Adhyaya 68

Verse 1

ययातिरुवाच । अधर्मस्य फलं सूत श्रुतं सर्वं मया विभो । धर्मस्यापि फलं ब्रूहि श्रोतुं कौतूहलं मम

ယယာတီက ဆိုသည်– “အို စူတ၊ အို ဂုဏ်မြတ်တော်၊ အဓမ္မ၏ အကျိုးကို ငါ အပြည့်အစုံ ကြားပြီးပြီ။ ယခု သမ္မ၏ အကျိုးကိုလည်း ပြောပါ၊ ကြားလိုစိတ် ငါ၌ အလွန်ရှိသည်။”

Verse 2

मातलिरुवाच । अथ पापैरिमे यांति यमलोकं चतुर्विधाः । संत्रासजननं घोरं विवशाः सर्वदेहिनः

မာတလီက ဆိုသည်– ထို့နောက် ပാപတို့၏ အင်အားကြောင့် ဤသတ္တဝါများသည် အမျိုးလေးပါးဖြစ်၍ ယမလောကသို့ သွားကြသည်။ ထိုနေရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ထိတ်လန့်စေသည်၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံး မတတ်နိုင်ဘဲ ဆွဲခေါ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । पुंस्त्रीनपुंसकैर्वृद्धैर्यातव्यं जंतुभिस्ततः

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာမှ ဆက်လက်သွားရသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံးပင်—ဝမ်းတွင်းရှိသူ၊ မွေးဖွားနေသူ၊ ကလေးငယ်၊ လူငယ်နှင့် အလယ်အရွယ်၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ တတိယလိင်ရှိသူ၊ အိုမင်းသူတို့ပါဝင်သည်။

Verse 4

शुभाशुभफलं तत्र देहिनां प्रविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिः सर्वैर्मध्यस्थैः सर्वदर्शिभिः

ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကို စိစစ်ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ စိတ္တရဂုပ္တနှင့် အခြားသူတို့အားလုံးသည် မျှတသော အလယ်တန်းတရားသူကြီးများဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို မြင်သိကြ၏။

Verse 5

न तेत्र प्राणिनः संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचारितम्

ထိုနေရာ၌ ယမမင်း၏ နေရာသို့ မသွားသော သတ္တဝါဟူ၍ မရှိ။ အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ပြီးသော ကံကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်—ဤသည်မှာ တည်ငြိမ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်၏။

Verse 6

ये तत्र शुभकर्माणः सौम्यचित्तादयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पथा यमनिकेतनम्

ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ကံကို ပြု၍ စိတ်နူးညံ့ခြင်းနှင့် ကရုဏာပါဝင်သူတို့သည် နူးညံ့သော လမ်းကြောင်းဖြင့် ယမမင်း၏ နေရာသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 7

यः प्रदद्याच्च विप्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स विमानेन महता सुखं याति यमालयम्

ဗြာဟ္မဏတို့အား ဖိနပ် သို့မဟုတ် သစ်သားပာဒုကာကို လှူဒါန်းသူသည် မဟာဝိမာနကြီးဖြင့် စီးနင်းကာ သက်သာစွာ ယမအာလယသို့ သွားရောက်၏။

Verse 8

छत्रदानेन गच्छंति पथा साभ्रेण देहिनः । दिव्यवस्त्रपरीधाना यांति वस्त्रप्रदायिनः

ထီးကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့သည် မိုးတိမ်အရိပ်ကဲ့သို့ အရိပ်ရသော လမ်းကြောင်းဖြင့် သွားကြ၏။ အဝတ်အထည် လှူသူတို့သည် ဒိဗ္ဗဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လျက် သွားရောက်ကြ၏။

Verse 9

शिबिकायाः प्रदानेन विमानेन सुखं व्रजेत् । सुखासनप्रदानेन सुखं यांति यमालयम्

ပလင်ကင်(သိဗိကာ) ကို လှူဒါန်းသူသည် ကောင်းကင်ဗိမာန်ယာဉ်ဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ သွားရောက်နိုင်သည်။ သက်တောင့်သက်သာ အာသနကို လှူသူသည် ယမမင်း၏ နေရာသို့လည်း အေးချမ်းစွာ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 10

आरामकर्ता छायासु शीतलासु सुखं व्रजेत् । यांति पुष्पकयानेन पुष्पारामप्रदायिनः

ဥယျာဉ်(အာရာမ) ကို ဖန်တီးသူသည် အေးမြသန့်ရှင်းသော အရိပ်အောက်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရသည်။ ပန်းဥယျာဉ်ကို လှူဒါန်းသူတို့သည် ပုဿပက(ပုရှ္ပက) ဗိမာန်ယာဉ်ဖြင့် သွားလာခွင့် ရကြသည်။

Verse 11

देवायतनकर्ता च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमंडपानां च क्रीडन्याति गृहोत्तमैः

ဒေဝတားတို့အတွက် ဘုရားကျောင်း(ဒေဝာယတန) ဆောက်သူ၊ ယတီတို့အတွက် အာရှရမ် ဆောက်သူ၊ အကူအညီမဲ့သူများအတွက် မဏ္ဍပ(ခန်းမ) ဆောက်သူ—ထိုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်များကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 12

देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकः

ဒေဝတားများ၊ သန့်ရှင်းသော မီး(အဂ္နိ)၊ ဆရာ(ဂုရု)၊ ဗြာဟ္မဏ(ဝိပရ) များနှင့် မိဘနှစ်ပါးကိုပါ श्रद्धာဖြင့် ပူဇော်သူ။

Verse 13

विप्रेषु दीनेषु गुणान्वितेषु यच्छ्रद्धया स्वल्पमपि प्रदत्तम् । तत्सर्वकामान्समुपैति लोके श्राद्धे च दानं प्रवदंति संतः

ဂုဏ်သီလရှိ၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဗြာဟ္မဏ(ဝိပရ) များထံသို့ श्रद्धာဖြင့် အနည်းငယ်ပင် လှူဒါန်းလျှင်လည်း ဒါနရှင်သည် ဤလောက၌ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သန္တပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် အထူးသဖြင့် ရှ్రာဒ္ဓ ကర్మတွင် ဒါနကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 14

श्रद्धादानेन विज्ञेयमपि वालाग्रमात्रकम् । यत्पात्रादि चतुष्टयं श्रद्धा तेषु सदा मम

ဆံပင်အဖျားလောက် သေးငယ်သော်လည်း သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သော ဒါနကြောင့် အဓိပ္ပါယ်ရှိလာသည်ဟု သိရမည်။ လက်ခံသူစသည်ဖြင့် အချက်လေးပါး မည်သို့ရှိစေကာမူ ထိုအရာတို့၌ ငါ၏ အမြဲတမ်း အရေးထားမှုမှာ သဒ္ဓါပင် ဖြစ်သည်။

Verse 15

श्रद्धीयते सदा तस्माच्छ्रद्धायास्तत्फलं भवेत् । गुणान्वितेषु दीनेषु यच्छत्यावसथान्यपि

ထို့ကြောင့် အမြဲတမ်း သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်၊ သဒ္ဓါသည် ထိုသဒ္ဓါနှင့်တန်သော အကျိုးကို ပေးသည်။ ကုသိုလ်ဂုဏ်ရှိသော ဆင်းရဲသူတို့အား နေရာတည်းခိုခွင့်၊ အမိုးအကာ ပေးခြင်းပင်လည်း ထိုအကျိုးကို ရစေသည်။

Verse 16

स प्रयाति सर्वकामं स्थानं पैतामहं नृप । श्रद्धयायेन विप्राय दत्तं काकिणिमात्रकम्

အို မင်းကြီး၊ သဒ္ဓါဖြင့် ဗြာဟ္မဏအား ကာကိဏီတစ်ပြားမျှသာ ဒါနပေးလျှင်ပင်၊ သူသည် အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော ပိတာမဟ ဘြဟ္မာ၏ လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 17

सस्याद्दिव्यतिथिर्भूप देवानां कीर्तिवर्धनः । तस्माच्छ्रद्धान्वितैर्देयं तत्फलं भवति ध्रुवम्

အို မင်းကြီး၊ စပါးအနှံ ဒါနသည် နတ်တို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေသော ဒိဗ္ဗအတိသီဓမ္မ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သဒ္ဓါနှင့် ပေးလှူရမည်၊ အကျိုးဖလသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်သည်။

Verse 68

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रेऽष्टषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာန်အတွင်း ပါဝင်သော ပိတෘတီရ္ထများ၏ ဖော်ပြချက်နှင့် မင်းယယာတိ၏ ဇာတ်ကြောင်းဆိုင်ရာ အဋ္ဌষଷ္ဌိမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။