Adhyaya 34

Verse 1

सूत उवाच । यथा शप्ता वने पूर्वं सुशंखेन महात्मना । तासु सर्वं समाख्यातं सखीष्वेव विचेष्टितम्

စူတက မိန့်ကြားသည်– “ယခင်က မဟာတ္မာ သုရှင်ခက တောအတွင်း၌ သူတို့ကို ကျိန်စာပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ သူတို့အကြောင်း အားလုံးကို၊ မိန်းကလေးမိတ်ဆွေများအကြား ပြုမူပုံအပါအဝင်၊ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးဖြစ်သည်။”

Verse 2

आत्मनश्च महाभागा दुःखेनातिप्रपीडिता । सुनीथोवाच । अन्यच्चैव प्रवक्ष्यामि सख्यः शृण्वंतु सांप्रतम्

ထိုမဟာဘဂါ မိန်းမမြတ်သည် အတွင်းစိတ်၌ ဒုက္ခကြောင့် အလွန်အမင်း ဖိစီးခံနေရ၏။ သုနီသာက မိန့်သည်– “အခြားတစ်ခုကိုလည်း ငါပြောမည်; မိတ်ဆွေတို့၊ ယခု နားထောင်ကြလော့။”

Verse 3

मदीयरूपसंपत्ति वयः सगुणसंपदः । विलोक्य तातश्चिंतात्मा संजातो मम कारणात्

ကျွန်ုပ်၏ အလှအပ၊ လူငယ်ရွယ်စဉ်နှင့် ဂုဏ်သီလ၏ စည်းစိမ်ကို မြင်သဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်ကြောင့်ပင် အဖေ၏စိတ်၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 4

देवेभ्यो दातुकामोऽसौ मुनिभ्यस्तु महायशाः । मां च हस्ते विगृह्यैव सर्वान्वाक्यमुदाहरत्

ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်ရသီများအား လှူဒါန်းပူဇော်လိုသော စိတ်ဖြင့်၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသူသည် ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ကိုင်ကာ လူအပေါင်းတို့အား ဤသို့ မိန့်ကြား၏။

Verse 5

गुणयुक्ता सुता बाला ममेयं चारुलोचना । दातुकामोस्मि भद्रं वो गुणिने सुमहात्मने

ဤကလေးမ—ကျွန်ုပ်၏သမီး—သည် ဂုဏ်သီလပြည့်စုံ၍ မျက်လုံးလှပ၏။ သင်တို့၏မင်္ဂလာအတွက် ဤသူမကို ဂုဏ်ရှိသော မဟာအတ္တမပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံ (အိမ်ထောင်ရေးဖြင့်) ပေးအပ်လို၏။

Verse 6

मृत्योर्वाक्यं ततो देवा ऋषयः शुश्रुवुस्तदा । तमूचुर्भाषमाणं ते देवा इंद्र पुरोगमाः

ထို့နောက် ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်ရသီများသည် မృత్యု (သေမင်း) ၏စကားကို ကြားနာကြ၏။ သူပြောနေစဉ်တွင်ပင် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များက သူ့ကို မိန့်ကြားတုံ့ပြန်ကြ၏။

Verse 7

तव कन्या गुणाढ्येयं शीलानां परमो निधिः । दोषेणैकेन संदुष्टा ऋषिशापेन तेन वै

သင်၏သမီးသည် ဂုဏ်သီလကြွယ်ဝ၍ အကျင့်သီလ၏ အမြင့်ဆုံးရတနာတစ်ပါးဖြစ်၏။ သို့သော် အပြစ်တစ်ပါးတည်းကြောင့် မလှပသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် ရသီ၏ကျိန်စာကြောင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 8

अस्यामुत्पत्स्यते पुत्रो यस्य वीर्यात्पुमान्किल । भविता स महापापी पुण्यवंशविनाशकः

ဤမိန်းမထံမှ ထိုယောက်ျား၏ မျိုးစေ့ကြောင့် သားတစ်ယောက် မွေးဖွားမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသားသည် မဟာအပြစ်သား ဖြစ်ကာ ကုသိုလ်ရှိသော မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 9

गंगातोयेन संपूर्णः कुंभ एव प्रदृश्यते । सुरायाबिन्दुनालिप्तो मद्यकुम्भः प्रजायते

ဂင်္ဂါရေဖြင့် ပြည့်သော အိုးသည် သန့်ရှင်းသော ရေအိုးဟု မြင်ရသည်။ သို့သော် အရက်တစ်စက်ပင် လိမ်းထိလျှင် မದ್ಯအိုး ဖြစ်သွားသည်။

Verse 10

पापस्य पापसंसर्गात्कुलं पापि प्रजायते । आरनालस्य वै बिंदुः क्षीरमध्ये प्रयाति चेत्

အပြစ်နှင့် အပြစ်ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် မျိုးရိုးတစ်ရိုးတောင် မလွတ်ဘဲ အညစ်အကြေးကပ်ကာ အပြစ်သားမျိုးဆက် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အာရနာလ (ချဉ်ရည်) တစ်စက် နို့ထဲကျသော် နို့ကို ပျက်စီးစေသကဲ့သို့။

Verse 11

पश्चान्नाशयते क्षीरमात्मरूपं प्रकाशयेत् । तद्वद्विनाशयेद्वंशं पापः पुत्रो न संशयः

အချိန်ကြာလာသော် ထိုအရာသည် နို့ကို ပျက်စီးစေပြီး မိမိ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ရှားစေသကဲ့သို့၊ အပြစ်သားသားသည် မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးသည်—သံသယမရှိ။

Verse 12

अनेनापि हि दोषेण तवेयं पापभागिनी । अन्यस्मै दीयतां गच्छ देवैरुक्तः पिता मम

“ဤအပြစ်အနာအဆာကြောင့်ပင် သင်သည် အပြစ်၏ဝေစုကို ခံယူသူ ဖြစ်သွားပြီ။ သွားလော့—အခြားသူတစ်ဦးထံ ပေးအပ်စေ; ငါ့အဖေကို နတ်တို့က ဤသို့ မိန့်ကြားထားသည်။”

Verse 13

देवैश्चापि सगंधर्वैरृषिभिश्च महात्मभिः । तैश्चापि संपरित्यक्तः पिता मे दुःखपीडितः

ဒေဝတော်များသည်ပင်—ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် မဟာတ్మ ရှိသည့် ရှိများနှင့်အတူ—သူ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကပါ စွန့်ပစ်သဖြင့် အဖေကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်းလျက်ရှိသည်။

Verse 14

ममान्ये चापि स्वीकारं न कुर्वंति हि सज्जनाः । एवं पापमयं कर्म मया चैव पुरा कृतम्

ကျွန်ုပ်ထင်သည်မှာ သီလရှိသော လူကောင်းများပင် ကျွန်ုပ်ကို လက်မခံကြပါ။ အကြောင်းမှာ အပြစ်အနာအဆာပြည့်နေသော ထိုကဲ့သို့သော ကర్మကို ကျွန်ုပ်က အရင်ကာလကတည်းက ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။

Verse 15

संतप्ता दुःखशोकेन वनमेव समाश्रिता । तप एव चरिष्यामि करिष्ये कायशोषणम्

ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်သည် တစ်ယောက်တည်း တောထဲသို့ အားကိုးဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် တစ်ယောက်တည်း တပဿာကျင့်မည်၊ ပင်ပန်းသက်သာခြင်းဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့စေမည်။

Verse 16

भवतीभिः सुपृष्टाहं कार्यकारणमेव हि । मम चिंतानुगं कर्म मया तद्वः प्रकाशितम्

သင်တို့သည် အလုပ်၏ အကြောင်းရင်းကို ကောင်းစွာ မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ကူးနှင့် လိုက်လျော၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုကర్మကို သင်တို့အား ယခု ဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 17

एवमुक्त्वा सुनीथा सा मृत्योः कन्या यशस्विनी । विरराम च दुःखार्ता किंचिन्नोवाच वै पुनः

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သုနီသာ—မရဏ၏ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော သမီး—ဒုက္ခကြောင့် မောပန်းကာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ထပ် မည်သည့်စကားမျှ မပြောတော့။

Verse 18

सख्य ऊचुः । दुःखमेव महाभागे त्यज कायविनाशनम् । नास्ति कस्य कुले दोषो देवैः पापं समाश्रितम्

မိတ်ဆွေမိန်းကလေးများက ဆိုကြသည်– “အရှင်မ၊ ကိုယ်ကိုဖျက်ဆီးသည့် လမ်းကို စွန့်လွှတ်ပါ; ထိုလမ်းသည် ဒုက္ခသာ ယူဆောင်လာမည်။ မည်သည့် မျိုးရိုးတွင် အပြစ်မရှိနိုင်သနည်း? ဒေဝတားတို့တောင် ပာပက ထိခိုက်ဖူးသည်။”

Verse 19

जिह्ममुक्तं पुरा तेन ब्रह्मणा हरसंनिधौ । देवैश्चापि स हि त्यक्तो ब्रह्माऽपूज्यतमोऽभवत्

ယခင်က ဟရ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့တော်၌ ဘြဟ္မာသည် ကောက်ကွေ့၍ မမှန်သော စကားကို ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတားတို့တောင် သူ့ကို စွန့်ပစ်ကြပြီး ဘြဟ္မာသည် အနည်းဆုံး ပူဇော်ခံရသူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 20

ब्रह्महत्या प्रयुक्तोऽसौ देवराजोपि पश्य भोः । देवैः सार्धं महाभागस्त्रैलोक्यं परिभुंजति

ကြည့်ပါ၊ အရှင်—ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ ပာပကြောင့် ထိခိုက်နေသော်လည်း ဒေဝရာဇ အလင်းရောင်ကြီးသူသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ သုံးလောကကို အုပ်စိုး၍ ခံစားနေသည်။

Verse 21

गौतमस्य प्रियां भार्यामहल्यां गतवान्पुरा । परदाराभिगामी स देवत्वे परिवर्त्तते

ယခင်က သူသည် ဂေါတမ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး အဟလျာထံ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုက်လံသူဖြစ်သော်လည်း နောက်တဖန် ဒေဝတားအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။

Verse 22

ब्रह्महत्योपमं कर्म दारुणं कृतवान्हरः । ब्रह्मणस्तु कपालेन चाद्यापि परिवर्तते

ဟရ (ရှီဝ) သည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှုနှင့် တူညီသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကర్మကို ပြုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယနေ့တိုင် ဘြဟ္မာ၏ ခေါင်းခွံကို ဆောင်လျက် လှည့်လည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

Verse 23

देवानमंतितं देवमृषयो वेदपारगाः । आदित्यः कुष्ठसंयुक्तस्त्रैलोक्यं च प्रकाशयेत्

ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရှင်ရသီတို့သည် ထိုသဗ္ဗသတ္တဝင် သခင်ဘုရားကို ချီးမွမ်းကြ၏။ နေမင်း (အာဒိတျယ) သည် ကုဋ္ဌရောဂါဖြင့်ပင် ပင်ပန်းနေရသော်လည်း တိလောကကို ဆက်လက်အလင်းပေး၏။

Verse 24

लोकानमंतितं देवं देवाद्याः सचराचराः । कृष्णो भुंक्ते महाशापं भार्गवेण कृतं पुरा

နတ်တို့နှင့် လှုပ်ရှားသတ္တဝါ၊ မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးသည် ထိုသခင်ဘုရားကို လောကတို့၏ အားကိုးရာဟု နမස්ကာရပြုကြ၏။ သို့သော် ကృష్ణသည် ယခင်က ဘာရ္ဂဝ (ပရရှုရာမ) ထုတ်ပြန်ခဲ့သော မဟာကျိန်စာကို ခံယူနေရ၏။

Verse 25

गुरुभार्यांगतश्चंद्रः क्षयी तेन प्रजायते । भविष्यति महातेजा राजराजः प्रतापवान्

လ၏အရှင်သည် ဆရာ၏ဇနီးထံ သွားရောက်မိသဖြင့် လျော့နည်းပျက်ယွင်းခြင်း (ကျဆင်းခြင်း) ကို ခံရ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့် တောက်ပသောတေဇာနှင့် ပြင်းထန်သောအာဏာရှိသည့် “ဘုရင်တို့၏ဘုရင်” ဟု ကျော်ကြားမည့် မဟာဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်။

Verse 26

पांडुपुत्रो महाप्राज्ञो धर्मात्मा स युधिष्ठिरः । गुरोश्चैव वधार्थाय अनृतं स वदिष्यति

ပাণ্ডု၏သား ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဉာဏ်ကြီး၍ ဓမ္မစိတ်ရှိသူဖြစ်၏။ သို့သော် ဆရာ၏ သေဆုံးမှုကို ဖြစ်စေရန်အတွက် မမှန်သောစကား (အနෘတ) ကို ပြောမည်။

Verse 27

एतेष्वेव महत्पापं वर्तते च महत्सु च । वैगुण्यं कस्य वै नास्ति कस्य नास्ति च लांछनम्

ဤသူတို့အတွင်း၌ပင် မဟာအပြစ်ရှိတတ်သကဲ့သို့ မဟာသူတို့အတွင်း၌လည်း ရှိတတ်၏။ အမှန်တကယ် အပြစ်အနာအဆာမရှိသူ မည်သူရှိမည်နည်း၊ အမဲစက်မရှိသူ မည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 28

भवती स्वल्पदोषेण विलिप्तासि वरानने । उपकारं करिष्यामस्तवैव वरवर्णिनि

အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ အနည်းငယ်သော အပြစ်ကြောင့် သင်သည် မလင်းမသန့် ဖြစ်သွားပြီ။ အို အရောင်အဆင်းလှသောသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်အား အမှန်တကယ် ကူညီမည်။

Verse 29

तवांगे ये गुणाः संति सत्यस्त्रीणां यथा शुभे । अन्यत्रापि न पश्यामस्तान्गुणांश्चारुलोचने

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ သင့်အတွင်းရှိ ဂုဏ်သတ္တိများသည် သစ္စာရှိ၍ သစ္စာတည်ကြည်သော မိန်းမတို့၏ ဂုဏ်နှင့်တူ၏။ အို မျက်လုံးလှသူရေ၊ ထိုကဲ့သို့သော ဂုဏ်ကို အခြားနေရာတွင် မမြင်ရ။

Verse 30

रूपमेव गुणः स्त्रीणां प्रथमं भूषणं शुभे । शीलमेव द्वितीयं च तृतीयं सत्यमेव च

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ မိန်းမတို့အတွက် အလှအပသည် ပထမအလှဆင်ပစ္စည်း ဖြစ်၏။ သီလက ဒုတိယ၊ သစ္စာက တတိယ ဖြစ်၏။

Verse 31

आर्जवत्वं चतुर्थं च पंचमं धर्ममेव हि । मधुरत्वं ततः प्रोक्तं षष्ठमेव वरानने

ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုသည် စတုတ္ထဂုဏ် ဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မသည် ပဉ္စမ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ချိုမြိန်သော စကားပြောသည် ဆဋ္ဌမဟု ဆိုကြ၏၊ အို မျက်နှာလှသူရေ။

Verse 32

शुद्धत्वं सप्तमं बाले अंतर्बाह्येषु योषितम् । अष्टमं हि पितुर्भावः शुश्रूषा नवमं किल

အို ကလေးမလေးရေ၊ မိန်းမတို့၏ သတ္တမဂုဏ်မှာ သန့်ရှင်းမှု—အတွင်းလည်း အပြင်လည်း ဖြစ်၏။ အဋ္ဌမမှာ ဖခင်သဘောကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုသော စိတ်ထား၊ နဝမဟု ဆိုသည်မှာ ဂရုတစိုက် ပြုစုဝန်ဆောင်မှု ဖြစ်၏။

Verse 33

सहिष्णुर्दशमं प्रोक्तं रतिश्चैकादशं तथा । पातिव्रत्यं ततः प्रोक्तं द्वादशं वरवर्णिनि

အို အရောင်အဆင်းလှပသော မိန်းမရေ၊ ဒသမဂုဏ်အဖြစ် “သည်းခံခြင်း” ကို ဆိုထားပြီး၊ ဧကာဒသမဂုဏ်အဖြစ် “လင်မယားချစ်ခင်မှု” ကို ဆိုထားသည်။ ထို့နောက် ဒွါဒသမဂုဏ်အဖြစ် “ပတိဝြတဓမ္မ” ဟူသော ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာနှင့် ဘက္တိကို ကြေညာထားသည်။

Verse 34

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने चतुस्त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ဝေနောပాఖ్యာန် ဆိုင်ရာ အခန်း ၃၄ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 35

तमुपायं प्रपश्यामस्तवार्थं वयमेव हि । तामूचुस्ता वराः सख्यो मा त्वं वै साहसं कुरु

“သင့်အကျိုးအတွက် ငါတို့ကိုယ်တိုင် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေမည်” ဟု ထိုမြတ်သော မိတ်သမီးများက ပြောပြီး “အလျင်အမြန် မစဉ်းစားဘဲ ရဲရဲတင်းတင်း မလုပ်ပါနှင့်” ဟု သတိပေးကြသည်။

Verse 36

सूत उवाच । एवमुक्ता सुनीथा सा पुनरूचे सखीस्तु ताः । कथयध्वं ममोपायं येन भर्ता भविष्यति

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ ပြောကြားခံရသော် စုနီသာသည် ထိုမိတ်သမီးများအား ထပ်မံပြောလေသည်—“ကျွန်မ ပင်ပန်းမကင်းဘဲ ခင်ပွန်းရနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ” ဟု။

Verse 37

तामूचुस्ता वरा नार्यो रंभाद्याश्चारुलोचनाः । रूपमाधुर्यसंयुक्ता भवती भूतिवर्द्धनी

ထိုအခါ ရမ္ဘာတို့ကဲ့သို့ မျက်လုံးလှသော မြတ်သော မိန်းမများက သူမအား ပြောကြသည်—“သင်သည် ရုပ်ရည်၏ ချိုမြိန်မှုနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ သုခနှင့် သီရိ (အောင်မြင်တိုးတက်မှု) ကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်သည်” ဟု။

Verse 38

ब्रह्मशापेन संभीता वयमत्र समागताः । तां प्रोचुश्च विशालाक्षीं मृत्योः कन्यां सुलोचनाम्

ဗြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကြောင့် ကြောက်လန့်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤနေရာ၌ စုဝေးလာကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် မျက်လုံးကျယ်၍ မျက်ဝန်းလှပသော မရဏ၏ သမီးတော် ကညာအား ပြောကြား하였다။

Verse 39

विद्यामेकां प्रदास्यामः पुरुषाणां प्रमोहिनीम् । सर्वमायाविदां भद्रे सर्वभद्रप्रदायिनीम्

“အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ယောက်ျားတို့ကို အပြည့်အဝ မောဟစေသော ဗိဒ္ဓာ-မန္တရ တစ်ပါးကို ငါတို့ ပေးအပ်မည်။ ၎င်းသည် မာယာကို သိသူတို့အကြား ထင်ရှားပြီး လောကီကောင်းကျိုးနှင့် ကံကောင်းခြင်း အမျိုးမျိုးကို ပေးတတ်သည်။”

Verse 40

विद्याबलं ततो दद्युस्तस्यैताः सुखदायकम् । यं यं मोहयितुं भद्रे इच्छस्येवं सुरादिकम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ဗိဒ္ဓာ၏ အင်အားကို ပေးအပ်ကြသည်—ဤနည်းလမ်းများသည် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသော အရာများဖြစ်၍—အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သူမသည် မိမိလိုသမျှကို မောဟစေနိုင်ပြီး နတ်တို့နှင့် အခြားသူများကိုပါ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

Verse 41

तं तं सद्यो मोहय वा इत्युक्ता सा तथाऽकरोत् । विद्यायां हि सुसिद्धायां सा सुनीथा सुनंदिता

“သူ့ကို ချက်ချင်း မောဟစေ—ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကိုပဲ” ဟု ပြောကြားသဖြင့် သူမသည် ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်하였다။ ဗိဒ္ဓာ၏ အပြည့်အဝ အောင်မြင်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော အနုပညာ၌ စုနီသာသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်ကာ ဝမ်းမြောက်နေ하였다။

Verse 42

भ्रमत्येवं सखीभिस्तु पुरुषान्सा विपश्यति । अटमानागता पुण्यं नंदनं वनमुत्तमम्

ဤသို့ မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများနှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာရင်း သူမသည် ယောက်ျားတို့ကို တွေ့မြင်하였다။ လှည့်လည်နေစဉ် အလွန်မြတ်သော သန့်ရှင်းသည့် နန္ဒန တောဥယျာဉ်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 43

गंगातीरे ततो दृष्ट्वा ब्राह्मणं रूपसंयुतम् । सर्वलक्षणसंपन्नं सूर्यतेजः समप्रभम्

ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် သူသည် ရုပ်ရည်လှပသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို မြင်၏—မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းစုံ ပြည့်စုံ၍ နေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းနေသည်။

Verse 44

रूपेणाप्रतिमं लोके द्वितीयमिव मन्मथम् । देवरूपं महाभागं भाग्यवंतं सुभाग्यदम्

လောက၌ ရုပ်ရည်အလှ မယှဉ်နိုင်—မန်မထ္ထ (ကာမဒေဝ) ဒုတိယတစ်ပါးကဲ့သို့; ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်၊ မဟာကံကောင်းသူ၊ ကံကောင်းခြင်းပြည့်ဝ၍ အခြားသူတို့အားလည်း မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်း ပေးတတ်သူ။

Verse 45

अनौपम्यं महात्मानं विष्णुतेजः समप्रभम् । वैष्णवं सर्वपापघ्नं विष्णुतुल्यपराक्रमम्

သူသည် မယှဉ်နိုင်သော မဟာအတ္မာဖြစ်၍ ဗိဿဏု၏ တေဇောကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသည်; ဗိဿဏုကို အလေးအနက်ကိုးကွယ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝဖြစ်ပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်ကာ သူ၏ သတ္တိသည် ဗိဿဏုနှင့် တူညီသည်။

Verse 46

कामक्रोधविहीनं तमत्रिवंशविभूषणम्

သူသည်—ကာမနှင့် ဒေါသကင်းစင်၍—အတြိဝంశ၏ အလှဆင်အဖြစ် ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 47

दृष्ट्वा सुरूपं तपसां स्वरूपं दिव्यप्रभावं परितप्यमानम् । पप्रच्छ रंभां सुसखीं सरागा कोयं दिविष्ठः प्रवरो महात्मा

ထိုရုပ်ရည်လှပသူကို မြင်လျှင်—တပဿ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်၊ ဒိဗ္ဗအာနုဘော်ဖြင့် ထွန်းလင်း၍ ပြင်းထန်သော တပဿ၌ မောမပန်း လုပ်ဆောင်နေသူ—စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်နှက်သော သူမသည် အနီးကပ်မိတ်ဆွေ ရမ္ဘါကို မေးလေ၏– “ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သော ဤအထွတ်အမြတ် မဟာအတ္မာသည် မည်သူနည်း?”