Adhyaya 36

Verse 1

सुनीथोवाच । सत्यमुक्तं त्वया भद्रे एवमेतत्करोम्यहम् । अनया विद्यया विप्रं मोहयिष्यामि नान्यथा

စುನီသာက ပြောသည်—“အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်ပြောသမျှသည် အမှန်ပင်။ ထိုသို့ပင် ငါလုပ်မည်။ ဤ ဝိဒ္ဓာ/မန္တရ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏကို မောဟစေမည်—အခြားမဟုတ်”။

Verse 2

साहाय्यं देहि मे पुण्यं येन गच्छामि सांप्रतम् । एवमुक्ता तया रंभा तामुवाच मनस्विनीम्

“အို ကုသိုလ်ရှိသူရေ၊ ငါ ယခုချက်ချင်း သွားနိုင်ရန် အကူအညီပေးပါ” ဟု သူမက ပြောသဖြင့် ရမ္ဘာက ထို စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မိန်းမအား ပြောလေ၏။

Verse 3

कीदृग्ददामि साहाय्यं तत्त्वं कथय भामिनि । दूतत्वं गच्छ मे भद्रे एतं प्रति सुसांप्रतम्

“ငါ ဘယ်လို အကူအညီ ပေးရမလဲ။ အို လှပသော မိန်းမရေ၊ အမှန်ကို ပြောပါ။ အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ယခုချက်ချင်း ငါ၏ သံတမန်မ ဖြစ်၍ သူ့ထံ သွားပါ—မနှောင့်နှေးနှင့်”။

Verse 4

एवमुक्तं तया तां तु रंभां प्रति सुलोचनाम् । एवमेव प्रतिज्ञातं रंभया देवयोषिता

ထိုသို့ ပြောဆိုရာတွင် မျက်လုံးလှသော စုလိုစနာက ရမ္ဘာအား ပြန်လည်ဆို၏။ ထို့နောက် နတ်သမီး ရမ္ဘာလည်း ထိုနည်းတူ ကတိပေးလေ၏။

Verse 5

करिष्ये तव साहाय्यमादेशो मम दीयताम् । सद्भावेन विशालाक्षी रूपयौवनशालिनी

ငါသည် သင့်ကို ကူညီမည်—ငါ့အား သင့်အမိန့်ကို ပေးပါ။ အို မျက်လုံးကျယ်သူ၊ အလှနှင့် လူငယ်ရွယ်စွမ်းအားဖြင့် တင့်တယ်သူ၊ ငါသည် စိတ်ရင်းစေတနာဖြင့် ပြုမည်။

Verse 6

मायया दिव्यरूपा सा संबभूव वरानना । रूपेणाप्रतिमालोके मोहयंती जगत्त्रयम्

မာယာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် မျက်နှာလှသူမသည် ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူလာ၏—လောက၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်—အလှတရားဖြင့် သုံးလောကကို မောဟစေ၏။

Verse 7

मेरोश्चैव महापुण्ये शिखरे चारुकंदरे । नानाधातुसमाकीर्णे नानारत्नोपशोभिते

ထို့နောက် မဟာပုဏ္ဏမြတ်သော မေရုတောင်ထိပ်၌၊ လှပသော ဂူအတွင်း—သတ္တုအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြန့်ကျဲ၍ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထား၏။

Verse 8

देववृक्षैः समाकीर्णे बहुपुष्पोपशोभिते । देववृंदसमाकीर्णे गंधर्वाप्सरसेविते

ထိုနေရာသည် ဒေဝဗൃက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ပန်းပွင့်အနန္တဖြင့် လှပတင့်တယ်၏; ဒေဝတော်အစုအဝေးများဖြင့် စည်ကားကာ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့ လာရောက်ဆည်းကပ်လေ့ရှိ၏။

Verse 9

मनोहरे सुरम्ये च शीतच्छायासमाकुले । चंदनानामशोकानां तरूणां चारुहासिनी

ထိုနေရာသည် စိတ်ကိုဖမ်းစားလောက်အောင် လှပ၍ အေးမြသော အရိပ်အာဝါသဖြင့် ပြည့်နှက်၏; စန္ဒနနှင့် အရှိုက သစ်ပင်များဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားကာ လူငယ်သစ်ပင်များက ချိုမြိန်စွာ ပြုံးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 10

दोलायां सा समारूढा सर्वशृङ्गारशोभिता । कौशेयेन सुनीलेन राजमाना वरानना

သူမသည် လှုပ်ခတ်တံခါးပေါ်၌ ထိုင်လျက်၊ ချစ်ခြင်းနှင့် အလှတရား၏ အလှဆင်အလုံးစုံဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပနေ၏။ မျက်နှာလှပသော မိန်းမသည် အနက်ပြာရောင် ကောရှေယ ပိုးထည်ကောင်းကို ဝတ်ဆင်၍ ရာဇဝင်သဘောဖြင့် ထင်ရှားလင်းလက်နေ၏။

Verse 11

बंधूकपुष्पवर्णेन कंचुकेन द्विजोत्तम । सर्वांगसुंदरी बाला वीणातालकराविला

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ သူမသည် ဘန္ဓူက ပန်းရောင်ကဲ့သို့သော ကဉ္စုက (ရင်ဖုံး) ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ ထိုဘလားသည် ကိုယ်အင်္ဂါအစုံ လှပ၍ လက်များသည် ဝီဏာကို တီးခတ်ကာ တာလ (လှုပ်ရှားသံလှိုင်း) ကို ထိန်းညှိနေ၏။

Verse 12

गायमाना वरं गीतं सुस्वरं विश्वमोहनम् । ताभिः परिवृता बाला सखीभिः सुमनोहरा

သူမသည် ကမ္ဘာလုံးကို မောဟစေသော ချိုမြိန်သံဖြင့် အထူးကောင်းမွန်သော သီချင်းကို သီဆိုနေ၏။ ချစ်စရာကောင်းသော မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများက ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ထိုဘလားသည် အလွန်တရာ မနောဟရ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

Verse 13

अंगस्तु कंदरे पुण्ये एकांते ध्यानमास्थितः । कामक्रोधविहीनस्तु ध्यायमानो जनार्दनम्

အင်္ဂသည် သန့်ရှင်းသော ဂူအတွင်း ကန္ဒရ၌ တစ်ယောက်တည်း အပြည့်အဝ တရားထိုင်နေ၏။ ကာမနှင့် ကရောဓမှ ကင်းလွတ်၍ သူသည် ဇနာရ္ဒန (ဗိဿဏု) ကို စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြုနေ၏။

Verse 14

स श्रुत्वा सुस्वरं गीतं मधुरं सुमनोहरम् । तालमानक्रियोपेतं सर्वसत्वविकर्षणम्

ထိုချိုမြိန်၍ အလွန်သံညီသော သီချင်းကို ကြားသော်—စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး တာလ-မာနနှင့် သီချင်းတီးဝိုင်းနည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ပါဝင်သဖြင့်—(သူ့အတွက်) သတ္တဝါအပေါင်း၏ စိတ်ကို ဆွဲငင်နိုင်သော သီချင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်လေ၏။

Verse 15

ध्यानाच्चचाल तेजस्वी मायागीतेन मोहितः । समुत्थायासनात्तूर्णं वीक्षमाणो मुहुर्मुहुः

သမာဓိမှ ဆွဲထုတ်ခံရသကဲ့သို့ တောက်ပသောသူသည် မာယာ၏ မောဟဆွဲဆောင်သော သီချင်းကြောင့် မူးမော၍ တုန်လှုပ်သွား၏။ ထိုင်ရာအာသနမှ ချက်ချင်းထ၍ အကြိမ်ကြိမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လေ၏။

Verse 16

जगाम तत्र वेगेन मायाचलितमानसः । दोलासंस्थां विलोक्यैव वीणादंडकराविलाम्

မာယာကြောင့် စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း အရှိန်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားလေ၏။ လှုပ်ခတ်တံခါးပေါ် ထိုင်နေ၍ လက်များက ဗီဏာ၏ လည်တံပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေသော သူမကို မြင်လျှင် သူသည် စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

Verse 17

हसमानां सुगायंतीं पूर्णचंद्रनिभाननाम् । मोहितस्तेन गीतेन रूपेणापि महायशाः

သူမသည် ပြုံးရယ်လျက် သီချင်းကို ချိုမြိန်စွာ သီဆို၏၊ မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ ဂုဏ်သတင်းကြီးသောသူသည် ထိုသီချင်းကြောင့်လည်း၊ သူမ၏ ရုပ်ရည်ကြောင့်လည်း မောဟဝင်သွား၏။

Verse 18

तस्या लावण्यभावेन मन्मथस्य शराहतः । आकुलव्याकुलज्ञान ऋषिपुत्रो द्विजोत्तमः

သူမ၏ လှပတောက်ပမှုကြောင့် မန္မထ (ကာမ) ၏ မြားထိသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်—ရိရှီ၏ သား—သည် စိတ်နှင့် ဉာဏ်ပညာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်ကာ ရှုပ်ထွေးလှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 19

प्रलपत्यतिमोहेन जृंभते च पुनः पुनः । स्वेदः कंपोथ संतापस्तस्याजायत तत्क्षणात्

အလွန်မောဟဝင်သဖြင့် သူသည် မသေချာမပြတ်သားစွာ ပြောရမ်းပြောလေပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ဟားယားလေ၏။ ထိုခဏတည်းကပင် ချွေးထွက်ခြင်း၊ တုန်ခါခြင်းနှင့် ကိုယ်ပူသကဲ့သို့သော ဆင်းရဲပူလောင်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 20

मुह्यन्निव महामोहैर्ग्लानश्चलितमानसः । वेपमानस्ततस्त्वंगो दूयमानः समागतः

မဟာမောဟ၏ လှည့်စားမှုကြီးကြောင့် မောဟတိမ်မြုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ စိတ်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ မတည်ငြိမ်။ ကိုယ်က တုန်ယင်၍ အတွင်းမှ ပူလောင်ကာ ထို့နောက် ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 21

तामालोक्य विशालाक्षीं मृत्युकन्यां यशस्विनीम् । अथोवाच महात्मा स सुनीथां चारुहासिनीम्

မျက်လုံးကျယ်၍ ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသော မృత్యု၏ သမီးကို မြင်ပြီးနောက် မဟာတ్మာသည် အပြုံးလှလှရှိသော စုနီသာအား မိန့်ကြား၏။

Verse 22

का त्वं कस्य वरारोहे सखीभिः परिवारिता । केन कार्येण संप्राप्ता केन त्वं प्रेषिता वनम्

အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏သူနည်း၊ မိတ်သဟာယများဖြင့် ဝန်းရံထားသနည်း။ မည်သည့်ကိစ္စကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသနည်း၊ မည်သူက သင့်ကို ဤတောသို့ စေလွှတ်သနည်း။

Verse 23

तवांगं सुंदरं सर्वमत्र भाति महावने । समाचक्ष्व ममाद्यैव प्रसादसुमुखी भव

သင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပ၍ ဤမဟာတောအတွင်း၌ တောက်ပနေ၏။ ယနေ့ပင် ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ—ကရုဏာထား၍ ကြည်နူးသော မျက်နှာပြပါ။

Verse 24

मायामोहेन संमुग्धस्तस्याः कर्म न विंदति । मार्गणैर्मन्मथस्यापि परिविद्धो महामुनिः

မာယာမောဟကြောင့် မောဟတိမ်မြုပ်သဖြင့် မဟာမုနိသည် သူမ၏ အကြံအစည်အမှန်ကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့။ အကြောင်းမူကား မန್ಮထ (ကာမဒေဝ) ၏ မြားများကပင် ထိုးဖောက်ထားပြီးသားဖြစ်၏။

Verse 25

एवंविधं महद्वाक्यं समाकर्ण्य महामतेः । नोवाच किंचित्सा विप्रं समालोक्य सखीमुखम्

မဟာစိတ်ရှိသူ၏ အလေးအနက်သော စကားကို ကြားသော်လည်း သူမသည် မည်သို့မျှ မပြောဘဲ၊ ဗြာဟ္မဏကို ကြည့်၍ ထို့နောက် မိတ်ဆွေမိန်းကလေး၏ မျက်နှာကို လှည့်ကြည့်하였다။

Verse 26

रंभां च प्रेरयामास सुनीथा संज्ञया सखीम् । समुवाच ततो रंभा सादरं तं द्विजं प्रति

ထို့နောက် စုနီသာသည် မိတ်ဆွေ ရမ္ဘာကို အမည်ခေါ်၍ လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်; ထို့ပြီး ရမ္ဘာက ထို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို လေးစားစွာ မိန့်ကြား하였다။

Verse 27

इयं कन्या महाभागा मृत्योश्चापि महात्मनः । सुनीथाख्या प्रसिद्धेयं सर्वलक्षणसंपदा

ဤကညာသည် အလွန်ကံကောင်းသူ ဖြစ်၏; ထို့ပြင် မဟာအတ္တမန် မృత్యု (သေခြင်း) ၏ သမီးလည်း ဖြစ်သည်။ စုနီသာဟု နာမည်ကျော်ကြားပြီး မင်္ဂလာလက္ခဏာ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 28

पतिमन्विच्छती बाला धर्मवंतं तपोनिधिम् । शांतं दांतं महाप्राज्ञं वेदविद्याविशारदम्

ဤမိန်းကလေးငယ်သည် ခင်ပွန်းအဖြစ် ဓမ္မရှိသူ၊ တပဿ၏ သိုက်တန်—ငြိမ်းချမ်း၍ ကိုယ်ထိန်းသိမ်းကာ မဟာပညာရှိ၊ ဝေဒနှင့် သာသနာဗိဒ္ဓာတို့၌ ကျွမ်းကျင်သူကို ရှာဖွေသည်။

Verse 29

एवंविधं महद्वाक्यं समाकर्ण्य महामुनिः । तामुवाच ततस्त्वंगो रंभामप्सरसां वराम्

ဤသို့ အလေးအနက်သော ပြောကြားချက်ကို ကြားသော် မဟာမုနိသည် အပ്സရာတို့အနက် အထူးမြတ်သော ရမ္ဘာကို ထို့နောက် မိန့်ကြား하였다။

Verse 30

मया चाराधितो विष्णुः सर्वविश्वमयो हरिः । तेन दत्तो वरो मह्यं पुत्राख्यः सर्वसिद्धिदः

ကျွန်ုပ်သည် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို လွှမ်းမိုးနေသော ဟရိ—ဗိဿဏုကို စည်းကမ်းတကျ အရాధနာပြုခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် သူတော်က ကျွန်ုပ်အား ပုတ্ৰဟူသော ပရသာဒကို ပေးတော်မူ၍ အောင်မြင်မှုနှင့် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်စေတော်မူသည်။

Verse 31

तन्निमित्तमहं भद्रे सुतार्थं नित्यमेव च । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य कन्यामेकां प्रचिंतये

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ပုတ্ৰရရှိလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်သည် ပုဏ္ဏိယကြီး၍ တပဿာဗလပြင်းထန်သော ပုရుషတစ်ဦး၏ သမီးတစ်ယောက်ကို မပြတ်မလပ် စိတ်တွင် ဆင်ခြင်နေသည်။

Verse 32

सदैवाहं न पश्यामि सुभार्यां सत्यमीदृशीम् । इयं धर्मस्य वै कन्या धर्माचारा वरानना

ဤကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ကောင်းမြတ်သော ဇနီးကို ကျွန်ုပ် မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ဖူး။ ဤမိန်းကလေးသည် တကယ်တမ်း ဓမ္မ၏ သမီး—ဓမ္မာကျင့်စဉ်ကို လိုက်နာသူ၊ မျက်နှာမြတ်နိုးဖွယ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 33

मामेवं हि भजत्वेषा यदि कान्तमिहेच्छति । यं यमिच्छेदियं बाला तं ददामि न संशयः

ဤမိန်းကလေးသည် ဤလောက၌ ချစ်သူကို လိုလား၍ ဤပုံစံအတိုင်း ကျွန်ုပ်ကို ဘက္တိပြုပါက၊ သူမလိုချင်သော ခင်ပွန်းမည်သူမဆို ကျွန်ုပ်ပေးအပ်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 34

अदेयं देयमित्याह अस्याः संगमकारणात् । एकमेवं त्वया देयं श्रूयतां द्विजसत्तम

သူက “မပေးသင့်သောအရာကိုတောင် ပေးရမည်” ဟုဆိုသည်—အကြောင်းမှာ ထိုအရာကြောင့် သူမနှင့် ပေါင်းဆုံခြင်း ဖြစ်လာမည်။ “ထို့ကြောင့် သင်သည် ဤတစ်ခုတည်းကိုသာ ပေးရမည်။ နားထောင်ပါ၊ ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ။”

Verse 35

रंभोवाच । विप्रेंद्र त्वं शृणुष्वेह प्रतिज्ञां वच्मि सांप्रतम् । एषा नैव त्वया त्याज्या धर्मपत्नी तवैव हि

ရမ္ဘါက ဆိုသည်။ “ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ဒီမှာ နားထောင်ပါ။ ယခု ငါသည် သန့်ရှင်းသော သစ္စာကတိကို ကြေညာမည်။ ဤသူမကို သင် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ရ၊ အကြောင်းမူကား သူမသည် သင်၏ ဓမ္မပတ္နီ—တရားဝင်ဇနီး ဖြစ်၏။”

Verse 36

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने षट्त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “ဝေနောပాఖ్యာန်” (ဝေန၏ အပိုင်း) ဟူသော အခန်း ၃၆ ပြီးဆုံး၏။

Verse 37

स्वहस्तं देहि विप्रेंद्र सत्यप्रत्ययकारकम् । एवमस्तु मया दत्तो ह्यस्या हस्तो न संशयः

“ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ သစ္စာကို အတည်ပြုစေသော အာမခံအဖြစ် သင်၏လက်ကို ကိုယ်တိုင်ပေးပါ။ ထိုသို့ဖြစ်စေ—ငါ့ဘက်မှ သူမ၏လက်ကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်ပြီးပြီ; သံသယမရှိ။”

Verse 38

सूत उवाच । एवं संबधिकं कृत्वा सत्यप्रत्ययकारकम् । गांधर्वेण विवाहेन सुनीथामुपयेमिवान्

စူတက ပြောသည်။ ဤသို့ သစ္စာကို အတည်ပြုစေသော ချည်နှောင်သည့် ဆက်ဆံရေးကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဂန္ဓರ್ವ မင်္ဂလာပုံစံဖြင့် စုနီသာကို လက်ထပ်ယူ하였다။

Verse 39

तस्मै दत्वा सुनीथां तां रंभा हृष्टेन चेतसा । सा तां चामंत्रयित्वा वै गता गेहं स्वकं पुनः

သူ့အား စုနီသာကို ပေးအပ်ပြီးနောက် ရမ္ဘါ၏ စိတ်သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်လျှံ하였다။ ထို့နောက် သူမကို နှုတ်ဆက်၍ ခွင့်တောင်းပြီး၊ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 40

प्रहृष्टचेतसः सख्यः स्वस्थानं परिजग्मिरे । गतासु तासु सर्वासु सखीषु द्विजसत्तमः

စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ မိတ်ဆွေတို့သည် မိမိတို့နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။ မိန်းကလေးမိတ်ဆွေများ အားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် ထိုနေရာ၌သာ ကျန်ရစ်နေ၏။

Verse 41

रेमे त्वंगस्तया सार्धं प्रियया भार्यया सह । तस्यामुत्पाद्य तनयं सर्वलक्षणसंयुतम्

အင်္ဂမင်းသည် ချစ်မြတ်နိုးသော မိဖုရားနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကစားလေ၏။ ထိုမိဖုရားမှ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ပါသော သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွားစေ၏။

Verse 42

चकार नाम तस्यैव वेनाख्यं तनयस्य हि । ववृधे स महातेजाः सुनीथातनयस्तदा

ထိုသားတော်ကို ‘ဝေန’ ဟု အမည်ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် သုနီသာ၏ မဟာတေဇောရှိသော သားတော်သည် ထိုကာလ၌ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာ၏။

Verse 43

वेदशास्त्रमधीत्यैव धनुर्वेदं गुणान्वितम् । सर्वासामपि मेधावी विद्यानां पारमेयिवान्

သူသည် ဝေဒသတ်တရားများကို လေ့လာပြီး၊ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသော ဓနုရဝေဒကိုလည်း သင်ယူလေ၏။ ထိုသူသည် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်၍ ပညာရပ်အပေါင်း၌ ကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။

Verse 44

अंगस्य तनयो वेनः शिष्टाचारेण वर्तते । स वेनो ब्राह्मणश्रेष्ठः क्षत्त्राचारपरोऽभवत्

အင်္ဂ၏သား ဝေနသည် ယဉ်ကျေးသိက္ခာရှိသူတို့၏ အကျင့်အတိုင်း ပြုမူနေထိုင်လေ၏။ သို့သော် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏရေ၊ ထိုဝေနသည် ခတ္တိယ မင်းအုပ်ချုပ်ရေး၏ လမ်းစဉ်များ၌ ပိုမိုစွဲလမ်းသွား၏။

Verse 45

दिवि चेंद्रो यथा भाति सर्वतेजःसमन्वितः । भात्येवं तु महाप्राज्ञः स्वबलेन पराक्रमैः

ကောင်းကင်၌ လမင်းသည် အလင်းရောင်အပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ တောက်ပသကဲ့သို့၊ မဟာပညာရှိသည်လည်း မိမိ၏အားနှင့် သူရဲကောင်းပရာက్రమဖြင့် ထင်ရှားတောက်ပ၏။

Verse 46

चाक्षुषस्यांतरे प्राप्ते वैवस्वतसमागते । प्रजापालं विना लोके प्रजाः सीदंति सर्वदा

စက္ခုသ မန္ဝန္တရ ကာလ ကုန်လွန်ပြီး ဝိုင်ဝස්ဝတ မန္ဝန္တရ ရောက်လာသောအခါ၊ လောက၌ ပြည်သူကာကွယ်သူ မရှိသဖြင့် သတ္တဝါတို့သည် အမြဲတမ်း ဒုက္ခဆင်းရဲသို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 47

ऋषयो धर्मतत्त्वज्ञाः प्रजाहेतोस्तपोधनाः । व्यचिंतयन्महीपालं धर्मज्ञं सत्यपंडितम्

ဓမ္မတတ္တဝါကို သိမြင်သော၊ တပဿာဓနဖြင့် ပြည့်စုံသော၊ ပြည်သူအကျိုးကို ရည်ရွယ်သော ရှင်ရသီတို့သည် ဓမ္မကို နားလည်သိကျွမ်း၍ သစ္စာကို အလေးထားသော ပညာရှိမင်းတစ်ပါးကို စဉ်းစားတော်မူကြ၏။

Verse 48

तं वेनमेव ददृशुः संपन्नं लक्षणैर्युतम् । प्राजापत्ये पदे पुण्ये अभ्यषिंचन्द्विजोत्तमाः

သူတို့သည် ဝေနကိုယ်တိုင်ကို မြင်တွေ့ကြ၏—မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံ၍ အရည်အချင်းကောင်းစွာ ပြည့်ဝသောသူ—ထို့နောက် ပုဏ္ဏ ပရာဇာပတိ ပദ၌ ဒွိဇဦးစီးတို့က အဘိသေကဖြင့် တင်မြှောက်တော်မူကြ၏။

Verse 49

अभिषिक्ते महाभागे त्वंगपुत्रे तदा नृपे । ते प्रजापतयः सर्वे जग्मुश्चैव तपोवनम्

အို မင်းကြီး၊ အင်္ဂ၏ သားတော် မဟာဘုန်းတန် နရပတိကို အဘိသေက ပြု၍ တင်မြှောက်ပြီးနောက်၊ ပရာဇာပတိ အားလုံးသည် တပောဝန—တပဿာတောအုပ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 50

गतेषु तेषु सर्वेषु वेनो राज्यमकारयत् । सूत उवाच । सा सुनीथा सुतं दृष्ट्वा सर्वराज्यप्रसाधकम्

သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မင်းဝေနာသည် နိုင်ငံကို စတင်အုပ်ချုပ်စီမံ하였다။ စူတာက ဆိုသည်—ထို့နောက် စုနီသာသည် မိမိသားကို မြင်၍၊ နိုင်ငံရေးရာအလုံးစုံကို စနစ်တကျ ပြုပြင်စီမံနိုင်သူဖြစ်သဖြင့် စိတ်တွင်းပီတိဖြစ်하였다။

Verse 51

विशंकते प्रभावेण शापात्तस्य महात्मनः । मम पुत्रो महाभागो धर्मत्राता भविष्यति

မဟာအတ္မာသူ၏ ကျိန်စာအာနုဘော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ (သူက စဉ်းစားသည်) “ငါ၏ မဟာဘဂ္ဂဝန်သားသည် ဓမ္မကို ကာကွယ်သူ ဖြစ်လာမည်” ဟု။

Verse 52

इत्येवं चिंतयेन्नित्यं पूर्वपापाद्विशंकिता । धर्मांगानि सुपुण्यानि सुताग्रे परिदर्शयेत्

ဤသို့ နေ့စဉ် စဉ်းစားကာ ယခင်အပြစ်တို့၏ အကျိုးဆက်ကို ကြောက်ရွံ့လျက်၊ မိမိသား၏ ရှေ့တွင် ဓမ္မ၏ အင်္ဂါရပ်များ—အလွန်ပုဏ္ဏမယ့် သီလကျင့်ဝတ်များ—ကို ဖော်ပြသင့်သည်။

Verse 53

सत्यभावादि कान्पुण्यान्गुणान्सा वै प्रकाशयेत् । इत्युवाच सुतं सा हि अहं धर्मसुता सुत

သစ္စာတရားနှင့် စိတ်ထားမှန်ကန်မှု စသည့် ပုဏ္ဏဂုဏ်များကို သူမက အမှန်တကယ် ဖော်ထုတ်ပြသသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သားကို ပြောသည်—“သားရေ၊ ငါသည် ဓမ္မ၏ သမီးဖြစ်သည်” ဟု။

Verse 54

पिता ते धर्मतत्त्वज्ञस्तस्माद्धर्मं समाचर । इत्येवं बोधयेन्नित्यं पुत्रं वेनं तदा सती

“သင်၏အဖေသည် ဓမ္မတတ္တဝါဒကို သိမြင်သူဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ဓမ္မကို ကျင့်သုံးလော့” ဟု။ ဤသို့ပင် သီလရှင်မိန်းမသည် သား ဝေနာကို အမြဲတမ်း သတိပေးသင်ကြားခဲ့သည်။

Verse 55

मातापित्रोस्तयोर्वाक्यं प्रजायुक्तं प्रपालयेत् । एवं वेनः प्रजापालः संजातःक्षितिमंडले

ပြည်သူတို့၏ အကျိုးနှင့် ကိုက်ညီသော မိခင်ဖခင်၏ အမိန့်စကားကို သစ္စာဖြင့် လိုက်နာထိန်းသိမ်းရမည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မြေကမ္ဘာမဏ္ဍလပေါ်၌ ပြည်သူကာကွယ်သူ ရာဇာ ဝေန သည် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 56

सुखेन जीवते लोकःप्रजाधर्मेणरंजिताः । एवं राज्यप्रभावं तु वेनस्यापि महात्मनः

ပြည်သူတို့သည် ပြည်သူဓမ္မအတိုင်း တရားမူသော အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ပျော်ရွှင်၍ သက်သာစွာ နေထိုင်ကြ၏။ ဤသို့ပင် မဟာအတ္တမ ဝေန၏ ရာဇအာနုဘော်နှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်၏။

Verse 57

धर्मभावाः प्रवर्तंते तस्मिञ्छासति पार्थिवे

ထို ပာရ္ထိဝ ရာဇာ အုပ်ချုပ်သည့်အခါ ဓမ္မစိတ်နှင့် ဓမ္မကျင့်စဉ်တို့သည် အပြည့်အဝ လှုပ်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။