Adhyaya 93

Verse 1

कुंजल उवाच । किं विज्वल त्वया दृष्टमपूर्वं भ्रमता महीम् । आश्चर्येण समायुक्तं तन्मे कथय सुव्रत

ကుంజလ ကဆိုသည်– “ဟေ ဝိဇ္ဝလ၊ မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာစဉ် မမြင်ဖူးသေးသော အံ့ဩဖွယ်အရာကို မင်းမြင်ခဲ့သလား။ အို သီလကတိကဝတ်ကောင်းသူ၊ ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 2

इतः प्रयासि कं देशमाहारार्थं तु सोद्यमी । यद्य दृष्टं त्वया चित्रं समाख्याहि सुतोत्तम

“ဒီနေရာကနေ မင်းက ဘယ်ပြည်ကို အစာရှာဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်ကာ ထွက်ခွာသွားမလဲ။ ထို့ပြင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်စုံတစ်ရာ မြင်ခဲ့လျှင် ပြောပြပါ၊ အို သားတို့အနက် အကောင်းဆုံးသူ။”

Verse 3

विज्वल उवाच । अस्ति मेरुगिरेः पृष्ठे आनंदं नाम काननम् । दिव्यवृक्षैः समाकीर्णंफ लपुष्पमयैः सदा

ဝိဇ္ဝလ ကဆိုသည်– “မေရုတောင်၏ ကျောဘက် (မြောက်ဘက်တောင်စောင်း) တွင် ‘အာနန္ဒ’ ဟူသော တောအုပ်တစ်ခု ရှိ၏။ ထိုတောသည် နတ်ဘုရားသစ်ပင်များဖြင့် အမြဲပြည့်နှက်ကာ သီးနှင့်ပန်းတို့ဖြင့် နိစ္စ လှပစွာ လျှံထွက်နေ၏။”

Verse 4

देववृंदैः समाकीर्णं मुनिसिद्धसमन्वितम् । अप्सरोभिः सुरूपाभिर्गंधर्वैः किन्नरोरगैः

ထိုတောအုပ်သည် နတ်အစုအဝေးများဖြင့် ထူထပ်ကာ မုနိများနှင့် စိဒ္ဓများလည်း ပါဝင်၏။ ထို့ပြင် ရုပ်ရည်လှပသော အပ္ဆရာများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ကိန္နရများနှင့် နာဂများဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 5

वापीकूपतडागैश्च नदीप्रस्रवणैस्तथा । आनंदकाननं पुण्यं दिव्यभावैः प्रभासते

ရေတွင်းများ၊ ရေကန်များနှင့် ရေကန်ငယ်များ၊ ထို့အပြင် မြစ်များနှင့် စီးဆင်းသော စမ်းရေများဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ ပုဏ္ဏိယမြတ်သော “အာနန္ဒကာနန” သစ်တောသည် ဒေဝီယသဘောတရား၏ တောက်ပမှုဖြင့် ထင်ရှားစွာ လင်းလက်တောက်ပနေသည်။

Verse 6

विमानैः कोटिसंख्याभिर्हंसकुंदेंदुसन्निभैः । गीतकोलाहलैः रम्यैर्मेघध्वनिनिनादितम्

မိုးတိမ်ဂర్జနာကဲ့သို့သော အသံဖြင့် တုန်လှုပ်ကာ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ ဟံသာ၊ ကုန္ဒပန်းနှင့် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကောဋိကောဋိ ဒေဝဗိမာန်များဖြင့် အလှဆင်လျက်၊ သီချင်းသံ၏ ပျော်ရွှင်သော ကလဟလကြောင့် ရမဏီယဖြစ်နေသည်။

Verse 7

षट्पदानां निनादेन सर्वत्र मधुरायते । चंदनैश्चूतवृक्षैश्च चंपकैः पुष्पितैर्वृतम्

ပျားများ၏ ဂုန်ဂုန်သံကြောင့် နေရာတိုင်း မధုရသဖြစ်လာပြီး၊ စန္ဒနပင်များ၊ သရက်ပင်များနှင့် ပန်းပွင့်ဝေဆာသော ချမ္ပကပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 8

नानावृक्षैः प्रभात्येवमानंदवनमुत्तमम् । नानापक्षिनिनादेन बहुकोलाहलान्वितम्

ဤသို့ အထူးမြတ်သော အာနန္ဒဝနသည် သစ်ပင်အမျိုးမျိုးကြောင့် မနက်အရုဏ်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေပြီး၊ ငှက်မျိုးစုံ၏ အော်သံများကြောင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ကလဟလကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 9

एवमानंदनं दृष्टं मया तत्र सुशोभनम् । विमलं च सरस्तात शोभते सागरोपमम्

ဤသို့ ငါသည် ထိုနေရာ၌ အလွန်လှပ၍ စိတ်ချမ်းသာဖွယ် “အာနန္ဒန” ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ချစ်သူရေ၊ ထိုနေရာ၌ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ရေကန်တစ်ကန်ရှိ၍ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ တောက်ပလှပနေသည်။

Verse 10

संपूर्णं पुण्यतोयेन पद्मसौगंधिकैः शुभैः । जलजैस्तु समाकीर्णं हंसकारंडवान्वितम्

ထိုကန်သည် ပုဏ္ဏသန့်ရေဖြင့် အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေ၍၊ မင်္ဂလာရှိသော အနံ့သင်းပဒ္မနှင့် စောဂန္ဓိက ကြာပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ ရေမွေးပန်းများဖြင့် ထူထပ်၍၊ ဟင်္သာနှင့် ကာရဏ္ဍဝ ဘဲများကြောင့် လှပတင့်တယ်လေ၏။

Verse 11

एवमासीत्सरस्तस्य सुमध्ये काननस्य हि । देवगंधर्वसंबाधैर्मुनिवृंदैरलंकृतम्

ဤသို့ပင် ထိုတောအလယ်ဗဟို၌ ထိုကန်ရှိနေ၍၊ ဒေဝတားနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများဖြင့် လူစုလူဝေးကျပ်တည်းကာ၊ မုနိအစုအဝေးများကြောင့် တန်ဆာဆင်လှပလေ၏။

Verse 12

किंनरोरगगंधर्वैश्चारणैश्च सुशोभते । तत्राश्चर्यं मया दृष्टं वक्तुं तात न शक्यते

ထိုနေရာသည် ကိန္နရ၊ နာဂ၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် စာရဏတို့ကြောင့် အလွန်တင့်တယ်လှပ၏။ ထိုတွင် ငါသည် အံ့ဩဖွယ်တစ်ရပ်ကို မြင်ခဲ့ရ—ချစ်သားရေ၊ စကားဖြင့် မဖော်ပြနိုင်ပါ။

Verse 13

विमानेनापि दिव्येन कलशैरुपशोभते । छत्रदंडपताकाभीराजमानेन सत्तम

ဟေ သတ္တမ၊ ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗဝိမာန်တစ်စင်းကြောင့်လည်း ပိုမိုတင့်တယ်၍၊ ကလသများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ကာ၊ ထီးတော်၊ ဒဏ္ဍနှင့် ပတാകာတို့၏ တောက်ပမှုဖြင့် ရာဇသဘင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားလေ၏။

Verse 14

सर्वभोगाविलेनापि गीयमानेथ किन्नरैः । गंधर्वैरप्सरोभिश्च शोभमानोथ सुव्रत

ဟေ သုဝြတ၊ အပျော်အပါးအလုံးစုံကြားတွင် ဝန်းရံထားသော်လည်း သူသည် တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ ကိန္နရတို့က သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းသီဆိုကြပြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့ကြောင့် ပိုမိုလှပတင့်တယ်လေ၏။

Verse 15

स्तूयमानो महासिद्धऋषिभिस्तत्त्ववेदिभिः । रूपेणाप्रतिमो लोके न दृष्टस्तादृशः क्वचित्

တတ္တဝကို သိမြင်သော မဟာသိဒ္ဓ ရှိများက ချီးမွမ်းကြသဖြင့်၊ ထိုသူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် လောက၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် ထူးကဲ၍၊ ထိုကဲ့သို့သောသူကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မမြင်ဖူးကြ။

Verse 16

सर्वाभरणशोभांगो दिव्यमालाविशोभितः । महारत्नकृतामाला यस्योरसि विराजते

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့သည် အလှဆင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကြောင့် တောက်ပလင်းလက်၍၊ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗမလားတစ်ပွင့်ဖြင့်လည်း ပိုမိုလှပသည်။ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မဟာရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မလားကြီး တောက်ပစွာ ထင်ရှားနေသည်။

Verse 17

तत्समीपे स्थिता चैका नारी दृष्टा वरानना । हेमहारैश्च मुक्तानां वलयैः कंकणैर्युता

အနီးတွင် မျက်နှာလှပသော မိန်းမတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ ရွှေလည်ဆွဲများ၊ မုတိအလှဆင်များနှင့် လက်ကောက်၊ ကင်ကန်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 18

दिव्यवस्त्रैश्च गंधैश्च चंदनैश्चारुलेपनैः । स्तूयमानो गीयमानः पुरुषस्तत्र चागतः

ဒိဗ္ဗအဝတ်အစားများ၊ အနံ့သာများ၊ စန္ဒနနှင့် လှပသော လိမ်းဆေးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ချီးမွမ်းသံနှင့် သီချင်းသံတို့ကြားတွင် ထိုပုရုෂသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 19

रतिरूपा वरारोहा पीनश्रोणिपयोधरा । सर्वाभरणशोभांगी तादृशी रूपसंपदा

သူမသည် ရတိဒေဝီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်တည်းဟူသကဲ့သို့—မြင့်မြတ်၍ လှပသိမ်မွေ့သော မိန်းမ; တင်ပါးနှင့် ရင်သား ပြည့်ဝသည်။ အလှဆင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ တောက်ပလင်းလက်—ဤသို့ပင် သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၏ စည်းစိမ်ဖြစ်သည်။

Verse 20

द्वावेतौ तौ मया दृष्टौ विमानेनापि चागतौ । रूपलावण्यमाधुर्यौ सर्वशोभासमाविलौ

ကျွန်ုပ်သည် ထိုနှစ်ဦးကို မြင်ခဲ့၏။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဗိမာန် (vimāna) တော်ယာဉ်ဖြင့်လည်း ရောက်လာကြ၏။ ရုပ်ရည်လှပမှု၊ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ချိုမြိန်သဘောတို့ဖြင့် ပြည့်ဝကာ အရပ်ရပ်၌ အလှအပတော်တော်လေး တောက်ပနေကြ၏။

Verse 21

समुत्तीर्णौ विमानात्तावागतौ सरसोन्तिके । स्नातौ तात महात्मानौ स्त्रीपुंसौ कमलेक्षणौ

ဗိမာန်မှ ဆင်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရေကန်အနီးသို့ လာကြ၏။ ချစ်သူရေ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော မဟာသတ္တဝါ—မိန်းမနှင့် ယောက်ျား—နှစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 22

प्रगृह्य तौ महाशस्त्रौ दंपती तु परस्परम् । तादृशौ च शवौ तत्र पतितौ सरसस्तटे

ထိုဇနီးမောင်နှံသည် မဟာလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အပြန်အလှန် ထိုးခုတ်ကြ၏။ ထိုနေရာတင်ပင် ရေကန်ကမ်းပါး၌ အလောင်းနှစ်လောင်းလည်း ထိုသို့ပင် လဲကျသွား၏။

Verse 23

प्रभासे ते तदा तौ तु स्त्रीपुंसौ कमलेक्षणौ । रूपेणापि महाभाग तादृशावेव तौ शवौ

ထို့နောက် ပရဘာသ၌ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော မိန်းမနှင့် ယောက်ျား ထိုနှစ်ဦးသည်၊ ကံကောင်းသူရေ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်အရလည်း ထိုအလောင်းနှစ်လောင်းကဲ့သို့ပင် မပြောင်းမလဲ ရှိနေကြ၏။

Verse 24

देवरूपोपमस्तात यथा पुंसस्तथा शवः । यथारूपं हि तस्यापि तादृशस्तत्र दृश्यते

ချစ်သူရေ၊ အလောင်းသည် ထိုယောက်ျားနှင့်တူတူပင် မြင်ရပြီး၊ နတ်ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ဆင်တူ၏။ အမှန်တကယ် သူ၏ရုပ်ရည် မည်သို့ရှိခဲ့သနည်း၊ ထိုတူညီသော ပုံရိပ်ကိုလည်း ထိုနေရာ၌ မြင်ရ၏။

Verse 25

यथारूपं तु भार्यायास्तथा शवो द्वितीयकः । स्त्रीशवस्य तु यन्मांसं शस्त्रेणोत्कृत्य सा ततः

ထိုအလောင်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် ဇနီးသည်နှင့် တူလှသည်၊ အမှန်စင်စစ် ဒုတိယခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လက်နက်ဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းမှ အသားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 26

भक्षते तस्य मांसानि रक्ताप्लुतानि तानि तु । पुरुषो भक्षते तद्वच्छवमांसं समातुरः

သူသည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော အသားတုံးများကို စားသောက်၏။ ထို့အတူ အလွန်ဒုက္ခရောက်နေသော လူသည် အလောင်းကောင်၏ အသားကို စားသောက်တတ်၏။

Verse 27

क्षुधया पीड्यमानौ तौ भक्षेते पिशितं तयोः । यावत्तृप्तिं समायातौ तावन्मांसं प्रभक्षितम्

ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အသားကို စားကြ၏။ ကျေနပ်သည်အထိ ထိုအသားများ အကုန်အစင် စားသုံးခဲ့ကြသည်။

Verse 28

सरस्यथ जलं पीत्वा संजातौ सुखितौ पितः । कियत्कालं स्थितौ तत्र विमानेन गतौ पुनः

ထို့နောက် ရေကန်မှ ရေကို သောက်ပြီးလျှင် ဖခင်နှင့် အဖော်သည် ပျော်ရွှင်ကြလေသည်။ ထိုနေရာ၌ ခေတ္တမျှ နေပြီးနောက် ဗိမာန်ယာဉ်ပျံဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 29

अन्ये द्वे तु स्त्रियौ तात मया दृष्टे च तत्र वै । रूपसौभाग्यसंपन्ने ते स्त्रियौ चारुलक्षणे

သို့သော် ချစ်လှစွာသော သား၊ ထိုနေရာ၌ အခြားအမျိုးသမီး နှစ်ဦးကိုလည်း ငါမြင်ခဲ့သည်၊ အမှန်စင်စစ် ထိုသူတို့သည် အလှအပနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော လက္ခဏာများ ရှိကြသည်။

Verse 30

ताभ्यां प्रभक्षितं मांसं यदा तात महावने । प्रहसेते तदा ते द्वे हास्यैरट्टाट्टकैःपुनः

အို ချစ်လှစွာသောသူ၊ ထိုသူနှစ်ဦးသည် တောကြီးမျက်မည်း၌ အသားကို စားသောက်ကြသောအခါ၊ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် ထပ်မံရယ်မောကြပြန်သည်။

Verse 31

भक्षते च स्वमांसानि तावेतौ परिनित्यशः । कृत्वा स्नानादिकं मांसं पश्यतो मम तत्र हि

ထိုသူနှစ်ဦးတို့သည် မိမိတို့၏ အသားကို အမြဲမပြတ် စားသောက်ကြ၏။ ရေချိုးခြင်း အစရှိသည်တို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ငါကြည့်ရှုနေစဉ်တွင်ပင် ထိုအသားကို စားကြလေသည်။

Verse 32

अन्ये स्त्रियौ महाभाग रौद्रा कारसमन्विते । दंष्ट्राकरालवदने तत्रैवाति विभीषणे

အို ကံကောင်းသောသူ၊ ထိုနေရာ၌ အခြားသော အမျိုးသမီးများလည်း ရှိကြ၏။ သဘောသဘာဝအားဖြင့် ကြမ်းတမ်းလျက် သံခြေချင်းခတ်ထားကာ၊ ပြူးထွက်နေသော အစွယ်များဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာထားရှိပြီး ကြည့်ရှုရန် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

Verse 33

ऊचतुस्तौ तदा ते तु देहिदेहीति वै पुनः । एवं दृष्टं मया तात वसता वनसंनिधौ

ထိုအခါ ထိုသူနှစ်ဦးတို့က 'ပေးပါ၊ ပေးပါ' ဟု ထပ်မံပြောဆိုကြပြန်သည်။ အို ချစ်လှစွာသောသူ၊ ငါသည် တောအနီး၌ နေထိုင်စဉ် ဤအရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပေသည်။

Verse 34

नित्यमुत्कीर्य भक्ष्येते तौ द्वौ तु मांसमेव च । जायेते च सुसंपूर्णौ कायौ च शवयोः पुनः

နေ့စဉ်ရက်ဆက် ထိုသူနှစ်ဦးတို့သည် အသားကိုသာ ဆုတ်ဖြဲ၍ စားသောက်ကြ၏။ ထို့နောက် အလောင်းကောင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုသည် ပြန်လည်ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်လာကြပြန်သည်။

Verse 35

नित्यमुत्तीर्य तावेवं ते चाप्यन्ये च वै पितः । कुर्वंति सदृशीं चेष्टां पूर्वोक्तां मम पश्यतः

အဖေမြတ်ရှင်၊ နေ့စဉ် ရေထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးနှင့် အခြားသူတို့လည်း ကျွန်ုပ်ကြည့်ရှုနေစဉ် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ တူညီသော အပြုအမူများကို ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 36

एतदाश्चर्य संजातं दृष्टं तात मया तदा । भवता पृच्छितं तात दृष्टमाश्चर्यमेव च

ချစ်ခင်ရသော တာတ၊ ထိုအချိန်၌ ပေါ်ပေါက်လာသော အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို ကျွန်ုပ်မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သင်မေးမြန်းသမျှလည်း တာတ—ဟုတ်ကဲ့၊ မြင်တွေ့ရသော အံ့ဩဖွယ်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 37

मया ख्यातं तवाग्रे वै सर्वसंदेहकारणम् । कथयस्व प्रसादाच्च प्रीयमाणेन चेतसा

ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ရှေ့မှောက်၌ သံသယအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းကို အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု သင်၏ကရုဏာဖြင့် စိတ်ကြည်နူး၍ မေတ္တာပြည့်ဝသော စိတ်ဖြင့် ထပ်မံဟောကြားပါ။

Verse 38

विमानेनागतो योसौ स्त्रिया सार्द्धं द्विजोत्तम । दिव्यरूपधरो यस्तु स कस्तु कमलेक्षणः

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်ရှင်၊ မိန်းမတစ်ဦးနှင့်အတူ ဒိဗ္ဗဝိမာန်ဖြင့် ရောက်လာသူ၊ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသူသည် မည်သူနည်း၊ ကမလမျက်စိရှင်။

Verse 39

का च नारी महाभाग महामांसं प्रभक्षति । स कश्चाप्यागतस्तात सा चैवाभ्येत्य भक्षति

ကံကောင်းမြတ်သူ၊ မည်သည့်မိန်းမက ဤမျှကြီးမားသော အသားပမာဏကို စားနိုင်မည်နည်း။ တာတ၊ ရောက်လာသူသည် မည်သူနည်း—ထိုမိန်းမလည်း နီးကပ်လာပြီး စားလေသည်။

Verse 40

प्रहसेते तदा ते द्वे स्त्रियौ तात वदस्व नः । ऊचतुस्तौ तथा चान्ये देहिदेहीति वा पुनः

ထိုအခါ မိန်းမနှစ်ယောက်သည် ရယ်မောကာ “အို တာတ်အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ အခြားသူတို့လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ “ပေးပါ၊ ပေးပါ” ဟု အော်ကြ၏။

Verse 41

तेद्वेत्वं मे समाचक्ष्व महाभीषणके स्त्रियौ । एतन्मे संशयं तात छेत्तुमर्हसि सुव्रत

“အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိန်းမနှစ်ယောက်အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ အို တာတ်၊ သီလဝတ္တရားမြတ်သောသူ၊ ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ဖယ်ရှားပေးပါ”

Verse 42

एवमुक्त्वा महाराज विरराम स चांडजः । एवं पृष्टस्तृतीयेन विज्वलेनात्मजेन सः

ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ အို မဟာရာဇာ၊ ထိုငှက်သည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် တတိယသား ဗိဇ္ဝလက ဤသို့ မေးမြန်းသဖြင့် သူသည် ထပ်မံ ဆက်လက်ပြောကြား၏။

Verse 43

प्रोवाच सर्वं वृत्तांतं च्यवनस्यापि शृण्वतः

ချျဝနလည်း နားထောင်နေစဉ်၊ သူသည် ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို ပြောပြလေ၏။

Verse 93

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे त्रिनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာန်၊ သန့်ရှင်းသော ဂုရုတီရ္ထ နှင့် ချျဝန-ചരిత్ర ဆိုင်ရာ အခန်း ၉၃ သည် ပြီးဆုံး၏။