Adhyaya 52

Verse 1

शिवशर्मोवाच । मंगले श्रूयतां वाक्यं यदि पृच्छसि सांप्रतम् । यदर्थं हि त्वया पृष्टं तन्निबोध वरानने

ရှိဝရှర్మန်က ဆိုသည်—“အို မင်္ဂလာ၊ ယခု မေးမြန်းသဖြင့် ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့။ သင် မေးထားသော အကြောင်းကို သိမြင်လော့၊ မျက်နှာလှသူရေ။”

Verse 2

इयं हि सांप्रतं प्राप्ता वराकी भिक्षुरूपिणी । वसुदत्तस्य विप्रस्य सुतेयं चारुलोचने

ဤဆင်းရဲသော မိန်းမသည် ယခု ရောက်လာပြီး၊ ဘိက္ခု (တောင်းစားသူ) အဖြစ် အသွင်ယူထား၏။ မျက်လုံးလှသူရေ၊ သူမသည် ဗြာဟ္မဏ ဝသုဒတ္တ၏ သမီးဖြစ်၏။

Verse 3

सुदेवा नाम भद्रेयं मम जाया प्रिया सदा । केनापि कारणेनैव देशं त्यक्त्वा समागता

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ကျွန်ုပ်၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး၏ အမည်မှာ စုဒေဝါ ဖြစ်၏။ သူမသည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ချစ်ခင်ရသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မိမိနိုင်ငံကို စွန့်ခွာကာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 4

ममदुःखेन दग्धेयं वियोगेन वरानने । मां ज्ञात्वा तु समायाता भिक्षुरूपेण ते गृहम्

အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒုက္ခနှင့် ခွဲခွာခြင်းကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်နေရ၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်ကို သိမြင်သိရှိပြီးနောက် သင်သည် ဘိက္ခုတောင်းစား၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် သင်၏အိမ်သို့ လာရောက်ခဲ့၏။

Verse 5

एवं ज्ञात्वा त्वया भद्रे आतिथ्यं परिशोभितम् । कर्त्तव्यं न च संदेह इच्छंत्या मम सुप्रियम्

ဤအရာကို သိပြီးနောက်၊ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ဧည့်ခံဓမ္မကို စည်းကမ်းတကျ ဂုဏ်ပြု၍ လှပစွာ ပြုလုပ်ရမည်။ သံသယမရှိ—သင်သည် ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ် အရာကို ပြုလိုပါက။

Verse 6

भर्तुर्वाक्यं निशम्यैव मंगला पतिदेवता । हर्षेण महताविष्टा स्वयमेव सुमंगला

ခင်ပွန်း၏ စကားကို ကြားသိသော် မင်္ဂလာ—ခင်ပွန်းကို မိမိ၏ ဒေဝတာဟု ယုံကြည်သောသူ—အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ ကိုယ်တိုင်ပင် စုမင်္ဂလာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 7

स्नानाच्छादन भोज्यं च मम चक्रे वरानने । रत्नकांचनयुक्तैश्चाभरणैश्च पतिव्रता

အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ ထို ပတိဗ္ရတာ ဇနီးသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ရေချိုးခြင်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အစားအစာကို စီစဉ်ပေးခဲ့၏။ ထို့ပြင် ရတနာနှင့် ရွှေဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့၏။

Verse 8

अहं हि भूषिता भद्रे तयैव पतिकाम्यया । तयाहं भूषिता देवि मानस्नानैश्च भोजनैः

အို မိန်းကလေးသိမ်မွေ့သူရေ၊ ခင်ပွန်းကို မက်မောတောင့်တသော ထိုမိန်းမကပင် ငါ့ကို အမှန်တကယ် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ အို ဒေဝီ၊ စိတ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် အစာပူဇော်သကာဖြင့် ငါ့ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 9

भर्त्राहं मानिता देवि जातं दुःखमनंतकम् । ममोरसि महातीव्रं सर्वप्राणविनाशनम्

အို ဒေဝီ၊ ခင်ပွန်းက ငါ့ကို ဂုဏ်ပြုသော်လည်း အဆုံးမရှိသော ဝမ်းနည်းမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ငါ့ရင်ထဲ၌ အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုရှိ၍ အသက်ရှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 10

तस्या मानो मया दृष्टो दुःखमात्मगतं तथा । चिंता मे दारुणा जाता यया प्राणा व्रजंति मे

ငါသည် သူမ၏ ထိခိုက်နာကျင်သော ဂုဏ်မာန်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ပြီး၊ ငါ့နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားရသည်။ ငါ့အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်ပေါ်လာ၍ ငါ့အသက်ရှုက ထွက်ခွာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 11

कदापि वचनं दत्तं न मया पापया शुभम् । अस्यैव विप्रवर्यस्य आचरंत्या च दुष्कृतम्

ငါ—အပြစ်ရှိသော မိန်းမ—သည် ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာစကား တစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ဖူး။ ဤပင် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏာအပေါ် ငါ၏ အပြုအမူ၌ မကောင်းမှုကိုသာ ကျူးလွန်ခဲ့သည်။

Verse 12

पादप्रक्षालनं नैव अंगसंवाहनं नहि । एकांतं न मया दत्तं तस्यैव हि महात्मनः

ငါသည် သူ၏ ခြေကို မဆေးပေးခဲ့၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကိုလည်း မနှိပ်နယ်ပေးခဲ့။ အမှန်တကယ်တော့ ထိုမဟာတ္မာအား တစ်ကိုယ်တော် တွေ့ဆုံခွင့်တောင် မပေးခဲ့။

Verse 13

संभाषां कथमस्यैव करिष्ये पापनिश्चया । रात्रौ चैव तदा तत्र पतिता दुःखसागरे

အပြစ်ကို ဆုံးဖြတ်ထားချိန်မှာ သူနဲ့ ဘယ်လိုစကားပြောနိုင်မလဲ။ ထိုညတည်းကပင် အဲဒီနေရာမှာပဲ ငါသည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခ၏ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျသွားခဲ့သည်။

Verse 14

एवं हि चिंतमानायाः स्फुटितं हृदयं मम । गताः प्राणास्तदा कायं परित्यज्य वरानने

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ် ငါ၏နှလုံးသား ပွင့်ကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် အသက်ရှုသက်တမ်းတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ခွာ၍ ထွက်ခွာသွားကြ၏၊ အလှမျက်နှာရှိသူမ။

Verse 15

तत्र दूताः समायाता धर्मराजस्य वै तदा । वीराश्च दारुणाः क्रूरा गदाचक्रासिधारिणः

ထို့နောက် ဓမ္မရာဇာ၏ တမန်များသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏—ရဲရင့်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ကြမ်းတမ်းသည့်သူများ—ဂဒါ၊ စက်ကရ၊ ဓားတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 16

तैस्तु बद्धा महाभागे शृंखलैर्दृढबंधनैः । नीता यमपुरं तैस्तु रुदमाना सुदुःखिता

သို့သော် ထိုတမန်တို့သည်၊ မဟာကံကောင်းရှင်မ၊ ချည်နှောင်ခိုင်မာသော သံကြိုးနှင့် ချုပ်နှောင်ကာ ယမပူရသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ငိုကြွေးလျက် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေ၏။

Verse 17

मुद्गरैस्ताड्यमानाहं दुर्गमार्गेण पीडिता । भर्त्स्यमाना यमस्याग्रे तैस्तत्राहं प्रवेशिता

ငါသည် တူကြီးများဖြင့် ထိုးနှက်ခံရ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်လမ်းကြမ်းပေါ်တွင် နှိပ်စက်ခံရသည်။ ယမမင်းရှေ့၌ ဆဲဆိုကြပြီး ထိုနေရာသို့ ငါကို အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းကြသည်။

Verse 18

दृष्टाहं यमराजेन सक्रोधेन महात्मना । अंगारसंचये क्षिप्ता क्षिप्ता नरकसंचये

အမျက်ထွက်နေသော မဟာသတ္တဝါ ယမရာဇာက ငါ့ကို မြင်၍၊ ငါ့ကို မီးတောက်အင်္ဂါရပ်တောင်ပုံထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်—နရက၏ စုဝေးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဒုက္ခများထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 19

लोहस्य पुरुषं कृत्वा अग्निना परितापितः । ममोरसि समुत्क्षिप्तो निजभर्तुश्च वंचनात्

သံဖြင့် လူတစ်ယောက်ပုံစံ ပြုလုပ်ကာ မီးဖြင့် အပူတင်ပြီးနောက်၊ ငါ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်—ငါ့ကိုယ်ပိုင်ခင်ပွန်း၏ လှည့်ဖြားမှုကြောင့်။

Verse 20

नानापीडातिसंतप्ता नरकाग्निप्रतापिता । तैलद्रोण्यां परिक्षिप्ता करम्भवालुकोपरि

အမျိုးမျိုးသော ညှဉ်းပန်းမှုများကြောင့် အလွန်ပူလောင်ကာ နရကမီး၏ အပူတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းပြီး၊ သူတို့ကို ဆီတိုင်အိုးထဲသို့ ပစ်ချသည်—ကာရမ္ဘ (အနှစ်ထူ) နှင့် ပူသော သဲပေါ်တွင်။

Verse 21

असिपत्रैश्च संच्छिन्ना जलमंत्रेण वाहिता । कूटशाल्मलिवृक्षेषु क्षिप्ता तेन महात्मना

ဓားကဲ့သို့သော အရွက်များဖြင့် ခွဲဖြတ်ခံရပြီး၊ ရေမန္တရဖြင့် အင်အားရသော စီးကြောင်းက ဆွဲခေါ်သွားသည်; ထိုမဟာသတ္တဝါက သူတို့ကို လှည့်စားသော ရှာလ္မလီပင်များပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 22

पूयशोणितविष्ठायां पतिता कृमिसंकुले । सर्वेषु नरकेष्वेवं क्षिप्ताहं नृपनंदिनि

“ငါသည် ပြည်၊ သွေးနှင့် အညစ်အကြေးထဲသို့ ကျရောက်၍ ပိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်; ထို့ကြောင့်၊ အရှင်မင်းသမီးရေ၊ ငါကို နရကအပေါင်းတို့ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်။”

Verse 23

पीडायुक्तेषु तीव्रेषु तेनैवापि महात्मना । करपत्रैः पाटिताहं शक्तिभिस्ताडिता भृशम्

ထိုပြင်းထန်သောဒဏ်ခတ်မှုများအတွင်း၌ပင်၊ မဟာသတ္တဝါတော်တည်းဟူသောသူက ငါကိုလည်း ဒုက္ခခံစေ하였다—ဓားကဲ့သို့သောအရွက်များဖြင့် ခွဲဖြတ်၍ လှံများဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်하였다။

Verse 24

अन्येष्वेव नरकेषु पातिता नृपनंदिनि । योनिगर्तेषु क्षिप्तास्मि पतिता दुःखसंकटे

အို မင်းသမီးတော်၊ ငါသည် အခြားနရကများထဲသို့လည်း ပစ်ချခံရ၏။ ပြန်လည်မွေးဖွားရာ ယောနီအပေါက်အတွင်းသို့ ပစ်ချခံရပြီး ဒုက္ခ၏ အနက်ရှိုင်းသော ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့၏။

Verse 25

धर्मराजेन तेनाहं नरकेषु निपातिता । वल्गुनीयोनिमासाद्य भुक्तं दुःखं सुदारुणम्

ဓမ္မရာဇာ (ယမ) တော်က ငါကို နရကများထဲသို့ ပစ်ချခဲ့၏။ ထို့နောက် ဝလ္ဂုနီ၏ ယောနီကို ရောက်ရှိကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဒုက္ခကို ခံစားခဲ့၏။

Verse 26

गताहं क्रौष्टुकीं योनिं शुनीयोनिं पुनर्गता । सकुक्कुटीं च मार्जारीमाखुयोनिं गता ह्यहम्

ငါသည် မြေခွေး (jackal) ၏ ယောနီသို့ သွားခဲ့ပြီး၊ ထပ်မံ၍ ခွေးမ၏ ယောနီသို့ ပြန်သွားခဲ့၏။ ထို့ပြင် ကြက်မ၊ ကြောင်မ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အမှန်တကယ် ကြွက်၏ ယောနီသို့လည်း သွားခဲ့၏။

Verse 27

एवं योनिविशेषेषु पापयोनिषु तेन च । क्षिप्तास्मि धर्मराजेन पीडिता सर्वयोनिषु

ဤသို့ ယောနီအမျိုးမျိုး—ပാപဖြစ်သော မွေးဖွားမှုများ—အတွင်းသို့ ဓမ္မရာဇာက ငါကို ပစ်ချခဲ့ပြီး၊ ယောနီတိုင်း၌ ငါသည် ပင်ပန်းဒုက္ခခံရ၏။

Verse 28

तेनैवाहं कृता भूमौ शूकरी नृपनंदिनि । तवहस्ते महाभागे संति तीर्थान्यनेकशः

သူတစ်ဦးတည်းကြောင့်ပင်၊ အို မင်းသမီး၊ ငါသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝက်မအဖြစ် ဖြစ်လာရ၏။ အို ကံကောင်းမြတ်သူ၊ သင်၏လက်ထဲတွင် တီရ္ထ (ဘုရားဖူးသန့်မြတ်ရာ) များစွာ တည်ရှိ၏။

Verse 29

तेनोदकेन सिक्तास्मि त्वयैव वरवर्णिनि । मम पापं गतं देवि प्रसादात्तव सुंदरि

အို အရောင်အဆင်းလှပ၍ ရုပ်ရည်မြတ်သူ၊ သင်ပင် ထိုရေနှင့် ငါ့ကို ပက်ဖျန်းခဲ့၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ငါ၏အပြစ်သည် ပျောက်ကင်းသွားပြီ၊ အို လှပသူ။

Verse 30

तवैव तेजःपुण्येन जातं ज्ञानं वरानने । इदानीं मामुद्धरस्व पतितां नरकसंकटे

အို မျက်နှာလှပသူ၊ သင်၏တေဇောနှင့် ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) အားကြောင့်ပင် ဤအသိဉာဏ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ယခု ငါ့ကို ကယ်တင်ပါ—ငါသည် နရကအန္တရာယ်ထဲသို့ ကျရောက်နေ၏။

Verse 31

यदा नोद्धरसे देवि पुनर्यास्यामि दारुणम् । नरकं च महाभागे त्राहि मां दुःखभागिनीम्

အို ဒေဝီ၊ သင် မကယ်တင်လျှင် ငါသည် ထပ်မံ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရလိမ့်မည်။ အို ကံကောင်းမြတ်သူ၊ ဒုက္ခ၏ အစုအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သော ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 32

गताहं पापभावेन दीनाहं च निराश्रया । सुदेवोवाच । किं कृतं हि मया भद्रे सुकृतं पुण्यसंभवम्

“အပြစ်စိတ်ကြောင့် ငါကျရောက်သွားပြီ; ငါသည် ဆင်းရဲ၍ အားကိုးရာမရှိ။” စုဒေဝက ပြောသည်– “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ငါသည် မည်သည့် ကုသိုလ်ကို ပြုခဲ့သနည်း—ကုသိုလ်ကို မွေးဖွားစေသော ပုဏ္ဏသည် မည်သည်နည်း?”

Verse 33

येनाहमुद्धरे त्वां वै तन्मे त्वं वद सांप्रतम् । शूकर्युवाच । अयं राजा महाभाग इक्ष्वाकुर्मनुनंदनः

“ယခုချက်ချင်း ပြောပါ—ဘယ်နည်းလမ်းဖြင့် ငါသည် သင်ကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း” ဟု မေး၏။ ရှူကရီက “ဤသူသည် မဟာကံကောင်းသော မင်း—မနုဝంశ၏ အားရမှု အိက္ခဝါကူ ဖြစ်သည်” ဟု ဆို၏။

Verse 34

विष्णुरेष महाप्राज्ञो भवती श्रीर्हि नान्यथा । पतिव्रता महाभागा पतिव्रतपरायणा

သူသည် မဟာပညာရှိ ဗိဿဏု ဖြစ်၏; သင်သည်လည်း အမှန်တကယ် သရီ (လက္ခမီ) ဖြစ်၍ အခြားမဟုတ်။ အလွန်ကံကောင်းသော မိဖုရားရေ၊ သင်သည် ပတိဝရတာ၊ ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတရား၏ ဝရတ၌ အပြည့်အဝ တည်ကြည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 35

त्वं सती सर्वदा भद्रे सर्वतीर्थमयी प्रिया । देवि सर्वमयी नित्यं सर्वदेवमयी सदा

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ သင်သည် အမြဲတမ်း စတီ၊ အမြဲချစ်ခင်ရသူ—တီရ္ထ အားလုံး၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်သည် နိစ္စတမ်း အရာအားလုံး၏ အနှစ်သာရ; အမြဲတမ်း ဒေဝတားအားလုံး၏ မూర్తိ ဖြစ်၏။

Verse 36

महापतिव्रता लोक एका त्वं नृपतेः प्रिया । यया शुश्रूषितो भर्ता भवत्या हि अहर्निशम्

အို မိဖုရားရေ၊ လောက၌ သင်တစ်ဦးတည်းသာ မဟာပတိဝရတာ၊ မင်း၏ ချစ်သူ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ သင်က သင့်ခင်ပွန်းကို နေ့ည မပြတ် အမှန်တကယ် ပြုစုဝန်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 37

एकस्य दिवसस्यापि पुण्यं देहि वरानने । पति शुश्रूषितस्यापि यदि मे कुरुषे प्रियम्

အို မျက်နှာလှသူရေ၊ တစ်နေ့တည်း၏ ကုသိုလ်တောင် ငါ့အား ပေးပါ—ငါ့ကို နှစ်သက်စေလိုပါက—ခင်ပွန်းကို သစ္စာရှိစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်သူ၏ ကုသိုလ်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

Verse 38

मम माता पिता त्वं वै त्वं मे गुरुः सनातनः । अहं पापा दुराचारा असत्या ज्ञानवर्जिता

သင်တော်မူသောအရှင်သာလျှင် ကျွန်ုပ်၏မိခင်နှင့်ဖခင် ဖြစ်တော်မူ၏; သင်တော်မူသောအရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အနန္တကာလ ဂုရု ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ရှိ၍ အကျင့်ဆိုး၊ မုသားပြော၊ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာကင်းမဲ့သူ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 39

मामुद्धर महाभागे भीताहं यमताडनैः । सुकलोवाच । एवं श्रुत्वा तया प्रोक्तं समालोक्य नृपं तदा

“အို မဟာဘဂါ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ; ယမဒူတတို့၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ် ကြောက်လန့်နေပါသည်။” စုကလက ပြောသည်– ထိုသို့ သူမ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ထိုအခါ မင်းကြီးကို လှည့်ကြည့်하였다။

Verse 40

किं करोमि महाराज एषा किं वदते पशुः । इक्ष्वाकुरुवाच । एनां दुःखां वराकीं वै पापयोनिं गतां शुभे

“အို မဟာရာဇာ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း? ဒီတိရစ္ဆာန်က ဘာပြောနေတာလဲ?” အိက္ခဝါကူက ပြန်ဆိုသည်– “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သူမသည် ဒုက္ခရောက်၍ သနားဖွယ်ကောင်းကာ အပြစ်ရှိသော ယိုးနီသို့ ကျရောက်သွားသူ ဖြစ်သည်။”

Verse 41

समुद्धरस्व पुण्यैस्त्वं महच्छ्रेयो भविष्यति । एवमुक्ता वरा नारी सुदेवा चारुमंगला

“ပုဏ္ဏကောင်းမှုတို့ဖြင့် (အခြေအနေကို) မြှောက်တင်ကယ်တင်လော့; မဟာကောင်းကျိုးနှင့် အမြင့်ဆုံးသော အကျိုးတရားသည် သင့်ထံသို့ ဖြစ်လာမည်။” ထိုသို့ ဆိုကြားပြီးနောက် အထူးမြတ်သော မိန်းမ—ချောမောမင်္ဂလာပြည့်စုံသော စုဒေဝါ—သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေ하였다။

Verse 42

उवाचैकाब्दपुण्यं ते मया दत्तं वरानने । एवमुक्तेन वाक्येन तया देव्या हि तत्क्षणात्

သူမက ပြောသည်– “အို မျက်နှာလှသူ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား တစ်နှစ်ပြည့် ပုဏ္ဏအကျိုးကို ပေးအပ်ပြီးပြီ။” ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ထိုဒေဝီသည် ချက်ချင်းပင်…

Verse 43

रूपयौवनसंपन्ना दिव्यमालाविभूषिता । दिव्यदेहा च संभूता तेजोज्वालासमावृता

အလှအပနှင့် ယောဝနဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဒိဗ္ဗပန်းကုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ ဒိဗ္ဗကိုယ်တော်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာပြီး တေဇောရောင်ခြည်မီးလျှံဖြင့် လွှမ်းခြုံနေ၏။

Verse 44

सर्वभूषणशोभाढ्या नानारत्नैश्च शोभिता । संजाता दिव्यरूपा सा दिव्यगंधानुलेपना

အလှဆင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး၏ တင့်တယ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တောက်ပကာ၊ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဒိဗ္ဗအနံ့သာများဖြင့် လိမ်းပတ်ထား၏။

Verse 45

दिव्यं विमानमारूढा अंतरिक्षं गता सती । तामुवाच ततो राज्ञीं प्रणतानतकंधरा

ဒိဗ္ဗဗိမာန်ပေါ် တက်စီး၍ သီလရှိသော မိန်းမသည် အာကာသသို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် လည်ပင်းကို ညွှတ်ကာ ရိုသေစွာ မိဖုရားအား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 46

स्वस्त्यस्तु ते महाभागे प्रसादात्तव सुंदरि । व्रजामि पातकान्मुक्ता स्वर्गं पुण्यतमं शुभम्

မဟာကံကောင်းရှင်မ၊ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ အလှရှင်မ၊ သင်၏ ကရုဏာပရသာဒကြောင့် ကျွန်မသည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းကာ မင်္ဂလာနှင့် အလွန်ပုဏ္ဏမယ့်သော ဆွರ್ಗသို့ ထွက်ခွာပါ၏။

Verse 47

प्रणम्यैवं गता स्वर्गं सुदेवा शृणु सत्तम । एतत्ते सर्वमाख्यातं सुकलाया निवेदितम्

ဤသို့ ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် စုဒေဝါသည် ဆွರ್ಗသို့ သွားလေ၏။ အို စုဒေဝါ၊ နားထောင်လော့၊ သတ္တမရေ; စုကလာ၏ တင်ပြချက်အတိုင်း ဤအရာအားလုံးကို သင်အား ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 52

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे सुदेवास्वर्गारोहणंनाम द्विपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနာပုခ္ခယာန်နှင့် စုကလာဇာတ်ကြောင်းအတွင်းရှိ “စုဒေဝ၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်ခြင်း” ဟူသော အခန်း ၅၂ သည် ပြီးဆုံး၏။