Adhyaya 48

Verse 1

ब्राह्मण्युवाच । माथुरे विषये रम्ये मथुरायां नृपोत्तमः । उग्रसेनेति विख्यातो यादवः परवीरहा

ဗြာဟ္မဏီက မိန့်ဆိုသည်— မဿုရာဒေသအလှပ၌၊ မဿုရာမြို့တော်တွင်၊ ယာဒဝမျိုးရိုး၏ အထူးမြတ်သော မင်းတစ်ပါးရှိ၍ “ဥဂ္ဂရစေန” ဟူ၍ ထင်ရှားကာ ရန်သူဗီရသူရဲတို့ကို သတ်ဖြတ်အနိုင်ယူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 2

सर्वधर्मार्थतत्त्वज्ञो वेदज्ञः श्रुतवान्बली । दाता भोक्ता गुणग्राही सद्गुणान्वेत्ति भूपतिः

မင်းသည် ဓမ္မနှင့် လောကီအကျိုးအမြတ်တို့၏ အနှစ်သာရကို သိမြင်သူ၊ ဝေဒကို သိသူ၊ ပညာကြားနာသိမြင်ပြီး အင်အားကြီးသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လှူဒါန်းသူ၊ သမာဓိဖြင့် သုံးဆောင်သူ၊ ကောင်းဂုဏ်ကို လက်ခံသိမြင်သူ၊ သဒ္ဂုဏ်ကို ခွဲခြားသိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 3

राज्यं चकार मेधावी प्रजा धर्मेण पालयेत् । एवं स च महातेजा उग्रसेनः प्रतापवान्

ပညာဉာဏ်ပြည့်ဝသူသည် နန်းတက်၍ ဓမ္မအတိုင်း ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။ ထို့ကြောင့် မဟာတေဇရှိသော ဥဂ္ဂရစေနသည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာပြင်းထန်သူ ဖြစ်၏။

Verse 4

वैदर्भे विषये पुण्ये सत्यकेतुः प्रतापवान् । तस्य कन्या महाभागा पद्माक्षी कमलानना

ပုဏ္ဏမြေဖြစ်သော ဝိဒರ್ಭဒေသ၌ သတ္တိကေတုဟူသော ဂုဏ်သိက္ခာကြီး၍ အင်အားပြင်းသော မင်းရှိ၏။ ထိုမင်း၏ သမီးတော်သည် မဟာကံကောင်းသူ “ပဒ္မာက္ခီ” ဖြစ်၍ ကြာပန်းမျက်လုံး၊ ကြာပန်းမျက်နှာရှိ၏။

Verse 5

नाम्ना पद्मावती नाम सत्यधर्मपरायणा । सा तु स्त्रीणां गुणैर्युक्ता द्वितीयेव समुद्रजा

နာမည်မှာ “ပဒ္မာဝတီ” ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး သစ္စာနှင့် ဓမ္မကို အထူးအလေးထားသူ ဖြစ်သည်။ မိန်းမဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံကာ သမုဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားသော လက္ခမီ (Samudrajā) ၏ ဒုတိယရုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 6

वैदर्भी शुशुभे राजन्स्वगुणैः सत्यकारणैः । माथुर उग्रसेनस्तु उपयेमे सुलोचनाम्

အို မင်းကြီး၊ ဝိဒർဘ၏ မင်းသမီးသည် သစ္စာကို အခြေခံသော ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် တောက်ပလှပခဲ့၏။ မထုရာ၏ ဥဂ္ဂရစೇနသည် မျက်လုံးလှသော သုလိုစနာကို မင်္ဂလာဆောင်ယူခဲ့၏။

Verse 7

तया सह महाभाग सुखं रेमे प्रतापवान् । अतिप्रीतो गुणैस्तस्यास्तया सह सुखीभवेत्

အို မဟာဘဂ၊ ထိုတန်ခိုးရှိသော သူရဲကောင်းသည် သူမနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားကမ့်ခဲ့၏။ သူမ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် အလွန်ပီတိဖြစ်၍ သူမနှင့်အတူ နေထိုင်ရာတွင် သာယာချမ်းမြေ့ခဲ့၏။

Verse 8

तस्याः स्नेहेन प्रीत्या च संमुग्धो माथुरेश्वरः । पद्मावती महाभागा तस्य प्राणप्रियाभवत्

သူမ၏ စေတနာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် မထုရာ၏ အရှင်သည် မောဟမိ၍ စိတ်နှလုံးချုပ်ငြိမ်းသွား၏။ မဟာဘဂ ပဒ္မာဝတီသည် သူ၏ အသက်ရှုသကဲ့သို့ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 9

तया विना न बुभुजे तया सह प्रक्रीडयेत् । तया विना न सेवेत परमं सुखमेव सः

သူမမရှိလျှင် သူသည် အပျော်အပါးကို မခံစားခဲ့; သူမနှင့်အတူသာ ကစားကမ့်ခဲ့၏။ သူမမရှိလျှင် အခြားအရာတစ်စုံတစ်ခုကို မမှီခိုခဲ့—သူမတစ်ယောက်တည်းပင် သူ၏ အမြင့်ဆုံးသော သုခ ဖြစ်၏။

Verse 10

एवं प्रीतिकरौ जातौ परस्परमनुत्तमौ । स्नेहवंतौ द्विजश्रेष्ठ सुखसंप्रीतिदायकौ

ဤသို့ သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ပီတိဖြစ်စေသော အနုတၱမ အဖော်အဖြစ် ဖြစ်လာကြ၏။ အို ဒွိဇရှ్రေဋ္ဌ၊ သူတို့သည် စေတနာပြည့်ဝ၍ သုခနှင့် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို ပေးစွမ်းသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 11

सत्यकेतुश्च राजेंद्रः सस्मार स पद्मावतीम् । स्वसुतां तां महाभागो माता तस्याः सुदुःखिता

အို မင်းမြတ်တို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ စတျကေတု မင်းကြီးသည် ပဒ္မာဝတီကို သတိရလေ၏—သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သမီးတော်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟာဘဂ္ဂဝန် မင်းကြီးလည်း ထိုသမီးတော်ကို မေတ္တာဖြင့် သတိရနေပြီး၊ မိခင်တော်မှာတော့ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှု၌ နစ်မြုပ်လေ၏။

Verse 12

स दूतान्प्रेषयामास वैदर्भो मथुरां प्रति । उग्रसेनं नृवीरेंद्रं सादरेण द्विजोत्तम

အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ဝိဒರ್ಭ မင်းကြီးသည် မထုရာသို့ တမန်များကို စေလွှတ်၍၊ သူရဲကောင်းမင်းများအနက် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော ဥဂ္ဂရစೇန မင်းကြီးကို လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်လေ၏။

Verse 13

उग्रसेनं महाराजं स दूतो वाक्यमब्रवीत् । विदर्भाधिपतिर्वीरो भक्त्या स्नेहेन नंदयन्

ထိုတမန်သည် မဟာရာဇ ဥဂ္ဂရစೇန မင်းကြီးထံ ဤစကားကို လျှောက်တင်လေ၏—“ဝိဒರ್ಭ၏ သူရဲကောင်း အධိပတိသည် ဘက္တိနှင့် မေတ္တာစိတ်ဖြင့် မင်းကြီးကို ပျော်ရွှင်စေကာ…”

Verse 14

आत्मनः कुशलं ब्रूते भवतां परिपृच्छति । सत्यकेतुर्महाराज त्वामेवं परिपृष्टवान्

သူသည် မိမိ၏ ကုသလ-ခေမကို ပြောကြားပြီး မင်းကြီး၏ အခြေအနေကောင်းမွန်မှုကို မေးမြန်းလေ၏။ အို မဟာရာဇ၊ စတျကေတုသည် ဤသို့ မင်းကြီးကို မေးမြန်းထားလေသည်။

Verse 15

दर्शनाय प्रेषयस्व सुतां पद्मावतीं मम । यदि त्वं मन्यसे नाथ प्रीतिस्नेहं हितस्य च

ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ခွင့်အတွက် သမီးတော် ပဒ္မာဝတီကို ကျွန်ုပ်ထံ စေလွှတ်ပါ။ အို နာထ၊ မင်းကြီးသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပရီတိ၊ မေတ္တာနှင့် ဟိတစိတ်ကို အမှန်တကယ် ထားရှိပါက။

Verse 16

प्रेषयस्व महाभागां प्रियां प्रीतिकरां तव । औत्कण्ठ्येन महाराज स सोत्कंठेन वर्तते

အို မဟာရာဇာ၊ သင်၏ ကံကောင်းမြတ်သော ချစ်သူ—သင်ကို ပီတိပေးသော အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူ—ကို စေလွှတ်ပါ။ အလွန်တမ်းတမှုကြောင့် သူသည် မျှော်လင့်တောင့်တခြင်းဖြင့်ပင် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 17

समाकर्ण्य ततो वाक्यमुग्रसेनो नृपोत्तमः । प्रीत्या स्नेहेन तस्यापि सत्यकेतोर्महात्मनः

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဥဂ္ဂရစေန မင်းကြီးသည် ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝသွားကာ မဟာစိတ်ရှိသော သတ္တျကေတုအပေါ်လည်း ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် လှုပ်ရှားလာ하였다။

Verse 18

दाक्षिण्येन च विप्रेंद्र प्रेषयामास भूपतिः । पद्मावतीं प्रियां भार्यामुग्रसेनः प्रतापवान्

အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုဖြင့် သတ္တိပြင်းထန်သော ဥဂ္ဂရစေန မင်းကြီးသည် မိမိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာမိဖုရား ပဒ္မာဝတီကို ဂုဏ်ပြုစွာ စေလွှတ်하였다။

Verse 19

प्रेषितानेन राजेंद्र गता पद्मावती स्वकम् । पूर्वं गृहं सती सा तु महाहर्षेण संकुला

အို မင်းကြီး၊ သူ၏ စေလွှတ်ခြင်းကြောင့် သီလရှိသော ပဒ္မာဝတီသည် မိမိ၏ ယခင်အိမ်—မိမိ၏ နေအိမ်သို့—သွားရောက်ခဲ့ပြီး မဟာပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 20

पितृपूर्वं कुटुंबं तु ददृशे चारुमंगला । पितुः पादौ ननामाथ शिरसा सत्यतत्परा

ထို့နောက် ချာရုမင်္ဂလာသည် ဖခင်ကို ဦးဆောင်ထားသော မိသားစုစုဝေးမှုကို မြင်တွေ့하였다။ သစ္စာတရား၌ တည်ကြည်သော သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဖခင်၏ ခြေတော်၌ ဒဏ္ဍဝတ်ပရဏာမဖြင့် ဦးချခဲ့သည်။

Verse 21

आगतायां महाराजा पद्मावत्यां द्विजोत्तम । हर्षेण महताविष्टो विदर्भाधिपतिर्नृपः

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်! ပဒ္မာဝတီ ရောက်လာသောအခါ ဝိဒರ್ಭ၏ အရှင် မဟာရာဇာသည် မဟာပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 22

वर्द्धिता दानमानैश्च वस्त्रालंकारभूषणैः । पद्मावती सुखेनापि पितुर्गेहे प्रवर्तते

ဒါနနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုတို့ဖြင့် ပျိုးထောင်ခံရ၍ အဝတ်အစား၊ အလင်္ကာ၊ ရတနာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပဒ္မာဝတီသည် အဖေ၏အိမ်၌ပင် သက်သာစွာ နေထိုင်ဆက်လက်၏။

Verse 23

सखीभिः सहिता सा तु निःशंका परिवर्तते । रमते सा तदा तत्र यथापूर्वं तथैव च

သူမသည် မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများနှင့်အတူ မကြောက်မရွံ့ လှည့်လည်သွားလာ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် ထိုနည်းတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေ၏။

Verse 24

गृहे वने तडागेषु प्रासादे च तथैव सा । पुनर्बालेव भूता सा निर्लज्जा संप्रवर्तते

အိမ်တွင်လည်း၊ တောတွင်လည်း၊ ရေကန်အနီးတွင်လည်း၊ နန်းတော်တွင်လည်း သူမသည် ပြန်လည်၍ ကလေးမလေးကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ အရှက်မရှိသကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေ၏။

Verse 25

निःशंका वर्तते विप्र सखीभिः सह सर्वदा । पतिव्रता महाभागा हर्षेण महतान्विता

အို ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ)! သူမသည် မိတ်သဟာယများနှင့်အတူ အမြဲ မကြောက်မရွံ့ နေထိုင်၏။ ပတိဝြတာ မဟာဘဂ္ဂါဖြစ်၍ မဟာပီတိဖြင့် ပြည့်စုံနေ၏။

Verse 26

सुखं तु पितृगेहस्य दुर्लभं श्वशुरे गृहे । एवं ज्ञात्वा तदा रेमे कदा ईदृग्भविष्यति

မိဘအိမ်ကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်မှုသည် ယောက္ခမအိမ်၌ ရှာဖွေရခက်၏။ ထိုအကြောင်းကို သိပြီးနောက် သူမသည် စိတ်ကိုငြိမ်စေကာ “ဤသို့သောအခါအခွင့် ပြန်လည်ဘယ်တော့ ဖြစ်မလဲ” ဟု တွေး၏။

Verse 27

अनेन मोहभावेन क्रीडालुब्धा वरानना । सखीभिः सहिता नित्यं वनेषूपवने तदा

ဤမောဟစိတ်အခြေအနေကြောင့် လှည့်လည်မူးမောကာ ကစားပျော်ရန်လိုလားသည့် မျက်နှာလှသောမိန်းမသည် မိတ်သမီးများနှင့်အတူ အမြဲတမ်း တောတောင်နှင့် ဥယျာဉ်တောများတွင် လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 48

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेऽष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပာချာနအတွင်းရှိ “စူကလာ-ചരిత్ర” ဟူသော အခန်း လေးဆယ့်ရှစ် ပြီးဆုံး၏။