Adhyaya 74

Verse 1

सुकर्मोवाच । दूतास्तु ग्रामेषु वदंति सर्वे द्वीपेषु देशेष्वथ पत्तनेषु । लोकाः शृणुध्वं नृपतेस्तदाज्ञां सर्वप्रभावैर्हरिमर्चयंतु

သုကမ္မာက ဆိုသည်— “သံတမန်တို့သည် ရွာရွာမြို့မြို့၊ ကျွန်းကျွန်းဒေသဒေသ၊ နဂိုရ်ပတ္တနအနှံ့ ကြေညာကြစေ— ‘ပြည်သူတို့၊ မင်း၏ အမိန့်ကို နားထောင်ကြလော့။ ကိုယ့်အင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်အားလုံးဖြင့် ဟရီကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြလော့’ ”

Verse 2

दानैश्च यज्ञैर्बहुभिस्तपोभिर्धर्माभिलाषैर्यजनैर्मनोभिः । ध्यायंतु लोका मधुसूदनं तु आदेशमेवं नृपतेस्तु तस्य

“ပြည်သူတို့သည် ဒါနဖြင့်၊ ယဇ်ပူဇော်ပွဲများစွာဖြင့်၊ တပဿာဖြင့်၊ ဓမ္မကို မျှော်လင့်လိုလားခြင်းဖြင့်၊ ပူဇော်ကန်တော့မှုများဖြင့်၊ ဘက္တိပြည့်ဝသော စိတ်ဖြင့် မဓုသූဒနကို ဓ్యာနပြုကြစေ—ဤသည်ပင် ထိုမင်း၏ အမိန့်ဖြစ်သည်။”

Verse 3

एवं सुघुष्टं सकलं तु पुण्यमाकर्ण्य तं भूमितलेषु लोकैः । तदाप्रभृत्येव यजंति विष्णुं ध्यायंति गायंति जपंति मर्त्याः

ဤသို့ မြေပြင်အနှံ့ လူထုကြားတွင် ပုဏ္ဏမယ ဇာတ်ကြောင်းတစ်လျှောက် ကြေညာသံကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ထိုအချိန်မှစ၍ မရဏလူသားတို့သည် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ကြသည်—ဓ్యာနပြုကြ၊ ကီရတန်သီဆိုကြ၊ နာမဇပ ပြုကြ၏။

Verse 4

वेदप्रणीतैश्च सुसूक्तमंत्रैः स्तोत्रैः सुपुण्यैरमृतोपमानैः । श्रीकेशवं तद्गतमानसास्ते व्रतोपवासैर्नियमैश्च दानैः

ဝေဒမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သာယာလှပသည့် စုက္တမန်တရားများနှင့်၊ အလွန်ပုဏ္ဏမယ၍ အမృతတူ စတုတ္တရများဖြင့်—စိတ်သည် သီရိကေရှဝ၌ စူးစိုက်လျက်ရှိသူတို့သည် ဝရတ၊ ဥပဝါသ၊ နိယမ နှင့် ဒါနတို့ဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြ၏။

Verse 5

विहाय दोषान्निजकायचित्तवागुद्भवान्प्रेमरताः समस्ताः । लक्ष्मीनिवासं जगतां निवासं श्रीवासुदेवं परिपूजयंति

ကိုယ်၊ စိတ်၊ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အပြစ်အနာအဆာတို့ကို စွန့်လွှတ်၍၊ သာသနာတော်မေတ္တာ၌ ရင်သွေးမြတ်နိုးသူ အားလုံးသည် လက္ခမီ၏ နေရာတော်၊ လောကအပေါင်း၏ ခိုလှုံရာ သီရိဝာစုဒေဝကို အပြည့်အဝ ပူဇော်ကြသည်။

Verse 6

इत्याज्ञातस्य भूपस्य वर्तते क्षितिमंडले । वैष्णवेनापि भावेन जनाः सर्वे जयंति ते

ဤသို့ သင်ကြားခံရသော မင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မြေကမ္ဘာတစ်ဝန်း စည်းကမ်းတကျ တည်ရှိလာသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ စိတ်ဓာတ်ကြောင့် လူအပေါင်းတို့သည် အောင်မြင်မင်္ဂလာဖြင့် ရှင်သန်၍ ဖွံ့ဖြိုးကြသည်။

Verse 7

नामभिः कर्मभिर्विष्णुं यजंते ज्ञानकोविदाः । तद्ध्यानास्तद्व्यवसिता विष्णुपूजापरायणाः

အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ကို ကျွမ်းကျင်သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော နာမတော်များနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကိစ္စများဖြင့် ဗိဿဏုကို ယဇ္ဈနာပြု၍ ပူဇော်ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ထိုဘုရားကိုသာ သမาธိဖြင့် စူးစိုက်၊ ထိုဘုရား၌သာ အတည်ပြုဆုံးဖြတ်ကာ ဗိဿဏုပူဇာတော်တစ်ပါးတည်းကို အဓိကထားကြသည်။

Verse 8

यावद्भूमंडलं सर्वं यावत्तपति भास्करः । तावद्धि मानवा लोकाः सर्वे भागवता बभुः

မြေကမ္ဘာဝန်းတစ်ဝန်းလုံး တည်တံ့နေသမျှနှင့် ဘာස්ကရဟု ခေါ်သော နေမင်း တောက်ပနေသမျှကာလပတ်လုံး လူ့လောကရှိ လူအပေါင်းတို့သည် အမှန်တကယ် ဘဂဝတ၏ ဘာဂဝတ-ဘက္တများအဖြစ် တည်ရှိနေကြလိမ့်မည်။

Verse 9

विष्णोर्ध्यानप्रभावेण पूजास्तोत्रेण नामतः । आधिव्याधिविहीनास्ते संजाता मानवास्तदा

ဗိဿဏုကို သမาธိဖြင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ စူးစိုက်ခြင်း၏ အာနုဘော်နှင့်၊ နာမတော်ဖြင့် ပြုသော ပူဇာနှင့် စတုတ္ထရ (သီချင်းတော်) များကြောင့်၊ ထိုလူတို့သည် စိတ်ပူပန်မှုနှင့် ကိုယ်ရောဂါတို့မှ ကင်းလွတ်လာကြသည်။

Verse 10

वीतशोकाश्च पुण्याश्च सर्वे चैव तपोधनाः । संजाता वैष्णवा विप्र प्रसादात्तस्य चक्रिणः

သူတို့အားလုံးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကင်း၍ သန့်ရှင်းပူဇော်ထိုက်ကာ တပဿာဓနဖြင့် ပြည့်စုံလာကြ၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ စက္ကရကိုင်သခင်၏ ကရုဏာကြောင့် သူတို့သည် ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 11

आमयैश्च विहीनास्ते दोषैरोषैश्च वर्जिताः । सर्वैश्वर्यसमापन्नाः सर्वरोगविवर्जिताः

သူတို့သည် အနာရောဂါကင်း၍ အပြစ်အနာအဆာနှင့် ဒေါသမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။ အမျိုးမျိုးသော အိုင်ශ්ဝရ្យဖြင့် ပြည့်စုံကာ ရောဂါအားလုံးမှ လုံးဝကင်းစင်ကြ၏။

Verse 12

प्रसादात्तस्य देवस्य संजाता मानवास्तदा । अमराः निर्जराः सर्वे धनधान्यसमन्विताः

ထိုဒေဝ၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုအခါ လူသားတို့ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် မသေမပျက်၊ မအိုမင်းဘဲ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပေါများစွာဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 13

मर्त्या विष्णुप्रसादेन पुत्रपौत्रैरलंकृताः । तेषामेव महाभाग गृहद्वारेषु नित्यदा

ဗိဿဏု၏ ကရုဏာကြောင့် မရဏသတ္တဝါများသည် သားနှင့် မြေးတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှပလာကြ၏။ အို မဟာဘဂ္ဂ၊ သူတို့၏ အိမ်တံခါးဝတွင် နေ့စဉ် မင်္ဂလာအကျိုး ရှိနေ၏။

Verse 14

कल्पद्रुमाः सुपुण्यास्ते सर्वकामफलप्रदाः । सर्वकामदुघा गावः सचिंतामणयस्तथा

ထိုကလ္ပဒြုမ သစ်ပင်များသည် အလွန်ပုဏ္ဏိယရှိ၍ ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။ ထို့အတူ ဆန္ဒအားလုံးကို ထုတ်ပေးသော နွားများနှင့် စိတ္တမဏိ ရတနာများလည်း ရှိ၏။

Verse 15

संति तेषां गृहे पुण्याः सर्वकामप्रदायकाः । अमरा मानवा जाताः पुत्रपौत्रैरलंकृताः

သူတို့၏အိမ်များတွင် ကုသိုလ်မင်္ဂလာကောင်းချီးများ တည်ရှိ၍ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ နတ်တို့ပင် လူအဖြစ် မွေးဖွားလာကြပြီး အိမ်ထောင်စုများသည် သားနှင့် မြေးတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှပကြသည်။

Verse 16

सर्वदोषविहीनास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः । सर्वसौभाग्यसंपन्नाः पुण्यमंगलसंयुताः

ဗိဿဏု၏ ကရုဏာတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့် သူတို့သည် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။ ကံကောင်းခြင်းအလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံ၍ ကုသိုလ်နှင့် မင်္ဂလာတို့နှင့် ပေါင်းစည်းနေကြသည်။

Verse 17

सुपुण्या दानसंपन्ना ज्ञानध्यानपरायणाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्

သူတို့သည် ကုသိုလ်အလွန်ကြီးမား၍ ဒါနဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဉာဏ်နှင့် သမาธိဓ్యာန၌ အားထုတ်တည်ကြည်ကြသည်။ ထိုသို့သောသူတို့အတွက် အစာရှားပါးမှုမရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ လူတို့အကြား အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းလည်း မရှိ။

Verse 18

तस्मिञ्शासति धर्मज्ञे ययातौ नृपतौ तदा । वैष्णवा मानवाः सर्वे विष्णुव्रतपरायणाः

ထိုအခါ ဓမ္မကို သိမြင်၍ ဓမ္မတရားနှင့်အညီ အုပ်ချုပ်သော မင်းကြီး ယယာတိ အာဏာစိုးစံနေစဉ် လူအားလုံးသည် ဝိဿဏုဘက်တော်သား (Vaiṣṇava) ဖြစ်၍ ဗိဿဏု၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) များ၌ အလွန်တည်ကြည်ကြသည်။

Verse 19

तद्ध्यानास्तद्गताः सर्वे संजाता भावतत्पराः । तेषां गृहाणि दिव्यानि पुण्यानि द्विजसत्तम

သူတို့အားလုံးသည် ထိုဘုရားကို ဓ్యာနဖြင့် စူးစိုက်လျက်၊ ထိုဘုရားထံသို့သာ ဦးတည်လျက်၊ ဘက္တိ၏ အာရုံခံစားမှု၌ အပြည့်အဝ တည်ကြည်လာကြသည်။ အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ—သူတို့၏ အိမ်များသည် ဒိဗ္ဗနှင့် ကုသိုလ်ပြည့်ဝလာကြသည်။

Verse 20

पताकाभिः सुशुक्लाभिः शंखयुक्तानि तानि वै । गदांकितध्वजाभिश्च नित्यं चक्रांकितानि च

ထိုအရာတို့သည် အလွန်ဖြူစင်သော ပတాకာများဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍ သင်္ခ (conch) အမှတ်ပါရှိသည်။ ထို့ပြင် အလံများတွင် ဂဒါအမှတ်ကပ်ထားပြီး အမြဲတမ်း စက္ကရ (discus) အမှတ်လည်း ထင်ရှားစွာ ပါရှိသည်။

Verse 21

पद्मांकितानि भासंते विमानप्रतिमानि च । गृहाणि भित्तिभागेषु चित्रितानि सुचित्रकैः

ပဒ္မ (ကြာပန်း) အမှတ်တံဆိပ်များ တောက်ပလင်းလက်၍၊ ဝိမာနကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဍာန်များလည်း ထင်ရှားသည်။ နံရံအပိုင်းအစများပေါ်တွင် အထူးကောင်းမွန်သော ပန်းချီဆရာများက အိမ်များကို အလွန်လှပစွာ ရေးဆွဲထားသည်။

Verse 22

सर्वत्र गृहद्वारेषु पुण्यस्थानेषु सत्तमाः । वनानि संति दिव्यानि शाद्वलानि शुभानि च

အကျင့်သီလကောင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ အိမ်တိုင်း၏ တံခါးဝနှင့် ပုဏ္ဏ (ပုဏ្យ) သန့်ရှင်းရာနေရာများတွင် တိဗ္ဗ (divine) သစ်တောများ ရှိပြီး—မင်္ဂလာရှိကာ စိမ်းလန်းလှပသော မြက်ခင်းပြင်များနှင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 23

तुलस्या च द्विजश्रेष्ठ तेषु केशवमंदिरैः । भासंते पुण्यदिव्यानि गृहाणि प्राणिनां सदा

ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ၊ တုလစီ ရှိရာအရပ်၌ ကေရှဝ၏ မန္ဒိရများဖြင့် တင့်တယ်အလှဆင်ထားသော အိမ်များသည် သတ္တဝါတို့အတွက် အမြဲတမ်း ပုဏ္ဏမယ နှင့် တိဗ္ဗ နေရာတော်အဖြစ် တောက်ပလင်းလက်နေသည်။

Verse 24

सर्वत्र वैष्णवो भावो मंगलो बहु दृश्यते । शंखशब्दाश्च भूलोके मिथः स्फोटरवैः सखे

နေရာတိုင်းတွင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘာဝ (Vaiṣṇava spirit) ထင်ရှား၍ မင်္ဂလာတရားသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် မြင်တွေ့ရသည်။ မိတ်ဆွေရေ၊ ဤ ဘူလောက၌ သင်္ခသံများ ကြားရပြီး ပွဲတော်အခမ်းအနား၏ စဖို့တ်ရဝ (ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့သော ဆူညံသံ) နှင့် ရောနှောလျက်ရှိသည်။

Verse 25

श्रूयंते तत्र विप्रेंद्र दोषपापविनाशकाः । शंखस्वस्तिकपद्मानि गृहद्वारेषु भित्तिषु

ထိုနေရာ၌၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်တော်မူသောအရှင်၊ အပြစ်နှင့်ဒုက္ခကိုဖျက်သိမ်းစေသော မင်္ဂလာအမှတ်အသားများ—သင်္ခ (ခရုခွံ)၊ စွဝတ္တိကာ၊ နှင့် ပဒ္မ (ကြာပန်း)—ကို အိမ်တံခါးဝနှင့် နံရံများပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 26

विष्णुभक्त्या च नारीभिर्लिखितानि द्विजोत्तम । गीतरागसुवर्णैश्च मूर्च्छना तानसुस्वरैः

အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ထိုအရာများကို မိန်းမများက ဗိဿဏုဘက္တိဖြင့် ရေးဖွဲ့ခဲ့ကြပြီး၊ သီချင်းနှင့် ရာဂတို့ဖြင့် တင်ဆက်ကာ သာယာလှပသော သံစဉ်များဖြင့် အလှဆင်၍ မူရ္ဍ္ဍချနာ၊ တာန် နှင့် သေချာညီညာသော သွားသံများဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့ကြသည်။

Verse 27

गायंति केशवं लोका विष्णुध्यानपरायणाः

လူတို့သည် ကေရှဝကို သီဆိုချီးမွမ်းကြပြီး၊ ဗိဿဏုကို ဓ్యာန်ပြုရာ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

Verse 28

हरिं मुरारिं प्रवदंति केशवं प्रीत्या जितं माधवमेव चान्ये । श्रीनारसिंहं कमलेक्षणं तं गोविंदमेकं कमलापतिं च

အချို့သည် ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စွာ ဟရီ၊ မုရာရီ၊ ကေရှဝဟု ခေါ်ဆိုကြ၏; အချို့ကလည်း “သူသည် ဘက္တိဖြင့် အနိုင်ယူခံရသော မာဓဝ” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုတစ်ပါးတည်းသော အရှင်သည်လည်း သရီ-နရစിംဟ၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှင်—ကမလာ (လက္ခမီ) ၏ ပတိဖြစ်သော ဂోవိန္ဒတစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။

Verse 29

कृष्णं शरण्यं शरणं जपंति रामं च जप्यैः परिपूजयंति । दंडप्रणामैः प्रणमंति विष्णुं तद्ध्यानयुक्ताः परवैष्णवास्ते

ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိုင်ရှ္ဏဝများသည် ထိုအရှင်ကို ဓ్యာန်ဖြင့် ယှဉ်တွဲနေကြ၍၊ အမြဲတမ်း ကృష్ణ—အကာအကွယ်နှင့် အားကိုးရာ—ကို ဂျပပြုကြသည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော ပဋ္ဌာန်း/ဂါထာများဖြင့် ရာမကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ၊ ဗိဿဏုကို ဒဏ္ဍ-ပရဏာမဖြင့် အပြည့်အဝ လဲလျောင်းကန်တော့ကြသည်။

Verse 74

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे चतुःसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနအုပాఖ్యာန်အတွင်း မာတာ–ပိတೃ တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသောဖော်ပြချက်နှင့် ယယာတိ၏ ဇာတ်ကြောင်းပါဝင်သည့် အခန်း ၇၄ ပြီးဆုံး၏။