Adhyaya 6

Verse 1

सूत उवाच । कश्यपस्य च भार्यान्या दनुर्नाम तपस्विनी । पुत्रशोकेन संतप्ता संप्राप्ता दितिमंदिरम्

စူတက ပြောသည်– ကശ്യပ၏ တပဿာကျင့်သော ဇနီး ဒနုသည် သားအပေါ် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် စိတ်ပူပန်လျက် ဒိတီ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 2

रोदमाना प्रणम्यैव पादपद्मयुगं तदा । दुःखेन महता प्राप्ता दितिस्तां प्रत्यबोधयत्

ထို့နောက် သူမသည် မျက်ရည်ကျလျက် ထိုကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။ ကြီးမားသောဒုက္ခဖြင့် ရောက်လာသူမကို ဒိတီက သက်သာစေ하였다။

Verse 3

दितिरुवाच । तवैव हि महाभागे किमिदं रोदकारणम् । पुत्रिण्यश्चैकपुत्रेण लोके नार्यो भवंति वै

ဒိတီက ဆိုသည်– “အို မဟာကံကောင်းသူမ၊ သင်၏ ငိုကြွေးခြင်းအကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း။ လောက၌ သားရှိသော မိန်းမသည် သားတစ်ယောက်သာရှိစေကာမူ မင်္ဂလာရှိသူဟု သတ်မှတ်ကြသည်။”

Verse 4

भवती शतपुत्राणां गुणिनामपि भामिनि । माता त्वमसि कल्याणि शुंभादीनां महात्मनाम्

အို စိတ်အားထက်သန်သော မိန်းမရေ၊ သင်သည် ဂုဏ်သီလပြည့်စုံသော သားတစ်ရာ၏ မိခင်ဖြစ်သည်။ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်သည် ရှုမ္ဘ စသည့် မဟာအတ္တမများ၏ မိခင်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 5

कस्माद्दुःखं त्वया प्राप्तमेतन्मे कारणं वद । हिरण्यकशिपू राजा हिरण्याक्षो महाबलः

“မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် သင်သည် ဤဒုက္ခကို ရရှိလာသနည်း။ အကြောင်းရင်းကို ငါ့အား ပြောပါ။ (သင်က) မင်း ဟိရဏ္ယကသိပု နှင့် အလွန်အင်အားကြီး ဟိရဏ္ယာක්ෂ ကို ဆိုလိုသည်။”

Verse 6

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे देवासुरे दितिविलापोनाम षष्ठोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍတွင်၊ ဒေဝနှင့် အသူရ အခန်းကဏ္ဍအတွင်းရှိ “ဒိတီ၏ ငိုကြွေးခြင်း” ဟု အမည်ရသော ဆဋ္ဌမ အခန်းသည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 7

आख्याहि कारणं सर्वं यस्माद्रोदिषि सांप्रतम् । एवमाभाष्य तां देवीं विरराम मनस्विनी

“ယခုအခါ သင်ငိုနေသည့် အကြောင်းရင်းအားလုံးကို ပြောပြပါ။” ထိုသို့ နတ်သမီးကို မိန့်ဆိုပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မိန်းမသည် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

Verse 8

दनुरुवाच । पश्य पश्य महाभागे सपत्न्याश्च मनोरथम् । परिपूर्णं कृतं तेन देवदेवेन चक्रिणा

ဒနုက ပြောသည်– “ကြည့်လော့ ကြည့်လော့၊ ကံကောင်းသူရေ။ သင်၏ စပတ္နီ၏ ဆန္ဒကို ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ စက်ရကိုင်တော် သခင်ကြီးက ပြည့်စုံအောင် ပြုတော်မူပြီးပြီ။”

Verse 9

यथापूर्वं वरो दत्तो ह्यदित्यै देवि विष्णुना । तथेदानीं च पुत्राय तस्या दत्तो वरो महान्

အို နတ်သမီးရေ။ ယခင်က ဗိဿဏုသည် အဒိတိအား ဝရကို ပေးတော်မူသကဲ့သို့ ယခုလည်း သူမ၏ သားအား မဟာဝရကို ပေးတော်မူလေပြီ။

Verse 10

कश्यपाद्विश्रुतो जातस्त्रैलोक्यपालकः सुतः । इंद्रत्वं तस्य वै दत्तं तव पुत्राद्विहृत्य च

ကശ്യပမှ ထင်ရှားသော သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ သုံးလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်၏။ ထိုသူအား အင်ဒြာမင်းအာဏာကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ သင်၏ သားတော်ထံမှလည်း ထိုရာထူးကို ဖယ်ရှားယူခဲ့သည်။

Verse 11

मनोरथैस्तु संपूर्णा अदितिः सुखवर्द्धिनी । कनीयान्वसुदत्तश्च तस्याः पुत्रश्च संप्रति

ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသော အဒိတီသည် မနောရథတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသွား၏။ ယခုအခါ သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားတော်မှာ ဝသုဒတ္တ ဖြစ်သည်။

Verse 12

ऐंद्रं पदं सुदुष्प्राप्यं देवैः सार्द्धं भुनक्ति च । दितिरुवाच । कस्मात्पदात्परिभ्रष्टो मम पुत्रो महामतिः

အင်ဒြာ၏ ရာထူးသည် ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ထိုရာထူးကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ထိုအာနုභာဝကို ခံစားလျက်ရှိ၏။ ဒိတီက ဆိုသည်– “ငါ၏ မဟာဉာဏ်ရှိသော သားတော်သည် မည်သည့်ရာထူးမှ ကျဆင်းသနည်း?”

Verse 13

अन्ये च दानवा दैत्यास्तेजोभ्रष्टाः कथं सखे । तस्य त्वं कारणं ब्रूहि विस्तरेण यशस्विनि

ထို့ပြင် မိတ်ဆွေ၊ အခြား ဒာနဝနှင့် ဒೈတျတို့သည် မည်သို့ တေဇောဓာတ် ပျောက်ကွယ်သွားကြသနည်း။ ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသူမ၊ ထိုအကြောင်းရင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 14

तामाभाष्य दितिर्वाक्यं विरराम सुदुःखिता । दनुरुवाच । देवाश्च दानवाः सर्वे सक्रोधाः संगरं गताः

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ဒိတီသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲ၍ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ဒနုက ဆိုသည်– “ဒေဝတော်အားလုံးနှင့် ဒာနဝအားလုံးသည် ကရုဏာမဲ့သော ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီ”။

Verse 15

तत्र युद्धं महज्जातं दैत्यसंक्षयकारकम् । देवैश्च विष्णुना युद्धे मम पुत्रा निपातिताः

ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြီးမားသော စစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်၍ ဒိုင်တျများ ပျက်စီးရာ အကြောင်းဖြစ်၏။ ထိုစစ်တွင် နတ်တို့နှင့် ဗိဿဏု၏ လက်ဖြင့် ငါ၏ သားတို့ ကျဆုံးကြ၏။

Verse 16

तथैव तव पुत्रास्ते देवदेवेन चक्रिणा । वने गतान्यथा सिंहो द्रावयेत्स्वेन तेजसा

ထိုနည်းတူပင်၊ သင်၏ သားတို့လည်း နတ်တို့၏ နတ်တော်၊ စက်ရကိုင်သော အရှင်သည် တောထဲသို့ ဝင်ရောက်သော် သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုက်၏—ကိုယ်ပိုင်တေဇဖြင့် ခြင်္သေ့က အခြားသတ္တဝါတို့ကို ထွက်ပြေးစေသကဲ့သို့။

Verse 17

तथा ते मामकाः पुत्रा निहताः शङ्खपाणिना । कालनेमिमुखं सैन्यं दुर्जयं ससुरासुरैः

ထိုနည်းတူ ငါ၏ သားတို့သည် သင်္ခကိုင်သော အရှင်၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ ကာလနေမိ ဦးဆောင်သော စစ်တပ်သည် နတ်နှင့် အသူရတို့အတွက်တောင် မအနိုင်ယူနိုင်သည့်အရာဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးသွား၏။

Verse 18

नाशितं मर्दितं सर्वं द्रावितं विकलीकृतम् । स्वैरर्चिभिर्यथा वह्निस्तृणानि ज्वालयेद्वने

အရာအားလုံး ပျက်စီး၍ ချေမွေ့ခံရကာ ပြိုကွဲလွင့်စင်သွားပြီး အားနည်းအကူအညီမဲ့အဖြစ်သို့ ကျရောက်၏—တောထဲ၌ မီးသည် ကိုယ်ပိုင်မီးလျှံများဖြင့် ခြောက်သွေ့မြက်ပင်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့။

Verse 19

तथा दैत्यगणान्सर्वान्निर्दहत्येव केशवः । मम पुत्रा मृता देवि बहुशस्तव नंदनाः

ထိုနည်းတူ ကေရှဝသည် ဒာနဝအစုအဖွဲ့ အားလုံးကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေ၍ ပြာဖြစ်စေ၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်၏ သား၏ လက်ဖြင့် ငါ၏ သားတို့သည် အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ကြ၏။

Verse 20

वह्निं प्राप्य यथा सर्वे शलभा यांति संक्षयम् । तथा ते दानवाः सर्वे हरिं प्राप्य क्षयं गताः

မီးကိုရောက်သလို ပိုးဖလံအားလုံး ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့၊ ဟရီကိုတွေ့ကြုံသော် ဒါနဝအားလုံးလည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 21

एवमेतं हि वृत्तांतं दितिः शुश्राव दारुणम् । दितिरुवाच । वज्रपातोपमं भद्रे वदस्येवं कथं मम

ဤကြောက်မက်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသိပြီးနောက် ဒိတီသည် တုန်လှုပ်သွား၏။ ဒိတီက “ချစ်သူရေ၊ သင်၏စကားသည် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ငါ့နှလုံးကို ထိခိုက်စေသည်—ငါ့အား အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြောနိုင်သနည်း” ဟု ဆို၏။

Verse 22

एवमाभाष्य तां देवी मूर्च्छिता निपपात ह । हा हा कष्टमिदं जातं बहुदुःखं प्रतापकम्

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ဒေဝီသည် မူးလဲ၍ လဲကျသွား၏။ “အို အို! ဤသည် အလွန်ခက်ခဲသော အဖြစ်ပေတည်း—အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုကို ဆောင်လာသော စမ်းသပ်မှု” ဟု ငိုကြွေး၏။

Verse 23

रुरोद करुणं साथ पुत्रशोकसुपीडिता । तां दृष्ट्वा स मुनिश्रेष्ठ उवाच वचनं शुभम्

သားအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် အလွန်ပင်နှိပ်စက်ခံရ၍ သူမသည် ကရုဏာဖြင့် ငိုကြွေးလေ၏။ ထိုအခြေအနေကို မြင်သော မုနိအထွဋ်အမြတ်သည် မင်္ဂလာရှိသော သက်သာစေသည့် စကားကို ဆို၏။

Verse 24

मा रोदिषि च भद्रं ते नैवं शोचंति त्वद्विधाः । सत्ववंतो महाभागे लोभमोहेन वर्जिताः

မငိုပါနှင့်၊ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ သင်ကဲ့သို့သူတို့သည် ဤသို့ မပူဆွေးကြ; စတ္တဝရှိသော မြင့်မြတ်သူတို့သည် လောဘနှင့် မောဟကို စွန့်လွှတ်ထားကြ၏။

Verse 25

कस्य पुत्रा हि संसारे कस्य देवी सुबांधवाः । नास्तिकस्येह केनापि तत्सर्वं श्रूयतां प्रिये

ဤလောက၌ မည်သူ၏သားသမီးများနည်း၊ မည်သူ၏ မိတ်ဆွေကောင်းသော ဇနီးနည်း။ ယုံကြည်မှုမရှိသူအတွက် ဤနေရာ၌ အရာအားလုံးသည် အမှန်တကယ် မိမိပိုင်မဟုတ်—ချစ်သူရေ၊ အားလုံးကို နားထောင်လော့။

Verse 26

दक्षस्यापि सुता यूयं सुन्दर्यश्चैव मामकाः । भवतीनामहं भर्ता कामनापूरकः शुभे

သင်တို့သည် ဒက္ခ၏ သမီးများအမှန်ပင်ဖြစ်၍ လှပကြသကဲ့သို့ ငါ၏သူများလည်းဖြစ်ကြသည်။ မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ငါသည် သင်တို့၏ ခင်ပွန်း၊ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 27

योजकः पालकश्चैव रक्षकोस्मि वरानने । कस्माद्वैरं कृतं क्रूरैरसुरैरजितात्मभिः

မျက်နှာလှသူရေ၊ ငါသည် စီမံသူ၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ ကာကွယ်သူ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အနိုင်မရသောစိတ်ရှိသည့် ကြမ်းတမ်းသော အဆုရာတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ရန်ငြိုးကို တည်ဆောက်ကြသနည်း။

Verse 28

तव पुत्रा महाभागे सत्यधर्मविवर्जिताः । तेन दोषेण ते सर्वे तव दोषेण वै शुभे

ကံကောင်းမြင့်သူရေ၊ သင်၏သားများသည် သစ္စာနှင့် ဓမ္မမှ ကင်းလွတ်နေကြသည်။ ထိုအပြစ်ကြောင့် သူတို့အားလုံး အပြစ်တင်ခံရသည်—မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ အမှန်တကယ် သင်၏အပြစ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 29

निहता वासुदेवेन दैवतैस्तु निपातिताः । तस्माच्छोको न कर्तव्यः सत्यमोक्षविनाशनः

သူတို့ကို ဝါစုဒေဝက သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ဒေဝတများကလည်း လဲကျစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်းနည်းမနေပါနှင့်—ဝမ်းနည်းခြင်းသည် မောက္ခကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 30

शोको हि नाशयेत्पुण्यं क्षयात्पुण्यस्य नश्यति । तस्माच्छोकं परित्यज विघ्नरूपं वरानने

ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ကုသိုလ်ကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးတတ်၏; ကုသိုလ် လျော့နည်းသော် ကုသိုလ်သည် ပျက်စီးသွား၏။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာလှသူမ၊ အတားအဆီးသဘောရှိသော ဝမ်းနည်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်လော့။

Verse 31

आत्मदोषप्रभावेण दानवा मरणं गताः । देवा निमित्तभूताश्च नाशिताः स्वेन कर्मणा

ကိုယ့်အပြစ်အနာအဆာ၏ အာနိသင်ကြောင့် ဒာနဝတို့သည် သေမင်းသို့ ရောက်ကြ၏; ဒေဝတို့သည် အကြောင်းအရာအဖြစ်သာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ့်ကံကြောင့် ကိုယ်တိုင်ပင် ပျက်စီးကြ၏။

Verse 32

एवं ज्ञात्वा महाभागे समागच्छ सुखं प्रति । एवमुक्त्वा महायोगी तां प्रियां दुःखभागिनीम्

“ဤသို့ သိပြီးနောက် မဟာကံကောင်းသူမ၊ သုခသို့ လှမ်းလာလော့။” ဟုဆိုကာ မဟာယောဂီသည် ဒုက္ခကို မျှဝေခံရသော မိမိချစ်သူမကို မိန့်ကြား၏။

Verse 33

विषादाच्च निवृत्तोसौ विरराम महामतिः

ထို့နောက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ပြန်လှည့်လာကာ၊ ဉာဏ်ကြီးသူမဟာမတိသည် ရပ်တန့်၍ ငြိမ်သက်သို့ ရောက်၏။