Adhyaya 57

Verse 1

विष्णुरुवाच । क्रीडा सतीरूप धरा प्रभूत्वा गेहं गता चारु पतिव्रतायाः । तामागतां सत्यस्वरूपयुक्ता सा सादरं वाक्यमुवाच धन्या

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်—လီလာကစားသဘောဖြင့် စတီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်ကာ မြေမိခင်သည် မိမိ၏ အာဏာတန်ခိုးကို ပြသလျက် လှပ၍ ပတိဗြတာဖြစ်သော ဇနီး၏ အိမ်သို့ သွား하였다။ သူမ ရောက်လာသောအခါ သစ္စာ၏ သဘောတရားနှင့် ပြည့်စုံသော ကံမြင့်မိန်းမသည် လေးစားစွာ ဤစကားကို ဆို하였다။

Verse 2

वाक्यैः सुपुण्यैः परिपूजिता सा उवाच क्रीडा सुकलां विहस्य । मायानुगं विश्वविमोहनं सती प्रत्युत्तरं सत्यप्रमेयुक्तम्

အလွန်ပုဏ္ဏမင်္ဂလာရှိသော စကားများဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရပြီးနောက် သူမသည် လီလာကစားသဘောဖြင့် ပြုံးလျက် သုကလာအား ဆို하였다။ ထို့နောက် သီလသန့်ရှင်းသော စတီသည်—မာယာ၏ နောက်လိုက်၍ ကမ္ဘာကို မောဟစေသူအား ရည်ညွှန်းကာ—သစ္စာအပေါ် အခြေခံသည့် အဖြေကို ပြန်လည်ပေး하였다။

Verse 3

ममापि भर्ता प्रबलो गुणज्ञो धीरः सविद्यो महिमाप्रयुक्तः । त्यक्त्वा गतः पापतरांसुपुण्यो मामेव नाथः शृणु पुण्यकीर्तिः

ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းလည်း အင်အားကြီး၍ သီလဂုဏ်ကိုသိမြင်သူ၊ တည်ငြိမ်၍ ပညာရှိကာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မဟာတန်ခိုးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျွန်မကို စွန့်ပစ်၍ ပုဏ္ဏဝန်သူသည် ပိုမိုအပြစ်ကြီးသူတို့အလယ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ အို နာထာ၊ ကြားနာပါ—အို ပုဏ္ဏကီရ్తိရှိသူ—သူပင် ကျွန်မ၏ ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 4

वाक्यैस्तु पुण्यैरबलास्वभावादाकर्ण्य सर्वं सुकला समुक्तम् । संशुद्धभावां च विचिंत्य चाह कस्माद्गतः सुंदरि तेऽद्य नाथः

သုကလာ ပြောခဲ့သမျှ—မိန်းမသဘော၏ ရိုးသားသဘောဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ကုသိုလ်ပြည့်စကားများ—အားလုံးကို ကြားပြီး (သူမ) သူမ၏ သန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကို စဉ်းစားကာ ပြောသည်– “အို လှပသူ၊ ယနေ့ သင်၏ နာထာသည် အဘယ်ကြောင့် ထွက်ခွာသနည်း?”

Verse 5

विहाय ते रूपमतीव सत्यमाचक्ष्व सर्वं भवती सुभर्तुः । ध्यानोपयुक्ता सकलं करोति सखीस्वरूपा गृहमागता मे

သင်၏ အလှအပကို ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး သင်၏ ကောင်းမြတ်သော ခင်ပွန်းအကြောင်း အားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပါ။ ဓျာနာတွင် စိတ်တည်မြဲလျှင် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်အောင်မြင်နိုင်သည်။ သင်သည် မိတ်ဆွေမ၏ ပုံစံဖြင့် ကျွန်မအိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 6

क्रीडा बभाषे शृणु सत्यमेतं चरित्रभावं मम भर्त्तुरस्य । अहं प्रिये यस्य सदैव युक्ता यमिच्छते तं प्रतिसांत्वयामि

ကရီးဍာက ပြောသည်– “နားထောင်ပါ—ဤသည်ပင် အမှန်တရားဖြစ်သည်။ ကျွန်မ၏ခင်ပွန်း၏ အကျင့်နှင့် စိတ်သဘောသည် ဤသို့ဖြစ်၍၊ အို ချစ်သူ၊ သူအမြဲတမ်း ချိတ်ဆက်နေသူ မည်သူမဆို ကျွန်မလည်း ထိုသူနှင့်ပင် သစ္စာတည်နေသည်။ သူလိုချင်သူ မည်သူမဆို ကျွန်မက လှုံ့ဆော်လျော့ပျော့စေ၍ ပြန်လည်သင့်မြတ်အောင် လုပ်ပေးသည်။”

Verse 7

कर्तुः सुपुण्यं वचनं सुभर्तुर्ध्यानोपयुक्ता सकलं करोमि । एकांतशीला सगुणानुरूपा शुश्रूषयैकस्तमिहैव देवि

အို ဒေဝီ၊ ကျွန်မ၏ အရှင်—ကျွန်မ၏ ကောင်းမြတ်သော ခင်ပွန်း—၏ အလွန်ကုသိုလ်ပြည့် အမိန့်ကို ဓျာနာတွင် စိတ်တည်မြဲကာ အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ပါသည်။ တိတ်ဆိတ်သီးသန့်နေထိုင်၍ သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ကိုက်ညီစွာ နေကာ ဤနေရာ၌ပင် သူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ဝတ်ပြုစေဝန်ထမ်းပါသည်။

Verse 8

मम पूर्व विपाकोऽयं संप्रत्येव प्रवर्तते । यतस्त्यक्त्वा गतो भर्त्ता मामेवं मंदभागिनीम्

ဤသည်မှာ ကျွန်မ၏ အတိတ်က ကမ္မ၏ အကျိုးဆက်ပင် ဖြစ်၍ ယခုတင်ပင် အကျိုးပေါ်လာနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းသည် ဤကံမကောင်းသော ကျွန်မကို စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 9

सखे न धारये जीवं स्वकीय कायमेव च । पत्याहीनाः कथं नार्यः सुजीवंति च निर्घृणाः

အို မိတ်ဆွေ၊ ယခုကျွန်မသည် အသက်ကိုတောင် မထိန်းနိုင်တော့၊ ကိုယ်ခန္ဓာကိုတောင် မထမ်းနိုင်တော့ပါ။ ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမများသည် ဘယ်လိုအသက်ရှင်နိုင်မလဲ—ကံကြမ္မာက အလွန်ရက်စက်လှသည်။

Verse 10

रूपशृंगारसौभाग्यं सुखं संपच्च नान्यथा । नारीणां हि महाभागो भर्ता शास्त्रेषु गीयते

အလှအပ၊ အလှဆင်ခြယ်မှု၊ ကံကောင်းခြင်း၊ ချမ်းသာသုခနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ—ဤအရာတို့သာ မိန်းမတို့၏ အမှန်တကယ်သော အပိုင်ဟု ဆိုကြသည်။ သာသနာကျမ်းများတွင် ခင်ပွန်းကို မိန်းမတို့၏ မဟာကံကောင်းခြင်းဟု ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 11

तया सर्वं समाकर्ण्य यदुक्तं क्रीडया तदा । सत्यभावं विदित्वा सा मेने संभाषितं तदा

ထိုအခါ အပျော်အပါးအဖြစ် ပြောခဲ့သမျှကို အကုန်ကြားပြီးနောက်၊ သူမသည် အမှန်တကယ်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်ကာ ထိုစကားကို ထိုချိန်ကတည်းက စစ်မှန်သော ဝါစနာဟု ယူဆ하였다။

Verse 12

विश्वस्ता सा महाभागा सुकला पतिदेवता । तामुवाच पुनः सर्वमात्मचेष्टानुगं वचः

ယုံကြည်သက်ဝင်၍ ကံကောင်းသော စုကလာ—ခင်ပွန်းကို ပတိဒေဝတာအဖြစ် ကိုးကွယ်သူ—အား သူသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လုပ်ရပ်တို့နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီသော စကားများဖြင့် ထပ်မံ ပြောကြား하였다။

Verse 13

समासेन समाख्यातं पूर्ववृत्तांतमात्मनः । यथा भर्ता गतो यात्रां पुण्यसाधनतत्परः

အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ကျွန်မ၏ အတိတ်အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်—ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းသည် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာ ရရှိစေရန် တီရ္ထ ဘုရားဖူးခရီးသို့ ထွက်ခွာသွားပုံကို။

Verse 14

आत्मदुःखं सुसत्यं च तप एव मनस्विनि । बोधिता क्रीडया सा तु समाश्वास्य पतिव्रता

“ကိုယ့်ဒုက္ခ၊ အမှန်တရားပြောဆိုခြင်းနှင့် တပဿာ—ဤတို့ပင် လမ်းဖြစ်သည်၊ စိတ်ခိုင်မာသော မိန်းမရေ။” ထိုသို့ (ကစားသလို) သင်ကြားပြီးနောက် ပတိဝ္ရတာ ဇနီးသည် သူ့ကို သက်သာစေကာ ယုံကြည်အားပေး하였다။

Verse 15

सूत उवाच । एकदा तु तया प्रोक्तं क्रीडया सुकलां प्रति । सखे पश्य वनं सौम्यं दिव्यवृक्षैरलंकृतम्

စူတက ပြောသည်—တစ်ခါတစ်ရံ သူမသည် ကစားသလို စုကလာအား “မိတ်ဆွေမ၊ ဒီလှပသော တောကိုကြည့်ပါ၊ ဒိဗ္ဗ သစ်ပင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 16

तत्र तीर्थं परं पुण्यमस्ति पातकनाशनम् । नानावल्लीवितानैश्च सुपुष्पैः परिशोभितम्

အဲဒီမှာ အလွန်ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော တီရ္ထ တစ်ခုရှိပြီး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ လျားလျားဝလ္လီအမိုးများနှင့် လှပသော ပန်းများဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 17

आवाभ्यामपि गंतव्यं पुण्यहेतोर्वरानने । समाकर्ण्य तया सार्द्धं सुकला मायया तदा

“မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ ကုသိုလ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ယောက်လည်း အဲဒီကို သွားရမည်” ဟု ဆိုသည်။ ထိုစကားကို ကြားပြီး စုကလာသည် မာယာအင်အားဖြင့် သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါသွား하였다။

Verse 18

प्रविवेश वनं दिव्यं नंदनोपममेव सा । सर्वर्तुकुसुमोपेतं कोकिलाशतनादितम्

သူမသည် နန္ဒနဥယျာဉ်နှင့်တူသော အလွန်အံ့ဩဖွယ် ကောင်းကင်ဘုံဆန်သော တောတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ရာသီတိုင်းပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး ကုကီလာငှက်ရာချီ၏ သံကွဲကွဲလေးများဖြင့် တောလုံးလုံး တုန်လှုပ်လျက်ရှိသည်။

Verse 19

गीयमानं सुमधुरैर्नादैर्मधुकरैरपि । कूजद्भिः पक्षिभिः पुण्यैः पुण्यध्वनिसमाकुलम्

ထိုတောသည် အလွန်ချိုမြိန်သော သံလှိုင်းများဖြင့် တုန်လှုပ်လျက်ရှိပြီး ပျားများတောင် သီဆိုသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထို့ပြင် အရပ်ရပ်မှ ကူးကူးမြည်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော ငှက်တို့၏ မင်္ဂလာသံများကြောင့် ပုဏ္ဏသံလှိုင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 20

चंदनादिकवृक्षैश्च सौरभैश्च विराजितम् । सर्वभोगैः सुसंपूर्णं माधव्या माधवेन वै

ထိုတောသည် စန္ဒနပင်တို့နှင့် အခြားအနံ့သာပင်များကြောင့်လည်းကောင်း၊ မွှေးရနံ့ချိုမြိန်မှုကြောင့်လည်းကောင်း တင့်တယ်လှပနေသည်။ အပျော်အပါးအလုံးစုံဖြင့် ပြည့်စုံပြီး—အမှန်တကယ် မာဓဝီသည် မာဓဝနှင့်အတူ ထိုသို့ဖြစ်စေခဲ့သည်။

Verse 21

रचितं मोहनायैव सुकलायाश्च कारणात् । तया सार्धं प्रविष्टा सा तद्वनं सर्वभावनम्

ထိုတောကို စိတ်ကိုမောဟစေဖို့သာ ရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားပြီး၊ စုကလာကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမနှင့်အတူ ထိုအရာအားလုံးကို ပျော်ရွှင်စေပြီး စွဲမက်စေသော တောထဲသို့ သူမ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 22

ददर्श सौख्यदं पुण्यं मायाभावं न विंदति । वीक्षमाणा वनं दिव्यं तया सह जनेश्वर

သူသည် ပုဏ္ဏသန့်ရှင်း၍ ချမ်းသာပေးသော ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရပြီး မာယာဆန်သော အခြေအနေတစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့မိခဲ့။ ထိုကောင်းကင်ဘုံဆန်သော တောကို ကြည့်ရှုလျက် လူတို့၏အရှင်သည် သူမနှင့်အတူ သွားလေသည်။

Verse 23

शक्रोपि चाभ्ययात्तत्र देवमूर्तिविराजितः । तया दूत्या समं प्राप्तः कामस्तत्र समागतः

ထိုနေရာ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ဒေဝရုပ်အလင်းတောက်ပစွာ ရောက်လာ၏။ ထိုမိန်းမတမန်နှင့်အတူ ကာမဒေဝလည်း ထိုအရပ်သို့ ရောက်နှင့်လာ၏။

Verse 24

सर्वभोगपतिर्भूत्वा कामलीलासमाकुलः । काममाह समाभाष्य एषा सा सुकुला गता

အပျော်အပါးအလုံးစုံ၏ အရှင်ဖြစ်လာ၍ ကာမလီလာ၌ အပြည့်အဝ မူးမောနေသဖြင့်၊ ကာမဒေဝကို ခေါ်ဆိုကာ “အမျိုးကောင်းသမီး စုကူလာ သွားနှင့်ပြီ” ဟု ဆို၏။

Verse 25

प्रहरस्व महाभाग क्रीडायाः पुरतः स्थिताम् । मायां कृत्वा समानीता क्रीडया तव संनिधौ

အို မဟာဘဂါ! ကရီးဍာ၏ ရှေ့၌ ရပ်နေသူမကို ထိုးနှက်လော့။ မာယာကို ပြုလုပ်၍ ကရီးဍာက သူမကို သင်၏ အနီးသို့ ကစားလီလာဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 26

पौरुषं दर्शयाद्यैव यद्यस्ति कुरु निश्चितम् । काम उवाच । आत्मरूपं दर्शयस्व चतुरं लीलयान्वितम्

ယနေ့တင်ပင် သင်၏ ပုရုသသတ္တိကို ပြလော့—ရှိလျှင် သေချာဆုံးဖြတ်၍ လုပ်ဆောင်လော့။ ကာမဒေဝက ဆိုသည်—“သင်၏ အမှန်ရုပ်ကို ဖော်ပြလော့၊ လိမ္မာကျွမ်းကျင်၍ လီလာကစားရသနှင့် ပြည့်စုံသောရုပ်ကို”။

Verse 27

येनाहं प्रहराम्येतां पंचबाणैः सहस्रदृक् । इंद्र उवाच । क्वास्ते ते पौरुषं मूढ येन लोकं विडंबसे

“ငါသည် ဤသူမကို ပဉ္စဗာဏဖြင့် ထိုးနှက်မည်” ဟု မျက်တစ်ထောင်ရှိသူက ဆို၏။ အိန္ဒြာက ဆိုသည်—“အို မိုက်သူ! လောကကို အပြောင်အပျက်လုပ်စေသော သင်၏ ပုရုသသတ္တိသည် ဘယ်မှာနည်း?”

Verse 28

ममाधारपरोभूत्वा योद्धुमिच्छसि सांप्रतम् । काम उवाच । तेनापि देवदेवेन महादेवेन शूलिना

ငါ၏အကူအညီကို ရယူပြီးနောက် ယခု သင် တိုက်ခိုက်လိုသည်။ ကာမဒေဝက ဆိုသည်။ နတ်တို့သခင်၊ မျှံတံကိုကိုင်ဆောင်သော မဟာဒေဝကပင်လျှင်...

Verse 29

पूर्वमेव हृतं रूपं ममकायो न विद्यते । इच्छाम्यहं यदा नारीं हंतुं शृणुष्व सांप्रतम्

ငါ့ရုပ်အဆင်းသည် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီ၊ ငါ့၌ ကိုယ်ခန္ဓာမရှိတော့ပါ။ သို့သော် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ငါလွှမ်းမိုးလိုသောအခါ ယခု နားထောင်လော့။

Verse 30

पुंसां कायं समाश्रित्य आत्मरूपं प्रदर्शये । पुमांसं वा सहस्राक्ष नार्याः कार्यं समाश्रये

ယောက်ျား၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှီပြု၍ ငါ့ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသ၏။ သို့တည်းမဟုတ် အို မျက်လုံးတစ်ထောင်ရှိသော အရှင်၊ ယောက်ျားကို အမှီပြု၍ မိန်းမနှင့်ဆိုင်သော အလုပ်ကို ငါလုပ်၏။

Verse 31

पूर्वदृष्टा यदा नारी तामेव परिचिंतयेत् । चिंत्यमानस्य पुंसस्तु नार्यारूपं पुनःपुनः

ယောက်ျားသည် မိန်းမကို ယခင်က မြင်ဖူးသောအခါ၊ ထိုမိန်းမကိုသာ အောက်မေ့တတ်၏။ ထိုသို့ တွေးတောနေသော ယောက်ျား၌ မိန်းမ၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာတတ်၏။

Verse 32

अदृष्टं तु समाश्रित्य पुंसमुन्मादयाम्यहम् । तथाप्युन्मादयाम्येवं नारीरूपं न संशयः

မမြင်နိုင်သော (ကံတရား) ကို အမှီပြု၍ ယောက်ျားကို ရူးသွပ်စေ၏။ ထိုနည်းတူစွာ မိန်းမ၏ ရုပ်အဆင်းအားဖြင့်လည်း သူ့ကို ရူးသွပ်စေသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိ။

Verse 33

संस्मरणात्स्मरो नाम मम जातं सुरेश्वर । तां दृष्ट्वा तादृशोरंग वस्तुरूपं समाश्रये

အို နတ်တို့၏ အရှင်တော်၊ သတိရခြင်းသာဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ ‘စမရ’ (ကာမဆန္ဒ) ဟူသောအရာ ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။ သူမကို မြင်လျှင်၊ အို မြွေကာယရှိသူ၊ အမှန်တရား၏ စစ်မှန်သော သဘာဝထံ၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။

Verse 34

आत्मतेजः प्रकाशेन बाध्यबाधकतां व्रजेत् । नारीरूपं समाश्रित्य धीरं पुरुषं प्रमोहयेत्

ကိုယ်ပိုင်အတွင်းတန်ခိုး၏ အလင်းရောင်ဖြင့် မချုပ်နှောင်ရ၊ မချုပ်နှောင်စေသော အခြေအနေသို့ ရောက်နိုင်သော်လည်း၊ မိန်းမရုပ်ကို အားကိုးယူလျှင် တည်ကြည်သော ယောက်ျားကိုပင် မောဟဖြင့် မူးမောစေနိုင်သည်။

Verse 35

पुरुषं तु समाश्रित्य भावयामि सुयोषितम् । रूपहीनोस्मि हे इंद्र अस्मद्रूपं समाश्रयेत्

ယောက်ျားကို အားကိုး၍ ကျွန်ုပ်သည် သီလကောင်းသော မိန်းမ (သုယောသိတာ) ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အို အိန္ဒြာ၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလှမရှိသူ; သူမက ကျွန်ုပ်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူပါစေ။

Verse 36

तवरूपं समाश्रित्य तां साधये यथेप्सिताम् । एवमुक्त्वा स देवेंद्रं कायं तस्य महात्मनः

“သင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူ၍ သူမ၏ အလိုတော်အတိုင်း တိတိကျကျ ပြီးမြောက်စေမည်” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ သူသည် ဒေဝိန္ဒြာထံ သွားကာ ထို မဟာတ္မာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 37

सखासौ माधवस्यापि समाश्रित्य सुमायुधः

ထို စုမာယုဓသည် မာဓဝကို မိတ်ဆွေဟု ယူဆ၍ သူ့ထံ ခိုလှုံကာ၊

Verse 38

तामेव हंतुं कुसुमायुधोपि साध्वीं सुपुण्यां कृकलस्य भार्याम् । समुत्सुकस्तिष्ठति बाणलक्षं तस्याश्च कायं नयनैर्विलोक्य

သီလနှင့်ပြည့်စုံသော ကရိကလ၏ဇနီးသည်ကို ကာမဒေဝနတ်မင်းသည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူမအား မြှားဖြင့်ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ပြင်နေလေသည်။

Verse 57

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे सप्तपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ပဒုမပူရာဏ်ကျမ်း၊ ဘူမိခဏ္ဍ၊ ဝေနဇာတ်လမ်းမှ သုကလာ၏ အကြောင်းအရာပါရှိသော ၅၇ ခန်းမြောက် အခန်းပြီးဆုံး၏။