Adhyaya 4

Verse 1

सूत उवाच । गतेषु तेषु गोलोकं वैष्णवं तमसः परम् । शिवशर्मा महाप्राज्ञः कनिष्ठं वाक्यमब्रवीत्

သုတက ပြောသည်။ သူတို့သည် အမှောင်ကို ကျော်လွန်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဂိုလိုကသို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ မဟာပညာရှိ ရှိဝရှာမာက အငယ်သူအား သာသနာတော်ဆန်သော စကားကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 2

ब्राह्मण उवाच । सोमशर्मन्महाप्राज्ञ त्वं पितुर्भक्तितत्परः । अमृतस्य महाकुंभं रक्ष दत्तं मयाधुना

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်။ “အို သောမရှာမာန် မဟာပညာရှိ၊ သင်သည် ဖခင်အား ဘက္တိနှင့် ဝန်ဆောင်မှု၌ တက်ကြွသူဖြစ်သဖြင့် ယခု ငါအပ်နှံသော အမృత မဟာကుంఠကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လော့။”

Verse 3

तीर्थयात्रां प्रयास्यामि अनया भार्यया सह । एवमस्तु महाभाग करिष्ये रक्षणं शुभम्

“ဤဇနီးနှင့်အတူ တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားသန့်နေရာများသို့ ဘုရားဖူးခရီး) ထွက်မည်။” — “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ၊ မဟာကံကောင်းသူ၊ ငါသည် မင်္ဂလာရှိစွာ စောင့်ရှောက်ကာကွယ်မည်။”

Verse 4

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मोपाख्याने चतुर्थोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ရှိဝရှာမာ အုပ်ပါခ္ယာန အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) စတုတ္ထသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 5

कुंभं रक्षति धर्मात्मा दिवारात्रमतंद्रितः । पुनः स हि समायातः शिवशर्मा महायशाः

ဓမ္မတော်ကိုင်စွဲသူသည် ကုမ္ဘကို နေ့ည မပျင်းမနာ စောင့်ရှောက်하였다။ ထို့နောက် မဟာဂုဏ်သတင်းရှိသော ရှိဝရှာမာသည် ထပ်မံ ပြန်လည် ရောက်လာ하였다။

Verse 6

मायां कृत्वा महाप्राज्ञो भार्यया सह तं सुतम् । कुष्ठरोगातुरो भूत्वा तस्य भार्या च तादृशी

မာယာကိုအသုံးပြု၍ မဟာပညာရှိသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ ထိုသားကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားကွဲရောဂါ) ခံစားရပြီး ဇနီးလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 7

मांसपिंडोपमौ जातौ द्वावेतौ मायया कृतौ । संनिधिं तस्य घोरस्य विप्रस्य सोमशर्मणः

မာယာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ထိုနှစ်ဦးသည် မွေးဖွားလာ၍ အသားတုံးကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဘြာဟ္မဏ စိုးမရှာမာ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 8

समागतौ हि तौ दृष्ट्वा सर्वतो हि सुदुःखितौ । कृपया परयाविष्टः सोमशर्मा महायशाः

ထိုနှစ်ဦး ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် အရပ်ရပ်မှ ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားနေကြသဖြင့် ကီर्तिကြီးသော စိုးမရှာမာသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ကရုဏာဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ하였다။

Verse 9

तयोः पादं नमस्कृत्य भक्त्या नमितकंधरः । भवादृशौ न पश्यामि तपसाभिसमन्वितम्

သူသည် ဘက္တိဖြင့် လည်ပင်းကို ငုံ့ကာ သူတို့၏ ခြေတော်ကို နမಸ್ಕာရပြု၍ ပြောသည်— “တပဿ (အကျင့်တရား) ဖြင့် ဤမျှ ပြည့်စုံသော သင်တို့ကဲ့သို့ကို မမြင်ဖူးပါ။”

Verse 10

गुणव्रातैः सुपुण्यैश्च किमिदं वर्तितं त्वयि । दासवद्देवताः सर्वा वर्तंते सर्वदा तव

ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပုဏ္ဏကံများ၏ စုစည်းမှုဖြင့် သင်သည် ဤအရာကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ သင်၏အတွက် ဒေဝတားအားလုံးသည် အမြဲတမ်း ကျွန်ကဲ့သို့ ဝတ်ပြုစေခိုင်းနေကြသည်။

Verse 11

आदेशं प्राप्य विप्रेंद्र आकृष्टास्तेजसा तव । तवांगे केन पापेन गदोयं वेदनान्वितः

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ အမိန့်ကို လက်ခံပြီးနောက် သင်၏ တေဇောအလင်းရောင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤနေရာသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ မည်သည့် အပြစ်ကြောင့် ဤနာကျင်သော ရောဂါ ပေါ်ပေါက်လာ၍ ဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်စေသနည်း။

Verse 12

संजातो ब्राह्मणश्रेष्ठ तन्मे कथय कारणम् । इयं पुण्यवती माता महापुण्या पतिव्रता

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ဤမွေးဖွားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ဤမိခင်သည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသူ—မဟာကုသိုလ်ရှိသူ၊ ပတိဝရတာ (ခင်ပွန်းတရားကို သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းသူ) ဖြစ်သည်။

Verse 13

या हि भर्तृप्रसादेन त्रैलोक्यं कर्तुमिच्छति । सा कथं दुःखमाप्नोति किं नास्ति तपसः फलम्

ခင်ပွန်း၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် တြိလောကကို အုပ်စိုးနိုင်ရန် ဆန္ဒရှိသူမသည် ဒုက္ခသို့ မည်သို့ ကျရောက်နိုင်မည်နည်း။ တပဿ (တပသ္ယာ) ၏ အကျိုးမရှိသလော?

Verse 14

रागद्वेषौ परित्यज्य विविधेनापि कर्मणा । या च शुश्रूषते कांतं देववद्गुरुवत्सला

ရာဂနှင့် ဒွေသကို စွန့်လွှတ်၍ အမျိုးမျိုးသော ကုသိုလ်ကမ္မများဖြင့် ခင်ပွန်းချစ်သူကို သေချာစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ကာ၊ သူ့ကို ဒေဝတားကဲ့သို့လည်းကောင်း ဂုရုကဲ့သို့လည်းကောင်း ချစ်မြတ်နိုးသူမ—ချီးမွမ်းထိုက်၏။

Verse 15

सा कथं दुःखमाप्नोति कुष्ठरोगं सुदुःखदम् । शिवशर्मोवाच । मा शुचस्त्वं महाभाग भुज्यते कर्मजं फलम्

သူမသည် မည်သို့ ဒုက္ခရောက်သနည်း—အလွန်နာကျင်သော ကုဋ္ဌ (လက်ပရိုစီ) ရောဂါဖြင့်? ရှိဝရှာမာက ပြောသည်– “အို မဟာဘဂါ၊ မစိုးရိမ်ပါနှင့်။ ကမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော အကျိုးကို မဖြစ်မနေ ခံစားရသည်”။

Verse 16

नरेण कर्मयुक्तेन पापपुण्यमयेन हि । शोधनं च कुरुष्व त्वमुभयो रोगयुक्तयोः

ကမ္မ၌ အလုပ်လုပ်နေသော လူတစ်ဦးအားဖြင့်—အပြစ်နှင့် ကုသိုလ် ရောနှောသော အကျင့်ရှိသူအားဖြင့်—ရောဂါပင်ပန်းနေသော သူနှစ်ဦးစလုံးကိုလည်း သန့်စင်ပေးပါ။

Verse 17

शुश्रूषणं महाभाग यदि पुण्यमिहेच्छसि । एवमुक्ते शुभे वाक्ये सोमशर्मा महायशाः

“အို မဟာဘဂါ၊ ဤလောက၌ ကုသိုလ်ကို လိုလားပါက ဂရုတစိုက် နာခံ၍ ပြုစုဝန်ဆောင်ခြင်း (śuśrūṣā) ကို ကျင့်ပါ။” ဤမင်္ဂလာစကားကို ဆိုပြီးနောက် မဟာယశရှိသော ဆိုမရှර්မာ…

Verse 18

शुश्रूषां वा करिष्यामि युवयोः पुण्ययुक्तयोः । मया पापेन दुष्टेन कृपणेन द्विजोत्तम

သို့မဟုတ် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သင်တို့နှစ်ဦးကို ကျွန်ုပ် ပြုစုဝန်ဆောင်မည်။ အို ဒွိဇောတ္တမ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်), ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ရှိသူ၊ ဆိုးယုတ်သူ၊ ဆင်းရဲသူဖြစ်၍ ဤသို့ဆိုပါသည်။

Verse 19

किं कर्तव्यमिहाद्यैव यो गुरुं न हि पूजयेत् । एवमाभाष्य दुःखाद्वा तयोर्दुःखेन दुःखितः

“ဤနေရာ၌—ယနေ့တင်—ဂုရုကို မပူဇော်မဂုဏ်မပြုသူအပေါ် ဘာလုပ်သင့်သနည်း?” ဟုဆိုပြီးနောက် သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသွားသည်၊ ကိုယ့်ဒုက္ခကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သူနှစ်ဦး၏ဒုက္ခကြောင့်ဖြစ်စေ။

Verse 20

श्लेष्ममूत्रपुरीषं च उभयोः पर्यशोधयत् । पादप्रक्षालनं चक्रे अंगसंवाहनं तथा

သူသည် သူနှစ်ဦး၏ ချွဲ၊ ဆီးနှင့် မစင်ကို သန့်ရှင်းစွာ ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်; ထို့နောက် ခြေကို ဆေးကြောပြီး ကိုယ်အင်္ဂါများကိုလည်း နှိပ်နယ်ပေး하였다။

Verse 21

स्नानस्थानादिकं सोपि तयोर्भक्त्यान्वितः स्वयम् । द्वावेतौ हि गुरू विप्रः सोमशर्मा महायशाः

သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနှစ်ပါးအပေါ် ဘက္တိဖြင့်ပြည့်ဝကာ ရေချိုးသန့်စင်ရာသီရ်ထနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော စီမံချက်များကို ညွှန်ပြ하였다။ အမှန်တကယ် ထိုနှစ်ပါးသည်ပင် ဂုရုများဖြစ်ကြသည်ဟု ကေတ္တိကြီးသော ဗြာဟ္မဏ စိုးမရှර්မာက ဆိုသည်။

Verse 22

तीर्थं नयति धर्मात्मा स्कंधमारोप्य सत्तमः । द्वावेतौ हि स्वहस्तेन स्नापयित्वा तु मंगलैः

ဓမ္မရှိသော မြတ်နိုးသူသည် သူတို့ကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ တီရ္ထသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာအခမ်းအနားများနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် ထိုနှစ်ပါးကို ရေချိုးပေးသည်။

Verse 23

सुमंत्रैर्वेदविच्चैव स्नानस्य विधिपूर्वकम् । तर्पणं च पितॄणां तु देवतानां तु पूजनम्

မင်္ဂလာမန္တရများနှင့် ဝေဒကိုသိသောသူနှင့်အတူ စနာန်ကို နည်းလမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ပိတೃများအတွက် တർပဏ ပြုကာ ဒေဝတားများကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 24

द्वाभ्यामपि स धर्मात्मा स कारयति नित्यशः । स्वयं होमं ददात्यग्नौ पचत्यन्नमनुत्तमम्

ဓမ္မရှိသူသည် ထိုနှစ်ပါးကို နေ့စဉ်ကိစ္စများ ဆောင်ရွက်စေသည်။ သူကိုယ်တိုင်မူ အဂ္နိ၌ ဟိုးမ အာဟုတိများ ပူဇော်ကာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အန္နကို ချက်ပြုတ်သည်။

Verse 25

संज्ञापयति सुप्रीतौ द्वावेतौ च महागुरू । शय्यासने च तौ विप्रः प्रस्वापयति नित्यशः

ဗြာဟ္မဏသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်နေသော မဟာဂုရုနှစ်ပါးကို လေးစားစွာ စောင့်ရှောက်ပြုစုသည်။ နေ့စဉ်လည်း အိပ်ရာနှင့် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အနားယူစေသည်။

Verse 26

वस्त्रपुष्पादिकं सर्वं ताभ्यां नित्यं प्रयच्छति । तांबूलं बहुगंधाढ्यमुभयोरर्पयेत्स तु

သူသည် ထိုနှစ်ပါးအား နေ့စဉ် အဝတ်အစား၊ ပန်းပွင့် စသည့် အရာအားလုံးကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် အနံ့မျိုးစုံဖြင့် မွှေးကြိုင်သော တမ္ဗူလ (ကွမ်း) ကိုလည်း နှစ်ပါးထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 27

सोमशर्मा महाभागस्ताभ्यामपि च पूरयेत् । मूलं पयः सुभक्ष्याद्यं नित्यमेव ददात्यसौ

ကံကောင်းကြီးသော ဆိုမရှာမာသည် ထိုနှစ်ပါးကိုပင် စိတ်ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ သူသည် နေ့စဉ် အမြစ်အမျိုးမျိုး၊ နို့နှင့် အရသာကောင်းသော အစားအစာများကို အမြဲပေးလှူခဲ့သည်။

Verse 28

तयोस्तु वांछितं नित्यं सोमशर्मा महायशाः । अनेन क्रमयोगेन नित्यमेव प्रसादयेत्

ထို့ကြောင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဆိုမရှာမာသည် ထိုနှစ်ပါးထံမှ မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို မလွဲမသွေ နေ့စဉ်ရရှိခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ်တကျသော နည်းလမ်းဖြင့် သူသည် အမြဲတမ်း သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

Verse 29

सोमशर्मा सुधर्मात्मा पितरौ परिपूजयेत् । सोमशर्माणमाहूय पिता कुत्सति निष्ठुरः

ဓမ္မစိတ်တည်ကြည်သော ဆိုမရှာမာသည် မိဘနှစ်ပါးကို ထိုက်တန်သလို လေးစားပူဇော်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖခင်က ဆိုမရှာမာကို ခေါ်ယူပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ရှုတ်ချပြောဆိုခဲ့သည်။

Verse 30

निंदितैर्निष्ठुरैर्वाक्यैस्ताडयेन्मुनिसन्निधौ । कृतकार्ये कृते पुण्ये नित्यमेव सुते पुनः

မုနိ၏ရှေ့မှောက်တွင် အပြစ်တင်ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများဖြင့် တားမြစ်သင်ကြားကာ စည်းကမ်းပေးသင့်သည်။ အလုပ်ပြီးမြောက်၍ ကုသိုလ်ရပြီးနောက်တွင်ပင် သားကို ထပ်မံ နေ့စဉ် ဆုံးမသင့်သည်။

Verse 31

न कृतं शोभनं मह्यं त्वयैव कुलपांसन । एवं नानाविधैर्वाक्यैर्निष्ठुरैर्दुःखदायकैः

အို မျိုးရိုး၏အရှက်တရားရေ၊ သင်သည် ငါ့အတွက် ကောင်းမြတ်သောအရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြုခဲ့။ ထို့ကြောင့် သင်သည် နာကျင်စေသော ကြမ်းတမ်းသည့် စကားမျိုးစုံကို ပြောဆိုခဲ့၏။

Verse 32

अताडयद्दंडघातैः शिवशर्मा सदातुरः । एवं कृतेपि धर्मात्मा नैव कुप्यति कर्हिचित्

အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ရှိဝရှာမာသည် တုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်ရိုက်ခတ်ခဲ့၏။ သို့သော် ထိုသို့ခံရသော်လည်း ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် မည်သည့်အခါမျှ မ怒မန်ခဲ့။

Verse 33

मनसा वचसा चैव कर्मणा त्रिविधेन च । संतुष्टः सर्वदा सोपि पितरं परिपूजयेत्

စိတ်၊ စကား၊ လုပ်ရပ်—ဤသုံးမျိုးဖြင့်—အမြဲတမ်း စိတ်ကျေနပ်တည်ငြိမ်နေကာ မိမိ၏ ဖခင်ကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ရိုသေကန်တော့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 34

तद्वत्स सोमशर्मा वै मातरं च दिनेदिने । यज्ज्ञात्वा शिवशर्मा च चरितं स्वीयमीक्षते

ထိုနည်းတူ ဆိုမရှာမာလည်း နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိခင်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့၏။ ထိုအကြောင်းကို သိပြီးနောက် ရှိဝရှာမာသည် မိမိ၏ အကျင့်အကြံကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်၏။

Verse 35

अमृतं मत्कृते चापि आनीतं विष्णुशर्मणा । पुण्ययुक्तः स धर्मात्मा पितृभक्तिपरः सदा

ထို့ပြင် ငါ့အတွက်ပင် ဝိෂ္ဏုရှာမာသည် အမృతတော်ကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့၏။ သူသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ ဓမ္မစိတ်ရှိသူဖြစ်ကာ ဘိုးဘွားပူဇော်သဒ္ဓါ (ပိတೃဘက္တိ) တွင် အမြဲတမ်း တည်ကြည်ခဲ့၏။

Verse 36

एवं बहुतिथे काले शतसंख्ये गते सति । शिवशर्मा पितस्यैव भक्तिं दृष्ट्वा विचिंत्य वै

ဤသို့ အချိန်ကာလရှည်လျားစွာ ကုန်လွန်၍—ရာချီကြိမ်တိုင်အောင် လွန်သွားပြီးနောက်—ရှီဝရှာမာသည် ဖခင်၏ နက်ရှိုင်းသော ဘက္တိကို မြင်ကာ စိတ်တွင် စဉ်းစားသုံးသပ်하였다။

Verse 37

मया वै पूर्वमित्युक्तं सुपुत्रं यज्ञसंज्ञकम् । मातृखंडानिमान्पुत्र यत्र तत्र क्षिपस्व हि

အမှန်တကယ် ငါက အရင်က ပြောခဲ့သကဲ့သို့၊ အို သားကောင်း—“ယဇ္ဉ” ဟု အမည်ရှိသူ—ဤ မိခင်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို မည်သည့်နေရာမဆို ပစ်ချလိုက်ပါ။

Verse 38

मद्वाक्यं पालितं तेन कृता न मातरि कृपा । एतत्स्वल्पतरं दुःखं निर्जीवे घातमिच्छतः

သူသည် ငါ့စကားကို လိုက်နာခဲ့သော်လည်း မိခင်အပေါ် ကရုဏာမပြခဲ့။ ဤဒုက္ခသည် အသက်ရှိသတ္တဝါကို သတ်လိုသူ၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်လှ၏။

Verse 39

साहसं तु कृतं तेन पुत्रेण वेदशर्मणा । अस्याधिकमहं मन्ये यतोऽयं चलते न च

သို့သော် သားဖြစ်သူ ဝေဒရှာမာသည် အလျင်အမြန် မစဉ်းစားဘဲ လုပ်ရပ်တစ်ခုကို ပြုခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ငါက ဤအရာကို ပို၍ အံ့ဩဖွယ်ဟု ထင်သည်—အကြောင်းမူ ဤအရာသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားသေးသောကြောင့်။

Verse 40

निमेषमात्रमेवापि साहसं कारयेत्पुनः । अपरं सत्यसंपन्नं प्रभावं तपसः पुनः

မျက်တောင်ခတ်သည့် ခဏအတွင်းတင်ပင် တပဿာသည် ထူးကဲသတ္တိရှိသော အံ့ဩဖွယ်လုပ်ရပ်ကို ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် တပဿာ၏ အခြားမြင့်မြတ်သော အာနုభာဝမှာ—အမှန်တရားဖြင့်သာ စိဒ္ဓိရခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 41

नित्यं समाराधनेपि अधिकं चास्य दृश्यते । तस्मादस्य परीक्षा च समये तपसः कृता

သူ၏ နေ့စဉ်ပူဇော်အာရాధနာ၌ပင် ထူးခြားမှုတစ်ရပ် ထင်ရှားနေသဖြင့်၊ သင့်လျော်သောအချိန်၌ တပဿ (အာစကေသ) ဖြင့် သူ့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။

Verse 42

भक्तिभावात्तथा सत्यान्नैव पुत्रः प्रणश्यति । मायया च निजांगेऽपि कुष्ठरोगो निदर्शितः

ဘက္တိစိတ်နှင့် သစ္စာတရား၏ အင်အားကြောင့် သားသည် မပျက်စီးမည်မဟုတ်; ထို့ပြင် ဒေဝမယာကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင်ပင် ကုဋ္ဌရောဂါ (လက်ပရိုစီ) ကို ပြသခဲ့သည်။

Verse 43

श्लेष्ममूत्रमलानां च घृणां नैव करोति च । व्रणान्विशोधयेन्नित्यं स्वहस्तेन महायशाः

ချွဲ၊ ဆီး၊ မစင်တို့ကို သူ မရွံရှာလုံးဝမရှိ; ဂုဏ်သတင်းကြီးသူသည် မိမိလက်ဖြင့် နေ့စဉ် အနာများကို သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 44

पादसंवाहनं दद्याच्छौचं चैव महामतिः । दुःसहं वचनं मह्यं दारुणं सहते सदा

မဟာမတိရှိသူသည် ခြေထောက်နှိပ်နယ်ပေးခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကိုလည်း ထိန်းသိမ်းရမည်; အကြောင်းမှာ ငါ့အတွက် သူမသည် ရက်စက်စွာ ပြောသော ကြမ်းတမ်း၍ မခံနိုင်သော စကားများကို အမြဲတမ်း သည်းခံနေသည်။

Verse 45

भर्त्सने ताडने चैव सदाभीष्टप्रवाचकः । एवं दुःखसमाचारो मम पुत्रो महामतिः

သူသည် အမြဲတမ်း စိတ်နှစ်သက်စေသော စကားများကို ပြောရန် အသင့်ရှိသော်လည်း၊ တခါတရံ ဆူပူကာ ထိုးနှက်တတ်သည်။ ထိုသို့ ဒုက္ခသတင်းကို သယ်ဆောင်လာသူ—ငါ့သား—သည် မဟာမတိပင် ဖြစ်သည်။

Verse 46

दुःखानां सागरं मन्ये बहुक्लेशैस्तु क्लेशितः । अपनेष्याम्यहं दुःखं विष्णोश्चैव प्रसादतः

ကျွန်ုပ်သည် ဒုက္ခ၏ပင်လယ်ကဲ့သို့ ထင်မြင်ရပြီး အခက်အခဲများစွာကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေ၏။ သို့သော် ဗိဿဏု၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤဒုက္ခကို ပယ်ဖျက်မည်။

Verse 47

विचार्य मनसा विप्रः शिवशर्मा महामतिः । पुनर्मायां चकाराथ कुंभादपहृतं पयः

စိတ်တွင် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဉာဏ်ကြီးသော ဘြာဟ္မဏ ရှိဝရှာမာသည် မာယာကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ အိုးမှယူထားသော နို့ကို ပြန်လည်ယူသွား하였다။

Verse 48

पश्चात्तं च समाहूय सोमशर्माणमब्रवीत् । तव हस्ते मया दत्तममृतं व्याधिनाशनम्

ထို့နောက် သူ့ကို ခေါ်ယူ၍ ဆိုမရှာမာအား “သင်၏လက်ထဲ၌ ငါသည် အမృతကို ထားပေးခဲ့ပြီ—ရောဂါများကို ဖျက်ဆီးသောအရာ” ဟု ပြော하였다။

Verse 49

तन्मे शीघ्रं प्रयच्छस्व यथा पानं करोम्यहम् । येन नीरुग्भवाम्यद्य प्रसादाद्विष्णुशर्मणः

ထို့ကြောင့် အမြန်ပေးပါ၊ ကျွန်ုပ် သောက်နိုင်စေရန်။ ဗိဿဏုရှာမာ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယနေ့ပင် ကျွန်ုပ် ရောဂါကင်းစင်ပါစေ။

Verse 50

एवमुक्ते तदा वाक्ये ऋषिणा शिवशर्मणा । समुत्थाय त्वरायुक्तः सोमशर्मा कमंडलुम्

ဤစကားကို ရှိဝရှာမာ ရှင်ရသီက ပြောပြီးနောက် ဆိုမရှာမာသည် ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထ၍ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်အိုး) ကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 51

तं च रिक्तं ततो दृष्ट्वा ह्यमृतेन विना कृतम् । कस्य पापस्य वै कर्म केन मे विप्रियं कृतम्

ထို့နောက် အမృతမရှိဘဲ လွတ်လပ်ဗလာနေသည်ကို မြင်လျှင် သူက “ဤသည် ဘယ်သူ၏ အပြစ်ကံဖြစ်သနည်း။ ဘယ်သူက ငါ့အပေါ် မနှစ်သက်စရာ အပြုအမူကို ပြုခဲ့သနည်း” ဟု ဆို၏။

Verse 52

इति चिंतापरो भूत्वा सोमशर्मा सुदुःखितः । पितुरग्रे च वृत्तांतं कथयिष्याम्यहं यदा

ဤသို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွင် နစ်မြုပ်ကာ အလွန်ဝမ်းနည်းနေသော ဆိုမရှာမာက “အဖေ့ရှေ့တွင် ရပ်မိသောအခါ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ပြောပြမည်” ဟု တွေး၏။

Verse 53

ततः कोपं प्रयास्येत गुरुर्मे व्याधिपीडितः । सुचिरं चिंतयित्वा तु सोमशर्मा महामतिः

ထို့နောက် သူက “ရောဂါနှိပ်စက်ခံနေရသော ငါ့ဂုရုသည် ဒေါသထွက်နိုင်သည်” ဟု တွေး၏။ အချိန်ကြာကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် မဟာဉာဏ်ရှိသော ဆိုမရှာမာက လုပ်သင့်သည့်အရာကို ဆင်ခြင်၏။

Verse 54

यदि मे सत्यमस्तीति गुरुशुश्रूषणं यदि । तपस्तप्तं मयापूर्वं निर्व्यलीकेन चेतसा

အကယ်၍ ငါ၌ သစ္စာတရား အမှန်တကယ်ရှိသည်ဆိုလျှင်၊ ဂုရုကို အမှန်တကယ် ပြုစုဝတ်ပြုခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ယခင်က လှည့်စားမှုကင်းသော စိတ်ဖြင့် တပဿာကျင့်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်—

Verse 55

दमशौचादिभिः सत्यं धर्ममेव प्रपालितम् । तदा घटोऽमृतयुतो भवत्वेष न संशयः

ဒမ (ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု)၊ သောချ (သန့်ရှင်းမှု) စသည့် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် သစ္စာနှင့် ဓမ္မကိုသာ ထိန်းသိမ်းပါက ဤအိုးသည် အမృతဖြင့် မလွဲမသွေ ပြည့်လိမ့်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 56

यावदेव महाभागश्चिंतयित्वा विलोकयेत् । तावच्चामृतपूर्णस्तु पुनरेवाभवद्घटः

မဟာဘဂါသူသည် စဉ်းစား၍ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ တစ်ခဏတည်းမှာပင် အိုးသည် အမရတ (အမృత) ဖြင့် ထပ်မံပြည့်လျှံလာ၏။

Verse 57

तं दृष्ट्वा हर्षसंयुक्तः सोमशर्मा महायशाः । गत्वा गुरुं नमस्कृत्य कुंभमादाय सत्वरम्

ထိုအရာကိုမြင်သော် မဟာယശရှိသော ဆိုမရှာမာသည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ ဆရာထံသို့သွားကာ ဂုဏ်ပြုနမസ്കာပြု၍ အိုးကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လေ၏။

Verse 58

गृहाण त्वं पितश्चेमं पयः कुंभं समागतम् । पानं कुरु महाभाग गदान्मुक्तो भवाचिरम्

အဖေကြီး၊ ဒီနေရာသို့ ယူဆောင်လာသော နို့အိုးကို လက်ခံပါ။ မဟာဘဂါရှင်၊ သောက်ပါက မကြာမီ ရောဂါမှ လွတ်မြောက်ပါလိမ့်မည်။

Verse 59

एतद्वाक्यं महापुण्यं सत्यधर्मार्थकं पुनः । शिवशर्मा सुतस्यापि श्रुत्वा च मधुराक्षरम्

ထိုစကားသည် မဟာပုဏ္ဏ်ဖြစ်၍ သစ္စာ၊ ဓမ္မနှင့် မှန်ကန်သော အဓိပ္ပါယ်ကို ထပ်မံဖော်ပြကာ အသံအက္ခရာလည်း ချိုမြိန်သဖြင့်၊ ရှိဝရှာမာသည် သား၏စကားကိုပါ နားထောင်လေ၏။

Verse 60

हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्

ဝမ်းမြောက်မှုကြီးစွာဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ သူသည် ဤစကားကို ပြောလေ၏။