Adhyaya 78

Verse 1

ययातिरुवाच । एकेन गृह्यतां पुत्रा जरा मे दुःखदायिनी । धीरेण भवतां मध्ये तारुण्यं मम दीयताम्

ယယာတိ မိန့်တော်မူသည်—“သားတို့ရေ၊ သင်တို့အနက် တစ်ဦးက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးသော အိုမင်းခြင်းကို ခံယူပါစေ။ သင်တို့အနက် စိတ်တည်ကြည်သူက ငါ့အား ယೌဝနကို ပေးအပ်ပါစေ”။

Verse 2

स्वकीयं हि महाभागाः स्वरूपमिदमुत्तमम् । संतप्तं मानसं मेद्य स्त्रियां सक्तं सुचंचलम्

အို မဟာဘဂါတို့၊ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ အမြတ်ဆုံးအခြေအနေတည်း—စိတ်သည် ဒုက္ခကြောင့် ပူလောင်၍ မိန်းမတစ်ဦးအပေါ် စွဲလမ်းကာ အလွန်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသည်။

Verse 3

भाजनस्था यथा आप आवर्त्तयति पावकः । तथा मे मानसं पुत्राः कामानलसुचालितम्

မီးသည် အိုးထဲရှိ ရေကို လှုပ်ရှားစေသကဲ့သို့၊ အို သားတို့၊ ကာမမီးက ကျွန်ုပ်၏စိတ်ကို လှုပ်ခတ်၍ မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေ하였다။

Verse 4

एको गृह्णातु मे पुत्रा जरां दुःखप्रदायिनीम् । स्वकं ददातु तारुण्यं यथाकामं चराम्यहम्

အို သားတို့၊ မင်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဒုက္ခပေးသော အိုမင်းခြင်းကို ကျွန်ုပ်အစား ခံယူပြီး မိမိ၏ ယೌဝ်နကို ကျွန်ုပ်အား ပေးပါ; ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် စိတ်ကြိုက် နေထိုင်မည်။

Verse 5

यो मे जरापसरणं करिष्यति सुतोत्तमः । स च मे भोक्ष्यते राज्यं धनुर्वंशं धरिष्यति

ကျွန်ုပ်၏ အိုမင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အားနည်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးမည့် အကောင်းဆုံးသားသည်၊ ကျွန်ုပ်၏ နိုင်ငံတော်ကို ခံစားရမည်၊ ထို့ပြင် မြားတံ (ဓနု) ဝంశ—မင်းဆက်—ကို ထိန်းသိမ်းမည်။

Verse 6

तस्य सौख्यं सुसंपत्तिर्धनं धान्यं भविष्यति । विपुला संततिस्तस्य यशः कीर्तिर्भविष्यति

သူအတွက် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ အပြည့်အဝရှိမည်—ဓနနှင့် စပါးအစာ အလွန်ပေါများမည်။ ထို့ပြင် သားသမီးမြေးမြစ် များပြားကာ ယశနှင့် ကီर्ति ထွန်းတောက်မည်။

Verse 7

पुत्रा ऊचुः । भवान्धर्मपरो राजन्प्रजाः सत्येन पालकः । कस्मात्ते हीदृशो भावो जातः प्रकृतिचापलः

သားတော်တို့က လျှောက်ကြားသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်သည် ဓမ္မကိုအလေးထားသူဖြစ်၍ သစ္စာတရားဖြင့် ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျက် အရှင်၏စိတ်အနေအထားသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြောင်းလဲလာသနည်း—သဘာဝနှင့်မကိုက်ညီသည့် အလှုပ်အရှားချဉ်းကပ်မှုက မည်သို့ပေါ်လာသနည်း?”

Verse 8

राजोवाच । आगता नर्तकाः पूर्वं पुरं मे हि प्रनर्तकाः । तेभ्यो मे कामसंमोहे जातो मोहश्च ईदृशः

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။ “အရင်က ငါ့မြို့သို့ အကသမားများ လာရောက်ခဲ့ကြသည်—သူတို့သည် အကအနုပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူများပင်။ ထိုသူတို့ကြောင့် ကာမတဏှာမှ ပေါက်ဖွားသော မောဟအလယ်၌ ငါ့အတွင်း ဤသို့သော မောဟပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။”

Verse 9

जरया व्यापितः कायो मन्मथाविष्टमानसः । संबभूव सुतश्रेष्ठाः कामेनाकुलव्याकुलः

ကိုယ်ခန္ဓာသည် အိုမင်းခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရပြီး စိတ်သည် မန္မထ (ကာမဒေဝ) ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ အကောင်းဆုံးသားတော်တို့ရေ၊ ကာမတဏှာကြောင့် အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 10

काचिद्दृष्टा मया नारी दिव्यरूपा वरानना । मया संभाषिता पुत्राः किंचिन्नोवाच मे सती

ငါသည် မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်ခဲ့သည်—ဒေဝီသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ လှပ၍ မျက်နှာအလွန်တင့်တယ်၏။ သားတော်တို့ရေ၊ ငါက စကားပြောခဲ့သော်လည်း သီလရှိသော ထိုမိန်းမသည် ငါ့အား တစ်စကားမျှ မပြောခဲ့။

Verse 11

विशालानाम तस्याश्च सखी चारुविचक्षणा । सा मामाह शुभं वाक्यं मम सौख्यप्रदायकम्

ထိုမိန်းမတွင် “ဝိသာလာ” ဟု အမည်ရသော မိတ်သဟာယတစ်ဦးရှိ၍ လှပသိမ်မွေ့ကာ ဉာဏ်ပညာရှိသူဖြစ်သည်။ ထိုသူမက ငါ့အား မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ပြော၍ ငါ့အတွက် သုခပေးသော ဝါစကာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 12

जराहीनो यदा स्यास्त्वं तदा ते सुप्रिया भवेत् । एवमंगीकृतं वाक्यं तयोक्तं गृहमागतः

“သင်သည် အိုမင်းခြင်းမှ လွတ်ကင်းသွားသောအခါ၊ ထိုသူမသည် သင်အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။” ထိုသူတို့၏ စကားကို လက်ခံပြီးနောက် သူသည် အိမ်သို့ ပြန်လာ하였다။

Verse 13

मया जरापनोदार्थं तदेवं समुदाहृतम् । एवं ज्ञात्वा प्रकर्तव्यं मत्सुखं हि सुपुत्रकाः

အိုမင်းခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ငါသည် ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည်။ ဤသို့ သိနားလည်ပြီးနောက်၊ သားကောင်းတို့ရေ၊ ငါ၏ စိတ်ချမ်းသာမှုအတွက် ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်ကြလော့။

Verse 14

तुरुरुवाच । शरीरं प्राप्यते पुत्रैः पितुर्मातुः प्रसादतः । धर्मश्च क्रियते राजञ्शरीरेण विपश्चिता

တုရုက ပြောသည်– “သားတို့သည် အဖနှင့် အမိ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဉာဏ်ရှိသူတို့သည် ဤကိုယ်ခန္ဓာအားဖြင့်ပင် ဓမ္မကို ကျင့်သုံးကြသည်။”

Verse 15

पित्रोः शुश्रूषणं कार्यं पुत्रैश्चापि विशेषतः । न च यौवनदानस्य कालोऽयं मे नराधिप

သားတို့သည် အထူးသဖြင့် အဖမိကို ရိုသေစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမည်။ အို လူတို့၏အရှင်၊ ငါအတွက် ယောဝနကို ပေးအပ်ရမည့် အချိန်မဟုတ်သေး။

Verse 16

प्रथमे वयसि भोक्तव्यं विषयं मानवैर्नृप । इदानीं तन्न कालोयं वर्तते तव सांप्रतम्

အို မင်းကြီး၊ လူတို့သည် ဘဝ၏ ပထမအရွယ်တွင် လောကီအာရုံပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားသင့်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ၊ သင်အတွက် သင့်လျော်သော အချိန်မဟုတ်။

Verse 17

जरां तात प्रदत्वा वै पुत्रे तात महद्गताम् । पश्चात्सुखं प्रभोक्तव्यं न तु स्यात्तव जीवितम्

အို ချစ်ခင်ရသူတော်! မဟာဂတိကို ရောက်ပြီးသော သားတော်ထံသို့ အိုမင်းခြင်းကို အမှန်တကယ် လွှဲပေးပြီးနောက်၊ ထို့နောက် သုခကို ခံစားလော့; ထိုအခါ သင်၏အသက်တာသည် ယခင်ကဲ့သို့ မတည်မြဲတော့ပါ။

Verse 18

तस्माद्वाक्यं महाराज करिष्ये नैव ते पुनः । एवमाभाषत नृपं तुरुर्ज्येष्ठसुतस्तदा

ထို့ကြောင့် မဟာရာဇာတော်၊ အရှင်၏ အမိန့်ကို ကျွန်ုပ် မပြန်လည် ဆောင်ရွက်တော့ပါ။ ထိုသို့ပင် ထိုအခါ တုရု၏ အကြီးဆုံးသားတော်က မင်းကို ပြောဆိုလေ၏။

Verse 19

तुरोर्वाक्यं तु तच्छ्रुत्वा क्रुद्धो राजा बभूव सः । तुरुं शशाप धर्मात्मा क्रोधेनारुणलोचनः

တုရု၏ စကားကို ကြားသော် မင်းသည် ဒေါသထွက်လေ၏။ ဓမ္မစိတ်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲကာ တုရုကို ကျိန်စာတင်လေ၏။

Verse 20

अपध्वस्तस्त्वयाऽदेशो ममायं पापचेतन । तस्मात्पापी भव स्वत्वं सर्वधर्मबहिष्कृतः

အို ပാപစိတ်ရှိသူ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဤအမိန့်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်လုပ်ရပ်ကြောင့်ပင် ပാപသားဖြစ်၍ ဓမ္မကျင့်ဝတ်အားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရပါစေ။

Verse 21

शिखया त्वं विहीनश्च वेदशास्त्रविवर्जितः । सर्वाचारविहीनस्त्वं भविष्यसि न संशयः

သင်သည် ရှိခါ (ဆံတောင်မြီး) မရှိသူဖြစ်ကာ ဝေဒနှင့် သာသ္တရကျမ်းများမှလည်း ခွဲထုတ်ခံရမည်။ အကျင့်အကြံဉာဏ်အပေါင်းမှ ကင်းလွတ်သူဖြစ်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 22

ब्रह्मघ्नस्त्वं देवदुष्टः सुरापः सत्यवर्जितः । चंडकर्मप्रकर्ता त्वं भविष्यसि नराधमः

သင်သည် ဗြာဟ္မဏကို သတ်သောသူ၊ ဒေဝတရားကို ဖျက်ဆီးသောသူ၊ အရက်သောက်စွဲသူ၊ သစ္စာမှ ကင်းကွာသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကြမ်းတမ်းသော ကမ္မကို ပြုလုပ်သူဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတွင် လူယုတ်မာအဖြစ် ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 23

सुरालीनः क्षुधी पापी गोघ्नश्च त्वं भविष्यसि । दुश्चर्मा मुक्तकच्छश्च ब्रह्मद्वेष्टा निराकृतिः

သင်သည် အရက်ကို စွဲလမ်းသူ၊ အမြဲဆာလောင်နေသော အပြစ်သား၊ နွားကို သတ်သောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အသားအရေမှာ ရောဂါဖြစ်၍ ခါးပတ်လျော့လျော့ဖြစ်မည်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို မုန်းတီးသူအဖြစ် ထုတ်ပယ်ခံရကာ အရှက်ကွဲလိမ့်မည်။

Verse 24

परदाराभिगामी त्वं महाचंडः प्रलंपटः । सर्वभक्षश्च दुर्मेधाः सदात्वं च भविष्यसि

သင်သည် အခြားသူ၏ မယားကို လိုက်လံရှာဖွေသူ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ အလွန်အကျင့်ပျက်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အရာအားလုံးကို စားသောက်သူ၊ ဉာဏ်ပညာပျက်စီးသူ ဖြစ်ကာ ထိုသဘောအတိုင်း အမြဲတမ်း ရှိနေလိမ့်မည်။

Verse 25

सगोत्रां रमसे नारीं सर्वधर्मप्रणाशकः । पुण्यज्ञानविहीनात्मा कुष्ठवांश्च भविष्यसि

သင်သည် တူညီသော ဂိုတ်ရ (မျိုးရိုး) အတွင်းရှိ မိန်းမနှင့် ရမဏပြုလျှင်၊ သင်သည် ဓမ္မအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကုသိုလ်နှင့် အမှန်တရား၏ ဉာဏ်မရှိသော စိတ်ဖြင့် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါကြီး) ကို ခံရလိမ့်မည်။

Verse 26

तव पुत्राश्च पौत्राश्च भविष्यंति न संशयः । ईदृशाः सर्वपुण्यघ्ना म्लेच्छाः सुकलुषीकृताः

သင်၏ သားများနှင့် မြေးများသည် မသံသယဘဲ မွေးဖွားလာလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ထိုသို့သောသူများ—မလေစ္ဆ (မသန့်ရှင်းသောသူ) များ၊ ကုသိုလ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူများ၊ အပြစ်ကြောင့် အပြည့်အဝ အညစ်အကြေးတင်သူများ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 27

एवं तुरुं सुशप्त्वैव यदुं पुत्रमथाब्रवीत् । जरां वै धारयस्वेह भुंक्ष्व राज्यमकंटकम्

ဤသို့ တုရုကို ပြင်းထန်စွာ ကျိန်စာချပြီးနောက်၊ သူသည် သား ယဒု ကို မိန့်တော်မူသည်—“ဤနေရာ၌ အိုမင်းခြင်းကို ကိုယ်ပေါ်သို့ ခံယူလော့၊ အတားအဆီးနှင့် ရန်သူကင်းသော ဆူးမဲ့နိုင်ငံကို စိုးစံ၍ ခံစားလော့။”

Verse 28

बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा यदू राजानमब्रवीत् । यदुरुवाच । जराभारं न शक्नोमि वोढुं तात कृपां कुरु

လက်အုပ်ချီ၍ ယဒုသည် မင်းကြီးအား လျှောက်တော်မူသည်—“အဖေတော်၊ အိုမင်းခြင်း၏ အလေးချိန်ကို ကျွန်တော် မခံနိုင်ပါ၊ ကျွန်တော်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ။”

Verse 29

शीतमध्वा कदन्नं च वयोतीताश्च योषितः । मनसः प्रातिकूल्यं च जरायाः पंचहेतवः

အေးမြသော ပျားရည်၊ မသင့်လျော်သော အစာ၊ အရွယ်လွန်သွားသော မိန်းမများ၊ နှင့် စိတ်၏ ဆန့်ကျင်မှု—ဤတို့သည် အိုမင်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ငါးပါး ဖြစ်သည်။

Verse 30

जरादुःखं न शक्नोमि नवे वयसि भूपते । कः समर्थो हि वै धर्तुं क्षमस्व त्वं ममाधुना

အရှင်မင်းကြီး၊ နုပျိုသစ်လွင်သော အရွယ်၌ အိုမင်းခြင်း၏ ဒုက္ခကို ကျွန်တော် မခံနိုင်ပါ။ အမှန်တကယ် ဘယ်သူက ခံယူနိုင်မည်နည်း။ ယခု ကျွန်တော်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 31

यदुं क्रुद्धो महाराजः शशाप द्विजनंदन । राज्यार्हो न च ते वंशः कदाचिद्वै भविष्यति

ဒွိဇနန္ဒန အို၊ မဟာမင်းကြီးသည် ဒေါသထွက်၍ ယဒုကို ကျိန်စာချသည်—“သင်လည်း မဟုတ်၊ သင်၏ မျိုးနွယ်လည်း မဟုတ်၊ မည်သည့်အခါမျှ နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ရန် မထိုက်တန်တော့။”

Verse 32

बलतेजः क्षमाहीनः क्षात्रधर्मविवर्जितः । भविष्यति न संदेहो मच्छासनपराङ्मुखः

သူသည် အင်အားကြီး၍ မီးတောက်သကဲ့သို့ တেজရှိမည်၊ သို့သော် သည်းခံခွင့်မရှိဘဲ က္ෂတ္တရိယဓမ္မမှ ကင်းလွတ်သွားမည်။ သံသယမရှိ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ငါ၏ အမိန့်မှ မျက်နှာလွှဲသွားသောကြောင့်။

Verse 33

यदुरुवाच । निर्दोषोहं महाराज कस्माच्छप्तस्त्वयाधुना । कृपां कुरुष्व दीनस्य प्रसादसुमुखो भव

ယဒုက ပြောသည်—“အို မဟာရာဇာ၊ ကျွန်ုပ်မှာ အပြစ်မရှိပါ၊ ယခုအခါ မင်းကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာတင်သနည်း။ ဒုက္ခရောက်သူ ဤကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာပြုပါ; မျက်နှာတော်ပျော်ရွှင်၍ ကောင်းချီးပေးပါ။”

Verse 34

राजोवाच । महादेवः कुले ते वै स्वांशेनापि हि पुत्रक । करिष्यति विसृष्टिं च तदा पूतं कुलं तव

မင်းကြီးက ပြောသည်—“ချစ်သားရေ၊ မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ အနှစ်သာရအပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြင့်ပင် သင်၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းစေမည်။ ထိုအခါ သင်၏ မျိုးဆက်သည် သန့်ရှင်းပူဇော်ထိုက်လာမည်။”

Verse 35

यदुरुवाच । अहं पुत्रो महाराज निर्दोषः शापितस्त्वया । अनुग्रहो दीयतां मे यदि मे वर्त्तते दया

ယဒုက ပြောသည်—“အို မဟာရာဇာ၊ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ သားဖြစ်ပါသည်။ အပြစ်မရှိသော်လည်း မင်းကြီးက ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာတင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်အပေါ် သနားကြင်နာမှုရှိပါက ကျွန်ုပ်အား အနုဂြဟာတော် ပေးသနားပါ။”

Verse 36

राजोवाच । यो भवेज्ज्येष्ठपुत्रस्तु पितुर्दुःखापहारकः । राज्यदायं सुभुंक्ते च भारवोढा भवेत्स हि

မင်းကြီးက ပြောသည်—“အကြီးဆုံးသားဟူသည် ဖခင်၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် နိုင်ငံတော်အမွေဆက်ခံခွင့်ကို မှန်ကန်စွာ ခံစားရပြီး၊ အမှန်တကယ် မိသားစု၏ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်လာမည်။”

Verse 37

त्वया धर्मं न प्रवृत्तमभाष्योसि न संशयः । भवता नाशिताज्ञा मे महादंडेन घातिनः

သင်သည် ဓမ္မကို မဖြန့်ပွားစေခဲ့—သံသယမရှိ—နှင့် သင်သည် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် နားလည်စေ၍မရသူဖြစ်သည်။ သင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အမိန့် ပျက်စီးသွားပြီး၊ သင်သည် တုတ်ကြီးဖြင့် ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်သည်။

Verse 38

तस्मादनुग्रहो नास्ति यथेष्टं च तथा कुरु । यदुरुवाच । यस्मान्मे नाशितं राज्यं कुलं रूपं त्वया नृप

ထို့ကြောင့် သင့်အတွက် ကရုဏာမရှိ—စိတ်ကြိုက်လုပ်လေ။ ယဒုက ဤသို့ဆို၏—“အို မင်းကြီး၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ နိုင်ငံ၊ မျိုးရိုး၊ နှင့် ကိုယ်ရုပ်ပင် ပျက်စီးစေခဲ့သည်။”

Verse 39

तस्माद्दुष्टो भविष्यामि तव वंशपतिर्नृप । तव वंशे भविष्यंति नानाभेदास्तु क्षत्त्रियाः

ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်မင်းဆက်၏ ဆိုးယုတ်သော အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာမည်။ သင့်မင်းဆက်အတွင်း၌လည်း က္ෂတ္တရိယ မျိုးခွဲများ အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 40

तेषां ग्रामान्सुदेशांश्च स्त्रियो रत्नानि यानि वै । भोक्ष्यंति च न संदेहो अतिचंडा महाबलाः

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရွာများနှင့် လှပသော ဒေသများကိုလည်းကောင်း၊ မိန်းမများနှင့် ရတနာဓနအားလုံးကိုလည်းကောင်း အမှန်တကယ် လုယူခံစားမည်—သံသယမရှိ—အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ အင်အားကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 41

मम वंशात्समुत्पन्नास्तुरुष्का म्लेच्छरूपिणः । त्वया ये नाशिताः सर्वे शप्ताः शापैः सुदारुणैः

“ကျွန်ုပ်၏ မျိုးရိုးမှ တုရုရှ္က များ ပေါ်ထွန်းလာ၍ မလေစ္ဆ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကြသည်။ သင်က ဖျက်ဆီးခဲ့သူ အားလုံးသည် ကျိန်စာခံရပြီး—အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာများဖြင့် နှိပ်စက်ခံရသည်။”

Verse 42

एवं बभाषे राजानं यदुः क्रुद्धो नृपोत्तम । अथ क्रुद्धो महाराजः पुनश्चैवं शशाप ह

ဤသို့ဖြင့် မင်းမြတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီးရေ၊ ယဒုသည် ဒေါသဖြင့် မင်းကြီးအား ပြောကြားလေ၏။ ထို့နောက် မဟာမင်းကြီးလည်း ဒေါသထန်ကာ ထပ်မံ ဤသို့ ကျိန်စာကို ထုတ်ပြန်လေ၏။

Verse 43

मत्प्रजानाशकाः सर्वे वंशजास्ते शृणुष्व हि । यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च पृथ्वी नक्षत्रतारकाः

နားထောင်လော့—သင်၏ မျိုးဆက်အပေါင်းတို့သည် ငါ၏ ပြည်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှ၊ မြေကြီးနှင့် နက္ခတ်စုများ၊ ကြယ်များ တည်ရှိသမျှ အထိ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 44

तावन्म्लेच्छाः प्रपक्ष्यंते कुंभीपाके चरौ रवे । कुरुं दृष्ट्वा ततो बालं क्रीडमानं सुलक्षणम्

နေမင်းသည် မိမိ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်လှည့်ပတ်နေသမျှကာလပတ်လုံး မလေစ္ဆာတို့သည် ကုမ္ဘီပါက နရက၌ ပြုတ်ကျက်ခံရလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ကစားနေသော လက္ခဏာကောင်းသည့် ကလေးကို မြင်၍ သူတို့သည် ကုရုဘက်သို့ မျက်နှာမူကြလေ၏။

Verse 45

समाह्वयति तं राजा न सुतं नृपनंदनम् । शिशुं ज्ञात्वा परित्यक्तः सकुरुस्तेन वै तदा

မင်းကြီးသည် သူ့ကို ခေါ်ယူလေ၏၊ အို မင်းသားရေ၊ သို့သော် မိမိ၏ သားဟု မခံယူလေ။ သူသည် ကလေးသာဖြစ်ကြောင်း သိသွားသောအခါ ထိုအချိန်၌ပင် သူ့ကို စွန့်ပစ်လေ၏။ ထိုကာလ၌ ထိုသို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 46

शर्मिष्ठायाः सुतं पुण्यं तं पूरुं जगदीश्वरः । समाहूय बभाषे च जरा मे गृह्यतां पुनः

ထို့နောက် လောက၏ အရှင်သည် ရှර්မိဋ္ဌာ၏ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သား ပူရုကို ခေါ်ယူ၍ “ငါ၏ အိုမင်းခြင်းကို ထပ်မံ၍ သင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ယူဆောင်လော့” ဟု မိန့်တော်မူလေ၏။

Verse 47

भुंक्ष्व राज्यं मया दत्तं सुपुण्यं हतकंटकम् । पूरुरुवाच । राज्यं देवे न भोक्तव्यं पित्रा भुक्तं यथा तव

“ငါပေးအပ်သော နိုင်ငံတော်ကို ခံစားလော့—ပုဏ္ဏမြတ်၍ ဆူးကင်း (ရန်သူနှင့် ဒုက္ခကင်း) သော နိုင်ငံတော်ဖြစ်၏။” ပူရုက ပြန်လည်ဆိုသည်– “အို သာသနာတော်သဘောရှိသော အရှင်၊ အဖေက ခံစားပြီးသား နိုင်ငံတော်ကို သားသည် မခံစားသင့်—အရှင်က ခံစားခဲ့သကဲ့သို့ပင်।”

Verse 48

त्वदादेशं करिष्यामि जरा मे दीयतां नृप । तारुण्येन ममाद्यैव भूत्वा सुंदररूपदृक्

“အို နရပ (ဘုရင်)၊ အရှင်၏ အမိန့်ကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါမည်။ ကျွန်ုပ်အား အိုမင်းခြင်း (ဇရာ) ကို ပေးပါ; ထို့နောက် ယနေ့တင်ပင် ယုဝါဖြစ်လာ၍ လှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်နိုင် (နှင့် ပိုင်ဆိုင်) ပါစေ।”

Verse 49

भुंक्ष्व भोगान्सुकर्माणि विषयासक्तचेतसा । यावदिच्छा महाभाग विहरस्व तया सह

“ကောင်းကင်္ကာမ (ကောင်းသော ကర్మ) မှ ရရှိသော အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားလော့၊ အာရုံဝတ္ထုများ၌ စိတ်ကပ်လျက်။ အို မဟာဘဂ္ဂ (ကံကောင်းသူ)၊ သင်အလိုရှိသမျှကာလတိုင်အောင် သူမနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ကစား၍ သာယာစွာ နေထိုင်လော့।”

Verse 50

यावज्जीवाम्यहं तात जरां तावद्धराम्यहम् । एवमुक्तस्तु तेनापि पूरुणा जगतीपतिः

“အို သားရေ (တాత)၊ ငါ အသက်ရှင်နေသမျှကာလပတ်လုံး ဇရာကို ထမ်းဆောင်ထားမည်।” ထိုသို့ပင် ပူရုက မြေကြီး၏ အရှင် (ဘုရင်) ကိုလည်း ဆိုလိုက်သည်။

Verse 51

हर्षेण महताविष्टस्तं पुत्रं प्रत्युवाच सः । यस्माद्वत्स ममाज्ञा वै न हता कृतवानिह

အလွန်ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူသည် သားကို ပြောသည်– “သားရေ၊ ဤနေရာ၌ ငါ၏ အမိန့်ကို မချိုးဖောက်ခဲ့သဖြင့် သင်သည် ဓမ္မအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။”

Verse 52

तस्मादहं विधास्यामि बहुसौख्यप्रदायकम् । यस्माज्जरागृहीता मे दत्तं तारुण्यकं स्वकम्

ထို့ကြောင့် ငါသည် အလွန်အမင်း သုခပေးနိုင်သော အရာတစ်ခုကို စီမံမည်။ အိုမင်းခြင်းက ငါ့ကို ဖမ်းဆီးထားသော်လည်း ငါ့၏ ယုဝနအရွယ်ကို ပြန်လည် ပေးအပ်ခံရပြီ။

Verse 53

तेन राज्यं प्रभुंक्ष्व त्वं मया दत्तं महामते । एवमुक्तः सुपूरुश्च तेन राज्ञा महीपते

“အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ ငါပေးအပ်သော နိုင်ငံကို သင်အုပ်ချုပ်လော့” ဟု ရာဇာက မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့်၊ အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ စုပူရုလည်း ထိုတာဝန်ကို လက်ခံ하였다။

Verse 54

तारुण्यंदत्तवानस्मै जग्राहास्माज्जरां नृप । ततः कृते विनिमये वयसोस्तातपुत्रयोः

အို မင်းကြီး၊ သူသည် ထိုသူအား ယုဝနအရွယ်ကို ပေးအပ်၍ ထိုသူထံမှ အိုမင်းခြင်းကို ယူဆောင်သွား하였다။ ထို့ကြောင့် အဖနှင့် သားအကြား အသက်အရွယ် လဲလှယ်မှု ပြီးစီး하였다။

Verse 55

तस्माद्वृद्धतरः पूरुः सर्वांगेषु व्यदृश्यत । नूतनत्वं गतो राजा यथा षोडशवार्षिकः

ထို့ကြောင့် ပူရုသည် ကိုယ်အင်္ဂါအစုံတွင် ပိုမိုအိုမင်းသကဲ့သို့ မြင်ရလာသည်။ ရာဇာမူ ယုဝနအသစ်ကို ပြန်လည်ရ၍ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 56

रूपेण महताविष्टो द्वितीय इव मन्मथः । धनूराज्यं च छत्रं च व्यजनं चासनं गजम्

အလွန်ထူးကဲသော အလှအပကြောင့် မူးမောလျက် သူသည် မန်မထ (ကာမဒေဝ) ဒုတိယတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရှား하였다။ ထို့ပြင် ရာဇသင်္ကေတများဖြစ်သော အာဏာ၏ လေး၊ ရာဇမိုးကာ (ထီး)၊ ပန်ကာ၊ စင်္ဟာသန၊ နှင့် ဆင်တို့လည်း ရှိနေ하였다။

Verse 57

कोशं देशं बलं सर्वं चामरं स्यंदनं तथा । ददौ तस्य महाराजः पूरोश्चैव महात्मनः

မဟာဘုရင်သည် ထိုမဟာတ္မာအား ဘဏ္ဍာတိုက်၊ နယ်မြေဒေသ၊ စစ်တပ်အလုံးစုံနှင့် မင်းတော်အမှတ်တံဆိပ်များဖြစ်သော စာမရ (ယက်ပန်) နှင့် ရထားတော်တို့ကိုပါ အလုံးစုံ ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဤအရာအားလုံးကို ပုရုမင်းက ထိုမြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ရှိသူထံ အပ်နှံတော်မူ၏။

Verse 58

कामासक्तश्च धर्मात्मा तां नारीमनुचिंतयन् । तत्सरः सागरप्रख्यंकामाख्यं नहुषात्मजः

နှလုံးသား၌ ဓမ္မရှိသော်လည်း နဟုရှ၏သားသည် ကာမအာသက်ဖြစ်လာ၏။ ထိုမိန်းမကို အမြဲတမ်းစဉ်းစားနေသဖြင့် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်တစ်ကန်ကို တည်စေ၍ “ကာမာ” ဟု အမည်ပေးခဲ့၏။

Verse 59

अश्रुबिंदुमती यत्र जगाम लघुविक्रमः । तां दृष्ट्वा तु विशालाक्षीं चारुपीनपयोधराम्

ထိုနေရာ၌ လဃုဝိက్రమသည် အရှုဘိန္ဒုမတီထံ သွားရောက်၏။ ထို့နောက် မျက်လုံးကျယ်ဝန်း၍ ရုပ်ရည်လှပကာ ရင်သားပြည့်ဝသန့်ရှင်းသော သူမကို မြင်လျှင်—

Verse 60

विशालां च महाराजः कंदर्पाकृष्टमानसः । राजोवाच । आगतोऽस्मि महाभागे विशाले चारुलोचने

ထို့နောက် ကန္ဒർပ (ကာမဒေဝ) က စိတ်ကို ဆွဲငင်ထားသော မဟာဘုရင်သည် ဝိသာလာအား မိန့်တော်မူ၏—“အလွန်ကံကောင်းသူမ၊ ဝိသာလာ၊ လှပသောမျက်လုံးပိုင်ရှင်မ၊ ငါလာရောက်ပြီ။”

Verse 61

जरात्यागःकृतो भद्रे तारुण्येन समन्वितः । युवा भूत्वा समायातो भवत्वेषा ममाधुना

အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ငါသည် အိုမင်းခြင်းကို စွန့်ပယ်၍ ယౌဝန်ဖြင့် ပြည့်စုံလာပြီ။ လူငယ်ဖြစ်ကာ ပြန်လည်ရောက်လာသဖြင့်—ယခု ဤသူမသည် ငါ၏အပိုင် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 62

यंयं हि वांछते चैषा तंतं दद्मि न संशयः । विशालोवाच । यदा भवान्समायातो जरां दुष्टां विहाय च

“သူမ ဆန္ဒရှိသမျှကို မသံသယဘဲ ငါပေးအပ်မည်။” ဝိသာလက ပြောသည်– “သင်ရောက်လာသောအခါ မကောင်းသော အိုမင်းခြင်းကို စွန့်ပစ်ပြီး…”

Verse 63

दोषेणैकेनलिप्तोसि भवंतं नैव मन्यते । राजोवाच । मम दोषं वदस्व त्वं यदि जानासि निश्चितम्

အပြစ်တစ်ခုတည်းကြောင့် သင်သည် အညစ်အကြေးကပ်နေပြီး၊ သူသည် သင့်ကို မလေးစားတော့။ မင်းကြီးက ပြောသည်– “သေချာသိလျှင် ငါ့အပြစ်ကို ပြောပြပါ”

Verse 64

तं तु दोषं परित्यक्ष्येगुणरूपंनसंशयः

သို့သော် ထိုအပြစ်ကို ငါစွန့်ပစ်မည်၊ မသံသယဘဲ ငါသည် ကုသိုလ်ဂုဏ်၏ ရূপ၌ တည်မည်။

Verse 78

इति श्रीपद्मपुराणेभूमिखंडेवेनोपाख्यानेमातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरितेऽष्टसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၊ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ဝေနု-ဥပာချာန၊ မာတာ-ပိတೃ တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသော ဖော်ပြချက်နှင့် ယယာတိ ဇာတ်ကြောင်းပါဝင်သော အခန်း ၇၈ သည် ပြီးဆုံး၏။