Adhyaya 60

Verse 1

कृकल उवाच । कथं मे जायते सिद्धिः कथं पितृविमोचनम् । एतन्मे विस्तरेणापि धर्मराज वदाधुना

ကೃကလ ကဆိုသည်— “ကျွန်ုပ်သည် စိဒ္ဓိကို မည်သို့ရနိုင်ပါသနည်း၊ ကျွန်ုပ်၏ ပိတೃများကို မည်သို့ လွတ်မြောက်စေနိုင်ပါသနည်း။ အို ဓမ္မရာဇ၊ ယခု အကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။”

Verse 2

धर्म उवाच । गच्छ गेहं महाभाग त्वां विना दुःखमाचरत् । संबोधय त्वं सुकलां स्वपत्नीं धर्मचारिणीम्

ဓမ္မ ကဆိုသည်— “အို မဟာဘဂ၊ အိမ်သို့ ပြန်လော့။ သင်မရှိသဖြင့် သူမသည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ သင်၏ ဓမ္မကိုလိုက်နာသော ဇနီး စုကလာကို သင်ပင် နှစ်သိမ့်ပေးလော့။”

Verse 3

श्राद्धदानं गृहं गत्वा तस्या हस्तेन वै कुरु । स्मृत्वा पुण्यानि तीर्थानि यजस्व त्वं सुरोत्तमान्

သူမ၏ အိမ်သို့ သွား၍၊ သူမ၏ လက်ဖြင့်ပင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ဒါနကို ပြုလော့။ ပုဏ္ဏ တီရ္ထများကို မှတ်ရင်း၊ သင်သည် သုရိုတ္တမ ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်လော့။

Verse 4

तीर्थयात्राकृता सिद्धिस्तव चैव भविष्यति । भार्यां विना तु यो लोके धर्मं साधितुमिच्छति

တီရ္ထယာတရာ ပြုခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော စိဒ္ဓိသည် သင်၌လည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤလောက၌ ဇနီးမရှိဘဲ ဓမ္မကို ဆောင်ရွက်လိုသူသည်—

Verse 5

स गार्हस्थ्यं विलोप्यैव एकाकी विचरेद्वनम् । विफलो जायते लोके तं न मन्यंति देवताः

ယောကျ်ားတစ်ဦးသည် ဂೃಹස්ථဓမ္မကို စွန့်လွှတ်၍ တစ်ယောက်တည်း တောထဲတွင် လှည့်လည်နေပါက၊ လောက၌ အကျိုးမရှိသူ ဖြစ်သွားသည်; ဒေဝတားတို့လည်း မဂုဏ်ပြုကြ။

Verse 6

यज्ञाः सिद्धिं तदायांति यदा स्याद्गृहिणी गृहे । एकाकी स समर्थो न धर्मार्थसाधनाय च

ယဇ္ဉများသည် အိမ်၌ အိမ်ရှင်မရှိသော် မပြည့်စုံ; အထူးသဖြင့် တစ်ယောက်တည်းသော ယောကျ်ားသည် ဓမ္မနှင့် အර්ථကို ဆောင်ရွက်ရန် အထောက်အကူများကို မပြည့်မီနိုင်။

Verse 7

विष्णुरुवाच । एवमुक्त्वा च तं वैश्यं गतो धर्मो यथागतम् । कृकलोपि स धर्मात्मा स्वगृहं प्रतिप्रस्थितः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– ထိုဝေဿယကို ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဓမ္မသည် လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်ထွက်သွား၏။ ကೃကလားလည်း ဓမ္မစိတ်ရှိသူဖြစ်၍ မိမိအိမ်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာ하였다။

Verse 8

स्वगृहं प्राप्य मेधावी दृष्ट्वा तां च पतिव्रताम् । सार्थवाहेन तेनापि स्वस्थानं प्राप्य बुद्धिमान्

မိမိအိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ဉာဏ်ပညာရှိသူသည် ပတိဝရတာဖြစ်သော သစ္စာရှိဇနီးကို မြင်၏။ ထိုကာရဝန်ခေါင်းဆောင်လည်း ဉာဏ်ရှိ၍ မိမိနေရာသို့ ပြန်ရောက်하였다။

Verse 9

तया समागतं दृष्ट्वा भर्तारं धर्मकोविदम् । कृतं सुमंगलं पुण्यं भर्तुरागमने तदा

ဓမ္မကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ခင်ပွန်း ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သော်၊ ထိုအခါ ခင်ပွန်း၏ အိမ်ပြန်လာခြင်းအတွက် မင်္ဂလာနှင့် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ကရမများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 10

समाचष्ट स धर्मात्मा धर्मस्यापि विचेष्टितम् । समाकर्ण्य महाभागा भर्तुर्वाक्यं मुदावहम्

ဓမ္မစိတ်ရှိသော ထိုယောက်ျားသည် ဓမ္မ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လုပ်ဆောင်ပုံများကိုပါ ရှင်းလင်းပြောကြား하였다။ ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းသော ခင်ပွန်း၏ စကားကို ကြားသော် မဟာကံကောင်းသော မယားသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်하였다။

Verse 11

धर्मवाक्यं प्रशस्याथ अनुमेने च तं तथा । विष्णुरुवाच । अथो स कृकलो वैश्यस्तया सार्धं सुपुण्यकम्

ဓမ္မစကားကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ထိုသူသည် ထိုနည်းတူ သဘောတူညီမှုကိုလည်း ပေး하였다။ ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ကೃကလ အမည်ရှိ ဝိုင်ရှျယသည် သူမနှင့်အတူ အလွန်ပုဏ္ဏကောင်းသော ကုသိုလ်ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 12

चकार श्रद्धया श्राद्धं देवतागृहसंस्थितः । पितरो देव गंधर्वा विमानैश्च समागताः

ဒေဝတာ၏ ဘုရားကျောင်းအတွင်း ထိုင်လျက် သူသည် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် ပိတೃများ၊ ဒေဝများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများသည် ကောင်းကင်ဗိမာန်များဖြင့် ရောက်လာကြ하였다။

Verse 13

तुष्टुवुस्तौ महात्मानौ दंपती मुनयस्तथा । अहं चापि तथा ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

ထို့နောက် မဟာစိတ်ကြီးသော ထိုလင်မယားနှစ်ဦးကို မုနိများက ချီးမွမ်းကြ하였다။ ထို့အတူ ကျွန်ုပ်လည်း၊ ဗြဟ္မာလည်း၊ ဒေဝီနှင့်အတူ မဟာဒေဝ မဟေရှဝရလည်း သူတို့ကို ချီးကျူး하였다။

Verse 14

सर्वे देवाः सगंधर्वा विमानैश्च समागताः । अहमेव ततो ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

ဒေဝအားလုံးသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဗိမာန်များဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ하였다။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဒေဝီနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်သော မဟေရှဝရအဖြစ်လည်းကောင်း ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 15

सर्वे देवाः सगंधर्वास्तस्याः सत्येन तोषिताः । ऊचुश्च तौ महात्मानौ धर्मज्ञौ सत्यपंडितौ

သူမ၏ သစ္စာတရားကြောင့် နတ်အားလုံးသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ ပီတိဖြစ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိသူ၊ သစ္စာပညာရှိသော မဟာအတ္တမနှစ်ပါးကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 16

भार्यया सह भद्रं ते वरं वरय सुव्रत । कृकल उवाच । कस्य पुण्यप्रसंगेन तपसश्च सुरोत्तमाः

“သင်တို့အပေါ် ကောင်းကျိုးရှိပါစေ။ ဇနီးနှင့်အတူ၊ သုဝရတ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။” ကೃကလ ပြောသည်– “ဘယ်သူ၏ ကုသိုလ်နှင့် ဆက်နွယ်ခြင်းကြောင့်၊ ဘယ်သို့သော တပဿာကြောင့်၊ အို နတ်အထွတ်အမြတ်တို့၊ နတ်အကောင်းဆုံးတို့ကိုပင် ပီတိဖြစ်/ရရှိစေနိုင်သနည်း?”

Verse 17

सभार्याय वरं दातुं भवंतो हि समागताः । इंद्र उवाच । एषा सती महाभागा सुकला चारुमंगला

“အမှန်တကယ် သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ဇနီးနှင့်အတူ ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးရန် စုဝေးလာကြသည်။” အိန္ဒြာ မိန့်တော်မူသည်– “ဤသီလရှင်မသည် မဟာကံကောင်းသူ၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပပြည့်စုံ၍ မင်္ဂလာအလှတရားများနှင့် ပြည့်ဝ၏။”

Verse 18

अस्याः सत्येन तुष्टाः स्म दातुकामा वरं तव । समासेन तु तत्प्रोक्तं पूर्ववृत्तांतमेव च

သူမ၏ သစ္စာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပီတိဖြစ်၍ သင့်အား ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးလိုကြသည်။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဤသို့ဆိုပြီး၊ ယခင်ဖြစ်ရပ်အကြောင်းလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 19

तस्याश्चरितमाहात्म्यं श्रुत्वा भर्ता स हर्षितः । तया सह स धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः

သူမ၏ အကျင့်အကြံ၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာမင်္ဂလာကို ကြားသိသော် ခင်ပွန်းသည် အလွန်ပီတိဖြစ်၏။ ထိုဓမ္မသတ္တဝါသည် သူမနှင့်အတူ ပီတိကြောင့် မျက်လုံးတုန်ယင်ကာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားလေ၏။

Verse 20

ननाम देवताः सर्वा उवाच च पुनः पुनः । यदि तुष्टा महाभागा त्रयो देवाः सनातनाः

နတ်ဒေဝအားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြပြီး၊ သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောလေ၏– “အနန္တကာလတည်သော နတ်သုံးပါး၊ မဟာဘဂ္ဂဝန်တို့ စိတ်တော်နှစ်သက်ပါက…”

Verse 21

अन्ये च ऋषयः पुण्याः कृपां कृत्वा ममोपरि । जन्मजन्मनि देवानां भक्तिमेवं करोम्यहम्

ထို့ပြင် အခြားသော ပုဏ္ဏရသီများကလည်း ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြု၍ (ဤအာနိသင်ကို ပေးတော်မူကြသည်)– ထို့ကြောင့် မွေးဖွားမှုတိုင်းတွင် နတ်ဒေဝတို့အား ဘက္တိကို ကျွန်ုပ် ကျင့်သုံးမည်။

Verse 22

धर्मसत्यरतिः स्यान्मे भवतां हि प्रसादतः । पश्चाद्धि वैष्णवं लोकं सभार्यश्च पितामहैः

သင်တို့၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၌ ဓမ္မနှင့် သစ္စာကို ချစ်မြတ်နိုးသော စိတ်ဖြစ်ပါစေ; ထို့နောက် ဇနီးနှင့်တကွ၊ ဘိုးဘွားပိတမဟတို့နှင့်တကွ ဝိုင်ෂ္ဏဝလောကကို ရောက်ရှိပါစေ။

Verse 23

गंतुमिच्छाम्यहं देवा यदि तुष्टा महौजसः । देवा ऊचुः । एवमस्तु महाभाग सर्वमेव भविष्यति

“အို နတ်ဒေဝတို့၊ မဟာဩဇာရှိသူတို့ စိတ်တော်နှစ်သက်ပါက ကျွန်ုပ် ထွက်ခွာလိုပါသည်။” နတ်ဒေဝတို့က ပြောကြသည်– “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ၊ မဟာဘဂ္ဂဝန်ရေ; အရာအားလုံး အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။”

Verse 24

पुष्पवृष्टिं ततश्चक्रुस्तयोरुपरि भूपते । जगुर्गीतं महापुण्यं ललितं सुस्वरं ततः

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ သူတို့သည် ထိုနှစ်ဦးအပေါ် ပန်းမိုးရွာစေကြ၏; ထို့နောက် မဟာပုဏ္ဏဖြစ်သော သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုကြ—နူးညံ့လှပ၍ သာယာသော သံစဉ်ဖြင့်။

Verse 25

गंधर्वा गीततत्त्वज्ञा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततो देवाः सगंधर्वाः स्वंस्वं स्थानं नृपोत्तम

ဂီတ၏ အတ္ထတရားကို သိကျွမ်းသော ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် သီဆိုကြ၍ အပ္စရာအစုတို့သည် ကပြကြ၏။ ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်ရေ၊ ဒေဝတားတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ မိမိတို့၏ သာသနာဌာနများသို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။

Verse 26

वरं दत्वा प्रजग्मुस्ते स्तूयमानाः पतिव्रताम् । नारीतीर्थं समाख्यातमन्यत्किंचिद्वदामि ते

ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ပတိဝရတာ မိန်းမမြတ်ကို ချီးမွမ်းသံတော်ဖြင့် ချီးကျူးကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ထို့ကြောင့် “နာရီ-တီရ္ထ” ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထကို ဖော်ပြပြီးပြီ; ယခု သင့်အား အခြားအရာတစ်ခုကို ထပ်မံ ပြောမည်။

Verse 27

एतत्ते सर्वमाख्यातं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । यः शृणोति नरो राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते

အရှင်မင်းကြီးရေ၊ ဤအရာအားလုံးကို အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ပြုအတ္ထကഥာအဖြစ် သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ပြောပြပြီးပြီ။ ဤကို နားထောင်သူ မည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 28

श्रद्धया शृणुते नारी सुकलाख्यानमुत्तमम् । सौभाग्येन तु सत्येन पुत्रपौत्रैर्न मुच्यते

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် စုကလာ၏ အလွန်မြတ်သော အတ္ထကഥာကို နားထောင်သော မိန်းမသည် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိ၏။ အမှန်တကယ်ပင် သားနှင့် မြေးတို့မှ မခွဲခွာ မလျော့နည်းရ။

Verse 29

मोदते धनधान्येन सहभर्त्रा सुखी भवेत् । पतिव्रता भवेत्सा च जन्मजन्मनि नान्यथा

သူမသည် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံကြွယ်ဝမှုကြောင့် ပျော်ရွှင်ကာ ခင်ပွန်းနှင့်အတူ သာယာစွာ နေထိုင်ရ၏။ သူမသည် မွေးဖွားသမျှ မွေးဖွားတိုင်း ပတိဝရတာ ဖြစ်မြဲဖြစ်၏—အခြားမဟုတ်။

Verse 30

ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनधान्यं भवेच्चैव वैश्यगेहे न संशयः

ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၏; က္ෂတ္တရိယသည် အောင်မြင်အနိုင်ရသူ ဖြစ်လာ၏။ ဝိုင်ရှျ၏ အိမ်တွင်လည်း ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ မလွဲမသွေ ရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 31

धर्मज्ञो जायते राजन्सदाचारः सुखी भवेत् । शूद्र सुःखमवाप्नोति पुत्रपौत्रैः प्रवर्धते

အို မင်းကြီး၊ လူသည် ဓမ္မကို သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၏; စဒ္ဒာစာရ (အကျင့်ကောင်း) ကြောင့် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ ဖြစ်၏။ ရှုဒ္ဒရပင်လည်း ချမ်းသာကို ရရှိ၍ သားမြေးတို့ဖြင့် တိုးတက်繁盛၏။

Verse 32

विपुला जायते लक्ष्मीर्धनधान्यैरलंकृता

လက္ခမီအလွန်ပေါများသော စည်းစိမ်ကောင်းကျိုး ပေါ်ပေါက်လာ၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 60

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပာချာန အတွင်းရှိ စုကလာ-ചരిత్ర အကြောင်း ဆဋ္ဌိမ အধ্যာယ (၆၀) သည် ပြီးဆုံး၏။