Adhyaya 5

Verse 1

शिवशर्मोवाच । तपसा दमशौचाभ्यांगुरुशुश्रूषया तथा । भक्त्याभावेन तुष्टोस्मि तवाद्य चसुपुत्रक

ရှီဝရှာမာန်က ဆိုသည်။ “သင်၏ တပသ (တပဿ)၊ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှုနှင့် သန့်ရှင်းမှု၊ ထို့ပြင် ဂုရုအား ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ဆည်းကပ်ပြုစုခြင်းကြောင့် ယနေ့လည်း ငါသည် သင်ကို ကျေနပ်နှစ်သက်၏၊ ကောင်းမြတ်သောသားရေ။”

Verse 2

त्यजामि वैकृतं रूपं मत्तः सुखमवाप्नुहि । एवमुक्वा सुतं विप्रो दर्शयामास तां तनुम्

“ဤအပြောင်းအလဲဖြစ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါ စွန့်လွှတ်မည်; ငါ့ထံမှ သုခကို ရယူလော့။” ဟုဆိုပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏသည် သားအား မိမိ၏ အမှန်တကယ် ကိုယ်တန်ကို ပြသ하였다။

Verse 3

यथापूर्वं स्थितौ तौ तु तथा स दृष्टवान्गुरू । दीप्तिमंतौ महात्मानौ सूर्यबिंबोपमावुभौ

သူတို့နှစ်ပါးသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် တည်ရှိနေကြသည်ကို သူမြင်၏။ ဂုရုနှစ်ပါးကို မြင်ရာတွင် မဟာတ္မာနှစ်ပါးသည် နေရောင်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေကြ၏။

Verse 4

ननाम पादौ सद्भक्त्या उभयोस्तु महात्मनोः । ततः सुतं समामंत्र्य हर्षेण महतान्वितः

သူသည် စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် မဟာတ္မာနှစ်ပါး၏ ခြေတော်ကို ဦးချကန်တော့၏။ ထို့နောက် သားကို ခေါ်ယူကာ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။

Verse 5

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे देवासुरे इंद्राभिषेकोनाम पंचमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ဒေဝနှင့် အသူရ အကြောင်းအရာအတွင်း “အိန္ဒြာဘိသေက” ဟု အမည်ရသော ပဉ္စမ အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 6

प्रविष्टो वैष्णवं धाम स मुनिर्दुर्लभं पदम् । नत्वन्यैः प्राप्यते पुण्यैस्तपोभिर्मुक्तिदं पदम्

ထိုမုနိသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဓာမသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏—ရှားပါး၍ ရောက်ရန်ခက်ခဲသော ပဒ။ မောက္ခပေးသော ထိုအဆင့်ကို အခြားကုသိုလ်များ သို့မဟုတ် တပသာတည်းဖြင့် မရနိုင်။

Verse 7

विष्णोस्तु चिंतनैर्न्यासध्यानज्ञानैः स्तवैस्तथा । न दानैस्तीर्थयात्राभिर्दृश्यते मधुसूदनः

မဓုသူဒန (ဗိෂ္ဏု) ကို စိတ်ဖြင့်စဉ်းစားခြင်း၊ နျာသ၊ ဓ്യာန၊ ဉာဏ်၊ သ္တဝများဖြင့်သာ မဟုတ်၊ ဒါနနှင့် တီရ္ထယာထရာများဖြင့်သာလည်း အမှန်တကယ် “မြင်” မရ။

Verse 8

समाधिज्ञानयोगेन दृश्यते परमं पदम् । महायोगैर्यथा विप्रः प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

သမာဓိနှင့် အမှန်တရားဉာဏ်၏ ယောဂဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပဒကို မြင်တွေ့ရ၏; မဟာယောဂ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ သဘောတူညီသော ကိုယ်ခန္ဓာသို့ ဝင်ရောက်သကဲ့သို့။

Verse 9

सूत उवाच । ततस्तत्र तपस्तेपे सोमशर्मा महाद्युतिः । अश्मलोष्टसमं मेने कांचनंभूषणं पुनः

စူတက ပြော၏—ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ တောက်ပကြီးမားသော ဆိုမရှာမာသည် တပသာကို ကျင့်၏; ထို့ပြင် ရွှေအလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ကျောက်နှင့် မြေတုံးကဲ့သို့ တန်ဖိုးမထားဟု မြင်၏။

Verse 10

जिताहारः स धर्मात्मा निद्रया परिवर्जितः । स सर्वान्विषयांस्त्यक्त्वा एकांतमपि सेवते

ထိုဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် အစားအစာကို ထိန်းချုပ်၍ အိပ်ရေးပျော်ရွှင်မှုကို ရှောင်၏; အာရုံခံအရာဝတ္ထုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော တစ်ကိုယ်တည်းနေခြင်းကိုပင် မှီခိုကျင့်သုံး၏။

Verse 11

योगासनसमारूढो निराशो निःपरिग्रहः । तस्य वेला सुसंप्राप्ता मृत्युकालस्य वै तदा

ယောဂအာသန၌ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်၍ ဆန္ဒကင်းကာ ပိုင်ဆိုင်မှုမကပ်လျက်၊ သူ၏ ကံသတ်မှတ်အချိန် ရောက်လာသည်—အမှန်တကယ် ထိုအခါ မရဏကာလသည် သူ့ထံသို့ ရောက်နှင့်ပြီ။

Verse 12

आगता दानवा विप्रं सोमशर्माणमंतिके । मृत्युकाले तु संप्राप्ते प्राणयात्रा प्रवर्तिनः

ဒာနဝတို့သည် ဘြာဟ္မဏ စိုးမရှာမန်၏ အနီးသို့ ရောက်လာကြသည်၊ မရဏကာလ ရောက်နှင့်ပြီး၍ ပရာဏ—အသက်ရှုသက်—၏ နောက်ဆုံးခရီး စတင်လှုပ်ရှားချိန်၌။

Verse 13

शालिग्रामे महाक्षेत्रे ऋषीणां मानवर्द्धने । केचिद्वदंति वै दैत्याः केचिद्वदंति दानवाः

ရှာလိဂြာမ မဟာကေတ္တရ၌၊ ရှိသီနှင့် လူတို့၏ ဓမ္မဂုဏ်ကို တိုးပွားစေသော အလွန်သန့်ရှင်းရာဒေသတွင်—တချို့က သူတို့ကို ဒೈတျယဟု ဆိုကြ၊ တချို့က ဒာနဝဟု ဆိုကြသည်။

Verse 14

एवंविधो महाशब्दः कर्णरंध्रं गतस्तदा । तस्यैव विप्रवर्यस्य सुचिरात्सोमशर्मणः

ထိုအခါ ထိုသို့သော မဟာသံသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဘြာဟ္မဏ စိုးမရှာမန်၏ နားပေါက်အတွင်းသို့၊ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ ဝင်ရောက်လာ하였다။

Verse 15

ज्ञानध्यानविलग्नस्य प्रविष्टं दैत्यजं भयम् । तेन ध्यानेन तस्यापि दैत्यभीत्यैव वै तदा

ဉာဏ်နှင့် ဓျာန၌ လုံးဝစူးစိုက်နေသူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဒೈတျယတို့မှ ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှု ဝင်ရောက်လာသည်; သို့သော် ထိုဓျာန၏ အင်အားကြောင့် ထိုအခါ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဒైတျယကိုသာ ကြောက်ခြင်းအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်၍ သူ့ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့။

Verse 16

सत्वरं चैव तत्प्राणा गतास्तस्य महात्मनः । दैत्यभयेन संयुक्तः स हि मृत्युवशं गतः

ချက်ချင်းပင် ထိုမဟာအတ္မာ၏ အသက်ရှူသက်တမ်းတို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ဒೈတျာတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရသဖြင့် အမှန်တကယ် မရဏ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွား하였다။

Verse 17

तस्माद्दैत्यगृहे जातो हिरण्यकशिपोः सुतः । देवासुरे महायुद्धे निहतश्चक्रपाणिना

ထို့ကြောင့် ဒೈတျာအိမ်ထောင်တွင် ဟိရဏ္ယကသိပု၏ သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့၏ မဟာစစ်ပွဲတွင် စက်ကရကိုင်ရှင်က သူ့ကို သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 18

युद्ध्यमानेन तेनापि प्रह्लादेन महात्मना । सुदृष्टं वासुदेवत्वं विश्वरूपसमन्वितम्

စစ်တိုက်နေစဉ်တောင် မဟာအတ္မာ ပရဟ္လာဒသည် ဗိဿဝရူပ—ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ဝါစုဒေဝတော်၏ အခြေအနေကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့하였다။

Verse 19

योगाभ्यासेन पूर्वेण ज्ञानमासीन्महात्मनः । सस्मार पूर्वकं सर्वं चरितं शिवशर्मणः

ယခင်က ယောဂကျင့်စဉ်၏ အားဖြင့် မဟာအတ္မာ၌ ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် သီဝရှရ္မန်၏ ယခင်အကြောင်းအရာ အလုံးစုံကို ပြည့်စုံစွာ သတိရလာ하였다။

Verse 20

प्रागहं सोमशर्माख्यः प्रविष्टो दानवीं तनुम् । अस्मात्कायात्कदा पुण्यं केवलं धाम उत्तमम्

ယခင်က ကျွန်ုပ်ကို ဆိုမရှရ္မန် ဟု ခေါ်ကြသော်လည်း ဒါနဝ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤကိုယ်မှ ထွက်ကာ ဘေးကင်းသန့်ရှင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမ—အထွတ်အထိပ် လောက—ကို မည်သည့်အခါ ရောက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 21

प्रयास्यामि महापुण्यैर्ज्ञानाख्यैर्मोक्षदायकम् । समरे म्रियमाणेन प्रह्लादेन महात्मना

‘ဉာဏ်’ ဟုခေါ်သော မဟာပုဏ္ဏိယပြည့်ဝ၍ မောက္ခပေးနိုင်သည့် သင်ခန်းစာကို ငါ ဆက်လက်ဟောကြားမည်—စစ်မြေပြင်၌ သေဆုံးခါနီး မဟာအတ္တမ ပရဟ္လာဒက ဟောခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 22

एवं चिंता कृता पूर्वं श्रूयतां द्विजसत्तमाः । एवं तु च समाख्यातं सर्वसंदेहनाशनम्

ဤသို့ အရင်က စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားပြီးနောက်—ယခု နားထောင်ကြလော့၊ ဒွိဇအမြတ်တော်တို့။ ဤပုံစံဖြင့် ဟောကြားထားသည်မှာ သံသယအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော အရာဖြစ်၏။

Verse 23

सूत उवाच । प्रह्लादे निहते संख्ये देवदेवेन चक्रिणा । रुरुदे कमला सा तु हतपुत्रा च कामिनी

စူတက ပြောသည်—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ စက်ရကိုင်တော်က စစ်ပွဲ၌ ပရဟ္လာဒကို သတ်လိုက်သောအခါ၊ သားဆုံးရှုံးရသော ချစ်သူမ ကမလာသည် အလွန်အမင်း ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 24

प्रह्लादस्य तु या माता हिरण्यकशिपोः प्रिया । प्रह्लादस्य महाशोकैर्दिवारात्रौ प्रशोचति

သို့ရာတွင် ပရဟ္လာဒ၏ မိခင်—ဟိရဏ္ယကသိပု၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ—ပရဟ္လာဒအတွက် မဟာဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် နေ့ညမပြတ် ငိုကြွေးပူဆွေးလေ၏။

Verse 25

पतिव्रता महाभागा कमला नाम तत्प्रिया । रोदमानां दिवारात्रौ नारदस्तामुवाच ह

သူ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး—ကံကောင်းမြတ်သော ပတိဝရတာ ကမလာ—နေ့ညမပြတ် ငိုကြွေးနေစဉ်၊ ထိုအခါ နာရဒက သူမအား မိန့်ဆိုလေ၏။

Verse 26

मा शुचस्त्वं महाभागे पुत्रार्थं पुण्यभागिनि । निहतो वासुदेवेन तव पुत्रः समेष्यति

အို မဟာကံကောင်းသူ မိခင်တော်၊ သားအတွက် မဝမ်းနည်းပါနှင့်၊ ကုသိုလ်အပိုင်းရသူ။ ဝါစုဒေဝက သတ်ခဲ့သော်လည်း သင်၏သားသည် သင့်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်လာမည်။

Verse 27

भूयः स्वलक्षणोपेतस्त्वत्सुतश्च महामतिः । प्रह्लादेति च वै नाम पुनरस्य भविष्यति

ထပ်မံ၍ သင်၏သားသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာများပြည့်စုံကာ ဉာဏ်ကြီးသူအဖြစ် မွေးဖွားလာမည်။ ထို့ပြင် အမှန်တကယ် သူ၏နာမည်သည် ထပ်မံ “ပရဟ္လာဒ” ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 28

विहीनश्चासुरैर्भावैर्देवत्वेन समन्वितः । इंद्रत्वे मोदते भद्रे सर्वदेवैर्नमस्कृतः

အသူရာသဘောများမှ ကင်းလွတ်၍ ဒေဝသဘောဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သူသည် အိန္ဒြာရာဇာအဆင့်၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးပြီး ဒေဝတော်အားလုံး၏ ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းကို ခံရသည်။

Verse 29

सुखीभवमहाभागेतेनपुत्रेणवैसदा । न प्रकाश्या त्वया देवि सुवार्तेयं च कस्यचित्

အို မဟာကံကောင်းသူ၊ ထိုသားကြောင့် အမြဲတမ်း ချမ်းသာပျော်ရွှင်ပါစေ။ အို ဒေဝီ၊ ဤသတင်းကောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မဖော်ပြပါနှင့်။

Verse 30

कर्त्तव्यमज्ञानभावैः सुगोप्यं कुरु त्वं सदा । एवमुक्त्वा गतो विप्रो नारदो मुनिसत्तमः

“လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သောအရာကို လုပ်ပါ; မသိနားမလည်သဘောရှိသူများထံမှလည်း အမြဲတမ်း ကောင်းစွာ လျှို့ဝှက်ထားပါ” ဟုဆိုပြီးနောက် မုနိတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဘြာဟ္မဏ နာရဒ မုနိသည် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 31

कमलायाश्चोदरे तु जन्मा स्यानुत्तमं पुनः । प्रह्लादेति च वै नाम तस्याख्यानं महात्मनः

ထပ်မံ၍ ကမလာ၏ ဝမ်းဗိုက်၌ အလွန်မြတ်သော မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်မည်; ထိုမဟာအတ္မာ၏ အမည်မှာ အမှန်တကယ် “ပရဟ္လာဒ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်—ဤသည်မှာ သူ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဖြစ်၏။

Verse 32

बाल्यं भावं गतो विप्राः कृष्णमेव व्यचिंतयत् । नरसिंहप्रसादेन देवराजो भवेद्दिवि

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ကလေးဘဝသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ကృష్ణကိုသာ အမြဲတမ်း စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်ခဲ့သည်။ နရစിംဟ၏ ကရုဏာကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်၌ ဒေဝရာဇ ဖြစ်လာ၏။

Verse 33

देवत्वं लभ्य चैवासावैंद्रं पदमनुत्तमम् । मोक्षं यास्यति ज्ञानात्मा वैष्णवं धाम चोत्तमम्

ဒေဝတဖြစ်ခြင်းကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် အင်္ဒြ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်၏။ ထို့ပြင် ဉာဏ်ကို အနှစ်သာရအဖြစ်ထားသူဖြစ်၍ မောက္ခသို့လည်းကောင်း၊ ဗိෂ္ဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမသို့လည်းကောင်း သွားရောက်၏။

Verse 34

असंख्याता महाभागाः सृष्टेर्भावा ह्यनेकशः । मोह एवं न कर्त्तव्यो ज्ञानवद्भिर्महात्मभिः

အို မဟာဘဂါ၊ စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များသည် မရေတွက်နိုင်အောင် မျိုးစုံလှ၏။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ရှိသော မဟာအတ္မာတို့သည် ဤသို့ မောဟ၌ မကျရောက်သင့်။

Verse 35

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथापृष्टं द्विजोत्तमाः । अन्यं पृच्छ महाभाग संदेहं ते भिनद्म्यहम्

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့ မေးမြန်းသကဲ့သို့ ငါသည် အားလုံးကို ပြောပြပြီးပြီ။ အို မဟာဘဂါ၊ အခြားတစ်ခု မေးလော့—သင်၏ သံသယကို ငါ ဖယ်ရှားပေးမည်။

Verse 36

विजयं देवतानां तु दानवानां महत्क्षयम् । कृतं हि देवदेवेन स्थापितं भुवनत्रयम्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်သည် ဒေဝတော်များအား အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၍ ဒာနဝတို့ကို မဟာပျက်စီးစေတော်မူကာ၊ ထို့ကြောင့် သုံးလောကကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ထူတော်မူ၏။

Verse 37

ऋषय ऊचुः । इन्द्रत्वं कस्य संजातं देवानां शब्दधारकम् । केन दत्तं त्वमाचक्ष्व विस्तराद्द्विजसत्तम

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– “ဒေဝတို့အတွင်း ‘အိန္ဒြတဝ’ ဟူသော အမည်ကို ကိုင်ဆောင်သည့် အာဏာပိုင်ရာထူးသည် မည်သူထံမှ ပေါ်ပေါက်သနည်း။ မည်သူက သင်အား ပေးအပ်သနည်း။ အမြတ်ဆုံး ဒွိဇာ၊ အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။”

Verse 38

सूत उवाच । विस्तरेण प्रवक्ष्यामि इन्द्रत्वे येन सत्तमः । प्राप्त एष महाभागो यथा पुण्यतमेन च

စူတက ဆိုသည်– “ဤအမြတ်ဆုံး မဟာဘဂ္ဂဝန်သည် အိန္ဒြတဝကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် ငါပြောမည်။ ထို့အပြင် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ၏ အားဖြင့် မည်သို့ ထိုရာထူးကို ရခဲ့သည်ကိုလည်း ပြောမည်။”

Verse 39

हतेषु तेषु दैत्येषु समस्तेषुमहाहवे । अतिनष्टेषु पापेषु गोविंदेन महात्मना

မဟာစစ်ပွဲ၌ ထိုဒೈတျတို့ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရပြီး၊ မဟာအတ္တမ ဂోవိန္ဒက အပြစ်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊

Verse 40

ततो देवाः सगंधर्वा नागा विद्याधरास्तथा । संप्रोचुर्माधवं सर्वे बद्धप्रांजलयस्ततः

ထို့နောက် ဒေဝတော်များသည် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ဝိဒ္ယာဓရတို့နှင့်အတူ အားလုံး လက်အုပ်ချီ၍ မာဓဝကို ရိုသေစွာ လျှောက်ထားကာ ထိုအခိုက်၌ ဘက္တိပြည့်ဝသော စကားများကို ဆိုကြ၏။

Verse 41

भगवन्देवदेवेश हृषीकेश नमोस्तु ते । विज्ञापयामहे त्वां वै तत्सर्वमवधार्यताम्

အို ဘဂဝန်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်၊ ဟෘရှီကေရှာ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်းလျှောက်ချက်ကို တင်ပြပါသည်; အားလုံးကို စေ့စပ်စွာ နားထောင်၍ စဉ်းစားပေးတော်မူပါ။

Verse 42

शास्ता गोप्ता च पुण्यात्मा अस्माकं कुरु केशव । राजानं पुण्यधर्माणं त्वमिंद्रं लोकशासनम्

အို ကေရှဝ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ တရားသမာဓိရှိသော အုပ်ချုပ်ရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်တော်မူပါ။ သူ့ကို သန့်ရှင်းသော ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သော ဘုရင်အဖြစ် ပြုတော်မူပါ—အိန္ဒြာကဲ့သို့ လောကများကို အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်စေတော်မူပါ။

Verse 43

त्रैलोक्यस्य प्रजा देव यमाश्रित्य सुखं लभेत् । वासुदेव उवाच । मम लोके महाभागा वैष्णवेन समन्वितः

အို ဒေဝ၊ သုံးလောက၏ ပြည်သူများသည် ယမကို အားကိုးရာယူလျှင် ချမ်းသာကောင်းကျိုး ရရှိကြသည်။ ဝါစုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– “အို မဟာဘဂါ၊ ငါ၏ လောက၌ (သူသည်) ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံကာ နေထိုင်၏။”

Verse 44

तेजसा ब्राह्मणश्रेष्ठश्चिरकालं निवासितः । तस्य कालः प्रपूर्णश्च मम लोके महात्मनः

အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်တန်ခိုးတေဇဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ (ထိုနေရာ၌) နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ငါ၏ လောက၌ ထိုမဟာတ္မာ၏ သတ်မှတ်ကာလသည် ပြည့်စုံသွား၏။

Verse 45

वसतस्तस्य विप्रस्य मद्भक्तस्य सुरोत्तमाः । तेजसा वैष्णवेनैव भवतां पालको हि सः

အို ဒေဝတို့အထွဋ်အမြတ်၊ ငါ၏ ဘက္တဖြစ်၍ (ထိုနေရာ၌) နေထိုင်သော ထိုဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ) သည် မိမိ၏ ဝိုင်ရှ္ဏဝ တေဇဖြင့်ပင် သင်တို့အားလုံး၏ ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်၏။

Verse 46

भविष्यति स धर्मात्मा स च धर्मानुरंजकः । पालको धारकश्चैव स च ब्राह्मणसत्तमः

သူသည် စိတ်နှလုံး၌ ဓမ္မရှိသူ (ဓမ္မာတ္မာ) ဖြစ်လာမည်၊ ဓမ္မကို မြှင့်တင်သူလည်း ဖြစ်မည်။ ကာကွယ်သူ၊ ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်သူလည်း ဖြစ်၍—ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်မည်။

Verse 47

भविष्यति स धर्मात्मा भवतां त्राणकारणात् । अदित्यास्तनयश्चैव सुव्रताख्यो महामनाः

သင်တို့သည် သူ၏ ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်းရင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် ဓမ္မစိတ်ရှိသူ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် အဒိတီ၏ သားအဖြစ်လည်း မွေးဖွားမည်—စိတ်ကြီးမြတ်သူ “သုဝရတ” ဟူသော အမည်ရှိသူ။

Verse 48

महाबलो महावीर्यः स व इंद्रो भविष्यति । सूत उवाच । एवं वरान्स देवेशो दत्वा देवेभ्य उत्तमम्

အင်အားကြီးမား၍ သတ္တိဗလကြီးမားသူ၊ သူသည် အမှန်တကယ် အိန္ဒြာ ဖြစ်လာမည်။ စူတက ပြောသည်– ဤသို့ နတ်တို့၏ အရှင်သည် နတ်တို့အား အထူးမြတ်သော ဆုတောင်းပေးကမ်းပြီး (ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားလေ၏)။

Verse 49

देवा विजयिनः सर्वे विष्णुना सह सत्तमाः । कश्यपं पितरं दृष्टुं मातरं च ततो गताः

ထို့နောက် အောင်မြင်သူ၊ မြတ်သော နတ်အားလုံးသည် ဗိဿဏုနှင့်အတူ မိမိတို့၏ ဖခင် ကശ്യပနှင့် မိခင်ကို တွေ့မြင်ရန် သွားကြ၏။

Verse 50

प्रणेमुस्ते महात्मान उभावेतौ सुखासनौ । ऊचुः प्रांजलयः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

မဟာတ္မာ နှစ်ပါးသည် သက်သာသော အာသနပေါ်၌ ထိုင်နေကြ၏။ အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ပြောကြ၏။

Verse 51

युवयोश्च प्रसादेन देवत्वं हि गता वयम् । हर्षेण महताविष्टो देवान्वाक्यमुवाच सः

သင်တို့နှစ်ဦး၏ ကရုဏာနှင့် ပရသာဒကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တကယ် ဒေဝတဖြစ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ပါသည်။ မဟာဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရကာ သူသည် ဒေဝများအား ဤစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 52

कश्यप उवाच । यूयं वै सत्यधर्मेण वर्तमानाः सदैव हि । आवयोश्च प्रसादेन तपसश्च प्रभावतः

ကশ্যပက ပြောသည်— သင်တို့သည် အမြဲတမ်း သစ္စာဓမ္မ၌ တည်ကြည်နေကြသည်။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး၏ ကရုဏာနှင့် တပသ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဤအရာသည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 53

प्राप्तवंतो भवंतस्तु देवत्वं चाक्षयं पदम् । वरमेव ददाम्येषां बहुप्रीतिसमन्विताः

သင်တို့သည် ဒေဝတဖြစ်ခြင်းနှင့် မပျက်မယွင်း အက္ခယ ပဒကို အမှန်တကယ် ရရှိကြပြီ။ အလွန်ပီတိဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်သည် သူတို့အား အမှန်တကယ် ဆုတောင်းတစ်ပါး (ဝရ) ကို ပေးအပ်မည်။

Verse 54

अमरा निर्जराश्चैव अक्षयाश्च भविष्यथ । सर्वकामसमृद्धार्थाः सर्वसिद्धिसमन्विताः

သင်တို့သည် အမရ—မသေ—ဖြစ်ကြမည်၊ နိရ္ဇရ—မအို—ဖြစ်ကြမည်၊ အက္ခယ—မပျက်မယွင်း—ဖြစ်ကြမည်။ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံကာ ရည်မှန်းချက်အားလုံး၌ စုံလင်ကြွယ်ဝပြီး စိတ္တသိဒ္ဓိ အားလုံးနှင့် ပြည့်ဝကြမည်။

Verse 55

देवा नागाश्च गंधर्वा मत्प्रसादान्महासुराः । विष्णुरुवाच । वरं वरय भद्रं ते देवमातर्यशस्विनि

ကျွန်ုပ်၏ ပရသာဒကြောင့် ဒေဝများ၊ နာဂများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် မဟာအဆုရများတောင် အနုဂ्रह ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်— “ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိပါစေ၊ ဒေဝမိခင် အရှင်မ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။”

Verse 56

मनसा चेप्सितं सर्वं तत्ते दद्मि सुनिश्चितम् । अदितिरुवाच । पूर्वं पुत्रवती भूता प्रसादात्तव माधव

“သင်၏စိတ်ထဲ၌ ဆန္ဒရှိသမျှ အားလုံးကို ငါအမှန်တကယ် ပေးအပ်မည်။” အဒိတီက ပြောသည်– “ယခင်က၊ မာဓဝာရေ၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ငါသည် သားရရှိ၍ ကောင်းချီးခံခဲ့ရ၏။”

Verse 57

अमरा निर्जराः सर्वे अक्षयाः पुण्यवत्सलाः । अमी पुत्रा मया लब्धाः श्रूयतां मधुसूदन

ဤအရာအားလုံးသည် အမရဒေဝများ—အိုမင်းမရှိ၊ မပျက်စီး၊ ကုသိုလ်ကိုချစ်မြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသားများကို ငါရရှိခဲ့ပြီ; ကြားနာပါ၊ မဓုသူဒနာ။

Verse 58

सुतरां त्वं च गोविंद सर्वकामसमृद्धिदः । मम गर्भे वसंश्चैव भवांश्च मम नंदनः

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဂోవိန္ဒာရေ၊ သင်သည် ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်စုံစေသော အရှင်ဖြစ်၏။ ငါ၏ဝမ်း၌ နေထိုင်၍ ငါ၏သား ဖြစ်ပါစေ။

Verse 59

त्वया पुत्रेण नित्यं च यथा नंदामि केशव । एवं महोदयं नाथ पूरयस्व मनोरथम्

ကေရှဝာရေ၊ သင်သည် သားဖြစ်၍ အမြဲတမ်း ငါကို ပျော်ရွှင်စေသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူပင် မဟာကရုဏာရှင် နာထာရေ၊ ငါ၏ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေပါ။

Verse 60

वासुदेव उवाच । भवत्या देवकार्यार्थं गंतव्यं मानुषीं तनुम् । तदाहं तव गर्भे वै वासं यास्यामि निश्चितम्

ဝါစုဒေဝာက မိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝတို့၏ကိစ္စအတွက် သင်သည် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူ၍ သွားရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်၏ဝမ်း၌ အမှန်တကယ် နေထိုင်မည်ဟု သေချာ၏။”

Verse 61

युगे द्वादशके प्राप्ते भूभारहरणाय वै । जमदग्निसुतो देवि रामो नाम द्विजोत्तमः

ဒွါဒသမ ယုဂ် ရောက်လာသောအခါ မြေကြီး၏ ဘာရကို ဖယ်ရှားရန်အတွက်၊ အို ဒေဝီ၊ ဇမဒဂ္နီ၏ သားတော်—ရామဟူသော အမည်ရှိ၍ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 62

प्रतापतेजसायुक्तः सर्वक्षत्रवधाय च । तव पुत्रो भविष्यामि सर्वशस्त्रभृतां वरः

အာနုဘော်နှင့် မီးတောက်သကဲ့သို့ တေဇောဖြင့် ပြည့်စုံ၍၊ က္ෂတ္တရိယအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်၊ ငါသည် သင်၏ သားတော် ဖြစ်မည်—လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 63

सप्तविंशतिके प्राप्ते त्रेताख्ये तु तथा युगे । रामो नाम भविष्यामि तव पुत्रः पतिव्रते

နှစ်ဆယ့်ခုနစ်မြောက် စက်ဝန်း ရောက်လာသောအခါ၊ ထို့အတူ တ్రေတā ယုဂ်၌လည်း၊ အို ပတိဝ္ရတေ၊ ငါသည် သင်၏ သားတော်အဖြစ် ရာမ ဟူသော အမည်ဖြင့် မွေးဖွားမည်။

Verse 64

पुनः पुत्रो भविष्यामि तवैव शृणु पुण्यधेः । अष्टाविंशतिके प्राप्ते द्वापरांते युगे तदा

ငါသည် ထပ်မံ၍ သင်၏ သားတော် ဖြစ်မည်—နားထောင်ပါ၊ အို ကုသိုလ်၏ خزန်။ နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက် စက်ဝန်း ရောက်လာသောအခါ၊ ဒွါပရ ယုဂ်၏ အဆုံးကာလ၌ ထိုအချိန်…

Verse 65

सर्वदैत्यविनाशार्थे भूभारहरणाय च । वासुदेवाख्यस्ते पुत्रो भविष्यामि न संशयः

ဒೈတျများအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် မြေကြီး၏ ဘာရကို ဖယ်ရှားရန်အတွက်၊ ငါသည် သင်၏ သားတော် ဝါစုဒေဝ ဟူသော အမည်ဖြင့် ဖြစ်မည်—မသံသယရှိ။

Verse 66

इदानीं कुरु कल्याणि मद्वाक्यं धर्मसंयुतम् । सर्वलक्षणसंपन्नं सत्यधर्मसमन्वितम्

ယခုအခါ မင်္ဂလာရှိသောသူမ၊ ဓမ္မနှင့်ညီသော ငါ၏အမိန့်စကားကို လိုက်နာလော့။ အလှအပလက္ခဏာကောင်းများ ပြည့်စုံ၍ သစ္စာနှင့် ဓမ္မတရားပေါ်တွင် တည်မြဲ၏။

Verse 67

सर्वज्ञं सर्वदे देवि पुत्रमुत्पाद्य सुंदरम् । इंद्रत्वं तस्य दास्यामि इंद्रः सोपि भविष्यति

အို ဒေဝီ၊ အလုံးစုံကို ပေးသနားသူမ၊ အလှတင့်တယ်၍ အလုံးစုံသိသော သားတော်ကို မွေးဖွားပြီးနောက် ငါသည် သူ့အား အိန္ဒြာဘဝ (အိန္ဒြာရာဇ) ကို ပေးမည်။ သူလည်း အိန္ဒြာ ဖြစ်လာမည်။

Verse 68

एवं संभाषितं श्रुत्वा महाहर्षसमन्विता । देवदेवप्रसादेन इंद्रः पुत्रो भविष्यति

ထိုစကားကို ကြားသိလျှင် သူမသည် မဟာဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ဒေဝဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အိန္ဒြာသည် သူမ၏ သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားလာမည်။

Verse 69

एवमस्तु महाभाग तव वाक्यं करोम्यहम् । ततस्ता देवताः सर्वा जग्मुः स्वस्थानमेव हि

“ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ မဟာဘဂ္ဂ၊ သင်၏စကားကို ငါ လိုက်နာမည်” ဟုဆိုပြီးနောက် ဒေဝတားအားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ အမှန်တကယ် ပြန်သွားကြ၏။

Verse 70

हरिणा सह ते सर्वे निरातंका मुदान्विताः । सूत उवाच । अदितिः कश्यपं प्राह ऋतुं प्राप्य मनस्विनी

သူတို့အားလုံးသည် ဟရီ (ဗိဿဏု) နှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှုကင်း၍ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။ စူတက ပြောသည်– စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော အဒိတိသည် သင့်တော်သော ရတု (ကာလ) ကို ရောက်သဖြင့် ကശ്യပအား ပြောကြား၏။

Verse 71

भगवन्दीयतां पुत्रः सुरेंद्रपदभोजकः । चिंतयित्वा क्षणं विप्रस्तामुवाच मनस्विनीम्

အို အလေးအမြတ်ထားရသော မိခင်တော်၊ သင့်အား သားတော်တစ်ပါး ပေးတော်မူပါစေ—ဒေဝတို့၏ အရှင်၏ ခြေတော်ကြာပန်းကို ရောက်ရှိခံစားမည့်သူ။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏသည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မိန်းမအား ထိုသို့ ပြော하였다။

Verse 72

एवमस्तु महाभागे तव पुत्रो भविष्यति । त्रैलोक्यस्यापि कर्ता स यज्ञभोक्ता स एव च

ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ အလွန်ကံကောင်းသော မိန်းမတော်—အမှန်တကယ် သင့်မှာ သားတော်ရှိလိမ့်မည်။ သူသည် သုံးလောကကို အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲ၏ အလှူအတန်းကို ခံယူသူလည်း သူတစ်ဦးတည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 73

तस्याः शिरसि सन्यस्य स्वहस्तं च द्विजोत्तमः । तपश्चचार तेजस्वी सत्यधर्मसमन्वितः

သူမ၏ ခေါင်းပေါ်၌ မိမိလက်ကို တင်၍၊ ထို ဒွိဇောတ္တမ—တေဇောလင်းလက်၍ သစ္စာနှင့် ဓမ္မတရားပြည့်စုံသူ—သည် တပဿာကို စတင်ကျင့်သုံး하였다။

Verse 74

सुव्रतो नाम तेजस्वी विष्णुलोके वसेत्सदा । तस्य पुण्यक्षये जाते विष्णुलोकाद्द्विजोत्तमाः

စူဝရတ ဟူသော တေဇောလင်းလက်သူသည် အမြဲတမ်း ဗိဿဏုလောက၌ နေထိုင်၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ စုဆောင်းမှု ကုန်ခမ်းသွားသောအခါ၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ သူသည် ဗိဿဏုလောကမှ (ထွက်ခွာသည်)…

Verse 75

पतनं कर्मवशतस्ततस्तस्य द्विजोत्तमाः । पुण्यगर्भं गतो विप्र अदित्यास्तु महातपाः

အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ကမ္မ၏ အာဏာကြောင့် သူ၏ ကျဆင်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်하였다။ ထို့နောက် အို ဝိပရ၊ မဟာတပသီ အာဒိတျယတို့သည် ‘ပုဏ္ဏယဂರ್ಭ’ ဟု ခေါ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 76

इंद्रत्वं भोक्तुकामार्थं सत्यपुण्येन कर्मणा । गर्भं दधार सा देवी पुण्येन तपसा किल

အိန္ဒြာအဖြစ်ကို ခံစားလိုသော ဆန္ဒဖြင့်၊ သစ္စာနှင့် ကုသိုလ်ပြုကာရမများ၏ အာနိသင်ကြောင့်၊ ထိုဒေဝီသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော တပဿာပုဏ္ဏကြောင့် အမှန်တကယ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 77

तपस्तेपे निरालस्या वनवासं गता सती । दिव्यं वर्षशतं यातं तपंत्यां देवमातरि

ပျင်းရိခြင်းမရှိဘဲ ထိုသီလရှင်မသည် တောတွင်းသို့ သွားနေထိုင်ကာ တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။ ဒေဝတမိခင်သည် ထိုသို့ တပဿာပြုနေစဉ် အလွန်မြတ်သော တစ်ရာနှစ်ကာလ လွန်သွားခဲ့သည်။

Verse 78

तपंत्यथ तपस्तीव्रं दुष्करं देवतासुरैः । ततः सा तपसा तेन तेजसा च प्रभान्विता

ထို့နောက် သူမသည် ဒေဝတများနှင့် အဆုရများအတွက်တောင် ခက်ခဲသော ပြင်းထန်သည့် တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုတပဿာနှင့် ၎င်း၏ ဓမ္မတေဇကြောင့် သူမသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်ဝလာ하였다။

Verse 79

सूर्यतेजः प्रतीकाशा द्वितीय इव भास्करः । शुशुभे सा यथा दीप्ता परमं ध्यानमास्थिता

နေမင်း၏ တေဇနှင့်တူသော အလင်းရောင်ဖြင့်၊ ဒုတိယ နေမင်းကဲ့သို့ ထိုဒေဝီသည် တောက်ပလင်းလက်하였다။ အမြင့်ဆုံး သမာဓိ၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်၍ အလွန်တောက်ပခဲ့သည်။

Verse 80

रूपेणाधिकतां याता तपसस्तेजसा तदा । तपोध्यानपरा सा च वायुभक्षा तपस्विनी

ထိုအခါ တပဿာ၏ တေဇအလင်းကြောင့် သူမ၏ ရုပ်ရည်အလှသည် ပိုမိုမြင့်မားလာ하였다။ တပနှင့် သမာဓိ၌ အပြည့်အဝ မျှော်မှန်းနေသော ထိုတပသ္ဝိနီသည် လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူကာ အသက်ရှင်နေ하였다။

Verse 81

अधिकं शुशुभे देवी दक्षस्य तनया तदा । सिद्धाश्च ऋषयः सर्वे देवाश्चापि महौजसः

ထိုအခါ ဒေဝီ—ဒက္ရှ၏ သမီး—သည် ပိုမိုတောက်ပသန့်ရှင်းစွာ ထွန်းလင်းလာ၏။ စိဒ္ဓများ၊ ရှိများနှင့် အလွန်တောက်ပသော ဒေဝတားတို့လည်း အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြ၏။

Verse 82

स्तुवंति तां महाभागां रक्षंति च सुतत्पराः । पूर्णे वर्षशते तस्या विष्णुस्तत्र समागतः

သူတို့သည် မဟာကံကောင်းသော အမိနတ်မကို ချီးမွမ်းကြပြီး အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။ သူမအတွက် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံသည့်အခါ ဗိဿဏုသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 83

तामुवाच महाभागामदितिं तपसान्विताम् । देवि गर्भः सुसंपूर्णः सूतिकालः प्रवर्तते

သူသည် တပဿာဖြင့် ပြည့်စုံသော မဟာကံကောင်းသည့် အဒိတိအား မိန့်တော်မူ၏—“ဒေဝီ၊ ကိုယ်ဝန်သည် အပြည့်အဝ ပြည့်စုံပြီးပြီ။ ယခု မွေးဖွားချိန် စတင်လာပြီ။”

Verse 84

तवैव तपसा पुष्टस्तेजसा च प्रवर्द्धितः । अद्यैव गर्भमेतं त्वं मुंच मुंच यशस्विनि

ဤကိုယ်ဝန်သည် သင်၏ တပဿာကြောင့်ပင် အာဟာရရပြီး သင်၏ တေဇောအလင်းကြောင့် တိုးပွားလာ၏။ အို ဂုဏ်သတင်းကြီးသော မိခင်၊ ယနေ့ပင် ဤဂರ್ಭကို လွှတ်ပါ၊ လွှတ်ပါ။

Verse 85

एवमाभाष्य देवेशः स जगाम स्वकं गृहम् । असूत पुत्रं सा देवी काले प्राप्ते महोदये

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်သည် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွား၏။ အချိန်တန်သည့်အခါ မဟာမင်္ဂလာအခိုက်အတန့်တွင် ဒေဝီသည် သားတစ်ပါးကို မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 86

सा पुत्रं दीप्तिसंयुक्तं द्वितीयमिव भास्करम् । सुभगं चारुसर्वांगं सर्वलक्षणसंयुतम्

သူမသည် မိမိသားကို မြင်ရသည်—ဒုတိယ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍; ရုပ်ရည်လှပ၊ ကိုယ်အင်္ဂါအလှတရားပြည့်စုံကာ မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်ဝ၏။

Verse 87

चतुर्बाहुं महाकायं लोकपालं सुरेश्वरम् । तेजोज्वालासमाकीर्णं चक्रपद्मसुहस्तकम्

လက်လေးဖက်ရှိ၍ ကိုယ်ထည်ကြီးမားကာ လောကကိုကာကွယ်သော လောကပာလ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်—တေဇောမီးလျှံများဖြင့် ဝန်းရံလျက် လက်ထဲ၌ စက္ကရနှင့် ပဒ္မကို ကိုင်ဆောင်၏။

Verse 88

चंद्रबिंबानुकारेण वदनेन महामतिः । राजमानं महाप्राज्ञं तेजसा वैष्णवेन च

လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ မျက်နှာတော်ရှိသော မဟာမတိ၊ မဟာပညာရှင်သည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ တေဇောအလင်းဖြင့် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်း၏။

Verse 89

अन्यैश्च लक्षणैर्दिव्यैर्दिव्यभावैरलंकृतम् । सर्वलक्षणसंपूर्णं चंद्रास्यं कमलेक्षणम्

အခြားသော ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများနှင့် မြင့်မြတ်သော ဒိဗ္ဗဂုဏ်များဖြင့် အလှဆင်ထား၍—မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ လမုခ၊ ကြာမျက်လုံး ဖြစ်၏။

Verse 90

आजग्मुस्ते त्रयो देवा ऋषयो वेदपारगाः । गंधर्वाश्च ततो नागाः सिद्धाविद्याधरास्तथा

ထို့နောက် ဒေဝသုံးပါး ရောက်လာကြပြီး ဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သော ရှိများလည်း ပါလာ၏။ ထို့နောက် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ထို့အတူ စိဒ္ဓနှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့လည်း လာရောက်ကြ၏။

Verse 91

ऋषयः सप्त ते दिव्याः पूर्वापरमहौजसः । अन्ये च मुनयः पुण्याः पुण्यमंगलदायिनः

ထို ရှင်ရသီ ခုနစ်ပါးသည် ဒိဗ္ဗသဘောရှိ၍ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် နှစ်ကာလလုံးတွင် အမြင့်မားဆုံး တေဇောဓာတ်အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်; ထို့ပြင် ပုဏ္ဏမုနိများလည်း ရှိ၍ ကုသိုလ်နှင့် မင်္ဂလာကို ပေးသနားကြသည်။

Verse 92

आजग्मुस्ते महात्मानो हर्षनिर्भरमानसाः । तस्मिञ्जाते महाभागे भगवंतो महौजसि

ထို မဟာတ္မာတို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်လျှံကာ ရောက်လာကြသည်။ အလွန်ကံကောင်းမြတ်သော၊ မဟာတေဇရှိသော၊ တောက်ပသည့် ဘဂဝန်တော် မွေးဖွားသည့်အခါ၌ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 93

आजग्मुर्देवताः सर्वे पर्वतास्तु तपस्विनः । क्षीराद्याः सागराः सर्वे नद्यश्चैव तथामलाः

ဒေဝတားအားလုံး ရောက်လာကြပြီး တပဿာကျင့်သည့် တောင်တန်းများလည်း လာကြသည်။ နို့သမုဒ္ဒရာမှစ၍ သမုဒ္ဒရာအားလုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော မြစ်များလည်း အတူတကွ ရောက်လာကြသည်။

Verse 94

प्रीतिमंतस्ततः सर्वे ये चान्ये हि चराचराः । मंगलैस्तु महोत्साहं चक्रुः सर्वे सुरेश्वराः

ထို့နောက် အားလုံးပင် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကြသည်—လှုပ်ရှားသည့် သတ္တဝါများနှင့် မလှုပ်ရှားသည့် အရာများအပါအဝင် အခြားသတ္တဝါအားလုံးလည်း ထိုနည်းတူ။ ဒေဝတို့၏ အရှင်များအားလုံးက မင်္ဂလာကర్మများကို ဆောင်ရွက်၍ မဟာဥတ္စာဟ (ပွဲတော်စိတ်ဓာတ်နှင့် दृঢ়သန္နိဋ္ဌာန်) ကို မြှင့်တင်ကြသည်။

Verse 95

ननृतुश्चाप्सराः संघा गंधर्वा ललितं जगुः । वेदमंत्रैस्ततो देवा ब्राह्मणा वेदपारगाः

အပ္စရာအဖွဲ့များက ကပြကြပြီး ဂန္ဓဗ္ဗများက နူးညံ့ချိုမြိန်စွာ သီဆိုကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့နှင့် ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏများက ဝေဒမന്ത്രများကို ရွတ်ဖတ်ကြသည်။

Verse 96

स्तुवंति तं महात्मानं सुतं वै कश्यपस्य च । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च वेदाश्चैव समागताः

သူတို့သည် ကശ്യပ၏သားဖြစ်သော မဟာအာတ္မာကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒြနှင့် ဝေဒများပါ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 97

सांगोपांगैश्च संयुक्तास्तस्मिञ्जाते महौजसि । त्रैलोक्ये यानि सत्वानि पुण्ययुक्तानि सत्तम

ထိုမဟောဩဇသီ၊ တောက်ပသန်မာသောသူ မွေးဖွားလာသောအခါ သုံးလောကအနှံ့ရှိ သတ္တဝါအားလုံးသည် အင်္ဂ-ဧပင်္ဂတို့နှင့်တကွ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏနှင့် ယှဉ်တွဲသွားကြ၏၊ ဟေ သုတမ။

Verse 98

समागतानि तत्रैव तस्मिञ्जाते महौजसि । मंगलं चक्रिरे सर्वे गीतपुण्यैर्महोत्सवैः

ထိုနေရာတည်းမှာပင် အားလုံး စုဝေးကြ၏။ ထိုမဟောဩဇသီ မွေးဖွားလာသောအခါ လူတိုင်း မင်္ဂလာကర్మများကို ဆောင်ရွက်၍ ပုဏ္ဏသီချင်းများဖြင့် မဟာပွဲတော်ကို ကျင်းပကြ၏။

Verse 99

हर्षेण निर्भराः सर्वे पूजयंतो महौजसः । ब्रह्माद्याश्च त्रयो देवाः कश्यपोथ बृहस्पतिः

အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်လျှံကာ ထိုမဟောဩဇသီကို ပူဇော်ကြ၏—ဘြဟ္မာအစ သုံးပါးသောဒေဝတားများနှင့် ကശ്യပ၊ ဗြဟ္စပတိတို့ပါဝင်၏။

Verse 100

चक्रिरे नामकर्माणि तस्यैव हि महात्मनः । वसुदत्तेति विख्यातो वसुदेति पुनस्तव

ထိုမဟာအာတ္မာအတွက် နာမကမ္မ (အမည်ပေးပွဲ) ကို သူတို့ ဆောင်ရွက်ကြ၏။ သူသည် “ဝသုဒတ္တ” ဟူသောအမည်ဖြင့် ထင်ရှားလာပြီး၊ ထပ်မံ၍ “ဝသုဒေဝ” ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏၊ ဟေ သင်။

Verse 101

आखंडलेति तन्नाम मरुत्वान्नाम ते पुनः । मघवांश्च बिडौजास्त्वं पाकशासन इत्यपि

သင်၏နာမသည် ‘အာခဏ္ဍလ’ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ‘မရုတ်ဝန်’ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။ သင်သည် ‘မဃဝန်’ ‘ဘိဍောဇာစ်’ နှင့် ‘ပါကရှာသန’ ဟူသောနာမများလည်း ရှိ၏။

Verse 102

शक्रश्चैव हि विख्यात इंद्रश्चैवेति ते सुतः । इत्येतानि च नामानि तस्यैव च महात्मनः

သားရေ၊ သူသည် ‘ရှက္ကရ’ ဟူ၍လည်း ထင်ရှားပြီး ‘အိန္ဒြ’ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။ ဤနာမများသည် ထိုမဟာအတ္မာ၏ နာမတော်များပင် ဖြစ်၏။

Verse 103

चक्रुश्च देवताः सर्वाः संतुष्टा हृष्टमानसाः । स्नानं तु कारयामासुः संस्काराणि महासुरः

ဒေဝတားအားလုံး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ ကျေနပ်ကာ အခမ်းအနားများကို ပြီးစီးစေကြ၏။ ထို့နောက် မဟာအဆုရသည် သန့်စင်ရေချိုးပွဲနှင့် သံစ్కာရ အခမ်းအနားများကို စီစဉ်ကျင်းပစေ၏။

Verse 104

विश्वकर्माणमाहूय ददुराभरणानि च । तानि पुण्यानि दिव्यानि तस्मै ते तु महात्मने

‘ဝိශ්ဝကರ್ಮန်’ ကို ဖိတ်ခေါ်၍ သူတို့သည် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများကိုလည်း ပူဇော်ကြ၏။ ထိုပုဏ္ဏမယ၊ ဒိဗ္ဗ အလှတန်ဆာများကို မဟာအတ္မာထံ ဆက်ကပ်၏။

Verse 105

जाते तस्मिन्महाभागे देवराजे महात्मनि । एवं मुदं ततः प्रापुः सर्वे देवा महौजसः

ထိုမဟာဘဂ္ဂ၊ မဟာအတ္မာ ဒေဝရာဇ မွေးဖွားလာသောအခါ အင်အားကြီးဒေဝတားအားလုံး ပီတိအာနန္ဒဖြင့် ပြည့်လျှံသွားကြ၏။

Verse 106

पुण्ये तिथौ तथा ऋक्षे सुमुहूर्ते महात्मभिः । इंद्रत्वे स्थापितो देवैरभिषिक्तः सुमंगलैः

ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော တိသီနှင့် ကောင်းမွန်သော နက္ခတ်အောက်၊ အထူးကောင်းသော မုဟူရ္တ၌ မဟာတ္မာတို့က သူ့ကို အိန္ဒြရာပဒ၌ တင်မြှောက်တော်မူကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့က အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အဘိသေက ပူဇော်ပွဲဖြင့် သူ့ကို အဘိသိက္ကာပြုကြ၏။

Verse 107

प्राप्तमैंद्रपदं तेन प्रसादात्तस्य चक्रिणः । तपश्चकार तेजस्वी वसुदत्तः सुरेश्वरः

စက်ရကိုင်သခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူသည် အိန္ဒြရာပဒကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် တေဇောမင်းသော ဝသုဒတ္တ၊ ဒေဝတို့အကြား အရှင်တော်ဖြစ်သူသည် တပဿာကို ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 108

उग्रेण तेजसा युक्तो वज्रपाशांकुशायुधः

ပြင်းထန်သော တေဇောတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ သူသည် ဝဇ္ရ၊ ပါရှ (ကြိုး) နှင့် အင်္ကုရှ (ချွန်တံ) ကို မိမိ၏ လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်하였다။

Verse 109

सूत उवाच । उग्रं समस्तं तपसः प्रभावं विलोक्य शुक्रो निजगाद गाथाम् । लोकेषु कोन्यो न भविष्यतीति यथा हि चायं च सुदर्शनीयः

စူတက ပြောသည်— ထိုတပဿာ၏ ပြင်းထန်၍ ပြည့်စုံသော အာနုဘော်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ သုက္ကရသည် ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလေ၏— “လောကတို့တွင် သူကဲ့သို့ အခြားမည်သူ ရှိမည်နည်း? အမှန်တကယ်ပင် သူသည် အလွန်ကြည့်ရှုချင်ဖွယ် လှပ၏။”

Verse 110

विष्णोः प्रसादान्न परो महात्मा संप्राप्तमैश्वर्यमिहैव दिव्यम्

ဗိဿဏု၏ ပရသာဒတော်ကြောင့် ထိုမဟာတ္မာထက် မြင့်မြတ်သူ မရှိ; ဤနေရာ၌ပင် သူသည် ဒိဗ္ဗ အိုင်ශ්ဝရယ (အာဏာတန်ခိုး) ကို ရရှိလေ၏။

Verse 111

अनेन तुल्यो न भविष्यतीति लोकेषु चान्यस्तपसोग्रवीर्यः

လောကများအတွင်း သူနှင့်တူညီသူ အခြားမရှိတော့မည်၊ သူ၏ပြင်းထန်သော တပဿာအာနုဘော်နှင့် တန်းတူသူ မရှိ။