Adhyaya 35

Verse 1

रंभोवाच । ब्रह्मा अव्यक्तसंभूतस्तस्माज्जज्ञे प्रजापतिः । अत्रिर्नाम स धर्मात्मा तस्य पुत्रो महामनाः

ရမ္ဘါက ဆိုသည်– “အဗျက်တ (မပေါ်လွင်သော အရင်း) မှ ဘြဟ္မာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုဘြဟ္မာမှ ပရာဇာပတိ မွေးဖွား၏။ ဓမ္မစိတ်ရှိသူကို အတြိ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သူ၏သားမှာ မဟာမနာ—စိတ်ဓာတ်ကြီးမြတ်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 2

अंगो नाम अयं भद्रे नंदनं वनमागतः । इंद्रस्य संपदं दृष्ट्वा लीलातेजसमुत्तमाम्

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ‘အင်္ဂ’ ဟု အမည်ရသူသည် နန္ဒန တောသို့ ရောက်လာ၏။ အင်္ဒြ၏ စည်းစိမ်နှင့်—ကစားသလို လွယ်ကူစွာ ထွန်းလင်းနေသော အမြင့်မြတ်တေဇကို မြင်၍—အံ့ဩသွား၏။

Verse 3

कृता स्पृहा अनेनापि इंद्रस्य सदृशे पदे । ईदृशो हि यदा पुत्रो मम स्याद्धर्मसंयुतः

သူ့ကြောင့်ပင် ငါ့အတွင်း၌လည်း အင်္ဒြနှင့်တူသော အဆင့်အတန်းကို လိုလားစိတ် ပေါ်လာ၏။ အကြောင်းမူကား ငါ့တွင် ဓမ္မနှင့်ပြည့်စုံသော သားတစ်ယောက် ထိုသို့ရှိလာသော် ငါ့ဆန္ဒတို့ ပြည့်စုံမည်။

Verse 4

सुश्रेयो मे भवेज्जन्म यशः कीर्ति समन्वितम् । आराधितो हृषीकेशस्तपोभिर्नियमैस्तथा

ငါ့မွေးဖွားခြင်းသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိ၍ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကီर्तिတို့ဖြင့် ပြည့်စုံပါစေ။ ထို့ပြင် ဟೃಷီကေရှကို အာရాధနာပြုပါစေ—တပသ်နှင့် နိယမ အကျင့်စည်းကမ်းတို့ဖြင့်လည်း ဖြစ်ပါစေ။

Verse 5

सुप्रसन्ने हृषीकेशे वरं याचितवानयम् । इंद्रस्य सदृशं पुत्रं विष्णुतेजः पराक्रमम्

ဟೃಷီကေရှ (ဗိဿနု) အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသောအခါ၊ သူသည် ဆုတောင်းတစ်ပါး တောင်းလျှောက်၏– အင်္ဒြနှင့်တူသော သားတစ်ယောက်၊ ဗိဿနု၏ တေဇနှင့် သူရဲကောင်းပရാക్రమတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသောသား။

Verse 6

वैष्णवं सर्वपापघ्नं देहि मे मधुसूदन । दत्तवान्स तदा पुत्रमीदृशं सर्वधारकम्

အို မဓုသූဒန၊ ဗိဿနုကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သော၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော သားတော်တစ်ပါးကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။ ထို့နောက် ထိုသဘောတူညီသကဲ့သို့ အားလုံး၏ အားကိုးရာဖြစ်သော သားတော်ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

तदाप्रभृति विप्रेंद्रः पुण्यां कन्यां प्रपश्यति । यथा त्वं चारुसर्वांगी तथायं परिपश्यति

ထိုအချိန်မှစ၍ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မိန်းကလေးကို မကြာခဏ ကြည့်ရှုနေ၏။ သင်သည် ကိုယ်အင်္ဂါအစုံအလင် လှပသကဲ့သို့ သူလည်း ထိုမိန်းကလေးကို ထိုသို့ပင် မျက်စိမလွှဲ နေ၏။

Verse 8

एनं गच्छ वरारोहे अस्मात्पुत्रो भविष्यति । पुण्यात्मा पुण्यधर्मज्ञो विष्णुतेजः पराक्रमः

အို ခါးတင်လှပသော မိန်းမရေ၊ သူ့ထံသို့ သွားလော့။ သူ့ထံမှ သင်၏ဝမ်း၌ ပုဏ္ဏာတ္မာ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားမည်—ကုသိုလ်ဓမ္မကို သိကျွမ်းသူ၊ ဗိဿနု၏ တေဇောဖြင့် တောက်ပသူ၊ ရဲရင့်သတ္တိကြီးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं तथाहं पृच्छिता त्वया । अयं भर्ता भवत्यर्हो भवेदेव न संशयः

သင်မေးမြန်းသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်က သင်အား ပြောပြပြီးပြီ။ ဤယောက်ျားသည် သင်၏ ခင်ပွန်းဖြစ်ရန် အမှန်တကယ် သင့်တော်သူ ဖြစ်၏—သံသယမရှိ။

Verse 10

सुशंखस्यापि यः शापो वृथा सोऽपि भविष्यति । अस्माज्जाते महाभागे पुत्रे धर्मप्रचारिणि

သုရှင်ခ၏ ကျိန်စာတောင်မှ အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ငါတို့ထံမှ ဓမ္မကို ပြန့်ပွားစေမည့် မဟာဘုန်းကံရှိသော သားတော် မွေးဖွားလာမည်ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 11

भविष्यसि सुखी भद्रे सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । सुक्षेत्रे कृषिकारस्तु बीजं वपति तत्परः

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ သင်သည် ချမ်းသာပျော်ရွှင်မည်—ဤသည် အမှန်၊ အမှန်ဟု ငါဆို၏။ ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော လယ်မြေ၌ လယ်သမားသည် အလုပ်ကိုတက်ကြွစွာ အာရုံစိုက်၍ မျိုးစေ့ချသည်။

Verse 12

स तथा भुंजते देवि यथा बीजं तथा फलम् । अन्यथा नैव जायेत तत्सर्वं सदृशं भवेत्

အို ဒေဝီ၊ မျိုးစေ့ကဲ့သို့ပင် အကျိုးလည်း ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သတ္တဝါတို့သည် မိမိတို့ စိုက်ပျိုးထားသော အကြောင်းအရင်းအတိုင်း အကျိုးကို ခံစားကြသည်။ မဟုတ်လျှင် မပေါ်ပေါက်နိုင်; အရာအားလုံးသည် မိမိအကြောင်းနှင့် ဆင်တူလာသည်။

Verse 13

अयमेष महाभागस्तपस्वी पुण्यवीर्यवान् । अस्य वीर्यात्समुत्पन्नो अस्यैवगुणसंपदा

ဤသူသည် မဟာဘဂ္ဂ တပသီဖြစ်၍ ပုဏ္ဏ-ဝီရိယ အာနုဘော်နှင့် ပြည့်စုံ၏။ သူ၏တေဇောမှပင် သူနှင့်တူညီသော ဂုဏ်သတ္တိ၏ စည်းစိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူ တစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 14

युक्तः पुत्रो महातेजाःसर्वदेहभृतां वरः । भविष्यति महाभाग्यो युक्तात्मा योगतत्ववित्

စည်းကမ်းနှင့် ယမ-နိယမတို့ဖြင့် ယုတ်တည်သော မဟာတေဇောရှိသည့် သားတော်—ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—မွေးဖွားလာမည်။ သူသည် မဟာဘဂ္ဂ၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ ယောဂတတ္တဝကို သိမြင်သူ ဖြစ်မည်။

Verse 15

एवं हि वाक्यं तु निशम्य बाला रंभाप्रियोक्तं शिवदायकं तत् । विचिंत्य बुद्ध्येह सुनीथया तदा तत्त्वार्थमेतत्परिसत्यमेव हि

ထိုစကားတော်ကို ကြားနာပြီး—ရမ္ဘာ၏ချစ်သူက ပြောကြား၍ ရှိဝမင်္ဂလာ ပေးသည့် စကားဖြစ်သဖြင့်—မိန်းကလေး စုနီသာသည် ဉာဏ်ဖြင့် စဉ်းစားကာ ဆုံးဖြတ်하였다– “ဤ၏ အနှစ်သာရအဓိပ္ပါယ်သည် အမှန်တကယ် လုံးဝမှန်ကန်၏။”

Verse 35

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने पंचत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ဝေနဥပాఖ్యာန အပိုင်းအတွင်း အခန်း ၃၅ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။