတကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုဝရတ၏ အနုဂ्रहကြောင့်၊ အို တံခါးစောင့်၊ သူမသည် စိတ်ချမ်းသာ၍ ပျော်ရွှင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 24

कदाचिद्वैश्यकुलजा पत्या मृत्योर्वशं गता । समानेतुं ततस्तौ तु विहिताखिलघातकौ

တစ်ခါက ဝိုင်ရှျယ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော မိန်းမတစ်ဦးသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ မရဏ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွား၏။ ထို့နောက် (သူမ/သူ) ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုသော စိတ်ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် သတ်ဖြတ်မှု အမျိုးမျိုးကို ကျူးလွန်လေ၏။

Verse 25

किंकरान्प्रेषयामास चंडाद्यान्धर्मराट्प्रभुः । यमाज्ञया समायाता यमदूता भयंकराः

ဓမ္မရာဇာ အရှင်သည် ချဏ္ဍ နှင့် အခြားသော ကင်ကရများကို စေလွှတ်လေ၏။ ယမ၏ အမိန့်အရ ကြောက်မက်ဖွယ် ယမဒူတများ ရောက်လာကြ၏။

Verse 26

बद्ध्वा तौ चर्मपाशेन लोहमुद्गरपाणयः । उद्यमं चक्रिरे गंतुं यमस्य शरणं प्रति

သူတို့နှစ်ဦးကို သားရေကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်၍ သံမုဒ္ဂရကို လက်တွင်ကိုင်ဆောင်သောသူတို့သည် ယမ၏ အာရုံ/အိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 27

अत्रांतरे च लक्ष्म्यास्ते दूता विष्णुपरायणाः । समानेतुं समायाताः शंखचक्रगदाधराः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် လက္ခမီ၏ ဒူတများသည် ဗိဿဏုကို အားကိုးသက်ဝင်သူများဖြစ်၍ (သူ/သူမ) ကို ခေါ်ဆောင်ရန် ရောက်လာကြ၏—သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သူများ။

Verse 28

दृष्ट्वा तथाविधांस्तांश्च यमदूताः पलायिताः । लक्ष्मीदूता महात्मानः स्वप्रकाशादयस्तथा

ထိုသို့သော ဒိဗ္ဗဒူတများကို မြင်သဖြင့် ယမဒူတများသည် ထွက်ပြေးသွားကြ၏။ ထို့နောက် လက္ခမီ၏ မဟာသတ္တဝါ ဒူတများ—စွဝပရကာသ နှင့် အခြားသူများ—သည် ကိုယ်ပိုင်အလင်းဖြင့် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 29

पाशं छित्त्वा समारोप्य राजहंसयुते रथे । जग्मुर्लक्ष्मीपुरं सर्वे सहसाकाशवर्त्मना

ချည်နှောင်သောကြိုး (ပာရှ) ကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ ရာဇဟံသာတို့ ဆွဲသော ရထားပေါ် တက်စီးကာ၊ အားလုံးသည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းဖြင့် ချက်ချင်း လက္ရှမီပုရသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 30

यावद्वारं व्रतवरं कृत्वा वैश्या च सा तदा । तावत्कल्पसहस्राणि तस्थतुः कमलापुरे

အဲဒီ ဝိုင်ရှျာ မိန်းမက မြတ်သော ဝရတကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးနေသမျှ ကာလတလျှောက်၊ သူတို့သည် ကမလာပုရတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်—အမှန်တကယ် ကလ္ပ ထောင်ပေါင်းများတိုင်အောင်။

Verse 31

पुण्यशेषस्य भोगार्थं जातौ राजान्वयेऽधुना । व्रतं च विस्मृतौ द्वाःस्थे राजसंपत्तिगर्वितौ । तस्माच्च तव तस्यापि चोपदेशार्थमागता

အတိတ်က ကုသိုလ်၏ ကျန်ရှိသော အကျိုးကို ခံစားရန် ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ရာဇဝင်မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားလာကြသည်။ သို့သော် တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာဇစည်းစိမ်၏ ဂုဏ်မာန်တွင် မူးယစ်ကာ မိမိတို့၏ ဝရတကျင့်သုံးမှုကို မေ့လျော့သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လာရောက်ခဲ့သည်—သင်နှင့် သူနှစ်ဦးစလုံးကို သင်ကြားညွှန်ပြရန်။

Verse 32

द्वाःस्थोवाच । केनैव तु विधानेन वृद्धे व्रतवरं कृतम् । कस्मिन्मासे व्रतं श्रेष्ठं देवता का च पूज्यते

တံခါးစောင့်က ပြောသည်– “အို မဟာမင်္ဂလာရှိသော အဘိုးအို၊ ဤမြတ်သော ဝရတကို မည်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ကျင့်သုံးရမည်နည်း။ မည်သည့် လတွင် ဤဝရတသည် အကောင်းဆုံးဟု ဆိုကြသနည်း၊ ထို့ပြင် မည်သည့် ဒေဝတာကို ပူဇော်ရမည်နည်း?”

Verse 33

एतन्मे पृच्छतो मातर्यथावद्वक्तुमर्हसि । कमलोवाच । कार्त्तिके च व्यतिक्रांते मार्गशीर्षे समागते । तस्मिन्मासे च भो पोष्ये वासरे गुरुसंज्ञके

အမေတော်၊ ကျွန်ုပ်မေးမြန်းသည့်အတိုင်း သေချာမှန်ကန်စွာ ဖြေကြားပေးသင့်ပါသည်။ ကမလာက ပြောသည်– ကာတ္တိက လ ပြီးလွန်၍ မာရ္ဂရှီရ္ษ လ ရောက်လာသောအခါ—ထိုလအတွင်း၊ မိတ်ဆွေကောင်းရေ၊ ပုရှျ နက္ခတ်နေ့၌၊ ဂုရုဟု ခေါ်သော နေ့ (ကြာသပတေး) တွင်…

Verse 34

ततः पूर्वाह्णसमये सकलैर्व्रतिभिर्वृता । नारायणेन सहितां लक्ष्मीं संपूजयेत्ततः

ထို့နောက် မနက်ပိုင်းအချိန်၌ ဝရတကိုစောင့်ထိန်းသော ဘက္တများဝိုင်းရံလျက် နာရာယဏနှင့်အတူ လက္ရှ္မီဒေဝီကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

मिष्टैः पायसयुक्तैश्च भुक्तैश्च खंडमिश्रितैः । लक्ष्मीं संतोषयेत्प्रेष्ये ततः संप्रार्थयेदिदम्

အချစ်တော်ရေ၊ ချိုမြိန်သော နైవေဒျ—ပာယသ (နို့ဆန်ပျစ်) နှင့် သကြားရောအစားအစာများ—ကို ဆက်ကပ်၍ လက္ရှ္မီဒေဝီကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် ဤသို့ ဆုတောင်းရမည်။

Verse 36

त्रैलोक्यपूजिते देवि कमले विष्णुवल्लभे । यथा त्वमचला कृष्णे तथा भव मयि स्थिता

သုံးလောကလုံးက ပူဇော်ကြသော ဒေဝီမယ်တော်၊ ကမလာ၊ ဗိဿဏု၏ အချစ်တော်၊ သင်သည် ကృష్ణနှင့်အတူ မလှုပ်မယှက်တည်မြဲသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်အတွင်း၌လည်း တည်ကြည်စွာ စံဝင်ပါစေ။

Verse 37

ईश्वरी कमले देवि शरणं च भवानघे । नानोपहारद्रव्यैश्च लक्ष्मीमाज्ञाप्य तोषयेत्

အရှင်မယ်တော် အီශ්ဝရီ၊ ကမလာဒေဝီ၊ အပြစ်ကင်းစင်သူ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာဖြစ်၏။ လက္ရှ္မီကို လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်၍ အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် အခမ်းအနားသုံးပစ္စည်းများဖြင့် ပျော်ရွှင်စေရာသည်။

Verse 38

शास्त्रैश्च पूजयेद्देवीं महोत्सवसमन्विताम् । ततो नैवेद्यशेषांश्च दत्वा ब्राह्मणसत्तमम्

သတ်တမ်းကျမ်းစာများအတိုင်း မဟာပွဲတော်နှင့်အတူ ဒေဝီမယ်တော်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် နైవေဒျ၏ ကျန်ရှိသော အပိုင်းများကို အထူးမြတ်သော ဘြာဟ္မဏအား ပေးလှူရမည်။

Verse 39

आत्मानं स्वपतिं पुत्रान्पोष्येऽन्यानपि सेवकान् । द्वितीये तु गुरोर्वारे विशेषं शृणु सुंदरि

ကျွန်မသည် ကိုယ်တိုင်၊ ခင်ပွန်းနှင့် သားများကို ပြုစုထိန်းသိမ်းမည်၊ ထို့ပြင် အားကိုးသူများနှင့် အစေခံများကိုလည်း ထောက်ပံ့မည်။ သို့သော် အလှရှင်မ၊ ဒုတိယနေ့—ကြာသပတေး၊ ဂုရု၏နေ့—၏ အထူးဝတ်ပြုနည်းကို နားထောင်ပါ။

Verse 40

चित्रधूलीप्रशस्तैश्च भ्राष्ट्रैर्गोधूमनिर्मितैः । तोषयेत्कमलादेव्याः कुर्य्याद्वै भक्तिभावतः

ဂျုံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ‘စိတ္တရဓူလီ’ ဟု ချီးမွမ်းခံရသည့် ရွေးချယ်ထားသော ကင်လှော်နైవေဒျများဖြင့် ကမလာဒေဝီ (လက္ရှမီ) ကို ပျော်ရွှင်စေကာ၊ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

तृतीये खंडसंयुक्तं दध्योदननिवेदनम् । शामाक शालि कासारैश्चतुर्थे पूजयेन्मुदा

တတိယနေ့တွင် ချို (သကြား) နှင့် အပိုင်းအစများ ရောစပ်ထားသော ဒဓိ-အိုဒန (ဒိန်ချဉ်ထမင်း) ကို ဝမ်းမြောက်စွာ နైవေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ စတုတ္ထနေ့တွင် ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ရှျာမာက အစေ့၊ ရှာလိ ဆန်နှင့် ကာသာရ ပြင်ဆင်ချက်များဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

लक्ष्मीदेवीं प्रयत्नेन रत्नदंडकरे ततः । लक्ष्मीदेवी प्रीतये तु ब्राह्मणान्पूजयेद्धनैः

ထို့နောက် ရတနာတပ်ဆင်ထားသော တံ杖ကို လက်တွင်ကိုင်၍ လက္ရှမီဒေဝီကို ကြိုးစားအားထုတ်ကာ ပူဇော်ရမည်။ လက္ရှမီဒေဝီ၏ ပီတိအတွက်လည်း ဓနဖြင့် ဘြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 43

वस्त्रालंकारभोज्यैश्च फलैर्नानाविधैस्तथा । पोष्योवाच । अत्रैव तिष्ठ भो वृद्धे राज्ञीं सुरतिचंद्रिकाम्

အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အစားအစာများနှင့် အသီးအနှံမျိုးစုံတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပုရှျာက ပြောသည်– “ဒီမှာပဲ နေပါ၊ အို အဘွားကြီး၊ မိဖုရား စုရတိချန္ဒရိကာကို စောင့်ရှောက်ဝန်ဆောင်ပါ။”

Verse 44

विज्ञाप्य त्वां नयिष्यामि मा क्रोधं कुरु सत्तमे । इत्युक्त्वा सा तु चार्वंगी गता राज्ञीसमीपतः

“သင့်အား လျှောက်တင်ပြီးနောက် ငါသည် သင့်ကို အဲဒီနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်; အကောင်းဆုံးသောသူရေ၊ ဒေါသမထွက်ပါနှင့်။” ဟုဆိုပြီးနောက် အင်္ဂါအလှပြည့်စုံသော မိန်းမသည် မိဖုရားအနီးသို့ သွားလေ၏။

Verse 45

शिरस्यंजलिमाधाय पोष्या ब्रह्मन्समूलतः । आरभ्य सांगपर्यंतं यदूचे कमलालया

ခေါင်းပေါ်တွင် လက်အုပ်ချီ၍ ပုရှျာသည် ဘုရားဘြဟ္မာထံသို့ အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် အသေးစိတ်အပြည့်အစုံဖြင့် ကမလာလယာ (ပဒ్మနိဝာသိ လက္ခမီ) ပြောကြားခဲ့သမျှကို ဘက်တိဖြင့် လျှောက်တင်လေ၏။

Verse 46

तत्सर्वं कथयामास राज्ञीं सुरतिचंद्रिकाम् । द्वारपालीवचः श्रुत्वा राज्ञी सुरतिचंद्रिका

သူမသည် အရာအားလုံးကို မိဖုရား ဆုရတိချန္ဒရိကာ ထံသို့ ပြောပြလေ၏။ တံခါးစောင့်မိန်းမ၏ စကားကို ကြားသော် မိဖုရား ဆုရတိချန္ဒရိကာ…

Verse 47

जगाम ब्राह्मणीपार्श्वं सगर्वा प्राह सुंदर । राज्ञ्युवाच । वृद्धे ब्राह्मणि किं वृत्तं चोपदेशार्थमागता

ထို့နောက် မိဖုရားသည် မာနထောင်လျက် ဘြာဟ္မဏီ၏ အနီးသို့ သွားကာ “အလှတရားရှိသူရေ၊ အို အိုမင်းသော ဘြာဟ္မဏီမယ်၊ ဘာဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း၊ သင်သည် ဩဝါဒပေးရန် လာသလော” ဟု မေးလေ၏။

Verse 48

कथयस्व चिरं मह्यं भयं त्यक्त्वा यथासुखम् । ब्राह्मण्युवाच । तवानीतिमहं दृष्ट्वा गंतुमिच्छामि चंचला

“ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်၍ သက်သာစွာ ငါ့အား အရှည်လျား ပြောပြလော့။” ဘြာဟ္မဏီက “သင်၏ မသင့်လျော်သော အကျင့်ကို မြင်သဖြင့် ငါသည် စိတ်မတည်ငြိမ်ဘဲ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလို၏” ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 49

कथयिष्यामि किं दुष्टे व्रतं परमदुर्लभम् । इंदिरावासरे चाद्य चांडालेन करोषि यत्

အို မကောင်းသမီး၊ အလွန်ရှားပါးသော ဗြတအကြောင်းကို ငါက မင်းကို ဘာပြောရမလဲ—ယနေ့ အင်ဒီရာ၏နေ့တွင် ချဏ္ဍာလတစ်ယောက်နှင့်အတူ မင်းလုပ်နေသောအရာကို?

Verse 50

तद्दृष्टं मयि का दुष्टे तद्गेहे गर्वितेऽधुना । तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणीवाक्यं क्रोधसंरक्तलोचना

အို မကောင်းသမီး၊ မင်းက ငါ့ထဲမှာ ဘာကိုမြင်လို့ အခု အဲဒီအိမ်မှာ မာနထောင်လွှားနေတာလဲ။ ဗြာဟ္မဏီ၏စကားကို ကြားသော် မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့် နီရဲလာ၏။

Verse 51

जरंतीं ब्राह्मणीं चैव प्रहारं च चकार सा । ततः सा कमला वृद्धा क्रंदमाना पलायिता

သူမသည် အိုမင်းသော ဗြာဟ္မဏီကို ထိုးနှက်လိုက်၏။ ထို့နောက် အိုမင်းသော ကမလာသည် ငိုကြွေးရင်း ထွက်ပြေးသွား၏။

Verse 52

क्रीडमाना ततः श्यामा ब्राह्मणीक्रन्दनध्वनिम् । आगतास्याः समीपं तु श्रुत्वा बाला तपोधना

ထို့နောက် ကစားနေသော ရှျာမာသည် ဗြာဟ္မဏီ၏ ငိုသံကို ကြားလေ၏။ တပဿ၏ ပုဏ္ဏယဖြင့် ပြည့်ဝသော ကလေးမလေးသည် ချက်ချင်း သူမအနီးသို့ လာရောက်လေ၏။

Verse 53

श्यामाबालोवाच । वृद्धे व्यथेदृशी केन दत्ता तुभ्यं वदस्व मे । तस्या वचनमाकर्ण्य शोकगद्गदया गिरा

ရှျာမာဘားလာက ပြောသည်—“အို မိခင်အမြတ်၊ သင့်ကို ဤသို့သော ဝေဒနာကို မည်သူပေးသနည်း၊ ကျွန်မကို ပြောပါ။” ထိုစကားကို ကြားသော် သူမသည် ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြန်လည်ပြောလေ၏။

Verse 54

कमला कथितं सर्वं वृत्तांतं द्विजसत्तम । श्यामाबाला ततः श्रुत्वा व्रतं परमदुर्ल्लभम्

အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံး၊ ကမလာသည် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြလေ၏။ ထို့နောက် ရှျာမာဘာလာသည် အလွန်ရှားပါးသော ဝရတကို ကြားသိ၍ လက်ခံကျင့်သုံးလိုစိတ် ပေါ်လာ၏။

Verse 55

शास्त्रोक्तविधिना चक्रे सश्रद्धं च सभक्तितः । त्रिवारे परिपूर्णे तु तुर्यवारे समागते

သူသည် သာස්တရတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သဒ္ဓါနှင့် ဘက္တိဖြင့် အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်လေ၏။ သုံးကြိမ် ပြည့်စုံပြီးနောက် စတုတ္ထအကြိမ် ရောက်လာသောအခါ၊

Verse 56

विवाहकर्मसंसिद्धं द्विजलक्ष्मीप्रसादतः । श्रीसिद्धेश्वरदेवस्य नृपतेर्भूपतेजसः

ဒွိဇတို့၏ လက္ခမီတူသော ကရုဏာတော်နှင့် မင်း၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့်—သီရိ စိဒ္ဓေရှ္ဝရ ဒေဝ၏ ဂုဏ်တော်အောက်တွင်—မင်္ဂလာအခမ်းအနားသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးလေ၏။

Verse 57

मालाधरो नाम सुतो गृहीत्वा तां गृहं गतः । अथ तस्यां गतायां तु ब्रह्मन्शृणुष्व कौतुकम्

မာလာဓရ အမည်ရှိ သားတစ်ဦးသည် သူမကို လက်ခံယူ၍ မိမိအိမ်သို့ ခေါ်သွားလေ၏။ ထို့နောက် သူမ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသော်၊ အို ဘြာဟ္မဏ၊ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ရပ်ကို နားထောင်လော့။

Verse 58

राज्ञीगृहे च सर्वाणि स्थितानि सुबहूनि च । द्रव्याणि केन नीतानि न ज्ञातान्यपि भूसुर

မိဖုရား၏ နန်းတော်တွင်လည်း တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများ အများအပြား သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုပစ္စည်းများကို မည်သူ ယူဆောင်သွားသည်ကို မသိနိုင်ခဲ့၊ အို ဘူသုရ ဘြာဟ္မဏ။

Verse 59

निर्वित्ता बुद्धिहीना सा चान्नवस्त्रविवर्जिता । उपविष्टा च केनापि गंतुं च दुहितुर्गृहम्

ငွေကြေးမရှိ၊ ဉာဏ်မဲ့ကာ အစာနှင့်အဝတ်အစားကင်းမဲ့သဖြင့် သူမသည် အဲဒီနေရာတွင် မည်သို့မည်ပုံမသိ ထိုင်နေခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဖန် သမီး၏အိမ်သို့ သွားရန် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 60

प्रेषयामास भर्त्तारं किंचित्प्रार्थनहेतवे । तस्य मालाधरस्यापि ग्रामे च सरसीतटे

အနည်းငယ်သော တောင်းပန်မှုအတွက် သူမသည် ခင်ပွန်းကို စေလွှတ်ခဲ့သည်; ထိုသူသည် ရေကန်ကမ်းနားရှိ မာလာဓရာ၏ ရွာသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 61

कालेन कियता विप्र प्रविवेश च कष्टतः । तस्माज्जलं समानेतुं तस्या दास्यः समागताः । तं दृष्ट्वा दुःखिनां श्रेष्ठं पप्रच्छुः सानुकंपिताः

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ အို ဘြာဟ္မဏ၊ သူသည် အလွန်ခက်ခဲစွာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထို့နောက် သူမ၏ အစေခံမိန်းကလေးများသည် ရေယူရန် လာကြပြီး၊ ဒုက္ခသည်တို့အနက် ထင်ရှားသူကို မြင်ကာ ကရုဏာဖြင့် မေးမြန်းကြ하였다။

Verse 62

दास्य ऊचुः । कस्त्वं कुतः समायातो मांसरक्तविवर्ज्जितः । रूक्षांगो रूक्षकेशश्च तत्सर्वं कथयस्व नः

အစေခံမိန်းကလေးများက ပြောသည်– “သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဘယ်ကလာသနည်း—အသားနှင့်သွေးမရှိသကဲ့သို့? ကိုယ်အင်္ဂါများ ပိန်ခြောက်၍ ဆံပင်လည်း ခြောက်ကြမ်းနေသည်; အားလုံးကို ကျွန်မတို့အား ပြောပြပါ။”

Verse 63

दरिद्र उवाच । श्यामाबालापिता चाहं सौराष्ट्रनगरागतः । कथयध्वं च भो दास्यः श्यामाबालासमीपतः

ဒါရိဒ္ဒရက ပြောသည်– “ကျွန်ုပ်သည် ရှျာမာဘာလာ၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး စော်ရာෂ္ဌရ မြို့မှ လာရောက်하였다။ အို အစေခံမိန်းကလေးတို့၊ ရှျာမာဘာလာသည် ဒီအနီးတွင် ဘယ်မှာရှိသနည်း၊ ပြောပြကြပါ။”

Verse 64

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कौतूहलसमन्विताः । परस्परमुखाः सर्वा जहसुः स्वपुरं गताः

သူ၏စကားကိုကြားသော် စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်ဝသောသူတို့အားလုံးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကာ ရယ်မောပြီးနောက် မိမိတို့၏မြို့သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 65

श्यामाबाला च कथितं सर्वं वृत्तं च भो द्विज । श्रुत्वैतद्वचनं तासां प्रेषयामास सेवकान्

ထို့နောက် အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးသူ) ရှျာမာဘလာသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အပြည့်အစုံ ပြောကြား하였다။ သူတို့၏စကားကိုကြားပြီးနောက် သူသည် အစေခံများကို စေလွှတ်하였다။

Verse 66

पुष्पतैलं दिव्यवस्त्रं चंदनं पर्णवीटिकाम् । घोटकं च तथा दत्वा पितरं प्रति सुंदरी

အို လှပသောသူမ၊ ပန်းနံ့ဆီ၊ တိဗ္ဗဝတ်စုံ၊ စန္ဒန၊ ရွက်ဖြင့်ထုပ်ထားသော ကွမ်းယာနှင့် မြင်းတစ်ကောင်ကိုပါ ဖခင်ထံသို့ ပူဇော်အပ်နှံ၍…

Verse 67

गत्वाथ सर्वे ते भृत्याः कृत्वा सुवेषमुत्तमम् । श्यामाबालागृहं निन्युर्देवराजगृहोपमम्

ထို့နောက် အစေခံအားလုံးသည် သွား၍ အကောင်းဆုံးဝတ်စုံကို စီစဉ်အလှဆင်ကာ၊ ဒေဝရာဇ၏နန်းတော်ကဲ့သို့ တင့်တယ်သော ရှျာမာဘလာ၏အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 68

श्यामाबाला ततश्चैव पितरं दुखिनां वरम् । श्याल्यन्नं सघृतं चैव भोजयामास यत्नतः

ထို့နောက် ရှျာမာဘလာသည် အလွန်ဂရုစိုက်၍ ဒုက္ခရောက်သူတို့အနက် အထူးမြတ်သော ဖခင်ကို ရှျာလီဆန်နှင့် ဂျီ (ghee) တို့ဖြင့် ကျွေးမွေး하였다။

Verse 69

तुर्येषु समतीतेषु दिवसेषु तपोधन । प्रेषयामास तं दत्वा गुप्तपात्रस्थितं धनम्

လေးရက် ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ အို တပဓန၊ လုံခြုံသောအိုးအတွင်း လျှို့ဝှက်သိုလှောင်ထားသော ဥစ္စာကို ပေးအပ်ကာ သူ့ကို ထွက်ခွာစေ하였다။

Verse 70

ततः प्रविश्य स्वगृहे धनं पात्रान्तरस्थितम् । ददर्शांगारनिचयं रुरोद भृशदुःखितः

ထို့နောက် ကိုယ့်အိမ်ထဲ ဝင်၍ အခြားအိုးအတွင်း ထားသော ဥစ္စာကို ရှာကြည့်ရာ မီးခဲအစုသာ တွေ့မြင်ပြီး အလွန်ဝမ်းနည်းကာ မျက်ရည်ကြီးစွာ ငိုကြွေး하였다။

Verse 71

दुहितुः सदनं यातुं निःससार गृहागतः । तत्रैव सरसीकूले प्रविवेश च दुःखिनी

အိမ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သမီး၏အိမ်သို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ကာ ထွက်သွား၍ ထိုကန်၏ ကမ်းနား၌ပင် ဝမ်းနည်းသော မိန်းမသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 72

तथैनां च समानीतां यथा स्याः प्राणवल्लभाम् । तथैव पूजयामास मातृस्नेहात्पतिव्रता

သူမကို အတွင်းသို့ ခေါ်ယူပြီး အသက်တန်ဖိုးတူ ချစ်ခင်ရအောင် ထိုပတိဗြတား မယားသည် မိခင်မေတ္တာဖြင့် ဘုရားပူဇော်သကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုလေးစား하였다။

Verse 73

एतस्मिन्समये विप्र लक्ष्मीवासरमुत्तमम् । श्यामाबाला कारयितुं मनश्चक्रे च मातरम्

ထိုအချိန်၌၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ လက္ရှမီ၏ အထူးမြတ်သော နေ့ရက် ဖြစ်၏။ အမဲရောင် မိန်းကလေးငယ်သည် မိခင်အား ထိုဝရတ/အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်စေမည်ဟု စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 74

तस्या माता दरिद्राणि भुक्त्वा वैकांतिकेपि च । शावकानां तु चोच्छिष्टं लक्ष्मीकोपसमन्विता

သူမ၏မိခင်သည် သီရိလက္ခမီ၏ အမျက်တော်ကြောင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ဆင်းရဲသူတို့၏ အစာကို စားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော (ဝိုင်ကာန်တိက) အခါ၌ပင် ကလေးငယ်တို့၏ ကျန်ရစ်သော အစာအကျန် (ဥစ္ဆိဋ္ဌ) ကိုပါ စားသုံးခဲ့သည်။

Verse 75

इंदिरायास्तृतीयानि वासराणि गतान्यपि । चतुर्थवासरे तां तत्कारयामास सा दृढम्

အင်ဒိရာ (သီရိလက္ခမီ) ၏ တတိယနေ့များပင် ကျော်လွန်သွားသော်လည်း စတုတ္ထနေ့တွင် သူမက ထိုအလုပ်/ဝတ်ပြုကိစ္စကို ခိုင်မာစွာ လုပ်ဆောင်စေ하였다။

Verse 76

आगता नगरं सा वै राज्ञी सुरतिचंद्रिका । दृष्ट्वा गृहं तथा दिव्यमिंदिरायाः प्रसादतः

မိဖုရား စုရတိချန္ဒရိကာ သည် အမှန်တကယ် မြို့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အင်ဒိရာ (သီရိလက္ခမီ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ရရှိသော ထိုတောက်ပ၍ ဒေဝသဘောရှိ အိမ်တော်ကို မြင်သော် အံ့ဩမိလေသည်။

Verse 77

श्यामाबाला च विप्रेंद्र कदाचित्समये पुनः । मातुर्गृहं गता चाथ ऐश्वर्यस्य दिदृक्षया

ဗိပရိန္ဒြ (ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး) အို! ရှျာမာဘားလာသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပြန်လည်၍ မိခင်၏အိမ်သို့ သွားကာ အိုင်ශ්ဝရယ (စည်းစိမ်ဂုဏ်) ကို မြင်လိုသော ဆန္ဒရှိ하였다။

Verse 78

श्यामाबालां ततो दूराद्दृष्ट्वा संकुपिता च सा । न पश्यामि मुखं तस्या इत्युक्त्वालक्षिता स्थिता

ထို့နောက် ရှျာမာဘားလာကို အဝေးမှ မြင်သော် သူမသည် ထိတ်လန့်ကာ “သူမ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရ” ဟု ဆိုပြီး မည်သူမျှ မသိမသာ အဲဒီနေရာတွင် ရပ်နေ하였다။

Verse 79

गत्वा गृहांतरालं च गृहीत्वा सैंधवं च सा । आगता स्वगृहं किंचित्तूष्णीं लक्ष्मीसमाश्रितम्

ထို့နောက် သူမသည် အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်၍ ဆိုင်န္ဓဝ ကျောက်ဆားကို ယူကာ မိမိအိမ်သို့ ပြန်လာသည်—တိတ်ဆိတ်စွာ၊ သီရိလက္ရှမီ၏ ကောင်းချီးအရိပ်အောက်၌ ခိုလှုံလျက်။

Verse 80

राजा स्वामी च पप्रच्छ तां साध्वीं पतिदेवताम् । किमानीतं त्वया कांते कथयस्व ममाग्रतः

ထိုအခါ ဘုရင်ဖြစ်သော သူမ၏ သခင်သည် သီလပြည့်ဝ၍ ခင်ပွန်းကို ဘုရားတော်ကဲ့သို့ ရိုသေသော မိန်းမကို မေးမြန်းသည်—“ချစ်သူ၊ မင်းဘာကို ယူလာသလဲ၊ ငါ့ရှေ့မှာ ပြောပါ။”

Verse 81

कांतोवाच । राज्यसारं समानीतं दर्शयिष्यामि भोजने । इत्युक्त्वा सा तदा पाकं कृत्वा च लवणं विना

ချစ်သူမက “နိုင်ငံ၏ အနှစ်သာရကို ငါယူလာပြီ၊ စားသောက်ချိန်မှာ ပြမယ်” ဟုဆိုပြီးနောက် အစားအစာကို ချက်ပြုတ်သော်လည်း ဆားမထည့်ခဲ့။

Verse 82

अन्नादिकं ततो दत्वा मालाधराय भूभुजे । ततो मालाधरो राजा व्यंजनं लवणवर्जितम्

ထို့နောက် အစာနှင့် အခြားအရာများကို မာလာဓရ ဘုရင်ထံ ဆက်ကပ်ပေးပြီး၊ ဘုရင်သည် စားသောက်ရာတွင် ဆားမပါသော ဟင်းလျာကို သုံးဆောင်하였다။

Verse 83

भुक्त्वा वैगुण्यतां प्राप्तो राज्यसारं ददौ च सा । तदा हृष्टमना राजा भोजनं कृतवान्द्विज

စားပြီးနောက် အပြစ်အနာအဆာ (ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှု) ကို ရရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍၊ ထို့နောက် သူမသည် “နိုင်ငံ၏ အနှစ်သာရ” ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူ하였다။ ထိုအခါ၊ ဟေ ဘြာဟ္မဏ၊ ဘုရင်သည် စိတ်ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်하였다။

Verse 84

प्रशशंस च तां नारीं धन्याधन्या इति ब्रुवन् । एतद्व्रतं च या नारी न करोति महादरात्

သူသည် ထိုမိန်းမကို ချီးမွမ်းကာ “အလွန်ကံကောင်းသောသူ၊ သာဓု!” ဟုဆို၏။ သို့သော် မဟာဂౌరవဖြင့် ဤဝရတကို မကျင့်သည့် မိန်းမမည်သူမဆို—

Verse 85

जन्मजन्मनि सा नारी दरिद्रा दुर्भगा भवेत् । इदं या शृणुयाद्भक्त्या पठेद्यो वा समाहितः

ထိုမိန်းမသည် မွေးဖွားမှုတိုင်းတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ကံမကောင်းသူ ဖြစ်လာ၏။ ဤသင်ခန်းစာကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရွတ်ဖတ်သူ—

Verse 86

सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो लक्ष्मीलोकं लभेच्च सः । इमां व्रतकथां या तु न श्रुत्वा क्रियते व्रतम् । तस्या व्रतफलं चैव नश्यत्येव न संशयः

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ လက္ရှမီလောကကို ရရှိ၏။ သို့သော် ဤဝရတကထာကို မနားထောင်ဘဲ ဝရတကို ကျင့်လျှင် ထိုဝရတ၏ အကျိုးဖလသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားမည်—သံသယမရှိ။