Adhyaya 32

Verse 1

सूत उवाच । नानारत्नैः सुदीप्तांगो हाटकेनापि सर्वतः । राजमानो गिरिश्रेष्ठो यथा सूर्यः स्वरश्मिभिः

စူတက ပြောသည်– “ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ ကိုယ်အင်္ဂါများ တောက်ပလင်းလက်ကာ၊ အရပ်ရပ်၌ ရွှေစင်၏ တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်ပြန်လျက်၊ ထိုတောင်မြတ်သည် မိမိ၏ ရောင်ခြည်များနှင့်တကွ နေမင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားတောက်ပနေ၏။”

Verse 2

छायामशोकां संप्राप्य शीतलां सुखदायिनीम् । ध्यायंति योगिनः सर्वे उपविष्टा दृढासने

ဒုက္ခကင်းသော အေးမြ၍ သက်သာပေးသည့် အရိပ်အောက်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ယောဂီအားလုံးသည် တည်ငြိမ်ခိုင်မာသော အာသန၌ ထိုင်ကာ သမาธိဓ్యာန် ပြုကြ၏။

Verse 3

क्वचित्तपंति मुनयः क्वचिद्गायंति किन्नराः । संतुष्टा ऋषिगंधर्वा वीणातालकराविलाः

တချို့နေရာတွင် မုနိတို့သည် တပဿာကျင့်ကြပြီး၊ တချို့နေရာတွင် ကိန္နရတို့သည် သီချင်းသံကို သီဆိုကြသည်။ စိတ်ကျေနပ်သော ရှိသီနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် ဝီဏာတီးကာ တာလ်အလျားကို ထိန်းညှိ၍ လက်များမနားရ။

Verse 4

तालमानलये लीनाः स्वरैः सप्तभिरन्वितैः । मूर्च्छनारत्निसंयुक्तैर्व्यक्तं गीतं मनोहरम्

တာလ်၊ မာနနှင့် လယာအတွင်း လုံးဝလိမ့်ဝင်နေ၍—သံခုနှစ်ပါးဖြင့် ပြည့်စုံကာ မူရ္ဍ္ဍနာ၏ အစီအစဉ်ရတနာများနှင့် ပေါင်းစည်းသဖြင့်—သီချင်းသံသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်၍ စိတ်မောဟာရ ဖြစ်လာသည်။

Verse 5

तस्मिन्वै पर्वतश्रेष्ठे चंदनच्छायसंश्रिताः । गंधर्वा गीततत्वज्ञा गीतं गायंति तत्पराः

ထိုတောင်တန်းအမြတ်ဆုံးပေါ်တွင် စန္ဒန်ရိပ်အောက်၌ အနားယူကာ၊ ဂီတတတ္တဝကို သိမြင်သော ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် တစ်စိတ်တစ်လုံး ဘက္တိဖြင့် သီချင်းများကို သီဆိုကြသည်။

Verse 6

नृत्यंति योषितस्तत्र देवानां पर्वत्तोत्तमे । पापहा पुण्यदो दिव्यः सुश्रेयसां प्रदायकः

အဲဒီမှာ ဒေဝတို့၏ တောင်တန်းအထူးအမြတ်ဆုံးပေါ်တွင် အပ္စရာတို့ ကပြဖျော်ဖြေကြသည်။ ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗ—အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်း၍ ကုသိုလ်ပေးကာ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ပေးသနားသည်။

Verse 7

वेदध्वनिः समधुरः श्रूयते पर्वतोत्तमे । चंदनाशोकपुन्नागैः शालैस्तालैस्तमालकैः

ထိုတောင်တန်းအထူးအမြတ်ဆုံးပေါ်တွင် ဝေဒသံသည် အလွန်ချိုမြိန်စွာ ကြားရပြီး၊ စန္ဒန်၊ အရှိုက၊ ပုန္နာဂ၊ ရှာလ၊ တာလ်နှင့် တမာလ သစ်ပင်များအကြား ပျံ့နှံ့နေသည်။

Verse 8

वटैस्तु मेघसंकाशै राजते पर्वतोत्तमः । संतानकैः कल्पवृक्षै रंभापादपसंकुलैः

ထိုအထွတ်အမြတ်တောင်သည် မိုးတိမ်မဲကဲ့သို့မြင်ရသော ဗဿ (ဝတ်) ပင်များဖြင့် တောက်ပလှပ၍၊ စန္တာနက ပင်များနှင့် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကလ္ပဝೃက္ခ ပင်များ၊ ရမ္ဘာနှင့်ဆက်နွယ်သော တောအုပ်များဖြင့် ထူထပ်စွာပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 9

नगेंद्रो भाति सर्वत्र नाकवृक्षैः सुपुष्पितैः । नानाधातुसमाकीर्णो नानारत्नचयो गिरिः

နေရာအနှံ့ တောင်တို့၏ဘုရင်သည် ပန်းပွင့်စုံလင်သော နာကဝೃက္ခ (ကောင်းကင်ဘုံပင်) များဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော သတ္တုဓာတ်များဖြင့် ပြန့်ကျဲကာ ရတနာမျိုးစုံ၏ စုတောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သော တောင်တန်းဖြစ်သည်။

Verse 10

नानाकौतुकसंयुक्तो नानामंगलसंयुतः । वेदवृंदैः सुसंजुष्टो ह्यप्सरोगणसंकुलः

ထိုနေရာသည် ပွဲတော်အပျော်အပါးမျိုးစုံနှင့် ပြည့်ဝ၍ မင်္ဂလာအခမ်းအနားမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ဝေဒသံတော်ဆောင်ရွက်သူအုပ်စုများက စည်ကားစွာ ဝန်းရံပြီး အပ္စရာအဖွဲ့များဖြင့် ထူထပ်နေသည်။

Verse 11

ऋषिभिर्मुनिभिः सिद्धैर्गंधर्वैःपरिभातिसः । गजैश्चाचलसंकाशैः सिंहनादैर्विराजते

ထိုတောင်သည် ရှိသီ၊ မုနိ၊ စိဒ္ဓနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့ ဝန်းရံလျက် တောက်ပနေပြီး၊ တောင်တန်းကဲ့သို့ကြီးမားသော ဆင်များနှင့် စင်္ဟနာဒကဲ့သို့သော ဟိန်းသံများဖြင့် အလွန်တင့်တယ်လှသည်။

Verse 12

शरभैर्मत्तशार्दूलैर्मृगधूर्तैरलंकृतः । वापीकूपतडागैश्च संपूर्णैर्विमलोदकैः

ထိုနေရာသည် ရှရဘ (śarabha) များ၊ မူးယစ်ကာ ရိုင်းစိုင်းသော ကျားများ၊ လိမ္မာလှည့်စားတတ်သော သမင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ရေတွင်း၊ ဝါပီ (အဆင့်ဆင့်ရေကန်/ရေတွင်း) နှင့် ကန်များသည်လည်း ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။

Verse 13

हंसकारंडवाकीर्णैः सर्वत्र परिशोभते । कनकोत्पलैश्च श्वेतैश्च रक्तोत्पलैर्विराजते

နေရာအနှံ့ တောက်ပလင်းလက်၍ ဟံသာနှင့် ကာရဏ္ဍဝ ငှက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှေရောင် ကြာပန်း၊ အဖြူကြာပန်းနှင့် အနီကြာပန်းတို့ကြောင့် ထင်ရှားစွာ တင့်တယ်လှပသည်။

Verse 14

नदीस्रवणसंघातैर्विमलैश्चोदकैस्तथा । शालतालैश्च रूपैश्च सगजैः स्फाटिकैस्तथा

မြစ်ရေစီးဆင်းမှုများ၏ အစုအဝေးနှင့် သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ရှာလနှင့် တာလ ပင်တို့၏ လှပသော သဏ္ဌာန်များလည်း ရှိပြီး၊ စဖတိက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဆင်များဖြင့်လည်း အလှတိုးပွားသည်။

Verse 15

विस्तीर्णैः कांचनैर्दिव्यैः सूर्यवह्निसमप्रभैः । शिलातलैश्च संपूर्णः शैलराजो विराजते

ကျယ်ပြန့်သော ဒိဗ္ဗ ရွှေရောင် ကျောက်ပြားများဖြင့်—နေမင်းနှင့် မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍—အလှဆင်ထားပြီး၊ ကျောက်တန်းလှေကားများဖြင့်လည်း ပြည့်စုံသဖြင့် တောင်တန်းတို့၏ မင်းကြီးသည် အလွန်တင့်တယ်စွာ ထင်ရှားတောက်ပသည်။

Verse 16

विमानैर्देवतानां च प्रासादैः पर्वतोत्तमैः । हंसचंद्रप्रतीकाशैर्हेमदंडैरलंकृतः

ဒေဝတာတို့၏ ဝိမာနများနှင့် တောင်တန်းကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော ပရသာဒ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ဟံသာနှင့် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ရွှေတိုင်များဖြင့်လည်း တင့်တယ်စွာ အလင်္ကာရပြုထားသည်။

Verse 17

कलशैश्चामरैर्युक्तैः प्रासादैः परिशोभितः । नानागुणप्रमुदित देववृंदैश्च शोभितः

ကလသ (မင်္ဂလာထိပ်အိုး) နှင့် ချာမရ (ယက်ပန်) တို့ပါဝင်သော ပရသာဒ်များကြောင့် အလွန်လှပစွာ တင့်တယ်သည်။ ထို့ပြင် အကျိုးဂုဏ်များစွာကြောင့် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေသော ဒေဝတစုများဖြင့်လည်း ပိုမို သာယာလှပလာသည်။

Verse 18

देववृंदैरनेकैश्च गंधर्वैश्चारणैस्तथा । सर्वत्र राजते पुण्यो मेरुर्गिरिवरोत्तमः

နတ်အစုအဝေးများစွာ၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ချာရဏတို့ ဝိုင်းရံလျက်ရှိသဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသော မေရုတောင်—တောင်တန်းတို့၏ အမြတ်ဆုံး—အရပ်ရပ်၌ တောက်ပစွာ ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။

Verse 19

तस्माद्गंगामहापुण्या पुण्यतोया महानदी । प्रसूता पुण्यतीर्थाढ्या हंसपद्मैः समाकुला

ထို့ကြောင့် ဂင်္ဂါမြစ်—အလွန်သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းစင်စေသော ရေတော်ရှိသည့် မဟာမြစ်—ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် ဘုရားဖူးရာနေရာများစွာဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဟံသာနှင့် ကြာပန်းများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။

Verse 20

मुनिभिः सेव्यमाना सा ऋषिसंघैर्महानदी । एवंगुणं गिरिश्रेष्ठं पुण्यकौतुकमंगलम्

ထိုမဟာမြစ်သည် မုနိတို့နှင့် ရှိသီအစုအဝေးတို့က စေဝါပြု၍ ဂုဏ်ပြုလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်တန်းအမြတ်ဆုံးအနီး၌ စီးဆင်းကာ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝ၍ ပုဏ္ဏိယ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မင်္ဂလာကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 21

अंगश्चात्रिसुतः पुण्यः प्रविवेश महामुनिः । गंगातीरे सुपुण्ये च एकांते चारुकंदरे

ထို့နောက် အတြိ၏ ပုဏ္ဏိယပြည့်ဝသော သား အင်္ဂ—မဟာမုနိတော်—သည် ဂင်္ဂါမြစ်၏ အလွန်သန့်ရှင်းသော ကမ်းနား၌ တိတ်ဆိတ်သောနေရာရှိ လှပသည့် ဂူတစ်လုံးသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 22

तत्रोपविश्य मेधावी कामक्रोधविवर्जितः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य हृषीकेशं मनोगतम्

ထိုနေရာ၌ ထိုင်လျက် ဉာဏ်ပညာရှိသူသည် ကာမနှင့် ဒေါသကင်းစင်၍ အင်္ဒြိယအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ အတွင်းစိတ်၌ ဟೃષီကေရှ—အင်္ဒြိယတို့၏ အရှင်—ထံသို့ စိတ်ကို တည်မြဲစွာ ချထားရမည်။

Verse 23

ध्यायमानः स धर्मात्मा कृष्णं क्लेशापहं प्रभुम् । आसने शयने याने ध्याने च मधुसूदनम्

ဓမ္မစိတ်ရှိသော ဘက္တသည် ကလေရှ်ကိုဖယ်ရှားပေးသော အရှင် သရီကృష్ణကို အာသနပေါ်၌လည်း၊ အိပ်ရာပေါ်၌လည်း၊ ခရီးသွားစဉ်၌လည်း၊ စမాధိဓ്യာန၌လည်း—မဓုဆူဒနကိုသာ အမြဲတမ်း ဓ్యာနပြုသည်။

Verse 24

नित्यं पश्यति युक्तात्मा योगयुक्तो जितेंद्रियः । चराचरेषु जीवेषु तेषु पश्यति केशवम्

ယောဂ၌တည်ကြည်၍ အင်္ဒြိယများကိုအနိုင်ယူထားသော ယုတ်တအတ္မာသည် အမြဲမြင်သိနေ၏; လှုပ်ရှားသည့်နှင့် မလှုပ်ရှားသည့် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌လည်း ကေရှဝ (ဗိෂ္ဏု) ကိုသာ မြင်တတ်သည်။

Verse 25

आर्द्रेषु चैव शुष्केषु सर्वेष्वन्येषु स द्विजः । एवं वर्षशतं जातं तप्यमानस्य तस्य च

စိုစွတ်သောနေရာများ၌လည်း၊ ခြောက်သွေ့သောနေရာများ၌လည်း၊ အခြားအခြေအနေအားလုံး၌လည်း ထိုဒွိဇသည် မပြောင်းမလဲ တည်ကြည်နေ၏; ထိုသို့ တပဿာကျင့်နေစဉ် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံသွားသည်။

Verse 26

समालोक्य जगन्नाथश्चक्रपाणिर्द्विजोत्तमम् । बहुविघ्नान्सुघोरांश्च दर्शयत्येव नित्यशः

ဒွိဇိုတ္တမကို မြင်တော်မူသောအခါ၊ စက်ရပாணီ ဂဂန္နာထ အရှင်သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အတားအဆီးများစွာကို နေ့စဉ်မပြတ် ထင်ရှားစွာ ပြသတော်မူ၏။

Verse 27

तेजसा तस्य देवस्य नृसिंहस्य महात्मनः । निरातंकः स धर्मात्मा दहत्यग्निरिवेंधनम्

ထိုမဟာအတ္မာ ဒေဝ နရစിംဟ၏ တေဇောအလင်းကြောင့် ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းလွတ်လာပြီး မီးက လောင်စာကို လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ (ရန်သူ/အညစ်အကြေး) ကို လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေသည်။

Verse 28

नियमैः संयमैश्चान्यैरुपवासैर्द्विजोत्तमः । क्षीयमाणस्तु संजातो दीप्यमानः स्वतेजसा

နိယမ၊ သံယမနှင့် အခြားအစာရှောင်ခြင်းများကြောင့် ဒွိဇဩတ္တမသည် တဖြည်းဖြည်း ပိန်လှီသွား၏; သို့ရာတွင် ချို့ယွင်းလျက်ရှိသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အတွင်းတေဇောဖြင့် တောက်ပနေဆဲဖြစ်၏။

Verse 29

सूर्यपावकसंकाशस्त्वंग एवं प्रदृश्यते । एवं तपःसु निरतं ध्यायमानं जनार्दनम्

အရှင်၏ ကိုယ်တော်သည် နေမင်းနှင့် မီးကဲ့သို့ တောက်ပထင်ရှားနေသည်—ဤသို့ပင် မြင်ရ၏။ ထိုနည်းတူပင် ဇနာရ္ဒနကို တပဿာ၌ မျောလျက် နက်ရှိုင်းသော သမာဓိ၌ တည်နေသူအဖြစ် ဓ്യာန်ပြုရမည်။

Verse 30

आविर्भूयाब्रवीद्देवो वरं वरय मानद । तं च दृष्ट्वा हृषीकेशमंगः परम निर्वृतः

ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝသည် “အို မာနဒ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟೃṣīkēśa ကို မြင်သော် အင်္ဂသည် အလွန်အမင်း ပီတိနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုအပြည့်ဖြစ်လာ၏။

Verse 31

तुष्टाव प्रणतो भूत्वा वासुदेवं प्रसन्नधीः

စိတ်ကြည်လင်အေးချမ်းစွာဖြင့် သူသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ဝါစုဒေဝကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 32

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने अंगवरप्रदानं । नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနဥပాఖ్యာနအတွင်းရှိ “အင်္ဂအား ဆုတောင်းပေးအပ်ခြင်း” ဟူသော သုံးဆယ်နှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 33

गुणरूपाय गुह्याय गुणातीताय ते नमः । गुणाय गुणकर्त्रे च गुणाढ्याय गुणात्मने

သင့်အား နမස්ကာရ—ဂုဏ (guṇa) အဖြစ်တည်ရှိသူ၊ လျှို့ဝှက်နက်နဲသူ၊ ဂုဏတို့ကိုလွန်ကဲသူ။ သင့်အား နမස්ကာရ—ဂုဏတော်တည်းဟူသောသူ၊ ဂုဏတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ ဂုဏပြည့်ဝသူ၊ အတ္တသဘောတရားသည် ဂုဏဖြစ်သူ။

Verse 34

भवाय भवकर्त्रे च भक्तानां भवहारिणे । भवोद्भवाय गुह्याय नमो भवविनाशिने

ဘဝ (ရှီဝ) သို့ နမස්ကာရ—လောကဘဝကို ဖန်ဆင်းသူ၊ ဘဝတရား၏ ချည်နှောင်မှုကို ဘက္တများအတွက် ဖယ်ရှားပေးသူ။ ဘဝမှ ပေါ်ထွန်းသော်လည်း ဘဝကိုလွန်ကဲသော လျှို့ဝှက်ရှင်သခင်အား နမස්ကာရ; ဘဝကို ဖျက်ဆီးသူအား ငါ ပူဇော်ဦးချတင်ပါ၏။

Verse 35

यज्ञाय यज्ञरूपाय यज्ञेशाय नमोनमः । यज्ञकर्मप्रसंगाय नमः शंखधराय च

ယဇ္ဉတော်တည်းဟူသောသူ၊ ယဇ္ဉရုပ်ဖြစ်သူ၊ ယဇ္ဉ၏ အရှင်အား နမောနမ။ ယဇ္ဉကမ္မကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ လှုပ်ရှားနေသူအား နမස්ကာရ၊ သင်္ခ (conch) ကို ကိုင်ဆောင်သူအားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 36

नमोनमो हिरण्याय नमो रथांगधारिणे । सत्याय सत्यभावाय सर्वसत्यमयाय च

ရွှေရောင်တော် (ဟိရဏ္ယ) အရှင်အား နမောနမ၊ ရထာင်ဂ (စက်ဝိုင်း/စက္ကရ) ကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမස්ကာရ။ သစ္စာတော်အား နမස්ကာရ၊ သစ္စာသဘောဖြစ်သူအား နမස්ကာရ၊ သစ္စာအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသူအားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 37

धर्माय धर्मकर्त्रे च सर्वकर्त्रे च ते नमः । धर्मांगाय सुवीराय धर्माधाराय ते नमः

သင့်အား နမස්ကာရ—ဓမ္မတော်တည်းဟူသောသူ၊ ဓမ္မကို ဆောင်ရွက်သူ၊ အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်သူ။ သင့်အား နမස්ကာရ—ဓမ္မအင်္ဂ (ဓမ္မကိုယ်) ရှိသူ၊ သတ္တိမြင့်မားသော သူရဲကောင်း၊ ဓမ္မကို ထောက်တည်သော အခြေခံတိုင်။

Verse 38

नमः पुण्याय पुत्राय ह्यपुत्राय महात्मने । मायामोहविनाशाय सर्वमायाकराय ते

သင့်အား နမස්ကာရ—ပုဏ္ဏမြတ်သော သန့်ရှင်းရှင်၊ သားတော်သဘောရှိသော်လည်း သားမရှိသော မဟာအတ္မာရှင်။ မာယာမှ ပေါက်ဖွားသော မောဟကို ဖျက်ဆီးသူ၊ မာယာအားလုံးကို ပေါ်ထွန်းစေသော မူလရင်းမြစ် သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 39

मायाधराय मूर्ताय त्वमूर्ताय नमोनमः । सर्वमूर्तिधरायैव शंकराय नमोनमः

မာယာကို ဆောင်ထားသူ၊ ရုပ်ရှိသူ၊ ရုပ်မရှိသူလည်းဖြစ်သော သင်္ကရရှင်အား နမස්ကာရ နမස්ကာရ။ ရုပ်သဏ္ဌာန်အားလုံးကို တစ်ပါးတည်း ထမ်းဆောင်ထိန်းထားသူ သင်္ကရရှင်အား ထပ်မံနမස්ကာရ။

Verse 40

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय परब्रह्मस्वरूपिणे । नमस्ते सर्वधाम्ने च नमो धामधराय च

ဗြဟ္မာရှင်အား နမස්ကာရ—ရုပ်သဘောသည် ဗြဟ္မန်ဖြစ်၍၊ သဘာဝတရားသည် ပရဗြဟ္မန်ဖြစ်သူ။ သာသနာဓာမအပေါင်း၏ ဓာမဖြစ်သော သင့်အား နမස්ကာရ၊ ဓာမကို ထမ်းဆောင်သူ သင့်အားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 41

श्रीमते श्रीनिवासाय श्रीधराय नमोनमः । क्षीरसागरवासाय चामृताय च ते नमः

သီရိမန် သီရိနိဝါသ၊ သီရိဓရရှင်အား နမස්ကာရ နမස්ကာရ။ နို့ပင်လယ် (ခ္ရှီရစာဂရ) တွင် နေထိုင်သူ၊ အမృతတရားအဖြစ်တည်သော အရှင်၊ သင့်အား ကျွန်ုပ် ပရဏာမ။

Verse 42

महौषधाय घोराय महाप्रज्ञापराय च । अक्रूराय प्रमेध्याय मेध्यानां पतये नमः

အရှင်ဘုရားအား နမස්ကာရ—သင်သည် မဟာဩသဓိ၊ အမြင့်ဆုံး ကုသဆေးဖြစ်၏; ကြောက်ရွံ့ဖွယ် တန်ခိုးတော်ရှိ၏; မဟာပညာ၌ တည်ကြည်၏။ သင်သည် ကြမ်းကြုတ်မှုကင်း၍ အလွန်သန့်စင်စေသူ၊ သန့်ရှင်းသောအရာတို့၏ အရှင်—သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 43

अनंताय ह्यशेषाय चानघाय नमोनमः । आकाशस्य प्रकाशाय पक्षिरूपाय ते नमः

အနန္တ၊ အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော၊ အပြစ်ကင်းရှင်းသော သခင်တော်အား ထပ်ခါထပ်ခါ နမස්ကာရ။ ကောင်းကင်၏ အလင်းရောင်ဖြစ်၍ ငှက်ရূপကို ခံယူတော်မူသော သခင်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 44

हुताय हुतभोक्त्रे च हवीरूपाय ते नमः । बुद्धाय बुधरूपाय सदाबुद्धाय ते नमः

ဟုတ (အာဟုတိ) ဖြစ်တော်မူသော၊ အာဟုတိကို သုံးဆောင်သူဖြစ်တော်မူသော၊ ဟဝီရূপဖြစ်တော်မူသော သခင်တော်အား နမස්ကာရ။ တရားသိမြင်တော်မူသော (ဘုဒ္ဓ)၊ ဉာဏ်ပညာရূপဖြစ်တော်မူသော၊ အမြဲတမ်း နိုးကြားတော်မူသော သခင်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 45

नमो हव्यायकव्याय स्वधाकाराय ते नमः । स्वाहाकाराय शुद्धाय ह्यव्यक्ताय महात्मने

ဒေဝတাদেরအတွက် ဟဗျ (havya) ဖြစ်တော်မူသော၊ ပိတೃများအတွက် ကဗျ (kavya) ဖြစ်တော်မူသော၊ ‘စွဓာ’ (svadhā) ဟူသော မန္တရအသံ၏ ရূপဖြစ်တော်မူသော သခင်တော်အား နမස්ကာရ။ ‘စွာဟာ’ (svāhā) ဟူသော အသံ၏ ရূপဖြစ်တော်မူသော၊ သန့်ရှင်းသော၊ အဗျက်တ (မထင်ရှားသော) မဟာအတ္မာ သခင်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 46

व्यासाय वासवायैव वसुरूपाय ते नमः । वासुदेवाय विश्वाय वह्निरूपाय ते नमः । हरये केवलायैव वामनाय नमोनमः

ဗျာသ (Vyāsa) အဖြစ်၊ ဝါသဝ (Vāsava) အဖြစ်၊ ဝသုများ၏ ရূপအဖြစ် သခင်တော်အား နမස්ကာရ။ ဝါသုဒေဝ (Vāsudeva) အဖြစ်၊ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးအဖြစ်၊ မီး (ဝဟ္နိ) ရূপအဖြစ် သခင်တော်အား နမස්ကာရ။ ဟရိတော်တစ်ပါးတည်း၊ ဝါမန (Vāmana) အား ထပ်ခါထပ်ခါ နမස්ကာရ။

Verse 47

नमो नृसिंहदेवाय सत्वपालाय ते नमः

နရသိင်္ဟဒေဝ သခင်တော်အား နမස්ကာရ။ သတ္တဝါအလုံးစုံ၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်တော်မူသော သခင်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 48

नमो गोविंदगोपाय नम एकाक्षराय च । नमः सर्वाक्षरायैव हंसरूपाय ते नमः

နွားထိန်းတို့၏ ကာကွယ်ရှင် ဂోవိန္ဒာသို့ နမസ്കာရ။ သန့်ရှင်းသော အိုမ် (ဧကာක්ෂရ) အဖြစ်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ အက္ခရာအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်တော်မူပြီး ဟံသာရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 49

त्रितत्त्वाय नमस्तुभ्यं पंचतत्त्वाय ते नमः । पंचविंशतितत्त्वाय तत्त्वाधाराय वै नमः

သုံးတတ္တဝါ၏ အနှစ်သာရတတ္တဝါဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ ငါးတတ္တဝါ၏ အနှစ်သာရတတ္တဝါဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ နှစ်ဆယ့်ငါးတတ္တဝါ၏ အနှစ်သာရ၊ တတ္တဝါအားလုံး၏ အခြေခံအာဓာရဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 50

कृष्णाय कृष्णरूपाय लक्ष्मीनाथाय ते नमः । नमः पद्मपलाशाय आनंदाय पराय च

ကృష్ణသို့ နမস্কာရ၊ ကൃഷ്ണကိုယ်တိုင်၏ ရূপသဏ္ဌာန်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ၊ လက္ရှ္မီနာထ (လက္ရှ္မီ၏ အရှင်) သို့ နမস্কာရ။ ပဒ్మရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ၊ အာနန္ဒကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမသို့ နမস্কာရ။

Verse 51

नमो विश्वंभरायैव पापनाशाय वै नमः । नमः पुण्यसुपुण्याय सत्यधर्माय ते नमः

ကမ္ဘာလောကကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော ဝိශ්ဝံဘရ သို့ နမস্কာရ။ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ ပုဏ္ဏနှင့် မဟာပုဏ္ဏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ အမှန်တရားသော ဓမ္မဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 52

नमोनमः शाश्वतअव्ययाय नमोनमः संघ नभोमयाय । श्रीपद्मनाभाय महेश्वराय नमामि ते केशवपादपद्मम्

ထပ်ခါထပ်ခါ နမস্কာရ—အမြဲတမ်းတည်မြဲ၍ မပျက်စီးနိုင်သော သင့်အား။ ထပ်ခါထပ်ခါ နမস্কာရ—အာကာသ (အီသာ) ကဲ့သို့သော ဒေဝတန်ခိုးအစုအဝေးရှိတော်မူသော သင့်အား။ သရီး ပဒ္မနာဘ၊ မဟေရှဝရ! ကေရှဝ၏ ခြေဖဝါးပဒ్మကို ကျွန်ုပ် ပူဇော်ဦးချတော်မူ၏။

Verse 53

आनंदकंद कमलाप्रिय वासुदेव सर्वेश ईश मधुसूदन देहि दास्यम् । पादौ नमामि तव केशव जन्मजन्म कृपां कुरुष्व मम शांतिद शंखपाणे

အို ဝါသုဒေဝ၊ အာနန္ဒ၏ အမြစ်ရင်း၊ ကမလာ (လက္ရှ္မီ) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင် မဓုသူဒန—ကျွန်တော်/ကျွန်မအား ဒါသျဘဝ၊ နိမ့်ချစွာ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို ပေးသနားပါ။ အို ကေရှဝ၊ မွေးဖွားသမျှ ဘဝတိုင်းတွင် သင်၏ ခြေတော်ကို ဦးချကန်တော့ပါ၏; သန့်ရှင်းသော ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးသနားသူ၊ လက်တော်၌ သင်္ခကိုင်ဆောင်သူ၊ ကျွန်တော်/ကျွန်မအပေါ် ကရုဏာတော် ပြုပါ။

Verse 54

संसारदारुणहुताशनतापदग्धं पुत्रादिबंधुमरणैर्बहुशोकतापैः । ज्ञानांबुदेन मम प्लावय पद्मनाभ दीनस्य मच्छरणरूपभवस्व नाथ

သံသရာ၏ ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေရပြီး၊ သားသမီးနှင့် ဆွေမျိုးတို့၏ သေဆုံးမှုကြောင့် များစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းများက ညှဉ်းဆဲနေပါသည်။ အို ပဒ္မနာဘ၊ ဉာဏ်၏ မဟာသမုဒ္ဒရာဖြင့် ကျွန်တော်/ကျွန်မကို လွှမ်းမိုးစေပါ; အို နာထ၊ အားနည်းသော ကျွန်တော်/ကျွန်မအတွက် သင်၏ ခြေတော်ကို အားကိုးရာ (śaraṇa) အဖြစ် ဖြစ်စေပါ။

Verse 55

एवं स्तोत्रं समाकर्ण्य त्वंगस्यापि महात्मनः । दर्शयित्वा स्वकं रूपं घनश्यामं महौजसम्

ဤသို့ မဟာတ္မာ တ္ဝင်္ဂက ပူဇော်သည့် စတုတ္တရားကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ထိုအရှင်သည် မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏—မိုးတိမ်ထူကဲ့သို့ ညိုမဲ၍၊ မဟာတေဇောဖြင့် တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 56

शंखचक्रगदापाणिं पद्महस्तं महाप्रभुम् । वैनतेयसमारूढमात्मरूपं प्रदर्शितम्

ထိုအရှင်သည် မိမိ၏ အတ္တရုပ်ကို ပြသတော်မူ၏—မဟာပရဘု၊ လက်တော်များတွင် သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်၍၊ ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကိုလည်း ကိုင်ထားကာ၊ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ပေါ်၌ စီးနင်းတော်မူ၏။

Verse 57

सर्वाभरणशोभांगं हारकंकणकुंडलैः । राजमानं परं दिव्यं निर्मलं वनमालया

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးသည် အလှဆင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေ၏—လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်၊ နားကပ်တို့ဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍၊ အလွန်မြတ်သော ဒေဝတော်သဘော၊ အညစ်အကြေးကင်းစင်ကာ၊ တောပန်းဝနမာလာဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 58

अंगस्याग्रे हृषीकेशः शोभमान महत्प्रभः । श्रीवत्सांकेन पुण्येन कौस्तुभेन जनार्दनः

အင်္ဂ၏ရှေ့တန်း၌ ဟೃṣīkēśa သည် မဟာတောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လင်းတင့်တယ်စွာ ရပ်တည်နေ၏—ရင်ဘတ်ပေါ်၌ သန့်ရှင်းသော Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်ရှိ၍ Kaustubha ရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော Janārdana ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 59

दर्शयित्वा स्वकं देहं सर्वदेवमयो हरिः । स उवाच महात्मानं तमंगमृषिसत्तमम्

မိမိ၏ သာသနာတော်မြတ်သော ကိုယ်တော်ကို ထင်ရှားပြသပြီး—ဒေဝတားအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော ဟရီသည်—အင်္ဂ၏ မဟာသတ္တဝါ၊ ရှိသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မုနိထံသို့ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 60

भो भो विप्र महाभाग श्रूयतां वचनं शुभम् । मेघगंभीरघोषेण समाभाष्य द्विजोत्तमम्

“ဟေ ဟေ ဝိပရ မဟာဘဂ၊ မင်္ဂလာရှိသော စကားကို နားထောင်လော့။” မိုးတိမ်ဂုဏ်သံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းတုန်လှုပ်သော အသံဖြင့် ဒွိဇအုတ်တမကို မိန့်ခေါ်တော်မူ၏။

Verse 61

तपसानेन तुष्टोस्मि वरं वरय शोभनम् । तुष्यमाणं हृषीकेशं तं दृष्ट्वा कमलापतिम्

“သင်၏ ဤတပဿာကြောင့် ငါကျေနပ်ပြီ; တင့်တယ်သော အပေးအယူတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။” အင်္ဒြိယတို့၏ အရှင် ဟೃṣīkēśa နှင့် ကမလာပတိ (လက္ခမီ၏ သခင်) ကို ပျော်ရွှင်ကျေနပ်နေသည်ကို မြင်၍…

Verse 62

दीप्यमानं विराजंतं विश्वरूपं जनेश्वरम् । पादांबुजद्वयं तस्य प्रणम्य च पुनःपुनः

ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်ရုပ်အဖြစ် ထင်ရှားထားသော ရောင်လင်းတင့်တယ်သည့် ဇနేశ్వర၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော် နှစ်ဖက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ပြီး…

Verse 63

हर्षेण महताविष्टस्तमुवाच जनार्दनम् । दासोहं तव देवेश शंखचक्रगदाधर

အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ သူသည် ဇနာဒနကို လျှောက်တင်၏— “အို ဒေဝရှ၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဘုရားရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ဒါသ ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 64

वरं मे दातुकामोसि देहि त्वं वंशजं सुतम् । दिवि शक्रो यथाऽभाति सर्वतेजः समन्वितः

သင်သည် ကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းပေးလိုတော်မူသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ မျိုးရိုးမှ သားတစ်ယောက်ကို ပေးသနားတော်မူပါ—ကောင်းကင်၌ ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အလင်းတန်ခိုး အစုံအလင် ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 65

तादृशं देहि मे पुत्रं सर्वलोकस्य रक्षकम् । सर्वदेवप्रियं देव ब्रह्मण्यं धर्मपंडितम्

ကျွန်ုပ်အား ထိုသို့သော သားကို ပေးသနားတော်မူပါ—လောကအားလုံး၏ ကာကွယ်သူ ဖြစ်စေပါ; အို ဘုရားရှင်၊ ဒေဝတားတို့အားလုံး ချစ်ခင်သောသူ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေသူ၊ ဓမ္မပညာရှင် ဖြစ်စေပါ။

Verse 66

दातारं ज्ञानसंपन्नं धर्मतेजः समन्वितम् । त्रैलोक्यरक्षकं कृष्ण सत्यधर्मानुपालकम्

အို ကృష్ణ၊ ဆုတောင်းပေးသနားတော်မူသော အရှင်၊ အမှန်တရား ဉာဏ်ပညာ ပြည့်စုံ၍ ဓမ္မတန်ခိုးဖြင့် တောက်ပသောသူ; သုံးလောက ကာကွယ်သူ၊ သစ္စာဓမ္မကို မပြတ်မလျော့ ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်စေပါ။

Verse 67

यज्वनामुत्तमं चैकं शूरं त्रैलोक्यभूषणम् । ब्रह्मण्यं वेदविद्वांसं सत्यसंधं जितेंद्रियम्

သူသည် ယဇ္ဉာပြုသူများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ တစ်ဦးတည်း မတူညီသူ ဖြစ်၏; သူရဲကောင်း၊ သုံးလောက၏ အလှဆင်; ဗြာဟ္မဏနှင့် ဓမ္မကို ရိုသေမြတ်နိုးသူ; ဝေဒပညာရှင်၊ သစ္စာ၌ မလှုပ်မယှက်၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်၏။

Verse 68

अजितं सर्वजेतारं विष्णुं तेजःसमप्रभम् । वैष्णवं पुण्यकर्तारं पुण्यजं पुण्यलक्षणम्

ဗိဿနုသည် အဇိတ—မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ အရာအားလုံးကို အနိုင်ယူသူ၊ တေဇနှင့် ရောင်ခြည်တောက်ပသူ ဖြစ်သည်။ ဗိုင်ෂ္ဏဝ ဘုရားသခင်၊ ကုသိုလ်ပြုသူ၊ ကုသိုလ်မှ မွေးဖွား၍ ကုသိုလ်လက္ခဏာဖြင့် ထင်ရှားသူ ဖြစ်၏။

Verse 69

शांतं तु तपसोपेतं सर्वशास्त्रविशारदम् । वेदज्ञं योगिनां श्रेष्ठं भवतो गुणसंनिभम्

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်၍ တပဿာဖြင့် ပြည့်စုံကာ သာස්တရအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သည်။ ဝေဒကို သိသူ၊ ယောဂီတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ သင်၏ဂုဏ်နှင့် တူညီသည့် ဂုဏ်တော်များ ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 70

ईदृशं देहि मे पुत्रं दातुकामो यदा वरम् । श्रीवासुदेव उवाच । एभिर्गुणैः समोपेतस्तव पुत्रो भविष्यति

“အခါသင်သည် ဆုတောင်းပေးလိုသောအခါ ငါ့အား ထိုသို့သော သားတော်ကို ပေးတော်မူပါ။” သီရိ ဝါစုဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– “ဤဂုဏ်တော်များနှင့် ညီမျှစွာ ပြည့်စုံသော သင်၏သားသည် အမှန်ပင် ဖြစ်လာမည်။”

Verse 71

अत्रिवंशस्य वै धर्ता विश्वस्यास्य महामते । तेजसा यशसा पुण्यैः पितरं चोद्धरिष्यति

ဟေ မဟာမတေ၊ သူသည် အတြိဝంశ၏ ထောက်တိုင်ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် သူ၏ တေဇ၊ ယശနှင့် ကုသိုလ်များကြောင့် မိဘတော်ကိုလည်း မြှောက်တင်ကယ်တင်မည်။

Verse 72

उद्धरिष्यति यः सत्यैः पितरं च पितामहम् । भवान्यास्यति मे स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

စစ်မှန်သော အကျင့်ဖြင့် မိဘတော်နှင့် အဘိုးတော်ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်သူသည် ငါ၏ ဌာနတော်ကို ရောက်မည်—အဲဒါပင် ဗိဿနု၏ အမြင့်ဆုံး ပဒ (ပရမပဒ) ဖြစ်၏။

Verse 73

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तमंगं प्रति स द्विज । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य पुण्यां कन्यां विवाहय

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်က အင်္ဂအား မိန့်တော်မူသည်— “ပုဏ္ဏသီလရှိ၍ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော ပုဏ္ဏဝီရျရှိသူတစ်ဦး၏ သန့်ရှင်းသော သမီးကညာနှင့် မင်္ဂလာဆောင်လော့”။

Verse 74

तस्यामुत्पादय सुतं शुभं पुण्यावह प्रियम् । स भविष्यति धर्मात्मा मत्प्रसादान्महामते

သူမထံ၌ သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားစေလော့—မင်္ဂလာရှိ၍ ချစ်ခင်ရပြီး ကုသိုလ်ပေးဆောင်သူဖြစ်စေ။ ငါ၏ကရုဏာကြောင့်၊ အို မဟာမတိ၊ သူသည် ဓမ္မစိတ်ရှိသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 75

सर्वज्ञः सर्ववेत्ता च यादृशो वांछितस्त्वया । एवं वरं ततो दत्वा अंतर्धानं गतो हरिः

ဤသို့ပင်၊ အရာအားလုံးကိုသိမြင်သော ဟရီသည် သင်လိုချင်သကဲ့သို့ အပေးအယူ (ဗရ) ကို ပေးတော်မူပြီးနောက် မျက်စိမှောက်ကွယ်၍ အန္တရာဓာန် ဖြစ်သွားတော်မူ၏။