Adhyaya 24

Verse 1

सूत उवाच । हतं श्रुत्वा दितिः पुत्रं सुबलं बलमेव च । रुदितं करुणं कृत्वा हा हा कष्टं भृशं मम

စူတက ပြောသည်။ သားများဖြစ်သော စုဗလနှင့် ဘလ သတ်ခံရကြောင်း ကြားသိသဖြင့် ဒိတိသည် ကရုဏာပြည့်ဝစွာ ငိုကြွေးကာ “ဟာ ဟာ! ငါ့ကံကြမ္မာ မည်မျှဆိုးရွားပါသနည်း” ဟု အော်ဟစ်하였다။

Verse 2

एवं सुकरुणं कृत्वा बहुकालं तपस्विनी । सा गता कश्यपं कांतं तमुवाच यशस्विनी

ဤသို့ ကရုဏာအလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေသော တပသ္ဝီမိန်းမသည် မိမိချစ်သူ ကရှျပထံ သွားရောက်၍ ထင်ရှားကျော်ကြားသူမက သူ့အား ပြော하였다။

Verse 3

तव पुत्रो महापाप इंद्रः सुरगणेश्वरः । सागरोपगतं दृष्ट्वा बलं मे ब्रह्मलक्षणम्

သင်၏သား—ဒေဝတားအဖွဲ့၏ အရှင် အိန္ဒြ—သည် မဟာအပြစ်ရှိသူဖြစ်သည်။ ငါ၏ ဘြဟ္မန်လက္ခဏာပါသော တောက်ပသည့် အင်အားသည် သမုဒ္ဒရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်၍ သူသည် (ထိုအတိုင်း) တုံ့ပြန်하였다။

Verse 4

वज्रेण घातयामास संध्यामास्यंतमेव हि । एवं श्रुत्वा ततः क्रुद्धो मरीचितनयस्तदा

အမှန်တကယ် သူသည် သန္ဓျာအချိန် (ညနေဆည်းဆာ) တိတိကျကျတွင် ဝဇ္ရဖြင့် ထိုးနှက်하였다။ ထိုသတင်းကို ကြားသိသဖြင့် မရီချိ၏သားသည် ထိုခဏ၌ပင် ဒေါသထွက်လာ하였다။

Verse 5

क्रोधेन महताविष्टः प्रजज्वालेव वह्निना । अवलुंच्य जटामेकां शुच्यग्नौ स द्विजोत्तमः

ပြင်းထန်သော ဒေါသကြောင့် သူသည် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်လာ၏။ ထိုဗြဟ္မဏအထွတ်အမြတ်သည် ဂျဋာဆံပင်တစ်ချောင်းကို ဆွဲနုတ်၍ သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉမီးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။

Verse 6

इंद्रस्यैव वधार्थाय पुत्रमुत्पादयाम्यहम् । तस्मात्कुंडात्समुत्पन्नो हुताशनमुखादपि

သူကဆို၏—“အင်ဒြာကို သတ်ရန်အတွက်သာ ငါသည် သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားစေမည်။ ထိုမီးကွန်ဒ်မှ—အဂ္နိဒေဝ၏ ပါးစပ်မှပင်—သူ ပေါ်ထွန်းလာမည်”။

Verse 7

कृष्णांजनचयोपेतः पिंगाक्षो भीषणाकृतिः । दंष्ट्राकरालवक्त्रांतो जगतां भयदायकः

အနက်ရောင် အဉ္ဇနာအမှုန့်အထူထပ်ဖြင့် လိမ်းကျံထားပြီး မျက်လုံးအဝါရောင်တောက်ကာ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရှိ၏။ ထွက်ပေါ်နေသော အစွယ်ကြောင့် ပါးစပ်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်၍ လောကတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့မှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 8

महाचर्वरिको घोरः खड्गचर्मधरस्तथा । सर्वांगतेजसा दीप्तो महामेघोपमो बली

ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာချာဝရိကသည် ဓားနှင့် ကာကွယ်က盾ကို ကိုင်ဆောင်၍ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း၌ တေဇောဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။ အင်အားကြီးမားကာ မဟာမိုးတိမ်ကြီးကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။

Verse 9

उवाच कश्यपं विप्रमादेशो मम दीयताम् । कस्मादुत्पादितो विप्र भवता कारणं वद

သူသည် ဗြဟ္မဏ ကശ്യပကို ပြော၏—“ကျွန်ုပ်အား အမိန့်တော် ပေးပါ။ အို ဗိပရ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် မွေးဖွားစေသနည်း။ အကြောင်းရင်းကို ပြောပါ”။

Verse 10

तमहं साधयिष्यामि प्रसादात्तव सुव्रत । कश्यप उवाच । अस्या मनोरथं पुत्र पूरयस्व ममैव हि

သင်၏ကရုဏာတော်နှင့် ပရသာဒတော်ကြောင့်၊ အကျင့်သစ္စာမြတ်သောသူရေ၊ ငါသည် ထိုအမှုကို ပြီးမြောက်စေမည်။ ကশ্যပက ဆိုသည်—သားရေ၊ ငါ့အတွက်ပင် သူမ၏ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလော့။

Verse 11

अदित्यास्त्वं महाप्राज्ञ जहि इंद्रं दुरात्मकम् । निहते देवराजे हि ऐंद्रं पदं प्रभुंक्ष्व च

အလွန်ပညာရှိသူရေ၊ သင်သည် အာဒಿತ್ಯတို့အနက် တစ်ပါးဖြစ်၏။ စိတ်ဆိုးယုတ်သော အိန္ဒြကို သတ်ဖြတ်လော့။ ဒေဝရာဇ မိန့်တော်မူသူ နိဟတဖြစ်လျှင် အိန္ဒြ၏ အာဏာတော်ရာထူးကိုလည်း ခံစားယူလော့။

Verse 12

एवं तेन समादिष्टः कश्यपेन महात्मना । वृत्रस्तु उद्यमं चक्रे तस्येंद्रस्य वधाय च

ထိုသို့ မဟာအတ္မာ ကশ্যပ၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက် ဝෘတြသည်လည်း အိန္ဒြကို သတ်ရန် အားထုတ်၍ ပြင်ဆင်မှုကို စတင်하였다။

Verse 13

धनुर्वेदस्य चाभ्यासं स चक्रे पौरुषान्वितः । बलं वीर्यं तथा क्षात्रं तेजो धैर्यसमन्वितम्

ယောက်ျားသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံ၍ သူသည် ဓနုရဝေဒ—မြားပစ်ပညာကို လေ့ကျင့်하였다။ အားကောင်းမှု၊ ဗီရိယ၊ စစ်သူရဲစိတ်ဓာတ်၊ တေဇောနှင့် သတ္တိတည်ကြည်မှုတို့နှင့် ပြည့်ဝ၏။

Verse 14

दृष्ट्वा हि तस्य दैत्यस्य सहस्राक्षो भयातुरः । उपायं चिंतितं तस्य वृत्रस्यापि दुरात्मनः

ထိုဒေဝ်ကို မြင်သော် စဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) သည် ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ စိတ်ဆိုးယုတ်သော ဝෘတြကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားလေ၏။

Verse 15

वधार्थं देवदेवेन समाहूय महामुनीन् । सप्तर्षीन्प्रेषयामास वृत्रं दैत्येश्वरं प्रति

ဝෘတြကို သတ်ရန်အတွက် ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်သည် မဟာမုနိတို့ကို ခေါ်ယူ၍ စပ္တဋ္ဌိ (ရိရှီ) ခုနစ်ပါးကို ဒೈတျတို့၏ အရှင် ဝෘတြထံသို့ စေလွှတ်하였다။

Verse 16

भवंतस्तत्र गच्छंतु यत्र वृत्रः स तिष्ठति । संधिं कुर्वंतु वै तेन सार्द्धं मम मुनीश्वराः

“ဝෘတြ ရပ်တည်နေသော နေရာသို့ သင်တို့အားလုံး သွားကြလော့။ အို မုနိရှင်တို့၊ သူနှင့် အမှန်တကယ် သံဓိ (အပစ်ရပ်) ပြုကြလော့။”

Verse 17

एवं तेन समादिष्टा मुनयः सप्त ते तदा । वृत्रासुरं ततः प्रोचुः सहस्राक्ष प्रचालिताः

ထိုသို့ သူ၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက် စပ္တရိရှီ ခုနစ်ပါးသည် သဟသ္ရာක්ෂ (အိန္ဒြ) ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဝෘတြာဆုရကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 18

सख्यं कर्तुं प्रयच्छेत्स क्रियतां दैत्यसत्तम । ऋषयः सप्ततत्त्वज्ञा ऊचुर्वृत्रं महाबलम्

“မိတ်သဟာယကို ပေးအပ်ကြစို့—အို ဒೈတျတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုမိတ်ကို တည်ဆောက်ကြစို့” ဟု တတ္တဝသိ စပ္တရိရှီတို့က မဟာဗလ ဝෘတြအား ဆို하였다။

Verse 19

सहस्राक्षो महाप्राज्ञो भवता सह सत्तम । मैत्रमिच्छति वै कर्तुं तत्कथं न करोषि किम्

အို လူမြတ်၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော မဟာပညာရှင် အိန္ဒြသည် သင်နှင့် မိတ်သဟာယ တည်ဆောက်လိုသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် အဘယ်ကြောင့် မပြုသနည်း။

Verse 20

अर्धमैंद्रं पदं वीर सत्वं भुंक्ष्व सुखेन वै । वर्तंत्वर्द्धेन इंद्रस्तु असुरा देवतास्तथा

အို သူရဲကောင်း၊ အင်ဒြာ၏ အဆင့်အတန်း၏ တစ်ဝက်ကို သက်သာစွာ ခံစားလော့။ အင်ဒြာသည် ကျန်တစ်ဝက်ဖြင့် နေထိုင်စေကာ အာသူရနှင့် ဒေဝတို့လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်စေ။

Verse 21

सुखं वर्तंतु ते सर्वे वैरं चैव विसृज्य वै । वृत्र उवाच । यदि सत्येन देवेंद्रो मैत्रमिच्छति सत्तमः

“သင်တို့အားလုံး ရန်ငြိုးကို စွန့်ပယ်၍ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြပါစေ။” ဝෘတြာက ပြောသည်– “အကယ်၍ ဒေဝတို့၏ အရှင် အင်ဒြာ၊ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသည် သစ္စာတရားဖြင့် မိတ်သဟာယကို အမှန်တကယ် လိုလားပါက…”

Verse 22

सत्यमाश्रित्य चैवाहं करिष्ये नात्र संशयः । छद्म चैवं पुरस्कृत्य इंद्रो द्रोहं समाचरेत्

သစ္စာကို အားထား၍ ငါသည် အမှန်တကယ် ပြုလုပ်မည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။ သို့သော် အင်ဒြာသည် မျက်နှာဖုံးအဖြစ် အယောင်ဆောင်ခြင်းကို ရှေ့တင်ကာ သစ္စာဖောက်မှုကို ကျူးလွန်하였다။

Verse 23

तदा किं क्रियते विप्रा इत्यर्थे प्रत्ययं हि किम् । ऋषयस्त्विंद्रमाचख्युरित्यर्थं प्रत्ययं वद

“အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုအခါ ဘာကို ပြုရမည်နည်း?”—ဤနေရာ၌ ‘kim’ ဟူသော စကားလုံးသည် မေးခွန်းအနက်ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ရှင်ရသီတို့က အင်ဒြာကို ခေါ်ဆို/ညွှန်းဆိုသဖြင့် ထိုစကား၏ ရည်ရွယ်အနက်ကိုလည်း ရှင်းပြပါ။

Verse 24

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे वृत्र । वंचनंनाम चतुर्विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ငါးသောင်းငါးထောင် ရှလိုကာ စုစည်းမှုအတွင်းရှိ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “ဝෘတြာကို လှည့်ဖြားခြင်း” ဟူသော အခန်း ၂၄ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 25

ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्लिप्येहं नात्र संशयः । छद्म चैवं पुरस्कृत्य इंद्रो द्रोहं समाचरेत्

ငါသည် ဤနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း အစရှိသော အပြစ်တို့ဖြင့် ညစ်နွမ်းရလိမ့်မည်၊ ဤအရာ၌ ယုံမှားဖွယ် မရှိပါ။ ဤသို့လျှင် အကြောင်းပြချက်ကို အကာအကွယ်ပြု၍ သိကြားမင်းသည် သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ပြုလိမ့်မည်။

Verse 26

ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्लिप्येहं नात्र संशयः । इत्युवाच महाप्राज्ञ त्वामेवं स पुरंदरः

ငါသည် ဤနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း အစရှိသော အပြစ်တို့ဖြင့် စွန်းထင်းနေပါသည်၊ ဤအရာ၌ ယုံမှားဖွယ် မရှိပါ။ အို ပညာရှိကြီး၊ ပုရန္ဒရ (သိကြားမင်း) သည် သင့်အား ဤနည်းဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 27

एतेन प्रत्ययेनापि सख्यं कुरु महामते । वृत्र उवाच । भवतां शिष्टमार्गेण सत्येनानेन तस्य च

အို မြင့်မြတ်သော စိတ်ရှိသူ၊ ဤအာမခံချက်ဖြင့် မိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို ပြုလုပ်ပါ။ ဝရိတ်တရက ဆိုသည်မှာ - သင်၏ မှန်ကန်သော အကျင့်စာရိတ္တဖြင့် - မြင့်မြတ်သူတို့၏ လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျက် - သူ၏ ဤမှန်ကန်မှုဖြင့်လည်း...

Verse 28

मैत्रमेवं करिष्यामि तेन सार्द्धं द्विजोत्तमाः । वृत्रमिंद्रस्यसंस्थानं नीतं ब्राह्मणपुङ्गवैः

အို အမြတ်ဆုံးသော ပုဏ္ဏားတို့၊ ငါသည် သူနှင့် မိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို ပြုပါမည်။ သိကြားမင်းနှင့် တန်ခိုးအာဏာ တူညီသော ဝရိတ်တရကို မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့က ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 29

इन्द्रस्तमागतं दृष्ट्वा वृत्रं मित्रार्थमुद्यतः । सिंहासनात्समुत्थाय अर्घमादाय सत्वरः

ဝရိတ်တရ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် မိတ်ဖွဲ့ရန် ရည်ရွယ်သော သိကြားမင်းသည် ပလ္လင်မှ လျင်မြန်စွာ ထ၍ အာဂုယျ ပူဇော်သက္ကာရကို ချက်ချင်း ယူလိုက်သည်။

Verse 30

ददौ तस्मै स धर्मात्मा वृत्राय द्विजसत्तम । अर्धं भुंक्ष्व महाप्राज्ञ ऐंद्रमेतन्महत्पदम्

အို ဒွိဇသတ္တမ၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် ဝෘတြာအား ပေးအပ်၍ “အို မဟာပညာရှိ၊ ဤအရာ၏ တစ်ဝက်ကို သုံးဆောင်လော့; ဤသည် အင်ဒြာတော်ကဲ့သို့ မဟာအာဏာတော်ရာထူး” ဟု ဆို၏။

Verse 31

वर्तितव्यं सुखेनापि आवाभ्यां दैत्यसत्तम । एवं विश्वासयन्दैत्यं वृत्र मैत्रेण वै तदा

“အို ဒೈတျသတ္တမ၊ ငါတို့နှစ်ဦးလည်း သက်သာချမ်းသာစွာ နေရမည်” ဟု ဆိုပြီး ထိုအခါ ဝෘတြာသည် မိတ်သဟာယဖြင့် ဒိုင်တျကို အမြဲတမ်း အားပေးယုံကြည်စေကာ စိတ်ကို သိမ်းယူနေ၏။

Verse 32

गतेषु तेषु विप्रेषु स्वस्थानं द्विजसत्तम । छिद्रं पश्यति दुष्टात्मा वृत्रस्यापि सदैव हि

ဗြာဟ္မဏတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇသတ္တမ၊ မကောင်းစိတ်ရှိသူသည် ဝෘတြာကိုတောင် ဆန့်ကျင်ရန် အမြဲတမ်း ချို့ယွင်းချက်—အခွင့်အရေး—ကို စောင့်ကြည့်ရှာဖွေနေ၏။

Verse 33

सावधानत्वमिंद्रोपि दिवारात्रौ प्रचिंतयेत् । तस्यच्छिद्रं न पश्येत वृत्रस्यापि महात्मनः

အင်ဒြာတော်တောင် နေ့ညမပြတ် သတိပြုမှုအကြောင်းကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားသင့်၏; အကြောင်းမူကား မဟာအတ္တမ ဝෘတြာတွင် ချို့ယွင်းချက်—အပေါက်အလမ်း—ကို မမြင်နိုင်ပေ။

Verse 34

उपायं चिंतयामास तस्यैव वधहेतवे । रंभा संप्रेषिता तेन मोहयस्व महासुरम्

သူသည် ထိုသူကို သတ်ရန်အကြောင်းအရာအတွက်ပင် ဥပာယ်တစ်ရပ်ကို စဉ်းစားခဲ့၏; ထို့နောက် ရမ္ဘာကို စေလွှတ်၍ “မဟာအဆုရကို မောဟစေ” ဟု အမိန့်ပေး၏။

Verse 35

येनकेनाप्युपायेन यथा हत्वा लभे सुखम् । तथा कुरुष्व कल्याणि संमोहाय सुरद्विषः

အို ကျက်သရေရှိသောသူ၊ နည်းလမ်းတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ထိုသူကိုသတ်၍ ချမ်းသာကို ငါရစေခြင်းငှာ နတ်တို့၏ရန်သူများကို တွေဝေစေရန် ထိုအတိုင်းပြုလော့။

Verse 36

वनं पुण्यं महादिव्यं पुण्यपादपसेवितम् । बहुवृक्षफलोपेतं मृगपक्षिसमाकुलम्

မြင့်မြတ်သော သစ်ပင်တို့ဖြင့် ခြံရံထားသော၊ များစွာသော သစ်သီးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော၊ သားငှက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြင့်မြတ်၍ အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော တောအုပ်ကြီးဖြစ်သည်။

Verse 37

विमानमंदिरैर्दिव्यैः सर्वत्र परिशोभितम् । दिव्यगंधर्वसंगीतं भ्रमराकुलितं सदा

နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဘုံဗိမာန်များနှင့် တင့်တယ်သော အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး နတ်ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ တေးဂီတသံများ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ပျားအုံများဖြင့် အမြဲပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 38

कोकिलानां रुतैः पुण्यैः सर्वत्र मधुरायतैः । शिखिसारंगनादैश्च सर्वत्र सुसमाकुलम्

အရပ်လေးမျက်နှာတို့၌ သာယာစွာ မြည်ကြွေးသော ဥဩငှက်တို့၏ မင်္ဂလာရှိသော အသံတို့ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဥဒေါင်းနှင့် သားကောင်တို့၏ အသံတို့ဖြင့် လည်းကောင်း နေရာတိုင်းတွင် ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။

Verse 39

दिव्यैस्तु चंदनैर्वृक्षैः सर्वत्र समलंकृतम् । वापीकुंडतडागैश्च जलपूर्णैर्मनोहरैः

ထိုနေရာသည် နတ်စန္ဒကူးပင်တို့ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ရေပြည့်နေသော နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည့် ရေကန်၊ ရေအိုင်တို့ဖြင့် လည်းကောင်း နေရာတိုင်းတွင် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 40

कमलैः शतपत्रैश्च पुष्पितैः समलंकृतम् । देवगंधर्वसंसिद्धैश्चारणैश्चैव किन्नरैः

ထိုနေရာသည် ပွင့်လန်းသော ကြာပန်းများနှင့် ရာပွင့်အရွက်ပန်းများဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားပြီး၊ ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗ၊ သိဒ္ဓ၊ စာရဏ နှင့် ကိန္နရ တို့ဖြင့် စည်ကားနေ하였다။

Verse 41

मुनिभिः शुशुभे दिव्यैर्दिव्योद्यानवरेण च । अप्सरोगणसंकीर्णं नानाकौतुकमंगलैः

ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗမုနိများနှင့် အထူးကောင်းမွန်သော ကောင်းကင်ဥယျာဉ်ကြောင့် တောက်ပလှပနေပြီး၊ အပ္စရာအုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပွဲတော်အမျိုးမျိုးနှင့် မင်္ဂလာကိစ္စများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 42

हेमप्रासादसंबाधं दंडच्छत्रैश्च चामरैः । कलशैश्च पताकाभिः सर्वत्रसमलंकृतम्

ထိုနေရာသည် ရွှေပြာသာဒ်များဖြင့် ထူထပ်နေပြီး၊ နေရာတိုင်းတွင် ဒဏ္ဍတံများနှင့် ဆင်္ကြယ်အမိုးများ၊ ချာမရ ပန်ကာများ၊ မင်္ဂလာကလသများနှင့် အလံပတാകာများဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 43

वेदध्वनिसमाकीर्णं गीतध्वनिसमाकुलम् । एवं नंदनमासाद्य सा रंभा चारुहासिनी

ထိုနေရာသည် ဝေဒသဒ္ဒနံ့သံများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ သီချင်းသံတေးသံများဖြင့် စည်ကားလှုပ်ရှားနေသည်။ ထို့ကြောင့် နန္ဒနသို့ ရောက်လာသော အလှပြုံးပိုင်ရှင် ရမ္ဘါသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 44

अप्सरोभिः समं तत्र क्रीडत्येवं विलासिनी । सूत उवाच । एकदा तु स वृत्रो वै कालाकृष्टो गतो वनम्

ထိုနေရာတွင် အလှအပနှင့် လီလာပြည့်ဝသော မိန်းမသည် အပ္စရာများနှင့်အတူ ထိုသို့ပင် ကစားပျော်ရွှင်နေ하였다။ စူတက ပြောသည်– တစ်ခါက ဗြတ္တရသည် ကာလ (အချိန်) ၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် တောသို့ သွားခဲ့သည်။

Verse 45

कतिभिर्दानवैः सार्द्धं मुदया परया युतः । अलक्ष्ये भ्रमते पार्श्वं तस्यैव च महात्मनः

ဒာနဝအနည်းငယ်နှင့်အတူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပီတိဖြင့်ပြည့်ဝကာ၊ မမြင်နိုင်သကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်နေ၍ ထိုမဟာအတ္မာ၏ ဘေးနားတဝိုက်ကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

Verse 46

देवराजोपि विप्रेंद्रश्छिद्रान्वेषी द्विषां किल । स हि वृत्रो महाप्राज्ञो विश्वस्तः सर्वकर्मसु

အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ဒေဝရာဇတောင် ရန်သူတို့၏ အပြစ်အနာအဆာကို ရှာဖွေသူဟု ဆိုကြ၏။ သို့သော် ဝြတ္တရသည် မဟာပညာရှိဖြစ်၍ အလုပ်အကိုင်အားလုံးတွင် ယုံကြည်ထိုက်သူတည်း။

Verse 47

इंद्रं मित्रं परं जानन्भयं चक्रे न तस्य सः । भ्रममाणो वनं पश्येत्सर्वत्र परमं शुभम्

အင်ဒြာကို အမြင့်မြတ်ဆုံး မိတ်ဆွေဟု သိရှိသဖြင့်၊ သူသည် ထိုသူအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု မပေါ်ပေါက်စေခဲ့။ တောအတွင်း လှည့်လည်နေစဉ်ပင် နေရာတိုင်း၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 48

सुरम्यं कौतुकवनं वनितागणसंकुलम् । चंदनस्यापि वृक्षस्य छायां शीतां सुपुण्यदाम्

ထိုနေရာသည် အလွန်လှပသော ကောတုကဝန် (ပျော်ရွှင်ရာတော) ဖြစ်၍ မိန်းမအုပ်စုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ထို့ပြင် စန္ဒနပင်တို့၏ အေးမြသော အရိပ်လည်း ရှိပြီး အလွန်မင်္ဂလာရှိကာ ကုသိုလ်ပေးတတ်သည်။

Verse 49

समाश्रित्य विशालाक्षी रंभा तत्र प्रदीव्यति । सखीभिस्तु महाभागा दोलारूढा यशस्विनी

ထိုနေရာ၌ မျက်လုံးကျယ်သော ရမ္ဘါသည် ထိုအရပ်ကို အားကိုး၍ တောက်ပလင်းလက်နေသည်။ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော မဟာကံကောင်းသူမသည် မိတ်သမီးများနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်တံခါး (ဒိုလာ) ပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။

Verse 50

गायते सुस्वरं गीतं सर्वविश्वप्रमोहनम् । तत्र वृत्रः समायातः कामाकुलितमानसः

ကမ္ဘာလုံးကို မောဟစေသော သာယာမြည်နူးညံ့သည့် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုနေကြသည်။ ထိုနေရာသို့ ဝෘတြာ ရောက်လာပြီး ကာမဆန္ဒကြောင့် စိတ်သည် လှုပ်ရှား၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေ하였다။

Verse 51

दोलारूढां समालोक्य रंभां चारुसुलोचनाम्

လှုပ်ခတ်တံခါးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မျက်လုံးကျယ်လှပသည့် ရမ္ဘာကို မြင်လိုက်သော်၊