Adhyaya 27

Verse 1

सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्

စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် လောကအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်သော ထိုဘုရားသည် ဝေန၏ သား ပృထု မင်းကို အဘိသေက ပြု၍ နိုင်ငံတော်တစ်လျှောက် မဟာအုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူ၏။

Verse 2

महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နိုင်ငံများကိုလည်း အစဉ်လိုက် စိစစ်၍ မဟာလက်တံ၊ မဟာကိုယ်ထည်ရှိသူကို—ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာကဲ့သို့—မြင်တော်မူ၏။

Verse 3

यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च

လူတစ်ဦးက ပေးလှူရန် သင့်တော်၍ ပေးနိုင်သမျှကို ထိုဒါနကမ္မကို စတင်ပြုလုပ်သင့်၏—အထူးသဖြင့် သစ်ပင်များ၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဂြိုဟ်နက္ခတ်တို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 4

सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्

ထိုမဟာမနာရှိသူသည် ဆိုမကို မင်းအဖြစ် အဘိသေက ပြုတော်မူ၏—ဆိုမသည် တပဿ၏ အာနုဘော်၊ ဓမ္မနှင့် ဓမ္မယဇ္ဉများ၊ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏ၏ သန့်ရှင်းသော တေဇောဖြင့် တောက်ပနေ၏။

Verse 5

अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम

ထို့ပြင် ရေများအလယ်၌ တီရ္ထများ၏ အဓိပတိ ဒေဝကိုလည်း အဘိသေက ပြုတော်မူ၏။ ထို့အတူ အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ဝရုဏကိုလည်း အဘိသေက ပြု၍ ရတနာတို့အတွင်း အရှင်အဖြစ် တင်မြှောက်တော်မူ၏။

Verse 6

अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः

အခြား ယက္ခများအားလုံးအနက် ထပ်မံ၍ ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဘေရ) သည် အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်၏။ အာဒಿತ್ಯတို့အနက် မဟာပညာရှင်က ဗိဿဏုတစ်ပါးတည်းကို ပိတာမဟ၊ အမြင့်ဆုံးဘိုးဘွားဟု ကြေညာ၏။

Verse 7

राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्

ပြည်သူတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် သူတို့သည် နိုင်ငံတော်၌ ဒက္ခ ပ္ရဇာပတိကို တင်မြှောက်တည်ထောင်하였다—ဒက္ခသည် ကုသိုလ်ရှိသူတို့အနက် အမှန်တကယ် အရည်အချင်းပြည့်ဝသူဖြစ်၏။

Verse 8

समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्

သူသည် ပ္ရဟ္လာဒကို နန်းတော်အုပ်ချုပ်ရေး၌ တင်မြှောက်하였다—စွမ်းဆောင်နိုင်သူ၊ ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ ပ္ရဇာပတိအဖွဲ့တို့၏ အရှင်; အမှန်တကယ် တာဝန်အားလုံးကို သိသူကို ရာဇာအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

Verse 9

दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च

ဗိဿဏု၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် ပြည့်စုံစေပြီး သူသည် ယမ ဝိုင်ဝස්ဝတ—ဓမ္မကိုယ်တိုင်—ကို ပိတೃလောက၏ အုပ်ချုပ်ရေး၌ အဘိသေကပြု၍ ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့ပေါ်တွင်လည်း အုပ်စိုးစေ하였다။

Verse 10

यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्

ယက္ခ၊ ရက္ခသ နှင့် ဘူတတို့၏; ပိသာချ၊ ဥရဂ နှင့် မြွေတို့၏; ယောဂိနီအားလုံး၏; နှင့် မဟာသတ္တဝါ ဝိုင်တာလတို့၏ (အကြောင်း)။

Verse 11

कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्

အမှန်တကယ်ပင် ကင်ကာလားတို့အားလုံး၊ ကူෂ္မာဏ္ဍတို့အားလုံးနှင့် မြေပြင်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးအတွက်—တောင်ရှင် ဂိရိရှ၊ လက်တွင် တြိရှူလ ကိုင်ဆောင်သော ရှိဝသည် အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 12

पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च

အမှန်တကယ်ပင် တောင်တန်းအားလုံးအနက် မဟာတောင် ဟိမဝန်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏; ထိုနည်းတူ မြစ်များ၊ ကန်များနှင့် ရေတွင်းများအနက်လည်း (အထူးကောင်းမြတ်မှုရှိ၏)။

Verse 13

कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

အမှန်တကယ်ပင် ကန်နှင့် ရေတွင်းတို့၏ ပုဏ္ဏမြေတွင်၊ ဒိဗ္ဗနေရာများအနက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်က ‘သာဂရ’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို တည်ထောင်တော်မူ၏—တီရ္ထအားလုံးကို စုစည်းထားသော အထွတ်အထိပ်တီရ္ထဖြစ်၏။

Verse 14

गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင် ဘြဟ္မာသည် ပုဏ္ဏမြတ်၍ သာသနာတရားနှင့်ညီသော အာဏာအုပ်ချုပ်မှုအတွက် ဂန္ဓဗ္ဗအားလုံးပေါ်တွင် စိတြရထကို အဘိသေကဖြင့် တရားဝင် သရဖူတင်တော်မူ၏။

Verse 15

नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्

ထို့နောက် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာသည် ပုဏ္ဏဓာတ်အားကြီးသော နာဂတို့အနက် ဝါစုကိကို အဘိသေကဖြင့် သရဖူတင်တော်မူ၍၊ ထိုနည်းတူ မြွေတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုတွင် တက္ခကကိုလည်း မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်တော်မူ၏။

Verse 16

वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च

ထို့နောက် ဆင်တို့၏ အာဏာပိုင်ရာတွင် အဲရာဝတကို အဘိသေကပြု၍ အရှင်အဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူ၏။ မြင်းတို့အနက်လည်း ဥစ္စೈရှ္ရဝသကိုသာ အဘိသေကပြုတော်မူ၏။

Verse 17

पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्

ထို့ပြင် ငှက်တို့အနက် အားလုံးထဲတွင် ဘြဟ္မာတော်သည် ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ကို အုပ်စိုးသူအဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အာဏာပိုင်ရာတွင် စင်္ဟကို အရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူ၏။

Verse 18

गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः

ပရဇာပတိတော်သည် နွားအုပ်အလယ်၌ နွားထီးကို အဘိသေကပြု၍ အထွတ်အမြတ်ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ) သည် သစ်ပင်အပင်အားလုံးအနက် ပလက္ခသစ်ပင်ကိုသာ အဓိကအဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူ၏။

Verse 19

एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः

ဤသို့ အာဏာပိုင်ရာများအားလုံးကို စီမံတည်ထောင်ပြီးနောက်၊ သီလဝါဒတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ပိတာမဟ ဘြဟ္မာတော်သည် ထို့နောက် ဒိသပာလ (အရပ်လေးမျက်နှာ စောင့်ရှောက်သူ) များကို ခန့်အပ်တော်မူ၏။

Verse 20

वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်အရပ်၌ ထိုအမြတ်ဆုံးသောအရှင်သည် ဝိုင်ရာဇ၏သား စုဓန္ဝန်ကို မင်းအဖြစ်နှင့် အရပ်စောင့် (ဒိသပာလ) အဖြစ် အဘိသေကပြုတော်မူ၏။

Verse 21

दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत

တောင်ဘက်ဒေသ၌ ပရဇာပတိ ကර්ဒမ၏ သားတော် မဟာအတ္တမန် “သင်္ခပဒ” ကို မင်းအဖြစ် သန့်ရှင်းသော အဘိသေကဖြင့် အဘိသိက္ခာတင်하였다။

Verse 22

पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः

အနောက်ဘက်၌လည်း ပရဇာပတိတို့၏ အရှင် ဘြဟ္မာသည် ဝရုဏ ပရဇာပတိ၏ သားတော် “ပုရှ္ကရ” ကို အဘိသေကပြု၍ ပရဇာပတိအဖြစ် ခန့်အပ်하였다။

Verse 23

उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः

မြောက်ဘက်၌၊ အို ဘြဟ္မာ၊ နလကူဗရကိုလည်း တည်ထောင်하였다။ ဤသို့ပင် အင်အားကြီးသူသည် ဒိက္ပာလများကို စည်းကမ်းတကျ အဘိသေကပြု၍ ခန့်ထား하였다။

Verse 24

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते

သူတို့ကြောင့်ပင် ဤကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးသည်—ဒွီပခုနစ်ခုနှင့် မြို့များအပါအဝင်—ဒေသအလိုက် ယနေ့တိုင် ဓမ္မအတိုင်း ထိန်းသိမ်းအုပ်ချုပ်ခံရသည်။

Verse 25

पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः

ဤသို့ မဟာကံကောင်းသူ ပೃထုသည် လူတို့၏ အရှင်အဖြစ် အဘိသိက္ခာခံရ하였다—ရာဇသူယ စသည့် မဟာယဇ္ဉများအားလုံးဖြင့် အဘိသေကခံယူကာ။

Verse 26

विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि

ဝေဒ၌ မြင်တွေ့အတည်ပြုထားသော ဗိဓာန်အတိုင်း မြေကြီး၏ အရှင်သည် မိမိ၏ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ယခုကာလ၌ ကုန်လွန်သွားပြီးသော “ချာක්ရှုသ” ဟူသော အလွန်ပုဏ္ဏိယပြည့်ဝသည့် မဟာဩဇာခေတ်၌လည်း တေဇောဓာတ်ကြီးစွာ ထွန်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 27

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ငါးသောင်းငါးထောင် ရှလိုကာစု စံဟိတာအတွင်းရှိ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “ရာဇ္ယာဘိသေက” ဟူသော အခန်း ၂၇ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 28

विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः

မဟာအတ္တမန် ပೃထု၏ အကြောင်းကိုလည်း အသေးစိတ်ရှင်းလင်းမည်။ အို ဗိပရိန္ဒြ (ဗြာဟ္မဏတို့အထွဋ်)၊ သင်သည် ပျင်းရိခြင်းမရှိဘဲ ငါ့ကိုသာ အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ကာ သုश्रူषာ (ဝတ်ပြုနာခံ) ပြုလျှင်။

Verse 29

एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा

ဤသို့ ဤအဓိဋ္ဌာန (သန့်ရှင်းရာဌာန) ကို မဟာပုဏ္ဏိယရှိသည်ဟု ကြေညာကာ ချီးမွမ်းထား၏။ အမှန်တကယ် ဤအချက်သည် ပုရာဏအားလုံးတွင် အစဉ်အမြဲ သေချာတည်ငြိမ်ဟု အတည်ပြုထားသည်။

Verse 30

पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्

ဤအရာသည် ပုဏ္ဏိယဖြစ်၍ ကီर्ति (ဂုဏ်သတင်း) ပေးကာ အသက်တိုးစေသည်။ မင်္ဂလာဖြစ်၍ သုဝဏ္ဏ (ကောင်းကင်/စွာဂ) တွင် နေထိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းတရားလည်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် သန့်စင်ပေးသော အရာဖြစ်၍ အသက်ရှည်စေကာ သားရတနာ ပေးပြီး တိုးတက်ကြီးပွားမှုကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ဘက္တိဖြင့် စိတ်နှလုံးထဲက အာရုံစူးစိုက်သဘောထားနှင့် သမာဓိတည်ငြိမ်မှုပါဝင်ကာ ဤကထာကို နားထောင်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။