Adhyaya 3

Verse 1

सूत उवाच । प्रस्थितस्तेन मार्गेण प्रविष्टो गगनांतरे । स दृष्टो देवदेवेन सहस्राक्षेण धीमता

စူတက ပြောသည်— ထိုလမ်းကြောင်းဖြင့် ထွက်ခွာကာ ကောင်းကင်အဝန်းအဝိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ပညာရှိ အိန္ဒြာ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ) က သူ့ကို မြင်하였다။

Verse 2

उद्यमं तस्य वै ज्ञात्वा चक्रे विघ्नं सुराधिराट् । मेनिकांतामुवाचेदं गच्छ त्वं मम शासनात्

သူ၏ တည်ကြည်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို သိမြင်သဖြင့် ဒေဝတို့၏ အධိရာဇာက အတားအဆီးတစ်ရပ်ကို ဖန်တီး하였다။ ထို့နောက် မေနကာအား “ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 3

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मोपाख्याने तृतीयोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “ရှီဝရှာမာ အုပ်အాఖ్యာန်” ဟူသော တတိယ အধ্যာယ ပြီးဆုံး၏။

Verse 4

तथा कुरुष्व भद्रं ते यथा नायाति मे गृहम् । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं मेनिका प्रस्थिता त्वरात्

“ထိုသို့ပင် ပြုလုပ်လော့—သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—သူသည် ငါ့အိမ်သို့ မလာစေရန်” ဟုဆိုသံကို ကြားပြီး မေနိကာသည် ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 5

सूत उवाच । रूपौदार्यगुणोपेता सर्वालंकारभूषिता । नंदनस्य वनस्यांते दोलायां समुपस्थिता

စူတက ပြော၏—အလှအပ၊ လှပနူးညံ့မှုနှင့် အထူးကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အလှဆင်ပစ္စည်းအလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ နန္ဒနတော၏ အစွန်၌ လှုပ်ခတ်တံတား(ဒိုလာ)ပေါ်တွင် ရပ်တည်၍ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 6

सुस्वरेण प्रगायंती गीतं वीणास्वरोपमम् । तेन दृष्टा विशालाक्षी चतुरा चारुलोचना

နူးညံ့သံလှသော အသံဖြင့် သီဆိုရာ၌ သူမ၏ သီချင်းသည် ဗီဏာ၏ သံနာဒ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသူက သူမကို မြင်လေ၏—မျက်လုံးကျယ်ဝန်း၍ လိမ္မာပါးနပ်ကာ မျက်ဝန်းလှပသူ။

Verse 7

व्यवसायं ततो ज्ञात्वा तस्या विघ्नमनुत्तमम् । इंद्रेण प्रेषिता चैषा न च भद्रकरा भवेत्

ထို့နောက် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ သူက နားလည်လေ၏—ဤသည်မှာ သူမ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အတားအဆီးဖြစ်သည်။ သူမသည် အိန္ဒြာက စေလွှတ်လာသူဖြစ်၍ မင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းသူ မဖြစ်နိုင်။

Verse 8

एवं ज्ञात्वा जगामाथ सत्वरेण द्विजोत्तमः । तया दृष्टस्तथा पृष्टः क्व यास्यसि महामते

ဤသို့သိမြင်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်သည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။ သူမက သူ့ကိုမြင်၍ မေးလေသည်—“အမြင့်မားသောစိတ်ရှိသူ၊ သင် ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း?”

Verse 9

विष्णुशर्मा तदोवाच मेनिकां कामचारिणीम् । इंद्रलोकं प्रयास्यामि पितुरर्थे त्वरान्वितः

ထို့နောက် လိုရာသွားနိုင်သော မေနိကာအား ဗိෂ္ဏုရှර්မာက ပြောလေသည်—“အဖေ၏အကျိုးအတွက် ငါသည် အလျင်အမြန် အိန္ဒြလောကသို့ သွားမည်”

Verse 10

मेनिका विष्णुशर्माणं प्रत्युवाच प्रियं पुनः । कामबाणैः प्रभिन्नाहं त्वामद्य शरणं गता

မေနိကာကလည်း ဗိෂ္ဏုရှර්မာအား ချစ်ခင်သံဖြင့် ထပ်မံပြောသည်—“ကာမ၏မြားတံဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ၍ ယနေ့ ငါသည် သင်၏အရိပ်အာရုံသို့ ခိုလှုံလာပြီ”

Verse 11

रक्षस्व द्विजशार्दूल यदि धर्ममिहेच्छसि । यावद्धि त्वं मया दृष्टः कामाकुलितचेतसा

အို ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့သောသူ၊ ဤနေရာ၌ ဓမ္မကို အမှန်တကယ်လိုလားပါက ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ။ ငါ သင့်ကို မြင်သည့်အချိန်မှစ၍ စိတ်သည် ကာမကြောင့် လှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 12

कामानलेन संदग्धा तावदेव न संशयः । संभ्रांता कामसंतप्ता प्रसादसुमुखो भव

ငါသည် ကာမမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်—မသံသယရှိ။ ကာမအပူကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ပူလောင်နေသဖြင့်၊ အို မျက်နှာကြည်နူးသူ၊ ကရုဏာထား၍ မျက်နှာတည်ငြိမ်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်ပါစေ။

Verse 13

विष्णुशर्मोवाच । चरित्रं देवदेवस्य विदितं मे वरानने । भवत्याश्चप्रजानामिनाहंचैतादृशःशुभे

ဝိෂ္ဏုရှර්မန်က ပြောသည်– “အို မျက်နှာလှသည့် မိန်းမ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော လုပ်ရပ်များကို ငါ သိပြီးသား။ သို့သော် အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင်နှင့် သင်၏ သားသမီးတို့အကြောင်းကို ငါ မလုံလောက်သေး”

Verse 14

भवत्यास्तेजसा रूपैरन्ये मुह्यंति शोभने । विश्वामित्रादयो देवि पुत्रोहं शिवशर्मणः

အို လှပသူ၊ သင်၏ တေဇောဓာတ်ပြည့်ဝသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များ၏ အလင်းရောင်ကြောင့် အခြားသူတို့ မောဟဖြစ်ကြသည်။ အို ဒေဝီ၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ စသည့် ရှင်မုနိများတောင် မောဟတတ်ကြ၏; သို့သော် ငါသည် ရှိဝရှර්မန်၏ သားဖြစ်သည်။

Verse 15

योगसिद्धिं गतस्यापि तपः सिद्धस्य चाबले । कामादयो महादोषा आदावेव विनिर्जिताः

အို နူးညံ့သူ၊ ယောဂစိဒ္ဓိ ရရှိပြီးသူအတွက်တောင်၊ တပဿာဖြင့် စိဒ္ဓဖြစ်သော တပသီအတွက်တောင်၊ ကာမ စသည့် မဟာဒုစရိုက်များကို အစကတည်းက အနိုင်ယူရမည်။

Verse 16

अन्यं भज विशालाक्षि इंद्रलोकं व्रजाम्यहम् । एवमुक्त्वा जगामाथ त्वरितो द्विजसत्तमः

“အို မျက်လုံးကျယ်သူ၊ အခြားသူကိုပင် ဘုရားဝတ်ပြုပါ; ငါသည် အိန္ဒြလောကသို့ သွားမည်” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ ဒွိဇအထက်မြတ်သူသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 17

निष्फला मेनका जाता पृष्टा देवेन वज्रिणा । विभीषां दर्शयामास नानारूपां पुनः पुनः

ဝဇ္ရင်ဒေဝ (အိန္ဒြ) က မေးမြန်းသော် မေနကာသည် မအောင်မြင်နိုင်ခဲ့; ထပ်ခါထပ်ခါ အမျိုးမျိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ပုံများကို ပြသလေ၏။

Verse 18

यथानलेन संदग्धास्तृणानां संचया द्विजाः । भस्मीभूता भवंत्येव तथा तास्ता विभीषिकाः

အို ဒွိဇတို့ (ဗြာဟ္မဏတို့)၊ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသည့် ခြောက်သွေ့မြက်ပုံများသည် မလွဲမသွေ ပြာဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်ကြောက်ရွံ့မှုများလည်း ပျောက်ကွယ်၍ အလုံးစုံမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 19

विप्रस्य तेजसा तस्य पितृभक्तस्य सत्तमाः । प्रलयं गतास्तु घोरास्ता दारुणा भीषिका द्विजाः

အို သီလဝါဒအထွတ်အမြတ်တို့၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို ဘက္တိရှိသော ဗြာဟ္မဏ၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့်၊ အို ဒွိဇတို့၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရက်စက်သော အန္တရာယ်ကြောက်ရွံ့မှုများသည် ပရလယသို့ လျောကျ၍ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 20

स विघ्नान्दर्शयामास सहस्राक्षः पुनः पुनः । तेजसाऽनाशयद्विप्रः स्वकीयेन महायशाः

စဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြ) သည် အတားအဆီးများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြသလာသော်လည်း၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဗြာဟ္မဏသည် မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် ထိုအရာများကို ဖျက်ဆီးပစ်하였다။

Verse 21

एवं विघ्नान्बहूंस्तस्य इंद्रस्यापि महात्मनः । नाशयामास मेधावी तपसस्तेजसापि वा

ဤသို့ပင် မဟာအတ္တမ အိန္ဒြက ထူထောင်သော အတားအဆီးများစွာကိုလည်း ထိုပညာရှိသည် မိမိ၏ တပ (တပသ) ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

Verse 22

नष्टेषु तेषु विघ्नेषु दारुणेषु महत्सु च । ज्ञात्वा तस्य कृतान्विघ्नान्दारुणान्भीषणाकृतीन्

ထိုကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် အတားအဆီးများ ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ (သူတို့သည်) ထိုကြောက်လန့်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိ အဟန့်အတားများကို သူပင် ဖန်တီးထားကြောင်း သိမြင်လာကြသည်။

Verse 23

अथ क्रुद्धो महातेजा विष्णुशर्मा द्विजोत्तमः । इंद्रं प्रति महाभागो रागरक्तांतलोचनः

ထိုအခါ တေဇာကြီးမားသော ဗြဟ္မဏအထွဋ်အမြတ် ဗိෂ္ဏုရှර්မာသည် ဒေါသထန်လာ၍၊ ကံကောင်းသူဖြစ်သော သူ၏ မျက်စိထောင့်များသည် ရာဂကြောင့် နီရဲကာ အိန္ဒြာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်하였다။

Verse 24

इंद्र लोकादहं चेंद्रं पातयिष्यामि नान्यथा । निजधर्मे रतस्याद्य यो विघ्नं तु समाचरेत्

“အိန္ဒြာကို အိန္ဒြာလောကမှ ကျစေမည်—အခြားအဖြေမရှိ—ယနေ့ မိမိဓမ္မ၌ တည်ကြည်သူ၏ လုပ်ငန်းကို အတားအဆီးပြုသူမည်သူမဆိုကြောင့်ပင်”။

Verse 25

तस्य दंडं प्रदास्यामि यो वै हन्यात्स हन्यते । एवमन्यं करिष्यामि देवानां पालकं पुनः

သူ့အား ဒဏ်ပေးမည်—ရိုက်သူသည် အကျိုးပြန်လည်၍ ကိုယ်တိုင်ရိုက်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် နတ်တို့၏ အကာအကွယ်ရှင်အဖြစ် အခြားသူတစ်ဦးကို ထပ်မံ ခန့်အပ်မည်။

Verse 26

एवं समुद्यतो विप्र इंद्रनाशाय सत्तमः । तावदेव समायातो देवेंद्रः पाकशासनः

ဤသို့ဖြင့်၊ အို ရှင်မုနိ၊ အထွဋ်အမြတ် ဗြဟ္မဏသည် အိန္ဒြာကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ကာ ထတက်လာ하였다။ ထိုခဏတည်းမှာပင် နတ်တို့၏ မင်း အိန္ဒြာ—ပါကကို အပြစ်ပေးသူ—ကိုယ်တိုင် ရောက်လာ하였다။

Verse 27

भो भो विप्र महाप्राज्ञ तपसा नियमेन च । दमेन सत्यशौचाभ्यां त्वत्समो नास्ति चापरः

အို အို မဟာပညာရှိ ဗြဟ္မဏ၊ တပသနှင့် နိယမ၊ ဒမ (ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု)၊ သစ္စာနှင့် သန့်ရှင်းမှုတို့ကြောင့် သင်နှင့်တူသူ မရှိ၊ သင်ထက်မြင့်သူလည်း မရှိပါ။

Verse 28

अनया पितृभक्त्या ते जितोहं दैवतैः सह । ममापराधं त्वं सर्वं क्षंतुमर्हसि सत्तम

သင်၏ ဖခင်အပေါ် ပိတෘဘက္တိကြောင့် ငါသည် နတ်တို့နှင့်အတူ အနိုင်ယူခံရပြီ။ သီလကောင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ငါ၏ အပြစ်အကုန်လုံးကို ကရုဏာဖြင့် ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 29

वरं वरय भद्रं ते दुर्लभं च ददाम्यहम् । विष्णुशर्मा तदोवाच देवराजं तथागतम्

“အလိုရှိသော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်ပါ၊ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ ရခဲသောအရာတောင် ငါပေးမည်။” ထို့နောက် ထိုသို့ ရောက်လာသော နတ်မင်းထံသို့ ဗိဿဏုရှာမာက ပြောကြား하였다။

Verse 30

विप्रतेजो महेंद्रेद्रं असह्यं देवदैवतैः । पितृभक्तस्य देवेश दुःसहं सर्वथा विभो

အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ အို အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့သော ဗိဘု! ဗြာဟ္မဏ၏ တေဇော (ဝိညာဉ်ရောင်ခြည်) သည် နတ်တို့အတွက်တောင် မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။ ထိုနည်းတူ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူ၏ အင်အားကိုလည်း မည်သို့မျှ ဆန့်ကျင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

Verse 31

तेजोभंगो न कर्त्तव्यो ब्राह्मणानां महात्मनाम् । पुत्रपौत्रैः समस्तैस्तु ब्रह्मविष्णुहरान्पुनः

မဟာတမန် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တေဇောကို မည်သည့်အခါမျှ မချိုးဖောက်သင့်။ ထို့ပြင် သားမြေးတို့နှင့်အတူ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု နှင့် ဟရ (ရှီဝ) ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဂုဏ်ပြုကန်တော့သင့်သည်။

Verse 32

नाशयंते न संदेहो यदि रुष्टा द्विजोत्तमाः । नागच्छेद्यद्भवानद्य तदा राज्यमनुत्तमम्

သံသယမရှိပါ—အကောင်းဆုံး ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များ ဒေါသထွက်လျှင် ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သင် ယနေ့ မသွားလျှင် ရာဇ్యသည် အမှန်တကယ် အနုတ္တမ—အကောင်းဆုံးနှင့် တည်ငြိမ်လုံခြုံ—ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 33

आत्मतपः प्रभावेण अन्यस्मै त्वं महात्मने । दातुकामस्तु संजातो रोषपूर्णेन चक्षुषा

မိမိ၏တပဿာအာနုဘော်ကြောင့် သင်သည် အခြားသော မဟာတ္မာတစ်ဦးအား ဤအရာကို ပေးအပ်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း မျက်လုံးများမှာ ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 34

भवानद्य समायातो वरं दातुमिहेच्छसि । अमृतं देहि देवेंद्र पितृभक्तिं तथाचलाम्

ယနေ့ သင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ဆုတောင်းပေးလိုသည်။ အို ဒေဝိန္ဒြ၊ ဒေဝတားတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာ၊ ကျွန်ုပ်အား အမృత (အမတဖြစ်ခြင်း) နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအပေါ် မလှုပ်မယှက် ဘက္တိကိုလည်း ပေးသနားပါ။

Verse 35

एवंविधं वरं देहि यदि तुष्टोसि शत्रुहन् । एवं ददामि पुण्यं ते वरं चामृतसंयुतम्

“သင်နှစ်သက်ပါက၊ အို ရန်သူသတ်သူ၊ ဤသဘောတူသော ဆုတောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။” ဟု တောင်းလျှောက်ရာ၌ သူက “အမృతကဲ့သို့ အကျိုးရှိသော ပုဏ္ဏမယ ဆုတောင်းကို သင်အား ငါပေး၏” ဟု ဆို하였다။

Verse 36

एवमाभाष्य तं विप्रममृतं दत्तवान्स्वयम् । सकुंभं दत्तवांस्तस्मै प्रीयमाणेन चात्मना

ထိုဗြာဟ္မဏကို ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်တိုင် အမృతကို ပေးအပ်하였다။ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လျက် အမృతပါသော ကုမ္ဘ (အိုး) ကိုပါ တစ်ပါတည်း ပေးသနား하였다။

Verse 37

अचला ते भवेद्विप्र भक्तिः पितरि सर्वदा । एवमाभाष्य तं विप्रं विसृज्य च सहस्रदृक्

“အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်၏ ဖခင်အပေါ် ဘက္တိသည် အမြဲတမ်း မလှုပ်မယှက် ဖြစ်ပါစေ။” ဟု မိန့်ပြီးနောက် ထောင်မျက်စိရှိသော အိန္ဒြာသည် ထိုဗြာဟ္မဏကို လွှတ်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 38

प्रसन्नोभूच्च तद्दृष्ट्वा विप्रतेजः सुदुःसहम् । विष्णुशर्मा ततो गत्वा पितरं वाक्यमब्रवीत्

ဗြာဟ္မဏ၏ မခံနိုင်လောက်သော တေဇောရောင်ခြည်ကို မြင်၍ သူသည် ပီတိဖြစ်လေ၏။ ထို့နောက် ဝိෂ္ဏုရှර්မာသည် အဖထံသို့ သွားကာ ဤစကားကို ဆိုလေ၏။

Verse 39

तात इंद्रात्समानीतममृतं व्याधिनाशनम् । अनेनापि महाभाग नीरुजो भव सर्वदा

အဖေကြီး၊ ဣန္ဒြာထံမှ ယူဆောင်လာသော ဤအမృతသည် ရောဂါကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ အို မဟာဘဂ္ဂ၊ ဤအမృతကြောင့် သင်သည် အစဉ်မပြတ် နာမကျန်းမဖြစ်ပါစေ။

Verse 40

अमृतेन त्वमद्यैव परां तृप्तिमवाप्नुहि । एतद्वाक्यं महच्छ्रुत्वा शिवशर्मा सुतस्य हि

“ဤအမృతဖြင့် ယနေ့တင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တೃप्तိကို ရယူလော့” ဟူသော စကားကြီးကို သားအတွက် ရည်ရွယ်၍ ကြားသိသော်၊ ရှိဝရှර්မာ…

Verse 41

सुतान्सर्वान्समाहूय प्रीयमाणेन चेतसा । पितृभक्ताः सुता यूयं मद्वाक्यपरिपालकाः

သူသည် သားအားလုံးကို ခေါ်စု၍ မေတ္တာပြည့်ဝသော စိတ်ဖြင့် ဆိုသည်— “သားတို့၊ သင်တို့သည် အဖေကို ရိုသေသက်ဝင်သူများ ဖြစ်၍ ငါ့စကားကို လိုက်နာထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ကြ၏။”

Verse 42

वरं वृणुध्वं सुप्रीताः पुत्रका दुर्लभं भुवि । एवमाभाषितं तस्य शुश्रुवुः सर्वसंमताः

သူက ဆိုသည်— “သားတို့ရေ၊ ပီတိဖြစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှားပါးသော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြလော့” ဟု။ ထိုသို့ ပြောဆိုသော် အားလုံးက သဘောတူညီစွာ နားထောင်ကြ၏။

Verse 43

ते सर्वे तु समालोच्य पितरं प्रत्यथाब्रुवन् । अस्माकं जीवताम्माता गता या यममंदिरम्

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး အချင်းချင်း တိုင်ပင်ပြီး ဖခင်ထံ ပြောကြသည်– “ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်နေစဉ်တည်းက မိခင်သည် ယမမင်း၏ နန်းတော် (ယမလောက) သို့ သွားရောက်သွားပြီ”

Verse 44

नीरुजा भवनाद्देवी प्रसादात्तव सुव्रता । भवान्पिता इयं माता जन्मजन्मांतरे पितः

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ဤသီလသမာဓိရှိသော မိန်းမသည် အိမ်၌ ရောဂါကင်းစင်လာပြီ။ သင်သည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး ဤသူမသည် သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သည်။ အမွေးအမြား အဘဝတိုင်းတွင်လည်း သင်သည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 45

वयं सुता भवेमेति सर्वे पुण्यकृतस्तथा । शिवशर्मोवाच । अद्यैवापि मृता माता भवतां पुत्रवत्सला

“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သူမ၏ သားများ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ကုသိုလ်ပြုသူတို့အားလုံး ပြောကြသည်။ ရှိဗရှာမာက “ယနေ့တင်ပင် သင်တို့၏ မိခင်—သားများကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူ—ကွယ်လွန်သွားပြီ” ဟု ဆိုသည်။

Verse 46

जीवमाना सुहृष्टा सा एष्यते नात्र संशयः । एवमुक्ते शुभे वाक्ये ऋषिणा शिवशर्मणा

“သူမ အသက်ရှင်နေသည်၊ ပျော်ရွှင်လျက် ပြန်လာမည်—သံသယမရှိ” ဟု ရှိဗရှာမာ ရဟန်းဋ္ဌာနက မင်္ဂလာစကားကို ပြောပြီးနောက်…

Verse 47

तेषां माता समायाता प्रहृष्टा वाक्यमब्रवीत् । एतदर्थं समुत्पन्नं सुवीर्यं तनयं सुतम्

သူတို့၏ မိခင်သည် ပျော်ရွှင်လျက် ရောက်လာပြီး ဤသို့ ပြောသည်– “ဤအကြောင်းအရာအတွက်ပင် ဤသား—သုဝီရ္ယ—မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်၊ သားလေးရေ”

Verse 48

नराः सत्पुत्रमिच्छंति कुलवंशप्रभावकम् । स्त्रियो लोके महाभागाः सुपुण्याः पुण्यवत्सलाः

ယောက်ျားတို့သည် မျိုးရိုးကူလကို မြှင့်တင်ပေးမည့် သီလရှိသော သားကောင်းကို လိုလားကြသည်။ လောက၌ မိန်းမတို့သည် မဟာကံကောင်းသူများ—ပုဏ္ဏယပြည့်ဝ၍ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 49

सुतमिच्छंति सर्वत्र पुण्यांगं पुण्यसाधकम् । कुक्षिं यस्या गतो गर्भः सुपुण्यः परिवर्त्तते

နေရာတိုင်းတွင် လူတို့သည် သားကို လိုလားကြသည်—ကိုယ်အင်္ဂါအကုန် ပုဏ္ဏယပြည့်ဝ၍ ပုဏ္ဏယကို ဆောင်ရွက်စေသော အကြောင်းတရားဖြစ်သူကို။ ထိုသို့သော သန္ဓေက ဝင်ရောက်သည့် မိန်းမ၏ ဝမ်းအိမ်သည် အလွန်မင်္ဂလာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

Verse 50

पुण्यान्पुत्रान्प्रसूयेत सा नारी पुण्यभागिनी । कुलाचारं कुलाधारं पितृमातृप्रतारकम्

ပုဏ္ဏယရှိသော သားများကို မွေးဖွားပေးသော မိန်းမသည် ပုဏ္ဏယ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံစားသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသားများသည် မျိုးရိုးဓလေ့-ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်း၍ မျိုးရိုး၏ အထောက်အကူဖြစ်ကာ မိဘတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 51

विना पुण्यैः कथं नारी संप्राप्नोति सुतोत्तमम् । न जाने कीदृशैः पुण्यैरेष भर्ता सुपुण्यभाक्

ပုဏ္ဏယမရှိဘဲ မိန်းမတစ်ဦးသည် အထူးကောင်းသော သားကို မည်သို့ရနိုင်မည်နည်း။ မည်သို့သော ပုဏ္ဏယများကြောင့် ငါ့ခင်ပွန်းသည် ဤမျှ ပုဏ္ဏယပြည့်ဝသူ ဖြစ်လာသနည်းကို ငါမသိ။

Verse 52

संजातो धर्मवीर्योपि धर्मात्मा धर्मवत्सलः । यस्य वीर्यान्मया प्राप्ता यूयं पुत्रास्ततोधिकाः

သူသည် ဓမ္မအပေါ် အခြေခံသော အင်အားဖြင့် မွေးဖွားလာသူ—ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အင်အားကြောင့် ငါသည် သင်တို့ကို သားများအဖြစ် ရရှိခဲ့ပြီး သင်တို့သည် သူထက်ပင် မြတ်ကြသည်။

Verse 53

एवं पुण्यप्रभावोयं भवंतः पुण्यवत्सलाः । मम पुत्रास्तु संजाताः पितृभक्तिपरायणाः

ဤသို့ပင် ကုသိုလ်၏ အာနုဘော် ဖြစ်၏။ သင်တို့အားလုံးသည် ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ငါ၏သားတို့သည် ဖခင်ဘက္တိ၌ တည်မြဲကာ ဖခင်ကို ရိုသေဝတ်ပြုရန် အပြည့်အဝ အပ်နှံ၍ မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 54

अहो लोकेषु पुण्यैश्च सुपुत्रः परिलभ्यते । एकैकशोधिकाः पंच मया प्राप्ता महाशयाः

အဟို! ဤလောက၌ ကုသိုလ်၏ အားဖြင့် သားကောင်းကို ရရှိနိုင်၏။ ငါသည် မဟာစိတ်ရှိသူ ငါးဦးကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် ကိုယ်တိုင်ပင် သန့်စင်ပေးနိုင်သူ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 55

यज्वानः पुण्यशीलाश्च तपस्तेजः पराक्रमाः । एवं संवर्धितास्ते तु तया मात्रा पुनः पुनः

သူတို့သည် ယဇ္ဉာပြုသူများ၊ ကုသိုလ်သဘောရှိသူများ၊ တပဿာမှ ထွက်သော တေဇောဖြင့် တောက်ပသူများနှင့် သူရဲကောင်းပရောက်ရမရှိသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုမိခင်ကပင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုစုမွေးမြူ၍ အင်အားတိုးပွားစေခဲ့၏။

Verse 56

हर्षेण महताविष्टाः प्रणेमुर्मातरं सुताः । पुत्रा ऊचुः । सुपुण्यैः प्राप्यते माता सन्माता सुपिता किल

အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ သားတို့သည် မိခင်ကို ပရဏာမ ပြုကြ၏။ သားတို့က ဆိုသည်– “အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ကြောင့် မိခင်ကို ရရှိ၏။ အမှန်တကယ် ကောင်းသော မိခင်နှင့် ကောင်းသော ဖခင်သည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကြောင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။”

Verse 57

भवती पुण्यकृन्माता नो भाग्यैस्तु प्रवर्तिता । यस्या गर्भोदरं प्राप्य सुपुण्यैश्च प्रवर्द्धिताः

သင်သည် ကုသိုလ်ပြုသော မိခင်ဖြစ်၍ ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းကြောင့်သာ မောင်းနှင်ခံရသူ မဟုတ်ပါ။ သင်၏ ဗိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သဖြင့် ငါတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်များဖြင့် ပြုစုခံရကာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာကြ၏။

Verse 58

जन्मजन्मनि त्वं माता पिता चैव भविष्यथः । पितोवाच । शृणुध्वं मामकाः पुत्राः सुवरं पुण्यदायकम्

ဘဝတစ်ဘဝပြီးတစ်ဘဝတွင် သင်သည် အမှန်တကယ် မိခင်နှင့် ဖခင် ဖြစ်လာမည်။ ဖခင်ကဆိုသည်– “ငါ၏သားတို့၊ ကုသိုလ်ပေးသော ငါ၏အကောင်းဆုံးသော စကားကို နားထောင်ကြလော့။”

Verse 59

मयि तुष्टे सुता भोगा ननु भुंजंतु चाक्षयान् । पुत्रा ऊचुः । यदि तात प्रसन्नोसि वरं दातुमिहेच्छसि

ငါပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျှင် ငါ၏သားတို့သည် မပျက်မယွင်းသော စည်းစိမ်အာနন্দကို အမှန်တကယ် ခံစားကြစေ။ သားတို့ကဆိုသည်– “အဖေကြီး၊ သင်ပျော်ရွှင်ပြီး ဒီမှာ ဆုတောင်းပေးလိုပါက…”

Verse 60

अस्मान्प्रेषय गोलोकं वैष्णवं दाहवर्जितम् । पितोवाच । गच्छध्वं वैष्णवं लोकं यूयं विगतकल्मषाः

ကျွန်ုပ်တို့ကို ဂိုလိုကာ—ဒုက္ခကင်းသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ သာသနာလောကသို့ ပို့ဆောင်ပါ။ ဖခင်ကဆိုသည်– “ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကသို့ သွားကြလော့; ယခု သင်တို့သည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီ။”

Verse 61

मत्प्रसादात्तपोभिश्च पितृभक्त्यानया स्वया । एवमुक्ते तु तेनापि सुवाक्ये ऋषिणा ततः

ငါ၏ကရုဏာကြောင့်၊ သင်တို့၏တပဿာကြောင့်၊ ထို့ပြင် သင်တို့၏ ပိတೃဘက္တိ (ဘိုးဘွားအပေါ် သဒ္ဓါ) ကြောင့်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ထိုရသီကလည်း မင်္ဂလာစကားများဖြင့် ဆက်လက်ပြောကြား하였다။

Verse 62

शंखचक्रगदापाणिर्गरुडारूढ आगतः । सपुत्रं शिवशर्माणमित्युवाच पुनः पुनः

လက်တော်၌ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ဂရုဍပေါ်တက်စီး၍ ကြွလာတော်မူပြီး၊ သီဝရှာမာန်ကို သူ၏သားနှင့်အတူ ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါ်ဆိုတော်မူ하였다။

Verse 63

सपुत्रेण त्वयाद्यैव जितो भक्त्यास्मि वै द्विज । पुत्रैः सार्द्धं समागच्छ चतुर्भिः पुण्यकारिभिः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ယနေ့ သင်သည် သားနှင့်အတူ ဘက္တိဖြင့် အမှန်တကယ် ငါ့ကို အနိုင်ယူခဲ့၏။ ကုသိုလ်ပြုသူ သားလေးယောက်နှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လာပါ။

Verse 64

अनया भार्यया सार्द्धं पुण्यया पतिकाम्यया । शिवशर्मोवाच । अमी गच्छंतु पुत्रा मे वैष्णवं लोकमुत्तमम्

ပတိဝရတ သဘောရှိ၍ ခင်ပွန်းကို ရိုသေသက်ဝင်သော သန့်ရှင်းသည့် ဇနီးနှင့်အတူ ရှိဝရှာမန်က ဆို၏— “ငါ့သားတို့သည် ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကသို့ သွားကြပါစေ။”

Verse 65

कंचित्कालं तु नेष्यामि भूमौ वै भार्यया सह । अनेनापि सुपुत्रेण अंत्येन सोमशर्मणा

အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ငါသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဇနီးနှင့်အတူ နေထိုင်မည်၊ ထို့ပြင် ဤသန့်ရှင်းသော သားကောင်း—အငယ်ဆုံး ဆိုမရှာမန်—နှင့်လည်း အတူနေမည်။

Verse 66

एवमुक्ते शुभे वाक्ये ऋषिणा सत्यभाषिणा । तानुवाचाथ देवेशः सुपुत्राञ्छिवशर्मणः

သစ္စာပြောသော ရှိသီက ဤမင်္ဂလာစကားကို ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်က ရှိဝရှာမန်၏ သားကောင်းတို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 67

गच्छंतु मोक्षदं लोकं दाहप्रलयवर्जितम् । एवमुक्ते ततो विप्राश्चत्वारः सत्यचेतसः

“မောက္ခပေးသော လောကသို့ သွားကြစေ၊ မီးလောင်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပရလယကပ်ဘေးတို့မှ ကင်းလွတ်သော လောကသို့” ဟု မိန့်တော်မူသော်၊ သစ္စာစိတ်တည်ကြည်သော ဗြာဟ္မဏ လေးဦးသည် ထိုခဏ၌ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 68

विष्णुरूपधराः सर्वे बभूवुस्तत्क्षणादपि । इंद्रनीलसमावर्णैः शंखचक्रगदाधराः

ထိုခဏချင်းပင် သူတို့အားလုံးသည် ဗိဿဏု၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကြ၍—နီလာရတနာကဲ့သို့ မည်းညိုရောင်—သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 69

सर्वाभरणसौभाग्या विष्णुरूपा महौजसः । हारकंकणशोभाढ्या रत्नमालाभिशोभिताः

အလှဆင်အဝတ်အစားနှင့် အလံကာရများအားလုံး၏ မင်္ဂလာဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဗိဿဏုရုပ်ဖြစ်ကာ မဟာတေဇရှိကြ၏။ လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်တို့၏ တောက်ပမှုနှင့် ရတနာမാലာတို့ဖြင့် ပိုမိုလှပတောက်ပကြ၏။

Verse 70

सूर्यतेजःप्रतीकाशास्तेजोज्वालाभिरावृताः । प्रविष्टा वैष्णवं कायं पश्यतः शिवशर्मणः

နေ၏တေဇကဲ့သို့ တောက်ပ၍ တေဇမီးလျှံများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ Śivaśarman ၏ မျက်စိရှေ့တင်ပင် ဗိုင်ရှ္ဏဝ ကာယအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 71

दीपं दीपा यथा यांति तद्वल्लीना महामते । गतास्ते वैष्णवं धाम पितृभक्त्या द्विजोत्तमाः

အို မဟာပညာရှိ၊ မီးအိမ်တစ်လုံး၏ မီးလျှံသည် အခြားမီးအိမ်သို့ ကူးပြောင်းသကဲ့သို့၊ ထိုဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့သည် ပိတೃဘက္တိကြောင့် ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမသို့ ရောက်သွားကြ၏။

Verse 72

प्रभावं तु प्रवक्ष्यामि सुसत्यं सोमशर्मणः

ယခု ငါသည် Somaśarman ၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အမှန်တကယ်ဖြစ်သော အာနုဘော်နှင့် မဟိမကို ကြေညာမည်။