Adhyaya 86

Verse 1

कुंजल उवाच । तस्यास्तु चेष्टितं वत्स दिव्या देव्या वदाम्यहम् । पूर्वजन्मकृतं सर्वं तन्मे निगदतः शृणु

ကుంఇ္ဇလက ပြောသည်။ “ချစ်သားရေ၊ ထိုတန်ခိုးတော်မြတ်သော ဒေဝီ၏ အကျင့်အကြံကို ငါပြောမည်။ သူမ၏ အရင်ဘဝ၌ ပြုခဲ့သမျှ ကမ္မအားလုံးကို ငါဆိုပြသော် နားထောင်လော့။”

Verse 2

अस्ति वाराणसी पुण्या नगरी पापनाशिनी । तस्यामास्ते महाप्राज्ञः सुवीरो नाम नामतः

ပာပကို ဖျက်ဆီးပေးသော ပုဏ္ဏမြို့ ဝါရာဏသီ ဟူ၍ ရှိ၏။ ထိုမြို့၌ ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော မဟာပရာဇ్ఞ တစ်ဦးသည် “သုဝီရ” ဟူသော နာမဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 3

वैश्यजात्यां समुत्पन्नो धनधान्यसमाकुलः । तस्य भार्या महाप्राज्ञ चित्रा नाम सुविश्रुता

သူသည် ဝိုင်ရှျယ ဇာတိ၌ မွေးဖွား၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပေါများလှ၏။ သူ၏ ဇနီးသည် မဟာပရာဇ్ఞာဖြစ်သော “စိတ္တရာ” ဟူ၍ အလွန်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 4

कुलाचारं परित्यज्य अनाचारेण वर्तते । न मन्यते हि भर्तारं स्वैरवृत्त्या प्रवर्तते

သူမသည် မိသားစုရိုးရာအကျင့်ကို စွန့်ပစ်ကာ မသင့်လျော်သော အကျင့်ဖြင့် နေထိုင်၏။ ခင်ပွန်းကို မလေးစားဘဲ မိမိစိတ်လိုရာ ဆွဲဆောင်သည့် အကျင့်ဖြင့်သာ လှုပ်ရှား၏။

Verse 5

धर्मपुण्यविहीना तु पापमेव समाचरेत् । भर्तारं कुत्सते नित्यं नित्यं च कलहप्रिया

ဓမ္မနှင့် ပုဏ္ဏကောင်းမှု မရှိသူမသည် ပာပကမ္မကိုသာ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိ၏။ ခင်ပွန်းကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ရန်ဖြစ်ခြင်းကို နှစ်သက်တတ်၏။

Verse 6

नित्यं परगृहे वासो भ्रमते सा गृहे गृहे । परच्छिद्रं समापश्येत्सदा दुष्टा च प्राणिषु

သူမသည် အမြဲတမ်း အခြားသူတို့၏အိမ်များတွင် နေထိုင်ကာ အိမ်တစ်အိမ်မှ အိမ်တစ်အိမ် လှည့်လည်သွားလာသည်။ အခြားသူတို့၏အပြစ်အနာကို အစဉ်ရှာဖွေကြည့်ပြီး သတ္တဝါတို့အပေါ် မကောင်းစိတ်ထားသည်။

Verse 7

साधुनिंदापरा दुष्टा सदा हास्यकरा च सा । अनाचारां महापापां ज्ञात्वा वीरेण निंदिता

သူမသည် မကောင်းသူဖြစ်၍ သာဓုသံတော်များကို အပြစ်တင်ပြောဆိုရာတွင် စွဲလမ်းကာ အမြဲတမ်း ရယ်စရာအဖြစ် ဖြစ်နေသည်။ သူမကို အကျင့်ပျက်၍ အပြစ်ကြီးသူဟု သိသဖြင့် သူရဲကောင်းက ရှုတ်ချတိတိကျကျ ပြစ်တင်하였다။

Verse 8

स तां त्यक्त्वा महाप्राज्ञ उपयेमे महामतिः । अन्य वैश्यस्य वै कन्यां तया सह प्रवर्तते

အလွန်ပညာရှိ၍ ဉာဏ်မြင့်သူသည် သူမကို စွန့်ပစ်ကာ အခြားကုန်သည်တစ်ဦး၏ သမီးကို လက်ထပ်ယူပြီး ထိုသူမနှင့်အတူ ဘဝကို ဆက်လက်နေထိုင်하였다။

Verse 9

धर्माचारेण पुण्यात्मा सत्यधर्ममतिः सदा । निरस्ता तेन सा चित्रा प्रचंडा भ्रमते महीम्

ဓမ္မအကျင့်ဖြင့် ပုဏ္ဏာတမားဖြစ်သော ထိုသူသည် စတျနှင့် ဓမ္မကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ထား၍ သူမကို ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ကြမ်းတမ်းသော ချိထရာသည် ကမ္ဘာမြေပေါ် လှည့်လည်နေသည်။

Verse 10

दुष्टानां संगतिं प्राप्ता नराणां पापिनां सदा । दूतीकर्म चकाराथ सा तेषां पापनिश्चया

သူမသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသူ၊ အပြစ်ရှိသူ ယောက်ျားများ၏ အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ အပြစ်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် သူတို့အတွက် အလယ်ခံသံတမန် (သတင်းပို့သူ) အလုပ်ကို စတင်လုပ်하였다။

Verse 11

गृहभंगं चकाराथ साधूनां पापकारिणी । साध्वीं नारीं समाहूय पापवाक्यैः सुलोभयेत्

ထို့နောက် အပြစ်ရှိသော မိန်းမသည် သီလရှိသူတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးများကို ဖျက်ဆီးရန် စတင်하였다။ သန့်ရှင်းသည့် မိန်းမကို ခေါ်ယူကာ မကောင်းသော စကားများဖြင့် လှည့်ဖြားလုယူ하였다။

Verse 12

धर्मभंगं चकाराथ वाक्यैः प्रत्ययकारकैः । साधूनां सा स्त्रियं चित्रा अन्यस्मै प्रतिपादयेत्

ထို့နောက် ယုံကြည်မှုဖြစ်စေသော ဆွဲဆောင်သည့် စကားများဖြင့် သာသနာဓမ္မကို ချိုးဖောက်စေ하였다။ ထူးခြားသော ချိတြာသည် သီလရှိသူ၏ ဇနီးကို အခြားသူထံ လွှဲအပ်စေ하였다။

Verse 13

एवं गृहशतं भग्नं चित्रया पापनिश्चयात् । संग्रामं सा महादुष्टाऽकारयत्पतिपुत्रकैः

ဤသို့ ချိတြာ၏ အပြစ်လုပ်ရန် အဆုံးအဖြတ်ကြောင့် အိမ်ထောင်တစ်ရာ ပျက်စီးသွား하였다။ ထိုအလွန်ဆိုးယုတ်သော မိန်းမသည် ခင်ပွန်းနှင့် သားများကို စစ်ပွဲထဲသို့ တွန်းပို့ကာ တိုက်ခိုက်စေ하였다။

Verse 14

मनांसि चालयेत्पापा पुरुषाणां स्त्रियः प्रति । अकारयच्च संग्रामं यमग्रामविवर्धनम्

အပြစ်ရှိသော မိန်းမသည် ယောက်ျားတို့၏ စိတ်ကို အခြားမိန်းမများထံသို့ လှုပ်ရှားစေ하였다။ ထို့ပြင် စစ်ပွဲကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေကာ ယမ၏ နယ်မြေ၊ သေမင်း၏ လောကကို တိုးပွားစေ하였다။

Verse 15

एवं गृहशतं भंक्त्वा पश्चात्सा निधनं गता । शासिता यमराजेन बहुदंडैः सुनंदन

ဤသို့ အိမ်ထောင်တစ်ရာကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ သေဆုံးသွား하였다။ ထို့နောက် ချစ်လှစွာသော သားရေ၊ ယမရာဇာက သူမကို ဒဏ်ခတ်မှုများစွာဖြင့် အပြစ်ပေး하였다။

Verse 16

अभोजयत्सुनरकान्रौरवांस्तरणेः सुतः । पाचिता रौरवे चित्रा चित्राः पीडाः प्रदर्शिताः

တားရဏ (နေမင်း) ၏သားတော်သည် သူတို့အား “ရော်ရဝ” ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများကို ခံစားစေ하였다။ ရော်ရဝတွင် သူတို့ကို မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်းစေကာ မျိုးစုံသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဒုက္ခဝေဒနာများကို ပြသခဲ့သည်။

Verse 17

यादृशं क्रियते कर्म तादृशं परिभुज्यते । तया गृहशतं भग्नं चित्रया पापनिश्चयात्

မည်သို့သော ကမ္မကို ပြုလုပ်သနည်း၊ ထိုသို့ပင် အကျိုးကို ခံစားရသည်။ စိတ္ရာ၏ အပြစ်သို့ ဦးတည်သော ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် အိမ်ထောင်တစ်ရာကို သူမက ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

Verse 18

तत्तत्कर्मविपाकोऽयं तया भुक्तो द्विजोत्तम । यस्माद्गृहशतं भग्नं तस्माद्दुःखं प्रभुंजति

အို ဒွိဇောတ္တမ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်) ရေ၊ ဤသည်မှာ ထိုကမ္မ၏ အကျိုးပေါက်ရောက်ခြင်းကို သူမက တိတိကျကျ ခံစားနေရခြင်းပင်။ အိမ်ထောင်တစ်ရာ ပျက်စီးစေခဲ့သဖြင့် ယခု သူမသည် ဒုက္ခကို ခံနေရသည်။

Verse 19

विवाहसमये प्राप्ते दैवं च पाकतां गतम् । प्राप्ते विवाहसमये भर्ता मृत्युं प्रयाति च

အိမ်ထောင်ပြုမည့် အချိန်ရောက်လာသော် ကံကြမ္မာလည်း ရင့်ကျက်လာသည်။ အိမ်ထောင်ပြုချိန်ရောက်သည့်အခါ ခင်ပွန်းသည် အမှန်တကယ် မရဏသို့ သွားရသည်။

Verse 20

यथा गृहशतं भग्नं तथा वरशतं मृतम् । स्वयंवरे तदा वत्स विवाहे चैकविंशतिः

အိမ်ထောင်တစ်ရာ ပျက်စီးသကဲ့သို့ပင် လက်ထပ်လိုသူ (ဝရ) တစ်ရာလည်း သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအခါ စွယံဝရ၌လည်းကောင်း၊ ချစ်သားရေ၊ မင်္ဂလာပွဲ၌လည်းကောင်း—စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ဦး (သေဆုံးမှု) ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 21

दिव्या देव्या मया ख्यातं यथा मे पृच्छितं त्वया । एतत्ते सर्वमाख्यातं तस्याः पूर्वविचेष्टितम्

အို သဒ္ဓါတော်မြတ်သော ဒေဝီ၊ သင်မေးမြန်းသကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်က သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ဤအရာအားလုံးကိုလည်း သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ရွတ်ဆိုပြောပြပြီး—သူမ၏ အတိတ်က လုပ်ရပ်နှင့် အကျင့်အကြံကိုပါ ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 22

उज्ज्वल उवाच । दिव्या देव्यास्त्वया ख्यातं यत्पूर्वं पूर्वचेष्टितम् । तथा पापं कृतं घोरं गृहभंगाख्यमेव च

ဦဇ္ဇဝလက ပြောသည်– “အို သဒ္ဓါတော်မြတ်သော ဒေဝီ၊ သင်သည် အတိတ်က ပြုခဲ့သမျှ—သင်၏ ပူရဗ္ဗ-လုပ်ရပ်များကို—အရင်ကတည်းက ပြောပြပြီးပြီ။ ထို့အပြင် ‘ဂೃಹဘင်္ဂ’ ဟုခေါ်သော အိမ်ထောင်ရေးကို ခွဲဖျက်ခြင်းဆိုသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်။”

Verse 23

प्लक्षद्वीपस्य भूपस्य दिवोदासस्य वै सुता । केन पुण्यप्रभावेण तया प्राप्तं महाकुलम्

သူမသည် ပလက္ခဒွီပ၏ ဘုရင် ဒိဝိုဒာသ၏ သမီးတော် အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ကုသိုလ်အာနုභာဝကြောင့် သူမသည် ထိုကဲ့သို့ မဟာမြတ်သော မျိုးရိုးတော်ကို ရရှိခဲ့သနည်း။

Verse 24

एतन्मे संशयं तात तदेतत्प्रब्रवीतु मे । एवं पापसमाचारा कथं जाता नृपात्मजा

အို တာတ (အဘကြီး)၊ ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်၏ သံသယဖြစ်သည်၊ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။ အပြစ်ပြုသော အကျင့်အကြံရှိသည့် ဘုရင်သမီးတော်သည် မည်သို့ ဖြစ်လာခဲ့သနည်း။

Verse 25

कुंजल उवाच । चित्रायाश्चेष्टितं पुण्यं तत्सर्वं प्रवदाम्यहम् । श्रूयतामुज्ज्वल सुत चित्रया यत्कृतं पुरा

ကုဉ္ဇလက ပြောသည်– “စိတ္ရာ၏ ကုသိုလ်ပြုလုပ်ရပ်များအားလုံးကို ကျွန်ုပ် ပြည့်စုံစွာ ပြောပြမည်။ အို ဦဇ္ဇဝလ၏ သား၊ နားထောင်လော့—စိတ္ရာသည် အတိတ်ကာလတွင် မည်သို့ ပြုခဲ့သည်ကို။”

Verse 26

भ्रममाणो महाप्राज्ञः कश्चित्सिद्धः समागतः । कुचैलो वस्त्रहीनश्च संन्यासी स च दंडधृक्

လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် မဟာပညာရှိသော စိဒ္ဓတစ်ပါး ရောက်လာ하였다။ သူသည် အဝတ်အစားဆိုးရွား၍ မဝတ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကာ သံဃာဝင် စန္န്യാസီဖြစ်၍ ဒဏ္ဍ (တံ杖) ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 27

कौपीनेन समायुक्तः पाणिपात्रो दिगंबरः । गृहद्वारं समाश्रित्य चित्रायाः परिसंश्रितः

သူသည် ကೌပီန (လင်္ဂုတ်) တစ်ထည်သာ ဝတ်၍ လက်ကိုပင် ပာတ်ရ (တောင်းခံပုံး) အဖြစ် သုံးကာ ဒိဂမ္ဗရ အနေအထားဖြင့် အိမ်တံခါးဝ၌ အားကိုးရပ်တည်၍ စိတ္ရာ၏ အနီးတွင် ရပ်နေ하였다။

Verse 28

स मौनी सर्वमुंडस्तु विजितात्मा जितेंद्रियः । निराहारो जिताहारः सर्वतत्त्वार्थदर्शकः

သူသည် မောနီ (နှုတ်ဆိတ်မုနိ) ဖြစ်၍ ခေါင်းတုံးလုံး မုတ်ထားကာ ကိုယ်ကိုအနိုင်ယူသူ၊ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ အစာမစားတတ်သကဲ့သို့ နိရာဟာရ၊ အာဟာရ၌ စည်းကမ်းရှိ၍ တတ္တဝ အားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို မြင်သိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 29

दूराध्वानपरिश्रांत आतपाकुलमानसः । श्रमेण खिद्यमानश्च तृषाक्रांतः सुपुत्रक

သူသည် လမ်းဝေးခရီးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ နေရောင်အပူကြောင့် စိတ်မငြိမ်; ပင်ပန်းမှုကြောင့် နာကျင်ကာ ရေငတ်ခြင်းက လွှမ်းမိုးနေသည်၊ ဟေ သားကောင်းရေ။

Verse 30

चित्रा द्वारं समाश्रित्य च्छायामाश्रित्य संस्थितः । तया दृष्टो महात्मा स चित्रया श्रमपीडितः

စိတ္ရာ၏ တံခါးဝ၌ အားကိုးကာ အရိပ်အောက်တွင် ရပ်နေ하였다။ ထိုမဟာအတ္မာကို စိတ္ရာက မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး—ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေ하였다။

Verse 31

सेवां चक्रे च चित्रा सा तस्यैव सुमहात्मनः । पादप्रक्षालनं कृत्वा दत्वा आसनमुत्तमम्

စိတ္ရာသည် ထိုမဟာအတ္မာကို စေဝာပြုခဲ့သည်။ ခြေတော်ကို ဆေးကြောပြီးနောက် အထူးကောင်းမြတ်သော အာသနကို ပူဇော်အပ်နှံ하였다။

Verse 32

आस्यतामासने तात सुखेनापि सुकोमले । क्षुधापनोदनार्थं हि भुज्यतामन्नमुत्तमम्

အချစ်တော်၊ နူးညံ့သက်သာသော အာသနပေါ်တွင် အေးချမ်းစွာ ထိုင်ပါ။ ဗိုက်ဆာမှု ပျောက်ကင်းစေရန် အကောင်းမြတ်ဆုံး အစာကို သုံးဆောင်ပါ။

Verse 33

स्वेच्छया परितुष्टश्च शीतलं सलिलं पिब । एवमुक्त्वा तथा कृत्वा देववत्पूज्य तं सुत

“စိတ်ကြိုက် အေးမြသော ရေကို သောက်၍ စိတ်တೃप्तပါစေ” ဟုဆိုပြီး ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်ကာ၊ သားရေ၊ သူ့ကို နတ်တော်ကဲ့သို့ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 34

अंगसंवाहनं कृत्वा नाशितश्रम एव च । तयोक्तो हि महात्मा स भुक्त्वा पीत्वा द्विजोत्तम

ကိုယ်အင်္ဂါများကို နှိပ်နယ်ပေး၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အကုန်ပျောက်ကင်းသွားပြီးနောက်၊ သူတို့၏ တောင်းပန်ချက်အရ ထိုမဟာအတ္မာသည်—ဒွိဇိုတ္တမရေ—စားသောက်하였다။

Verse 35

एवं संतोषितः सिद्धस्तया तत्त्वार्थदर्शकः । संतुष्टः सर्वधर्मात्मा किंचित्कालं स्थिरोभवत्

ဤသို့ နាងကြောင့် တတ္တဝအဓိပ္ပါယ်ကို မြင်သိသော စိဒ္ဓ ရှင်မဟာအတ္မာသည် စိတ်ကျေနပ်တော်မူ၍၊ သာသနာဓမ္မအားလုံး၌ ဓမ္မတရားပြည့်စုံကာ အချိန်အနည်းငယ် တည်ငြိမ်နေ하였다။

Verse 36

स्वेच्छया स गतो विप्रो महायोगी यथागतम् । गते तस्मिन्महाभागे सिद्धे चैव महात्मनि

ထိုဗြာဟ္မဏ—မဟာယောဂီ—သည် မိမိစိတ်အလိုအလျောက်၊ လာသကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွား၏။ မဟာဘဂ္ဂျ၊ စိဒ္ဓ မဟာတ္မာတော် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်…

Verse 37

सा चित्रा मरणं प्राप्ता स्वकर्मवशमागता । शासिता धर्मराजेन महादंडैः सुदुःखदैः

စိတ္ရာသည် မိမိကံ၏အာဏာအောက်၌ မရဏကို ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် ဓမ္မရာဇာက အလွန်ဒုက္ခပေးသော မဟာဒဏ္ဍများဖြင့် အပြင်းအထန် အပြစ်ပေး၏။

Verse 38

सा चित्रा नरकं प्राप्ता वेदना व्रातदायकम् । भुंक्ते दुःखं महाराज सा वै युगसहस्रकम्

ထိုမိန်းမ စိတ္ရာသည် နာကျင်ဝေဒနာအစုအဝေးများ ပေးအပ်ရာ နရကသို့ ရောက်၏။ အို မဟာရာဇာ၊ သူမသည် ယုဂတစ်ထောင်တိုင်အောင် ဒုက္ခကို ခံစားရ၏။

Verse 39

भोगांते तु पुनर्जन्म संप्राप्तं मानुषस्य च । पूर्वं संपूजितः सिद्धस्तया पुण्यवतां वरः

ကံဖလကို ခံစားခြင်း အဆုံးသတ်သော် လူသည် ထပ်မံ မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် သူမက ယခင်က နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ခဲ့သော စိဒ္ဓတော်သည် ပုဏ္ဏဝန်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာ၏။

Verse 40

तस्य कर्मविपाकोयं प्राप्ता पुण्यवतां कुले । क्षत्रियाणां महाराज्ञो दिवोदासस्य वै गृहे

ဤသည်မှာ သူ၏ ကံဝိပါက ဖြစ်၏။ အို မဟာရာဇာ၊ သူသည် ပုဏ္ဏဝန် မျိုးရိုးတွင် မွေးဖွားလာပြီး၊ အထူးသဖြင့် မဟာခ္ෂတ္တရိယ မင်း ဒိဗောဒာသ၏ အိမ်တော်၌ ဖြစ်၏။

Verse 41

दिव्यादेवी च तन्नाम जातं तस्या नरोत्तम । सा हि दत्तवती चान्नं पानं पुण्यं महात्मने

အို လူမြတ်၊ သူမ၏နာမသည် “ဒိဗ္ယာဒေဝီ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ၏။ အကြောင်းမူကား မဟာအတ္မာတော်တစ်ပါးအား ပုဏ္ဏကောင်းမှုဖြစ်စေသော အစာနှင့် သောက်စရာကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 42

तस्य दानस्य सा भुंक्ते महत्पुण्यफलोदयम् । पिबते शीतलं तोयं मिष्टान्नं च भुनक्ति वै

ထိုဒါန၏အကျိုးကြောင့် သူမသည် မဟာပုဏ္ဏဖလ၏ ထွန်းပေါ်ခြင်းကို ခံစားရ၏။ အေးမြသောရေကို သောက်၍ အချိုအစာကိုလည်း အမှန်တကယ် စားသုံး၏။

Verse 43

दिव्यान्भोगान्प्रभुंजाना वर्तते पितृमंदिरे । सिद्धस्यास्य प्रभावाच्च राजकन्या व्यजायत

ဒိဗ္ယဘောဂများကို ခံစားလျက် သူမသည် ဘိုးဘွားအိမ်တော်၌ နေထိုင်၏။ ထိုစိဒ္ဓပုဂ္ဂိုလ်၏ အာနုဘော်ကြောင့် မင်းသမီးတစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 44

पापकर्मप्रभावाच्च गृहभंगान्महीपते । विधवात्वं भुंजते सा दिव्यादेवी सुपुत्रक

အို မဟီပတိ၊ ပာပကမ္မ၏ အာနုဘော်နှင့် အိမ်ထောင်ပျက်စီးခြင်းကြောင့် ထိုတောက်ပသော မိန်းမ—ဒိဗ္ယသဘောရှိသော်လည်း—မုဆိုးမဘဝကို ခံစားရ၏၊ အို သားကောင်း။

Verse 45

एतत्ते सर्वमाख्यातं दिव्यादेव्या विचेष्टितम् । अन्यत्किन्ते प्रवक्ष्यामि यत्त्वं पृच्छसि मामिह

ဤအရာအားလုံးကို ဒိဗ္ယာဒေဝီ၏ အံ့ဩဖွယ် လုပ်ဆောင်ချက်များအဖြစ် သင်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု သင်ဤနေရာ၌ မေးမြန်းသော အကြောင်းအရာအတွက် နောက်ထပ် ဘာကို ပြောပြရမည်နည်း။

Verse 46

उज्ज्वल उवाच । कथं सा मुच्यते शोकान्महादुःखाद्वदस्व मे । सास्याच्च कीदृशी बाला महादुःखेन पीडिता

ဥဇ္ဇဝလ က ပြောသည်– “ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ—သူမသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် မဟာဒုက္ခမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်သနည်း။ ထိုမဟာဝမ်းနည်းမှုကြီးကြောင့် နှိပ်စက်ခံနေရသော မိန်းကလေးသည် မည်သို့သောသူနည်း?”

Verse 47

तत्सुखं कीदृशं तस्माद्विपाकश्च भविष्यति । एतन्मे संशयं तात सांप्रतं छेत्तुमर्हसि

ထိုသုခသည် မည်သို့သောသုခနည်း၊ ထို့မှ ဗိပါက—ကမ္မ၏ ပကွက်ဖလ—သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာမည်နည်း။ အချစ်ရသူရေ၊ ယခု ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ဖြတ်တောက်ပေးရန် သင်သည် သင့်တော်ပါသည်။

Verse 48

कथं सा लभते मोक्षं तंचोपायं वदस्व मे । एकाकिनी महाभागा महारण्ये प्ररोदिति

သူမသည် မောက္ခကို မည်သို့ ရရှိသနည်း။ ထိုသို့ရရန် ဥပာယ—နည်းလမ်း—ကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ မဟာဘဂ္ဂါ မိန်းမသည် တစ်ယောက်တည်း မဟာတောအတွင်း ငိုကြွေးနေသည်။

Verse 49

विष्णुरुवाच । पुत्रवाक्यं महच्छ्रुत्वा क्षणमेकं विचिंत्य सः । प्रत्युवाच महाप्राज्ञः कुंजलः पुत्रकं प्रति

ဗိဿနု က မိန့်သည်– သား၏ အလေးအနက်ရှိသော စကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် ခဏတစ်ခဏ စဉ်းစားကာ၊ ထို့နောက် အလွန်ပညာရှိသော ကုဉ္ဇလ သည် သားကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 50

शृणु वत्स महाभाग सत्यमेतद्वदाम्यहम् । पापयोनिं तु संप्राप्य पूर्वकर्मसमुद्भवाम्

နားထောင်ပါ၊ ဝတ္စ၊ မဟာဘဂ္ဂါရေ—အမှန်တရားကို ငါပြောမည်။ အတိတ်ကမ္မမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ပာပယောနိ၊ အပြစ်ရှိသော မိခင်ဝမ်းကို ရရှိသော် (သတ္တဝါသည် ထိုအကျိုးကို ခံစားရသည်)။

Verse 51

तिर्यक्त्वेन च मे ज्ञानं नष्टं संप्रति पुत्रक । अस्य वृक्षस्य संगाच्च प्रयतस्य महात्मनः

ချစ်သားရေ၊ တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ကျရောက်သဖြင့် ယခု ငါ၏ ဉာဏ်ပညာသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ထို့ပြင် စည်းကမ်းတည်ကြည်သော မဟာတ္မာနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ဤသစ်ပင်နှင့် ပေါင်းသင်းမိခြင်းကြောင့်လည်း ဉာဏ်ပညာ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 52

रेवायाश्च प्रसादेन विष्णोश्चैव प्रसादतः । येन सा लभते ज्ञानं मोक्षस्थानं निवर्तते

ရေဝါ၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ထို့အတူ ဗိဿနု၏ အနုဂ्रहတော်ကြောင့်၊ သူမသည် ထိုဉာဏ်ပညာကို ရရှိသည်။ ထိုဉာဏ်ကြောင့် မောက္ခ၏ “နေရာ” ဟူသော တည်မြဲသဘောတရားမှပင် ပြန်လှည့်ကာ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အယူအဆကပ်ငြိမှုမှ ကင်းလွတ်လာသည်။

Verse 53

उपदेशं प्रवक्ष्यामि मोक्षमार्गमनुत्तमम् । यास्यते कल्मषान्मुक्ता यथा हेम हुताशनात्

ငါသည် မောက္ခသို့သွားရာ အထွတ်အထိပ် မဂ္ဂကို ဥပဒေသပေးမည်။ ထိုမဂ္ဂကြောင့် အညစ်အကြေးတို့မှ လွတ်ကင်းလာသည်—မီးဖြင့် ရွှေကို သန့်စင်သကဲ့သို့။

Verse 54

शुद्धं च जायते वत्स संगाद्वह्नेः स्वरूपवत् । हरेर्ध्यानान्महाप्राज्ञ शीघ्रं तस्य महात्मनः

သားရေ၊ မီးနှင့် ထိတွေ့လျှင် အရာဝတ္ထုသည် မီးသဘောတူလာသကဲ့သို့ သူလည်း သန့်စင်လာသည်။ မဟာပညာရှိရေ၊ ဟရီကို ဓ్యာနပြုခြင်းကြောင့် ထိုမဟာတ္မာသည် လျင်မြန်စွာ ပဝါသန့်ရှင်းလာသည်။

Verse 55

जपहोमव्रतात्पापं नाशं याति हि पापिनाम् । मदं त्यजेद्यथा नागो भयात्सिंहस्य सर्वदा

ဇပ (မန္တရားထပ်ဆိုခြင်း)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်ခြင်း) နှင့် ဝရတ (သီလဝတ်) တို့ကြောင့် ပാപရှိသူတို့၏ ပാപတောင်မှ အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားသည်။ ခြင်္သေ့ကို ကြောက်၍ ဆင်သည် အမြဲ မာနကို စွန့်လွှတ်သကဲ့သို့။

Verse 56

नामोच्चारेण कृष्णस्य तत्प्रयाति हि किल्बिषम् । तेजसा वैनतेयस्य विषहीना इवोरगाः

သီရိကృష్ణ၏ နာမတော်ကို မျှသာ အသံထွက်ဆိုလျှင်ပင် အပြစ်သည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွား၏; ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ၏ တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် မြွေတို့သည် အဆိပ်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သကာလ။

Verse 57

ब्रह्महत्यादिकाः पापाः प्रलयं यांति नान्यथा । नामोच्चारेण तस्यापि चक्रपाणेः प्रयांति ते

ဗြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်များသည် ပျက်သုဉ်းသို့ ရောက်ကြ၏—အခြားနည်းမရှိ; စက်ရပာဏီ (ဗိဿဏု) ၏ နာမတော်ကို အသံထွက်ဆိုခြင်းဖြင့် ထိုအပြစ်တို့သည် အဆုံးသတ်ပျောက်ကွယ်၏။

Verse 58

यदा नामशतं पुण्यमघराशिविनाशनम् । सा जपेत स्थिरा भूत्वा कामक्रोधविवर्जिता

အပြစ်အစုအဝေးကို ဖျက်ဆီးသော ပုဏ္ဏမယ နာမတော် တစ်ရာကို သူမ ဂျပ်ဆိုသည့်အခါ၊ တည်ငြိမ်စွာ နေ၍ ကာမနှင့် က్రောဓကို ပယ်ဖျက်ကာ ဂျပ်ဆိုရမည်။

Verse 59

सर्वेंद्रियाणि संयम्य आत्मज्ञानेन गोपयेत् । तस्य ध्यानप्रविष्टा सा एकभूता समाहिता

အင်္ဒြိယအားလုံးကို ထိန်းချုပ်၍ ကိုယ်တိုင်သိမြင်ခြင်း (အတ္တမသိ) ဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်; ထို့နောက် ထိုသတိဉာဏ်သည် သမาธိထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ တစ်ချက်တည်းအာရုံစိုက်၍ ပြည့်စုံစွာ စုစည်းတည်ငြိမ်လာ၏။

Verse 60

सा जपेत्परमं ज्ञानं तदा मोक्षं प्रयाति च । तन्मनास्तत्पदे लीना योगयुक्ता यदा भवेत्

သူမသည် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ဂျပ်ဆိုလျှင် ထိုအခါ မောက္ခကို ရောက်၏; စိတ်သည် “ထိုအရာ” ပေါ်တွင် တည်မြဲ၍ ထိုပဒ၌ လီနာဖြစ်ကာ ယောဂနှင့် ယုတ်တည်လာ၏။

Verse 61

उज्ज्वल उवाच । वद तात परं ज्ञानं परमं मम सांप्रतम् । पश्चाद्ध्यान व्रतं पुण्यं नाम्नां शतमिहैव च

ဥဇ္ဇဝလက ပြောသည်– “အဖေချစ်ရေ၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ကို မိန့်ကြားပါ။ ထို့နောက် သမာဓိဓ്യာန၏ ပုဏ္ဏဝတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဤနေရာ၌ပင် ပဝित्रနာမ တစ်ရာကိုလည်းကောင်း မိန့်ကြားပါ”။

Verse 62

कुंजल उवाच । परं ज्ञानं प्रवक्ष्यामि यन्न दृष्टं तु केनचित् । श्रूयतां पुत्र कैवल्यं केवलं मलवर्जितम्

ကုဉ္ဇလက ပြောသည်– “မည်သူမျှ မမြင်ဖူးသေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ကို ငါ မိန့်ကြားမည်။ သားရေ နားထောင်ပါ– အဲဒါက ‘ကೈဝလျ’ ဖြစ်သည်၊ သန့်ရှင်းသော တစ်ဦးတည်းတည်မှု၊ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော အခြေအနေ”။

Verse 63

सूत उवाच । यथा दीपो निवातस्थो निश्चलो वायुवर्जितः । प्रज्वलन्नाशयेत्सर्वमंधकारं महामते

သုတက ပြောသည်– “လေမရှိသော နေရာ၌ ထားသော မီးအိမ်သည် လေကင်း၍ တည်ငြိမ်နေသကဲ့သို့၊ ထွန်းလင်းတောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းလျှင် မဟာမတိရေ အမှောင်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်”။

Verse 64

तद्वद्दोषविहीनात्मा भवत्येव निराश्रयः । निराशो निर्मलो वत्स न मित्रं न रिपुः कदा

ထိုနည်းတူ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အတွင်းအတ္တရှိသူသည် အမှန်တကယ် အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်လာသည်။ သားရေ မျှော်လင့်ချက်နှင့် မျှော်မှန်းမှုကင်း၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ မိတ်ဆွေ သို့မဟုတ် ရန်သူဟု မမြင်တော့။

Verse 65

न शोको न च हर्षश्च न लोभो न च मत्सरः । एको विषादहर्षैश्च सुखदुःखैर्विमुच्यते

ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းမရှိ၊ လောဘမရှိ၊ မနာလိုမရှိ။ အတွင်းဧကാന്ത၌ တည်နေသော တစ်ဦးတည်းသူသည် စိတ်ညစ်ခြင်းနှင့် စိတ်မြင့်တက်ခြင်းမှလည်းကောင်း၊ သုခနှင့် ဒုက္ခမှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 66

विषयैश्चापि सर्वैश्च इंद्रियाणि स संहरेत् । तदा स केवलो जातः केवलत्वं प्रजायते

အာရုံဝတ္ထုအမျိုးမျိုးမှ အင်ဒြိယများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်း၍ ဆုတ်ခွာစေသင့်သည်။ ထိုအခါ မိမိအတ္တမန်၌ တစ်ကိုယ်တည်းတည်မြဲလာပြီး၊ ထိုမှ ‘ကေဝလတ’—အပြည့်အဝ လွတ်လပ်မှု—ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 67

अग्निकर्मप्रसंगेन दीपस्तैलं प्रशोषयेत् । वर्त्याधारेण राजेंद्र निःसंगो वायुवर्जितः

အို မင်းကြီး၊ မီးကို အသုံးချသည့်အခါ မီးအိမ်သည် ဆီကို ခြောက်သွေ့အောင် စုပ်ယူသုံးစွဲသည်။ မီးတိုင် (ဝတ်တီ) ကိုသာ အခြေခံ၍ တည်နေသဖြင့် မကပ်ငြိ၊ လေဒဏ်ကင်းစွာ ရှိနေသည်။

Verse 68

कज्जलं वमते पश्चात्तैलस्यापि महामते । कृष्णासौ दृश्यते रेखा दीपस्याग्रे महामते

ထို့နောက် အို မဟာပညာရှိ၊ မီးအိမ်သည် မီးခိုးကာဇ္ဇလကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။ ဆီထဲမှပင် ထွက်ပေါ်လာသည်ဟုလည်း ဆို၏။ အို မဟာပညာရှိ၊ မီးအိမ်အဖျားတွင် အနက်ရောင် မျဉ်းတန်းတစ်ကြောင်း မြင်ရသည်။

Verse 69

स्वयमाकृष्यते तैलं तेजसा निर्मलो भवेत् । कायवर्तिस्थितस्तद्वत्कर्मतैलं प्रशोषयेत्

ဆီသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဆွဲယူခံရပြီး၊ အပူတေဇောကြောင့် သန့်စင်လာသည်။ ထိုနည်းတူ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မီးတိုင် (ဝတ်တီ) ကဲ့သို့ တည်နေသော် ကမ္မဆီကို ခြောက်သွေ့အောင် စုပ်ယူသုံးစွဲစေသင့်သည်။

Verse 70

विषयान्कज्जलीकृत्य प्रत्यक्षं संप्रदर्शयेत् । जनयेन्निर्मलोभूत्वा स्वयमेव प्रकाशयेत्

အာရုံဝတ္ထုများကို မီးခိုးကာဇ္ဇလကဲ့သို့ အရေးမကြီးအောင် ပြု၍ သစ္စာကို တိုက်ရိုက် ထင်ရှားစေသင့်သည်။ မလင်ကင်းစင်လာပြီး ထိုသစ္စာကို နိုးထစေပါက၊ ၎င်းသည် ကိုယ်တိုင်ပင် တောက်ပလာမည်။

Verse 71

क्रोधादिभिः क्लेशसंज्ञैर्वायुभिः परिवर्जितः । निःस्पृहो निश्चलो भूत्वा तेजसा स्वयमुज्ज्वलेत्

ဒေါသစသော ကလေသဟု ခေါ်သော ဒုက္ခလေများမှ ကင်းလွတ်၍၊ လိုလားတပ်မက်မှုမရှိ သောကင်းကာ တည်ငြိမ်နေပါစေ။ ထို့နောက် မိမိအတွင်းတေဇောအလင်းဖြင့် ကိုယ်တိုင် တောက်ပလာသည်။

Verse 72

त्रैलोक्यं पश्यते सर्वं स्वस्थानस्थः स्वतेजसा । केवलज्ञानरूपोऽयं मया ते परिकीर्तितः

မိမိနေရာ၌ တည်နေ၍ မိမိတေဇောအလင်းဖြင့် လောကသုံးပါးအားလုံးကို မြင်တတ်သည်။ ဤသူသည် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်တည်းဟူသော သဘောတရားဖြစ်ကြောင်း ငါသည် သင်အား ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 73

ध्यानं तस्य प्रवक्ष्यामि द्विविधं तस्य चक्रिणः । केवलज्ञानरूपेण दृश्यते ज्ञानचक्षुषा

စက်ရံကိုင်သော ဘုရားရှင်၏ ဓ్యာန်ကို ငါပြောမည်။ ထိုဓ్యာန်သည် နှစ်မျိုးရှိသည်။ ဉာဏ်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် သူသည် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်တည်းဟူသော ရုပ်သဘောဖြင့်သာ မြင်ရသည်။

Verse 74

योगयुक्ता महात्मानः परमार्थपरायणाः । यं पश्यंति विनिद्रास्तु यत्तपः सर्वदर्शकम्

ယောဂဖြင့် ပြည့်စုံသော မဟာတ္မာတို့သည် အမြင့်ဆုံးအမှန်တရားကို အားထား၍ အိပ်မောမနေဘဲ နိုးကြားလျက်ရှိကာ၊ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်စေသော တပဿာတရားဖြင့် သူ့ကို မြင်ကြသည်။

Verse 75

हस्तपादविहीनं च सर्वत्र परिगच्छति । सर्वं गृह्णाति त्रैलोक्यं स्थावरं जंगमं सुत

လက်ခြေမရှိသော်လည်း နေရာတိုင်းသို့ ရောက်နိုင်သည်။ သားရေ၊ လောကသုံးပါးရှိ အတည်တံ့သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးကို သူသည် အတွင်း၌ စုစည်းယူဆောင်ထားသည်။

Verse 76

नासामुखविहीनस्तु घ्राति जक्षिति पुत्रक । अकर्णः शृणुते सर्वं सर्वसाक्षी जगत्पतिः

သားရေ၊ နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်မရှိသော်လည်း သူသည် အနံ့ခံ၍ စားသောက်တော်မူ၏။ နားမရှိသော်လည်း အရာအားလုံးကို ကြားတော်မူ၏—လောကပတိ၊ အရာအားလုံး၏ သက်သေဖြစ်တော်မူသော ဘုရားရှင်။

Verse 77

अरूपो रूपसंबद्धः पंचवर्गवशंगतः । सर्वलोकस्य यः प्राणः पूजितः स चराचरैः

အရုပ်မရှိသော်လည်း ရုပ်နှင့် ဆက်နွယ်တော်မူ၍ ငါးမျိုးအုပ်စု၏ အာဏာအောက်တွင် ထင်ရှားသကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ လောကအားလုံး၏ အသက်ရှူသက်တမ်းဖြစ်တော်မူသော သူကို လှုပ်ရှားသူနှင့် မလှုပ်ရှားသူ အားလုံးက ပူဇော်ကြ၏။

Verse 78

अजिह्वो वदते सर्वं वेदशास्त्रानुगं सुत । अत्वचः स्पर्शनं चापि सर्वेषामेव जायते

သားရေ၊ လျှာမရှိသော်လည်း ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့နှင့် ကိုက်ညီစွာ အရာအားလုံးကို ပြောတော်မူနိုင်၏။ ထို့ပြင် အရေပြားမရှိသော်လည်း ထိတွေ့မှုကို ခံစားနိုင်သည်—ဤသည်မှာ အားလုံးတွင်ပင် ဖြစ်တတ်၏။

Verse 79

सदानंदो विरक्तात्मा एकरूपो निराश्रयः । निर्जरो निर्ममो न्यायी सगुणो निर्ममोमलः

ပျော်ရွှင်အာနန္ဒဖြင့် အမြဲတည်၍ အတွင်းစိတ်က ကပ်ငြိမှုကင်း၊ တစ်ရုပ်တည်းမပြောင်းလဲ၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမှီခို။ အိုမင်းမရ၊ မပိုင်ဆိုင်လိုမှုကင်း၊ တရားမျှတ; ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်တော်များနှင့် ပြည့်စုံ၍ အညစ်အကြေးကင်းစင်တော်မူ၏။

Verse 80

अवश्यः सर्ववश्यात्मा सर्वदः सर्ववित्तमः । तस्य धाता न चैवास्ति स वै सर्वमयो विभुः

သူသည် တားဆီးမရသော အရှင်ဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်စေသော အတွင်းအတ္တမန်တော်မူ၏။ အရာအားလုံးကို ပေးသနားသူ၊ အမြင့်ဆုံး သိမြင်သူဖြစ်တော်မူ၏။ သူ့အတွက် ဖန်ဆင်းရှင်မရှိ; သူသည် အရာအားလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သော ဝိဘူဖြစ်၍ အရာအားလုံးသည် သူ့ထဲမှ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 81

एवं सर्वमयं ध्यानं पश्यते यो महात्मनः । स याति परमं स्थानममूर्तममृतोपमम्

အို မဟာတ္မာ၊ ဤဓျာနကို အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့သော အရာဟု မြင်တော်မူသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်၏—ရုပ်မဲ့၍ အမృతတရားနှင့် ဆင်တူသော အမတဘုံ။

Verse 82

द्वितीयं तु प्रवक्ष्यामि अस्य ध्यानं महात्मनः । मूर्ताकारं तु साकारं निराकारं निरामयम्

ယခု ဤမဟာတ္မာ၏ ဒုတိယဓျာနကို ငါဆိုမည်—ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း၊ စာကာရနှင့် နိရာကာရ နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်၍ ရောဂါဒုက္ခကင်းစင်၏။

Verse 83

ब्रह्माण्डं सर्वमतुलं वासितं यस्य वासना । स तस्माद्वासुदेवेति उच्यते मम नंदन

အတုမရှိသော ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်လျှောက်လုံးကို ဝါသနာ(အနှံ့ပြန့်သဘော)ဖြင့် စိမ့်ဝင်၍ မွှေးကြိုင်စေသူကို ထို့ကြောင့် “ဝါစုဒေဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်၊ ငါ့သားရေ။

Verse 84

वर्षमाणस्य मेघस्य यद्वर्णं तस्य तद्भवेत् । सूर्यतेजःप्रतीकाशं चतुर्बाहुं सुरेश्वरम्

မိုးရွာနေသော မိုးတိမ်၏ အရောင်မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအရောင်ကိုပင် ထင်ရှားစွာ ခံယူတော်မူ၏—နေတေဇ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ လက်လေးဖက်ရှိသော ဒေဝတို့၏ အရှင်။

Verse 85

दक्षिणे शोभते शंखो हेमरत्नविभूषितः । सूर्यबिंबसमाकारं चक्रं पद्मप्रतिष्ठितम्

ညာဘက်၌ ရွှေနှင့် ရတနာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သင်္ခါးသည် တောက်ပလျက်ရှိ၏; ထို့ပြင် နေဝိုင်းကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော စက္ကရသည် ကြာပန်းပေါ်၌ တည်ထား၏။

Verse 86

कौमोदकी गदा तस्य महासुरविनाशिनी । वामे च शोभते वत्स हस्ते तस्य महात्मनः

ထိုမဟာသတ္တဝါ၏ ဘယ်လက်တွင် မဟာအဆုရတို့ကို ဖျက်ဆီးသော «ကောမောဒကီ» ဂဒါသည် တောက်ပလင်းလက်နေ၏၊ ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ။

Verse 87

महापद्मं सुगंधाढ्यं तस्य दक्षिणहस्तगम् । शोभमानः सदैवास्ते सायुधः कमलाप्रियः

သူ၏ ညာလက်တွင် အနံ့သာပြည့်ဝသော မဟာပဒ္မ (ကြာပန်းကြီး) ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ ကြာပန်းကိုချစ်သော သခင်သည် အမြဲတမ်း တန်ခိုးတောက်ပ၍ ဒေဝအာယုဓများနှင့်အတူ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 88

कंबुग्रीवं वृत्तमास्यं पद्मपत्रनिभेक्षणम् । राजमानं हृषीकेशं दशनै रत्नसन्निभैः

ခရုသံခွံကဲ့သို့ လည်ပင်း၊ ဝိုင်းဝိုင်းမျက်နှာနှင့် ကြာရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသော ဟೃષီကေရှသည် ရတနာတူ သွားများဖြင့် တောက်ပစွာ ထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 89

गुडाकेशाः सन्ति यस्य अधरो विद्रुमाकृतिः । शोभते पुंडरीकाक्षः किरीटेनापि पुत्रक

ဆံပင်မည်းညိုတောက်ပ၍ အောက်နှုတ်ခမ်းသည် ပုလဲကျောက် (ကော်ရယ်) ကဲ့သို့ ရောင်ရမ်းသော ပုဏ္ဍရီကာක්ෂ သခင်သည် မကူဋ်တော်ဆင်မြန်းထားသော်လည်း တောက်ပလင်းလက်၏၊ ချစ်လှစွာသော သားရေ။

Verse 90

विशालेनापि रूपेण केशवस्तु सुवर्चसा । कौस्तुभेनांकितेनैव राजमानो जनार्दनः

ရုပ်သဏ္ဍာန်ကျယ်ဝန်းကြီးမားသော်လည်း ကေရှဝသည် တင့်တယ်သော တေဇောအလင်းဖြင့် တောက်ပ၏။ ကောස්တုဘ ရတနာဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်ထားသော ဇနာရဒနသည် ရာဇသဘင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားလင်းလက်တော်မူ၏။

Verse 91

सूर्यतेजः प्रतीकाश कुंडलाभ्यां प्रभाति च । श्रीवत्सांकेन पुण्येन सर्वदा राजते हरिः

ဟရီသည် နေရောင်တောက်ပမှုကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ထွန်းလင်းတောက်ပပြီး၊ နားကွင်း၏ အလင်းရောင်ဖြင့် ရောင်ပြန်တောက်ကာ၊ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသော «ශ්ရီဝတ္စ» အမှတ်တံဆိပ်ကြောင့် အစဉ်အမြဲ ရှိုင်းလင်းတင့်တယ်သည်။

Verse 92

केयूरकंकणैर्हारैर्मौक्तिकैरृक्षसन्निभैः । वपुषा भ्राजमानस्तु विजयो जयतां वरः

လက်မောင်းကွင်း၊ လက်ကောက်၊ လည်ဆွဲနှင့် ကြယ်တန်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မုတိကာရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်တောက်ပသော «ဗိဇယ» သည် အောင်မြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအဖြစ် အောင်ပွဲရသည်။

Verse 93

भ्राजते सोपि गोविंदो हेमवर्णेन वाससा । मुद्रिकारत्नयुक्ताभिरंगुलीभिर्विराजते

ထိုဂိုဝိန္ဒသည်လည်း ရွှေရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ ထွန်းလင်းတောက်ပကာ၊ ရတနာတပ်လက်စွပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော လက်ချောင်းများကြောင့် ပိုမိုတင့်တယ်လှပသည်။

Verse 94

सर्वायुधैः सुसंपूर्णैर्दिव्यैराभरणैर्हरिः । वैनतेयसमारूढो लोककर्ता जगत्पतिः

ဟရီသည် အာယုဓအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဒိဗ္ဗအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ပေါ်သို့ စီးနင်းတော်မူ၏—လောကတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 95

एवंतं ध्यायते नित्यमनन्यमनसा नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

မခွဲမခွာသော စိတ်ဖြင့် နిత్యတော်မူသော သမาธိဖြင့် ထိုပရမေရှင်ကို အမြဲတမ်း ဓ്യာနပြုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ «ဗိෂ္ဏုလောက» သို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 96

एतत्ते सर्वमाख्यातं ध्यानमेव जगत्पतेः । व्रतं चैव प्रवक्ष्यामि सर्वपापनिवारणम्

အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်တော်၊ သင့်အား ဂဂနာသခင်၏ ဓျာန (တရားသမาธိ) ကို အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပြီးပြီ။ ယခု အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ဝရတ (သီလကတိ) ကိုလည်း ငါဆိုပြမည်။