Adhyaya 95

Verse 1

सुबाहुरुवाच । स्वर्गस्य मे गुणान्ब्रूहि सांप्रतं द्विजसत्तम । एतत्सर्वं द्विजश्रेष्ठ करिष्यामि स्वभाविकम्

သုဗာဟုက ပြောသည်– “ယခု ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို မိန့်ကြားပါ၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။ ဘြာဟ္မဏတို့အနက် အရှေ့ဆုံးရေ၊ ဤအရာအားလုံးကို သဘာဝနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ သင့်လျော်စွာ ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်မည်။”

Verse 2

जैमिनिरुवाच । नंदनादीनि रम्याणि दिव्यानि विविधानि च । तत्रोद्यानानि पुण्यानि सर्वकामयुतानि च

ဇိုင်မိနီက မိန့်သည်– “နန္ဒန စသည့် သာယာလှပသော ဒိဗ္ဗ ဥယျာဉ်များ အမျိုးမျိုး ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ပုဏ္ဏသဒ္ဓါဖြစ်သော ဥယျာဉ်များ ရှိပြီး လိုရာဆန္ဒအပျော်အပါး အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။”

Verse 3

सर्वकामफलैर्वृक्षैः शोभनानि समंततः । विमानानि सुदिव्यानि सेवितान्यप्सरोगणैः

ပတ်လည်အနှံ့၌ လှပ၍ ဒိဗ္ဗသဘော အလွန်မြင့်သော ဝိမာနများ ထင်ရှားတောက်ပနေပြီး၊ လိုရာဆန္ဒအလိုက် အသီးပေးသော သစ်ပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားကာ အပ္စရာအဖွဲ့များက စေဝာပြုလျက်ရှိသည်။

Verse 4

सर्वत्रैव विचित्राणि कामगानि वशानि च । तरुणादित्यवर्णानि मुक्ताजालांतराणि च

ထိုနေရာအနှံ့ အံ့ဩဖွယ်ရာ အရာဝတ္ထုများရှိ၏—ဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်သောအရာများ၊ အပြည့်အဝ အမိန့်နာခံသောအရာများ၊ နေထွက်ရောင်အလင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ပုလဲကွန်ယက်အလှဆင်ဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 5

चंद्रमंडलशुभ्राणि हेमशय्यासनानि च । सर्वकामसमृद्धाश्च सर्वदुःखविवर्जिताः

ထိုနေရာ၌ ရွှေခင်းအိပ်ရာနှင့် ထိုင်ခုံများရှိ၍ လမဏ္ဍလကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပသည်; ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်စုံကာ ဒုက္ခအားလုံးမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။

Verse 6

नराः सुकृतिनस्तेषु विचरंति यथा भुवि । न तत्र नास्तिका यांति न स्तेना नाजितेंद्रियाः

ထိုလောက၌ ကုသိုလ်ပြုသူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ လှည့်လည်ကြ၏။ ထိုနေရာသို့ ဓမ္မကိုမယုံသူ (နာစတိက) မသွားနိုင်၊ ခိုးသူမရှိ၊ အင်ဒြိယမထိန်းချုပ်သူလည်း မရှိ။

Verse 7

न नृशंसा न पिशुना न कृतघ्ना न मानिनः । सत्यास्तपःस्थिताः शूरा दयावंतः क्षमापराः

သူတို့သည် ရက်စက်သူမဟုတ်၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုသူမဟုတ်၊ ကျေးဇူးမသိသူမဟုတ်၊ မာနကြီးသူမဟုတ်။ သစ္စာပြောသူ၊ တပဿာ၌ တည်ကြည်သူ၊ ရဲရင့်သူ၊ ကရုဏာရှိသူ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို အလေးထားသူတို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 8

यज्वानो दानशीलाश्च तत्र गच्छंति ते नराः । न रोगो न जरामृत्युर्न शोको न हिमातपौ

ယဇ్ఞပြုသူနှင့် ဒါနပြုခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရောဂါမရှိ၊ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမရှိ; ဝမ်းနည်းမှုမရှိ၊ အအေးနှင့် ပူလောင်မှုလည်း မရှိ။

Verse 9

न तत्र क्षुत्पिपासा च कस्य ग्लानिर्न विद्यते । एते चान्ये च बहवो गुणाः स्वर्गस्य भूपते

ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ မည်သူမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းလည်း မရှိ။ အို မင်းကြီး၊ ဤသို့သော အရည်အသွေးများနှင့် အခြားများစွာသည် စွဝဂ္ဂ (svarga) ၏ ဂုဏ်တော်များ ဖြစ်သည်။

Verse 10

दोषास्तत्रैव ये संति ताञ्छृणुष्व च सांप्रतम् । शुभस्य कर्मणः कृत्स्नं फलं तत्रैव भुज्यते

ယခု ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေသော အပြစ်အနာအဆာတို့ကို နားထောင်လော့။ ကုသိုလ်ကောင်းကင်၏ အကျိုးဖလ အပြည့်အစုံကို ထိုနေရာ၌ပင် ခံစားရသည်။

Verse 11

न चात्र क्रियते भूयः सोऽत्र दोषो महान्स्मृतः । असंतोषश्च भवति दृष्ट्वा दीप्तां परां श्रियम्

ထိုနေရာ၌ ထပ်မံကြိုးပမ်းမှု မပြုတော့ကြသဖြင့် ဤအရာကို အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် အခြားသူ၏ တောက်ပသော အမြင့်မြတ်သည့် သာယာချမ်းမြေ့မှုကို မြင်လျှင် မကျေနပ်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 12

सुखव्याप्तमनस्कानां सहसा पतनं तथा । इह यत्क्रियते कर्म फलं तत्रैव भुज्यते

လောကီသုခများဖြင့် စိတ်အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးခံရသူတို့သည် ရုတ်တရက် ကျဆုံးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ပြုလုပ်သော ကမ္မတရား၏ အကျိုးဖလကိုလည်း အမှန်တကယ် ဤနေရာ၌ပင် ခံစားရသည်။

Verse 13

कर्मभूमिरियं राजन्फलभूमिरसौ स्मृता । सुबाहुरुवाच । महांतस्तु इमे दोषास्त्वया स्वर्गस्य कीर्तिताः

အို မင်းကြီး၊ ဤနေရာကို ကမ္မဘူမိ (karma-bhūmi) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုလောကကို အကျိုးဖလခံစားရာ ဖလဘူမိ (phala-bhūmi) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ စုဗာဟုက ပြောသည်– “သင်ဖော်ပြသော စွဝဂ္ဂ၏ အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များမှာ ဤအရာများပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 14

निर्दोषाः शाश्वता येन्ये तांस्त्वं लोकान्वद द्विज । जैमिनिरुवाच । आब्रह्मसदनादेव दोषाः संति च वै नृप

“အို ဒွိဇ၊ အပြစ်ကင်း၍ အမြဲတည်သော အခြားလောကများကို ငါ့အား ပြောပြပါ။” ဇိုင်မိနီက “အို မင်းကြီး၊ ဗြဟ္မာ၏ နန်းတော်တိုင်အောင်ပင် အပြစ်အနာအဆာများ ရှိနေသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 15

अतएव हि नेच्छंति स्वर्गप्राप्तिं मनीषिणः । आब्रह्मसदनादूर्ध्वं तद्विष्णोः परमं पदम्

ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် ကောင်းကင်(သုဝဏ္ဏ)ရောက်ခြင်းကို မလိုလားကြ; အကြောင်းမှာ ဗြဟ္မာ၏ နန်းတော်ထက်ပင် အထက်၌ ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမပဒ—အထွတ်အထိပ် သာမ(ဓာမ) ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 16

शुभं सनातनं ज्योतिः परंब्रह्मेति तद्विदुः । न तत्र मूढा गच्छंति पुरुषा विषयात्मकाः

ပညာရှိတို့သည် ထိုအရာကို မင်္ဂလာရှိ၍ အနန္တတည်သော အလင်း—အမှန်တကယ် ပရမဗြဟ္မ ဟု သိကြ၏။ သို့သော် အာရုံဝတ္ထုများ၌ ချုပ်နှောင်နေသော မိုက်မဲသူတို့သည် ထိုနေရာသို့ မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 17

दंभमोहभयद्रोह क्रोधलोभैरभिद्रुताः । निर्ममा निरहंकारा निर्द्वंद्वास्संयतेंद्रियाः

အလိမ်အညာ၊ မောဟ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ဒုရှ္ဌမှု၊ ဒေါသနှင့် လောဘတို့က တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း၊ သူတို့သည် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်နှင့် အတ္တကို စွန့်လွှတ်ကာ; ဒွန္ဒ္ဝများကို ကျော်လွန်၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

Verse 18

ध्यानयोगरताश्चैव तत्र गच्छंति साधवः । एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ထို့ပြင် ဓျာနယောဂ၌ အမြဲတမ်း အားထုတ်နေသော သာဓု-မုနိတို့သာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ကြသည်။ သင်က ငါ့ကို မေးမြန်းသမျှ အားလုံးကို ငါ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 19

एवं स्वर्गगुणं श्रुत्वा सुबाहुः पृथिवीपतिः । तमुवाच महात्मानं जैमिनिं वदतांवरम्

ဤသို့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ကြားသိပြီးနောက် မြေကြီး၏ အရှင် မင်းသုဘားဟုသည် မဟာအတ္တမ၊ ဟောပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဂျိုင်မိနီ ရှင်ကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 20

सुबाहुरुवाच । नाहं स्वर्गं गमिष्यामि न चैवेच्छाम्यहं मुने । यस्माच्च पतनं प्रोक्तं तत्कर्म न करोम्यहम्

သုဘားဟု မိန့်တော်မူသည်—“အို မုနိ၊ ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မသွားမည်၊ ထို့အပြင် မလိုလားလည်း မလိုလား။ ကျဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုထားသော အလုပ်ကို ငါ မပြုလုပ်”။

Verse 21

दानमेकं महाभाग नाहं दास्येकदाध्रुवम् । दानाच्च फललोभाच्च तस्मात्पतति वै नरः

“အို ကံကောင်းသူ၊ ငါသည် တစ်ကြိမ်တည်း ဒါန မပေးမည်—အမှန်ပင် မဟုတ်။ ဒါနကို အကျိုးဖလ လိုဘဖြင့် ပြုလျှင် လူသည် ဓမ္မမှ ကျဆုံးတတ်၏”။

Verse 22

इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा सुबाहुः पृथिवीपतिः । ध्यानयोगेन देवेशं यजिष्ये कमलाप्रियम्

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ဓမ္မရှိသော မြေကြီး၏ အရှင် မင်းသုဘားဟုက “ဓျာနယောဂ၏ စည်းကမ်းဖြင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကမလာ(လက္ရှ္မီ) ချစ်မြတ်နိုးသော ဘုရားကို ငါ ပူဇော်မည်” ဟု ကြေညာလေ၏။

Verse 23

दाहप्रलयसंवर्जं विष्णुलोकं व्रजाम्यहम् । जैमिनिरुवाच । सत्यमुक्तं त्वया भूप सर्वश्रेयः समाकुलम्

“မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသည့် ပရလယ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကျော်လွန်သော ဗိဿဏုလောကသို့ ငါ သွားမည်” ဟု ဆို၏။ ဂျိုင်မိနီက “အို မင်းကြီး၊ သင်ပြောသည်မှာ မှန်ကန်၏—အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်” ဟု မိန့်၏။

Verse 24

राजानो धर्मशीलाश्च महायज्ञैर्यजंति ते । सर्वदानानि दीयंते यज्ञेषु नृपनंदन

အို မင်းသားရေ၊ ဓမ္မကိုတည်ကြည်သော မင်းများသည် မဟာယဇ္ဍနများကို ကျင်းပကြပြီး၊ ထိုယဇ္ဍနများတွင် အမျိုးမျိုးသော ဒါနနှင့် လှူဒါန်းမှုတို့ကို ပူဇော်ပေးကြသည်။

Verse 25

आदावन्नं तु यज्ञेषु वस्त्रं तांबूलमेव च । कांचनं भूमिदानं च गोदानं प्रददंति च

ယဇ္ဍနအစတွင် အစာအဟာရ၊ အဝတ်အစားနှင့် တမ္ဗူလ (ကွမ်း) ကို ပူဇော်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် ရွှေ၊ မြေဒానနှင့် နွားဒานကိုလည်း လှူဒါန်းကြသည်။

Verse 26

सुयज्ञैर्वैष्णवं लोकं ते प्रयांति नरोत्तमाः । दानेन तृप्तिमायांति संतुष्टाः संति भूमिपाः

ကောင်းမွန်စွာ ကျင်းပသော ယဇ္ဍနများကြောင့် ထိုလူမြတ်များသည် ဝိෂ္ဏု၏ လောက (ဝိုင်ရှ္ဏဝလောက) သို့ ရောက်ကြသည်။ ဒါနဖြင့် မင်းများသည် ပြည့်ဝတင်းတိမ်၍ စိတ်ကျေနပ်နေကြသည်။

Verse 27

तपस्विनो महात्मानो नित्यमेवं यजंति ते । सुभिक्षां याचयित्वा तु स्वस्थानं तु समागताः

တပသ်၌ တည်ကြည်သော မဟာတ္မာ တပသ္ဝီတို့သည် အမြဲတမ်း ဤသို့ပင် ယဇ္ဍနပြုကြသည်။ စားနပ်ရိက္ခာအလုံအလောက်ကို တောင်းခံပြီးနောက် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 28

भिक्षार्थं तस्य भागानि प्रकुर्वंति च भूपते । ब्राह्मणाय विभागैकं गोग्रासं तु महामते

အို ဘုရင်ကြီး၊ အလှူအတွက် ထိုအရာ၏ အပိုင်းအစများကို ခွဲဝေကြသည်။ အို ပညာရှိကြီး၊ အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ဗြာဟ္မဏအတွက် သတ်မှတ်ပြီး၊ နွားအတွက်တော့ ဂိုဂြာသ (တစ်ကိုက်စာ) ကို သီးသန့်ထားကြသည်။

Verse 29

सुपार्श्ववर्तिनां चैकं प्रयच्छंति तपोधनाः । तस्यान्नस्य प्रदानेन फलं भुंजंति मानवाः

တပဓန ရှိသော ရသီတို့သည် အနီး၌ ရပ်နေသူတို့အားလည်း အပိုင်းတစ်ပိုင်း ပေးကမ်းကြသည်။ ထိုအစာကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူတို့သည် ကုသိုလ်အကျိုးကို ခံစားရသည်။

Verse 30

क्षुधातृषाविहीनास्ते विष्णुलोकं व्रजंति वै । तस्मात्त्वमपि राजेंद्र देहि न्यायार्जितं धनम्

ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်သဖြင့် သူတို့သည် အမှန်တကယ် ဗိဿဏုလောကသို့ သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်မင်းမြတ်၊ တရားမျှတစွာ ရရှိသော ဥစ္စာကိုလည်း လှူဒါန်းပါ။

Verse 31

दानाज्ज्ञानं ततः प्राप्य ज्ञानात्सिद्धिं प्रयास्यति । य इदं शृणुयान्मर्त्यः पुण्याख्यानमनुत्तमम्

လှူဒါန်းခြင်းမှ ဉာဏ်ပညာ ရရှိသည်။ ထိုဉာဏ်ကို ရပြီးနောက် ဉာဏ်အားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိသို့ နီးကပ်သွားသည်။ ဤအထူးမြတ်သော ကုသိုလ်ကထာကို နားထောင်သော မရဏသတ္တဝါသည်လည်း အကျိုးရသည်။

Verse 32

तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात्पापं सर्वं विलीयते । विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं सगच्छति

သူအတွက် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံမည်။ အပြစ်အားလုံး ပျော်ဝင်ပျက်ကွယ်မည်။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်မည်။

Verse 95

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे पंचनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပာချာန အတွင်း၊ ဂုရုတီရ္ထနှင့် ချျဝနချရိတ အကြောင်း ပါဝင်သော ၉၅ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။