Adhyaya 26

Verse 1

सूत उवाच । तं पुत्रं निहतं श्रुत्वा सा दितिर्दुःखपीडिता । पुत्रशोकेन तेनैव संदग्धा द्विजसत्तमाः

စူတက ပြောသည်– သားကို သတ်ဖြတ်ခံရကြောင်း ကြားသော် ဒိတီသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၏။ အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ သားအပေါ်ရှိ ဆုံးရှုံးဝမ်းနည်းမှုတည်းဟူသော မီးက သူမကို အတွင်းမှပင် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၏။

Verse 2

पुनरूचे महात्मानं कश्यपं मुनिपुंगवम् । इंद्रस्यापि सुदुष्टस्य वधार्थं द्विजसत्तम

ထို့နောက် သူသည် မဟာတ္မာ၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ကশ্যပကို ထပ်မံ၍ ပြော၏– “အို ဒွိဇသတ္တမ၊ အလွန်အမင်း ဆိုးယုတ်လာသော အိန္ဒြကိုပင် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်”။

Verse 3

ब्रह्मतेजोमयं तीव्रं दुःसहं सर्वदैवतैः । पुत्रैकं दीयतां कांत सुप्रियाहं यदा विभो

ဗြဟ္မာ၏ မီးတေဇောမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထက်မြက်ကြမ်းတမ်းသည့် အလင်းတေဇသည် နတ်တို့အားလုံးအတွက်ပင် မခံနိုင်အောင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အို ချစ်သူရေ၊ သားတစ်ယောက်တည်းကို ပေးသနားပါ၊ အို အင်အားကြီးသော प्रभု၊ ကျွန်မသည် သင်၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 4

कश्यप उवाच । निहतौ बलवृत्रौ च मम पुत्रौ महाबलौ । अघमाश्रित्य देवेन इंद्रेणापि दुरात्मना

ကশ্যပ မိန့်တော်မူသည်– “အင်အားကြီးသော ငါ၏ သားနှစ်ယောက် ဘလ နှင့် ဝෘတြ တို့သည် သတ်ဖြတ်ခံရပြီ။ အပြစ်ကို အားထား၍ စိတ်မကောင်းသော နတ် အိန္ဒြာကပင် သူတို့ကို သတ်ခဲ့သည်။”

Verse 5

तस्यैव च वधार्थाय पुत्रमेकं ददाम्यहम् । वर्षाणां तु शतैकं त्वं शुचिर्भव यशस्विनि

သူကို သတ်ရန်အတွက်ပင် ငါသည် သင့်အား သားတစ်ယောက် ပေးသနားမည်။ အို ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသူမ၊ နှစ်တစ်ရာပြည့်အထိ သင်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ နေထိုင်ရမည်။

Verse 6

एवमुक्त्वा स योगींद्रो हस्तं शिरसि वै तदा । दत्त्वादित्या सहैवासौ गतो मेरुं तपोवनम्

ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ယောဂီတို့၏ အရှင်သည် ထိုအခါ (သူမ၏) ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် အာဒိတျာနှင့်အတူ မေရုတောင်သို့၊ တပသစ်တောသို့ သွားလေ၏။

Verse 7

तपस्तताप सा देवी तपोवननिवासिनी । शुचिष्मती सदा भूत्वा पुत्रार्था द्विजसत्तम

တပသစ်တော၌ နေထိုင်သော ထိုဒေဝီသည် ပြင်းထန်သော တပသကို ဆောင်ရွက်လေ၏။ အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသူ၊ သားရလိုစိတ်ဖြင့် သူမသည် အမြဲသန့်ရှင်း၍ တေဇောထွန်းလင်းနေ하였다။

Verse 8

ततो देवः सहस्राक्षो ज्ञात्वा उद्यममेव च । दित्याश्चैव महाभाग अंतरप्रेक्षकोऽभवत्

ထို့နောက် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော ဒေဝတော် အိန္ဒြာသည် ထိုကြိုးပမ်းမှုကို သိမြင်ပြီး၊ အို မဟာဘဂ္ဂ၊ ဒိတျယတို့အတွင်း၌ပင် မမြင်ရသော စောင့်ကြည့်သူအဖြစ် နေထိုင်လေ၏။

Verse 9

पंचविंशाब्दिको भूत्वा देवराड्दैवतोपमः । ब्राह्मणस्य च रूपेण तस्याश्चांतिकमागतः

အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်ကို ခံယူကာ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်—ဒေဝတူသော တေဇောလင်းလက်—သည် ဗြာဟ္မဏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် သူမအနီးသို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 10

स तां प्रणम्य धर्मात्मा मातरं तपसान्विताम् । तयोक्तस्तु सहस्राक्षो भवान्को द्विजसत्तम

ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် တပဿာပြည့်ဝသော မိခင်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာက “သင်သည် မည်သူနည်း၊ အို ဒွိဇအမြတ်?” ဟု မေးလေ၏။

Verse 11

तामुवाच सहस्राक्षः पुत्रोऽहं तव शोभने । ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च धर्मं जानामि भामिनि

မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာက သူမအား “အို လှပသူ၊ ငါသည် သင်၏ သားဖြစ်၏။ ငါသည် ဗြာဟ္မဏ၊ ဝေဒကျမ်းကို သိမြင်သူ၊ ဓမ္မကိုလည်း သိသူဖြစ်၏၊ အို ဘာမိနီ” ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 12

तपसस्तव साहाय्यं करिष्ये नात्र संशयः । शुश्रूषति स तां देवीं मातरं तपसान्विताम्

“သင်၏ တပဿာကို ငါကူညီမည်—သံသယမရှိ” ဟု ဆိုကာ၊ တပဿာဓာတ်ပြည့်ဝသော ဒေဝီမိခင်ကို သူသည် စောင့်ရှောက်ပူဇော်လေ၏။

Verse 13

तमिंद्रं सा न जानाति आगतं दुष्टकारिणम् । धर्मपुत्रं विजानाति शुश्रूषंतं दिने दिने

သူမသည် မကောင်းမှုကို ပြုလုပ်ရန် လာသော အင်ဒြာကို မသိမမြင်နိုင်သော်လည်း၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘက္တိဖြင့် စေဝာပြုသော ဓမ္မ၏သားကိုမူ သိမြင်လေသည်။

Verse 14

अंगं संवाहयेद्देव्याः पादौ प्रक्षालयेत्ततः । पत्रं मूलं फलं तत्र वल्कलाजिनमेव च

ဒေဝီ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို နူးညံ့စွာ နှိပ်နယ်ကာ၊ ထို့နောက် ခြေတော်ကို ဆေးကြောရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရွက်၊ အမြစ်၊ အသီးနှင့်အတူ သစ်ခွံဝတ်စုံနှင့် သမင်အရေကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

ददात्येवं स धर्मात्मा तस्यै दित्यै सदैव हि । भक्त्या संतोषिता तस्य संतुष्टा तमभाषत

ဤသို့ဖြင့် ဓမ္မတရားရှိသော ထိုသူသည် ဒိတီအား အမြဲတမ်း ပေးကမ်းလှူဒါန်းလေ၏။ သူ၏ ဘက္တိကြောင့် ဒိတီသည် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၍ အပြည့်အဝ ကျေနပ်ကာ ထိုသူအား မိန့်ကြားလေသည်။

Verse 16

पुत्रे जाते महापुण्ये इंद्रे च निहते सति । कुरु राज्यं महाभाग पुत्रेण मम दैवकम्

မဟာပုဏ္ဏရှိသော သားတော် မွေးဖွားပြီး၊ အင်ဒြာလည်း သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက်၊ အို ကံကောင်းသူ၊ မင်းအာဏာကို ခံယူလော့။ အကြောင်းမူကား ငါ၏ကံကြမ္မာသည် ငါ၏သားနှင့် ချည်နှောင်လျက်ရှိသည်။

Verse 17

एवमस्तु महाभागे ते प्रसादाद्भविष्यति । तस्याश्चैवांतरं प्रेप्सुरभवत्पाकशासनः

သူက “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ အို မဟာဂုဏ်ရှိသော မိခင်မ; သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် ပာကရှာသန (အင်ဒြာ) သည် သူမကို တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှာကာ အားနည်းချိန်ကို စောင့်ကြည့်လေသည်။

Verse 18

ऊने वर्षशते चास्या ददर्शांतरमच्युतः । अकृत्वा पादयोः शौचं दितिः शयनमाविशत्

နှစ်တစ်ရာမပြည့်မီအချိန်တွင် အချုတ (ဗိဿနိုး) သည် သူမ၏အပြုအမူတွင် ဟာကွက်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဒိတိသည် ခြေထောက်မဆေးဘဲ အိပ်ရာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။

Verse 19

शय्यांते सा शिरः कृत्वा मुक्तकेशातिविह्वला । निद्रामाहारयामास तस्याः कुक्षिं प्रविश्य ह

ခုတင်အစွန်းတွင် ခေါင်းအုံးလျက် ဆံပင်များဖားလျားချကာ စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် သူမ အိပ်ပျော်သွားပြီး (သိကြားမင်းသည်) သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

Verse 20

वज्रपाणिस्ततो गर्भं सप्तधा तं न्यकृंतत । वज्रेण तीक्ष्णधारेण रुरोद उदरे स्थितः

ထို့နောက် ဝဇီရာပါဏိ (သိကြားမင်း) သည် ထိုသန္ဓေသားကို ၎င်း၏ ထက်မြက်သော ဝဇီရာလက်နက်ဖြင့် အပိုင်းခုနစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ သန္ဓေသားသည် ငိုကြွေးလေသည်။

Verse 21

स गर्भस्तत्र विप्रेंद्रा इंद्रहस्तगतेन वै । रोदमानं महागर्भं तमुवाच पुनः पुनः

အို ပုဏ္ဏားအပေါင်းတို့၊ ထိုသန္ဓေသားသည် သိကြားမင်း၏ လက်တွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သိကြားမင်းသည် ငိုကြွေးနေသော ထိုသန္ဓေသားကြီးအား ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုလေသည်။

Verse 22

शतक्रतुर्महातेजा मा रोदीरित्यभाषत । सप्तधा कृतवाञ्छक्रस्तं गर्भं दितिजं पुनः

ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတစ်ရာကို အစိုးရသော တန်ခိုးကြီးပြီး တောက်ပသော သတကရတု (သိကြားမင်း) က "မငိုပါနှင့်" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သိကြားမင်းသည် ဒိတိ၏ သန္ဓေသားကို ခုနစ်ပိုင်း ထပ်မံဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။

Verse 23

एकैकं सप्तधा च्छित्त्वा रुदमानं स देवराट् । एवं वै मरुतो जातास्ते तु देवा महौजसः

တစ်ယောက်ချင်းစီကို ခုနှစ်ပိုင်း ခွဲဖြတ်၍၊ ငိုကြွေးနေစဉ်ပင် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာက ထိုသို့ ပြုလုပ်하였다။ ထို့ကြောင့် မာရုတ်တို့ ပေါ်ပေါက်လာကြပြီး—အင်အားကြီးမားသော ဒေဝတော်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 24

यथा इंद्रेण ते प्रोक्ता बभूवुर्नामभिस्ततः । अतिवीर्य महाकायास्तीव्र तेजः पराक्रमाः

အိန္ဒြာက မည်သို့ အမည်ပေးကြေညာခဲ့သနည်း၊ ထိုအမည်များဖြင့်ပင် နောက်တစ်ခါတွင် ထင်ရှားလာကြသည်။ အလွန်အင်အားကြီး၊ ကိုယ်ထည်မဟာကြီး၊ တောက်ပသောတေဇနှင့် ရဲရင့်သောပရက్రమရှိကြသည်။

Verse 25

एकोना वै बभूवुस्ते पंचाशन्मरुतस्ततः । मरुतो नाम ते ख्याता इंद्रमेव समाश्रिताः

ထို့နောက် သူတို့သည် လေးဆယ့်ကိုးယောက် ဖြစ်လာကြသည်—ငါးဆယ်မှ တစ်ယောက်လျော့သော မာရုတ်များ။ ‘မာရုတ်’ ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားကာ အိန္ဒြာတစ်ပါးတည်းကိုသာ အားကိုးခိုလှုံကြသည်။

Verse 26

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे मरुदुत्पत्तिर्नाम षड्विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်မြင့်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ ‘မာရုတ်တို့၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်း’ ဟူသော အခန်း ၂၆ ပြီးဆုံး၏။

Verse 27

क्रमशस्तानि राज्यानि पृथुपूर्वाणि तानि वै । स देवः पुरुषः कृष्णः सर्वव्यापी जगद्गुरुः

အစဉ်လိုက် ထိုနိုင်ငံများသည်—ပೃထု၏ နိုင်ငံမှ စတင်၍—တည်ထောင်လာကြသည်။ ထိုသူတော်မြတ်သည်ပင် ဒေဝပုရုသ ကృష్ణ ဖြစ်၍၊ အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့တည်ရှိသော၊ လောကဂုရု ဖြစ်သည်။

Verse 28

तपोजिष्णुर्महातेजाः सर्व एकः प्रजापतिः । पर्जन्यः पावकः पुण्यः सर्वात्मा सर्व एव हि

ထိုဘုရားသည် တပဿ၏ အင်အားကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ မဟာတေဇရှိသည့်—သတ္တဝါအားလုံး၏ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်၊ ပ္ရဇာပတိ ဖြစ်တော်မူ၏။ မိုးပေးသူ ပရဇန္ယ၊ မီးဖြစ်သော ပာဝက၊ သန့်ရှင်းမြတ်စွာသောသူ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ အမှန်တကယ် သတ္တဝါအားလုံး၏ အာတ်မာန်လည်း ဖြစ်၍ ရှိသမျှအားလုံးလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 29

तस्य सर्वमिदं पुण्यं जगत्स्थावरजंगमम् । भूतसर्गमिमं सम्यग्जानतो द्विजसत्तम

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ သတ္တဝါတို့၏ ဤဖန်ဆင်းခြင်းကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်သူအတွက် ဤလောကတစ်လောကလုံး—မလှုပ်ရှားသောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာတို့—အားလုံးသည် ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးဖြစ်လာ၏။

Verse 30

नावृत्तिभयमस्तीह परलोकभयं कुतः । इमां सृष्टिं महापुण्यां सर्वपापहरां शुभाम्

ဤနေရာ၌ ပြန်လည်ကျဆင်းမည့် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိ; ထို့ကြောင့် ပရလောကကို ကြောက်ရန် ဘယ်ကလာမည်နည်း။ ဤသန့်ရှင်းသော ဖန်ဆင်းရေးစီမံချက်သည် မဟာပုဏ္ဏရှိ၍ မင်္ဂလာဖြစ်ကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते । स हि धन्यश्च पुण्यश्च स हि सत्यसमन्वितः

ဘက်တိဖြင့် နားထောင်သော လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ အမှန်တကယ် သူသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ ပုဏ္ဏရှိသူ ဖြစ်၏; အမှန်တကယ် သူသည် သစ္စာတရားနှင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 32

यः शृणोति इमां सृष्टिं स याति परमां गतिम् । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं स गच्छति

ဤဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းကို နားထောင်သူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်၏။ အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်၏။