Adhyaya 45

Verse 1

पंचचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । सुकलोवाच । अथ ते लुब्धकाः सर्वे शूकरीं प्रति जग्मिरे । शूराश्च दारुणाः प्राप्ताः पाशहस्ताश्च भीषणाः

စုကလာက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် လောဘကြီးသော မုဆိုးတို့အားလုံးသည် ဝက်မတော်သို့ ထွက်ခွာကြ၏။ သူတို့သည် ရဲရင့်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ လက်ထဲ၌ ဖမ်းကြိုးများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရောက်လာကြ၏။

Verse 2

चतुरश्च ततो डिंभान्कृत्वा स्थित्वा च शूकरी । कुटुंबेन समं कांतं हतं दृष्ट्वा महाहवे

ထို့နောက် ဉာဏ်ကောင်းသော ဝက်မတော်သည် မိမိ၏ ဝက်ကလေးများကို စုစည်းကာ ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်လျက်၊ မဟာစစ်ပွဲအတွင်း ချစ်မြတ်နိုးသူကို မိသားစုနှင့်တကွ သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်လေ၏။

Verse 3

भर्तुर्मे चिंतितं प्राप्तमृषिदेवैश्च पूजितः । गतः स्वर्गं महात्मासौ वीर्येणानेन कर्मणा

ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းသည် မိမိစိတ်၌ ကြာရှည်ကာ လိုလားခဲ့သမျှကို ရရှိခဲ့၏။ ရှင်ရသီများနှင့် ဒေဝတော်များက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့်၊ မဟာအတ္တမသူသည် ဤကံတော်၏ အာနုဘော်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားလေ၏။

Verse 4

अनेनापि पथा यास्ये स्वर्गं भर्त्ता स तिष्ठति । तया सुनिश्चितं कृत्वा पुत्रान्प्रतिविचिंतितम्

“ဤလမ်းတော်တူတူဖြင့်ပင် ကျွန်မလည်း ခင်ပွန်းတော် တည်ရှိရာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားမည်” ဟု အတည်ပြုဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ထို့တစ်ဖန် သားများအကြောင်းကို စဉ်းစားလေ၏။

Verse 5

यदा जीवंति मे बालाश्चत्वारो वंशधारकाः । भवत्यस्य सुवीरस्य कोलस्यापि महात्मनः

ငါ၏ မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းသော သားလေးယောက် အသက်ရှင်နေသရွေ့၊ မဟာအတ္တမ စိတ်ရှိ၍ ရဲရင့်သန်မာသော ကိုလာ၌ ကံကောင်းချမ်းသာမှု အမြဲတည်လိမ့်မည်။

Verse 6

केनोपायेन पुत्रान्वै रक्षायुक्तान्करोम्यहम् । इति चिंतापरा भूत्वा दृष्ट्वा पर्वतसंकटम्

“ဘယ်နည်းလမ်းနဲ့ ငါ့သားတွေကို သင့်တော်စွာ ကာကွယ်ထားနိုင်မလဲ” ဟု စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်ဖြင့် အန္တရာယ်ပြင်းထန်သော တောင်ကြားလမ်းကို ကြည့်မြင်လိုက်သည်။

Verse 7

तत्र मार्गं सुविस्तीर्णं निष्कासाय प्रयास्यते । तया सुनिश्चितं कृत्वा पुत्रान्प्रति विचिंतितम्

အဲဒီနေရာမှာ ထွက်ပေါက်အတွက် ကျယ်ဝန်း၍ ပြန့်ပြူးသည့် လမ်းကြောင်းကို ပြုလုပ်ရန် ကြိုးပမ်း하였다။ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချပြီးနောက် သားများအပေါ် စဉ်းစားတော်မူ하였다။

Verse 8

तानुवाच महाराज पुत्रान्प्रति सुमोहितान् । यावत्तिष्ठाम्यहं पुत्रास्तावद्गच्छत शीघ्रगाः

မဟာရာဇာသည် အလွန်အမင်း မောဟနေသော သားများအား “ငါ ဒီမှာ ရပ်နေသရွေ့၊ သားတို့၊ ချက်ချင်း မြန်မြန် သွားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 9

तेषां मध्ये सुतो ज्येष्ठः कथं यास्यामि मातरम् । संत्यज्य जीवलोभाच्च धिङ्मे मातः सुजीवितम्

“သူတို့အနက် ငါက အကြီးဆုံးသား—ကိုယ့်အသက်ကို လိုချင်လောဘကြောင့် မိခင်ကို စွန့်ပစ်ပြီး မိခင်ထံ ဘယ်လို သွားနိုင်မလဲ။ အရှက်တရားပါ မိခင်ရေ; ငါ့ရဲ့ အနိမ့်ကျသော အသက်ရှင်မှုကိုလည်း အရှက်တရားပါ”

Verse 10

पितृवैरं करिष्यामि साधयिष्ये रणे रिपून् । गृहीत्वा त्वं कनीयसोभ्रातॄन्स्त्रीन्दुर्गकंदरम्

အဖေ၏ရန်ငြိုးကို ငါပြန်လည်လက်စားချေမည်၊ စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူမည်။ သင်သည် ငါ့ညီငယ်များနှင့် မိန်းမများကို ခေါ်ယူကာ လုံခြုံသော တောင်ဂူခံတပ်သို့ သွားလော့။

Verse 11

पितरं मातरं त्यक्त्वा यो याति हि स पापधीः । नरकं च प्रयात्येव कृमिकोटिसमाकुलम्

အဖေမိခင်ကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်ခွာသွားသူသည် အပြစ်တရားပြည့်သော ဉာဏ်ရှိသူဖြစ်၏။ ထိုသူသည် သေချာပေါက် ပိုးကောင်ကုဋိကုဋိဖြင့် ပြည့်နှက်သော နရကသို့ ရောက်မည်။

Verse 12

तमुवाच सुदुःखार्ता त्वां त्यक्त्वाहं कथं सुत । संयास्यामि महापापा त्रयो गच्छंतु मे सुताः

အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ သူမက ပြောသည်—“သားရေ၊ မင်းကို စွန့်ပစ်ပြီး ငါဘယ်လို အသက်ရှင်မလဲ။ ငါသည် အပြစ်ကြီးသူမ—ငါ့သားသုံးယောက်စလုံး သွားကြပါစေ။”

Verse 13

कनीयसस्त्रयस्त्वेव गता गिरिवनांतरम् । तौ जग्मतू रणभुवं तेषामेव सुपश्यताम्

သို့ရာတွင် ညီငယ်သုံးယောက်သည် တောင်တန်းတောအတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားကြ၏။ ထိုနှစ်ဦးမူ သူတို့၏မျက်စိရှေ့တင်ပင် စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 14

तेजसा सुबलेनापि गर्जंतौ च पुनःपुनः । अथ ते लुब्धकाः शूराः संप्राप्ता वातरंहसः

တောက်ပသော တေဇောဓာတ်နှင့် မဟာအားတန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဟိန်းဟောက်လျက်၊ ထိုအခါ သတ္တိရှိသော မုဆိုးသူရဲကောင်းတို့ ရောက်လာကြ၏—လေပြင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ။

Verse 15

पथा तेनापि दुर्गेण त्रयस्ते प्रेषिता नृप । तिष्ठतः स्म पथं रुद्ध्वा द्वावेतौ जननीसुतौ

အို မင်းကြီး၊ ထိုခက်ခဲသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ပင် သင်၏လူသုံးယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ မိခင်တူသော သားနှစ်ယောက်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်ကာ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလေ၏။

Verse 16

लुब्धकाश्च ततः प्राप्ताः खड्गबाणधनुर्धराः । प्रजघ्नुस्तोमरैस्तीक्ष्णैश्चक्रैश्च मुशलैस्ततः

ထို့နောက် လောဘကြီးသူတို့ ရောက်လာ၍ ဓား၊ မြားနှင့် လေးကို ကိုင်ဆောင်ကြ၏။ ထိုခဏ၌ သူတို့သည် ထက်မြက်သော တိုမရလှံ၊ စက်ရဝုဓ်နှင့် မုဆလ်တုတ်တို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ ရန်သူတို့ကို လဲကျစေ၏။

Verse 17

मातरं पृष्ठतः कृत्वा तनयो युध्यते स तैः । दंष्ट्रया निहताः केचित्केचित्तुंडेन घातिताः

မိခင်ကို နောက်ဘက်တွင်ထား၍ သားသည် သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်လေ၏။ အချို့သည် သူ၏ အစွယ်ဖြင့် သတ်ခံရပြီး၊ အချို့သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်း/နှုတ်တံ (beak) ဖြင့် ထိုးနှက်ခံကာ လဲကျကြ၏။

Verse 18

संजघान खुराग्रैश्च शूराश्च पतिता रणे । युयुधे शूकरः संख्ये दृष्टो राज्ञा महात्मना

သူသည် ခြေခွာ၏ ထက်မြက်သော အစွန်များဖြင့် ရဲသူရဲကောင်းတို့ကို ထိုးနှက်ကာ စစ်မြေပြင်၌ လဲကျစေ၏။ ထိုဝက်ရိုင်းသည် တိုက်ပွဲအလယ်၌ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မဟာသတ္တိရှိသော မင်းကြီးက မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 19

पितुः सकाशाच्छूरोयमिति ज्ञात्वा ससम्मुखः । बाणपाणिर्महातेजा मनुसूनुः प्रतापवान्

ဖခင်ဘက်မှ “ဤသူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦး” ဟု သိမြင်ပြီးနောက်၊ မဟာတေဇရှိ၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသော မနု၏သားသည် မြားကို လက်တွင်ကိုင်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် ရှေ့တိုးလာလေ၏။

Verse 20

निशितेनापि बाणेन अर्द्धचंद्रानुकारिणा । राज्ञा हतः पपातोर्व्यां विद्धोरस्को महात्मना

မဟာသတ္တိရှိသော မင်းကြီးသည် လဝက်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ထက်မြက်သော မြားဖြင့် ထိုးနှက်သဖြင့် ရင်ဘတ်ထိုးဖောက်ကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 21

ममार सहसा भूमौ पपात स हि शूकरः । पुत्रमोहं परं प्राप्ता तस्योपरि गता स्वयम्

ထိုဝက်တောသည် ချက်ချင်းသေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ၏။ သားအပေါ် မောဟမယာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် သွား၍ ထိုအပေါ်၌ လဲအိပ်လေ၏။

Verse 22

तया च निहताः शूरास्तुंडघातैर्महीतले । निपेतुर्लुब्धकाः शूराः कतिनष्टा मृता नृप

သူမ၏ နှုတ်တံထိုးနှက်မှုများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် သူရဲကောင်းများ သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ လောဘကြီးသော တိုက်ခိုက်သူများ လဲကျကြပြီး၊ အို မင်းကြီး၊ များစွာ ပျက်စီးသေဆုံးကြ၏။

Verse 23

द्रावयंती महत्सैन्यं दंष्ट्रया सूकरी ततः । यथा कृत्या समुद्भूता महाभयविधायिका

ထို့နောက် ဝက်မသည် သူမ၏ အံသွားကြီးဖြင့် မဟာစစ်တပ်ကို မောင်းထုတ်လေ၏။ မန္တရဖြင့် ခေါ်ထုတ်သော ကෘတျယာကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွန်း၍ မဟာကြောက်လန့်မှုကို ဖြစ်စေ၏။

Verse 24

तमुवाच ततो राज्ञी देवराजसुतोपमम् । अनया निहतं राजन्महत्सैन्यं तवैव हि

ထို့နောက် မိဖုရားသည် ဒေဝရာဇ၏ သားတော်နှင့်တူသူအား ပြောကြားလေ၏—“အို မင်းကြီး၊ သင်၏ မဟာစစ်တပ်သည် အမှန်တကယ် သူမကြောင့်ပင် သတ်ဖြတ်ခံရသည်”။

Verse 25

कस्मादुपेक्षसे कांत तन्मे त्वं कारणं वद । तामुवाच महाराजो नाहं हन्मि इमां स्त्रियम्

အို ချစ်လှစွာသော အရှင်၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို လျစ်လျူရှုပါသနည်း။ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြပါ။ မင်းကြီးက ငါသည် ဤမိန်းမကို မသတ် ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

Verse 26

महादोषं प्रिये दृष्टं स्त्रीवधे दैवतैः किल । तस्मान्न घातयेन्नारीं प्रेषयेहं न कंचन

ချစ်လှစွာသော မိဖုရား၊ မိန်းမကို သတ်ခြင်းသည် ကြီးလေးသော အပြစ်ဖြစ်ကြောင်း နတ်ဘုရားတို့ မိန့်ဆိုထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် မိန်းမကို မသတ်သင့်ပါ၊ ငါသည် မည်သူ့ကိုမျှ အမိန့်ပေးမည် မဟုတ်ပါ။

Verse 27

अस्या वधनिमित्तार्थे पापाद्बिभेमि सुंदरि । एवमुक्त्वा तदा राजा विरराम महीपतिः

အို အဆင်းလှသော မိဖုရား၊ ဤမိန်းမကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြစ်ကို ငါကြောက်ရွံ့သည်။ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မြေပြင်ကို အစိုးရသော မင်းကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

Verse 28

लुब्धको झार्झरो नाम ददृशे स तु सूकरीम् । कुर्वंतीं कदनं तेषां दुःसहां सुभटैरपि

ထိုအခါ ဈာရဈရ အမည်ရှိသော မုဆိုးတစ်ဦးသည် ဝက်မတစ်ကောင်ကို မြင်လေ၏။ ထိုဝက်မသည် ရဲရင့်သော စစ်သည်များပင် မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ သတ်ဖြတ်နေလေသည်။

Verse 29

आविव्याध सुवेगेन बाणेन निशितेन हि । संलग्नेन तु बाणेन शोणितेन परिप्लुता

သူသည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော ထက်မြက်သော မြှားဖြင့် ထိုဝက်မကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ မြှားစိုက်ဝင်သွားသောအခါ ထိုဝက်မသည် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားလေသည်။

Verse 30

शोभमाना त्वरां प्राप्ता वीरश्रिया समाकुला । तुंडेनापि हतः संख्ये झार्झरः स तया पुनः

သူမသည် တောက်ပလင်းလက်ကာ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုး၍ သူရဲကောင်းဂုဏ်သိက္ခာ၏ ရောင်ဝါဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ သူမသည် နှုတ်တံဖြင့်ပင် Jhārjhara ကို ထပ်မံချေမှုန်းလိုက်သည်။

Verse 31

पतमानेन तेनापि झार्झरेण तदा हता । खड्गेन निशितेनापि पपात विदलीकृता

ထို့နောက် ကျဆင်းလာသော Jhārjhara လက်နက်၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် သူမသည် ထိုခဏချင်း ထိခိုက်လဲကျခဲ့သည်။ ထက်မြက်သော ဓားဖြင့်လည်း ခွဲကွဲသွားကာ လဲကျသွားသည်။

Verse 32

श्वसमाना रणेनापि मूर्च्छनाभि परिप्लुता । दुःखेन महताविष्टा जीवमाना महीतले

သူမသည် အသက်ရှူနေသေးသော်လည်း စစ်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက်ရှိသည်။ မူးလဲခြင်းများက ထပ်ခါထပ်ခါ လွှမ်းမိုးကာ မဟာဒုက္ခတွင် နစ်မြုပ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။

Verse 45

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । पंचचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ပဒ္မပုရာဏ» ၏ «ဘူမိခဏ္ဍ» တွင်၊ ဝေနာဧပိဆိုဒ်အတွင်း၊ စုကလာ၏ သာသနာတော်ဆန်သော ဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုသော အခန်း ၄၅ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။