Adhyaya 67

Verse 1

। ययातिरुवाच । अस्मद्भाग्यप्रसंगेन भवतो दर्शनं मम । संजातं शक्रसंवाह एतच्छ्रेयो ममातुलम्

ယယာတိက ဆိုသည်– ကျွန်ုပ်၏ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် သင်၏ ဒർശန (သန့်ရှင်းသော မြင်တွေ့ခြင်း) ကို ရရှိခဲ့သည်။ အို သက္ကရ (အိန္ဒြ) နှင့် ဆက်နွယ်သော အစုအဝေးတို့၊ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်အတွက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကောင်းကျိုးဖြစ်လာသည်။

Verse 2

मानवा मर्त्यलोके च पापं कुर्वंति दारुणम् । तेषां कर्मविपाकं च मातले वद सांप्रतम्

လူသားတို့သည် မရ္တျလောက၌ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များကို ကျူးလွန်ကြသည်။ အို မာတလီ၊ ယခု သူတို့၏ ကမ္မဖလ ပေါက်ရောက်သည့် အခြေအနေ (ကမ္မဝိပါက) ကို ချက်ချင်း ပြောပြပါ။

Verse 3

मातलिरुवाच । श्रूयतामभिधास्यामि पापाचारस्य लक्षणम् । श्रुते सति महज्ज्ञानमत्रलोके प्रजायते

မာတလီက ဆိုသည်– နားထောင်ကြပါ၊ အပြစ်ပြုသော အကျင့် (ပာပါစာရ) ၏ လက္ခဏာများကို ငါဖော်ပြမည်။ ဤအရာကို ကြားနာလျှင် ဤလောက၌ ကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 4

वेदनिंदां प्रकुर्वंति ब्रह्माचारस्य कुत्सनम् । महापातकमेवापि ज्ञातव्यं ज्ञानपंडितैः

ဝေဒများကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့၍ ဘြဟ္မစရိယာ (brahmacarya) ဝတ္တရားကိုလည်း ရှုတ်ချသူတို့ကို ပညာရှိပဏ္ဍិតတို့က မဟာပာတက—အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 5

साधूनामपि सर्वेषां यः पीडां हि समाचरेत् । महापातकमेवापि प्रायश्चित्ते न हि व्रजेत्

သဒ္ဓါတရားရှိသော သာဓုများထဲမှ မည်သူမဆိုကို နာကျင်စေသူသည် မဟာပာတကကို ခံရပြီး၊ ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်လျော်ကန်) ပြုသော်လည်း အမှန်တကယ် သန့်စင်မှု မရနိုင်။

Verse 6

कुलाचारं परित्यज्य अन्याचारं व्रजंति च । एतच्च पातकं घोरं कथितं कृत्यवेदिभिः

မိမိတို့၏ ကုလာစာရ (မျိုးရိုးဓလေ့သီလ) ကို စွန့်ပစ်ပြီး မသင့်လျော်သော အခြားအကျင့်များကို လိုက်နာကြသည်။ ကိစ္စသိပညာရှင်တို့က ဤအရာကို ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 7

मातापित्रोश्च यो निंदां ताडनं भगिनीषु च । पितृस्वसृनिंदनं च तदेव पातकं ध्रुवम्

မိဘကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူ၊ မိမိညီအစ်မများကို ရိုက်နှက်သူ၊ သို့မဟုတ် ဖခင်ဘက် အဒေါ်များကို မကောင်းပြောသူ—ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 8

संप्राप्ते श्राद्धकालेपि पंचक्रोशांतरेस्थितम् । जामातरं परित्यज्य तथा च दुहितुः सुतम्

ရှ္ရာဒ္ဓ (śrāddha) အချိန် ရောက်လာသော်လည်း၊ ငါးကရိုးရှ်အတွင်း နေထိုင်နေသော သမက်ကို စွန့်ပစ်ပြီး၊ သမီး၏ သား (မြေး) ကိုလည်း စွန့်ပစ်하였다။

Verse 9

स्वसारं चैव स्वस्रीयं परित्यज्य प्रवर्तते । कामात्क्रोधाद्भयाद्वापि अन्यं भोजयते यदा

မိမိ၏ အစ်မ/နှမနှင့် အစ်မ/နှမ၏ သားကို လျစ်လျူရှု၍ ကာမ၊ ဒေါသ သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အခြားသူကို ထမင်းကျွေးလျှင် ထိုအပြုအမူသည် ကဲ့ရဲ့ထိုက်၏။

Verse 10

पितरो नैव भुंजंति देवाश्चैव न भुंजते । एतच्च पातकं तस्य पितृघातसमं कृतम्

ပိတရ်(ဘိုးဘွား)တို့လည်း မခံယူကြ၊ ဒေဝတားတို့လည်း မခံယူကြ။ ထိုအပြစ်သည် ဖခင်ကို သတ်ခြင်းနှင့် တူညီသကဲ့သို့ မှတ်ယူထားသည်။

Verse 11

दानकालेपि संप्राप्ते आगते ब्राह्मणे किल । भूरिदानं परित्यज्य कतिभ्यो हि प्रदीयते

ဒါနပေးရမည့် အချိန်ရောက်ပြီး ဘြာဟ္မဏလည်း တကယ်လာရောက်သော်လည်း၊ အလွန်များသော ဒါနကို စွန့်လွှတ်ကာ အနည်းငယ်သောသူတို့ထံသာ အဘယ်ကြောင့် ပေးသနည်း။

Verse 12

एकस्मै दीयते दानमन्येभ्योपि न दीयते । एतच्च पातकं घोरं दानभ्रंशकरं स्मृतम्

ဒါနကို တစ်ဦးတည်းထံပေးပြီး အခြားသူများထံ မပေးလျှင်၊ ထိုသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးဖြစ်၍ ဒါနမှ ရသော ကုသိုလ်ကို ကျဆုံးစေသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 13

यजमानगृहे सेवा संस्थितान्ब्राह्मणान्निजान् । परित्यज्य हि यद्दानं न दानस्य च लक्षणम्

ယဇမာန၏အိမ်၌ ဝန်ဆောင်နေသော မိမိ၏ ဘြာဟ္မဏတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ပေးသော ဒါနသည် အမှန်တကယ် ဒါနမဟုတ်၊ ဒါန၏ လက္ခဏာလည်း မဟုတ်။

Verse 14

समाश्रितं हि यं विप्रं धर्माचारसमन्वितम् । सर्वोपायैः सुपुष्येत्तं सुदानैर्बहुभिर्नृप

အို မင်းကြီး၊ ဓမ္မအကျင့်နှင့်ပြည့်စုံ၍ မိမိက အားကိုးခိုလှုံထားသော ဗြာဟ္မဏကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဂရုတစိုက် ထောက်ပံ့ရမည်၊ အထူးသဖြင့် ကောင်းမြတ်သော ဒါနများစွာဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 15

न गणयेन्मूर्खं विद्वांसं पोष्यो विप्रः सदा भवेत् । सर्वैः पुण्यैः समायुक्तं सुदानैर्बहुभिर्नृप

မိုက်မဲသူကို ပညာရှိဟု မတွက်မခေါ်ရ။ ဗြာဟ္မဏကို အမြဲတမ်း ပို့ဆောင်ထောက်ပံ့ရမည်။ အို မင်းကြီး၊ ကောင်းမြတ်သော ဒါနများစွာဖြင့် လူသည် ပုဏ္ဏားအကျိုးကောင်း အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 16

तं समभ्यर्च्य विद्वांसं प्राप्तं विप्रं सदार्हयेत् । तं हि त्यक्त्वा ददेद्दानमन्यस्मै ब्राह्मणाय वै

ရောက်လာသော ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ကာ အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထိုသူကို လျစ်လျူရှု၍ အခြား ဗြာဟ္မဏထံ ဒါနပေးခြင်းသည် မသင့်တော်။

Verse 17

दत्तं हुतं भवेत्तस्य निष्फलं नात्र संशयः । ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रश्चापि चतुर्थकः

သူပေးသော ဒါနနှင့် သူပြုသော ဟောမပူဇာတို့သည် အကျိုးမရှိဘဲ ပျက်သွားသည်—သံသယမရှိ—သူသည် ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ သို့မဟုတ် စတုတ္ထ သုဒ္ဒရ ဖြစ်စေကာမူ။

Verse 18

पुण्यकालेषु सर्वेषु संश्रितं पूजयेद्द्विजम् । मूर्खं वापि हि विद्वांसं तस्य पुण्यफलं शृणु

ပုဏ္ဏားကာလ အားလုံးတွင် အားကိုးခိုလှုံလာသော ဒွိဇ(ဗြာဟ္မဏ)ကို ပူဇော်ရမည်—မိုက်မဲသူဖြစ်စေ ပညာရှိဖြစ်စေ။ ယခု ထိုကောင်းမှု၏ အကျိုးဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 19

अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं तस्य प्रजायते । कस्माद्धिकारणाद्राजञ्छक्यं प्राप्य न कारयेत्

ထိုကောင်းမှုမှ အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ စွမ်းအားနှင့် အထောက်အကူ ရရှိပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် မကျင်းပစေမည်နည်း။

Verse 20

अन्यो विप्रः समायातस्तत्कालं श्राद्धकर्मणि । उभौ तौ पूजयेत्तत्र भोजनाच्छादनैस्ततः

ရှရဒ္ဓ ကမ္မအတွင်း အချိန်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာ အခြား ဘြာဟ္မဏ တစ်ဦး ရောက်လာလျှင် ထိုနေရာတွင် နှစ်ဦးစလုံးကို အစားအစာနှင့် အဝတ်အထည် ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 21

तांबूलदक्षिणाभिश्च पितरस्तस्य हर्षिताः । श्राद्धभुक्ताय दातव्यं सदा दानं च दक्षिणा

တမ်းဘူလ (ကွမ်း) နှင့် ဒက္ခိဏာ စသည့် လှူဒါန်းမှုများကြောင့် သူ၏ ပိတရ်များ ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ရှရဒ္ဓ အစာကို စားသုံးသူအား အမြဲတမ်း ဒါနနှင့် သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ ပေးရမည်။

Verse 22

न ददेच्छ्राद्धकर्ता यो गोहत्यादि समं भवेत् । द्वावेतौ पूजयेत्तस्माच्छ्रद्धया नृपसत्तम

အို မင်းမြတ်၊ ရှရဒ္ဓ ပြုသူက သင့်လျော်သော လှူဒါန်းမှု မပေးလျှင် နွားသတ်ခြင်း စသည့် အပြစ်နှင့် တူညီသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ထိုနှစ်ဦးကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 23

निर्द्धनत्व प्रभावाद्वै तमेकं हि प्रपूजयेत् । व्यतीपातेपि संप्राप्ते वैधृतौ च नृपोत्तम

ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု၏ သက်ရောက်မှုကြောင့်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ထိုတစ်ပါးတည်းသော အမြင့်မြတ်သူကိုသာ ပူဇော်ရမည်။ အို မင်းမြတ်၊ အမင်္ဂလာဟု ဆိုသော ဗျတီပာတ ယောဂ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ဝိုင်ဓြတိ ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 24

अमावास्यां तथा राजन्क्षयाहे परपक्षके । श्राद्धमेवं प्रकर्तव्यं ब्राह्मणादि त्रिवर्णकैः

အို မင်းကြီး၊ အမావာသျာနေ့နှင့် ထို့အတူ နောက်ပက္ခ၌ က္ရှယာဟ (သေဆုံးနှစ်ပတ်လည်နေ့) တွင်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့မှ စ၍ ဒွိဇ သုံးဝဏ္ဏတို့က ဤနည်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 25

यज्ञे तथा महाराज ऋत्विजश्च प्रकारयेत् । तथा विप्राः प्रकर्तव्याः श्राद्धदानाय सर्वदा

ထို့အတူ မဟာမင်းကြီး၊ ယဇ္ဉ၌ ရ္ဋ္ဝိဇ် (ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူ ပုရောဟိတ်) များကို စည်းကမ်းတကျ ခန့်အပ်ရမည်။ ထိုနည်းတူ ရှရဒ္ဓအလှူနှင့် ပူဇော်သက္ကာအတွက်လည်း ဗြာဟ္မဏပညာရှိများကို အမြဲတမ်း သင့်လျော်စွာ ခန့်အပ်ရမည်။

Verse 26

अविज्ञातः प्रकर्तव्यो ब्राह्मणो नैव जानता । यस्यापि ज्ञायते वंशः कुलं त्रिपुरुषं तथा

နောက်ခံမသိသော (အဝိဇ္ဉာတ) ဗြာဟ္မဏကို အမှန်တကယ်မသိသူက မခန့်အပ်သင့်။ ထို့ပြင် မျိုးရိုးသိရှိနေသော်လည်း မိသားစုကို သုံးဆက်တိုင်အောင် စိစစ်သင့်သည်။

Verse 27

आचारश्च तथा राजंस्तं विप्रं सन्निमंत्रयेत् । कुलं न ज्ञायते यस्य आचारेण विचारयेत्

ထို့ပြင် မင်းကြီး၊ ထိုဗြာဟ္မဏကို အာစာရ (အကျင့်သီလ) ကိုလည်း ကြည့်၍ စည်းကမ်းတကျ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ မျိုးရိုးမသိသူကို အာစာရဖြင့် စိစစ်သင့်သည်။

Verse 28

श्राद्धदाने प्रकर्तव्ये विशुद्धो मूर्ख एव हि । अविज्ञातो भवेद्विप्रो वेदवेदांगपारगः

ရှရဒ္ဓအလှူကို ပြုလုပ်ရာတွင် ပူဇော်သန့်ရှင်းမှုရှိလျှင် မိုက်မဲသူတောင် ခန့်အပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း နောက်ခံမသိသော ဗြာဟ္မဏသည် လက်မခံထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 29

श्राद्धदानं प्रकर्तव्यं तस्माद्विप्रं निमंत्रयेत् । आतिथ्यं तु प्रकर्तव्यमपूर्वं नृपसत्तम

ထို့ကြောင့် śrāddha ပူဇော်ဒါနကို ပြုလုပ်သင့်ပြီး ထိုအတွက် ဘြာဟ္မဏကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊ ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းကိုလည်း မကြုံဖူးသည့် ရက်ရောမှုဖြင့် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 30

अन्यथा कुरुते पापी स याति नरकं ध्रुवम् । तस्माद्विप्रः प्रकर्तव्यो दाने श्राद्धे च पर्वसु

ပాపရှိသူက သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မလုပ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ပြုမူလျှင် အမှန်တကယ် နရကသို့ သွားရသည်။ ထို့ကြောင့် ဒါန၌လည်းကောင်း śrāddha ပွဲ၌လည်းကောင်း ပွဲတော်နေ့များ၌လည်းကောင်း ဘြာဟ္မဏကို စည်းကမ်းတကျ ခန့်အပ်၍ စေတနာဖြင့် ပြုစုရမည်။

Verse 31

आदौ परीक्षयेद्विप्रं श्राद्धे दाने प्रकारयेत् । नाश्नंति तस्य वै गेहे पितरो विप्रवर्जिताः

အစဦးတွင် ဖိတ်ခေါ်မည့် ဘြာဟ္မဏကို စိစစ်ပြီးနောက် śrāddha နှင့် ဒါနကို စည်းကမ်းတကျ စီမံပြုလုပ်ရမည်။ ဘြာဟ္မဏမပါဘဲ ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်သောသူ၏ အိမ်၌ ပိတရ်ဘိုးဘွားတို့သည် ပူဇော်အစာကို မခံယူကြ။

Verse 32

शापं दत्त्वा ततो यांति श्राद्धाद्विप्रविवर्जितात् । महापापी भवेत्सोपि ब्रह्मणः सदृशो यदि

ဘြာဟ္မဏမပါသော śrāddha မှ ပိတရ်ဘိုးဘွားတို့သည် ကျိန်စာပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူသည် ဘြဟ္မာနှင့်တူညီသော်လည်း မဟာပാപီ ဖြစ်လာရသည်။

Verse 33

पैत्राचारं परित्यज्य यो वर्तेत नरोत्तम । महापापी स विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः

အို လူမြတ်၊ ဘိုးဘွားတို့၏ ပဲထရ်အာချာရကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသဘောဖြင့် နေထိုင်သူကို မဟာပാപီဟု သိရမည်—ဓမ္မလမ်းစဉ်အားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရသူ ဖြစ်သည်။

Verse 34

ये त्यजंति शिवाचारं वैष्णवं भोगदायकम् । निंदंति ब्राह्मणं धर्मं विज्ञेयाः पापवर्द्धनाः

ရှီဝအာချာရကို စွန့်လွှတ်၍ သင့်လျော်သော အာနန္ဒကို ပေးသော ဝိုင်ရှ္ဏဝမဂ္ဂကိုလည်း ပစ်ပယ်ကာ၊ ဘြာဟ္မဏနှင့် ဓမ္မကို မထီမဲ့မြင်သူတို့ကို ပာပတိုးပွားစေသူဟု သိကြလော့။

Verse 35

ये त्यजंति शिवाचारं शिवभक्तान्द्विषंति च । हरिं निंदंति ये पापा ब्रह्मद्वेषकराः सदा

ရှီဝ၏ အာချာရကို စွန့်လွှတ်၍ ရှီဝဘက္တများကို မုန်းတီးကာ၊ ဟရီကို မထီမဲ့မြင်သည့် ပာပသူတို့သည် ဘြဟ္မန် (အမြင့်ဆုံး) ကို အမြဲတမ်း မုန်းတီးဆန့်ကျင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 36

आचारनिंदका ये ते महापातककृत्तमाः । आद्यं पूज्यं परं ज्ञानं पुण्यं भागवतं तथा

အာချာရ (အကျင့်သီလ) ကို မထီမဲ့မြင်သူတို့သည် မဟာပာတက အပြစ်ကြီးများ၏ အဆိုးဆုံး ကျူးလွန်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် ပူဇော်ထိုက်ဆုံးသည် ပရမဂျ္ဉာန ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဘာဂဝတ သာသနာလည်း ပုဏ္ဏယ ဖြစ်၏။

Verse 37

वैष्णवं हरिवंशं वा मत्स्यं वा कूर्ममेव च । पाद्मं वा ये पूजयंति तेषां श्रेयो वदाम्यहम्

ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပုရာဏ၊ ဟရိဝံශ၊ မတ္စျ၊ ကူර්မ သို့မဟုတ် ပဒ္မ ပုရာဏကို မည်သူမဆို ပူဇော်ပါစေ—ဤတို့ကို ဂုဏ်ပြုသူတို့အတွက် အကျိုးအမြတ်အကောင်းဆုံးကို ငါ ပြောမည်။

Verse 38

प्रत्यक्षं तेन वै देवः पूजितो मधुसूदनः । तस्मात्प्रपूजयेज्ज्ञानं वैष्णवं विष्णुवल्लभम्

ထို (ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဂျ္ဉာန) ကြောင့် မဓုসূဒန ဘုရားကို တိုက်ရိုက်ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဗိෂ္ဏုနှစ်သက်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဂျ္ဉာနကို အလွန်အမင်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်၏။

Verse 39

देवस्थाने च नित्यं वै वैष्णवं पुस्तकं नृप । तस्मिन्प्रपूजिते विप्र पूजितः कमलापतिः

အို မင်းကြီး၊ ဘုရားကျောင်း၌ ဝိုင်ရှ္ဏဝ သာသနာကျမ်းကို အမြဲတမ်း ထားရှိသင့်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထိုကျမ်းကို နည်းတကျ ပူဇော်လျှင် ကမလာပတိ—လက္ရှ္မီ၏ ခင်ပွန်း သီရိဝိෂ္ဏု—ကိုပင် ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 40

असंपूज्य हरेर्ज्ञानं ये गायंति लिखंति च । अज्ञाय तत्प्रयच्छंति शृण्वंत्युच्चारयंति च

ဘုရားကို အရင်မပူဇော်မီ ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ကို သီဆိုခြင်း၊ ရေးသားခြင်း၊ မသိမသာဖြင့် အခြားသူများထံ ပေးအပ်ခြင်း၊ ထို့အပြင် နားထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အသံမြင့်စွာ ရွတ်ဆိုခြင်းတို့သည် မသင့်လျော်သော အပြုအမူ ဖြစ်သည်။

Verse 41

विक्रीडंति च लोभेन कुज्ञान नियमेन च । असंस्कृतप्रदेशेषु यथेष्टं स्थापयंति च

လောဘကြောင့်လည်းကောင်း၊ မသိမြင်မှုမှ ထွက်ပေါ်သော ကုဉာဏ်၏ စည်းကမ်းများကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူတို့သည် အလွတ်သဘော လှုပ်ရှားကစားကာ ယဉ်ကျေးမှုမရောက်သေးသော ဒေသများတွင် စိတ်ကြိုက် တည်ထောင်ထားကြသည်။

Verse 42

हरिज्ञानं यथाक्षेमं प्रत्यक्षाच्च प्रकाशयेत् । अधीते च समर्थश्च यः प्रमादं करोति च

ဟရိ၏ ဉာဏ်ကို အကျိုးရှိ၍ အန္တရာယ်ကင်းသည့်ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြသင့်ပြီး ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် အတွေ့အကြုံဖြင့် ထင်ရှားစေသင့်သည်။ သို့ရာတွင် ပညာရှိ၍ စွမ်းနိုင်သူကပင် ပေါ့လျော့လျှင် တာဝန်မှ လွဲကျသွားသည်။

Verse 43

अशुचिश्चाशुचौ स्थाने यः प्रवक्ति शृणोति च । इति सर्वं समासेन ज्ञाननिंदा समं स्मृतम्

မသန့်ရှင်းသူက မသန့်ရှင်းသောနေရာတွင် ရွတ်ဆိုသူနှင့် ထိုနေရာတွင် နားထောင်သူတို့—ဤအရာအားလုံးကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ကို အပြစ်တင်နိန့်ချခြင်းနှင့် တူသည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 44

गुरुपूजामकृत्वैव यः शास्त्रं श्रोतुमिच्छति । न करोति च शुश्रूषामाज्ञाभंगं च भावतः

ဂုရုကို မပူဇော်မီပင် သာသ္တရကို နားထောင်လိုသူ၊ လေးစားသည့် ဆုရှရူရှာ (အာရုံစိုက်၍ ဝန်ဆောင်မှု) မပြုသူ၊ အတွင်းစိတ်၌ ဂုရု၏ အမိန့်ကို ချိုးဖောက်လိုစိတ်ရှိသူသည် ထိုသင်ကြားမှုကို ခံယူရန် မသင့်တော်။

Verse 45

नाभिनंदति तद्वाक्यमुत्तरं संप्रयच्छति । गुरुकर्मणि साध्ये च तदुपेक्षां करोति च

သူသည် ဂုရု၏ စကားကို မချီးမွမ်းမခံယူ၊ သင့်လျော်သော အဖြေကိုလည်း မပေး; ဂုရု၏ အရေးကြီးသော တာဝန်တစ်ခု ပြီးမြောက်စေရမည့်အခါတွင်ပင် လျစ်လျူရှုတတ်သည်။

Verse 46

गुरुमार्तमशक्तं च विदेशं प्रस्थितं तथा । अरिभिः परिभूतं वा यः संत्यजति पापकृत्

ဂုရုသည် ဒုက္ခရောက်၍ မစွမ်းမသန်ဖြစ်စဉ်၊ သို့မဟုတ် နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ခွာစဉ်၊ သို့မဟုတ် ရန်သူတို့က အရှက်ခွဲစဉ်တွင် စွန့်ပစ်သူသည် ပာပကို ပြုသူဖြစ်သည်။

Verse 47

पठमानं पुराणं तु तस्य पापं वदाम्यहम् । कुंभीपाके वसेत्तावद्यावदिंद्राश्चतुर्दश

ဤသို့ မသင့်လျော်စွာ ပုရာဏကို ဖတ်သူ၏ ပာပကို ငါဆိုမည်—သူသည် ကုမ္ဘီပါက (Kumbhīpāka) နရက၌ အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး တည်တံ့သမျှ ကာလပတ်လုံး နေထိုင်ရမည်။

Verse 48

पठमानं गुरुं यो हि उपेक्षयति पापधीः । तस्यापि पातकं घोरं चिरं नरकदायकम्

ပာပစိတ်ရှိသူက ဂုရုသည် သာသနာတရားကို ရွတ်ဖတ်နေစဉ် ဂုရုကို လျစ်လျူရှုပါက၊ ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ပာတက (အပြစ်ကြီး) ကို ခံယူရပြီး နရက၌ ကြာရှည်စွာ ကျရောက်စေသည်။

Verse 49

भार्यापुत्रेषु मित्रेषु यश्चावज्ञां करोति च । इत्येतत्पातकं ज्ञेयं गुरुनिन्दासमं महत्

မိမိ၏ ဇနီး၊ သားသမီးနှင့် မိတ်ဆွေတို့ကို အထင်သေးမထီမဲ့မြင်ပြုသူ—ဤအပြစ်သည် ဂုရုကို မနာလိုမုန်းတီး၍ ပြစ်တင်ခြင်းနှင့် တူညီသော မဟာအပြစ်ဟု သိရမည်။

Verse 50

ब्रह्महा स्वर्णस्तेयी च सुरापी गुरुतल्पगः । महापातकिनश्चैते तत्संयोगी च पंचमः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ ရွှေကို ခိုးသူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ဂုရု၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူ—ဤသူတို့သည် မဟာပာတကီ (အကြီးမားဆုံးအပြစ်ရှိသူ) များဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူကို ပဉ္စမဟု ရေတွက်သည်။

Verse 51

क्रोधाद्द्वेषाद्भयाल्लोभाद्ब्राह्मणस्य विशेषतः । मर्मातिकृन्तको यश्च ब्रह्मघ्नः स प्रकीर्तितः

ဒေါသ၊ မုန်းတီးမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် လောဘကြောင့်—အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏကို ရည်ရွယ်၍—အသက်အရေးပါသော မာရ္မနေရာကို ထိခိုက်စေသူကို “ဗြာဟ္မဏသတ်သူ” (brahma-ghna) ဟု ကြေညာသည်။

Verse 52

ब्राह्मणं यः समाहूय याचमानमकिंचनम् । पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्स च वै ब्रह्महा नृप

အို မင်းကြီး၊ ဆွမ်းခံ၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဗြာဟ္မဏကို ခေါ်ယူပြီးနောက် “ပေးစရာ မရှိ” ဟု ပြောသူသည် အမှန်တကယ် ဗြာဟ္မဏသတ်သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 53

यस्तु विद्याभिमानेन निस्तेजयति वै द्विजम् । उदासीनं सभामध्ये ब्रह्महा स प्रकीर्तितः

သို့သော် ပညာအဟင်္ကာရကြောင့် စည်းဝေးခန်းမအလယ်၌ အေးဆေးထိုင်နေသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို အရှက်ခွဲ၍ အလင်းရောင်မဲ့စေသူကို “brahmahā” ဗြာဟ္မဏသတ်သူဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 54

मिथ्यागुणैरथात्मानं नयत्युत्कर्षतां पुनः । गुरुं विरोधयेद्यस्तु स च वै ब्रह्महा स्मृतः

မမှန်ကန်သော သီလဂုဏ်ကို အလှဆင်ပြ၍ မိမိကိုယ်ကို ထပ်မံ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ တင်မြှောက်ကာ၊ ဂုရုကို ဆန့်ကျင်သူသည် အမှန်တကယ် ဗြာဟ္မဏ-ဟန္တာ (brahmahā) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 55

क्षुत्तृषातप्तदेहानामन्नभोजनमिच्छताम् । यः समाचरते विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပူလောင်နေ၍ အစာကို ရှာဖွေသူတို့အပေါ် အတားအဆီး ပြုလုပ်သူကို ဗြာဟ္မဏ-ဃာတက (brahma-ghātaka) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 56

पिशुनः सर्वलोकानां रंध्रान्वेषणतत्परः । उद्वेजनकरः क्रूरः स च वै ब्रह्महा स्मृतः

အပြစ်တင်စကားပြောသူ၊ လူအပေါင်းတို့၏ အပြစ်အနာအဆာကို ရှာဖွေရန် အမြဲတမ်းတက်ကြွသူ၊ စိတ်လှုပ်ရှားဒုက္ခ ဖြစ်စေပြီး ကြမ်းတမ်းရက်စက်သူသည်လည်း ဗြာဟ္မဏ-ဟန္တာ (brahmahā) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 57

देवद्विज गवां भूमिं पूर्वदत्तां हरेत्तु यः । प्रनष्टामपि कालेन तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

နတ်များ၊ ဗြာဟ္မဏများ သို့မဟုတ် နွားများအတွက် ယခင်က လှူဒါန်းထားသော မြေယာကို လုယူသူသည်—အချိန်ကြာလာ၍ ထိုလှူဒါန်းမှု ပျောက်ကွယ်သော်လည်း—ဗြာဟ္မဏ-ဃာတက၊ brahma-hatyā အပြစ်ရှိသူဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 58

द्विजवित्तापहरणं न्यासेन समुपार्जितम् । ब्रह्महत्यासमं ज्ञेयं तस्य पातकमुत्तमम्

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်း—အထူးသဖြင့် န്യാസ (အပ်နှံအမန်တ) အဖြစ် ထားရှိထားသော ဥစ္စာကို—brahma-hatyā နှင့် တူညီဟု သိရမည်; ထိုသူအတွက် အလွန်အမင်း ကြီးလေးသော အပြစ်ဖြစ်သည်။

Verse 59

अग्निहोत्रं परित्यज्य पंचयज्ञीयकर्मणि । मातापित्रोर्गुरूणां च कूटसाक्ष्यं च यश्चरेत्

အဂ္နိဟောတရကို စွန့်ပစ်၍ မဟာယဇ္ဍငါးပါးနှင့် ဆက်စပ်သော တာဝန်ကမ္မများကို မပြုလုပ်ဘဲ၊ မိခင်ဖခင်နှင့် ဆရာဂုရုတို့အပေါ် မုသာသက်သေ ထွက်ဆိုသူသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 60

अप्रियं शिवभक्तानामभक्ष्याणां च भक्षणम् । वने निरपराधानां प्राणिनां च प्रमारणम्

ရှီဝဘက္တများကို မနှစ်သက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း၊ မစားသင့်သော အရာကို စားခြင်း၊ နှင့် တောထဲတွင် အပြစ်မရှိသော သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း—ဤတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များ ဖြစ်သည်။

Verse 61

गवां गोष्ठे वने चाग्नेः पुरे ग्रामे च दीपनम् । इति पापानि घोराणि सुरापानसमानि तु

နွားတဲ၌ဖြစ်စေ၊ တော၌ဖြစ်စေ၊ မြို့၌ဖြစ်စေ၊ ရွာ၌ဖြစ်စေ မီးရှို့ခြင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးများ ဖြစ်ပြီး၊ အရက်သောက်ခြင်း၏ အပြစ်နှင့် တူညီသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 62

दीनसर्वस्वहरणं परस्त्रीगजवाजिनाम् । गोभूरजतवस्त्राणामोषधीनां रसस्य च

အားနည်းသူ၏ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို လုယူခြင်း၊ အခြားသူ၏ ဇနီးကို အလွဲသုံးစား/အရှက်ခွဲခြင်း၊ ဆင်နှင့် မြင်းကို ခိုးယူခြင်း—ထို့ပြင် နွား၊ မြေယာ၊ ငွေ၊ အဝတ်အထည်၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ၎င်းတို့၏ အနှစ်ရည်ကိုပါ ခိုးယူခြင်း။

Verse 63

चंदनागुरुकर्पूर कस्तूरी पट्ट वाससाम् । परन्यासापहरणं रुक्मस्तेयसमं स्मृतम्

စန္ဒန၊ အဂရု၊ ကမ္ဖော်၊ ကသ္တူရီ၊ ပိုးထည်နှင့် အဝတ်အထည်တို့ကဲ့သို့ အခြားသူက အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းကို အလွဲယူခြင်းသည် ဓမ္မသဘောအရ ရွှေခိုးခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 64

कन्याया वरयोग्याया अदानं सदृशे वरे । पुत्रमित्रकलत्रेषु गमनं भगिनीषु च

လက်ထပ်ရန် အရွယ်ရောက်သော သမီးပျိုကို သင့်လျော်၍ တန်းတူညီမျှသော သတို့သားအား ပေးအပ်ခြင်းနှင့် သားများ၊ မိတ်ဆွေများ၊ ဇနီးနှင့် ညီအစ်မများထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းတို့သည် (မွန်မြတ်သော ဝတ္တရားများ ဖြစ်ကြသည်)။

Verse 65

कुमारीसाहसं घोरमंत्यजस्त्रीनिषेवणम् । सवर्णायाश्च गमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम्

အပျိုစင်အား အကြမ်းဖက် စော်ကားခြင်း၊ ဇာတ်နိမ့်အမျိုးသမီးနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း၊ မိမိနှင့် အမျိုးတူ အမျိုးသမီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းတို့သည် ဆရာသမား၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်များဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 66

महापातकतुल्यानि पापान्युक्तानि यानि तु । तानि पातकसंज्ञानि तन्न्यूनमुपपातकम्

မဟာပါတက (အပြစ်ကြီး) များနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုအပ်သော အပြစ်များကို 'ပါတက' ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်းတို့ထက် ပေါ့ပါးသော အပြစ်များကို 'ဥပပါတက' (အပြစ်ငယ်) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

Verse 67

द्विजायार्थं प्रतिज्ञाय न प्रयच्छति यः पुनः । तत्र विस्मरते विप्रस्तुल्यं तदुपपातकम्

ဗြာహ్မဏတစ်ဦး၏ အကျိုးအတွက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုပြီးမှ မပေးသောသူသည်၊ ဗြာహ్မဏက ထိုကိစ္စကို မေ့လျော့သွားလျှင်ပင်၊ ထိုအပြစ်ကို တူညီသော ဥပပါတက (အပြစ်ငယ်) ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 68

द्विजद्रव्यापहरणं मर्यादाया व्यतिक्रमम् । अतिमानातिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता

ဗြာహ్မဏ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းများကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း၊ အလွန်အမင်း မာနကြီးခြင်းနှင့် ဒေါသကြီးခြင်း၊ ဟန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးကန်းခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 69

अन्यत्र विषयासक्तिः कार्पर्ण्यं शाठ्यमत्सरम् । परदाराभिगमनं साध्वीकन्याभिदूषणम्

အခြားအရာဝတ္ထုခံစားမှုများ၌ စွဲလမ်းခြင်း၊ ကပ်စေးနည်းခြင်း၊ လှည့်စားခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်း; သူတစ်ပါး၏ ဇနီးထံ သွားရောက်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသီလရှိသော မိန်းကလေးကို ဖျက်ဆီးခြင်း—ဤအရာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 70

परिवित्तिः परिवेत्ता यया च परिविद्यते । तयोर्दानं च कन्यायास्तयोरेव च याजनम्

အဓိပ္ပါယ်ခေါ်ဆိုချက်များမှာ— ‘ပရိဝိတ္တိ’ သည် မင်္ဂလာမဆောင်ဘဲ ကျန်နေသော အကိုကြီး၊ ‘ပရိဝေတ္တာ’ သည် အကိုကြီးမင်္ဂလာမဆောင်မီ အရင်မင်္ဂလာဆောင်သော ညီငယ်၊ နှင့် ‘ညီငယ်ကို အရင်မင်္ဂလာဆောင်စေသောသူ’ ဟူသည် ထိုသို့ လက်ထပ်ခံရသော မိန်းမ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ဦး (ပရိဝိတ္တိနှင့် ပရိဝေတ္တာ) အတွက်သာ ကနျာဒာန (သမီးပေးအိမ်ထောင်) ကို ချမှတ်ထားပြီး၊ ထိုနှစ်ဦးအတွက်သာ ယဇ్ఞ၌ ယာဇန (ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်း) ကို ချမှတ်ထားသည်။

Verse 71

पुत्रमित्रकलत्राणामभावे स्वामिनस्तथा । भार्याणां च परित्यागः साधूनां च तपस्विनाम्

သားသမီး၊ မိတ်ဆွေ၊ ဇနီး/ခင်ပွန်း မရှိသည့်အခါ မိမိ၏ သခင်ကပင် စွန့်ပစ်တတ်၏; ထို့ပြင် ဇနီးများ၏ စွန့်ပစ်ခြင်းလည်း ရှိ၏—ဤသို့သောအဖြစ်သည် သီလရှိသူနှင့် တပသီတို့တွင်ပင် ဖြစ်တတ်သည်။

Verse 72

गवां क्षत्रियवैश्यानां स्त्रीशूद्राणां च घातनम् । शिवायतनवृक्षाणां पुण्याराम विनाशनम्

နွားကို သတ်ခြင်း၊ က္ෂတ္တရိယနှင့် ဝိုင်ရှျယ၊ မိန်းမနှင့် ရှုဒ္ဒရတို့ကို သတ်ခြင်း; ထို့ပြင် သီဝ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနများနှင့် ပုဏ္ဏဥယျာဉ်များအတွင်းရှိ သစ်ပင်များကို ဖျက်ဆီးခြင်း—ဤအရာတို့သည် မဟာအပြစ်များ ဖြစ်သည်။

Verse 73

यः पीडामाश्रमस्थानामाचरेदल्पिकामपि । तद्भृत्यपरिवर्गस्य पशुधान्यवनस्य च

အာရှရမ်တွင် နေထိုင်သူများကို အနည်းငယ်ပင် နာကျင်စေသူသည် မိမိ၏ အစေခံများနှင့် မှီခိုသူအစုအဝေးကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ တိရစ္ဆာန်၊ သီးနှံနှင့် တောတောင်ကိုလည်းကောင်း ထိခိုက်ပျက်စီးစေတတ်သည်။

Verse 74

कर्ष धान्य पशुस्तेयमयाज्यानां च याजनम् । यज्ञारामतडागानां दारापत्यस्य विक्रयः

လယ်ထွန်ခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ ခိုးယူခြင်း၊ စပါးသီးနှံကို ယူခိုးခြင်း သို့မဟုတ် နွားတိရစ္ဆာန်ကို ခိုးခြင်း; မယဇ္ဈနာသူတို့အတွက် ယဇ္ဈပူဇော်ပွဲကို ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း; ထို့ပြင် ယဇ္ဈမြေ၊ အပန်းဖြေဥယျာဉ်၊ ရေကန်များနှင့် မိမိ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးကိုပါ ရောင်းဝယ်ခြင်း—ဤတို့သည် ရှုတ်ချရသော အပြစ်ကမ္မများ ဖြစ်သည်။

Verse 75

तीर्थयात्रोपवासानां व्रतानां च सुकर्मणाम् । स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभगात्यंतजीविता

သူတို့သည် တီရ္ထယာတရာ၊ ဥပဝါသ၊ ဝရတနှင့် ကုသိုလ်ကမ္မများကို ဟန်ပြ၍ ပြောဆိုသော်လည်း၊ မိန်းမ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းပေါ်တွင်သာ အသက်မွေးကြသည်—အမှန်တကယ် သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် မိန်းမ၏ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်နေသည်။

Verse 76

स्वधर्मं विक्रयेद्यस्तु अधर्मं वर्णते नरः । परदोषप्रवादी च परच्छिद्रावलोककः

မိမိ၏ စွဝဓမ္မကို ရောင်းချသူ၊ အဓမ္မကို ချီးမွမ်း၍ ဖြန့်ဝေသူ၊ အခြားသူတို့၏ အပြစ်ကို ပြောဆိုသူ၊ အခြားသူတို့၏ အားနည်းချက်နှင့် ချို့ယွင်းချက်ကို ရှာဖွေကြည့်ရှုသူ—

Verse 77

परद्रव्याभिलाषी च परदारावलोककः । एते गोघ्नसमानाश्च ज्ञातव्या नृपनंदन

အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လိုချင်လောဘကြီးသူနှင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို ကာမစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုသူ—အို မင်းသားရေ၊ ထိုသူတို့ကို နွားသတ်သူနှင့် တူညီသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 78

यः कर्ता सर्वशास्त्राणां गोहर्ता गोश्च विक्रयी । निर्दयोऽतीव भृत्येषु पशूनां दमकश्च यः

အမျိုးမျိုးသော ရှာස්တရများကို ရေးသားသူဟု ထင်ရှားသော်လည်း နွားကို ခိုးယူကာ ရောင်းချသူ၊ အလုပ်သမား/ကျွန်တို့အပေါ် အလွန်မေတ္တာမဲ့ကြမ်းတမ်းသူ၊ တိရစ္ဆာန်များကို ရိုက်နှက်၍ နှိမ်နင်းသူ—ထိုသူသည် ရှုတ်ချရသောသူ ဖြစ်သည်။

Verse 79

मिथ्या प्रवदते वाचमाकर्णयति यः परैः । स्वामिद्रोही गुरुद्रोही मायावी चपलः शठः

မုသာစကားကို ပြော၍ အခြားသူတို့ကိုလည်း နားထောင်စေသူ—မိမိသခင်နှင့် ဂုရုကို သစ္စာဖောက်သူ—ထိုသူသည် လှည့်စားတတ်သော၊ စိတ်မတည်ငြိမ်သော၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သော လူဆိုးဖြစ်၏။

Verse 80

यो भार्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्नाति बुभुक्षितान्

ဇနီး၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေများ၊ ကလေးငယ်၊ အိုမင်းသူ၊ ပိန်လှီသူနှင့် နာမကျန်းသူတို့ကို—ထို့ပြင် အလုပ်သမား၊ ဧည့်သည်နှင့် ဆွေမျိုးတို့ကို—ဗိုက်ဆာထားပြီး ကိုယ်တိုင်သာ စားသောက်သူသည် အပြစ်ကြီးကို ကျူးလွန်သူဖြစ်၏။

Verse 81

ये तु मृष्टं समश्नंति नो वांच्छंतं ददंति च । पृथक्पाकी स विज्ञेयो ब्रह्मवादिषु गर्हितः

သို့ရာတွင် မိမိအတွက်သာ အရသာကောင်းကောင်း ချက်ပြုတ်ထားသော အစာကို စားပြီး တောင်းဆိုသူအား မပေးသူကို ‘ပৃথကပာကီ’ (ကိုယ့်အတွက်သာ ချက်သူ) ဟု သိရမည်၊ ဗြဟ္မဝါဒီတို့အကြား၌ ထိုသူသည် ရှုတ်ချခံရ၏။

Verse 82

नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेंद्रियाः । प्रव्रज्यागमिता यैश्च संयुक्ता ये च मद्यपैः

မိမိကိုယ်တိုင် ဓမ္မစည်းကမ်းများကို ခံယူသော်လည်း အင်ဒြိယများကို မထိန်းနိုင်၍ ထိုစည်းကမ်းကို စွန့်ပစ်သူများ၊ အခြားသူတို့၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ပဗ္ဗဇ္ဇာ/သံန്യാസသို့ ဝင်ရောက်သူများ၊ နှင့် မူးယစ်သောက်စားသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူများ—ဤနေရာ၌ ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 83

ये चापि क्षयरोगार्तां गां पिपासा क्षुधातुराम् । न पालयंति यत्नेन ते गोघ्ना नारकाः स्मृताः

ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာကို ချိုင့်ချိုင့်ကျသွားစေသော ရောဂါဖြင့် ပင်ပန်းနေ၍ ရေငတ်ခြင်း၊ ဗိုက်ဆာခြင်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော နွားကိုပင် ကြိုးစားကာကွယ်မစောင့်ရှောက်သူတို့ကို ‘နွားသတ်သူ’ ဟု မှတ်ယူကြပြီး နရကသို့ ကျရောက်မည့်သူဟု ဆိုထားသည်။

Verse 84

सर्वपापरता ये च चतुष्पात्क्षेत्रभेदकाः । साधून्विप्रान्गुरूंश्चैव यश्च गां हि प्रताडयेत्

အပြစ်မျိုးစုံ၌ စွဲလမ်းနေသူတို့၊ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါများ (နွားစသည်) ၏ မြက်ခင်း/လယ်ကွင်းကို ဖျက်ဆီးခွဲခြားသူတို့၊ သာဓု၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ဂုရုတို့ကို ထိုးနှက်သူတို့—နွားကိုတောင် ရိုက်နှက်သူမည်သူမဆို—အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ရှိသူဟု ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 85

ये ताडयंत्यदोषां च नारीं साधुपदेस्थिताम् । आलस्यबद्धसर्वांगो यः स्वपिति मुहुर्मुहुः

အပြစ်မရှိဘဲ ဓမ္မ၌ တည်မြဲနေသော မိန်းမကို ထိုးနှက်သူတို့၊ ထို့ပြင် ပျင်းရိမှုကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး တုပ်ကွေးနေပြီး မကြာခဏ ထပ်ထပ်အိပ်ပျော်သွားသူ—ဤသူတို့သည် ရှုတ်ချခံရသူများဖြစ်သည်။

Verse 86

दुर्बलांश्च न पुष्णंति नष्टान्नान्वेषयंति च । पीडयंत्यतिभारेण सक्षतान्वाहयंति च

သူတို့သည် အားနည်းသူကို မစောင့်ရှောက်မပျိုးထောင်၊ ပျောက်ဆုံးသူကိုလည်း မရှာဖွေ; အလွန်အကျွံ အလေးချိန်တင်၍ ညှဉ်းပန်းကာ၊ ဒဏ်ရာရသူကိုတောင် ထမ်းပိုးခိုင်းကြသည်။

Verse 87

सर्वपापरता ये च संयुक्ता ये च भुंजते । भग्नांगीं क्षतरोगार्तां गोरूपां च क्षुधातुराम्

အပြစ်မျိုးစုံ၌ စွဲလမ်းသူတို့နှင့်၊ သူတို့နှင့်ပေါင်းသင်းကာ ထိုအပြုအမူကိုပါ ဝင်ရောက်ခံစားသူတို့သည်—(အကျိုးဖြစ်၍) နွားရုပ်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်း၊ ဒဏ်ရာနှင့် ရောဂါကြောင့် နာကျင်ကာ၊ ဆာလောင်မှုဖြင့် ညှဉ်းဆဲခံရသည်။

Verse 88

न पालयंति यत्नेन ते जना नारकाः स्मृताः । वृषाणां वृषणौ ये च पापिष्ठा घातयंति च

သူတို့ကို ကြိုးစား၍ မကာကွယ်မစောင့်ရှောက်သော လူတို့သည် နရကသို့ သွားရမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် အပြစ်အလွန်ကြီးသူတို့မှာ နွားထီး၏ အဏ္ဍကို ဖြတ်တောက်သတ်ဖြတ်သူတို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 89

बाधयंति च गोवत्सान्महानारकिणो नराः । आशया समनुप्राप्तं क्षुत्तृषाश्रमपीडितम्

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်မည့် လူတို့သည် နွားကလေးများကိုပင် နှိပ်စက်ကြသည်—မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နီးကပ်လာသော်လည်း ဆာလောင်မှု၊ ရေငတ်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတို့ကြောင့် ဒုက္ခခံနေရသည်။

Verse 90

ये चातिथिं न मन्यंते ते वै निरयगामिनः । अनाथं विकलं दीनं बालं वृद्धं भृशातुरम्

ဧည့်သည်ကို မလေးစားသူတို့သည် အမှန်တကယ် နရကသို့ သွားရမည်; ထို့အတူ အကူအညီမဲ့သူ၊ မသန်စွမ်းသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ ကလေး၊ အိုမင်းသူနှင့် အလွန်ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို လျစ်လျူရှုသူလည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 91

नानुकंपंति ये मूढास्ते यांति नरकार्णवम् । अजाविको माहिषिको यः शूद्रा वृषलीपतिः

ကရုဏာမပြသူ မိုက်မဲသူတို့သည် နရက၏ သမုဒ္ဒရာသို့ ကျရောက်ကြသည်; ထို့အတူ ဆိတ်ထိန်းသူ၊ ကျွဲထိန်းသူ၊ နှင့် ဝೃṣalī (နိမ့်မြတ်မွေးဖွားသော မိန်းမ) ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သော Śūdra လည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 92

शूद्रो विप्रस्य क्षत्रस्य य आचारेण वर्तते । शिल्पिनः कारवो वैद्यास्तथा देवलका नराः

ဗြာဟ္မဏ သို့မဟုတ် က္ṣatriya တို့၏ သတ်မှတ်ထားသော ācāra အတိုင်း ပြုမူနေထိုင်သော Śūdra; ထို့အတူ လက်မှုပညာရှင်၊ ကာရဝ (အလုပ်သမား/ကာရိဂါ)၊ vaidya (ဆရာဝန်) နှင့် devalaka—ဘုရားကျောင်းတွင် အမှုထမ်းသူများ။

Verse 93

भृतकामात्यकर्माणः सर्वे निरयगामिनः । यश्चोदितमतिक्रम्य स्वेच्छया आहरेत्करम्

အကျိုးလိုလားသည့် ဆန္ဒကြောင့် ငှားရမ်းအေးဂျင့်နှင့် အမాత္ယ (အရာရှိ) အဖြစ် လုပ်ကိုင်သူအားလုံး နရကသို့ သွားရမည်; ထို့အတူ သတ်မှတ်ချက်ကို ကျော်လွန်၍ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် အခွန်ကောက်ယူသူလည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 94

नरकेषु स पच्येत यश्च दंडं वृथा नयेत् । उत्कोचकैरधिकृतैस्तस्करैश्च प्रपीड्यते

တရားမျှတမှုမရှိဘဲ အကြောင်းမဲ့ ဒဏ်ခတ်သူသည် နရကများ၌ ပြုတ်ကင်ခံရ၏။ ထို့ပြင် လာဘ်စားအရာရှိများနှင့် သူခိုးတို့ကလည်း နှိပ်စက်ကြ၏။

Verse 95

यस्य राज्ञः प्रजा राज्ये पच्यते नरकेषु सः । ये द्विजाः प्रतिगृह्णंति नृपस्य पापवर्तिनः

မိမိအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ပြည်သူများသည် နရကကဲ့သို့ ပူလောင်နှိပ်စက်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဘုရင်သည် ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုဒဏ်ကို ခံရ၏။ ထို့ပြင် ပာပကျင့်သော ဘုရင်ထံမှ ဒါနကို လက်ခံသော ဒွိဇများသည်လည်း သူ၏ပာပတွင် ပါဝင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 96

प्रयांति तेपि घोरेषु नरकेषु न संशयः । पारदारिकचौराणां यत्पापं पार्थिवस्य च

သူတို့လည်း သံသယမရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသို့ သွားရ၏။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ဖောက်ပြန်သူနှင့် သူခိုးတို့၏ ပာပတူညီသကဲ့သို့၊ အာဏာကို မတရားသုံးသော ဘုရင်၏ ပာပကိုလည်း ထမ်းဆောင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 97

भवत्यरक्षतो घोरो राज्ञस्तस्य परिग्रहः । अचौरं चौरवद्यश्च चौरं चाचौरवत्पुनः

ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု မပြုသော ဘုရင်အတွက် အခွန်ကောက်ယူခြင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်တစ်ရပ် ဖြစ်လာ၏။ သူသည် သူခိုးမဟုတ်သူကို သူခိုးကဲ့သို့ ဆက်ဆံပြီး၊ သူခိုးကိုလည်း ပြန်၍ သူခိုးမဟုတ်သကဲ့သို့ ဆက်ဆံတတ်၏။

Verse 98

अविचार्य नृपः कुर्यात्सोऽपि वै नरकं व्रजेत् । घृततैलान्नपानादि मधुमांस सुरासवम्

ဘုရင်သည် စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ပါက သူလည်း အမှန်တကယ် နရကသို့ သွားရ၏—အထူးသဖြင့် ဂျီ(ထောပတ်ဆီ)၊ ဆီ၊ အစားအသောက်နှင့် သောက်စရာတို့ကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင်; ထို့ပြင် ပျားရည်၊ အသားနှင့် မူးယစ်စေသော အရက်အဆာဝ်တို့တွင်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 99

गुडेक्षुक्षीरशाकादि दधिमूलफलानि च । तृणकाष्ठं पुष्पपत्रं कांस्यभाजनमेव च

ထို့အပြင် ဂုဍ (အညိုသကြား)၊ ကြံ၊ နို့၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စသည့်အရာများ; ဒဟိ (နို့ချဉ်)၊ အမြစ်နှင့် သစ်သီးများ; မြက်နှင့် မီးဖိုသစ်; ပန်းနှင့် ရွက်; ထို့ပြင် ကြေးဝါအိုးတစ်လုံးကိုလည်း ပူဇော်ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 100

उपानच्छत्रकटक शिबिकामासनं मृदु । ताम्रं सीसं त्रपुकांस्यं शंखाद्यं च जलोद्भवम्

နူးညံ့သော ဖိနပ်၊ ထီး၊ လက်ကောက်၊ ရထားပလန်ကင် (ပလန်ကင်) နှင့် နူးညံ့သော ထိုင်ခုံ; ကြေးနီ၊ ခဲ၊ တင် (tin)၊ ကြေးဝါ; ထို့ပြင် ရေမှ ပေါက်ဖွားသော သင်္ခ (conch) စသည့်အရာများ—ဤအရာတို့ကိုလည်း ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းယူရမည်။

Verse 101

वादित्रं वेणुवंशाद्यं गृहोपस्करणानि च । ऊर्णाकार्पासकौशेय रंगपद्मोद्भवानि च

ဝါးစသည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော တူရိယာများအပါအဝင် ဂီတတူရိယာများနှင့် အိမ်သုံးပစ္စည်းများ; ထို့ပြင် သိုးမွေး၊ ဝါ (cotton) နှင့် ပိုးချည် (silk) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပစ္စည်းများ; အရောင်ဆိုးထားသော အရာများနှင့် ကြာပန်းမှ ဆင်းသက်သော ထုတ်ကုန်များလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 102

तूलं सूक्ष्माणिवस्त्राणि ये लोभेन हरंति च । एवमादीनि चान्यानि द्रव्याणि विविधानि च

လောဘကြောင့် ဝါ (cotton) နှင့် ပါးလွှာသိမ်မွေ့သော အဝတ်အထည်များကို ခိုးယူသူတို့၊ ထို့အတူ ဤသဘောတူ အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများကိုလည်း—

Verse 103

नरकेषु द्रुतं गच्छेदपहृत्याल्पकान्यपि । यद्वा तद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम्

မည်သူမဆို—သေးငယ်သည့်အရာတစ်ခုတောင်—ခိုးယူလျှင် နရကများသို့ လျင်မြန်စွာ ကျရောက်သွားမည်; အခြားသူ၏ ပစ္စည်းသည် မုစတာဒ်စေ့တစ်စေ့အရွယ်သာ ဖြစ်စေကာမူ။

Verse 104

अपहृत्य नरो याति नरके नात्र संशयः । बह्वल्पकाद्यपि तथा परस्य ममताकृतम्

ခိုးယူသောသူသည် နရကသို့ သွားရမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ကြီးသော်လည်း သေးသော်လည်း သူတစ်ပါး၏ပစ္စည်းကို “ငါ့ဟာ” ဟုဆိုကာ ယူသော်လည်း အပြစ်တူတူပင်။

Verse 105

अपहृत्य नरो याति नरके नात्र संशयः । एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रांतिसमनंतरम्

ခိုးယူပြီးနောက် လူသည် နရကသို့ သွားရမည်—သံသယမရှိ။ ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်များနှင့် ဆင်တူအပြစ်များကြောင့် သေဆုံးပြီးချင်းပင် အကျိုးဆက်ကို ချက်ချင်းခံရသည်။

Verse 106

शरीरघातनार्थाय पूर्वाकारमवाप्नुयात् । यमलोकं व्रजंत्येते शरीरस्था यमाज्ञया

ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးနှက်၍ လဲကျစေရန်အတွက် ၎င်းသည် မူလရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ခံယူသည်။ ယမမင်း၏ အမိန့်အရ ကိုယ်အတွင်းတည်ရှိသော ဤသတ္တဝါတို့သည် ယမလောကသို့ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 107

यमदूतैर्महाघोरैर्नीयमानाः सुदुःखिताः । देवतिर्यङ्मनुष्याणामधर्मनियतात्मनाम्

ယမမင်း၏ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဒူးတများက မောင်းနှင်ခေါ်ဆောင်သဖြင့် သူတို့သည် မဟာဒုက္ခ၌ ကျရောက်ကြသည်—ဒေဝ၊ တိရစ္ဆာန်၊ လူတို့အနက် အဓမ္မက စိတ်ကို အုပ်စိုးထားသူများ။

Verse 108

धर्मराजः स्मृतः शास्ता सुघोरैर्विविधैर्वधैः । विनयाचारयुक्तानां प्रमादान्मलिनात्मनाम्

ဓမ္မရာဇာ (Dharmarāja) ကို အပြစ်ပေးတရားသူကြီးအဖြစ် သတိရကြသည်။ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ခတ်မှုများဖြင့်၊ ပျင်းရိမေ့လျော့မှုကြောင့် စိတ်မသန့်သူတို့၏ အမှားများကို ပြုပြင်တည့်မတ်စေသည်—အပြင်ပန်းအားဖြင့် စည်းကမ်းနှင့် သင့်တင့်သော အကျင့်ရှိသကဲ့သို့ပင်။

Verse 109

प्रायश्चित्तैर्गुरुः शास्ता न च तैरीक्ष्यते यमः । पारदारिकचौराणामन्यायव्यवहारिणाम्

ထိုသို့သောသူတို့အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်လျော်ကန့်သတ်) များအားဖြင့် ဂုရုသည် သင်ကြားသူနှင့် ဒဏ်ပေးသူဖြစ်လာပြီး၊ ထိုပရాయရှ္စိတ္တတို့ကြောင့် ယမမင်းသည် အပြစ်ပေးရန် မကြည့်တော့သည်—သူတစ်ပါးမယားနှင့်ဖောက်ပြန်သူ၊ ခိုးသူ၊ မတရားသောအရောင်းအဝယ်ပြုသူတို့ဖြစ်သည်။

Verse 110

नृपतिः शासकः प्रोक्तः प्रच्छन्नानां च धर्मराट् । तस्मात्कृतस्य पापस्य प्रायश्चित्तं समाचरेत्

မင်းသည် အုပ်ချုပ်သူဟု ဆိုကြပြီး၊ လျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်သူတို့အတွက်တော့ မင်းသည် ဓမ္မ၏ အရှင် (ဓမ္မရာဇ) ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြုမိသော အပြစ်အတွက် စည်းကမ်းတကျ ပရాయရှ္စိတ္တကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 111

नाभुक्तस्यान्यथा नाशः कल्पकोटिशतैरपि । यः करोति स्वयं कर्म कारयेद्वानुमोदयेत्

ကံ၏အကျိုးကို မခံစားရသေးသူအတွက် ထိုကံကို ဖျက်ဆီးရန် အခြားနည်းလမ်းမရှိ—ကလ္ပကောဋိရာချီကြာသော်လည်း မရ။ ကိုယ်တိုင်လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူကိုလုပ်ခိုင်းသည်ဖြစ်စေ၊ သဘောတူအတည်ပြုသည်ဖြစ်စေ၊ အကျိုးဆက်ကို မလွဲမသွေ ခံရသည်။

Verse 112

कायेन मनसा वाचा तस्य चाधोगतिः फलम् । इति संक्षेपतः प्रोक्ताः पापभेदास्त्रिधाधुना

ကိုယ်ကာယဖြင့်၊ စိတ်မနာဖြင့်၊ နှုတ်ကပတ်ဖြင့်—ထို၏အကျိုးသည် အောက်သို့ကျဆင်းခြင်း (အဓောဂတိ) ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ယခု ပာပ၏ခွဲခြားမှုကို သုံးမျိုးဟု ဆိုပြီးပြီ။

Verse 113

कथ्यंते गतयश्चित्रा नराणां पापकर्मणाम् । एतत्ते नृपते धर्म फलं प्रोक्तं सुविस्तरात्

ပာပကံကို ပြုသူ လူသားတို့၏ မျိုးစုံသော ဂတိများကို ဖော်ပြနေသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ ဓမ္မ၏အကျိုးကို သင့်အား အသေးစိတ်ကျယ်ပြန့်စွာ ဟောပြောပြီးပြီ။

Verse 114

अन्यत्किंते प्रवक्ष्यामि तन्मे ब्रूहि नरोत्तम । अधर्मस्य फलं प्रोक्तं धर्मस्यापि वदाम्यहम्

နောက်ထပ် မင်းအား ဘာကို ပြောပြရမလဲ။ ပြောပါ၊ လူမြတ်တော်။ အဓမ္မ၏ အကျိုးကို ငါပြောပြီးပြီ၊ ယခု သမ္မ၏ အကျိုးကိုလည်း ငါဆိုမည်။

Verse 115

इत्युक्त्वा मातलिस्तत्र राजानं सर्ववत्सलम् । तस्मिन्धर्मप्रसंगेन इत्याख्यातं महात्मना

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မာတလီသည် အားလုံးချစ်ခင်သော မင်းကြီးကို ထိုနေရာ၌ မိန့်ကြားတော်မူ하였다။ ထို့နောက် သမ္မအကြောင်း ဆွေးနွေးရာတွင် မဟာအတ္မာက ဤသို့ ရှင်းပြခဲ့သည်။