Adhyaya 92

Verse 1

कुंजल उवाच । कालंजरं समासाद्य निवसंति सुदुःखिताः । महापापैस्तु संदग्धा हाहाभूता विचेतनाः

ကుంజလက ပြောသည်– ကာလဉ္ဇရသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် အလွန်ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကြ၏။ မဟာအပြစ်များကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ “ဟာယ! ဟာယ!” ဟု ငိုကြွေး၍ သတိလွတ်သွားကြ၏။

Verse 2

तत्र कश्चित्समायातःसिद्धश्चैव महायशाः । तेन पृष्टाः सुदुःखार्ता भवंतः केन दुःखिताः

ထိုအခါ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော စိဒ္ဓတစ်ဦး ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ သူတို့ကို အလွန်ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်၍ “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဒုက္ခခံနေရသနည်း—သင်တို့၏ ဝမ်းနည်းမှုအကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း?” ဟု မေး၏။

Verse 3

स तैः प्रोक्तो महाप्राज्ञः सर्वज्ञानविशारदः । तेषां ज्ञात्वा महापापं कृपां चक्रे सुपुण्यभाक्

သူတို့က ထိုသို့ လျှောက်ထားသဖြင့် ဉာဏ်ကြီးမား၍ ဗဟုသုတအားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သော မဟာမုနိသည် သူတို့၏ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို သိမြင်ကာ မိမိပုဏ္ဏာအင်အားပြည့်ဝသဖြင့် ကရုဏာတရား ထားပေး하였다။

Verse 4

सिद्ध उवाच । अमासोमसमायोगे प्रयागः पुष्करश्च यः । अर्घतीर्थं तृतीयं तु वाराणसी चतुर्थका

စိဒ္ဓက မိန့်ကြားသည်– “အမావာသျာ (လပြည့်မဟုတ်သော လကွယ်နေ့) နှင့် ဆိုမဝရတ အကျင့်တော် ဆုံစည်းချိန်တွင် ပရယာဂနှင့် ပုရှ္ကရသည် အထူးမြတ်သည်။ အရ္ဃတီရ္ထသည် တတိယ၊ ဝါရာဏသီသည် စတုတ္ထ ဖြစ်သည်။”

Verse 5

गच्छंतु तत्र वै यूयं चत्वारः पातकाविलाः । गंगांभसि यदा स्नातास्तदा मुक्ता भविष्यथ

အပြစ်အညစ်ကပ်နေသော သင်တို့လေးယောက် အမှန်တကယ် ထိုနေရာသို့ သွားကြလော့။ ဂင်္ဂါမြစ်ရေ၌ သန့်စင်ရေချိုးသည့်အခါ ထိုအချိန်မှစ၍ သင်တို့ လွတ်မြောက် (မုတ္တိ) လိမ့်မည်။

Verse 6

पातकेभ्यो न संदेहो निर्मलत्वं गमिष्यथ । आदिष्टास्तेन वै सर्वे प्रणेमुस्तं प्रयत्नतः

“အပြစ်များမှ—သံသယမရှိ—သင်တို့ သန့်ရှင်းမှုကို ရောက်လိမ့်မည်။” ထိုသို့ အမိန့်ပေးသဖြင့် သူတို့အားလုံးက အားထုတ်၍ ထိုမဟာမုနိအား ပရဏာမပြုကာ ဦးညွှတ်ကြသည်။

Verse 7

कालंजरात्ततो जग्मुः सत्वरं पापपीडिताः । वाराणसीं समासाद्य स्नात्वा चै वद्विजोत्तमाः

ထို့နောက် အပြစ်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသူတို့သည် ကာလဉ္ဇရမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဝါရာဏသီသို့ ရောက်သောအခါ ထိုဒွိဇအထူးမြတ်တို့သည် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးကြသည်။

Verse 8

प्रयागं पुष्करं चैव अर्घतीर्थं तु सत्तम । अमासोमं सुसंप्राप्य जग्मुस्ते च महापुरीम्

အို သီလဝါဒတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သူတို့သည် ပရယာဂ၊ ပုရှ္ကရ နှင့် အရ္ဃတီရ္ထ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထကိုလည်းကောင်း၊ အမာဆိုမကိုလည်းကောင်း ကောင်းစွာရောက်ရှိပြီးနောက် မဟာနဂရသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 9

विदुरश्चंद्रशर्मा च वेदशर्मा तृतीयकः । वैश्यो वंजुलकश्चैव सुरापः पापचेतनः

ဝိဒုရ၊ စန္ဒြရှရ္မာ နှင့် တတိယဖြစ်သော ဝေဒရှရ္မာ၊ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှျယ ဝဉ္ဇုလက ဟူသောသူ—အရက်သောက်သူ၊ ပാപစိတ်ရှိသူ။

Verse 10

तस्मिन्पर्वणि संप्राप्ते स्नाता गंगांभसि द्विज । स्नानमात्रेण मुक्तास्तु गोवधाद्यैश्च किल्बिषैः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော ပွဲနေ့ရောက်လာသောအခါ ဂင်္ဂါရေတွင် ရေချိုးသူသည် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပင်ဖြင့် ပാപမှ လွတ်မြောက်၏—နွားသတ်ခြင်းအစရှိသည့် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များမှပါ။

Verse 11

ब्रह्महत्या गुरुहत्या सुरापानादि पातकैः । लिप्तानि तानि तीर्थानि परिभ्रमंति मेदिनीम्

ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၊ ဆရာသတ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း စသည့် ပာတကအပြစ်များကြောင့် လိမ်းကျံနေသော ထိုတီရ္ထတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 12

पुष्करो अर्धतीर्थस्तु प्रयागः पापनाशनः । वाराणसी चतुर्थी तु लिप्ता पापैर्द्विजोत्तम

ပုရှ္ကရကို ‘တီရ္ထတစ်ဝက်’ ဟု ရေတွက်ကြ၏; ပရယာဂသည် ပാപဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် ဝါရာဏသီသည် စတုတ္ထ—ထိုသို့ပင် ပാപဖြင့် လိမ်းကျံနေသေးသည်၊ အို ဒွိဇောတ္တမ။

Verse 13

कृष्णत्वं पेदिरे सर्वे हंसरूपेण बभ्रमुः । सर्वेष्वेव सुतीर्थेषु स्नानं चक्रुर्द्विजोत्तमाः

သူတို့အားလုံး ကృష్ణ၏အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကြပြီး၊ ဟံသာပုံစံကို ခံယူကာ လှည့်လည်သွားလာကြသည်။ အထူးမြတ်သော တီရ္ထများအားလုံးတွင် ဒွိဇအထက်မြတ်တို့က သန့်ရှင်းရေးရာ ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 14

कृष्णत्वं नैव गच्छेत तेषां पापेन चागतम् । सुतीर्थेषु महाराज स्नाताः सर्वेषु वै पुनः

အို မဟာရာဇာ၊ သူတို့၏ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်လာသော အမှောင်မဲအညစ်အကြေးသည် ထိုသူပေါ်သို့ မည်သည့်အခါမျှ မရောက်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အထူးမြတ်သော တီရ္ထအားလုံးတွင် ထပ်မံ သန့်ရှင်းရေးရာ ရေချိုးပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 15

यं यं तीर्थं प्रयांत्येते सर्वे तीर्था द्विजोत्तम । हंसरूपेण वै यांति तैः सार्द्धं तु सुदुःखिताः

အို ဒွိဇအထက်မြတ်၊ ဤသတ္တဝါတို့ သွားရာ တီရ္ထမည်သည့်နေရာမဆို တီရ္ထအားလုံးလည်း ဟံသာပုံစံဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသည်။

Verse 16

भार्याः पातकरूपाश्च भ्रमंति परितस्तथा । अष्टषष्टिसु तीर्थानि हंसरूपेण बभ्रमुः

ထိုနည်းတူပင် ဇနီးများသည် အပြစ်၏ပုံရိပ်ကို ခံယူကာ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်နေကြသည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထ ၆၈ ခုလည်း ဟံသာပုံစံဖြင့် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။

Verse 17

तैः सार्द्धं सु महाराज महातीर्थैः समं पुनः । मानसं चागतास्ते च पातकाकुलमानसाः

အို ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် မဟာရာဇာ၊ သူတို့နှင့်အတူ မဟာတီရ္ထများနှင့်ပါ ထပ်မံ၍ မာနသာသို့ ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်သည် အပြစ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

Verse 18

तत्र स्नाता महाराज न जहाति च पातकः । लज्जयाविष्टमनसा मानसो हंसरूपधृक्

အို မဟာရာဇာ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးသော်လည်း အပြစ်သည် ချက်ချင်း မပျောက်ကွယ်သေး။ မာနသရောဝရမှ မွေးဖွားသူသည် ဟင်္သာရုပ်ကို ဆောင်ကာ အရှက်ကြောင့် စိတ်အနှံ့အပြား ဖမ်းဆီးခံလျက် နေ၏။

Verse 19

संजातः कृष्णकायस्तु यं त्वं वै दृष्टवान्पुरा । रेवातीरं ततो जग्मुरुत्तरं पापनाशनम्

သူသည် အမဲရောင်ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူ ဖြစ်လာ၏—ယခင်က မင်းမြင်ဖူးသူတည်း။ ထို့နောက် သူတို့သည် မြောက်ဘက်သို့ ရေဝါမြစ်ကမ်း၊ အပြစ်ဖျက်သန့်စင်သော တီရ္ထသို့ သွားကြ၏။

Verse 20

कुब्जायाः संगमे ते तु सुरसिद्धनिषेविते । स्नानमात्रेण मुक्तास्ते पापेभ्यो द्विजसत्तम

သို့ရာတွင် ကုဗ္ဇာမြစ်ဆုံရာ—ဒေဝတားနှင့် စိဒ္ဓတို့ ဆည်းကပ်ရာ—၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် သူတို့သည် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်ကြ၏၊ အို ဒွိဇအမြတ်။

Verse 21

विहाय वर्णमेवैतं सुकृतं प्रतिजग्मिरे । यं यं तीर्थं प्रयांत्येते हंसाः स्नानं प्रचक्रमुः

ထိုအရောင်ကို စွန့်ပယ်ပြီး သူတို့သည် မူလကောင်းမှုကုသိုလ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ကြ၏။ ထို့ပြင် မည်သည့်တီရ္ထသို့ သွားသော်လည်း ဟင်္သာတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာရိယာကို စတင်ပြုကြ၏။

Verse 22

जहसुस्ताः स्त्रियो दृष्ट्वा पातकं नैव गच्छति । तोयानलेन कुब्जायाः पातकं वरमेव च

သူမကို မြင်၍ ထိုမိန်းမတို့ ရယ်မောကြသော်လည်း အပြစ်သည် မပျောက်သေး။ ကုဗ္ဇာအတွက်ပင် အပြစ်ကို ရေနှင့် မီး (သန့်စင်ပူဇော်ကာရိယာ) ဖြင့်သာ အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားနိုင်၏။

Verse 23

भस्मावशेषं संजातं तदा मृतास्तु ताः स्त्रियः । ब्रह्महत्या गुरोर्हत्या सुरापानागमागमाः

ထိုအခါ ပြာသာကျန်ရစ်၍ ထိုမိန်းမတို့လည်း သေဆုံးကြ၏။ ဤအကြောင်းအရာ၌ မဟာအပြစ်များ—ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၊ ဂုရုသတ်မှု၊ အရက်သောက်မှုနှင့် မသင့်တော်သော ဆက်ဆံမှုတို့ကို ဆိုထားသည်။

Verse 24

भस्मीभूतास्तु संजाता रेवायाः कुब्जया हताः । तास्तु हता महाभाग या मृतास्तु सरित्तटे

သူတို့သည် ရေဝါ၏ ကုဗ္ဇာက သတ်သဖြင့် ပြာဖြစ်သွားကြ၏။ အို ကံကောင်းသူရေ၊ သတ်ခံရသူတို့၊ မြစ်ကမ်းပေါ်၌ သေဆုံးသူတို့၊

Verse 25

अष्टषष्टि सुतीर्थानां हंसरूपेण तानि तु । सार्द्धं हंसः समायातो विद्धि तं त्वं तु मानसम्

အထူးမြတ်သော တီရ္ထ ၆၈ ခုသည် ဟံသာရုပ်ဖြင့် လာကြ၏။ ထိုဟံသာတို့နှင့်အတူ “ဟံသာ” တစ်ပါးလည်း ရောက်လာ၏—ထိုဟံသာကို မာနသတီရ္ထ (မာနသ) ဟု သင် သိမှတ်လော့။

Verse 26

चत्वारः कृष्णहंसाश्च तेषां नामानि मे शृणु । प्रयागः पुष्करश्चैव अर्घतीर्थमनुत्तमम्

သန့်ရှင်းသော ‘ကృష్ణ-ဟံသာ’ လေးပါးရှိ၏။ ၎င်းတို့၏ အမည်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့—ပရယာဂ၊ ပုရှ္ကရ၊ နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အရ္ဃ-တီရ္ထ၊

Verse 27

वाराणसी चतुर्थी च चत्वारः पापनाशनाः । ब्रह्महत्याभिभूतानि चत्वारि परिबभ्रमुः

ဝါရာဏသီ၊ သန့်ရှင်းသော စတုရ္ထီ (လပြည့်ခွဲ ၄ ရက်မြောက်) နှင့် အခြားနှစ်ပါး—ဤလေးပါးသည် အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသူများဖြစ်၏။ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (brahma-hatyā) အပြစ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရ၍ လေးဦးသည် လှည့်လည်တောင့်တင်းကြ၏။

Verse 28

तीर्थान्येतानि दुःखेन तीर्थेषु च महामते । न गतं पातकं घोरं तेषां तु भ्रमतां सुत

အို မဟာပညာရှိ၊ ဤတီရ္ထများကို ရောက်ရန် ဒုက္ခခက်ခဲမှုဖြင့်သာ ရနိုင်၏။ သို့သော် တီရ္ထတစ်ခုမှ တီရ္ထတစ်ခုသို့သာ လှည့်လည်နေသူတို့အတွက်၊ အို သားရေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်သည် မပျောက်ကွယ်။

Verse 29

कुब्जायाः संगमे शुद्धा विमुक्ताः किल्बिषात्किल । तीर्थानामेव सर्वेषां पुण्यानामिह संमतः

ကുബ္ဇာမြစ်၏ ဆုံရာ၌ လူသည် သန့်ရှင်းလာပြီး အပြစ်မှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။ ဤနေရာကို တီရ္ထအားလုံးအနက် ပုဏ္ဏ၏ အနှစ်သာရဟု ဤတွင် သဘောတူလက်ခံကြသည်။

Verse 30

राजा प्रयागः संजात इंद्रस्य पुरतः किल । तावद्गर्जंतु तीर्थानि यावद्रेवा न दृश्यते

အင်ဒြာ၏ ရှေ့တော်၌ပင် ပရယာဂသည် တီရ္ထတို့၏ ဘုရင်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ရေဝါ (နရ္မဒါ) ကို မမြင်ရသေးသမျှ တီရ္ထတို့သည် ချီးမွမ်းသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကြစေ။

Verse 31

ब्रह्महत्यादि पापानां विनाशाय प्रतिष्ठिता । कपिलासंगमे पुण्ये रेवायाः संगमे तथा

ဤနေရာသည် ဘြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးရန် တည်ထောင်ထားသည်—ကပိလာ၏ ပုဏ္ဏမြောက် ဆုံရာ၌လည်းကောင်း၊ ထိုနည်းတူ ရေဝါ၏ ဆုံရာ၌လည်းကောင်း။

Verse 32

मेघनादसमायोगे तथा चैवोरुसंगमे । महापुण्या महाधन्या रेवा सर्वत्रदुर्लभा

မေဃနာဒနှင့် ဆုံရာ၌လည်းကောင်း၊ ဥရုမြစ်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဆုံရာ၌လည်းကောင်း၊ ရေဝါသည် အလွန်ပုဏ္ဏမြောက်၍ စည်းစိမ်ပေးသနားတော်မူသော မြစ်ကြီးဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် နေရာတိုင်း၌ ရရှိတွေ့မြင်ရန် ခက်ခဲ၏။

Verse 33

सा च ओंकारे भृगुक्षेत्रे नर्मदाकुब्जसंगमे । दुःप्राप्या मानवै रेवा माहिष्मत्यां सुरोत्तमैः

ထို ရေဝါ (နမ္မဒါ) သည် အိုံကာရ၌၊ ဘൃဂု၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌၊ ကုဗ္ဇာနှင့် ဆုံရာတွင် တွေ့ရ၏။ လူသားတို့အတွက် ရခက်ခဲသော်လည်း မာဟိષ္မတီ၌မူ အမြတ်ဆုံး ဒေဝတော်တို့အတွက်ပင် လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်၏။

Verse 34

विटंकासंगमे पुण्या श्रीकंठे मंगलेश्वरे । सर्वत्र दुर्लभा रेवा सुरपुण्यसमाकुला

ဝိတံကာနှင့် ဆုံရာတွင် ရေဝါသည် အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်စွာ ဖြစ်၏။ သရီကဏ္ဍနှင့် မင်္ဂလေရှ္ဝရ၌လည်း ထိုသို့ပင်။ နေရာတိုင်းတွင် ရေဝါသည် ရခက်ခဲစွာသာ ရနိုင်ပြီး၊ ဒေဝတော်တို့၏ စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာဖြင့် ပြည့်ဝနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 35

तीर्थमाता महादेवी अघराशिविनाशिनी । उभयोः कूलयोर्मध्ये यत्र तत्र सुखी नरः

တီရ္ထတို့၏ မိခင် မဟာဒေဝီ၊ အပြစ်အစုအပုံတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ—သူမ၏ ကမ်းနှစ်ဖက်အကြား မည်သည့်နေရာ၌မဆို လူတစ်ဦး နေထိုင်လျှင် ထိုနေရာ၌ပင် ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 36

अश्वमेधफलं भुंक्ते स्नानेनैकेन मानवः । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्त्वया परिपृच्छितम्

ရေချိုးပူဇော်ခြင်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် လူတစ်ဦးသည် အရှ္ဝမేఓဓ ယဇ్ఞ၏ ဖလနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ သင်မေးမြန်းသမျှ အရာအားလုံးကို ငါ သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 37

सर्वपापापहं पुण्यं गतिदं चापिशृण्वताम् । एवमुक्त्वा महाप्राज्ञ तृतीयं पुत्रमब्रवीत्

“ဤအရာသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၍ ကုသိုလ်ဖြစ်စေကာ၊ ကြားနာသူတို့အတွက်ပင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ပေးတတ်၏။” ဟုဆိုပြီးနောက် မဟာပညာရှိ ရှင်မုနိသည် မိမိ၏ တတိယသားကို ပြောဆိုလေ၏။

Verse 92

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे द्विनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော သရီ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ဝေနာဥပాఖ్యာန်၊ ဂုရု-တီရ္ထ နှင့် ချျဝနာ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုသော ကိုးဆယ်နှစ်မြောက် အধ্যာယ ပြီးဆုံး၏။