Adhyaya 51
Sukalā’s Episode: Padmāvatī’s Crisis, the Speaking Embryo (Kālanemi), and Sudevā’s Begging at Śivaśarmā’s House
Gobhila ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် Padmāvatī သည် မျက်ရည်ကျ၍ ငိုကြွေးသည်။ မိတ်ဆွေမိန်းကလေးများက အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းကာ မိဘအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး မိဘများက အပြစ်အနာအဆာကို ဖုံးကွယ်ထားကာ နောက်တစ်ဖန် Mathurā တွင် Ugrasena နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံစေသည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကိုယ်ဝန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ Padmāvatī က ကိုယ်ဝန်ဖျက်ဆေးများ ရှာဖွေနေစဉ် ဗိုက်ထဲရှိ သန္ဓေက ပြောဆိုလာပြီး ကမ္မ၏ မလွဲမသွေ သဘောတရားကို သင်ကြားသည်—ဆေးနှင့် မန္တရားတို့သည် ကိရိယာသာ ဖြစ်ကြောင်း။ ထိုသန္ဓေသည် မိမိကို Dānava Kālanemi ဟု ဖော်ပြကာ Viṣṇu နှင့် ရန်ငြိုးကို ဆက်လက်ပြုရန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်းဟု ဆိုသည်။ ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် Kaṃsa မွေးဖွားလာပြီး Vāsudeva က သတ်သွားသောအခါ မုက္ခတိကို ရရှိကြောင်း ကထာက အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် အခန်းသည် Sukalā/Sudevā ၏ လမ်းကြောင်းသို့ ပြောင်းလဲသည်။ သမီး၏ နေထိုင်ရာနှင့် မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာအကြောင်း သတိပေးချက်များအဆုံးတွင် အရှက်ကွဲသည့် မိန်းမတစ်ဦးကို နယ်နှင့်ထုတ်ကာ ဆာလောင်လှည့်လည်၍ တောင်းစားရသည်။ သူမသည် Śivaśarmā ၏ ချမ်းသာသောအိမ်သို့ ရောက်လာရာ Maṅgalā နှင့် Śivaśarmā တို့က ကရုဏာဖြင့် အစာကျွေးမွေးကြပြီး သူမ၏ အမှန်တကယ်အမည်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ နောက်အခန်း၏ ဖော်ထုတ်မှုအတွက် အခြေခံတည်ဆောက်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
ब्राह्मण्युवाच । गते तस्मिन्दुराचारे गोभिले पापचेतसि । पद्मावती रुरोदाथ दुःखेन महतान्विता
ဗြာဟ္မဏီက ဆိုသည်– မကောင်းကြံသော၊ အပြစ်စိတ်ရှိသော ဂိုဘီလာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပဒ္မာဝတီသည် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် မျက်ရည်ကျ၍ ငိုကြွေးလေ၏။
Verse 2
तस्यास्तु रुदितं श्रुत्वा सख्यः सर्वा द्विजोत्तम । पप्रच्छुस्तां राजकन्यां ताः सर्वाश्च वराननाः
အို ဒွိဇောတ္တမ၊ သူမ၏ ငိုသံကို ကြားသဖြင့် မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများအားလုံး—မျက်နှာလှပသော သမီးငယ်များ—သည် ထိုမင်းသမီးကို မေးမြန်းကြလေ၏။
Verse 3
कस्माद्रोदिषि भद्रं ते कथयस्व हि चेष्टितम् । क्व गतोऽसौ महाराजो माथुराधिपतिस्तव
အဘယ်ကြောင့် ငိုနေရသနည်း။ မင်္ဂလာရှိပါစေ—ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြောပြပါ။ မထူရာ၏ အရှင် မဟာရာဇာ၊ သင်၏ သခင်သည် ဘယ်သို့ သွားသနည်း။
Verse 4
येन त्वं हि समाहूता प्रियेत्युक्त्वा वदस्व नः । ता उवाच सुदुःखेन रोदमाना पुनः पुनः
“‘ချစ်သူ’ ဟု ခေါ်၍ သင့်ကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ” ဟု မေးမြန်းကြသဖြင့် သူမသည် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် မကြာခဏ မျက်ရည်ကျကာ ပြန်လည်ပြောကြားလေ၏။
Verse 5
तया आवेदितं सर्वं यज्जातं दोषसंभवम् । ताभिर्नीता पितुर्गेहं वेपमाना सुदुःखिता
သူမသည် အပြစ်နှင့် မမှန်ကန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသမျှကို အကုန်လုံး ပြောပြလေ၏။ ထို့နောက် ထိုမိန်းကလေးများက သူမကို အဖေ၏အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး၊ သူမသည် တုန်လှုပ်ကာ အလွန်ဝမ်းနည်းနေ하였다။
Verse 6
मातुः समक्षं तस्यास्तु आचचक्षुस्तदा स्त्रियः । समाकर्ण्य ततो देवी गता सा भर्तृमंदिरम्
မိခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် ထိုအခါ မိန်းမတို့က ထိုအကြောင်းကို သူမအား ပြောကြား하였다။ ကြားသိပြီးနောက် ထိုသမီးတော်က ခင်ပွန်း၏အိမ်သို့ သွားလေ၏။
Verse 7
भर्तारं श्रावयामास सुतावृत्तांतमेव हि । समाकर्ण्य ततो राजा महादुःखी अजायत
သူမသည် သားနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာအားလုံးကို ခင်ပွန်းအား အမှန်တကယ် ပြောကြားလေ၏။ ထိုကိုကြားသိသော် မင်းကြီးသည် အလွန်ဝမ်းနည်းသွား၏။
Verse 8
यानाच्छादनकं दत्वा परिवारसमन्विताम् । मथुरां प्रेषयामास गता सा प्रियमंदिरम्
ယာဉ်နှင့် အဖုံးအကာကို ပေးကာ အဖော်အပါများနှင့်အတူ မထုရာသို့ စေလွှတ်ပြီးနောက် သူမသည် မိမိချစ်သူ၏အိမ်သို့ သွားလေ၏။
Verse 9
सुतादोषं समाच्छाद्य पितामाता द्विजोत्तम । उग्रसेनस्तु धर्मात्मा पद्मावतीं समागताम्
အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်ရေ၊ အဖနှင့်အမိတို့သည် သမီး၏အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြ၏။ ထို့နောက် ဓမ္မတရားရှိသော ဥဂ္ဂရစေနသည် ရောက်လာသော ပဒ္မာဝတီနှင့် တွေ့ဆုံလေ၏။
Verse 10
स दृष्ट्वा मुमुदे चाशु उवाचेदं वचः पुनः । त्वया विना न शक्तोस्मि जीवितुं हि वरानने
သူမကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဝမ်းမြောက်ကာ ထပ်မံ ဤစကားကို ဆို၏— “အို မျက်နှာလှသူရေ၊ သင်မရှိလျှင် ငါသည် အမှန်တကယ် အသက်မရှင်နိုင်။”
Verse 11
बहुप्रभासि मे प्रीता गुणशीलैस्तु सर्वदा । भक्त्या सत्येन ते कांते पतिदैवत्यकैर्गुणैः
အို အလင်းရောင်တောက်ပသော ချစ်သူရေ၊ သင်၏ သီလဂုဏ်ကြောင့် သင်သည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်အတွက် ချစ်ခင်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ ဘက္တိ၊ သစ္စာတရား၊ ချစ်သူရေ၊ ခင်ပွန်းကို မိမိ၏ နတ်တော်ကဲ့သို့ ထားမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့်ပင်။
Verse 12
समाभाष्य प्रियां भार्यां पद्मावतीं नरेश्वरः । तया सार्धं स वै रेमे उग्रसेनो नृपोत्तमः
ချစ်မြတ်နိုးသော မိဖုရား ပဒ္မာဝတီနှင့် ချစ်ခင်စကားပြောပြီးနောက် လူတို့၏ အရှင်—မင်းတော် ဥဂ္ရစေန၊ မင်းများအနက် အမြတ်ဆုံး—သူမနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ရမဏာပြုလေ၏။
Verse 13
ववृधे दारुणो गर्भः सर्वलोकभयप्रदः । पद्मावती विजानाति तस्य गर्भस्य कारणम्
ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကိုယ်ဝန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာ၍ လောကအပေါင်းတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ ဖြစ်လာ၏။ သို့သော် ပဒ္မာဝတီသည် ထိုကိုယ်ဝန်၏ အကြောင်းရင်းကို သိနားလည်လေ၏။
Verse 14
स्वोदरे वर्द्धमानस्य चिंतयंती दिवानिशम् । अनेन किमु जातेन लोकनाशकरेण वै
မိမိဝမ်းအတွင်း ကြီးထွားလာသူကို စဉ်းစားကာ သူမသည် နေ့ညမပြတ် စိုးရိမ်ပူပန်လေ၏—“ဤသူကို မွေးဖွားခြင်းဖြင့် အကျိုးရှိမည်နည်း၊ အမှန်တကယ် လောကကို ဖျက်ဆီးမည့်သူပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်လော?”
Verse 15
अनेनापि न मे कार्यं दुष्टपुत्रेण सांप्रतम् । औषधीं पृच्छते सा तु गर्भपातस्य सर्वतः
ယခုအခါ ထိုသူနှင့် ကျွန်ုပ်အတွက် အလုပ်မရှိတော့—အကျင့်ဆိုးသော သားနှင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကိုယ်ဝန်ပျက်စေမည့် ဆေးမြက်အကြောင်းကို အရပ်ရပ်တွင် မေးမြန်းရှာဖွေလေ၏။
Verse 16
नारी महौषधीं सा हि विंदंती च दिने दिने । गर्भस्य पातनायैव उपाया बहुशः कृताः
ထိုမိန်းမသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အာနုဘော်ကြီးသော ဆေးမြက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနေခဲ့သည်။ ကိုယ်ဝန်ကို ပျက်စီးစေရန်သာ အကြိမ်ကြိမ် နည်းလမ်းများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
Verse 17
ववृधे दारुणो गर्भः सर्वलोकभयंकरः । तामुवाच ततो गर्भः पद्मावतीं च मातरम्
ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကိုယ်ဝန်သည် ကြီးထွားလာ၍ လောကအပေါင်းကို ထိတ်လန့်စေ하였다။ ထို့နောက် ထိုကိုယ်ဝန်က မိခင် ပဒ္မာဝတီအား စကားဆို하였다။
Verse 18
कस्मात्त्वं व्यथसे मातरौषधीभिर्दिनेदिने । पुण्येन वर्द्धते चायुः पापेनाल्पं तु जीवितम्
အမေ၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆေးဝါးများကြောင့် အဘယ်ကြောင့် ဝမ်းနည်းပူပန်နေရသနည်း။ ပုဏ္ဏ (puṇya) ကြောင့် အသက်တမ်းတိုးပွားသော်လည်း ပာပ (pāpa) ကြောင့် အသက်တိုသွားသည်။
Verse 19
आत्मकर्मविपाकेन जीवंति च म्रियंति च । आमगर्भाः प्रयांत्यन्ये अपक्वास्तु महीतले
ကိုယ့်ကံ၏ အကျိုးဖြစ်ပေါ်ခြင်း (ဝိပါက) ကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် အသက်ရှင်လည်း ရှင်၊ သေခြင်းလည်း သေကြသည်။ အချို့သည် မပြည့်စုံသေးဘဲ မိခင်ဝမ်းတွင်းမှပင် ထွက်ခွာကြပြီး၊ အချို့သည် မရင့်မကျက်သေးလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။
Verse 20
जातमात्रा म्रियंतेऽन्ये कति ते यौवनान्विताः । बाला वृद्धाश्च तरुणा आयुषोवशतां गताः
အချို့သည် မွေးဖွားချင်းချင်း သေဆုံးကြသည်။ လူငယ်အရွယ်သို့ ရောက်နိုင်သူ မည်မျှနည်းပါသနည်း။ ကလေး၊ အိုမင်းသူ၊ လူငယ်တို့အားလုံးသည် အသက်တမ်း (ကာလ) ၏ အာဏာအောက်၌ ဆွဲခေါ်သွားခံရကြသည်။
Verse 21
सर्वे कर्मविपाकेन जीवंति च म्रियंति च । ओषध्यो मंत्रदेवाश्च निमित्ताः स्युर्न संशयः
သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကံအကျိုးပေး ရင့်ကျက်မှုကြောင့် အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းတို့ ဖြစ်ကြရ၏။ ဆေးဝါးများ၊ မန္တန်များနှင့် နတ်ဒေဝါတို့သည် အကြောင်းတရား သက်သက်သာ ဖြစ်ကြသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပါ။
Verse 22
मामेव हि न जानासि भवती यादृशो ह्यहम् । दृष्टः श्रुतस्त्वया पूर्वं कालनेमिर्महाबलः
အမှန်စင်စစ် သင်သည် ငါ့ကို မည်သူမှန်း မသိချေ။ ယခင်က သင်သည် တန်ခိုးကြီးမားသော ကာလနေမိ အကြောင်းကို မြင်ဖူးကြားဖူးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
Verse 23
दानवानां महावीर्यस्त्रैलोक्यस्य भयप्रदः । देवासुरे महायुद्धे हतोहं विष्णुना पुरा
ငါသည် ဒါနဝါတို့တွင် တန်ခိုးကြီးသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး လောကသုံးပါးကို ကြောက်ရွံ့စေသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နတ်နှင့် အသူရာတို့၏ စစ်ပွဲကြီးတွင် ငါ့ကို ဗိဿနိုးက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Verse 24
साधयितुं च तद्वैरमागतोऽस्मि तवोदरम् । साहसं च श्रमं मातर्मा कुरुष्व दिन दिने
ထိုရန်ငြိုးကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ငါသည် သင်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အမိ၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပြင်းထန်သော အားထုတ်မှုနှင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုတို့ကို မပြုလုပ်ပါနှင့်။
Verse 25
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठ मातरं विरराम सः । मातोद्यमं परित्यज्य महादुःखादभूत्तदा
အို မြတ်သော ပုဏ္ဏား၊ ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် မိခင်ရှေ့တွင် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။ မိခင်သည်လည်း သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ဖြစ်ရလေသည်။
Verse 26
दशाब्दाश्च गता यावत्तावद्वृद्धिमवाप्तवान् । पश्चाज्जज्ञे महातेजाः कंसोभूत्स महाबलः
ဆယ်နှစ်ကုန်လွန်သော် သူသည် အရွယ်ရောက်၍ ပြည့်စုံလာ၏။ ထို့နောက် တေဇောမဟာရှိသော ကံဆာသည် မွေးဖွားလာ၍ အလွန်အားကြီးသူ ဖြစ်၏။
Verse 27
येन संत्रासिता लोकास्त्रैलोक्यस्य निवासिनः । यो हतो वासुदेवेन गतो मोक्षं न संशयः
လောကသုံးပါး၏ နေထိုင်သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သူသည် ဝါစုဒေဝ၏လက်ဖြင့် သတ်ခံရသောအခါ မောက္ခကို ရောက်၏—သံသယမရှိ။
Verse 28
एवं श्रुतं मया कांत भविष्यं तु भविष्यति । पुराणेष्वेव सर्वेषु निश्चितं कथितं तव
ဤသို့ပင် ငါကြားသိခဲ့သည်၊ ချစ်သူရေ; ဖြစ်ရမည့်အရာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။ ပုရာဏအားလုံးတွင် ဤအချက်ကို သင့်အား အတည်ပြု၍ ပြောထားပြီးသားဖြစ်သည်။
Verse 29
पितृगेहेस्थिता कन्या नाशमेवं प्रयाति सा । गृहावासाय मे कांत कन्या मोहं न कारयेत्
အဖေ၏အိမ်၌သာ နေထိုင်နေသော မိန်းကလေးသည် ဤသို့ပင် ပျက်စီးသို့ ရောက်တတ်၏။ ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် သမီးကို မောဟနှင့် တွယ်တာမှု၏ အကြောင်းမဖြစ်စေပါနှင့်။
Verse 30
इमां दुष्टां महापापां परित्यज्य स्थिरो भव । प्राप्तव्यं तु महापापं दुःखं दारुणमेव च
ဤဒုష్టမဟာပာပိနီ မိန်းမကို စွန့်ပစ်၍ တည်ကြည်ခိုင်မာနေပါ; မဟုတ်လျှင် မဟာပာပနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒုက္ခကို မလွဲမသွေ ခံရမည်။
Verse 31
लोके श्रेयःकरं कांत तद्भुंक्ष्व त्वं मया सह । शूकर्युवाच । एतद्वाक्यं सुमंत्रं तु श्रुत्वा स हि द्विजोत्तमः
သူမက “ချစ်သူရေ၊ ငါနဲ့အတူ ဒီအဟာရကို သုံးဆောင်ပါ; ဤသည်မှာ လောက၌ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဆောင်ကြဉ်းတတ်သည်” ဟု ဆို၏။ ရှူကရီက ပြောသည်။ စုမန်တရ၏ ဤစကားကို ကြားသော် ထိုအထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏ…
Verse 32
त्यागे मतिं चकारासौ समाहूता ह्यहं तदा । सकलं वस्त्रशृंगारं मम दत्तं शुभे शृणु
ထို့နောက် သူမသည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်၌ ငါကို ခေါ်ယူခဲ့သည်; နားထောင်ပါ၊ မင်္ဂလာရှိသူရေ—သူမ၏ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်း အားလုံးကို ငါ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။
Verse 33
तवैव दुर्नयैर्विप्रः शिवशर्मा द्विजोत्तमः । गतो वै मतिमान्दुष्टे कुलदुष्टप्रचारिणि
သင်၏ မကောင်းသောအပြုအမူကြောင့်ပင်၊ မိသားစုအတွင်း အရှက်တရားကို ဖြန့်ဝေသော မကောင်းမိန်းမရေ၊ ဉာဏ်ရှိသော်လည်း အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏ ရှိဝရှာမာသည် အမှန်တကယ် ထုတ်ပယ်ခံရပြီ။
Verse 34
यत्र ते तिष्ठते भर्ता तत्र गच्छ न संशयः । तव यद्रोचते स्थानं यथादिष्टं तथा कुरु
သင်၏ ခင်ပွန်း နေထိုင်ရာ အရပ်သို့ သွားပါ—သံသယမရှိပါ။ ထို့ပြင် သင်နှစ်သက်သော နေရာ၌လည်း ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်ပါ။
Verse 35
एवमुक्त्वा महाभागे पितृमातृकुटुंबकैः । परित्यक्ता गता शीघ्रं निर्लज्जाहं वरानने
ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ကံကောင်းမြတ်သူမရေ၊ အဖေ အမေ နှင့် မိသားစုတို့က ငါကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ မျက်နှာလှသူမရေ၊ ငါသည် အရှက်မရှိသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
Verse 36
न लभाम्यहमेवापि वासस्थानं सुखं शुभे । भर्त्सयंति च मां लोकाः पुंश्चलीयं समागता
အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် နေရပ်အဆင်ပြေ၍ သန့်ရှင်းကောင်းမြတ်သော အိမ်ရာတစ်ခုတောင် မရနိုင်; လူတို့စုဝေးလာလျှင်လည်း ငါကို ‘ပုန်ရှ်ချလီ’ ဟုခေါ်ကာ ဆဲဆိုရှုတ်ချကြ၏။
Verse 37
अटमाना गता देशात्कुलमानेन वर्जिता । देशे गुर्जरके पुण्ये सौराष्ट्रे शिवमंदिरे
လှည့်လည်သွားလာရင်း သူမသည် မိမိဇာတိမြေကို စွန့်ခွာကာ မျိုးရိုးဂုဏ်အဟံကြောင့် ပယ်ချခံရ၏; ထို့နောက် ပုဏ္ဏမြေ ဂုర్జရဒေသ၏ စောရাষ্ট্ৰ၌ ရှိသော သီဝမন্দိရသို့ ရောက်လာ၏။
Verse 38
वनस्थलेति विख्यातं नगरं वृद्धिसंकुलम् । अतीव पीडिता देवि क्षुधयाहं तदा शृणु
‘ဝနသ္ထလာ’ ဟု နာမည်ကျော်သော မြို့တစ်မြို့ရှိ၍ စည်းစိမ်နှင့် တိုးတက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အို ဒေဝီ၊ ထိုအခါ ငါသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနာကျင်ခဲ့ရ—ဖြစ်ပျက်သမျှကို နားထောင်ပါ။
Verse 39
कर्परं हि करे गृह्य भिक्षार्थमुपचक्रमे । गृहिणां द्वारदेशेषु प्रविशामि सुदुःखिता
လက်ထဲတွင် ဆွမ်းခံခွက်ကို ကိုင်ကာ ငါသည် ဆွမ်းတောင်းရန် ထွက်ခွာ၏; အလွန်ဒုက္ခရောက်လျက် အိမ်ထောင်ရှင်တို့၏ တံခါးဝများသို့ သွားရောက်၏။
Verse 40
मम रूपं विपश्यंति लोकाः कुत्संति भामिनि । न ददंते च मे भिक्षां पापा चेयं समागता
ငါ၏ ရုပ်သွင်ကို မြင်လျှင် လူတို့သည် ငါကို မုန်းတီးရှုတ်ချကြ၏၊ အို လှပသော မိန်းမရေ။ သူတို့သည် ငါ့အား ဆွမ်းတောင်းတောင် မပေးကြ—ဤအပြစ်မကင်းသော ကံကြမ္မာသည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာပြီ။
Verse 41
एवं दुःखसमाहारा दारिद्र्यपरिपीडिता । अटंत्या च मया दृष्टं गृहमेकमनुत्तमम्
ဤသို့ ဒုက္ခအစုအဝေးကြောင့် ဖိစီးခံရ၍ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့် နာကျင်နေစဉ် လှည့်လည်သွားလာရာတွင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အိမ်တစ်လုံးကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 42
तुंगप्राकारसंवेष्टं वेदशालासमन्वितम् । वेदध्वनिसमाकीर्णं बहुविप्रसमाकुलम्
အိမ်တော်သည် မြင့်မားသော ကာရံတံတိုင်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ဝေဒသင်ကြားရာ ခန်းမများပါရှိသည်။ ဝေဒရွတ်ဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဗြာဟ္မဏများစွာဖြင့် စည်ကားနေ하였다။
Verse 43
धनधान्यसमाकीर्णं दासीदासैरलंकृतम् । प्रविवेश गृहं रम्यं लक्ष्मीमुदितमेव तत्
သူသည် ချမ်းသာဓနနှင့် စပါးသီးနှံများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အမှုထမ်းမိန်းမ၊ အမှုထမ်းယောက်ျားတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှပသော အိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ အမှန်တကယ် ထိုအိမ်သည် လက္ခ္မီဒေဝီ၏ သာယာဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။
Verse 44
तद्गृहं सर्वतोभद्रं तस्यैव शिवशर्मणः । भिक्षां देहीत्युवाचाथ सुदेवा दुःखपीडिता
ထို့နောက် သူမသည် ထိုရှီဝရှာမဏ၏ အလုံးစုံမင်္ဂလာပြည့်စုံသော အိမ်တော်သို့ ရောက်လာ하였다။ ဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေသော စုဒေဝါက “အလှူတော်ပေးပါ” ဟု ဆို하였다။
Verse 45
शिवशर्माथ शुश्राव भिक्षाशब्दं द्विजोत्तमः । मंगलां नाम वै भार्यां लक्ष्मीरूपां वराननाम्
ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်ဖြစ်သော ရှီဝရှာမားသည် အလှူတောင်းသံကို ကြား하였다။ သူ၏ ဇနီး၏အမည်မှာ မင်္ဂလာ ဖြစ်ပြီး လက္ခ္မီဒေဝီကဲ့သို့ ရူပသဏ္ဍာန်ရှိကာ မျက်နှာအလွန်လှပသူ ဖြစ်하였다။
Verse 46
तां हसन्प्राह धर्मात्मा शिवशर्मा महामतिः । इयं हि दुर्बला प्राप्ता भिक्षार्थं द्वारमागता
ပြုံးလျက် သီလဓမ္မရှိ၍ ဉာဏ်ကြီးသော ရှိဝရှာမာက “ဤမိန်းမသည် အလွန်အားနည်း၍ အကူအညီမဲ့ကာ အလှူတောင်းရန် ကျွန်ုပ်တို့အိမ်တံခါးသို့ ရောက်လာသည်” ဟု ဆို၏။
Verse 47
समाहूय प्रिये चैनां देहि त्वं भोजनं शुभे । कृपया परयाविष्टा ज्ञात्वा मां तु समागताम्
“ချစ်သူရေ၊ သူမကို ခေါ်လာပြီး အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ အစာအဟာရ ပေးပါ။ ငါရောက်လာသည်ကို သိ၍ အမြင့်ဆုံး ကရုဏာမေတ္တာဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဤသို့ ပြုလော့” ဟု ဆို၏။
Verse 48
प्रोवाच मंगला कांतं दास्यामि प्रिय भोजनम् । एवमुक्त्वा च भर्तारं मंगला मंगलान्विता
မင်္ဂလာသည် ချစ်ခင်ရသော ခင်ပွန်းအား “ချစ်သူရေ၊ သင်နှစ်သက်သော အစာကို ကျွန်မ ဆက်ကပ်ပေးမည်” ဟု ပြော၏။ ထိုသို့ ခင်ပွန်းအား ပြောပြီးနောက် မင်္ဂလာအင်္ဂါပြည့်ဝသော မင်္ဂလာသည် လုပ်ဆောင်လေ၏။
Verse 49
पुनर्मां भोजयामास मिष्टान्नेन सुदुर्बलाम् । मामुवाच स धर्मात्मा शिवशर्मा महामुनिः
ထို့နောက် သူသည် ကျွန်မ အလွန်အားနည်းနေသော်လည်း ချိုမြိန်သော အစာဖြင့် ထပ်မံ ကျွေးမွေး၏။ ထိုအခါ သီလဓမ္မရှိသော မဟာမုနိ ရှိဝရှာမာက ကျွန်မအား မိန့်ကြားလေ၏။
Verse 50
का त्वमत्र समायाता कस्य वा भ्रमसे जगत् । केन कार्येण सर्वत्र कथयस्व ममाग्रतः
“ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူ သင်သည် မည်သူနည်း? သို့မဟုတ် မည်သူ့အတွက် လောက၌ လှည့်လည်သွားလာနေသနည်း? နေရာတိုင်းသို့ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သွားသနည်း? ငါ့ရှေ့တွင် ပြတ်သားစွာ ပြောလော့” ဟု မေး၏။
Verse 51
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । एकपंचाशत्तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ဝေနာဥပాఖ్యာန်အတွင်း စုကလာ၏ သာသနာတော်ဆန်သော ဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုသော အခန်း ၅၁ သည် ပြီးဆုံး၏။
Verse 52
व्रीडयाधोमुखीजाता दृष्टो भर्ता यदा मया । मंगला चारुसर्वांगी भर्तारमिदमब्रवीत्
ကျွန်မသည် ခင်ပွန်းကို မြင်သောအခါ ရှက်ကြောက်၍ မျက်နှာကို အောက်သို့ချကာ စိတ်ညှိုးနွမ်းသွား၏။ ထို့နောက် ကိုယ်အင်္ဂါအလှပြည့်စုံသော မင်္ဂလာသည် ခင်ပွန်းအား ဤစကားကို ဆို၏။
Verse 53
का चेयं हि समाचक्ष्व त्वां दृष्ट्वा हि विलज्जति । कथयस्व प्रसादेन का च एषा भविष्यति
ဤမိန်းမသည် မည်သူနည်း။ ရှင်းလင်းစွာ ပြောပါ; သင်ကို မြင်သည်နှင့် ရှက်ကြောက်နေ၏။ ကျေးဇူးပြု၍ ဆိုပါ—သူမသည် မည်သူနည်း၊ သူမ၏ အနာဂတ်သည် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။