Adhyaya 75

Verse 1

सुकर्मोवाच । विष्णुं कृष्णं हरिं रामं मुकुंदं मधुसूदनम् । नारायणं विष्णुरूपं नारसिंहं तमच्युतम्

သုကမ္မက ဆို၏— ငါသည် ဗိဿနုကို ဂရုတစိုက် နမස්ကာရပြု၍ သတိပြုမိ၏— ကృష్ణ၊ ဟရိ၊ ရာမ; မုကുന္ဒ၊ မဓုသူဒန; နာရာယဏ (ဗိဿနုရူပ) နှင့် နရသിംဟ—မလွဲမသွေ အချျုတကို။

Verse 2

केशवं पद्मनाभं च वासुदेवं च वामनम् । वाराहं कमठं मत्स्यं हृषीकेशं सुराधिपम्

ကေရှဝ၊ ပဒ္မနာဘ၊ ဝါသုဒေဝ နှင့် ဝါမန; ဝရာဟ၊ ကူးရ္မ၊ မတ္စျ; ဟೃရှီကေရှ—ဒေဝတို့၏ အဓိပတိ—ဤဗိဿနုနာမများကို အမြဲတမ်း အာဝါဟနာ၍ သတိပြုရမည်။

Verse 3

विश्वेशं विश्वरूपं च अनंतमनघं शुचिम् । पुरुषं पुष्कराक्षं च श्रीधरं श्रीपतिं हरिम्

ငါသည် ဟရိကို ပူဇော်နမස්ကာရပြု၏—အလုံးစုံ၏ အီရှဝရ၊ ဗိශ්ဝရူပ; အနန္တ၊ အပြစ်ကင်း၍ သန့်ရှင်း; ပရမပုရုષ၊ ကြာပန်းမျက်စိ; သီရိဓရ၊ သီရိပတိ။

Verse 4

श्रीनिवासं पीतवासं माधवं मोक्षदं प्रभुम् । इत्येवं हि समुच्चारं नामभिर्मानवाः सदा

“သီရိနိဝါသ၊ ပီတဝါသ၊ မာဓဝ၊ မောက္ခပေးသော ပရဘု၊ ပရမသွာမိ”—ဤသို့ပင် လူတို့သည် အမြဲတမ်း နာမတော်များကို စုပေါင်း၍ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 5

प्रकुर्वंति नराः सर्वे बालवृद्धाः कुमारिकाः । स्त्रियो हरिं सुगायंति गृहकर्मरताः सदा

လူအားလုံး ပါဝင်ကြသည်—ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများနှင့် အပျိုမိန်းကလေးများ; အိမ်မှုကိစ္စများတွင် အမြဲတမ်းလှုပ်ရှားနေသော မိန်းမများလည်း ဟရီ၏ဂုဏ်တော်ကို ချိုမြိန်သံဖြင့် သီဆိုကြသည်။

Verse 6

आसने शयने याने ध्याने वचसि माधवम् । क्रीडमानास्तथा बाला गोविंदं प्रणमंति ते

ထိုင်နေစဉ်၊ လဲနေစဉ်၊ ခရီးသွားစဉ်၊ သမာဓိတွင်၊ သို့မဟုတ် စကားပြောစဉ်—သူတို့သည် မာဓဝကို အမြဲအာရုံပြုသည်; ကစားနေချိန်တောင် ကလေးစိတ်သဘောရှိသော ဘက္တားတို့သည် ဂోవින්ဒကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 7

दिवारात्रौ सुमधुरं ब्रुवंति हरिनाम च । विष्णूच्चारो हि सर्वत्र श्रूयते द्विजसत्तम

နေ့ည မပြတ် သူတို့သည် ချိုမြိန်စွာ ဟရီနာမကို အမြဲအာရုံဖြင့် အော်ဟစ်ရွတ်ဆိုကြသည်; အို ဒွိဇအမြတ်, ဗိෂ္ဏုနာမ၏ ဂါယကန်မှုကို နေရာတိုင်းတွင် ကြားရသည်။

Verse 8

वैष्णवेन प्रभावेण मर्त्या वर्तंति भूतले । प्रासादकलशाग्रेषु देवतायतनेषु च

ဝိုင်ෂ္ဏဝ အာနုဘော်၏ အင်အားကြောင့် မရ္တျလူသားတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်လှုပ်ရှားကြသည်—ဘုရားကျောင်း၏ စိခရနှင့် ကလသ်အထွတ်ပေါ်တွင်တောင်၊ ဒေဝတားတို့၏ သန့်ရှင်းရာအတွင်း၌လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 9

यथा सूर्यस्य बिंबानि तथा चक्राणि भांति च । वैकुंठे दृश्यते भावस्तद्भावं जगतीतले

နေ၏ ပြန်လှန်ထင်ဟပ်သော ဝိုင်းများ ပေါ်ထွက်သကဲ့သို့၊ ထိုကောင်းကင်ဝိုင်းများလည်း တောက်ပလင်းလက်သည်; ဝိုင်ကుంఠ၌ မြင်ရသော ဘာဝသည်၊ ထိုဘာဝ၏ တူညီမှုကို မြေပြင်ပေါ်၌လည်း တွေ့ရသည်။

Verse 10

तेन राज्ञा कृतं विप्र पुण्यं चापि महात्मना । विष्णुलोकस्य समतां तथानीतं महीतलम्

အို ဗြာဟ္မဏ၊ မဟာစိတ်ရှိသော မင်းကြီးသည် မဟာပုဏ္ဏိယကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး ထိုနည်းဖြင့် မြေပြင်ကို ဗိဿဏုလောကနှင့် တန်းတူအခြေအနေသို့ ရောက်စေ하였다။

Verse 11

नहुषस्यापि पुत्रेण वैष्णवेन ययातिना । उभयोर्लोकयोर्भावमेकीभूतं महीतलम्

နဟုရှ၏သား၊ ဗိဿဏုကို သဒ္ဓါပြည့်ဝသော ဝိုင်ෂ္ဏဝ ယယာတီသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လောကနှစ်ပါး၏ အခြေအနေကို တစ်စည်းတစ်လုံးဖြစ်စေ하였다။

Verse 12

भूतलस्यापि विष्णोश्च अंतरं नैव दृश्यते । विष्णूच्चारं तु वैकुंठे यथा कुर्वंति वैष्णवाः

မြေပြင်နှင့် ဗိဿဏုအကြား ကွာခြားချက် မမြင်ရ; ဗိုင်ကుంఠ၌ ဝိုင်ෂ္ဏဝတို့က ဗိဿဏုနာမကို ထိုနည်းတူပင် အသံထွက်ကြသည်။

Verse 13

भूतले तादृशोच्चारं प्रकुर्वंति च मानवाः । उभयोर्लोकयोर्विप्र एकभावः प्रदृश्यते

မြေပြင်ပေါ်တွင် လူသားတို့လည်း ထိုသို့ပင် နာမဩဇာကို အသံထွက်ကြသည်; အို ဗြာဟ္မဏ၊ လောကနှစ်ပါးတွင် တစ်သဘောတည်းဖြစ်မှု ပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 14

जरारोगभयं नास्ति मृत्युहीना नरा बभुः । दानभोगप्रभावश्च अधिको दृश्यते भुवि

အိုမင်းခြင်းနှင့် ရောဂါဘေးကို မကြောက်ရတော့; လူတို့သည် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်းလာကြသည်။ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒါနနှင့် ဓမ္မနှင့်ညီသော အာနန္ဒဘောဂ၏ အာနိသင်သည် အထူးကြီးမားစွာ ပေါ်လွင်သည်။

Verse 15

पुत्राणां तु सुखं पुण्यमधिकं पौत्रजं नराः । प्रभुंजंति सुखेनापि मानवा भुवि सत्तम

သားတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်သော်လည်း မြေးတို့မှ ပေါ်ထွန်းသော အာနန္ဒသည် ထို့ထက်ပင် ပုဏ္ဏပိုမိုကြီးမားဟု ဆိုကြ၏။ အို လူမြတ်၊ မြေပြင်ပေါ် လူတို့သည် ထိုသုခကို လွယ်ကူစွာ ခံစားကြ၏။

Verse 16

विष्णोः प्रसाददानेन उपदेशेन तस्य च । सर्वव्याधिविनिर्मुक्ता मानवा वैष्णवाः सदा

ဗိဿနု၏ ကရုဏာတော်ကို ရရှိ၍ ထိုအရှင်၏ အမိန့်အညွှန်းကို လိုက်နာသဖြင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘက္တများသည် အမြဲတမ်း ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။

Verse 17

स्वर्गलोकप्रभावो हि कृतो राज्ञा महीतले । पंचविंशप्रमाणेन वर्षाणि नृपसत्तम

အို မင်းမြတ်၊ မင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်လောကကဲ့သို့ တောက်ပသော အာနုභာဝကို တည်ထောင်၍ နှစ်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ပြည့်စုံသည့် ကာလတစ်လျှောက် ထိန်းသိမ်းထား၏။

Verse 18

गदैर्हीना नराः सर्वे ज्ञानध्यानपरायणाः । यज्ञदानपराः सर्वे दयाभावाश्च मानवाः

လူအားလုံး ရောဂါကင်းစင်၍ ဉာဏ်နှင့် သမาธိ၌ အလေးထားကြ၏။ အားလုံး ယဇ္ဉနှင့် ဒါန၌ စိတ်အားထက်သန်ကြပြီး လူသားတို့သည် မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝကြ၏။

Verse 19

उपकाररताः पुण्या धन्यास्ते कीर्तिभाजनाः । सर्वे धर्मपरा विप्र विष्णुध्यानपरायणाः

သူတစ်ပါးကို ကူညီကောင်းကျိုးပြုရာ၌ ပျော်မြူးသူတို့သည် ပုဏ္ဏရှိ၍ မင်္ဂလာပြည့်စုံကာ ရေရှည်ကီရ్తိကို ခံယူထိုက်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သူတို့အားလုံးသည် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်၍ ဗိဿနုကို သမาธိဖြင့် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကြ၏။

Verse 20

राज्ञा तेनोपदिष्टास्ते संजाता वैष्णवा भुवि । विष्णुरुवाच । श्रूयतां नृपशार्दूल चरित्रं तस्य भूपतेः

ထိုဘုရင်၏ ညွှန်ကြားသင်ပြမှုကြောင့် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘက္တများ ဖြစ်လာကြ၏။ ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်းတို့အနက် ကျားသဖွယ်မင်းကြီး၊ ထိုဘုရင်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို နားထောင်လော့။”

Verse 21

सर्वधर्मपरो नित्यं विष्णुभक्तश्च नाहुषिः । अब्दानां तत्र लक्षं हि तस्याप्येवं गतं भुवि

နဟုရှ၏ မျိုးဆက်သူသည် အမြဲတမ်း ဓမ္မကိစ္စအားလုံး၌ တည်ကြည်ပြီး ဗိဿဏုဘက္တ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုသဘောတူညီစွာ နေထိုင်ရင်း သူ့အတွက် နှစ်တစ်သိန်း ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 22

नूतनो दृश्यते कायः पंचविंशाब्दिको यथा । पंचविंशाब्दिको भाति रूपेण वयसा तदा

ကိုယ်ခန္ဓာသည် အသစ်ပြန်ဖြစ်သကဲ့သို့ မြင်ရပြီး အသက် ၂၅ နှစ်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ရုပ်ရည်နှင့် အသက်အရွယ် နှစ်မျိုးလုံး၌ ၂၅ နှစ်သားကဲ့သို့ တောက်ပလှပ၏။

Verse 23

प्रबलः प्रौढिसंपन्नः प्रसादात्तस्य चक्रिणः । मानुषा भुवमास्थाय यमं नैव प्रयांति ते

ထို စက်ရကိုင်ရှင် သခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူတို့သည် အားကောင်း၍ အရွယ်ရင့်သန်မာမှုနှင့် ပြည့်စုံလာကြ၏။ လူ့လောက၌ နေထိုင်လျက်ပင် ယမမင်းထံ မသွားကြ။

Verse 24

रागद्वेषविनिर्मुक्ताः क्लेशपाशविवर्जिताः । सुखिनो दानपुण्यैश्च सर्वधर्मपरायणाः

ရာဂနှင့် ဒွေသမှ ကင်းလွတ်၍ ကလေရှ၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ သူတို့သည် ချမ်းသာပျော်ရွှင်ကြ၏။ ဒါနပုဏ္ဏဖြင့် ကုသိုလ်ပြည့်ဝပြီး ဓမ္မအားလုံး၌ တည်ကြည်ကြ၏။

Verse 25

विस्तारं तेजनाः सर्वे संतत्यापि गता नृप । यथा दूर्वावटाश्चैव विस्तारं यांति भूतले

အို မင်းကြီး၊ တောက်ပသောသူတို့အားလုံးသည် မျိုးဆက်စဉ်ဆက်နှင့်အတူ ကျယ်ပြန့်သွားကြ၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူර්ဝါမြက်နှင့် ဗညန်ပင်တို့ ကျယ်ပြန့်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 26

यथा ते मानवाः सर्वे पुत्रपौत्रैः प्रविस्तृताः । मृत्युदोषविहीनास्ते चिरं जीवंति वै जनाः

ထို့ကြောင့် လူသားတို့အားလုံးသည် သားမြေးများဖြင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်၍ ဖွံ့ဖြိုးကြ၏။ မရဏ၏အပြစ်ကင်းလွတ်သဖြင့် သူတို့သည် အမှန်တကယ် အလွန်ရှည်လျားစွာ အသက်ရှင်ကြ၏။

Verse 27

स्थिरकायाश्च सुखिनो जरारोगविवर्जिताः । पंचविंशाब्दिकाः सर्वे नरा दृश्यंति भूतले

မြေပြင်ပေါ်တွင် လူသားအမျိုးသားအားလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာတည်ငြိမ်ခိုင်မာ၍ ပျော်ရွှင်ကြပြီး အိုမင်းခြင်းနှင့် ရောဂါကင်းလွတ်ကြသည်ဟု မြင်ရ၏။ ထို့ပြင် အားလုံးသည် အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ်ကဲ့သို့ပင် ထင်ရှား၏။

Verse 28

सत्याचारपराः सर्वे विष्णुध्यानपरायणाः । एवं सर्वे च मर्त्यास्ते प्रसादात्तस्य चक्रिणः

သူတို့အားလုံးသည် သစ္စာတရားနှင့် အကျင့်သီလ၌ တည်မြဲ၍ ဗိဿဏုကို သတိစူးစိုက် ဓ്യာန်ပြုရာ၌ အပြည့်အဝ အားထားကြ၏။ ထိုကြောင့် စက်ရကိုင်သခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မရဏသတ္တဝါတို့အားလုံးသည် ထိုသို့ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 29

संजाता मानवाः सर्वे दानभोगपरायणाः । मृतो न श्रूयते लोके मर्त्यः कोपि नरोत्तम

အို လူထူးလူမြတ်၊ လူသားအားလုံးသည် ဒါနပြုခြင်းနှင့် တရားသင့်တော်သော ခံစားသုံးစွဲခြင်း၌ အားထားလာကြ၏။ ဤလောက၌ မည်သည့် မရဏသတ္တဝါတစ်ဦးဦး သေဆုံးသည်ဟူသော သတင်းတောင် မကြားရတော့။

Verse 30

शोकं नैव प्रपश्यंति दोषं नैव प्रयांति ते । यद्रूपं स्वर्गलोकस्य तद्रूपं भूतलस्य च

သူတို့သည် ဝမ်းနည်းမှုကို လုံးဝမမြင်ကြ၊ အပြစ်ဒုစရိုက်သို့လည်း မကျရောက်ကြ; အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်လောက၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ပင် မြေပြင်လောက၌လည်း ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်တူတူ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 31

संजातं मानवश्रेष्ठ प्रसादात्तस्य चक्रिणः । विभ्रष्टा यमदूतास्ते विष्णुदूतैश्च ताडिताः

အို လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ စက်ရကိုင်တော်မူသော သခင်၏ ကရုဏာကြောင့် ဤအမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်; ယမဒူးတတို့သည် ပြန်လှန်ထုတ်ပယ်ခံရပြီး ဗိṣṇုဒူးတတို့၏ ထိုးနှက်ခြင်းကို ခံရကြသည်။

Verse 32

रुदमाना गताः सर्वे धर्मराजं परस्परम् । तत्सर्वं कथितं दूतैश्चेष्टितं भूपतेस्तु तैः

ငိုယိုလျက် သူတို့အားလုံးသည် အတူတကွ ဓမ္မရာဇ (ယမ) ထံသို့ သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဒူးတတို့က ထိုဘုရင်၏ လုပ်ရပ်နှင့် အကျင့်အကြံ အားလုံးကို စုံလင်စွာ တင်ပြကြသည်။

Verse 33

अमृत्युभूतलं जातं दानभोगेन भास्करे । नहुषस्यात्मजेनापि कृतं देवययातिना

အို ဘာစ్కရ (နေမင်း) ရေ၊ ဒါနကို ခံစားခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း၏ အာနိသင်ကြောင့် မြေပြင်သည် မရဏကင်းသော အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့သည်; ဤအမှုကို နဟုṣ၏ ဒေဝသမားသား ယယာတီလည်း ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။

Verse 34

विष्णुभक्तेन पुण्येन स्वर्गरूपं प्रदर्शितम् । एवमाकर्णितं सर्वं धर्मराजेन वै तदा

ဗိṣṇုကို သဒ္ဓါဖြင့် ဘက်တော်မူသောသူ၏ ပုဏ္ဏကံကြောင့် စွဝဂ္ဂ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပင် ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဓမ္မရာဇသည် အရာအားလုံးကို အမှန်တကယ် ကြားနာခဲ့သည်။

Verse 35

धर्मराजस्तदा तत्र दूतेभ्यः श्रुतविस्तरः । चिंतयामास सर्वार्थं श्रुत्वैवंनृपचेष्टितम्

ထိုအခါ ဓမ္မရာဇာသည် ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ သံတမန်တို့ထံမှ အကြောင်းအရာကို အသေးစိတ်ကြားနာပြီး၊ ဘုရင်၏ အပြုအမူကို ထိုသို့ကြားသိကာ အမှုအရာအားလုံးကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူ하였다။

Verse 75

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे पंचसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာန်အတွင်း၊ မိခင်နှင့် ဖခင် တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖော်ပြချက်နှင့် ယယာတိ၏ ဇာတ်ကြောင်းဆိုင်ရာ ပဉ္စသပ္ပတတိမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။