Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । एवमुक्ते शुभे वाक्ये विज्वलेन महात्मना । कुंजलो वदतां श्रेष्ठः स्तोत्रं पुण्यमुदैरयत्

စူတက ပြောသည်– မဟာအတ္တမန် ဗိဇ္ဝလက ကောင်းမြတ်သော စကားကို ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ပြောဆိုသူတို့အနက် အထူးမြတ်သော ကုဉ္ဇလက ပုဏ္ဏယ စတိုးတရကို ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆို하였다။

Verse 2

ध्यात्वा नत्वा हृषीकेशं सर्वक्लेशविनाशनम् । सर्वश्रेयः प्रदातारं हरेः स्तोत्रमुदीरितम्

ဟೃṣīkēśa ကို စိတ်တည်၍ ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုကာ—ကလေရှ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ကောင်းကျိုးအလုံးစုံကို ပေးသနားသူ—ဟရိ၏ စတိုးတရကို ထုတ်ဖော်ကြေညာရွတ်ဆိုသည်။

Verse 3

वासुदेवाभिधानं तत्सर्वश्रेयः प्रदायकम् । मोक्षद्वारं सुखोपेतं शांतिदं पुष्टिवर्द्धनम्

“ဝါစုဒေဝ” ဟူသော နာမတော်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးအားလုံးကို ပေးသနားသည်။ ၎င်းသည် မောက္ခသို့ ဝင်ပေါက်ဖြစ်၍ သုခနှင့်ပြည့်စုံကာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးပြီး ပို့ရှင်မှုနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားစေသည်။

Verse 4

सर्वकामप्रदातारं ज्ञानदं ज्ञानवर्द्धनम् । वासुदेवस्य यत्स्तोत्रं विज्वलाय प्रकाशितम्

လိုအင်အားလုံးကို ပေးစွမ်း၍ ဉာဏ်ပေးကာ ဉာဏ်ကို တိုးပွားစေသော ဝါစုဒေဝ၏ စတုတ္တရားသီချင်းကို ဗိဇ္ဝလာထံ ထင်ရှားဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 5

वासुदेवाभिधानं चाप्रमेयं पुण्यवर्द्धनम् । सोऽवगम्य पितुः सर्वं विज्वलः पक्षिणांवरः

သူသည် တိုင်းတာမရ၍ ကုသိုလ်တိုးပွားစေသော ဝါစုဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော နာမကို သိမြင်လာသည်။ ထို့နောက် ငှက်တို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ဗိဇ္ဝလသည် ဖခင်ထံမှ အရာအားလုံးကို နားလည်သိရှိ하였다။

Verse 6

तत्रगंतुंप्रचक्रामपितुःपृष्टंतदानृप । एवं गंतुं कृतमतिं विज्वलं ज्ञानपारगम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုအခါ ဖခင်က မေးမြန်းပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာသို့ သွားရန် ထွက်ခွာ하였다။ ထို့သို့ ထွက်ခွာမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ဉာဏ်၏ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်ပြီးသား တောက်ပသော ဗိဇ္ဝလသည် ခရီးဆက်ခဲ့သည်။

Verse 7

उवाच पुत्रं धर्मात्मा उपकारसमुद्यतम्

ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် ကူညီအကျိုးပြုရန် စိတ်အားထက်သန်သော သားတော်အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 8

कुंजल उवाच । पुत्र तस्य महज्जाने पातकं भूपतेः शृणु । यतो गत्वा पठ स्वत्वं सुबाहोश्चोपशृण्वतः

ကుంజလ မိန့်သည်– “သားရေ၊ ငါသေချာသိထားသော မင်း၏ မဟာအပြစ်ကို နားထောင်လော့။ ထိုနေရာသို့ သွား၍ အဖြစ်အပျက်ကို အမှန်အတိုင်း ရွတ်ဆိုပြောကြားလော့၊ စုဗာဟုလည်း နားထောင်နေစေ။”

Verse 9

यथायथा श्रोष्यति स्तोत्रमुत्तमं तथा तथा ज्ञानमयो भविष्यति । श्रीवासुदेवस्य न संशयो वै तस्य प्रसादात्सुशिवं मयोक्तम्

ဤအထွတ်အမြတ် စတိုးတရကို ထပ်ခါထပ်ခါ နားထောင်သလို၊ ထိုသလိုပင် အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ပိုမိုပြည့်ဝလာမည်။ သီရိ ဝါစုဒေဝအပေါ် သံသယမရှိချေ; သူ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ငါဆိုခဲ့သည်။

Verse 10

आमंत्र्य स गुरुं पश्चादुड्डीय लघुविक्रमः । आनंदकाननं पुण्यं संप्राप्तो विज्वलस्तदा

ဆရာဂုရုထံမှ ခွင့်တောင်း၍ နောက်တစ်ဖန် လျင်မြန်သွက်လက်သော ဗိဇ္ဇဝလ သည် ထိုအခါ ပျံတက်ကာ ပုဏ္ဏမြတ်သော ‘အာနန္ဒကာနန’ ဟူသော သန့်ရှင်းသစ်တောသို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 11

वृक्षच्छायां समाश्रित्य उपविष्टो मुदान्वितः । समालोक्य स राजानं विमानेनागतं पुनः

သစ်ပင်အရိပ်ကို အားထား၍ သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထိုင်နေ하였다။ ထို့နောက် ကြည့်လိုက်သော် ထိုဘုရင်သည် တစ်ဖန် ကောင်းကင်ဗိမာန်ဖြင့် ပြန်လည် ရောက်လာသည်ကို မြင်ရသည်။

Verse 12

एष्यत्यसौ कदा राजा सुबाहुः प्रियया सह । पातकान्मोचयिष्यामि स्तोत्रेणानेन वै कदा

အချစ်တော်နှင့်အတူ ဘုရင် စုဗာဟု သည် ဘယ်အချိန်မှာ လာမည်နည်း။ ထို့ပြင် ဤစတိုးတရဖြင့် သူ့ကို အပြစ်များမှ ငါ ဘယ်အချိန်မှာ လွတ်မြောက်စေမည်နည်း။

Verse 13

तावद्विमानः संप्राप्तः किंकिणीजालमंडितः । घंटारवसमाकीर्णो वीणावेणुसमन्वितः

ထိုခဏ၌ပင် ကောင်းကင်ဗိမာန်တစ်စင်း ရောက်လာသည်။ ချိန်ချိန်မြည်သော ခင်ကိဏီခေါင်းလောင်းကွန်ယက်ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ခေါင်းလောင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ဝီဏာနှင့် ဝေဏု (ပုလွေ) သံစဉ်တို့နှင့် တွဲဖက်လျက်ရှိသည်။

Verse 14

गंधर्वस्वरसंघुष्टश्चाप्सरोभिः समन्वितः । सर्वकामसमृद्धस्तु अन्नोदकविवर्जितः

ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့၏ တေးဂီတသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်လျက် အဆာရာနတ်သမီးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အလိုရှိသမျှ ပြည့်စုံသော်လည်း အစားအစာနှင့် ရေ ကင်းမဲ့နေသည်။

Verse 15

तस्मिन्याने स्थितो राजा सुबाहुः प्रियया सह । समुत्तीर्णो विमानात्स सुतार्क्ष्य प्रियया सह

ထိုယာဉ်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ဘုရင်သုဗာဟုသည် သူ၏ချစ်လှစွာသော မိဖုရားနှင့်အတူ ကောင်းကင်ရထားပျံ (ဝိမာန) မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

Verse 16

शस्त्रमादाय तीक्ष्णं तु यावत्कृंतति तच्छवम् । तावद्धि विज्वलेनापि समाह्वानं कृतं तदा

ထက်မြက်သော လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်၍ ထိုအလောင်းကို ဖြတ်တောက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဝိဇ္ဇဝလ သည် ထိုအချိန်၌ အော်ခေါ်လေသည်။

Verse 17

भो भोः पुरुषशार्दूल देवोपम भवानिदम् । करोति निर्घृणं कर्म नृशंसैर्न च शक्यते

အို လူတို့တွင် ကျားကဲ့သို့သောသူ၊ နတ်ဘုရားနှင့်တူသောသူ၊ သင်ပြုလုပ်နေသော ဤလုပ်ရပ်သည် သနားကြင်နာမှု ကင်းမဲ့လှပါသည်၊ ရက်စက်သူတို့ပင် သည်းမခံနိုင်ပါ။

Verse 18

कर्तुं पुरुषशार्दूल कोऽयं विधिविपर्ययः । दुष्कृतं साहसं कर्म निंद्यं लोकेषु सर्वदा

အို လူတို့တွင် ကျားကဲ့သို့သောသူ၊ သင်ပြုလုပ်တော့မည့် ဤတရားဓမ္မ ပြောင်းပြန်ဖြစ်မှုကား အဘယ်နည်း။ ဤကဲ့သို့ မဆင်မခြင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် အကုသိုလ်ဖြစ်ပြီး လောက၌ အမြဲ အပြစ်တင် ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 19

वेदाचारविहीनं तु कस्मात्प्रारब्धवानि ह । तन्मे त्वं कारणं सर्वं कथयस्व यथा तथा

ဝေဒသတ်မှတ်သော အကျင့်အကြံမရှိဘဲ သင်သည် ဤအမှုကို အဘယ်ကြောင့် စတင်ခဲ့သနည်း။ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပြောပြပါ။

Verse 20

इत्येवं भाषितं तस्य विज्वलस्य महात्मनः । समाकर्ण्य महाराजः स्वप्रियां वाक्यमब्रवीत्

ထိုသို့ မဟာအတ္တမ ဗိဇ္ဝလ၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက် မဟာရာဇာသည် မိမိချစ်သူအား ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 21

प्रिये वर्षशतं भुक्तं मयेदं पापकर्मणा । कदा न भाषितं केन यथायं परिभाषते

ချစ်သူရေ၊ ငါ၏ အပြစ်ကမ္မကြောင့် ဤဒုက္ခကို နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ခံစားလာရသည်။ ယခင်က မည်သူမျှ ဤသူကဲ့သို့ ငါ့ကို ဒီလို မပြောခဲ့ဖူး။

Verse 22

ममैवं पीड्यमानस्य क्षुधया हृदयं प्रिये । निर्गतं चोत्सुकं कांते शांतिश्चित्ते प्रवर्तते

ချစ်သူရေ၊ ဆာလောင်မှုကြောင့် ဤသို့ ငါနှိပ်စက်ခံနေရသဖြင့် ငါ့နှလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်သွားမလို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ကန္တေ၊ စိတ်ထဲ၌ ငြိမ်းချမ်းမှု မပေါ်ပေါက်။

Verse 23

यावदस्य श्रुतं वाक्यं सर्वदुःखस्य शांतिदम् । तावच्चित्ते समाह्लादो वर्तते चारुहासिनि

အပြုံးလှသောသူမရေ၊ သူ၏စကား—ဒုက္ခအားလုံးကို ငြိမ်းစေသောစကား—ကို ကြားနေရသမျှကာလပတ်လုံး နှလုံးထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော ပျော်ရွှင်မှု တည်မြဲနေသည်။

Verse 24

कोयं देवो नु गंधर्वः सहस्राक्षो भविष्यति । मुनीनां स्याद्वचः सत्यं यदुक्तं मुनिना पुरा

ဤသူသည် မည်သူနည်း—ဒေဝတားလား ဂန္ဓဗ္ဗလား—နောင်တွင် ‘သဟသ္ရက္ခ’ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ) ဖြစ်လာမည်နည်း။ မုနိက အရင်က ပြောခဲ့သကဲ့သို့ မုနိတို့၏ ဝစနာသည် သစ္စာဖြစ်ပါစေ။

Verse 25

एवमाभाषितं श्रुत्वा प्रियस्यानंतरं प्रिया । राजानं प्रत्युवाचाथ भार्या पतिपरायणा

ချစ်သူ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ပတိဝရတား—ခင်ပွန်းကိုသာ အလေးထားသည့် သစ္စာရှိဇနီး—ထိုနောက် မင်းကြီးအား ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

Verse 26

सत्यमुक्तं त्वया नाथ इदमाश्चर्यमुत्तमम् । यथा ते वर्तते कांत मम चित्ते तथा पुनः

အို နာထ၊ သင်ပြောသည်မှာ သစ္စာတရားပင် ဖြစ်၏; ဤသည်ကား အလွန်မြတ်သော အံ့ဩဖွယ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အို ချစ်သူ၊ သင်၌ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထိုသဘောသည် ငါ့စိတ်၌လည်း ထပ်မံပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 27

पक्षिरूपधरः कोऽयं पृच्छते हितकारिवत् । एवमाभाषितं श्रुत्वा प्रियायाः पृथिवीपतिः

“ငှက်ရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ အကျိုးပြုလိုသူကဲ့သို့ မေးမြန်းနေသူ ဤသူသည် မည်သူနည်း?” ချစ်သူမ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားသော် မြေကြီး၏ အရှင် (မင်းကြီး) …

Verse 28

बद्धांजलिपुटोभूत्वा पक्षिणं वाक्यमब्रवीत् । सुबाहुरुवाच । स्वागतं ते महाप्राज्ञ पक्षिरूपधरः प्रभो

လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ငှက်အား စကားဆို၏။ စုဗာဟုက ပြောသည်– “အို မဟာပညာရှိ၊ ကြိုဆိုပါ၏; အို प्रभု၊ ငှက်ရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ ကြွလာသူရေ।”

Verse 29

शिरसा भार्यया सार्द्धं तव पादांबुजद्वयम् । नमस्करोम्यहं पुण्यमस्तु नस्त्वत्प्रसादतः

ကျွန်ုပ်သည် ဇနီးနှင့်အတူ ခေါင်းညွှတ်၍ သင်၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို နမസ്കာရ ပြုပါ၏။ သင်၏ ကရုဏာပရသာဒကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၌ ကုသိုလ်နှင့် မင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 30

भवान्कः पक्षिरूपेण पुण्यमेवं प्रभाषते । यादृशं क्रियतेकर्म पूर्वदेहेन सत्तम

သင်သည် ငှက်ရုပ်ဖြင့်ရှိနေလျက်ပင် ဤမျှ ကုသိုလ်ပြုသော စကားများကို မည်သို့ ပြောနိုင်သနည်း။ အကျင့်သီလရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ယခင်ကိုယ်ခန္ဓာ၌ သင်သည် မည်သို့သော ကမ္မကို ပြုခဲ့သနည်း။

Verse 31

सुकृतं दुष्कृतं वापि तदिहैव प्रभुज्यते । अथ तेनात्मकं वृत्तं तस्याग्रे च निवेदितम्

ကုသိုလ်ဖြစ်စေ ဒုက္ခိုလ်ဖြစ်စေ ၎င်း၏အကျိုးကို ဤနေရာ၌ပင် အမှန်တကယ် ခံစားရသည်။ ထို့နောက် ထိုကမ္မကြောင့် ပုံဖော်လာသော ဖြစ်ရပ်လမ်းကြောင်းကို သူ၏ရှေ့တွင် တင်ပြကြသည်။

Verse 32

यथोक्तं कुंजलेनापि पित्रा पूर्वं श्रुतं तथा । कथयस्वात्मवृत्तांतं भवान्को मां प्रभाषते

အရင်က ကုဉ္ဇလက ပြောခဲ့သကဲ့သို့၊ အဖေကလည်း အရင်က ကြားခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းအရာကို ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ်ကို စကားပြောနေသူ သင်သည် မည်သူနည်း။

Verse 33

सुबाहुं प्रत्युवाचेदं वाक्यं पक्षिवरस्तदा । विज्वल उवाच । शुकजात्यां समुत्पन्नः कुंजलोनाम मे पिता

ထို့နောက် အထူးမြတ်သော ငှက်သည် စုဗာဟုအား ဤစကားကို ပြော하였다။ ဗိဇ္ဝလက ဆိုသည်—“ကျွန်ုပ်သည် ကြက်တူရွေးမျိုးရိုး၌ မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ အဖေမှာ ကုဉ္ဇလ အမည်ရှိသည်။”

Verse 34

तस्याहं विज्वलो नाम तृतीयस्तु सुतेष्वहम् । नाहं देवो न गंधर्वो न च सिद्धो महाभुज

သူ၏သားတို့အနက် ငါသည် တတိယသားဖြစ်၍ “ဝိဇ္ဝလ” ဟူသောနာမရှိ၏။ အို လက်မောင်းကြီးသူ၊ ငါသည် ဒေဝ မဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗ မဟုတ်၊ စိဒ္ဓ မဟုတ်။

Verse 35

नित्यमेव प्रपश्यामि कर्म चैवं सुदारुणम् । कियत्कालं महत्कर्म साहसाकारसंयुतम्

ငါသည် ဤအမှုကို အမြဲတမ်းမြင်နေရ၏—အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ အလွန်ကြီးမား၍ မိုက်မဲသတ္တိနှင့် ရဲရင့်လွန်ကဲမှုပါဝင်သော ဤလုပ်ငန်းသည် ဘယ်လောက်ကြာ ဆက်လက်မည်နည်း။

Verse 36

करिष्यसि महाराज तन्मे कथय सांप्रतम् । सुबाहुरुवाच । वासुदेवाभिधानं यत्पूर्वमुक्तं हि ब्राह्मणैः

အို မဟာရာဇာ၊ ယခု သင်ဘာလုပ်မည်ကို ငါ့အား ပြောပါ။ စုဗာဟုက ပြောသည်– “ ‘ဝါစုဒေဝ’ ဟူသော အမည်ခေါ်ဆိုမှုကို ဗြာဟ္မဏများက အရင်ကတည်းက ဆိုခဲ့ကြ၏။”

Verse 37

श्रोष्याम्यहं यदा भद्र गतिं स्वां प्राप्नुयां तदा । पुण्यात्मना भाषितं वै मुनिना संयतात्मना

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ငါသည် မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ သန့်ရှင်းသောကံရှိ၍ ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်းသော မုနိက ပြောကြားခဲ့သည့် စကားကို အမှန်တကယ် ကြားရမည်။

Verse 38

तदाहं पातकान्मुक्तो भविष्यामि न संशयः । विज्वल उवाच । तवार्थे पृच्छितस्तातस्तेन मे कथितं च यत्

ထိုအခါ ငါသည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်မည်—သံသယမရှိ။ ဝိဇ္ဝလက ပြောသည်– သင်၏အကျိုးအတွက် အချစ်ရသူ၊ ငါ့အဖေကို မေးမြန်းခဲ့ကြပြီး၊ သူပြောခဲ့သမျှကို ငါ့အား ပြန်လည်ပြောပြခဲ့၏။

Verse 39

तत्तेद्याहं प्रवक्ष्यामि शाश्वतं शृणु सत्तम

ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် သင်အား ထာဝရသော သဒ္ဓမ္မအုပ်သင်ကို ကြေညာမည်; နားထောင်ပါ၊ သီလဝါဒတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။

Verse 40

ओंअस्य श्रीवासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्य नारदऋषिरनुष्टुप्छंदः । ओंकारोदेवता सर्वपातकनाशनार्थे चतुर्वर्गसाधनार्थे च जपे विनियोगः । ओंनमो भगवते वासुदेवाय इति मंत्रः । पावनं परमं पुण्यं वेदज्ञं वेदमंदिरम् । विद्याधारं भवाधारं प्रणवं वै नमाम्यहम्

ဤ “သီရိ ဝါစုဒေဝ” စတုတ္တရအတွက် ရှင်နာရဒသည် ရှိ (seer) ဖြစ်၍ အနုဋ္ဌုဘ်သည် ချန်ဒ် ဖြစ်သည်။ ဒေဝတာမှာ အိုံကာရ ဖြစ်ပြီး၊ ဤဇပသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဘဝရည်မှန်းချက် လေးပါးကို ရရှိရန် အပ်နှံထားသည်။ မန္တရမှာ “အိုံ နမော ဘဂဝတေ ဝါစုဒေဝာယ” ဖြစ်သည်။ ငါသည် ပရဏဝ (အိုံ) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၏—သန့်စင်ပေးသူ၊ အမြင့်ဆုံး ပုဏ္ဏမင်္ဂလာရှိသူ၊ ဝေဒကို သိသူနှင့် ဝေဒ၏ ဗိမာန်တော်; ဗိဇ္ဇာ၏ အထောက်အကူနှင့် လောကဘဝ၏ အထောက်အကူ ဖြစ်၏။

Verse 41

निरावासं निराकारं सुप्रकाशं महोदयम् । निर्गुणं गुणसंबद्धं नमामि प्रणवं परम्

ငါသည် အမြင့်ဆုံး ပရဏဝ (အိုံ) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၏—နေရာအိမ်မရှိ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်မရှိ၊ အလွန်တောက်ပ၍ ကိုယ်တိုင်တောက်လင်းသူ၊ အမြင့်ဆုံးတိုးတက်မှု၏ အရင်းအမြစ်; ဂုဏ်သုံးပါးကို လွန်ကဲသော်လည်း ဂုဏ်တို့နှင့် ဆက်နွယ်ကာ ထင်ရှား၏။

Verse 42

महाकांतं महोत्साहं महामोहविनाशनम् । आचिन्वंतं जगत्सर्वं गुणातीतं नमाम्यहम्

ငါသည် အလွန်ချစ်ခင်ဖွယ်၊ အလွန်ရဲရင့်အားမာန်ကြီး၊ မဟာမောဟကို ဖျက်ဆီးသူအား ဦးညွှတ်ကန်တော့၏—လောကတစ်လောကလုံးကို ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်၍ စုစည်းထိန်းသိမ်းသူ၊ ဂုဏ်သုံးပါးကို လွန်ကဲသူ ဖြစ်၏။

Verse 43

भाति सर्वत्र यो भूत्वा भूतानां भूतिवर्द्धनः । अभयं भिक्षुसंबद्धं नमामि प्रणवं शिवम्

ငါသည် သီဝ (Śiva) ဖြစ်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော ပရဏဝ (အိုံ) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၏—နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေ၍ အရပ်ရပ်၌ တောက်ပသူ; သတ္တဝါအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးကို တိုးပွားစေသူ; အကြောက်ကင်းခြင်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ဘိက္ခုတို့၏ လမ်းစဉ်နှင့် ဆက်နွယ်သူ။

Verse 44

गायत्रीसाम गायंतं गीतं गीतप्रियं शुभम् । गंधर्वगीतभोक्तारं प्रणवं प्रणमाम्यहम्

ကျွန်ုပ်သည် သန့်ရှင်းမြတ်သော ပ္ရဏဝ “အိုမ်” ကို ဦးညွတ်ပူဇော်ပါ၏—မင်္ဂလာရှိ၍ သီချင်းကိုချစ်မြတ်နိုးသောအရာ၊ ဂါယတ္ရီနှင့် သာမန်အဖြစ် သီဆိုခံရပြီး ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ သီချင်းရသာကို ခံစားသုံးဆောင်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 45

विचारं वेदरूपं तं यज्ञस्थं भक्तवत्सलम् । योनिं सर्वस्य लोकस्य ओंकारं प्रणमाम्यहम्

ကျွန်ုပ်သည် အိုမ်ကာရကို ဦးညွတ်ပူဇော်ပါ၏—သဒ္ဓါနှင့် ဉာဏ်ခွဲခြားသိမြင်မှု၏ သဘောတရား၊ ဝေဒတို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်; ယဇ္ဉ၌ တည်ရှိ၍ ဘက္တတို့ကို မေတ္တာကရုဏာပြုသောအရှင်; ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံ၏ ယိုးနီ၊ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 46

तारकं सर्वभूतानां नौरूपेण विराजितम् । संसारार्णवमग्नानां नमामि प्रणवं हरिम्

ကျွန်ုပ်သည် ဟရိဖြစ်သော ပ္ရဏဝ “အိုမ်” ကို ဦးညွတ်ပူဇော်ပါ၏—သတ္တဝါအလုံးစုံ၏ ကယ်တင်ရှင်; သံသရာပင်လယ်၌ နစ်မြုပ်သူတို့အတွက် လှေသဏ္ဍာန်ဖြင့် တောက်ပတော်မူ၏။

Verse 47

सर्वलोकेषु वसते एकरूपेण नैकधा । धामकैवल्यरूपेण नमामि प्रणवं शिवम्

ထိုအရှင်သည် လောကအပေါင်း၌ တည်ရှိတော်မူ၏—အနှစ်သာရအားဖြင့် တစ်ပါးတည်း၊ များစွာမဟုတ်။ အမြင့်မြတ်သော ဓာမနှင့် ကైవလျ (လွတ်မြောက်မှု) အဖြစ်ဖြင့် ပ္ရဏဝကို—ရှီဝကို—ကျွန်ုပ် ဦးညွတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 48

सूक्ष्मं सूक्ष्मतरं शुद्धं निर्गुणं गुणनायकम् । वर्जितं प्राकृतैर्भावैर्वेदस्थानं नमाम्यहम्

ကျွန်ုပ်သည် ထိုသတ္တဝါတရားကို ဦးညွတ်ပူဇော်ပါ၏—သိမ်မွေ့၍ ထို့ထက်ပိုသိမ်မွေ့သော; သန့်ရှင်း; နိရ္ဂုဏ ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏတို့၏ အုပ်စိုးရှင်; ပရကృతအခြေအနေများမှ ကင်းလွတ်၍ ဝေဒတို့၏ အဓိဋ္ဌာန် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 49

देवदैत्यवियोगैश्च वर्जितं तुष्टिभिः सदा । दैवैश्च योगिभिर्ध्येयं तमोंकारं नमाम्यहम्

အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းသော ကျေနပ်မှုနှင့်အတူရှိ၍ ဒေဝနှင့် ဒိုင်တျတို့၏ ခွဲခွာမှု၊ ပဋိပက္ခတို့မှ ကင်းလွတ်ကာ ဒေဝများနှင့် ယောဂီများကလည်း သမาธိဖြင့် ဉာဏ်တော်ထင်ရှားစွာ ဆင်ခြင်ရသော အိုံကာရကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြု၏။

Verse 50

व्यापकं विश्ववेत्तारं विज्ञानं परमं शुभम् । शिवं शिवगुणं शांतं वंदे प्रणवमीश्वरम्

အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့၍ ကမ္ဘာလောကကို သိမြင်တော်မူသော၊ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်သိပ္ပံ-သတိတော် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော၊ ရှိဝသဘောတရား၊ ရှိဝဂုဏ်တော်များနှင့် ပြည့်စုံ၍ ငြိမ်းချမ်းသော ပရဏဝ-ဣရှွရ (အိုံ) ကို ကျွန်ုပ် ဝန်ဒနာပြု၏။

Verse 51

यस्य मायां प्रविष्टास्तु ब्रह्माद्याश्च सुरासुराः । न विंदंति परं शुद्धं मोक्षद्वारं नमाम्यहम्

ဘြဟ္မာတို့အပါအဝင် ဒေဝနှင့် အသူရအစုအဝေးတို့တောင် မိမိ၏ မာယာအတွင်း ဝင်ရောက်နေကြသော်လည်း အမြင့်ဆုံး သန့်ရှင်းသော တတ္တဝကို မတွေ့မိကြသော—မောက္ခတံခါးဖြစ်တော်မူသော ထိုအရှင်ကို ကျွန်ုပ် နမස්ကာရပြု၏။

Verse 52

आनंदकंदाय विशुद्धबुद्धये शुद्धाय हंसाय परावराय । नमोऽस्तु तस्मै गणनायकाय श्रीवासुदेवाय महाप्रभाय

အာနန္ဒ၏ အမြစ်ရင်းဖြစ်တော်မူသော၊ အလွန်သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာတော်ရှိသော၊ မလိန်ကင်းသော အမြင့်ဆုံး ဟံသာဖြစ်တော်မူသော၊ အမြင့်နှင့် အနိမ့်တို့ကို ကျော်လွန်တော်မူသော၊ ဂဏနာယက—အစုအဖွဲ့တို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တော်မူသော သရီ ဝါစုဒေဝ မဟာပရဘုအား နမස්ကာရရှိပါစေ။

Verse 53

श्रीपांचजन्येन विराजमानं रविप्रभेणापि सुदर्शनेन । गदाब्जकेनापि विराजमानं प्रभुं सदैनं शरणं प्रपद्ये

သရီ ပာဉ္စဇနျ သင်္ခါဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော စုဒർശန ချက်ကရဖြင့် ထွန်းလင်းကာ ဂဒါနှင့် ပဒ్మ (ကြာပန်း) ဖြင့်လည်း ရောင်ပြန်တောက်ပနေသော ထိုအရှင်ကို ကျွန်ုပ် အမြဲတမ်း ရှရဏံ ပရပဒျေ—အကာအကွယ်အဖြစ် ခိုလှုံ၏။

Verse 54

यं वेदगुह्यं सगुणं गुणानामाधारभूतं सचराचरस्य । यं सूर्यवैश्वानरतुल्यतेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ဗေဒ၏လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်တော်ဖြစ်၍၊ ဂုဏ်လက္ခဏာကင်းလွန်သော်လည်း ဂုဏ်လက္ခဏာဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော၊ ဂုဏ်အားလုံး၏ အခြေခံနှင့် လှုပ်ရှား/မလှုပ်ရှား စကြဝဠာ၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သော၊ နေမင်းနှင့် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ မဟာမီးကဲ့သို့ တေဇောတော်တောက်ပသော ဝါစုဒေဝကို ငါသည် ရှရဏံ ပရပဒျေ—အကာအကွယ်တော်ကို ခိုလှုံ၏။

Verse 55

क्षुधानिधानं विमलं सुरूपमानंदमानेन विराजमानम् । यं प्राप्य जीवंति सुरादिलोकास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် ဝါစုဒေဝကို ရှရဏံ ပရပဒျေ—ဆာလောင်သူတို့အတွက် နိဓာန်တော်ဖြစ်၍၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ ရူပလှပသော၊ အာနန္ဒ၏ အတိုင်းအတာဖြင့် တောက်ပထင်ရှားသော; ထိုတော်ကို ရရှိလျှင် ဒေဝတော်တို့မှအစ လောကများသည် အမှန်တကယ် အသက်ရှင်ကြ၏။

Verse 56

तमोघनानां स्वकरैर्विनाशं करोति नित्यं परिकर्महेतुः । उद्द्योतमानं रविदीप्ततेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် ထိုဝါစုဒေဝကို ရှရဏံ ပရပဒျေ—မိမိလက်တော်များဖြင့် အမှောင်ထူထပ်ကို အစဉ်မပြတ် ဖျက်ဆီးတော်မူ၍၊ သင့်တော်သော စီမံကိန်းနှင့် စည်းကမ်းတရားတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော; နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော တေဇောဖြင့် ထွန်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 57

यो भाति सर्वत्र रविप्रभावैः करोति शोषं च रसं ददाति । यः प्राणिनामंतरगः स वायुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် ဝါစုဒေဝကို ရှရဏံ ပရပဒျေ—နေမင်း၏ အာနုဘော်ဖြင့် နေရာတိုင်း ထွန်းလင်းတော်မူ၍၊ ခြောက်သွေ့စေသကဲ့သို့ စိုဓာတ်နှင့် ရသ (အာဟာရရည်) ကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏; သတ္တဝါတို့အတွင်း၌ ပရာဏ-ဝါယု အဖြစ် လှုပ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 58

स्वेच्छानुरूपेण स देवदेवो बिभर्ति लोकान्सकलान्महीपान् । संतारणे नौरिव वर्तते यस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် ဝါစုဒေဝကို ရှရဏံ ပရပဒျေ—ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်သည် မိမိ၏ လွတ်လပ်သော အလိုတော်အတိုင်း လောကအားလုံးနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မင်းများအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏; သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသော လှေကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 59

अंतर्गतो लोकमयः सदैव पचत्यसौ स्थावरजंगमानाम् । स्वाहामुखो देवगणस्य हेतुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

လောကအတွင်း၌ အမြဲတမ်းတည်ရှိ၍ လောကအားလုံးကို ပျံ့နှံ့ကာ၊ မရွေ့မလျားနှင့် ရွေ့လျားသတ္တဝါတို့ကို အစဉ် “ချက်ပြုတ်” သကဲ့သို့ ရင့်မှည့်ပြောင်းလဲစေတော်မူ၏။ ဒေဝဂဏ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး “ဆွာဟာ” ဟူသော အာဟုတီသံဖြင့် ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်တော်မူ၏။ ထို ဝါစုဒေဝထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 60

रसैः सुपुण्यैः सकलैः सहैव पुष्णाति सौम्यो गुणदश्च लोके । अन्नानि योनिर्मल तेजसैव तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

အလွန်ပုဏ္ဏမယ ရသများအားလုံးနှင့်အတူ ထိုသိမ်မွေ့သော ပရဘုသည် လောကနှင့် လောက၏ ဂုဏ်တစ်ဆယ်ကို ပျိုးထောင်ပံ့ပိုးတော်မူ၏။ အညစ်အကြေးကင်းသော တေဇောဖြင့် တောက်ပ၍ အစာအဟာရတို့၏ မူလရင်းမြစ်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို ဝါစုဒေဝထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 61

अस्त्येव सर्वत्र विनाशहेतुः सर्वाश्रयः सर्वमयः स सर्वः । विना हृषीकैर्विषयान्प्रभुंक्ते तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

အမှန်တကယ် ပရဘုသည် နေရာတိုင်း၌ ရှိတော်မူ၏—ပျက်စီးလျောကွယ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း၊ အားလုံး၏ အားကိုးရာ၊ အရာအားလုံးကို ပြည့်နှံ့ထားသူ၊ အလုံးစုံတော်မူ၏။ အင်ဒြိယတို့ကို မမှီခိုဘဲပင် အာရုံဝတ္ထုတို့ကို ခံစားတော်မူ၏။ ထို ဝါစုဒေဝထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 62

जीवस्वरूपेण बिभर्ति लोकांस्ततः स्वमूर्तान्सचराचरांश्च । निष्केवलो ज्ञानमयः सुशुद्धस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ဇီဝအတ္တမန်၏ သဘောသဏ္ဍာန်ကို ခံယူ၍ ပရဘုသည် လောကများကို ထောက်တည်တော်မူ၏၊ ထို့အတူ မိမိ၏ ပေါ်ထွန်းသော မူရတိများ—ရွေ့လျားနှင့် မရွေ့မလျား—ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။ အလွန်သန့်စင်၍ အပြည့်အဝ လွတ်လပ်ကင်းရှင်း၊ ဉာဏ်သာဖြစ်တော်မူသော ထို ဝါစုဒေဝထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 63

दैत्यांतकं दुःखविनाशमूलं शांतं परं शक्तिमयं विशालम् । यं प्राप्य देवा विनयं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ဒೈတျများကို သတ်ဖြတ်ပယ်ရှားတော်မူသူ၊ ဒုက္ခပျက်စီးခြင်း၏ အမြစ်မူလ၊ ငြိမ်းချမ်း၍ အမြင့်ဆုံး၊ သက္တိတော်ပြည့်ဝ၍ အလွန်ကျယ်ပြန့်သော ဝါစုဒေဝထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။ ထိုပရဘုကို ရောက်ရှိလျှင် ဒေဝတို့တောင် နိမ့်ချမှုသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 64

सुखं सुखांतं सुखदं सुरेशं ज्ञानार्णवं तं मुनिपं सुरेशम् । सत्याश्रयं सत्यगुणोपविष्टं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် ထို ဝါစုဒေဝကို အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံ၏—သူသည် သုခတော်မူခြင်း၊ သုခ၏ အဆုံးတိုင်နှင့် သုခပေးတော်မူသူ; ဒေဝတို့၏ အရှင်; ဉာဏ်ပညာ၏ သမုဒ္ဒရာ; မုနိတို့၏ အဓိပတိ; သစ္စာ၏ အားရာနှင့် သစ္စာဂုဏ်တရား၌ တည်မြဲသူ။

Verse 65

यज्ञांगरूपं परमार्थरूपं मायान्वितं मापतिमुग्रपुण्यम् । विज्ञानमेकं जगतां निवासं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် ဝါစုဒေဝကို အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံ၏—သူ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ယဇ္ဉ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့၏ ကိုယ်တော်ဖြစ်၍၊ သဘာဝသည် ပရမာර්ထတရား; မာယာနှင့် ဆက်နွယ်နေသော်လည်း အရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်ကာ အလွန်သန့်ရှင်း; တစ်ပါးတည်းသော ဗိဇ္ဈာန်/အသိဉာဏ်ဖြစ်၍ လောကအားလုံး၏ နေရာတည်ရာဖြစ်သည်။

Verse 66

अंभोधिमध्ये शयनं हितस्य नागांगभोगे शयनं विशाले । श्रीपादपद्मद्वयमेव तस्य तद्वासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ငါသည် ထို ဝါစုဒေဝကို အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ပူဇော်၏—သူသည် သမုဒ္ဒရာအလယ်၌ အနားယူ၍၊ ကြီးမားသော နာဂ၏ ကျယ်ပြန့်သော အကွင်းအခွေများပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူ၏; ထိုသူ၏ ကြာပန်းခြေတော် နှစ်ဖက်ကိုသာ နిత్యం ဦးညွှတ်၏။

Verse 67

पुण्यान्वितं शंकरमेव नित्यं तीर्थैरनेकैः परिसेव्यमानम् । तत्पादपद्मद्वयमेव तस्य श्रीवासुदेवस्य अघापहं तत्

ရှင်ကရာသည် အမြဲတမ်း ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ နိစ္စတည်မြဲကာ တီရ္ထများစွာက ဝန်းရံပူဇော်ကြ၏; သို့သော် အပြစ်ကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်မှာ ထို သရီ ဝါစုဒေဝ၏ ကြာပန်းခြေတော် နှစ်ဖက်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 68

पादांबुजं रक्तमहोत्पलाभमंभोजसल्लिंगजयोपयुक्तम् । अलंकृतं नूपुरमुद्रिकाभिः श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ငါသည် သရီ ဝါစုဒေဝ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို နిత్యం ဦးညွှတ်ပူဇော်၏—အနီရောင် ကြီးမားသော ကြာပန်းနှင့် ဆင်တူ၍၊ ကြာပန်း၊ သင်္ခ (ခရုခွံ) နှင့် အောင်မြင်ရေးအလံ၏ မင်္ဂလာလက္ခဏာများ ပါရှိကာ၊ ခြေကောက်ကွင်းနှင့် ခြေချောင်းလက်စွပ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 69

देवैः सुसिद्धैर्मुनिभिः सदैव नुतं सुभक्त्या उरगाधिपैश्च । तत्पादपंकेरुहमेवपुण्यं श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्

နတ်တို့၊ စိဒ္ဓတို့၊ မုနိတို့နှင့် နာဂအධိပတိတို့ကပင် ဘက္တိဖြင့် အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းကြသော အလွန်သန့်ရှင်းသည့် ကြာပန်းတော်ခြေတော်ပိုင်ရှင် သီရိဝာစုဒေဝအား ကျွန်ုပ် အစဉ်နမസ്കာရပြု၏။

Verse 70

यस्यापि पादांभसि मज्जमानाः पूता दिवं यांति विकल्मषास्ते । मोक्षं लभंते मुनयः सुतुष्टास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

သူ၏ ခြေတော်ရေ၌ မျောဝင်သူတို့သည် သန့်စင်ကာ အပြစ်ကင်းလွတ်၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြသည်။ စိတ်ကျေနပ်သော မုနိတို့လည်း မောက္ခကို ရကြသည်။ ထို ဝာစုဒေဝအား ကျွန်ုပ် ခိုလှုံ၏။

Verse 71

पादोदकं तिष्ठति यत्र विष्णोर्गंगादितीर्थानि सदैव तत्र । पिबंति येद्यापि सपापदेहास्ते यांति शुद्धाः सुगृहं मुरारेः

ဗိဿဏု၏ ခြေတော်ဆေးရေ ရှိရာနေရာတိုင်း၌ ဂင်္ဂါမြစ်အပါအဝင် တီရ္ထများအားလုံး အစဉ်တည်ရှိသည်။ အပြစ်အလေးအနက်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာပင်ရှိသူတို့ကလည်း ထိုရေကို သောက်လျှင် သန့်စင်ကာ မုရာရီ၏ မင်္ဂလာဌာနသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 72

पादोदकेनाप्यभिषिच्यमाना उग्रैश्च पापैः परिलिप्तदेहाः । ते यांति मुक्तिं परमेश्वरस्य तस्यैव पादौ सततं नमामि

ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာလိမ်းကျံနေသူတို့ပင်၊ အရှင်၏ ခြေတော်ရေဖြင့် အနည်းငယ်ပက်ဖျန်းခံရလျှင် ပရမေရှ్వర၏ မောက္ခကို ရောက်ကြသည်။ ထိုခြေတော်တို့ကို ကျွန်ုပ် အစဉ်အမြဲ ထပ်တလဲလဲ နမಸ್ಕာရပြု၏။

Verse 73

नैवेद्यमात्रेण सुभक्षितेन सुचक्रिणस्तस्य महात्मनस्तु । श्रीवाजपेयस्य फलं लभंते सर्वार्थयुक्ताश्च नरा भवंति

လှပသော စက်ရကို ကိုင်ဆောင်သည့် ထိုမဟာအတ္တမ အရှင်ထံသို့ အရသာကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသော နైవေဒျကိုသာ ပူဇော်လျှင်ပင် လူတို့သည် ဂုဏ်မြင့် ဝာဇပေယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရကာ လိုအင်အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 74

नारायणं तं नरकाधिनाशनं मायाविहीनं सकलं गुणज्ञम् । यं ध्यायमानाः सुगतिं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ငါသည် နရက၏ အာဏာကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော၊ မာယာကင်းစင်၍ ပြည့်စုံတော်မူကာ သီလဂုဏ်အားလုံးကို သိတော်မူသော ဝါစုဒေဝ—နာရာယဏ—ထံသို့ ရှရဏံ ပရပဒျေ (အကာအကွယ်တောင်း) ပါ၏; ထိုဘုရားကို ဓ്യာနပြုလျှင် သုဂတိကို ရောက်ကြ၏။

Verse 75

यो वंद्यस्त्वृषिसिद्धचारणगणैर्देवैः सदा पूज्यते । यो विश्वस्य विसृष्टिहेतुकरणे ब्रह्मादिदेवप्रभुः । यः संसारमहार्णवे निपतितस्योद्धारको वत्सल । स्तस्यैवापि नमाम्यहं सुचरणौ भक्त्या वरौ पावनौ

ရသီ၊ စိဒ္ဓ၊ ချာရဏဂဏနှင့် ဒေဝတော်များက အမြဲတမ်း ဝန္ဒနာပူဇာပြုကြသော၊ ကမ္ဘာစကြဝဠာဖန်ဆင်းရေး၌ ဘြဟ္မာအပါအဝင် ဒေဝတော်တို့၏ပင် အထွဋ်အမြတ် အရှင်ဖြစ်သော၊ သံသာရ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ ကျရောက်သူကို မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ကယ်တင်တော်မူသော ထိုဘုရား၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ငါသည် ဘက္တိဖြင့် နမಸ್ಕာရပြုပါ၏။

Verse 76

यो दृष्टो मखमंडपे सुरगणैः श्रीवामनः सामगः । सामोद्गीतकुतूहलः सुरगणैस्त्रैलोक्य एकः प्रभुः । कुर्वंतं नयनेक्षणैः शुभकरैर्निष्पापतां तद्बले । स्तस्याहं चरणारविंदयुगलं वंदे परं पावनम्

ယဇ္ဉမဏ္ဍပ၌ ဒေဝဂဏတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော၊ သာမန် (Sāman) သီချင်းများကို သီဆိုတော်မူသော၊ သာမဂီတ၏ အံ့ဩဖွယ်ရသာဖြင့် ဒေဝဂဏတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသော၊ မင်္ဂလာမြတ်သော မျက်စိတော်အကြည့်ဖြင့် အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပေးတော်မူသော တြိလောက၏ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်—သရီ ဝါမန၏ အလွန်ပဝါန ခြေတော်ကြာပန်းနှစ်ဖက်ကို ငါသည် ဝန္ဒနာပြုပါ၏။

Verse 77

राजंतं द्विजमंडले मखमुखे ब्रह्मश्रियाशोभितं । दिव्येनापि सुतेजसा करमयं यं चेंद्रनीलोपमम् । देवानां हितकाम्यया सुतनुजं वैरोचनस्यापि तं । याचंतं मम दीयतां त्रिपदकं वंदे प्रभुं वामनम्

ယဇ္ဉ၏ ရှေ့တန်း၌ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) မဏ္ဍလအလယ်တွင် တောက်ပစွာ ရပ်တည်၍ ဘြဟ္မာ၏ သရီးဖြင့် လှပတော်မူသော၊ ဒိဗ္ဗအထွဋ်အမြတ် တေဇောဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကိုယ်တော်သည် အင်ဒြနီလ (နီလာရတနာ) ကဲ့သို့ ထင်ရှားသော၊ ဒေဝတော်တို့၏ အကျိုးအတွက် ဝိရောချန၏ သန့်ရှင်းလှပသော သား ဘလီထံသို့ သွား၍ “သုံးခြေလှမ်းမြေကို ငါ့အား ပေးပါ” ဟု ယာစနာတောင်းဆိုတော်မူသော ပရဘု ဝါမနကို ငါသည် ဝန္ဒနာပြုပါ၏။

Verse 78

तं द्रष्टुं रविमंडले मुनिगणैः संप्राप्तवंतं दिवं । चंद्रार्कास्तमयांतरे किल पदा संच्छादयंतं तदा । तस्यैवापि सुचक्रिणः सुरगणाः प्रापुर्लयं सांप्रतं । का ये विश्वविकोशकेतमतुलं नौमि प्रभोर्विक्रमम्

ထိုဘုရားကို မြင်ရန် မုနိဂဏတို့သည် နေရောင်ဝိုင်းအတွင်းရှိ ဒိဗ္ဗလောကသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထို့နောက် လနှင့် နေ အစ့်တမယအချိန်၌ သူ၏ ခြေတော်များသည် အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ မင်္ဂလာစက်ရ (စုချက္ရ) ကို ဆောင်ထားသော ထိုပရဘုရှေ့တွင် ဒေဝဂဏတို့ပင် ယခု လယ (ပရလယ) သို့ နီးကပ်လာကြ၏။ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ဖွင့်ပြသသော အလံတော်ကဲ့သို့ အတုမရှိသော ပရဘု၏ ဗိက్రమ (ခြေလှမ်း) ကို ငါသည် မည်သို့ ပြည့်စုံစွာ ချီးမွမ်းနိုင်မည်နည်း။

Verse 98

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रेऽष्टनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာန်အတွင်း၊ ဂုရု-တီရ္ထ၏ မဟာတ္မ្យတွင် ပါဝင်သော ချျဝန၏ ဇာတ်ကြောင်းဆိုင်ရာ အခန်း ၉၈ သည် ပြီးဆုံး၏။