Adhyaya 65
Bhumi KhandaAdhyaya 6510 Verses

Adhyaya 65

Greatness of the Mother-and-Father Tīrtha (within the Vena Episode)

ဤအধ্যာယတွင် သင်ခန်းစာပေးသော ဆွေးနွေးပွဲတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ရာဇာ ယယာတီက “ဓမ္မကို ကာကွယ်ခဲ့သော” ကိုယ်ခန္ဓာသည် အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မတက်ရသနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ ဒေဝရထားမောင်း မာတလီက အာတ်မန်သည် မဟာဘူတ ငါးပါးနှင့် ကွဲပြားကြောင်း၊ ဓာတ်များသည် အမှန်တကယ် မပေါင်းစည်းကြဘဲ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေဆုံးချိန်တွင် မိမိမိမိ နယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ကွဲပြားသွားကြောင်း ဖြေကြားသည်။ ထို့နောက် မြေ–ကိုယ်ခန္ဓာ ဥပမာကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ မြေသည် စိုစွတ်လျှင် ပျော့နူးလာပြီး ပုရွက်ဆိတ်နှင့် ကြွက်တို့က ထိုးဖောက်အပေါက်များ ဖြစ်စေသကဲ့သို့၊ ကိုယ်ခန္ဓာတွင်လည်း ဖောင်းရောင်ခြင်း၊ အဖုအပေါက်/ပေါက်ကွဲဒဏ်ရာများ၊ ပိုးကောင်များနှင့် နာကျင်သော အဖုကြီးများ ပေါ်လာသည်။ နိဂုံးချုပ်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မြေဓာတ်ပိုင်းသည် မြေပေါ်တွင်ပင် ကျန်ရစ်ပြီး၊ ပရాణ/အသက်ရှူ၏ ပေါင်းစည်းမှုသာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သင့်တော်မလာကြောင်း—အထက်တန်းတက်ခြင်းသည် အာတ်မန်နှင့် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာတို့နှင့် ဆိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် ဤအခန်းကို ဝေနာဖြစ်ရပ်အတွင်း “မိဘ တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုး” ဟု ဖော်ပြထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ययातिरुवाच । धर्मस्य रक्षकः कायो मातले चात्मना सह । नाकमेष न प्रयाति तन्मे त्वं कारणं वद

ယယာတီက ပြောသည်– “အို မာတလီ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် အာတ်မန်နှင့်အတူ ဓမ္မကို ကာကွယ်သူဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မထွက်ခွာသေး။ အကြောင်းရင်းကို ငါ့အား ပြောပါ။”

Verse 2

मातलिरुवाच । पंचानामपि भूतानां संगतिर्नास्ति भूपते । आत्मना सह वर्तंते संगत्या नैव पंच ते

မာတလီက ပြောသည်– “အို ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ဓာတ်ငါးပါးအကြားတွင်ပင် အမှန်တကယ် ပေါင်းစည်းမှု မရှိ။ အာတ်မန်နှင့်အတူရှိမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်; အပြန်အလှန် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ငါးပါးသည် တစ်ခုတည်း မဖြစ်နိုင်။”

Verse 3

सर्वेषां तत्र संघातः कायग्रामे प्रवर्तते । जरया पीडिताः सर्वेः स्वंस्वं स्थानं प्रयांति ते

အဲဒီမှာ၊ “ကိုယ်ခန္ဓာရွာ” အတွင်း၌ ဓာတ်နှင့် အင်ဒြိယတို့၏ စုပေါင်းမှုသည် လှုပ်ရှား၍ လုပ်ဆောင်နေသည်။ သို့သော် အိုမင်းခြင်းက အားလုံးကို ဖိနှိပ်လာသောအခါ သူတို့သည် ခွဲခွာထွက်ခွာ၍—တစ်ဦးချင်းစီ မိမိ၏ သင့်တော်ရာနေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 4

यथा रसाधिका पृथ्वी महाराज प्रकल्पिता । रसैः क्लिन्ना ततः पृथ्वी मृदुत्वं याति भूपते

အို မဟာရာဇာ၊ မြေကြီးသည် အာဟာရရည် (ရသ) များဖြင့် ပြည့်ဝအောင် ဖန်ဆင်းထားသကဲ့သို့၊ ထိုရည်များကြောင့် စိုစွတ်လာသောအခါ မြေကြီးသည် နူးညံ့သွားသည်၊ အို မြေ၏အရှင်။

Verse 5

भिद्यते पिपीलिकाभिर्मूषिकाभिस्तथैव च । छिद्राण्येव प्रजायंते वल्मीकाश्च महोदराः

ထိုမြေကြီးသည် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် ထို့အတူ ကြွက်များကြောင့် ထိုးဖောက်ခံရသည်; အပေါက်များသာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဝမ်းကြီးသော ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 6

तद्वत्काये प्रजायंते गंडमाला विचार्चिकाः । कृमिभिर्भिद्यमानश्च काय एष नरोत्तम

ထိုနည်းတူ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ဂလန်အဖုအပိန့်များနှင့် အရေပြားပေါက်ကွဲရောဂါများ ပေါ်ပေါက်လာသည်; ထို့ပြင် ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် အို လူမြတ်၊ ပိုးကောင်များက ထိုးဖောက်၍ စားသောက်ကာ ပျက်စီးနေသည်။

Verse 7

गुल्मास्तत्र प्रजायंते सद्यः पीडाकरास्तदा । एभिर्दोषैः समायुक्तः कायोयं नहुषात्मज । कथं प्राणसमायोगाद्दिवं याति नरेश्वर

ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်းပင် နာကျင်စေသော အဖုအကျိတ် (ဂုလ္မ) များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အို နဟုရှ၏သား၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် ထိုသို့သော ချို့ယွင်းချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော်၊ အသက်ရှု (ပရာဏ) နှင့် အသက်တည် (ဇီဝ) တို့၏ ပေါင်းစည်းမှုသာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မည်သို့ သွားနိုင်မည်နည်း၊ အို မင်းမြတ်။

Verse 8

काये पार्थिवभागोऽयं समानार्थं प्रतिष्ठितः । न कायः स्वर्गमायाति यथा पृथ्वी तथास्थितः

ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ မြေဓာတ်ပိုင်းဤသည်လည်း တူညီသော အဓိပ္ပါယ်အတွက် တည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မသွားနိုင်; မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ဒီမှာတည်နေသည်။

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं दोषौघैः पार्थिवस्य यः

ဤအရာအားလုံးကို သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ—အပြစ်အနာအဆာများစွာဖြင့် ဝိုင်းရံခံနေရသော မြေပြင်ဘုရင်အကြောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 65

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थ । माहात्म्ये पंचषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပာချာန အပိုင်းအတွင်းရှိ “မိဘ တီရ္ထ၏ မဟာတ్మျ” ဟူသော အခန်း ၆၅ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။