Adhyaya 84

Verse 1

सुकर्मोवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं चरित्रं पापनाशनम् । पुत्राणां तारकं दिव्यं बहुपुण्यप्रदायकम्

စုကမ္မက ပြောသည်– “ဤပုံပြင်သန့်ရှင်းမြတ်သော အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းကာ သားသမီးတို့အတွက် ဒိဗ္ဗတားက (ကယ်တင်သူ) ဖြစ်ပြီး ကုသိုလ်အလွန်များကို ပေးတတ်၏။”

Verse 2

प्रत्यक्षं दृश्यते लोके ययातिचरितं श्रुतम् । पूरुणाप्तं महद्राज्यं दुर्गतिं गतवांस्तुरुः

ဤလောက၌ ယယာတိ၏ နာမကြီးဇာတ်ကြောင်းသည် ထင်ရှားသော သက်သေဥပမာအဖြစ် မြင်ရသည်။ ပူရုသည် မဟာနိုင်ငံကို ရရှိသော်လည်း တုရုသည် ဒုက္ခဆိုးသို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 3

पितृप्रसादात्कोपाच्च यथा जातं तथा पुनः । पुत्राणां तारकं पुण्यं यशस्यं धनधान्यदम्

ဖခင်၏ ကျေနပ်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်စေ—ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်—၎င်းသည် ထပ်မံ၍ သားသမီးတို့အတွက် သန့်ရှင်းသော တားက (ကယ်တင်သူ) ဖြစ်လာကာ ကုသိုလ်၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံတို့ကို ပေးတတ်၏။

Verse 4

शापयुक्ताविमौ चोभौ तुरुश्च यदुरेव च । पितृमातृसमं नास्ति अभीष्टफलदायकम्

ဤနှစ်ဦး—တုရုနှင့် ယဒု—တို့သည် ကျိန်စာအောက်၌ ရှိကြ၏။ မိဘနှင့်တူညီသောအရာ မရှိ၊ မိဘတို့သည် ဆန္ဒပြည့်ဖလကို ပေးတော်မူသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 5

साभिलाषेण भावेन पिता पुत्रं समाह्वयेत् । माता च पुत्रपुत्रेति तस्य पुण्यफलं शृणु

ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော စိတ်ဖြင့် ဖခင်က သားကို ခေါ်၍ မိခင်ကလည်း “သားရေ၊ သားရေ” ဟု ခေါ်လျှင် ထို၏ ပုဏ္ဏဖလ (puṇya-phala) ကို နားထောင်လော့။

Verse 6

समाहूतो यथा पुत्रः प्रयाति मातरं प्रति । यो याति हर्षसंयुक्तो गंगास्नानफलं लभेत्

ခေါ်ဆိုခံရသော သားသည် မိခင်ထံသို့ သွားသကဲ့သို့၊ ပျော်ရွှင်ဟန်တင်၍ ထွက်သွားသူသည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိ၏။

Verse 7

पादप्रक्षालनं यस्तु कुरुते च महायशाः । सर्वतीर्थफलं भुंक्ते प्रसादात्तु तयोः सुतः

အို မဟာယశာရှိသူ၊ အလေးအမြတ်ပြုထိုက်သူ၏ ခြေကို ဆေးကြောသူသည် တီရ္ထအားလုံး၏ ပုဏ္ဏဖလကို ခံစားရ၏။ ထိုသူတို့၏ ပရသာဒကြောင့် သူ၏ သားလည်း ထိုအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 8

अंगसंवाहनाच्चान्यदश्वमेधफलं लभेत् । भोजनाच्छादनस्नानैर्गुरुं यः पोषयेत्सुतः

ဂုရု၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို နှိပ်နယ်ပေးခြင်းဖြင့် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိ၏။ အစားအစာ၊ အဝတ်အထည်နှင့် ရေချိုးဝန်ဆောင်မှုတို့ဖြင့် ဂုရုကို ပံ့ပိုးပြုစုသော သားသည် မဟာအကျိုးကို ရ၏။

Verse 9

पृथ्वीदानसमं पुण्यं तत्पुत्रे हि प्रजायते । सर्वतीर्थमयी गंगा तथा माता न संशयः

မြေကြီးကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်သည် အမှန်တကယ် သူမ၏သား၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဂင်္ဂါမြစ်သည် တီရ္ထအားလုံးကို စုစည်းထားသကဲ့သို့ မိခင်လည်း ထိုနည်းတူ—သံသယမရှိ။

Verse 10

बहुपुण्यमयः सिंधुर्यथा लोके प्रतिष्ठितः । अस्मिल्लोंके पिता तद्वत्पुराणकवयो विदुः

လောက၌ စင်ဓု (အင်ဒပ်စ်) မြစ်သည် ကုသိုလ်အလွန်ပြည့်ဝသဖြင့် ထင်ရှားသကဲ့သို့၊ ဤလောက၌ပင် ပုရာဏက ကဗိ-ရိရှိတို့သည် ဖခင်ကိုလည်း ထိုတူညီသော ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်ဟု သိကြသည်။

Verse 11

सुकर्मोवाच । भ्रंशते क्रोशते यस्तु पितरं मातरं पुनः । स पुत्रो नरकं याति रौरवाख्यं न संशयः

စုကမ္မက ပြောသည်—ဖခင်မိခင်ကို ဆဲဆိုကာ ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်သော သားသည် ‘ရော်ရဝ’ ဟု ခေါ်သော နရကသို့ သွားရသည်—သံသယမရှိ။

Verse 12

मातरं पितरं वृद्धौ गृहस्थो यो न पोषयेत् । स पुत्रो नरकं याति वेदनां प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

အိုမင်းချိန်၌ မိခင်ဖခင်ကို မထောက်ပံ့မပြုစုသော ဂৃহಸ್ಥသည်၊ ထိုသို့သောသားသည် နရကသို့ သွားပြီး အမှန်တကယ် ဒုက္ခဝေဒနာကို ခံရမည်။

Verse 13

कुत्सते पापकर्ता यो गुरुं पुत्रः सुदुर्मतिः । निष्कृतिर्नैव दृष्टा वै पुराणैः कविभिः कदा

အပြစ်ကို ပြုလုပ်နေသော စိတ်ဆိုးသားက မိမိ၏ ဂုရုကို မထီမဲ့မြင်ပြုလျှင်၊ ထိုသူအတွက် ပုရာဏများနှင့် ရိရှိ-ကဗိတို့က မည်သည့် ပရాయಶ္ଚိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကိုမျှ မည်သည့်အခါမှ မဖော်ပြခဲ့ကြ။

Verse 14

एवंज्ञात्वाह्यहंविप्रपूजयामिदिनेदिने । मातरं पितरं नित्यं भक्त्या नमितकंधरः

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ငါသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သင်ကို ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြု၏။ ထို့ပြင် နေ့တိုင်း ဘက္တိဖြင့် မိခင်နှင့် ဖခင်ကို လည်ပင်းငုံ့၍ နမස්ကာရ ပြု၏။

Verse 15

कृत्याकृत्यं वदेच्चैव समाहूय गुरुर्मम । तत्करोम्यविचारेण शक्त्या स्वस्य च पिप्पल

ငါ၏ ဂုရုသည် ငါကို ခေါ်ယူ၍ လုပ်သင့်သောအရာနှင့် မလုပ်သင့်သောအရာကို ပြောကြား၏။ အို ပိပ္ပလ၊ ငါသည် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း မစဉ်းစားမနှောင့်နှေးဘဲ ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်၏။

Verse 16

तेन मे परमं ज्ञानं संजातं गतिदायकम् । एतयोश्च प्रसादेन संसारे परिवर्तते

ထိုကြောင့် ငါ့အတွင်း၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ပေါက်လာ၏—အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ပေးစွမ်းသော ဉာဏ်ပညာတည်း။ ထို့ပြင် ဤနှစ်ပါး၏ ကရုဏာ-ပရသာဒကြောင့် သံသရာအတွင်း လူ၏ လမ်းကြောင်းသည် ပြောင်းလဲသွား၏။

Verse 17

यच्चकिंचित्प्रकुर्वंति मानवा भुवि संस्थिताः । गृहस्थस्तदहं जाने यच्च स्वर्गे प्रवर्तते

မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်သော လူသားတို့ ပြုလုပ်သမျှ အရာအားလုံး၏ အဓိကအကြောင်းရင်းကို ငါသည် ဂೃಹಸ್ಥဟု သိ၏။ ထို့အတူ ကောင်းကင်(စွဝဂ္ဂ)၌ ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသမျှလည်း ထိုသဘောတူ၏။

Verse 18

नागानां च इहस्थोपि चारं जानामि पिप्पल । एतयोश्च प्रसादाच्च त्रैलोक्यं मम वश्यताम्

အို ပိပ္ပလ၊ ဤနေရာ၌ပင် နေထိုင်လျက်ရှိသော်လည်း ငါသည် နာဂတို့၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုကို သိ၏။ ထို့ပြင် ဤနှစ်ပါး၏ ကရုဏာ-ပရသာဒကြောင့် တြိလောကသည် ငါ့အောက်၌ ဝင်ရောက်စေကြောင်း ဆုတောင်း၏။

Verse 19

गतं विद्याधरश्रेष्ठ भवानर्चतु माधवम् । विष्णुरुवाच । एवं संचोदितस्तेन पिप्पलो हि स्वकर्मणा

“သွားလော့၊ ဗိဒ္ဓာဓရတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ မာဓဝ (ဗိෂ္ဏု) ကို ပူဇော်လော့။” ဗိෂ္ဏုမိန့်တော်မူသည်– “ထိုသူ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ပိပ္ပလသည် မိမိ၏ အတိတ်ကံ၏ အားဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံကာ ထိုသို့ပင် ဆက်လက်ပြုလုပ်သွား၏။”

Verse 20

आनम्य तं द्विजश्रेष्ठं लज्जितोऽपि दिवं ययौ । सुकर्मासोऽपि धर्मात्मा गुरुं शुश्रूषते नृप

ထိုဒွိဇအမြတ်ဆုံးသူအား ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုပြီး၊ အရှက်တရားရှိနေသော်လည်း သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ အို မင်းကြီး၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသော စုကမ္မာသပင်လျှင် မိမိ၏ ဂုရုကို သဒ္ဓါဖြင့် ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ထမ်းခဲ့၏။

Verse 21

एतत्ते सर्वमाख्यातं पितृतीर्थानुगं मया । अन्यत्किं ते प्रवक्ष्यामि वद वेन महामते

ဘိုးဘွားတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော တီရ္ထများ၏ အစဉ်အလာအတိုင်း ဤအရာအားလုံးကို ငါသည် သင်အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု ငါသည် သင့်အား အခြားဘာကို ထပ်ပြောရမည်နည်း။ ပြောလော့၊ အို မဟာမတိ ဝေန။

Verse 84

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने मातापितृतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ပဒ္မပုရာဏ» ၏ «ဘူမိခဏ္ဍ» တွင်၊ ဝေနာဥပాఖ్యာန်အတွင်းရှိ “မိခင်နှင့်ဖခင် တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း (၈၄) သည် ပြီးဆုံး၏။