Adhyaya 40

Verse 1

वेन उवाच । नित्यदानफलं देव त्वत्तः पूर्वं मया श्रुतम् । नैमित्तिकस्य दानस्य दत्तस्यापि हि यत्फलम्

ဝေနာက ပြောသည်။ “အို ဒေဝ၊ နေ့စဉ်ပေးသော ဒါန၏ အကျိုးဖလကို ယခင်က သင်ထံမှ ကျွန်ုပ် ကြားဖူးပါပြီ။ ယခု အခါအခွင့်အရေးအလိုက် ပေးသော နိုင်မိတ္တိက ဒါန၏ အကျိုးဖလသည် မည်သို့နည်း?”

Verse 2

तत्फलं मे समाचक्ष्व त्वत्प्रसादात्प्रयत्नतः । महातृप्तिं न गच्छामि श्रोतुं श्रद्धा प्रवर्तते

ထိုအကျင့်၏ အကျိုးဖလကို ကျွန်ုပ်အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပါ—သင်၏ ကရုဏာတော်နှင့် အားထုတ်မှုဖြင့်။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် မပြည့်ဝသေးပါ; ထပ်မံ နားထောင်လိုသော ယုံကြည် श्रद्धာ သည် တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

Verse 3

विष्णुरुवाच । नैमित्तिकं प्रवक्ष्यामि दानमेव नृपोत्तम । महापर्वणि संप्राप्ते येन दानानि श्रद्धया

ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်။ “အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အခါအခွင့်အရေးအလိုက် ပေးသော နိုင်မိတ္တိက ဒါနကို ငါ ရှင်းပြမည်။ မဟာပွဲတော် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးသော အခါ ရောက်လာသော် ယုံကြည် श्रद्धာ ဖြင့် ပေးအပ်သော ဒါနပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 4

सत्पात्रेभ्यः प्रदत्तानि तस्य पुण्यफलं शृणु । गजं रथं प्रदत्ते यो ह्यश्वं चापि नृपोत्तम

အလှူကို ထိုက်တန်သူတို့အား ပေးအပ်ရာမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်လော့။ အို မင်းမြတ်၊ ဆင်၊ ရထားနှင့် မြင်းကိုပါ လှူသူသည်…

Verse 5

स च भृत्यैस्तु संयुक्तः पुण्यदेशे नृपोत्तमः । जायते हि महाराज मत्प्रसादान्न संशयः

ထိုမင်းမြတ်သည် အမှုထမ်းတို့နှင့်အတူ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မြေ၌ အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာမည်၊ အို မဟာမင်း—ငါ၏ ကရုဏာကြောင့်; သံသယမရှိ။

Verse 6

राजा भवति धर्मात्मा ज्ञानवान्बलवान्सुधीः । अजेयः सर्वभूतानां महातेजाः प्रजायते

သူသည် ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ ပညာရှိ၊ အင်အားရှိ၊ ဉာဏ်ကောင်းသော မင်းဖြစ်လာသည်။ သတ္တဝါအားလုံးက မနိုင်သော အနိုင်မရသူဖြစ်၍ မဟာတေဇောဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 7

महापर्वणि संप्राप्ते भूमिदानं ददाति यः । गोदानं वा महाराज सर्वभोगपतिर्भवेत्

အို မဟာမင်း၊ မဟာပွဲတော်သို့ ရောက်လာသောအခါ မြေဒါန ပေးသူ၊ သို့မဟုတ် နွားဒါန ပေးသူသည် အပျော်အပါးအကျိုးအမြတ်အားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်၍ စည်းစိမ်ပြည့်စုံမည်။

Verse 8

ब्राह्मणाय सुपुण्याय दानं दद्यात्प्रयत्नतः । महादानानि यो दद्यात्तीर्थे पर्वणि पात्रवित्

အလွန်ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအား ကြိုးစား၍ ဒါနပေးသင့်သည်။ ပေးလှူခံသူ၏ ထိုက်တန်မှုကို သိပြီး တီရ္ထ၌လည်းကောင်း ပရဝန်နေ့များ၌လည်းကောင်း မဟာဒါန ပေးသူသည် မဟာကုသိုလ် ရရှိသည်။

Verse 9

तेषां चिह्नं प्रवक्ष्यामि भूपतित्वं प्रजायते । तीर्थे पर्वणि संप्राप्ते गुप्तदानं ददाति यः

သူတို့၏လက္ခဏာကို ငါကြေညာမည်၊ ထိုလက္ခဏာကြောင့် မင်းအာဏာ ပေါ်ထွန်းသည်။ သန့်ရှင်းသောပွဲတော်ကာလ၌ တီရ္ထသို့ ရောက်လာပြီး လျှို့ဝှက်စွာ ဒါနပေးသူသည် မင်းရာထူးကို ရရှိ၏။

Verse 10

निधीनामाशुसंप्राप्तिरक्षरा परिजायते । महापर्वणि संप्राप्ते तीर्थेषु ब्राह्मणाय च

နိဓိတန်ဖိုးများကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခြင်းသည် မလွဲမသွေ ပေါ်ထွန်း၏—အထူးသဖြင့် မဟာပွဲတော်ကာလ ရောက်လာသော်—တီရ္ထများ၌ ပြုသော ကုသိုလ်ကမ္မနှင့် ဘြာဟ္မဏကို ဒါနပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 11

सुचैलं च महादानं कांचनेन समन्वितम् । पुण्यं फलं प्रवक्ष्यामि तस्य दानस्य भूपते

အို မင်းကြီး၊ ထိုမဟာဒါန၏ ကုသိုလ်ဖလကို ငါကြေညာမည်—ရွှေနှင့် တွဲဖက်သော အဝတ်အစားကောင်းမွန်များကို လှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးပင် ဖြစ်၏။

Verse 12

जायंते बहवः पुत्राः सुगुणा वेदपारगाः । आयुष्मंतः प्रजावंतो यशः पुण्यसमन्विताः

သားတော်များ များစွာ မွေးဖွားလာကြသည်—သီလကောင်း၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်—အသက်ရှည်၊ မျိုးဆက်ပေါများ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကုသိုလ်ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 13

विपुलाश्चैव जायंते स्फीता लक्ष्मीर्महामते । सौख्यं च लभते पुण्यं धर्मवान्परिजायते

ထို့ပြင် အကျိုးဖလ များပြားစွာ ပေါ်ထွန်း၏; အို ပညာရှိကြီး၊ လက္ရှ္မီသည် စည်ပင်ဝပြော၏။ ချမ်းသာနှင့် ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီး၊ ဓမ္မရှိသူတစ်ဦးလည်း မွေးဖွားလာ၏။

Verse 14

महापर्वणि संप्राप्ते तीर्थे गत्वा प्रयत्नतः । कपिलां कांचनीं दद्याद्ब्राह्मणाय महात्मने

မဟာပွဲတော်နေ့ ရောက်လာသောအခါ အားထုတ်၍ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) သို့ သွားကာ ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကပိလာ (အညိုရောင်) နွားကို မဟာတမား ဘြာဟ္မဏ်ထံ ဒါနပြုရမည်။

Verse 15

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि दानस्य च महामते । कपिलादो महाराज सर्वसौख्यान्प्रभुंजति

အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ ထိုဒါန၏ ပုဏ္ဏ (ကောင်းကျိုး) ကို ငါကြေညာမည်။ အို မဟာရာဇာ၊ ကပိလာနွားကို ဒါနပြုသူသည် အမျိုးမျိုးသော သုခအားလုံးကို ခံစားရသည်။

Verse 16

यावद्ब्रह्मा प्रजीवेत्स तावत्तिष्ठति तत्र सः । महापर्वणि संप्राप्ते अलंकृत्य च गां तदा

ဗြဟ္မာ (Brahmā) အသက်ရှင်နေသရွေ့ ထိုသူသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေသည်။ မဟာပွဲတော်နေ့ ရောက်လာသောအခါ ထိုအချိန်တွင် နွားကို အလှဆင်တန်ဆာဆင်ကြသည်။

Verse 17

कांचनेनापि संयुक्तां वस्त्रालंकारभूषणैः । तस्य दानस्य राजेंद्र फलभोगं वदाम्यहम्

ရွှေနှင့်လည်း တွဲဖက်၍ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်တန်ဆာ၊ ရတနာအဆင်အယင်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော်လည်း—အို ရာဇင်ဒြ—ထိုဒါနမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးဖလကို ခံစားရပုံကို ယခု ငါဆိုမည်။

Verse 18

विपुला जायते लक्ष्मीर्दानभोगसमाकुला । सर्वविद्यापतिर्भूत्वा विष्णुभक्तो भवेत्किल

လက္ခမီ (စည်းစိမ်ကံကောင်း) အလွန်ပေါများစွာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဒါနနှင့် သင့်လျော်သော ခံစားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်ဝသည်။ ပညာအမျိုးမျိုး၏ အရှင်ဖြစ်လာကာ အမှန်တကယ် ဗိဿဏု၏ ဘက္တ (devotee) ဖြစ်လာသည်။

Verse 19

विष्णुलोके वसेन्मर्त्यो यावत्तिष्ठति मेदिनी । तीर्थं गत्वा तु यो दद्याद्ब्राह्मणाय विभूषणम्

တီရ္ထ (tīrtha) သို့သွားပြီး ဘြာဟ္မဏအား အလင်္ကာရကို ဒါနအဖြစ် ပူဇော်သူ မရဏသတ္တဝါသည် မြေကြီးတည်ရှိသမျှကာလ ဗိṣṇုလောက၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 20

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगानिन्द्रेण क्रीडते सह । महापर्वणि संप्राप्ते वस्त्रं च द्विजपुंगवे

အလွန်များပြားသော ဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် သူသည် အိန္ဒြာနှင့်အတူ ကစားပျော်ရွှင်၏။ မဟာပွဲတော်ရောက်လာသော် ဒွိဇပုင်္ဂဝ ဘြာဟ္မဏအား အဝတ်အထည်ကို ဒါနပူဇော်၏။

Verse 21

दत्त्वान्नं भूमिसंयुक्तं पात्रे श्रद्धासमन्वितः । मोदते स तु वैकुंठे विष्णुतुल्यपराक्रमः

သဒ္ဓါဖြင့် ထိုက်တန်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား မြေယာနှင့်အတူ အစာကို ဒါနပေးလျှင်၊ ဗိṣṇုနှင့်တူသော ပရാക్రమရှိကာ ဝိုင်ကుంఠ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။

Verse 22

सवस्त्रं कांचनं दत्त्वा द्विजाय परिशांतये । स्वेच्छया अग्निसदृशो वैकुंठे स वसेत्सुखी

ဘြာဟ္မဏ၏ အပြည့်အဝ သက်သာငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် အဝတ်အထည်နှင့်အတူ ရွှေကို ဒါနပူဇော်လျှင်၊ မိမိဆန္ဒအတိုင်း မီးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ဝိုင်ကుంఠ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၏။

Verse 23

सुवर्णस्य सुकुंभं च घृतेन परिपूरयेत् । पिधानं रौप्यं कर्तव्यं वस्त्रहारैरलंकृतम्

ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော လှပသည့် ကုမ္ဘကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ရမည်။ အဖုံးကို ငွေဖြင့်လုပ်၍ အဝတ်အထည်နှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် အလှဆင်ရမည်။

Verse 24

पुष्पमालान्वितं कुर्याद्ब्रह्मसूत्रेण शोभितम् । प्रतिष्ठितं वेदमंत्रैस्तं संपूज्य महामते

ပန်းကုံးဖြင့် အလှဆင်၍ သန့်ရှင်းသော ဗြဟ္မသုတ်ရ (ယဇ္ဈနိုပဝီတ သင်္ကန်းကြိုး) ဖြင့် တင့်တယ်စေသင့်သည်။ ဝေဒမန်တရများဖြင့် ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အမြော်အမြင်ကြီးသူရေ၊ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

उपचारैः पवित्रैश्च षोडशैः परिपूजयेत् । स्वलंकृत्य ततो दद्याद्ब्राह्मणाय महात्मने

သန့်ရှင်းသော ဥပစာရ (ပူဇော်ပစ္စည်း) ဆယ့်ခြောက်မျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အလှဆင်ပြီး မဟာအတ္တမ ဗြာဟ္မဏအား ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 26

षोडशैव ततो गावः सवस्त्राः कांस्यदोहनाः । कुंभयुक्ताश्च चत्वारो दक्षिणां च सकांचनाम्

ထို့နောက် (ဒါနအဖြစ်) နွား ဆယ့်ခြောက်ကောင်ကို ပေးရမည်—တစ်ကောင်ချင်းစီတွင် အဝတ်အထည်ပါဝင်ပြီး ကြေးဝါနို့ညှစ်အိုးများပါစေ။ ထို့ပြင် ကုಂಭ (ရေအိုး) လေးလုံးနှင့် ရွှေပါဝင်သော ဒက္ခိဏာ (ပုရောဟိတ်ခ) ကိုလည်း ပေးရမည်။

Verse 27

तथा द्वादशका गावो वस्त्रालंकारभूषणाः । पृथग्भूताय विप्राय दातव्या नात्र संशयः

ထိုနည်းတူ နွား ဆယ့်နှစ်ကောင်ကိုလည်း—အဝတ်အထည်၊ အလှဆင်ပစ္စည်းနှင့် လက်ဝတ်ရတနာများနှင့်အတူ—သီးခြားသတ်မှတ်ထားသော ဝိပရ ဗြာဟ္မဏအား ပေးအပ်ရမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 28

एवमादीनि दानानि अन्यानि नृपनंदन । तीर्थकालं सुसंप्राप्य विप्रावसथमेव च

အို မင်းသားရေ၊ ဤသဘောတူသော အခြားဒါနများကိုလည်း ပေးကမ်းသင့်သည်—တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာနေရာ) တွင် သင့်လျော်သော အချိန်ကာလကို ကောင်းစွာရရှိပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏ၏ နေထိုင်ရာ (ဝိပရဝသထ) တွင်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 29

श्रद्धाभावेन दातव्यं बहुपुण्यकरं भवेत् । विष्णुरुवाच । विष्णुमुद्दिश्य यद्दानं कामनापरिकल्पितम्

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဒါနကို ပေးလှူရမည်၊ ထိုဒါနသည် မဟာပုဏ္ဏကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေသည်။ ဗိဿဏုမိန့်တော်မူသည်– ဗိဿဏုကို ရည်မှန်း၍ ပေးလှူသော ဒါနသည် အကျိုးရလဒ်ကို လိုလားသည့် ဆန္ဒဖြင့် စိတ်ကူးထားသော်လည်း…

Verse 30

तस्य दानस्य भावेन भावनापरिभावितः । तादृक्फलं समश्नाति मानुषो नात्र संशयः

ထိုဒါန၏ စိတ်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝကာ ထိုသို့သော ဘာဝနာဖြင့် ပုံသွင်းခံရသူသည် ထိုနှင့်တူညီသော အကျိုးဖလကို မလွဲမသွေ ခံစားရသည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 31

अभ्युदयं प्रवक्ष्यामि यज्ञादिषु प्रवर्तते । तेन दानेन तस्यापि श्रद्धया च द्विजोत्तम

ယဇ္ဉာတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဆောင်ရွက်သော ‘အဘျုဒယ’ ဟူသော ပူဇော်ပွဲနည်းလမ်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ထိုဒါနကြောင့်လည်းကောင်း—သဒ္ဓါကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ—(ရည်မှန်းသော ပုဏ္ဏကောင်းကျိုး ရရှိသည်)။

Verse 32

प्रज्ञावृद्धिं समाप्नोति न च दुःखं प्रविंदति । भोगान्भुनक्ति धर्मात्मा जीवमानस्तु सांप्रतम्

သူသည် ပညာဉာဏ် တိုးပွားမှုကို ရရှိပြီး ဒုက္ခကို မတွေ့ကြုံရ။ ဓမ္မရှိသူသည် ယခုဤဘဝ၌ပင်၊ ဒီနေရာ ဒီအချိန်၌ပင်၊ သင့်လျော်သော သုခဘောဂများကို ခံစားရသည်။

Verse 33

ऐंद्रांस्तु भुंक्ते भोगान्स दाता दिव्यां गतिं गतः । स्वकुलं नयते स्वर्गं कल्पानां च सहस्रकम्

ထိုဒါနရှင်သည် အိန္ဒြာတူသော ဒိဗ္ဗဘောဂများကို ခံစား၍ ဒိဗ္ဗဂတိသို့ ရောက်သည်။ ထို့ပြင် မိမိ၏ မျိုးရိုးကူလကိုလည်း ကလ္ပတစ်ထောင်တိုင်အောင် ဆွರ್ಗသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။

Verse 34

एवमाभ्युदयं प्रोक्तं प्राप्तं तेषु वदाम्यहम् । कायस्य च क्षयं ज्ञात्वा जरया परिपीडितः

ဤသို့ သူတို့အပေါ်သို့ ရောက်လာသော စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို ငါဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုနောက်တစ်ဖန် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ငါဆိုမည်—ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းကို သိမြင်၍ အိုမင်းခြင်း၏ ဖိစီးမှုကြောင့် (သူ/သူတို့) စိတ်ပူပန်လာ၏။

Verse 35

दानं तेन प्रदातव्यमाशां कस्य न कारयेत् । मृते च मयि मे पुत्रा अन्ये स्वजनबांधवाः

ထို့ကြောင့် သူသည် ဒါနကို ပေးကမ်းသင့်၏—အခြားသူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို မဖန်တီးပေးမည့်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ငါသေပြီးနောက်တွင်လည်း ငါ၏သားများနှင့် အခြားဆွေမျိုးမိတ်သဟာယတို့ (ရှိနေမည်)။

Verse 36

कथमेते भविष्यंति मां विना सुहृदो मम । तेषां मोहात्प्रमुग्धो वै न ददाति स किंचन

“ငါမရှိလျှင် ငါ၏ချစ်ခင်သော မိတ်ဆွေတို့ မည်သို့နေထိုင်နိုင်မည်နည်း” ဟုဆိုကာ၊ သူတို့အပေါ် မောဟမေတ္တာတွင် မူးယစ်လျက် အမှန်တကယ် မည်သည့်ဒါနမျှ မပေးတော့။

Verse 37

मृत्युं प्रयाति मोहात्मा रुदंति मित्रबांधवाः । दुःखेन पीडिताः सर्वे मायामोहेन पीडिताः

မောဟတွင် မူးယစ်သော ဝိညာဉ်သည် သေခြင်းသို့ ရောက်၏။ မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးများ ငိုကြွေးကြ၏။ အားလုံးသည် ဒုက္ခဖြင့် ဖိစီးခံရ—မာယာမှ ပေါက်ဖွားသော မောဟကြောင့် နာကျင်ကြ၏။

Verse 38

संकल्पयंति दानानि मोक्षं वै चिंतयंति च । तस्मिन्मृते महाराज मायामोहे गते सति

သူတို့သည် ဒါနပြုမည်ဟု သံကల్పချပြီး မောက္ခကိုလည်း စဉ်းစားကြ၏။ သို့သော် ထိုသူ (ပုဂ္ဂိုလ်) သေဆုံးသွားသောအခါ၊ မဟာရာဇာအရှင်၊ မာယာ၏ မောဟက သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းလာသော်,

Verse 39

विस्मरंति च दानानि लोभात्मानो ददंति न । योऽसौ मृतो महाराज यमपंथं सुदुःखितः

လောဘစိတ်ကြီးသူတို့သည် ဒါနဓမ္မကို မေ့လျော့၍ မလှူဒါန်းကြ။ အို မဟာရာဇာ၊ ထိုသူသည် သေပြီးနောက် ယမမင်း၏လမ်းကို အလွန်ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် သွားရ၏။

Verse 40

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । वेनोपाख्याने चत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ သရီ ပဒ္မပုရာဏ၌—၅၅,၀၀၀ ရှလိုက ပါဝင်သော သံဟိတာ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌—ဝေန အုပాఖ్యာန်နှင့်ဆိုင်သော အခန်း ၄၀ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 41

कस्य पुत्राश्च पौत्राश्च कस्य भार्या नृपोत्तम । संसारे नास्ति कः कस्य तस्माद्दानं प्रदीयते

အို နရပုတ္တမ၊ သားနှင့်မြေးတို့သည် မည်သူ၏အရာနည်း၊ ဇနီးသည် မည်သူ၏အရာနည်း။ သံသရာ၌ အမှန်တကယ် မည်သူမျှ မည်သူ၏မဟုတ်သဖြင့် ဒါနကို ပေးလှူသင့်၏။

Verse 42

ज्ञानवता प्रदातव्यं स्वयमेव न संशयः । अन्नं पानं च तांबूलमुदकं कांचनं तथा

အမှန်တကယ် ဉာဏ်ရှိသူသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဒါနပေးလှူရမည်၊ သံသယမရှိ။ အစာ၊ သောက်ရည်၊ တံဘူလ (ကွမ်း)၊ ရေ နှင့် ရွှေကိုလည်း ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 43

युग्मं वस्त्रं च छत्रं च स्वयमेव न संशयः । जलपात्राण्यनेकानि सोदकानि नृपोत्तम

အဝတ်အစားတစ်စုံနှင့် ထီးတစ်လက်ကိုလည်း—သံသယမရှိ ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့်—အို နရပုတ္တမ၊ ရေဖြည့်ထားသော ရေခွက်/ရေဘူး အများအပြားကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 44

वाहनानि विचित्राणि यानान्येव महामते । नानागंधान्सकर्पूरं यमपंथ सुखप्रदे

အို မဟာမတေ၊ အံ့ဩဖွယ် ယာဉ်ပေါင်းစုံ၊ မြတ်နိုးဖွယ် စီးနင်းယာဉ်များ ရှိ၏။ အနံ့သာမျိုးစုံနှင့် ကမ္ဖော် (camphor) ဖြင့် ပြည့်ဝကာ ယမမင်းသို့ သွားရာလမ်းကို သက်သာချမ်းမြေ့စေသည်။

Verse 45

उपानहौ प्रदातव्ये यदीच्छेद्विपुलं सुखम् । एतैर्दानैर्महाराज यमपंथं सुखेन वै

အကယ်၍ များပြားသော ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို လိုလားပါက ဖိနပ်ကို ဒါနပြုသင့်၏။ အို မဟာရာဇာ၊ ဤဒါနတို့ကြောင့် ယမမင်း၏လမ်းကို အမှန်တကယ် လွယ်ကူစွာ သက်သာစွာ ဖြတ်သန်းရသည်။

Verse 46

प्रयाति मानवो राजन्यमदूतैरलंकृतम्

အို ရာဇာ၊ လူသည် ယမဒူတများဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့—ဆိုလိုသည်မှာ အတူလိုက်ပါအောင်—အဖော်ပြုခံကာ ထွက်ခွာသွားသည်။