Adhyaya 54

Verse 1

विष्णुरुवाच । एवमुक्ता गता दूती तया सुकलया तदा । समासेन सुसंप्रोक्तमवधार्य पुरंदरः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– ထိုသို့ ပြောဆိုခံရပြီးနောက် သံတမန်မသည် ထိုအချိန်၌ စုကလာနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) သည် အကျဉ်းချုပ်၍ ရှင်းလင်းစွာ ပြောထားသမျှကို နားလည်သိမ်းဆည်းလေ၏။

Verse 2

तदर्थं भाषितं तस्याः सत्यधर्मसमन्वितम् । आलोच्य साहसं धैर्यं ज्ञानमेव पुरंदरः

သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပြောဆိုထားပြီး သစ္စာနှင့် ဓမ္မတရားဖြင့် ပြည့်ဝသော စကားများကို စဉ်းစားသုံးသပ်ကာ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) သည် သူမထဲ၌ ရဲရင့်မှု၊ တည်ကြည်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာသာကို မြင်သိလေ၏။

Verse 3

ईदृशं हि वदेत्का हि नारी भूत्वा महीतले । योगरूपं सुसंशिष्टं न्यायोदैः क्षालितं वचः

မြေပြင်ပေါ်တွင် မိန်းမဖြစ်နေ၍ မည်သူက ထိုသို့ ပြောနိုင်မည်နည်း။ ယောဂရূপဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၍ ကောင်းစွာ သင်ကြားထားပြီး တရားမျှတသော အကြောင်းပြချက်၏ ရေဖြင့် သန့်စင်ထားသော စကားများပင်။

Verse 4

पवित्रेयं महाभागा सत्यरूपा न संशयः । त्रैलोक्यस्य समस्तस्य धुरं धर्तुं भवेत्क्षमा

အို မဟာဘဂါ မိန်းမမြတ်၊ ဤအရာသည် သန့်စင်ပေးသောအရာဖြစ်၍ သစ္စာ၏ သဘောတရားပင်—သံသယမရှိ။ သူမသည် သုံးလောကလုံး၏ အလုံးစုံသော ဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 5

एतदर्थं विचार्यैव जिष्णुः कंदर्पमब्रवीत् । त्वया सह गमिष्यामि द्रष्टुं तां कृकलप्रियाम्

ဤရည်ရွယ်ချက်ကို စဉ်းစားပြီးနောက် ဂျိရှ္ဏုသည် ကန္ဒရ္ပအား မိန့်ဆိုသည်– “ငါသည် သင်နှင့်အတူ သွားမည်၊ ကရိကလ (ချိမ်းလီယွန်) ချစ်မြတ်နိုးသော ထိုမိန်းမကို တွေ့မြင်ရန်ပင်။”

Verse 6

प्रत्युवाच सहस्राक्षं मन्मथो बलदर्पितः । गम्यतां तत्र देवेश यत्रास्ते सा पतिव्रता

မိမိအင်အား၏မာနကြောင့် မူးယစ်နေသော မန္မထသည် သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြ) ကို ပြန်ဆို၏— “ဟေ ဒေဝေရှ၊ ပတိဝြတား သစ္စာတည်ကြည်သော ဇနီးသည် နေထိုင်ရာ အရပ်သို့ သွားကြစို့”။

Verse 7

मानं वीर्यं बलं धैर्यं तस्याः सत्यं पतिव्रतम् । गत्वाहं नाशयिष्यामि कियन्मात्रा सुरेश्वर

သူမ၏မာန၊ ရဲရင့်မှု၊ အင်အား၊ သတ္တိတည်ကြည်မှုနှင့် သစ္စာတရား၊ ပတိဝြတားသစ္စာ—ဤအရာအားလုံးကို ငါသွား၍ ဖျက်ဆီးမည်။ ဟေ စုရေရှဝရ၊ မိန်းမတစ်ယောက်က ဘာလုပ်နိုင်မလဲ?”

Verse 8

समाकर्ण्य सहस्राक्षो वचनं मन्मथस्य च । भो भोनंग शृणुष्व त्वमधिकं भाषितं मुधा

မန္မထ၏စကားကို ကြားပြီး သဟသ္ရာက္ရှက ပြော၏— “ဟေ အနင်္ဂ၊ နားထောင်လော့; လုံလောက်ပြီ—အလကားစကားကို မပိုမိုပြောနှင့်”။

Verse 9

सुदृढा सत्यवीर्येण सुस्थिरा धर्मकर्मभिः । सुकलेयमजेया वै तत्र ते पौरुषं नहि

သူမသည် သစ္စာ၏အင်အားကြောင့် မယိမ်းမယိုင်တည်ကြည်ပြီး၊ ဓမ္မကျင့်စဉ်များကြောင့် တည်ငြိမ်ခိုင်မာသည်။ ကုလမြင့်မြတ်သူဖြစ်သဖြင့် အမှန်တကယ် မအနိုင်ယူနိုင်—အဲဒီမှာ သင်၏ပေါရုသမားနတ်အား မတည်ရာမရှိ။

Verse 10

इत्याकर्ण्य ततः क्रुद्धो मन्मथस्त्विन्द्रमब्रवीत् । ऋषीणां देवतानां च बलं मया प्रणाशितम्

ဤစကားကို ကြားသော် မန္မထ (ကာမ) သည် ဒေါသထွက်၍ အိန္ဒြကို ပြော၏— “ရိရှီတို့နှင့် ဒေဝတားတို့၏ အင်အားကို ငါ ဖျက်ဆီးပြီးပြီ”။

Verse 11

अस्या बलं कियन्मात्रं भवता मम कथ्यते । पश्यतस्तव देवेश नाशयिष्यामि तां स्त्रियम्

သင်၏နားလည်သလို သူမ၏အင်အား မည်မျှကြီးမားသနည်းကို ငါ့အားပြောပါ။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သင်ကြည့်နေစဉ်ပင် ငါသည် ထိုမိန်းမကို ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 12

नवनीतं यथा चाग्नेस्तेजो दृष्ट्वा द्रवं व्रजेत् । तथेमां द्रावयिष्यामि स्वेन रूपेण तेजसा

နွားနို့ထောပတ်သစ်သည် မီး၏အပူတောက်ပမှုကို မြင်လျှင် ပျော်၍ ရည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ငါသည် မိမိ၏စစ်မှန်သောရုပ်သဏ္ဍာန်၏ မီးတောက်ရောင်ခြည်ဖြင့် သူမကို ပျော်လျော်စေမည်။

Verse 13

गच्छ तत्र महत्कार्यमुपस्थं सांप्रतं ध्रुवम् । कस्मात्कुत्ससि मे तेजस्त्रैलोक्यस्य विनाशनम्

အဲဒီနေရာသို့ သွားလော့—အရေးကြီးသောကိစ္စတစ်ရပ်သည် ယခုချက်ချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိနေသည်။ သုံးလောကကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော ငါ၏တေဇောကို မင်းသည် အဘယ်ကြောင့် အထင်သေးသနည်း။

Verse 14

विष्णुरुवाच । आकर्ण्य वाक्यं तु मनोभवस्य एतामसाध्यां तव कामजाने । धैर्यं समुद्यम्य च पुण्यदेहां पुण्येन पुण्यां बहुपुण्यचाराम्

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– မနောဘဝ (ကာမ) ၏စကားကို ကြားပြီး၊ အို ကာမဇာနေ၊ ဤကိစ္စသည် သင်အတွက် မလွယ်ကူကြောင်း သိမြင်သဖြင့်၊ ပုဏ္ဏယကိုယ်တော်ရှိသော သူမသည် သတ္တိကို စုစည်းကာ ထမြောက်လေ၏။ မိမိ၏ပုဏ္ဏယကြောင့် ပိုမိုပုဏ္ဏယဝန်ထမ်းလာပြီး၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများစွာဖြင့် ပြည့်ဝသော အကျင့်သီလရှိသူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 15

पश्यामि ते पौरुषमुग्रवीर्यमितो हि गत्वा तु धनुष्मता वै । तेनापि सार्धं प्रजगाम भूयो रत्या च दूत्या च पतिव्रतां ताम्

ငါသည် မင်း၏ပုရုသသတ္တိ—ပြင်းထန်သောသူရဲကောင်းစွမ်းအားကို မြင်၏။ ဒီနေရာမှ ထိုမြားတံကိုင်သူနှင့်အတူ သွားပြီးနောက်၊ သူမသည် ရတီနှင့် မိန်းမသံတမန်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုပတိဝရတား မယားထံသို့ ထပ်မံလိုက်ပါသွားလေ၏။

Verse 16

एकां सुपुण्यां स्वगृहस्थितां तां ध्यानेन पत्युश्चरणे नियुक्ताम् । यथा सुयोगी प्रविधाय चित्तं विकल्पहीनं न च कल्पयेत

အလွန်ပုဏ္ဏဝတီသော မိန်းမတစ်ဦးသည် မိမိအိမ်၌နေထိုင်လျက် သမီးတော်သဘောဖြင့် သမီး၏ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်၌ သမာဓိဖြင့် စိတ်ကိုတည်စေ၏။ ယောဂီစစ်သည် စိတ်ကိုညှိနှိုင်း၍ နိရ္ဝိကల్పအဖြစ် တည်ကာ စိတ်ကူးယဉ်အတွေး မပြုသကဲ့သို့။

Verse 17

अत्यद्भुतं रूपमनंततेजोयुतं चकाराथ सतीप्रमोहम् । नीलांचितं भोगयुतं महात्मा झषध्वजश्चैव पुरंदरश्च

ထို့နောက် မဟာတ္မာသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ရပ်ကို ဖန်ဆင်း၍ အနန္တတေဇောဖြင့် ပြည့်ဝစေကာ သီလရှင်မကိုတောင် အံ့အားသင့်စေ하였다။ ထိုရုပ်သည် အနက်ပြာရောင်အလှတင်နှင့် အလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ Jhaṣadhvaja နှင့် Purandara (အိန္ဒြာ) လည်း ရှိနေ하였다။

Verse 18

दृष्ट्वा सुलीलं पुरुषं महांतं चरंतमेवं परिकामभावम् । जाया हि वैश्यस्य महात्मनस्तु मेने न सा रूपयुतं गुणज्ञम्

အလွန်လှပသိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် ချစ်လိုစိတ်အရိပ်အယောင်ပါလျက် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော ထိုမဟာပုရుషကို မြင်သော်၊ မဟာတ္မာ ဝိုင်ရှျ၏ ဇနီးသည် “ဤသူသည် ရုပ်ရည်လှသူလည်း မဟုတ်၊ ဂုဏ်ဓမ္မကို ခွဲခြားသိသူလည်း မဟုတ်” ဟု ထင်မြင်하였다။

Verse 19

अंभो यथा पद्मदले गतं वै प्रयाति मुक्ताफलकस्य कीर्तिम् । तद्वत्स्वभावः परिसत्ययुक्तो जज्ञे च तस्यास्तु पतिव्रतायाः

ကြာပန်းအရွက်ပေါ်၌ တည်နေသော ရေသည် မုတိကာ၏ နာမကျော်တောက်ပမှုကို ရရှိသကဲ့သို့၊ ထိုပတိဝြတားမ၏ အတွင်း၌လည်း ပြည့်စုံသော သစ္စာတရားနှင့် ယှဉ်သော သဘာဝ စိတ်ဓာတ် ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 20

अनेन दूती परिप्रेषिता पुरा यामां युवत्या ह गुणज्ञमेनम् । लीलास्वरूपं बहुधात्मभावं ममैष सर्वं परिदर्शयेच्च

ယခင်က သူသည် မိန်းမတမန်တစ်ဦးကို ကျွန်ုပ်ထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်—ထိုယုဝတီ၏ အမိန့်ဖြင့်—ဤဂုဏ်ဓမ္မကို ခွဲခြားသိသော ပုရుషထံသို့ သွားစေရန်။ ထိုတမန်မသည် လီလာသဘောတရားဖြစ်၍ အမျိုးမျိုးသော အတ္တဘဝကို ယူဆောင်နိုင်သူအတွက် ကျွန်ုပ်၏ အရာအားလုံးကို ပြသရမည်။

Verse 21

ममैव कालं प्रबलं विचिंत्यागतो हि मे कांतगुणैश्च सत्खलः । रत्यासमेतस्तु कथं च जीवेत्सत्याश्मभारेण प्रमर्दितश्च

ငါ၏ ကာလ (အချိန်/ကံကြမ္မာ) သာ အင်အားကြီးလှသည်ဟု စဉ်းစားကာ လှည့်စားသူယောက်ျားသည် ငါ့ထံသို့ လာရောက်ခဲ့သည်၊ ငါ၏ လှပသောဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် မောဟဖြစ်၍။ သို့ရာတွင် ရတီ (ကာမရာဂ) နှင့် ပေါင်းစည်းသွားသူသည် မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း—သစ္စာ၏ အလေးချိန်ကြီးသော ကျောက်တုံးကဲ့သို့သော ဘာရအောက်တွင် ဖိနှိပ်ပျက်စီးသကဲ့သို့။

Verse 22

ममापि भावं परिगृह्य कांतो जीवेत्कियान्वापि सुबुद्धियुक्तः । शून्यो हि कायो मम चास्ति सद्यश्चेष्टाविहीनो मृतकल्प एव

ငါ၏ ချစ်သူသည် ငါ၏ စိတ်အခြေအနေကိုပင် လက်ခံယူကာ ဉာဏ်ကောင်းဖြင့် မည်မျှကြာကြာ အသက်ရှင်နေပါစေ၊ ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ယခုတင်ပင် ဗလာနှင့် မလှုပ်မရှား ဖြစ်၍ လှုပ်ရှားမှုမရှိ၊ သေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Verse 23

कायस्य ग्रामस्य प्रजाः प्रनष्टाः सुविक्रियाख्यं परिगृह्य कर्म । ममाधिकेनापि समं सुकांतं स ऊर्द्ध्वशोभामनयच्च कामः

ကာယ၏ ရွာမှ ပြည်သူများ ပျက်စီးသွားသောအခါ သူသည် “သုဝိကရိယာ” ဟုခေါ်သော အလုပ်အကိုင်ကို လက်ခံယူ하였다။ ထို့ပြင် ကာမဒေဝသည်—ငါထက် မြင့်မားသော်လည်း—ရုပ်ရည်ချောမောသော သုကာန္တကိုပါ မြင့်မြတ်သော တောက်ပမှုသို့ တင်မြှောက်ပေး하였다။

Verse 24

यदामृतो बलवान्हर्षयुक्तः स्वयंदृशा वै परिनृत्यमानः । तथा अनेनापि प्रभाषयेद्भुतं यो मां हि वाञ्छत्यपि भोक्तुकामः

အမృతသည် အင်အားပြင်းလာ၍ ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကိုယ်တိုင်မြင်ကွင်းရှေ့တွင် ကခုန်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊ ထိုနည်းတူ ဤနည်းလမ်းဖြင့် အံ့ဩဖွယ် စကားများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသင့်သည်။ အကြောင်းမှာ ငါကို ဖလကို ခံစားလိုသော ဆန္ဒဖြင့် လိုလားသူ မည်သူမဆို (အကျိုး) ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

Verse 25

एवं विचार्यैव तदा महासती सत्याख्यरज्ज्वा दृढबद्धचेतना । गृहं स्वकीयं प्रविवेश सा तदा तत्तस्यभावं नियमेन वेत्तुम्

ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် မဟာသတီမိန်းမမြတ်သည်—“သစ္စာ” ဟုခေါ်သော ကြိုးဖြင့် စိတ်ကို ခိုင်မာစွာ ချည်နှောင်ထားလျက်—ထိုအခါ ကိုယ်ပိုင်အိမ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း သူ၏ အမှန်တကယ် အခြေအနေကို သေချာစွာ သိရန် ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 54

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेचतुःपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ပဒ္မပုရာဏ» ၏ ဘူမိခဏ္ဍ အတွင်း၊ ဝေနောပాఖ్యာန်၌ ပါဝင်သော စုကလာ၏ ဇာတ်ကြောင်းဖြစ်သည့် အခန်း ၅၄ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။