Adhyaya 90

Verse 1

सूतौवाच । एवमाकर्ण्य तत्सर्वं समुज्ज्वलस्य भाषितम् । कुंजलः स हि धर्मात्मा प्रत्युवाच सुतं प्रति

စူတက ပြောသည်— စမုဇ္ဇဝလ ပြောခဲ့သမျှကို ဤသို့ ကြားနာပြီးနောက်၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသော ကుంఛလာသည် မိမိသားအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 2

कुंजल उवाच । संप्रवक्ष्याम्यहं तात श्रूयतां स्थिरमानसः । सर्वसंदेहविध्वंसं चरित्रं पापनाशनम्

ကుంఛလာက ပြောသည်— “သားရေ၊ ယခု ငါ ပြောပြမည်၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့။ ဤသည်မှာ သံသယအားလုံးကို ချေဖျက်၍ အပြစ်ကို ပယ်ဖျက်ပေးသော ပဝိත්တရ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။”

Verse 3

इंद्रलोके प्रववृते संवादो देव कौतुकः । सभायां तस्य देवस्य इंद्रस्यापि महात्मनः

အိန္ဒြလောက၌ နတ်ဘုရားဆန်၍ အံ့ဩဖွယ်ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုတစ်ရပ် စတင်ဖြစ်ပွားလာသည်—မဟာစိတ်ရှိသော နတ်ဘုရား အိန္ဒြ၏ စည်းဝေးခန်းမ၌ပင်။

Verse 4

देवं द्रष्टुं सहस्राक्षं नारदस्त्वरितं ययौ । समागतं सहस्राक्षः सूर्यतेजःसमप्रभम्

သဟစ္စရာက္ခ (အိန္ဒြ) နတ်ဘုရားကို ဖူးမြင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ နာရဒသည် အလျင်အမြန် သွားရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ သဟစ္စရာက္ခသည် နေရောင်တောက်ပမှုနှင့်တူသော တေဇောဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 5

तं दृष्ट्वा हर्षमायातः समुत्थाय महामतिः । ददावर्घं च पाद्यं च भक्त्या प्रणतमानसः

သူကိုမြင်သော် မဟာဉာဏ်ရှိသူသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်လာ၍ ထ၍ရပ်ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် စိတ်ကိုနှိမ့်ချလျက် အရ္ဃျနှင့် ခြေသုတ်ရန် ပာဒျရေကို ပူဇော်တင်ပြ하였다။

Verse 6

बद्धांजलिपुटोभूत्वा प्रणाममकरोत्तदा । आसने कोमले पुण्ये विनिवेश्य द्विजोत्तमम्

ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ ပဏာမပြုကာ၊ နူးညံ့၍ ပုဏ္ဏမြတ်သော အာသနပေါ်တွင် ဒွိဇောတ္တမကို ထိုင်စေပြီး ဂုဏ်ပြုလေးစား하였다။

Verse 7

पप्रच्छ प्रणतो भूत्वा श्रद्धया परया युतः । कस्माच्चागमनं तेऽद्य कारणं वद सांप्रतम्

ဦးညွှတ်ပဏာမပြု၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်စုံကာ သူက မေးလေသည်– “ယနေ့ သင်သည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်သနည်း။ ယခုချက်ချင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောပါ။”

Verse 8

इत्युक्तो देवराजेन प्रत्युवाच महामुनिः । भवंतं द्रष्टुमायातः पृथिव्यास्तु पुरंदरः

နတ်တို့သနင်းမင်းမြတ်က ဤသို့မိန့်တော်မူသောအခါ မဟာရသေ့မြတ်က ပြန်လည်လျှောက်ထားသည်မှာ - "အို ပူရန်ဒရ၊ အသင်သည် ကမ္ဘာမြေကို ရှုစားရန် ရောက်ရှိလာပါပြီ။"

Verse 9

स्नात्वा पुण्यप्रदेशेषु तीर्थेषु च सुश्रद्धया । देवान्पितॄन्समभ्यर्च्य दृष्ट्वा तीर्थान्यनेकशः

မြင့်မြတ်သောနေရာများနှင့် ရေဆိပ်များတွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားများနှင့် ဘိုးဘေးများကို ပူဇော်ကန်တော့ကာ၊ များစွာသော ဘုရားဖူးနေရာများကို အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ဖူးမြော်ခဲ့သည်။

Verse 10

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्त्वया पृच्छितं पुरा । देवेंद्र उवाच । दृष्टानि पुण्यतीर्थानि सुक्षेत्राणि त्वया मुने

"အသင်မေးမြန်းခဲ့သည်များကို အပြည့်အစုံ ရှင်းပြပြီးပါပြီ။" နတ်တို့သနင်း သိကြားမင်းက မိန့်တော်မူသည်မှာ - "အို ရသေ့မြတ်၊ အသင်သည် မြင့်မြတ်သော ဘုရားဖူးနေရာများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော နယ်မြေများကို ဖူးမြော်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပါပြီ။"

Verse 11

किं तीर्थं प्राप्य मुच्येत ब्रह्मघ्नो ब्रह्महत्यया । सुरापोमुच्यतेपापाद्गोघ्नोहेमापहारकः

မည်သည့် မြင့်မြတ်သော ဘုရားဖူးနေရာသို့ ရောက်ရှိခြင်းဖြင့် ဗြာహ్မဏကို သတ်သူသည် ထိုအပြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သနည်း။ အရက်သေစာ သောက်စားသူ၊ နွားသတ်သူနှင့် ရွှေခိုးသူတို့သည် မည်သည့်နေရာဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် ရနိုင်သနည်း။

Verse 12

स्वामिद्रोहान्महाभाग नारीहंता कथं सुखी । नारद उवाच । यानि कानि च तीर्थानि गयादीनि सुरेश्वर

အို ကံကောင်းသောသူ၊ မိမိသခင်ကို သစ္စာဖောက်သူ သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်သူသည် မည်သို့လျှင် ချမ်းသာသုခ ရနိုင်မည်နည်း။ နာရဒက ဆိုသည်မှာ - "အို နတ်တို့သနင်း၊ ဂါယာ အစရှိသော မြင့်မြတ်သော ဘုရားဖူးနေရာများ..."

Verse 13

तेषां नैव प्रजानामि विशेषं पापनाशनम् । सुपुण्यानि सुदिव्यानि पापघ्नानि समानि च

ထိုတို့အကြောင်း၌ အပြစ်ဖျက်နိုင်သော အာနုဘော်၌ အထူးကွာခြားချက်ကို ငါလုံးဝ မသိပါ; အားလုံးတူညီစွာ အလွန်ပုဏ္ဏမယ၊ တကယ်တမ်း ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14

सर्वाण्येव सुतीर्थानि जानाम्यहं पुरंदर । अविशेषं विशेषं वै नैव जानामि सांप्रतम्

အို ပုရန္ဒရ၊ ငါသည် အထူးကောင်းမြတ်သော တီရ္ထများအားလုံးကို သိ၏; သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့အတွင်း ‘အထွေထွေ’ နှင့် ‘အထူး’ ဟူသည်ကို ငါမသိသေး။

Verse 15

प्रत्ययं क्रियतां देव तीर्थानां गतिदायकम् । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं नारदस्य महात्मनः

“အို ဒေဝ၊ တီရ္ထများသို့ ရောက်နိုင်စေသော ယုံကြည်ချက်အခိုင်အမာကို ပေးသနားပါ” ဟူ၍ မဟာအတ္မာ နာရဒ၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက်…

Verse 16

समाहूतानि चेंद्रेण तीर्थानि भूगतानि च । मूर्तिवर्तीनि दिव्यानि समायातानि शासनात्

အိန္ဒြာ၏ ခေါ်ယူမှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထများပါဝင်သည့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသည် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ ရုပ်ကာယရှိသကဲ့သို့ သူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကာ စုပေါင်းရောက်လာကြသည်။

Verse 17

बद्धांजलीनि दिव्यानि भूषितानि सुभूषणैः । दिव्यांबराणि स्निग्धानि तेजोवंति च सुव्रत

လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေကန်တော့လျက် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ တောက်ပလင်းလက်၊ အလှအပ အလွန်ကောင်းသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်၍—တောက်ပြောင်လင်းလက်ပြီး တေဇောပြည့်ဝသော်လည်းကောင်း၊ အို သုဝရတ!

Verse 18

स्त्रीपुंसोश्च स्वरूपाणि कृतानि च विशेषतः । हेमचंदनकाशानि दिव्यरूपधराणि च

ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် မိန်းမနှင့် ယောက်ျားတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏—ရွှေနှင့် စန္ဒနကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 19

मुक्ताफलस्यवर्णेन प्रभासंति नरेश्वर । तप्तकांचनवर्णानि सारुण्यानि च तत्र वै

အို မင်းကြီး၊ သူတို့သည် မုတိကာရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပကြ၏; ထို့အပြင် ထိုနေရာ၌ မီးပူထားသော ရွှေရောင်ကဲ့သို့၊ နီမြန်းသော အလင်းရောင်ပါဝင်သည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များလည်း ပေါ်ထွန်းကြ၏။

Verse 20

कति शुक्ल सुपीतानि प्रभावंति सभांतरे । कानि पद्मनिभान्येव मूर्तिवर्तीनि तानि तु

အစည်းအဝေးခန်းအတွင်း၌ မည်မျှများစွာ—ဖြူစင်သူများနှင့် အဝါရင့်သူများ—တောက်ပလင်းလက်နေကြသနည်း။ ထိုသူတို့အနက် မည်သူတို့သည် ကြာပန်းကဲ့သို့ လှပ၍ မြင်သာထင်ရှားသော ရုပ်ကာယကို ပိုင်ဆိုင်ကြသနည်း။

Verse 21

सूर्यतेजः प्रकाशानि तडित्तेजः समानि च । पावकाभानि चान्यानि प्रभासंति सभांतरे

ခန်းမအတွင်း၌ တောက်ပသော အလင်းတေဇများ များစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏—အချို့သည် နေရောင်တေဇကဲ့သို့၊ အချို့သည် မိုးကြိုးလက်ကဲ့သို့၊ အချို့သည် မီးအလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 22

सर्वाभरणशोभाढ्यैः प्रशोभंते नरेश्वर । हारकंकणकेयूरमालाभिस्तु सुचंदनैः

အို လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး၊ သူတို့သည် အလှဆင်ပစ္စည်း အစုံအလင်၏ တင့်တယ်မှုဖြင့် အလွန်တောက်ပကြ၏—လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်၊ လက်မောင်းပတ် (ကေယူးရ) နှင့် ပန်းမော်လီများကို ဝတ်ဆင်၍၊ မွှေးကြိုင်သော စန္ဒနအနှစ်ဖြင့် လိမ်းလျက်ရှိကြ၏။

Verse 23

दिव्यचंदनदिग्धानि सुरभीणि गुरूणि च । कमंडलुकराण्येव आयातानि सभांतरे

ဒိဗ္ဗစန္ဒနလိမ်းထား၍ မွှေးကြိုင်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် အလေးအနက်နှင့်တကွ ကမဏ္ဍလုအိုးများနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများသည် စည်းဝေးခန်းမအလယ်သို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 24

गंगा च नर्मदा पुण्या चंद्रभागा सरस्वती । देविका बिंबिका कुब्जा कुंजला मंजुला श्रुता

သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်များမှာ ဂင်္ဂါ၊ နရ္မဒါ၊ ပုဏ္ယ ခန္ဓရ္ဘားဂါ (Candrabhāgā) နှင့် သရஸဝတီ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထို့အပြင် ဒေဝိကာ၊ ဘိမ္ဗိကာ၊ ကုဗ္ဇာ၊ ကုဉ္ဇလာ၊ မဉ္ဇုလာ နှင့် ရှရုတာ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 25

रंभा भानुमती पुण्या पारा चैव सुघर्घरा । शोणा च सिंधुसौवीरा कावेरी कपिला तथा

ရမ္ဘါ၊ ဘာနုမတီ၊ ပုဏ္ယာ၊ ထို့ပြင် ပါရာ နှင့် စုဃရ္ဃရာ; ထို့အတူ ရှိုးဏာ၊ စိန္ဓု-စော်ဝီရာ၊ ကာဝေရီ နှင့် ကပိလာ တို့ဖြစ်၏။

Verse 26

कुमुदा वेदनदी पुण्या सुपुण्या च महेश्वरी । चर्मण्वती तथा ख्याता लोपा चान्या सुकौशिकी

ကုမုဒါ၊ ဝေဒနဒီ၊ ပုဏ္ယာ၊ စုပုဏ္ယာ နှင့် မဟေရှဝရီ; ထို့အတူ ချာမဏ္ဝတီ ဟု နာမည်ကျော်သော မြစ်; ထို့ပြင် လိုပါ နှင့် စုကော်ရှိကီ ဟု ခေါ်သော အခြားတစ်စင်းလည်း ရှိ၏။

Verse 27

सुहंसी हंसपादा च हंसवेगा मनोरथा । सुरुथास्वारुणा वेणा भद्र वेणा सुपद्मिनी

စုဟံစီ၊ ဟံစပာဒါ၊ ဟံစဝေဂါ၊ မနောရထာ; စုရုသာ၊ စွာရုဏာ၊ ဝေဏာ၊ ဘဒြာ၊ ဝေဏာ နှင့် စုပဒ္မိနီ—ဤအမည်များကို အစဉ်လိုက် ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 28

नाहलीसुमरी चान्या पुण्या चान्या पुलिंदिका । हेमा मनोरथा दिव्या चंद्रिका वेदसंक्रमा

နောက်တစ်ပါးမှာ နာဟလီ-စုမရီ၊ နောက်တစ်ပါးမှာ ပုဏ္ဏယာ၊ နောက်တစ်ပါးမှာ ပုလින්ဒိကာ၊ ထို့ပြင် ဟေမာ၊ မနောရထာ၊ ဒိဗ္ဗယာ၊ စန္ဒြိကာ နှင့် ဝေဒ-သင်္ကရမာ ဟူသော နာမများလည်း ရှိသည်။

Verse 29

ज्वालाहुताशनी स्वाहा काला चैव कपिंजला । स्वधा च सुकला लिंगा गंभीरा भीमवाहिनी

ဇွာလာဟုတားသနီ၊ စွာဟာ၊ ကာလာ နှင့် ကပိဉ္ဇလာ; စွဓာ၊ စုကလာ၊ လင်္ဂါ၊ ဂမ္ဘီရာ နှင့် ဘီမဝါဟိနီ—ဤနာမများကို ရေတွက်ဖော်ပြနေသည်။

Verse 30

देवद्रीची वीरवाहा लक्षहोमा अघापहा । पाराशरी हेमगर्भा सुभद्रा वसुपुत्रिका

ဒေဝဒြီချီ၊ ဝီရဝါဟာ၊ လက္ခဟိုးမာ—အပြစ်ဖယ်ရှားသူ; ပါရာရှရီ၊ ဟေမဂರ್ಭာ၊ စုဘဒြာ နှင့် ဝစုပုတ္တရိကာ—ဤတို့သည် (သူမ၏) နာမများဖြစ်သည်။

Verse 31

एता नद्यो महापुण्या मूर्तिमत्यो नरेश्वर । सर्वाभरणशोभाढ्याः कुंभहस्ताः सुपूजिताः

အို လူတို့၏အရှင်၊ ဤမြစ်များသည် မဟာပုဏ္ဏယကြီး—ဒေဝရုပ်အဖြစ် ကိုယ်ထင်ရှား—အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံ၏ တောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လက်ထဲတွင် ကုಂಭ (ရေခွက်) ကိုင်ဆောင်ကာ သင့်တော်စွာ ပူဇော်ခံရသည်။

Verse 32

प्रयागः पुष्करश्चैव अर्घदीर्घो मनोरथा । वाराणसी महापुण्या ब्रह्महत्या व्यपोहिनी

ပရယာဂနှင့် ပုရှ్కရ၊ ထို့ပြင် အရ္ဃဒီရ္ဃ နှင့် မနောရထာ; ဝါရာဏသီသည်လည်း—အလွန်ပုဏ္ဏယမြင့်မားသော တီရ္ထ—ဘြဟ္မဏ-ဟတ္တျာ (ဗြဟ္မဟတ္တျာ) အပြစ်တောင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။

Verse 33

द्वारावती प्रभासश्च अवंती नैमिषस्तथा । चंडकश्च महारत्नो महेश्वरकलेश्वरौ

ဒွာရာဝတီ၊ ပရဘာသ၊ အဝန္တီ နှင့် နိုင်မိရှ; ထို့ပြင် ခဏ္ဍက၊ မဟာရတန နှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားဌာနနှစ်ခု—မဟေရှဝရ၊ ကလေရှဝရ။

Verse 34

कलिंजरो ब्रह्मक्षेत्रं माथुरो मानवाहकः । मायाकांती तथान्यानि दिव्यानि विविधानि च

ကလိဉ္ဇရ၊ ဘြဟ္မက்ஷೇತ್ರ၊ မထုရာ နှင့် မာနဝါဟက; ထို့အပြင် မာယာကာန္တီလည်း—အမျိုးမျိုးသော ဒိဗ္ဗ တီရ္ထများ အခြားတော်တော်များများ။

Verse 35

अष्टषष्टिः सुतीर्थानि नदीनां शतकोटयः । गोदावरीमुखाः सर्वा समायातास्तदाज्ञया

အထူးမြတ်သော သုတီရ္ထ ၆၈ ခုနှင့် မြစ်များ ရာကုဋိများ—ဂోదာဝရီမှ စ၍—သူ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် အားလုံး ဤနေရာသို့ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 36

द्वीपानां तु समस्तानि सुतीर्थानि महांति च । मूर्तिलिंगधराण्येव सहस्राक्षं सुरेश्वरम्

ဒွီပ အားလုံးတွင် သုတီရ္ထများ ရှိသကဲ့သို့ မဟာတီရ္ထများလည်း ရှိ၏; ထို့ပြင် မူရတိနှင့် လိင်္ဂကို ထမ်းဆောင်ထားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များလည်း ရှိ၍—ဒေဝတို့၏ အရှင် စဟသ္ရာက္ခကို ပူဇော်ကြသည်။

Verse 37

समाजग्मुः समस्तानि तदादेशकराणि च । प्रणेमुर्देवदेवेशं नतशीर्षाणि सर्वशः

ထို့နောက် သူ၏ အမိန့်တော်ကို ဆောင်ရွက်သူတို့ အားလုံး စုဝေးလာကြပြီး၊ အရပ်ရပ်တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ အရှင်တို့၏ အရှင်ထံ နမස්ကာရ ပြုကြသည်။

Verse 38

सूत उवाच । तैः प्रोक्तं तु महातीर्थैर्देवराजं यशस्विनम् । कस्मात्त्वया समाहूता देवदेव वदस्व नः

သုတက ပြောသည်။ ထိုနောက် မဟာတီရ္ထတို့သည် ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသော ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာအား “အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်ယူတော်မူသနည်း၊ မိန့်ကြားပါ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 39

ब्रूहि नः कारणं सर्वं नमस्तुभ्यं सुराधिप । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं देवराजोभ्यभाषत

“အို သုရတို့၏ အရှင်၊ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။ သင့်အား နမස්ကာရ ပြုပါ၏။” ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာက ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 40

कः समर्थो महातीर्थो ब्रह्महत्यां व्यपोहितुम् । गोवधाख्यं महापापं स्त्रीवधाख्यमनुत्तमम्

မဟာတီရ္ထ မည်သည့်နေရာက ဗြဟ္မဏဟတ္တျာ (ဗြဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သနည်း။ ထို့ပြင် နွားသတ်ခြင်းဟု ခေါ်သော မဟာပာပနှင့် မိန်းမသတ်ခြင်းဟု ခေါ်သော အလွန်အမင်း အပြစ်ကိုပါ မည်သူ ဖယ်ရှားနိုင်သနည်း။

Verse 41

स्वामिद्रोहाच्च संभूतं सुरापानाच्च दारुणम् । हेमस्तेयात्तथा जातं गुरुनिंदा समुद्भवम्

ထိုအပြစ်သည် မိမိအရှင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ အရက်သောက်ခြင်းကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ ထို့အပြင် ရွှေခိုးခြင်းမှလည်း ဖြစ်ပေါ်ကာ၊ ဂုရုကို အပြစ်တင်နိန္ဒာပြုခြင်းမှလည်း မွေးဖွားသည်။

Verse 42

भ्रूणहत्यां महाघोरां नाशयेत्कः समर्थवान् । राजद्रोहान्महापापं बहुपीडाप्रदायकम्

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သော ဘြူဏဟတ္တျာ (ကိုယ်ဝန်အတွင်း သန္ဓေကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကို မည်သူက စွမ်းအားရှိ၍ ဖျက်ဆီးနိုင်သနည်း။ ထို့ပြင် ဘုရင်အပေါ် သစ္စာဖောက်ခြင်းမှ ဖြစ်သော၊ ဒုက္ခပင်ပန်းမှုများစွာ ပေးတတ်သည့် မဟာပာပကိုလည်း မည်သူ ဖယ်ရှားနိုင်သနည်း။

Verse 43

मित्रद्रोहात्तथा चान्यदन्यद्विश्वासघातकम् । देवभेदं तथा चान्यं लिंगभेदमतः परम्

ထို့အတူ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ ယုံကြည်မှုကို ချိုးဖောက်ခြင်း၊ နတ်ဘုရားများအကြား စိတ်ဝမ်းကွဲပြားစေခြင်းနှင့် ဂိုဏ်းဂဏ အမှတ်အသားများအပေါ် အခြေခံ၍ ခွဲခြားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 44

वृत्तिच्छेदं च विप्राणां गोप्रचारप्रणाशनम् । आगारदहनं चान्यद्गृहदीपनकं तथा

ဗြာဟ္మణတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ နွားများ၏ စားကျက်မြေကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ နေအိမ်များကို မီးရှို့ခြင်းနှင့် အခြားသော မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 45

षोडशैते महापापा अगम्यागमनं तथा । स्वामित्यागात्समुद्भूतं रणस्थानात्पलायनात्

ဤသည်တို့ကား မသွားသင့်သူထံ သွားခြင်းကဲ့သို့သော ကြီးလေးသော အပြစ်ကြီး ၁၆ ပါး ဖြစ်ကြပြီး မိမိသခင်ကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ပြေးခြင်းတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်ကြီးများ ဖြစ်သည်။

Verse 46

एतानि नाशयेत्को वै समर्थस्तीर्थौत्तमः । समर्थो भवतां मध्ये प्रायश्चित्तं विना ध्रुवम्

အို အမြတ်ဆုံးသော တီရထ (ရေမြတ်)၊ ဤအပြစ်များကို မည်သူ ဖျက်ဆီးနိုင်သနည်း။ သင်တို့အထဲတွင် အပြစ်ဖြေခြင်း အခမ်းအနား မလိုဘဲ ဤအမှုကို ပြုနိုင်စွမ်းသူ တစ်ဦး အမှန်ပင် ရှိပေသည်။

Verse 47

पश्यतां देवतानां च नारदस्य च पश्यतः । ब्रुवंतु सर्वे संचिंत्य विचार्यैवं सुनिश्चितम्

နတ်ဘုရားများနှင့် နာရဒတို့ ကြည့်ရှုနေစဉ် လူတိုင်း စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီး ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အခိုင်အမာ ချမှတ်ကာ ပြောဆိုကြပါစေ။

Verse 48

एवमुक्ते शुभे वाक्ये देवराज्ञामहात्मना । संमंत्र्य तीर्थराजेन प्रोचुः शक्रं सभागतम्

နတ်ဘုရင် မဟာစိတ်ရှိသူက မင်္ဂလာရှိသော စကားကို မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ တီရ္ထရာဇနှင့် တိုင်ပင်ကာ အစည်းအဝေးသို့ ရောက်လာသော သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို မိန့်ဆိုကြ၏။

Verse 49

तीर्थान्यूचुः । श्रूयतामभिधास्यामो देवराज नमोस्तु ते । संति वै सर्वतीर्थानि सर्वपापहराणि च

တီရ္ထများက ဆိုသည်— “နားထောင်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကြေညာမည်။ အို နတ်ဘုရင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ အမှန်တကယ် တီရ္ထအားလုံး ရှိပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 50

ब्रह्महत्यादिकान्यांश्च त्वया प्रोक्तान्सुरेश्वर । महाघोरान्सुदीप्तांश्च नाशितुं नैव शक्नुमः

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သင်ဖော်ပြခဲ့သော ဘြဟ္မဟတ္တျာမှစ၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၊ မီးတောက်ပြင်းထန်သကဲ့သို့သော အပြစ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မဖျက်ဆီးနိုင်ပါ။

Verse 51

प्रयागः पुष्करश्चैव अर्घतीर्थमनुत्तमम् । वाराणसी महाभाग समर्था पापनाशिनी

ပရယာဂနှင့် ပုရှ္ကရ၊ ထို့ပြင် အထူးမြတ်သော အဃ္ဃ-တီရ္ထ; နှင့် ဝါရာဏသီ၊ အို မဟာကံကောင်းသူ၊ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးရာတွင် ပြည့်စုံစွာ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်။

Verse 52

महापातकनाशार्थे चत्वारोमितविक्रमाः । उपपातकनाशार्थं चत्वारोमितविक्रमाः

မဟာပာတက (အပြစ်ကြီး) ကို ဖျက်ဆီးရန် တိုင်းတာထားသော ခြေလှမ်း လေးလှမ်းကို သတ်မှတ်ထားသည်; ဥပပာတက (အပြစ်ငယ်) ကို ဖျက်ဆီးရန်လည်း တိုင်းတာထားသော ခြေလှမ်း လေးလှမ်းကို ထပ်မံ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 53

सृष्टा धात्रा च देवेंद्र पुष्कराद्या महाबलाः । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं तीर्थानां सुरराट् ततः

အို ဒေဝိန္ဒြ အင်ဒြာရေ၊ ဖန်ဆင်းရှင် ဓာတೃ သည် ပုရှ္ကရမှ စ၍ အင်အားကြီးသော သန့်ရှင်းတီရ္ထများကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ တီရ္ထများအကြောင်း ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ မင်းတော်သည် ထို့နောက် ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။

Verse 54

हर्षेण महताविष्टस्तेषां स्तोत्रं चकार सः

အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် သူသည် ထိုသူတို့အတွက် စတုတ္တရ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို ရေးဖွဲ့하였다။

Verse 90

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये । च्यवनचरित्रे नवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာန်နှင့် ဂုရု-တီရ္ထ မဟာတ္မ்ய အတွင်းရှိ “ချျဝန-ചരိတ္တ” ဟူသော ကိုးဆယ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။