Adhyaya 43

Verse 1

सुकलोवाच । एवं ते शूकराः सर्वे युद्धाय समुपस्थिताः । पुरः स्थितस्य ते राज्ञो ह्यवतस्थुश्च लुब्धकाः

စူကလာက ဆို၏—ဤသို့ ဝက်တောအားလုံးသည် စစ်ပွဲအတွက် စုဝေးလာကြ၏။ ထို့ပြင် မင်း၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော မုဆိုးတို့သည် မိမိတို့နေရာကို ယူကာ တည်နေကြ၏။

Verse 2

महावराहो राजेंद्र गिरिसानुं समाश्रितः । महता यूथभावेन व्यूहं कृत्वा प्रतिष्ठति

အို မင်းတို့၏မင်းတော်၊ မဟာဝရာဟ (ဝရာဟာ) သည် တောင်စောင်းကို အားကိုးကာ မဟာအုပ်စုကြီးကဲ့သို့ ဗျူဟကြီးကို ဖွဲ့၍ တည်နေ၏။

Verse 3

कपिलः स्थूलपीनांगो महादंष्ट्रो महामुखः । दुःसहः शूकरो राजन्गर्जते चातिभैरवम्

အို မင်းတော်၊ ကပိလအရောင်ရှိသော ဝက်တောသည် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားခိုင်မာ၍ ဒံတံကြီးများနှင့် ပါးစပ်ကြီးရှိ၏။ မခံနိုင်အောင် ကြမ်းတမ်း၍ တားဆီးရန်ခက်ကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်၏။

Verse 4

तानपश्यन्महाराजः शालतालवनाश्रयान् । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मनुपुत्रः प्रतापवान्

ရှာလာနှင့် တာလာ သစ်တောအုပ်များအတွင်း နေထိုင်နေကြသူတို့ကို မြင်သော် မဟာရာဇာ—မနု၏ ဂုဏ်ထူးထင်ရှားသော သားတော်—သူတို့၏ စကားကို ဂရုတစိုက် နားထောင်တော်မူ၏။

Verse 5

गृह्यतां शूर वाराहो विध्यतां बलदर्पितः । एवमाभाष्य तान्वीरो मनुपुत्रः प्रतापवान्

မနု၏ တန်ခိုးကြီးသော သားတော်ဘုရင်မင်းသားက “ရဲရင့်သော ဝရာဟာကို ဖမ်းယူကြ; အင်အား၏ မာနကြောင့် မူးယစ်နေသူကို ထိုးဖောက်ကြ!” ဟုဆိုကာ အမိန့်ပေးတော်မူ၏။

Verse 6

अथ ते लुब्धकाः सर्वे मृगया मदमोहिताः । संनद्धा दंशिताः सर्वे श्वभिः सार्द्धं प्रजग्मिरे

ထို့နောက် မုဆိုးအားလုံးသည် အမဲလိုက်ခြင်း၏ မူးယစ်မှုကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ လက်နက်ကိရိယာအပြည့်အစုံ တပ်ဆင်၍ ခွေးများနှင့်အတူ တပြိုင်နက် ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 7

हर्षेण महताविष्टो राजराजो महाबलः । अश्वारूढः सुसैन्येन चतुरंगेण संयतः

အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အင်အားကြီး ရာဇာဓိရာဇာသည် မြင်းစီးတော်မူကာ စည်းကမ်းတကျ စုစည်းထားသော စစ်တပ်လေးမျိုးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ချီတက်တော်မူ၏။

Verse 8

गंगातीरं समायातो मेरौ गिरिवरोत्तमे । रत्नधातुसमाकीर्णे नानावृक्षैरलंकृते

ပရမတော်မူသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်တော်မူကာ၊ တောင်တန်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မေရုတောင်ပေါ်တွင်—ရတနာထွက် သတ္တုဓာတ်များဖြင့် ပြန့်ကျဲ၍ အမျိုးမျိုးသော သစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားရာ—သို့ တက်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 9

सुकलोवाच । यो बलधाम मरीचिचयकरनिकरमयप्रोत्तुंगोऽत्युच्चम् । गगनमेव संप्राप्तो नाना नगाचरितशोभो गिरिराजो भाति

သုကလက ပြောသည်။ အင်အား၏ နေရာတော်ဖြစ်သော တောင်ဘုရင်သည် ရောင်ခြည်တန်းများကဲ့သို့သော အမျှင်အစုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ အလွန်မြင့်မားစွာ ထောင်တက်၍ မြင့်မြတ်သော တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ကာ ကောင်းကင်ကိုပင် ထိမိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ တောင်တန်းအတွင်း လှည့်လည်သွားလာသော သတ္တဝါတို့၏ မျိုးစုံသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အလှဆင်လျက် အလွန်တင့်တယ်စွာ တောက်ပနေသည်။

Verse 10

योजनबहलविमल गंगाप्रवाह समुच्चरत्तीरवीचीतरंगभंगैर्मुक्ताफलसदृशैर्निर्मलांबुकणैः । सर्वत्र प्रक्षालित धवलतलशिलातलोगिरींद्र सुःश्रियायुक्तः

ယောဇနာများစွာ လျားလျားကျယ်ကျယ် သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်ရေစီးကြောင်းသည် ထွက်ပေါ်၍ အရှိန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းသည်။ ကမ်းနားလှိုင်းများ ပျက်ကွဲရာမှ မုတိကာကဲ့သို့ ကြည်လင်သန့်စင်သော ရေစက်များ ပက်ကျဲထွက်လာသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဆေးကြောသန့်စင်ထားသော ဖြူဝင်းသည့် ကျောက်ပြားများနှင့် မျက်နှာပြင်များရှိသော ထိုတောင်အရှင်သည် အလွန်တင့်တယ်သော သရေဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။

Verse 11

देवैश्चारणकिन्नरैः परिवृतो गंधर्वविद्याधरैः सिद्धैरप्सरसांगणैर्मुनिजनैर्नागेंद्र विद्याधरैः । श्रीखंडैर्बहुचंदनैस्ससरलैः शालैस्तमालैर्गिरी रुद्रा क्षैर्वरसिद्धिदायकघनैः कल्पद्रुमैः शोभते

ထိုတောင်သည် ဒေဝတားများ၊ ချာရဏများ၊ ကိန္နရများဖြင့် ဝိုင်းရံထားပြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ဝိဒျာဓရများ၊ စိဒ္ဓများ၊ အပ္စရာအစုများ၊ မုနိတို့၏ အဖွဲ့များနှင့် ဝိဒျာဓရတို့အတွင်းရှိ နာဂဘုရင်များဖြင့်လည်း ပတ်လည်ကာရံထားသဖြင့် တောက်ပလင်းလက်သည်။ သရီးခဏ္ဍနှင့် စန္ဒနပင်များစွာ၊ စရလ၊ သာလ၊ တမာလပင်တောများ၊ အထူးကောင်းမွန်သော စိဒ္ဓိကို ပေးသနားသော ရုဒ္ရాక్షပင်ထူထပ်သော တောအုပ်များနှင့် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကလ္ပပင်များဖြင့် အလွန်လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 12

नानाधातुविचित्रो वै नानारत्नविचित्रितैः । विमानैः कांचनैर्दंडैः कलत्रैरुपशोभते

အမှန်တကယ် ထိုတောင်သည် သတ္တုဓာတ်အမျိုးမျိုး၏ အရောင်အဆင်းကွဲပြားမှုများ၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဝိမာနများ၊ ရွှေဒဏ္ဍများနှင့် ကလတ်ရ (ဇနီးမယား/အဖော်) များဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ပုံစံဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ထင်ရှားစွာ တောက်ပနေသည်။

Verse 13

नालिकेरवनैर्दिव्यैः पूगवृक्षैर्विराजते । दिव्यपुन्नागबकुलैः कदलीखंडमंडितैः

ထိုတောင်သည် ဒိဗ္ဗ နာလိကေရ (အုန်း) တောများနှင့် လှပသော ပူဂ (ကွမ်းသီး/အရေကာ) ပင်များဖြင့် တောက်ပသည်။ ဒိဗ္ဗ ပုန္နာဂနှင့် ဘကူလ ပင်များ၊ ထို့ပြင် ငှက်ပျောပင်အစုအဝေးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသဖြင့် ပိုမိုလှပလာသည်။

Verse 14

पुष्पकैश्चंपकैरद्रि पाःटलैः केतकैस्तथा । नानावल्लीवितानैश्च पुष्पितैः पद्मकैस्तथा

ထို့ပြင် ပန်းများဖြင့်—စံပကပန်း၊ တောင်ပေါ်တွင်ပေါက်သော ပါဋလပန်းနှင့် ကေတကပန်းတို့လည်း—ပန်းပွင့်နေသော လျားပင်များ၏ မဏ္ဍပ်အမျိုးမျိုးနှင့်တကွ၊ ထို့အတူ ပဒ္မကပန်းပွင့်များဖြင့်လည်း။

Verse 15

नानावर्णैः सुपुष्पैश्च नानावृक्षैरलंकृतः । दिव्यवृक्षैः समाकीर्णः स्फाटिकस्य शिलातलैः

အရောင်စုံ လှပသန့်ရှင်းသော ပန်းများနှင့် သစ်ပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားပြီး၊ ဒိဗ္ဗသစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ (မြေပြင်သည်) စဖတိက်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းထားသည်။

Verse 16

योगियोगीन्द्र संसिद्धैः कंदरांतर्निवासिभिः । निर्झरैश्चैव रम्यैश्च बहुप्रस्रवणैर्गिरिः

ထိုတောင်သည် ဂူအတွင်း နေထိုင်ကြသော ယောဂီတို့၏ အရှင်—ယောဂီန္ဒြ၊ စစ်ဒ္ဓအောင်မြင်ပြီးသော မဟာတပသီများကြောင့် တင့်တယ်လှပပြီး၊ သာယာသော ရေတံခွန်များနှင့် ရေစမ်းအမြောက်အများ ပေါကြွယ်စွာဖြင့်လည်း ပြည့်စုံသည်။

Verse 17

नदीप्रवाहसंह्रष्टैः संगमैरुपशोभते । ह्रदैश्च पल्वलैः कुंडैर्निर्मलोदकधारिभिः

မြစ်ရေစီးဆင်းမှုကြောင့် ရွှင်လန်းတောက်ပသော ဆုံရာများဖြင့် ထိုနေရာသည် ပိုမိုလှပတင့်တယ်လာပြီး၊ ထို့ပြင် ရေကန်များ၊ ရေကွင်းများနှင့် ကုဏ္ဍ (သန့်ရှင်းသော ရေကန်) များဖြင့်လည်း အလှဆင်ထားကာ သန့်စင်ကြည်လင်သော ရေစီးကြောင်းများကို သယ်ဆောင်လျက်ရှိသည်။

Verse 18

गिरिराजो विभात्येकः सानुभिः सह संस्थितैः । शरभैश्चैव शार्दूलैर्मृगयूथैरलंकृतः

တောင်တန်းတို့၏ ဘုရင်သည် တောင်ရိုးတောင်ခေါင်များနှင့်အတူ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်လျက် တစ်လုံးတည်းပင် တောက်ပလင်းလက်နေပြီး၊ ရှရဘ၊ ရှာဒူလ (ကျား) များနှင့် သမင်အုပ်များဖြင့်လည်း အလှဆင်ထားသည်။

Verse 19

महामत्तैश्च मातंगैर्महिषैरुरुभिः सदा । अनेकैर्दिव्यभावैश्च गिरिराजो विभाति सः

အမြဲတမ်း မူးယစ်ထန်သော ဆင်ကြီးများနှင့် ကိုယ်ထည်ကျယ်သော နွားမကြီးများဖြင့် အလှဆင်ကာ၊ ထို့ပြင် ဒေဝတန်ခိုးဆန်သော လက္ခဏာများစွာကြောင့် တောင်မင်းသည် တင့်တယ်စွာ တောက်ပလျက်ရှိသည်။

Verse 20

अयोध्याधिपतिर्वीर इक्ष्वाकुर्मनुनंदनः । तया सुभार्यया युक्तश्चतुरंगबलेन च

အယောဓျာ၏ အုပ်စိုးရှင် သူရဲကောင်း အိက္ခဝါကူ—မနု၏ ပျော်ရွှင်ခြင်း—ကောင်းမြတ်သော မိဖုရားနှင့်အတူ၊ စစ်တပ်လေးမျိုး (စတုရင်္ဂ) နှင့်ပါဝင်ကာ (ထွက်ခွာလေသည်)။

Verse 21

पुरतो लुब्धका यांति शूराः श्वानश्च शीघ्रगाः । यत्रास्ते शूकरः शूरो भार्यया सहितो बली

ရှေ့တန်းတွင် သူရဲကောင်း မုဆိုးများနှင့် အလျင်မြန်ပြေးသော ခွေးများ သွားကြပြီး၊ မိဖုရားနှင့်အတူ ရပ်တည်နေသော သတ္တိရှိ၍ အင်အားကြီး ဝက်တောသူရဲကောင်းရှိရာသို့ ဦးတည်ကြသည်။

Verse 22

बहुभिः शूकरैर्गुप्तो गुरुभिः शिशुभिस्ततः । मेरुभूमिं समाश्रित्य गंगातीरं समंततः

ထို့နောက် ဝက်တောများစွာနှင့် ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော အရွယ်ရောက်ကလေးများ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင်၊ မေရုမြေကို အားကိုးကာ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် အနှံ့အပြား နေရာယူလေသည်။

Verse 23

सुकलोवाच । तामुवाच वराहस्तु सुप्रियां हर्षसंयुतः । प्रिये पश्य समायातः कोशलाधिपतिर्बली

စူကလ ပြောသည်– ထို့နောက် ဝရာဟာသည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိချစ်သူ စုပရိယာအား “ချစ်သူရေ၊ ကြည့်ပါ—ကိုးသလ၏ အင်အားကြီး အုပ်စိုးရှင် ရောက်လာပြီ” ဟု ဆိုလေသည်။

Verse 24

मामुद्दिश्य महाप्राज्ञो मृगयां क्रीडते नृपः । युद्धमेव करिष्यामि सुरासुरप्रहर्षकम्

ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထား၍ မဟာပညာရှိ မင်းကြီးသည် အမဲလိုက်ကစားလျက်ရှိ၏။ ငါသည် ဒေဝနှင့် အသူရ နှစ်ဖက်လုံးကို ပျော်ရွှင်စေမည့် စစ်ပွဲကို အမှန်တကယ် ဆင်နွှဲမည်။

Verse 25

अथ भूपो महातेजा बाणपाणिर्धनुर्धरः । सुदेवां सत्यधर्मांगीं तामुवाच प्रहर्षितः

ထို့နောက် တေဇောလင်းလက်သော မင်းကြီးသည် လက်တွင် မြားကိုကိုင်၍ လေးကိုဆောင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ စစ္စနှင့် ဓမ္မကို ကိုယ်အင်္ဂါတစ်လျှောက် ထင်ဟပ်သည့် စုဒေဝာအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 26

पश्य प्रिये महाकोलं गर्जमानं महाबलम् । परिवारसमायुक्तं दुःसहं मृगघातिभिः

ချစ်သူရေ ကြည့်လော့—အဲဒီ မဟာဝရားဟာ ဟိန်းဟောက်လျက် အလွန်အင်အားကြီး၏။ အုပ်စုနှင့်ဝိုင်းရံထားပြီး တားဆီးရန်ခက်ကာ တောတိရစ္ဆာန်များကို ထိုးသတ်လျက်ရှိ၏။

Verse 27

अद्यैवाहं हनिष्यामि सुबाणैर्निशितैः प्रिये । मामेव हि महाशूरो युद्धाय समुपाश्रयेत्

ဒီနေ့ပဲ ချစ်သူရေ ငါသည် ထက်မြက်သော မြားကောင်းများဖြင့် သူ့ကို ချေမှုန်းမည်။ အမှန်တကယ် ထိုမဟာသူရဲကောင်းသည် စစ်ပွဲအတွက် ငါ့ကိုသာ အားကိုးပါစေ။

Verse 28

एवमुक्त्वा प्रियो भार्यां लुब्धकान्वाक्यमब्रवीत् । यथा शूरो महाशूराः प्रेषयध्वं हि शूकरम्

ဤသို့ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးအား ပြောပြီးနောက် မုဆိုးသည် မုဆိုးများကို ဆို၏—“သူရဲကောင်းများကဲ့သို့၊ မဟာသူရဲကောင်းများကဲ့သို့ ထွက်ကြလော့၊ ထိုဝက်တောကို မောင်းနှင်၍ ရှေ့သို့ ပို့ကြလော့!”

Verse 29

अथ ते प्रेषिताः शूरा बलतेजः पराक्रमाः । गर्जमानाः प्रधावंति बलतेजः पराक्रमाः

ထို့နောက် စေလွှတ်ခံရသော သူရဲကောင်းတို့သည်—အား၊ တေဇာနှင့် သတ္တိဗီရတော်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍—ဟိန်းဟောက်သံကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ပြေးလွှားကြ၏; အားတေဇာနှင့် ဗီရတော်ပြည့်ဝကြ၏။

Verse 30

कोलं प्रतिगताः सर्वे वायुवेगेन सांप्रतम् । विध्यंति बाणजालैस्ते निशितैर्वनचारकाः

ယခုအခါ အားလုံးသည် ကိုလာ (Kola) သို့ ရောက်ရှိကြပြီး လေ၏အရှိန်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာကြ၏; တောတွင်းလှည့်လည်သော သူရဲကောင်းတို့သည် ထက်မြက်သော မြားအစုအဝေးဖြင့် ရန်သူကို ထိုးဖောက်ကြ၏။

Verse 31

नाना शस्त्रैरथास्त्रैश्च वाराहं वीररूपिणम्

အမျိုးမျိုးသော လက်နက် (śastra) နှင့် အစတြာ (astra) များဖြင့်၊ သူရဲကောင်းရုပ်ကို ခံယူထားသော ဝရာဟာ (Varāha) ကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 32

सुकलोवाच । पतंति बाणतोमरा विमुक्ता लुब्धकैः शरा घनागिरिंप्रवर्षिणो यथातथा धरांतरे । हतो दृढप्रहारिभिः स निर्जितस्ततस्तथा शतैस्तु यूथपालकः स कोलः संगरंगतः

စုကလာက ပြောသည်– “မုဆိုးတို့ လွှတ်လိုက်သော မြားနှင့် တိုမရာတို့သည် မြေပြင်အနှံ့ ကျသွားကြ၍၊ ထူထဲသော တောင်မိုးတိမ်မှ မိုးသွန်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ခိုင်မာပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူသည် လဲကျ၍ အနိုင်ယူခံရ၏; ထို့နောက် ရာချီသူတို့က ဝိုင်းရံကာ၊ အုပ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ထိုဝက်—ကိုလာ—ကို စစ်မြေပြင်အလယ်သို့ တွန်းပို့ကြ၏။”

Verse 33

स्वपुत्रपौत्रबांधवैः परांश्च संहरेत्स वै पतंति ते स्वदंष्ट्रया हताहवेऽवलुब्धकाः । पतंति पादहस्तकाः स्थितस्य वेगभ्रामणैः सलुब्धगर्जमेवतं वराहोऽपश्यदागतम्

သူသည် မိမိ၏ သား၊ မြေးနှင့် ဆွေမျိုးတို့နှင့်တကွ အခြားသူများကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်၏; လောဘကြီးသူတို့သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အံတောင် (tusk) ဖြင့် စစ်မြေတွင် သေဆုံးကာ လဲကျကြ၏။ သူ၏ လှည့်ပတ်တိုးဝင်သည့် အရှိန်ကြောင့် လက်၊ ခြေ စသည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ လှိမ့်ကျသွားကြ; ထိုအခါ ဝရာဟာသည် သူလာနေသည်ကို မြင်၏—စစ်ပွဲလိုလားမှုကြောင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်လျက်။

Verse 34

स्वतेजसा विनाशितं मुखाग्रदंष्ट्रया हतं । गतः स यत्र भूपतिः स वांछतेनसंगरम्

မိမိ၏ မီးတောက်တေဇောဖြင့်ပင် ပျက်စီးကာ၊ ရှေ့ဆုံးစွယ်၏ ကိုက်ခတ်မှုကြောင့် လဲကျသွားသည်။ ထို့နောက် ဘုရင်ရှိရာသို့ သွားသော်လည်း စစ်ပွဲကို မလိုလားခဲ့။

Verse 35

इक्ष्वाकुनाथं सुमहत्प्रसह्य संत्रास्य क्रुद्धः स हि शूकरेशः । युद्धं वने वांछति तेन सार्द्धमिक्ष्वाकुणा संगरहर्षयुक्तः

အိක්ෂဝာကူ မျိုးရိုး၏ မဟာအရှင်ကို အင်အားဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ ကြောက်လန့်စေပြီးနောက်၊ ထို ဝက်တောအရှင်သည် ဒေါသထွက်လာ၏။ စစ်ရင်ဆိုင်ခြင်း၏ ရင်ခုန်သံဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ တောအတွင်း၌ အိක්ෂဝာကူနှင့် တိုက်ခိုက်လိုလား하였다။

Verse 36

वाराहः पुनरेव युद्धकुशलः संवांछते संगरं तुंडाग्रेण सुतीक्ष्णदंतनखरैः क्रुद्धो धरां क्षोभयन् । हुंकारोच्चारगर्वात्प्रहरति विमलं भूपतिं तं च राजञ्ज्ञात्वा विष्णुपराक्रमं मनुसुतस्त्वानन्दरोमांचितः

အို မင်းကြီး၊ စစ်ပွဲ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဝရာဟာသည် ထပ်မံ၍ တိုက်ပွဲကို လိုလား၏။ နှာခေါင်းအဖျားနှင့် အလွန်ထက်မြက်သော စွယ်နှင့် လက်သည်းတို့ဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ မြေပြင်ကို တုန်ခါစေသည်။ ဟုန်ကာအော်သံ၏ ဂုဏ်မာန်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မြေရှင် ဝိမလကို ထိုးနှက်၏။ ထို့နောက် မနု၏ သားသည် ဗိෂ္ဏု၏ ပရာက్రమကို သိမြင်၍ ဝမ်းမြောက်ရောမန်ချိတ ဖြစ်လာသည်။

Verse 37

दृष्ट्वा शूकरपौरुषं यमतुलं मेने पतिर्वावराड्देवारिं मनसा विचिन्त्य सहसा वाराहरूपेण वै । संप्रेक्ष्यैव महाबलं बहुतरं युक्तं त्वरेर्वारणं सैन्यं कोलविनाशनाय सहसा संगृह्य संगृह्यताम्

ဝက်တော၏ မတူညီနိုင်သော သတ္တိ—ယမမင်းကဲ့သို့ အလွန်တရာ—ကို မြင်သော်၊ ဝာဝရာဍ၏ အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူသည် စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း စဉ်းစားကာ အမှန်တကယ် ဝရာဟာရုပ်ကို ခံယူ하였다။ ရန်သူတပ်သည် အလွန်ကြီးမား၍ အင်အားပြင်းထန်သည်ကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ချသည်—“ကောလ (ဝက်) ကို ဖျက်ဆီးရန် တပ်ဖွဲ့များကို စုစည်းကြ—ချက်ချင်း စုစည်းကြ!”

Verse 38

प्रेषिताश्च वारणा रथाश्च वेगवत्तराः सुबाणखड्गधारिणो भुशुंडिभिश्च मुद्गरैः । सपाशपाणिलुब्धका नदंति तत्र तत्परा निवारितो न तिष्ठतो हयागजाश्च यद्गताः

ဆင်များနှင့် စစ်ရထားများကို အလွန်မြန်စွာ စေလွှတ်ကြ၏—ကောင်းမွန်သော မြားနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူများ၊ ဘူရှုဏ္ဍိနှင့် မုဒ္ဂရ (တုတ်ကြီး) တို့ဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်သူများလည်း ပါ၏။ ထိုနေရာ၌ လက်တွင် ကြိုးဖမ်း (ပာရှ) ကိုင်ထားသော မုဆိုးများက လောဘတကြီး အော်ဟစ်ကြပြီး၊ မြင်းနှင့် ဆင်တို့သည် တစ်ခါ လှုပ်ရှားသွားလျှင် တားဆီးသော်လည်း မရပ်တန့်ကြ။

Verse 39

क्वचित्क्वचिन्न दृश्यते क्वचित्क्वचित्प्रदृश्यते क्वचिद्भयं प्रदर्शयेत्क्वचिद्धयान्प्रमर्दयेत्

တချို့နေရာများတွင် မမြင်ရဘဲ၊ တချို့နေရာများတွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်မြင်ရသည်။ တချို့နေရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသပြီး၊ အခြားနေရာတွင် ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းပစ်သည်။

Verse 40

मर्दयित्वा भटान्वीरान्वाराहो रणदुर्जयः । शब्दं चकारदुर्धषं क्रोधारुणविलोचनः

သူရဲကောင်းစစ်သည်တို့ကို ချေမှုန်းပြီးနောက်၊ စစ်မြေပြင်၌ မရှုံးနိုင်သော ဝရာဟာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းသံတစ်ချက် ထုတ်လွှင့်လေ၏။ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီရဲနေ၏။

Verse 41

कोशलाधिपतिर्वीरस्तं दृष्ट्वा रणदुर्जयम् । युध्यमानं महाकायं मुचंतं मेघवत्स्वनम्

ကိုသလနိုင်ငံ၏ သူရဲကောင်းအုပ်စိုးရှင်သည် စစ်တွင် မရှုံးနိုင်သူကို မြင်လေ၏—သူသည် တိုက်ခိုက်နေပြီး ကိုယ်ထည်ကြီးမားကာ မိုးတိမ်ဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံထွက်လျက်ရှိသည်။

Verse 42

गर्जतिसमरं विचरति विलसति वीरान्स्वतेजसा धीरः । तडिदिव मुखेषु दंष्ट्रा तस्य विभात्युल्लसत्येव

တည်ကြည်သော သူရဲကောင်းသည် စစ်မြေပြင်၌ ဟိန်းသံထွက်၍ လှုပ်ရှားသွားလာကာ ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် စစ်သည်တို့အလယ်တွင် တောက်ပလေ၏။ သူ၏ပါးစပ်တွင် အစွယ်များသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်လက်လျက် ရောင်ပြန်ထွက်နေ၏။

Verse 43

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । त्रयश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာနအတွင်းရှိ “စူကလာ-चरित्र” ဟူသော လေးဆယ်သုံးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 44

नरपतिरुवाच सैन्याः किमिह न गृह्णंतु ओजसा शूराः । युध्यध्वं तत्र निशितैर्बाणैस्तीक्ष्णैरनेनापि

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်—“စစ်သည်တို့၊ ရဲရင့်သူတို့သည် ဤနေရာ၌ အင်အားဖြင့် မဖမ်းဆီးကြသနည်း။ ထိုနေရာ၌ ထက်မြက်သော မြှားများဖြင့် စစ်တိုက်ကြ—သူကိုလည်း!”

Verse 45

समाकर्ण्य ततो वाक्यं क्रुद्धस्यापि महात्मनः । ततस्ते सैनिकाः सर्वे युद्धाय समुपस्थिताः

ထိုမဟာအတ္တမ၏—ဒေါသထွက်နေသော်လည်း—စကားကို ကြားသဖြင့် စစ်သည်အားလုံး စစ်ပွဲအတွက် စုဝေးကာ အဆင်သင့်ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 46

अनेकैर्भटसाहस्रैर्वने तं समरे स्थितम् । दिक्षु सर्वासु संहत्य बिभिदुः शूकरं रणे

တောအတွင်း၌ စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများ—အရပ်ရပ်မှ စုပေါင်းလာ၍—စစ်မြေ၌ တည်ကြည်နေသော ဝက်တောကို တိုက်ခိုက်ကာ ထိုးဖောက်ကြသည်။

Verse 47

विद्धश्च कैश्चित्तदा बाणजालैः सुयोधैश्च संग्रामभूमौ विशालैः । क्वचिच्चक्रघातैः क्वचिद्वज्रपातैर्हतं दुर्जयं संगरे तं महांतैः

ထို့နောက် ကျယ်ပြန့်သော စစ်မြေ၌၊ ရဲရင့်သော စစ်သူရဲအချို့က မြှားမိုးကြီးဖြင့် ထိုးဖောက်ကြပြီး၊ တချို့နေရာ၌ စက်ရ (chakra) ထိုးနှက်မှု၊ တချို့နေရာ၌ ဝဇ္ရ (vajra) ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုတို့ ခံရသည်—ဤသို့ မဟာသူရဲများက မလွယ်ကူစွာ မနိုင်သော ရန်သူကို စစ်ပွဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။

Verse 48

ततः पौरुषैः क्रोधयुक्तः स कोलः सुविच्छिद्य पाशान्रणे प्रस्थितः सः । महाशूकरैः सार्धमेव प्रयातस्ततः शोणितस्यापि धाराभिषिक्तः

ထို့နောက် ထိုဝက်တောသည် ယောကျာ်းသတ္တိ ပေါက်ကွဲကာ ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းလျက်၊ စစ်မြေသို့ ထွက်ခွာသည်။ ပတ်ချည်ကြိုးများကို သန့်ရှင်းစွာ ဖြတ်တောက်ပြီး၊ ဝက်တောကြီးများနှင့်အတူ ချီတက်သွားကာ နောက်တစ်ဖန် သွေးစီးကြောင်းများဖြင့် စိုစွတ်သွားသည်။

Verse 49

करोति प्रहारं च तुंडेन वीरहयानां द्विपानां च चिच्छेद वीरः । स्वदंष्ट्राग्रभागेन तीक्ष्णेन वीरान्पदातीन्हि संपातयेद्रोषभावैः

သူရဲကောင်းသည် နှုတ်တံဖြင့် ထိုးနှက်ကာ စစ်မြင်းများနှင့် ဆင်များကို ဖြတ်တောက်လဲကျစေ၏။ ထို့ပြင် မိမိ၏ ထက်မြက်သော အစွယ်အဖျားဖြင့် ဒေါသအရှိန်ဖြင့် ခြေလျင်သူရဲကောင်းများကို မြေပေါ်သို့ လဲကျစေ၏။

Verse 50

जघानास्य शुंडं गजस्यापि रुष्टो भटान्हतान्पादनखैस्तु हृष्टः

ဒေါသထန်စွာဖြင့် သူသည် ဆင်၏ နှာမောင်းကိုတောင် ထိုးနှက်လဲကျစေ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လန်းဆန်းစွာဖြင့် ခြေသည်းများဖြင့် စစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်၏။

Verse 51

ततस्ते शूकराः सर्वे लुब्धकाश्च परस्परम् । युयुधुः संगरं कृत्वा क्रोधारुणविलोचनाः

ထို့နောက် အမဲလိုက်သူလည်းဖြစ်သော ဝက်တောများအားလုံးသည် စစ်မြေပြင်သို့ဝင်ကာ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီရဲလာ၏။

Verse 52

लुब्धकैश्च हताः कोलाः कोलैश्चापि सुलुब्धकाः । निहताः पतिता भूमौ क्षतजेनापि सारुणाः

အမဲလိုက်သူများက ဝက်တောများကို သတ်ဖြတ်ကြပြီး၊ လောဘကြီးသော အမဲလိုက်သူများကိုလည်း ဝက်တောများက ပြန်လည်သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ထိုးကျသေဆုံးကာ မြေပေါ်သို့လဲကျပြီး အနာမှ သွေးကြောင့် နီရဲသွား၏။

Verse 53

जीवं त्यक्त्वा हताः कोलैर्लुब्धकाः पतिता रणे । मृताश्च शूकरास्तत्र श्वानः प्राणांश्च तत्यजुः

အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ အမဲလိုက်သူများသည် ဝက်တောများ၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရ၍ စစ်မြေပြင်တွင် လဲကျကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဝက်တောများလည်း သေဆုံးပြီး ခွေးများလည်း အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကြ၏။

Verse 54

यत्रयत्र मृता भूमौ पतिता मृगघातकाः । बहवः शूकरा राज्ञा खड्गपातैर्निपातिताः

သမင်များကို သတ်ဖြတ်သူတို့ မြေပြင်ပေါ်၌ သေဆုံးလဲကျရာ အရပ်တိုင်းတွင် တောဝက်များစွာတို့သည်လည်း ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ဓားချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရလေသည်။

Verse 55

कति नष्टा हताः कोला भीता दुर्गेषु संस्थिताः । कुंजेषु कंदरांतेषु गुहांतेषु नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးသောမင်း၊ ခံတပ်များ၊ တောအုပ်များ၊ လိုဏ်ဂူများနှင့် လျှို့ဝှက်သော နေရာများတွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ခိုလှုံနေကြသော တောဝက်မည်မျှတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့ရပါသနည်း။

Verse 56

लुब्धकाश्च मृताः केचिच्छिन्ना दंष्ट्राग्रसूकरैः । प्राणांस्त्यक्त्वा गताः स्वर्गं खंडशो विदलीकृताः

လောဘကြီးသော မုဆိုးအချို့သည် ထက်မြက်သော အစွယ်ရှိသည့် တောဝက်တို့၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရ၍ သေဆုံးကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ခဲ့သော်လည်း အသက်ကုန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ကြလေသည်။

Verse 57

वागुराः पाशजालाश्च कुटकाः पंजरास्तथा । नाड्यश्च पतिता भूमौ यत्रतत्र समंततः

ငှက်ဖမ်းပိုက်များ၊ ကျော့ကွင်းများ၊ ထောင်ချောက်များ၊ လှောင်အိမ်များနှင့် တိရစ္ဆာန်ဖမ်းကိရိယာများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြိုလဲလျက် နေရာအနှံ့အပြား၌ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။

Verse 58

एको दयितया सार्धं वाराहः परितिष्ठति । पौत्रकैः पंचसप्तभिर्युद्धार्थं बलदर्पितः

တောဝက်တစ်ကောင်သည် မိမိ၏ အချစ်တော်နှင့်အတူ ရပ်တည်လျက် မိမိခွန်အားကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားကာ မြေးငါးကောင် သို့မဟုတ် ခုနစ်ကောင်တို့နှင့်အတူ စစ်တိုက်ရန် အသင့်ရှိနေလေသည်။

Verse 59

तमुवाच तदा कांतं शूकरं शूकरी पुनः । गच्छ कांत मयासार्द्धमेभिस्तु बालकैः सह

ထိုအခါ ဝက်မသည် မိမိချစ်သူ ဝက်ထီးအား ထပ်မံဆို၏— “အချစ်တော်ရေ၊ လာပါ၊ ဒီကလေးတွေကိုပါ ခေါ်ပြီး ငါနဲ့အတူ သွားကြစို့”

Verse 60

प्राह प्रीतो वराहस्तां विवस्तां सुप्रियामिति । क्व गच्छामि प्रभग्नोहं स्थानं नास्ति महीतले

ဝမ်းမြောက်၍ ဝရာဟာက သူမအား “ချစ်သူရေ၊ ယခု သင် လွတ်မြောက်ပြီ” ဟုဆို၏။ (သူမက) “ငါ ဘယ်ကို သွားရမလဲ? ငါ ပျက်စီးကွဲကြေပြီ—မြေပြင်ပေါ်မှာ ငါ့အတွက် နေရာမရှိ” ဟုဖြေ၏။

Verse 61

मयि नष्टे महाभागे कोलयूथं विनंक्ष्यति । द्वयोश्च सिंहयोर्मध्ये जलं पिबति शूकरः

အို မဟာဘဂါရေ၊ ငါ ပျက်စီးသွားလျှင် ဝက်အုပ်စုလည်း ပျက်စီးမည်။ ဝက်သည် စင်္ဟနှစ်ကောင်ကြား၌ ရပ်နေမှသာ ရေသောက်နိုင်၏။

Verse 62

द्वयोः शूकरयोर्मध्ये सिंहो नैव पिबत्यपः । एवं शूकरजातीषु दृश्यते बलमुत्तमम्

ဝက်နှစ်ကောင်ကြား၌ စင်္ဟတောင် ရေမသောက်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဝက်မျိုးနွယ်အတွင်း အမြင့်မြတ်သော အင်အားကို မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 63

तदहं नाशयाम्येव यदा भग्नो व्रजाम्यहम् । जाने धर्मं महाभागे बहुश्रेयोविधायकम्

ထို့ကြောင့် ငါ ရှုံးနိမ့်၍ ထွက်ခွာသွားသည့်အခါ ငါသည် ထိုအရာကို မလွဲမသွေ ဖျက်ဆီးမည်။ အို မဟာဘဂါရေ၊ အကျိုးကျေးဇူးများစွာနှင့် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ပေးသော ဓမ္မကို ငါ သိ၏။

Verse 64

कस्माल्लोभाद्भयाद्वापि युध्यमानः प्रणश्यति । रणतीर्थं परित्यज्य सस्यात्पापी न संशयः

စစ်ပွဲအတွင်း လောဘ သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပျက်စီးသေဆုံးသော်၊ ရဏတီရ္ထ—တာဝန်သန့်ရှင်းသော စစ်မြေ—ကို စွန့်လွှတ်သဖြင့် အပြစ်ရှိသူဖြစ်သည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 65

निशितं शस्त्रसंव्यूहं दृष्ट्वा हर्षं प्रगच्छति । अवगाह्यामरीं सिंधुं तीर्थपारं प्रगच्छति

ထက်မြက်သော လက်နက်တန်းစီမှုကို မြင်လျှင် သူသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝလာသည်။ ‘အမရီ’ စင်ဓုမြစ်ထဲသို့ ဆင်းမြုပ်ကာ တီရ္ထ၏ အခြားဖက်ကမ်းသို့ ရောက်သည်။

Verse 66

स याति वैष्णवं लोकं पुरुषांश्च समुद्धरेत् । समायांतं च तदहं कथं भग्नो व्रजामि वै

သူသည် ဝိုင်ෂ္ဏဝလောကကို ရောက်ရှိပြီး အခြားသူများကိုပါ ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ ပြန်လည်လာခဲ့လျှင်၊ အရှက်ကွဲ၍ ပျက်သုဉ်းနေသော ငါသည် ထိုနေရာသို့ မည်သို့ သွားနိုင်မည်နည်း။

Verse 67

योधनं शस्त्रसंकीर्णं प्रवीरानन्ददायकम् । दृष्ट्वा प्रयाति संहृष्टस्तस्य पुण्यफलं शृणु

လက်နက်များဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော စစ်မြေ—သူရဲကောင်းတို့အား ပီတိပေးသော—ကို မြင်လျှင် သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ယခု သူ၏ ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 68

पदेपदे महत्स्नानं भागीरथ्याः प्रजायते । रणाद्भग्नो गृहं याति यो लोभाच्च प्रिये शृणु

ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဘာဂီရထီ (ဂင်္ဂါ)၌ မဟာရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကြီး ပေါ်ပေါက်သည်။ ထို့ပြင် ချစ်သူရေ နားထောင်လော့—လောဘကြောင့် စစ်မြေမှ ပြန်လှည့်၍ အိမ်သို့သွားသူကို ‘စစ်တွင်ရှုံးသူ’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 69

मातृदोषं प्रकाशेत स्त्रीजातः परिकथ्यते । अत्र यज्ञाश्च तीर्थाश्च अत्र देवा महौजसः

မိန်းမသည် မိခင်၏အပြစ်အနာကို ထုတ်ဖော်ပြောကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဤနေရာ၌ ယဇ္ဉာနှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) များရှိ၍ တေဇောမဟာသော ဒေဝတားတို့ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 70

पश्यंति कौतुकं कांते मुनयः सिद्धचारणाः । त्रैलोक्यं वर्तते तत्र यत्र वीरप्रकाशनम्

ချစ်သူရေ၊ မုနိများသည် စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့နှင့်အတူ ထိုအံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုကြ၏။ သူရဲကောင်း၏တေဇော ထင်ရှားရာနေရာ၌ သုံးလောကလုံး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 71

समराद्भग्नं प्रपश्यंति सर्वे त्रैलोक्यवासिनः । शपंति निर्घृणं पापं प्रहसन्ति पुनःपुनः

စစ်မြေ၌ သူ ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လျှင် သုံးလောကနေထိုင်သူ အားလုံး ကြည့်ရှုကြ၏။ သူတို့သည် ကြင်နာမှုမဲ့သော အပြစ်သားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကျိန်ဆဲ၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ရယ်မောကြ၏။

Verse 72

दुर्गतिं दर्शयेत्तस्य धर्मराजो न संशयः । सम्मुखः समरे युद्धे स्वशिरः शोणितं पिबेत्

သူ့အတွက် ဓမ္မရာဇ (ယမ) သည် ဒုဂ္ဂတိအဆိုးကို မလွဲမသွေ ပြသမည်—သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် စစ်မြေ၌ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်လျှင် တိုက်ပွဲအတွင်း မိမိခေါင်းမှ သွေးကိုပင် သောက်ရလိမ့်မည်။

Verse 73

अश्वमेधफलं भुंक्ते इंद्रलोकं प्रगच्छति । यदा जयति संग्रामे शत्रूञ्छूरो वरानने

မျက်နှာလှသောသူမရေ၊ သူရဲကောင်းသည် စစ်မြေ၌ ရန်သူတို့ကို အနိုင်ရသောအခါ အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ၏ အကျိုးကို ခံစားရပြီး အိန္ဒြလောကသို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 74

तदा प्रभुंजते लक्ष्मीं नानाभोगान्न संशयः । यदा तत्र त्यजेत्प्राणान्सम्मुखः सन्निराश्रयः

ထိုအခါ သံသယမရှိဘဲ လက္ရှ္မီ—စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် အမျိုးမျိုးသော သာယာမှုတို့ကို ခံစားရ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် ဘုရားရှေ့တော်မူရာသို့ မျက်နှာမူကာ အခြားအာရုံမရှိသော အားကိုးရာမဲ့စွာ အသက်ရှုကို စွန့်လွှတ်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆုံးတိုင်သို့ ရောက်၏။

Verse 75

स गच्छेत्परमं स्थानं देवकन्यां प्रभुंजते । एवं धर्मं विजानामि कथं भग्नो व्रजाम्यहम्

သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နေရာသို့ သွားရောက်ကာ ကောင်းကင်နတ်သမီး၏ အဖော်အပေါင်းကို ခံစားရမည်။ ဤသို့ပင် ဓမ္မကို ငါသိနားလည်၏—ထို့ကြောင့် စိတ်ပျက်ကွဲကြေသော ငါသည် မည်သို့ ဆက်လက်သွားနိုင်မည်နည်း။

Verse 76

अनेन समरे युद्धं करिष्ये नात्र संशयः । मनोः पुत्रेण धीरेण राज्ञा इक्ष्वाकुणा सह

သူနှင့်အတူ ဤစစ်မြေပြင်၌ ငါတိုက်ခိုက်မည်—သံသယမရှိ—မနု၏သားတော် ဖြစ်သော သတ္တိတည်ငြိမ်သည့် မင်းအိက္ရှ္ဝာကူနှင့်အတူ။

Verse 77

डिंभान्गृहीत्वा याहि त्वं सुखं जीव वरानने । तस्य श्रुत्वा वचः प्राह बद्धाहं तव बंधनैः

“ကလေးကိုယူပြီး သွားပါ; မျက်နှာလှသူရေ၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်ပါ။” သူ၏စကားကို ကြားသော် မိန်းမက ပြန်ဆိုသည်—“ကျွန်မသည် ချည်နှောင်ခံထားရသည်၊ သင်၏ချည်နှောင်မှုတို့ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။”

Verse 78

स्नेहमानरसाख्यैश्च रतिक्रीडनकैः प्रिय । पुरतस्ते सुतैः सार्द्धं प्राणांस्त्यक्ष्यामि मानद

ချစ်သူရေ—မေတ္တာ၊ ထိခိုက်နာကျင်သော မာန်မာန၊ ချိုမြိန်သော နီးကပ်မှုနှင့် ချစ်ကစားမှုတို့အလယ်၌—ဂုဏ်ပေးသူရေ—သင်၏ရှေ့တော်၌ သင်၏သားတို့နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ပင် ကျွန်မ အသက်ကို စွန့်လွှတ်မည်။

Verse 79

एवमेतौ सुसंभाष्य परस्परहितैषिणौ । युद्धाय निश्चितौ भूत्वा समालोकयतो रिपून्

ဤသို့ ထိုနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် အကျိုးကိုလိုလားကာ ကောင်းမွန်စွာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် စစ်ပွဲအတွက် အတည်ပြုဆုံးဖြတ်ကာ ရန်သူတို့ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 80

कोशलाधिपतिं वीरं तमिक्ष्वाकुं महामतिम्

ကိုသလနိုင်ငံ၏ အရှင်ဖြစ်သော သူရဲကောင်း အိက္ခ္ဝာကူသည် မဟာဉာဏ်ပညာရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 81

यथैव मेघः परिगर्जते दिवि प्रावृट्सुकालेषु तडित्प्रकाशैः । तथैव संगर्जति कांतया समं समाह्वयेद्राजवरं खुराग्रैः

မိုးရာသီ၌ လျှပ်စီးအလင်းတောက်ပကာ ကောင်းကင်တွင် မိုးတိမ်ကြီး ဂর্জသကဲ့သို့၊ ထိုသူလည်း ချစ်သူနှင့်အတူ ဂর্জလေ၏။ ထို့ပြင် ခြေခွာထိပ်ချွန်များဖြင့် ရာဇာတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးကို ခေါ်ဆော်လေ၏။

Verse 82

तं गर्जमानं ददृशे महात्मा वाराहमेकं पुरुषार्थयुक्तम् । ससार अश्वस्य जवेनयुक्तः ससम्मुखं तस्य नृवीरधीरः

မဟာသတ္တိရှိသော သူရဲကောင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်တရားနှင့် အင်အားပြည့်ဝကာ ဂর্জနေသော တစ်ကောင်တည်းသော ဝရားဟကို မြင်လေ၏။ ထို့နောက် သတ္တိတည်ကြည်သော နရဝီရသည် မြင်း၏အလျင်ဖြင့် တိုက်ရိုက် မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ ထိုးဝင်လေ၏။