Adhyaya 20

Verse 1

हरिरुवाच । तपसानेन पुण्येन सत्येनानेन ते द्विज । स्तोत्रेण पावनेनापि तुष्टोस्मि व्रियतां वरः

ဟရီက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ၊ သင်၏ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော တပဿာ၊ သင်၏ သစ္စာနှင့် သန့်စင်စေသော စတုတ္တရသီချင်းကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ ဆုတောင်းတစ်ပါး ရွေးလော့။”

Verse 2

वरं दद्मि महाभाग यत्ते मनसि वर्तते । यंयमिच्छसि कामं त्वं तंतं ते पूरयाम्यहम्

အို မဟာဘဂါ၊ ငါသည် သင်၏ စိတ်၌ရှိသမျှအတိုင်း ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးမည်။ သင်လိုချင်သမျှ ဆန္ဒကို ငါ သင့်အတွက် ပြည့်စုံစေမည်။

Verse 3

सोमशर्मोवाच । प्रथमं देहि मे कृष्ण वरमेकं सुवाञ्छितम् । सुप्रसन्नेन मनसा यद्यस्ति सुदया मम

ဆိုမရှර්မာက ပြောသည်– “အို ကృష్ణ၊ ပထမဦးစွာ ငါအလွန်လိုလားသော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ပေးတော်မူပါ။ သင်သည် ငါ့အပေါ် ကရုဏာရှိ၍ စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်နေပါက”

Verse 4

जन्मजन्मांतरं प्राप्य तव भक्तिं करोम्यहम् । दर्शयस्व परं स्थानमचलं मोक्षदायकम्

မွေးဖွားခြင်းတစ်ဘဝပြီးတစ်ဘဝ ဖြတ်သန်းလာပြီး ယခု ငါသည် သင့်အား ဘက္တိကို ကျင့်ဆောင်၏။ မောက္ခပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မလှုပ်မယှက် သော ဓာမကို ငါ့အား ပြသတော်မူပါ။

Verse 5

स्ववंशतारकं पुत्रं दिव्यलक्षणसंयुतम् । विष्णुभक्तिपरं नित्यं मम वंशप्रधारकम्

ငါ့ဝంశကို ကယ်တင်တော်မူမည့် သားတော်တစ်ပါး—ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံ၍၊ အမြဲတမ်း ဗိෂ္ဏုဘက္တိ၌ တည်မြဲကာ ငါ့မိသားစုဝంశစဉ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းမည့်သူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 6

सर्वज्ञं सर्वदं दांतं तपस्तेजः समन्वितम् । देवब्राह्मणलोकानां पालकं पूजकं सदा

အရာအားလုံးကိုသိမြင်တော်မူသူ၊ အလုံးစုံကိုပေးတော်မူသူ၊ ကိုယ်နှလုံးထိန်းချုပ်တော်မူသူ၊ တပဿ၏တေဇောဖြင့်ပြည့်စုံသူ—ဒေဝတာနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏အစုအဖွဲ့ကို အမြဲကာကွယ်၍ အမြဲပူဇော်တော်မူသူ။

Verse 7

देवमित्रं पुण्यभावं दातारं ज्ञानपंडितम् । देहि मे ईदृशं पुत्रं दारिद्रं हर केशव

ဟေ ဟရာ၊ ဟေ ကေရှဝ—ဤသို့သောသားကို ကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူပါ: ကုသိုလ်ရှိသူတို့၏မိတ်ဆွေ၊ သန့်ရှင်းသောစိတ်သဘော၊ ဒါနပြုသူ၊ အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ပညာ၌ ပညာရှင်—ဒါကြောင့် ဆင်းရဲမှု ပျောက်ကင်းစေပါ။

Verse 8

भवत्वेवं न संदेहो वरमेनं वृणोम्यहम् । हरिरुवाच । एवमस्तु द्विजश्रेष्ठ भविष्यति न संशयः

“ဤသို့ဖြစ်ပါစေ—သံသယမရှိ၊ ဤအပေးအလှူကို ကျွန်ုပ်ရွေးချယ်ပါသည်။” ဟရီက မိန့်တော်မူသည်—“ဤသို့ဖြစ်ပါစေ၊ ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ; အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်—မသေချာမှု မရှိ။”

Verse 9

मत्प्रसादात्सुपुत्रस्तु तव वंश प्रतारकः । भोक्ष्यसि त्वं वरान्भोगान्दिव्यांश्च मानुषानिह

ကျွန်ုပ်၏ကရုဏာကြောင့် သင်သည် မျိုးရိုးကို ဆက်လက်တင်မြှောက်မည့် သားကောင်းကို ရရှိမည်; ထို့ပြင် ဤလောက၌ပင် အလွန်ကောင်းမြတ်သော အပျော်အပါးများကို ခံစားမည်—ဒေဝီယနှင့် လူ့ဘောဂနှစ်မျိုးလုံး။

Verse 10

समालोक्य परं सौख्यं पुत्रसंभवजं शुभम् । यावज्जीवसि विप्र त्वं तावद्दुःखं न पश्यसि

သားမွေးဖွားခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မင်္ဂလာရှိသည့် အမြင့်ဆုံးသော သုခကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏ၊ သင်အသက်ရှင်သမျှကာလပတ်လုံး ဒုက္ခကို မမြင်ရပါလိမ့်မည်။

Verse 11

दाता भोक्ता गुणग्राही भविष्यसि न संशयः । सुतीर्थे मरणं चापि यास्यसि त्वं परां गतिम्

သံသယမရှိဘဲ သင်သည် ဒါနပေးသူ၊ ကံ၏အသီးကို သင့်တင့်စွာ ခံစားသူ၊ သီလဂုဏ်ကို ခွဲခြားသိမြင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ သေဆုံးသော်လည်း အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 12

एवं वरं हरिर्दत्त्वा सप्रियाय द्विजाय सः । अंतर्धानं गतो देवः स्वप्नवत्परिदृश्यते

ဤသို့ ဟရိသည် ထိုဒွိဇကို သူ၏ချစ်သူနှင့်အတူ အပေးအယူကောင်းချီးကို ပေးတော်မူပြီး၊ ဘုရားသည် မျက်စိမှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူသည်။ ထိုဒေဝသည် အိပ်မက်ကဲ့သို့ မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 13

तदा सुमनया युक्तः सोमशर्मा द्विजोत्तमः । सुतीर्थे पावने तस्मिन्रेवातीरे सुपुण्यदे

ထို့နောက် စုမနာနှင့်အတူ ဘြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ် စိုးမရှာမာသည် ရေဝါမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ သန့်ရှင်း၍ သန့်စင်ပေးသော ထူးမြတ်သည့် တီရ္ထသို့၊ အလွန်ပုဏ္ဏိယပြည့်ဝသော ဒေသ၌ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 14

अमरकंटके विप्रो दानं पुण्यं करोति सः । गते बहुतरे काले तस्य वै सोमशर्मणः

အမရကန္တက၌ ထိုဗြာဟ္မဏသည် ပုဏ္ဏိယဖြစ်သော ဒါနနှင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်၏။ အချိန်အလွန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ထိုစိုးမရှာမာအကြောင်းမှာ...

Verse 15

कपिलारेवयोः संगे स्नानं कृत्वा स निर्गतः । दृष्टवान्पुरतो विप्रः श्वेतमेकं हि कुंजरम्

ကပိလာနှင့် ရေဝါ မြစ်တို့၏ ဆုံရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် သူသည် ထွက်လာ၏။ ထိုဗြာဟ္မဏသည် မျက်နှာရှေ့တွင် အဖြူရောင် ဆင်တစ်ကောင်တည်းကို မြင်တွေ့၏။

Verse 16

सुप्रभं सुंदरं दिव्यं सुमदं चारुलक्षणम् । नानाभरणशोभांगं बहुलक्ष्म्या समन्वितम्

ထိုအရာသည် တောက်ပလင်းလက်၍ လှပသကဲ့သို့ ဒိဗ္ဗသဘောရှိ၏။ နူးညံ့သော ဂုဏ်မာန်နှင့် ချောမောသည့် လက္ခဏာများဖြင့် မှတ်သားရပြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါများသည် အလှဆင်အလင်္ကာမျိုးစုံကြောင့် တောက်ပကာ သီရိလက္ခမီ၏ စည်းစိမ်နှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ပေါများစွာဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 17

सिंदूरैः कुंकुमैस्तस्य कुंभस्थले विराजिते । कर्णनीलोत्पलयुतं पताकादंडसंयुतम्

အိုးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ထိပ်ပိုင်းသည် စင်ဒူးရနှင့် ကုင်ကူမတို့ဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပနေ၏။ နားဘက်နှစ်ဖက်တွင် အပြာရင့် ကြာပန်းအလင်္ကာများတပ်ဆင်ထားပြီး၊ အလံတိုင်နှင့် ပတಾಕာ (အလံ) တို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 18

नागोपरिस्थितो दिव्यः पुरुषो दृढसुप्रभः । दिव्यलक्षणसंपन्नः सर्वाभरणभूषितः

နာဂအပေါ်၌ ဒိဗ္ဗပုရုသတစ်ပါး ရပ်တည်နေ၏—ခိုင်မာ၍ တောက်ပလင်းလက်ကာ အလွန်ရောင်ပြန်တောက်ပ၏။ ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံပြီး အလင်္ကာအမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 19

दिव्यमाल्यांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः । सुसौम्यं सोमवत्पूर्णच्छत्रचामरसंयुतम्

ဒိဗ္ဗပန်းမော်လီနှင့် ဒိဗ္ဗအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ ဒိဗ္ဗအနံ့သာများဖြင့် လိမ်းကျံထား၏။ အလွန်သိမ်မွေ့သန့်ရှင်း၍—လပြည့်လကဲ့သို့ တောက်ပ—ပြည့်စုံသော ရာဇချတ်နှင့် ချာမရပန်ကာများဖြင့် စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုခံရ၏။

Verse 20

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे एेंद्रे सुमनो । पाख्याने सुव्रतोत्पत्तिर्नाम विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ငါးသောင်းငါးထောင် ရှလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်းရှိ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ အိုင်န္ဒြအပိုင်း၊ စုမနာပಾಖျာန်အတွင်း “သုဝရတောတ္ပတ္တိ (သုဝရတ၏ မွေးဖွားခြင်း)” ဟူသော အခန်း ၂၀ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 21

सगजं सुंदरं दृष्ट्वा पुरुषं दिव्यलक्षणम् । व्यतर्कयत्सोमशर्मा विस्मयाविष्टमानसः

ဆင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာပြီး ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှားသော ထိုရုပ်ရည်လှပသည့် ပုရုෂကို မြင်သော် သောမရှာမာ၏ စိတ်သည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ စဉ်းစားတော်မူလေ၏။

Verse 22

कोऽयं प्रयाति दिव्यांगः पंथानं प्राप्य सुव्रतः । एवं चिंतयतस्तस्य यावद्गृहं समाप्तवान्

“ဤသူကား မည်သူနည်း—ဒိဗ္ဗအင်္ဂါတောက်ပ၍ သန့်ရှင်းသော ဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသူ—လမ်းကိုလိုက်၍ ထွက်ခွာသွားသည်?” ဟူ၍ စဉ်းစားနေစဉ်ပင် ထိုသူသည် မိမိအိမ်သို့ ရောက်နှင့်လေပြီ။

Verse 23

प्रविशंतं गृहद्वारं देवरूपं मनोहरम् । हर्षेण महताविष्टः सोमशर्मा द्विजोत्तमः

အိမ်တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်လာသော ထိုနတ်သဏ္ဌာန် လှပစွာသော ပုရုෂကို မြင်သော် ဒွိဇတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး သောမရှာမာသည် မဟာပီတိဖြင့် လွှမ်းမိုးလေ၏။

Verse 24

स्वगृहं प्रति धर्मात्मा त्वरमाणः प्रयाति च । गृहद्वारं गतो यावत्तावत्तं तु न पश्यति

ဓမ္မစိတ်ရှိသော ပုရုෂသည် မိမိအိမ်သို့ အလျင်အမြန် သွားလေ၏; အိမ်တံခါးဝသို့ မရောက်မချင်း ထိုအိမ်ကိုပင် မမြင်နိုင်လေ။

Verse 25

पतितान्येव पुष्पाणि सौहृद्यानि महामतिः । दिव्यानि वासयुक्तानि प्रांगणे द्विजसत्तमः

အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ! မဟာဉာဏ်ရှိသူသည် အိမ်ဝင်းအတွင်း၌ ကျပြီးသား ပန်းများကိုသာ ထားလေ၏—အနံ့သင်း၍ အထူးကောင်းမွန်ကာ မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ပန်းများတည်း။

Verse 26

चंदनैः कुंकुमैः पुण्यैः सुगंधैस्तु विलेपितम् । स्वकीयं प्रांगणे दृष्ट्वा दूर्वाक्षतसमन्वितम्

သန့်ရှင်းသော စန္ဒနလိမ်းနှင့် မင်္ဂလာကုံကုံ လိမ်းကာ မွှေးရနံ့ဖြင့် သင်းပျံ့နေသည်—သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အိမ်ဝင်းအတွင်း တွေ့မြင်သောအခါ ဒူర్వာမြက်နှင့် မကွဲမပျက် အက္ခတ (ဆန်စေ့) တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 27

स एवं विस्मयाविष्टश्चिंतयानः पुनः पुनः । ददर्श सुमनां प्राज्ञो दिव्यमंगलसंपदम्

ဤသို့ အံ့ဩမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားနေစဉ်၊ စိတ်ငြိမ်သက်သော ပညာရှိသည် စုမနာကို မြင်လေ၏—ဒေဝတမင်္ဂလာတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော တင့်တယ်မှုဖြင့်။

Verse 28

सोमशर्मोवाच । केन दत्तानि दिव्यानि एतान्याभरणानि च । शृंगारंरूपसौभाग्यं वस्त्रालंकारभूषणम्

ဆိုမရှာမာန်က ပြောသည်– “ဤဒေဝတအလှဆင်အဆင်တန်ဆာများကို မည်သူက ပေးအပ်သနည်း—ဤအလှပြင်မှု၊ ရုပ်ရည်တင့်တယ်မှုနှင့် ကံကောင်းခြင်း၊ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းနှင့် ရတနာအဆင်တန်ဆာတို့ကို?”

Verse 29

तन्मे त्वं कारणं भद्रे कथयस्वाविशंकिता । एवं संभाष्यतां भार्यां विरराम द्विजोत्तमः

“ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သံသယမရှိဘဲ အကြောင်းရင်းကို ငါ့အား ပြောပါ။” ထိုသို့ ဇနီးနှင့် စကားပြောပြီးနောက် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏသည် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

Verse 30

सुमनोवाच । शृणु कांत समायातः कश्चिद्देववरोत्तमः । श्वेतनागसमारूढो दिव्याभरणभूषितः

စုမနာက ပြောသည်– “နားထောင်ပါ ချစ်သူရေ၊ ဒေဝတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတစ်ပါး ရောက်လာပြီ—ဖြူစင်သော ဆင်ဖြူပေါ် စီးနင်း၍ ဒေဝတအဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။”

Verse 31

दिव्यगंधानुलिप्तांगो दिव्याश्चर्यसमन्वितः । न जाने को हि देवोसौ विप्रगंधर्वसेवितः

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဒိဗ္ဗအနံ့သာဖြင့် လိမ်းပတ်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံဆန်သော အံ့ဩဖွယ်ဂုဏ်ရည်များနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်နေသော ထိုနတ်တူသတ္တဝါသည် မည်သူနည်းကို ငါမသိ။

Verse 32

स्तूयमानः समायातो देवगंधर्वचारणैः । योषितः पुण्यरूपाढ्या रूपशृंगारसंयुताः

သီချင်းသံဖြင့် ချီးမွမ်းခံရလျက် သူသည် နတ်များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် စာရဏများနှင့်အတူ ရောက်လာ하였다။ ထို့ပြင် ကုသိုလ်ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် မင်္ဂလာအလှတရားရှိသော မိန်းမများလည်း ရှိ၍ ရုပ်ရည်၊ အလှဆင်ခြယ်မှုနှင့် အဆင်တန်ဆာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံနေ하였다။

Verse 33

सर्वाभरणशोभाढ्याः सर्वाः पूर्णमनोरथाः । ताभिः सह समक्षं मे पुरुषेण महात्मना

အလှဆင်တန်ဆာအမျိုးမျိုး၏ တောက်ပမှုဖြင့် လှပနေသော မိန်းမအားလုံးသည် ဆန္ဒအလိုဆန္ဒများ ပြည့်စုံနေ하였다။ ထိုသူမတို့နှင့်အတူ ငါ့မျက်စိရှေ့တင်ပင် မဟာအာတ္မာ ပုရုෂကြီးသည် ရပ်နေ하였다။

Verse 34

चतुष्कं पूरितं रत्नैः सर्वशोभासमन्वितम् । तत्राहमासने पुण्ये स्थापिता ब्राह्मणैः किल

အရာဝတ္ထုလေးမျိုးပါသော စုစည်းမှုတစ်ခုသည် ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အလှအပအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံနေ하였다။ ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်မင်္ဂလာအာසနပေါ်သို့ ငါကို ဗြာဟ္မဏများက အမှန်တကယ် ထိုင်စေ하였다။

Verse 35

वस्त्रालंकारभूषां मे ददुस्ते सर्व एव हि । वेदमंगलगीतैस्तु शास्त्रगीतैश्च पुण्यदैः

သူတို့အားလုံးက ငါ့အား အဝတ်အစား၊ အလှဆင်တန်ဆာနှင့် အဆင်တန်ဆာများကို ပေးအပ်하였다။ ထိုအချိန်တွင် ဝေဒမင်္ဂလာသီချင်းများနှင့် သာသ္တရမှ ကုသိုလ်ပေးသော စတုတိဂီတများကိုလည်း သီဆိုနေ하였다။

Verse 36

अभिषिक्तास्मि तैः सर्वैरंतर्धानं पुनर्गताः । मामेवं परितः सर्वे पुनरूचुर्द्विजोत्तम

သူတို့အားလုံးက ကျွန်ုပ်ကို အဘိသေကဖြင့် အလိမ်းအကျံပြု၍ ထို့နောက် ပြန်လည် အန္တရဓာန်ကာ မျက်စိမှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို ဝိုင်းရံရပ်ကာ အားလုံးက ထပ်မံ ပြောကြသည်—အို ဒွိဇောတ္တမ။

Verse 37

तव गेहं वयं सर्वे वसिष्यामः सदैव हि । शुचिर्भव सुकल्याणि भर्त्रा सार्द्धं सदैव हि

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်၏အိမ်၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြမည်။ အို ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေ၍ သင်၏ခင်ပွန်းနှင့် အမြဲတမ်း အတူတကွ ရှိပါစေ။

Verse 38

एवमुक्त्वा गताः सर्वे एवं दृष्टं मयैव हि । तया यत्कथितं वृत्तं समाकर्ण्य महामतिः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ထိုသို့ပင် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမပြောပြသော ဖြစ်ရပ်အကြောင်းကို ကြားနာပြီးနောက် မဟာမတိသည်…

Verse 39

पुनश्चिंतां प्रपन्नोऽसौ किमिदं देवनिर्मितम् । विचिन्तयित्वाथ तदा सोमशर्मा महामतिः

ထပ်မံ၍ သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်သော အတွေးထဲသို့ ကျရောက်ကာ “ဤအရာသည် ဘာနည်း၊ ဒေဝတို့ ဖန်ဆင်းထားသလော” ဟု တွေးတောသည်။ ထိုအခါ မဟာမတိ ဆိုမရှာမာသည် စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအချိန်တွင်…

Verse 40

ब्रह्मकर्मणि संयुक्तः साधर्म्यं धर्ममुत्तमम् । तस्माद्गर्भं महाभागा दधार व्रतशालिनी

ဗြဟ္မဏီယ သာသနာရေးကိစ္စများတွင် ပေါင်းစည်း၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဓမ္မနှင့် သဟဇာတဖြစ်သဖြင့် ထိုမဟာဘဂါ၊ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော မိန်းမသည် ဂರ್ಭကို ခံယူကာ မိမိဝမ်းတွင် သားကို ထမ်းဆောင်ထားသည်။

Verse 41

तेन गर्भेण सा देवी अधिकं शुशुभे तदा । संदीप्तपुत्रसंयुक्त तेजोज्वालासमन्विता

ထိုကိုယ်ဝန်ကြောင့် ထိုဒေဝီသည် ထိုအခါ ပိုမိုတောက်ပလင်းလက်လာ၏။ တောက်ပသောသားတော်နှင့် ပေါင်းစည်းကာ ဓမ္မတေဇ၏ မီးလျှံကဲ့သို့သော အလင်းတေဇဖြင့် ပြည့်ဝနေ၏။

Verse 42

सा हि जज्ञे च तपसा तनयं देवसन्निभम् । अंतरिक्षे ततो नेदुर्देवदुंदुभयस्तदा

တပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူမသည် တကယ်တမ်း နတ်တော်နှင့်တူသော သားတော်ကို မွေးဖွားခဲ့၏။ ထိုခဏတည်းက ကောင်းကင်၌ နတ်ဒုန္ဒုဘီသံများ မြည်ဟည်းလေ၏။

Verse 43

शंखान्दध्मुर्महादेवा गंधर्वा ललितं जगुः । अप्सरसस्तथा सर्वा ननृतुस्तास्तदा किल

ထိုအခါ မဟာနတ်တို့သည် သင်္ခါကို မှုတ်ကြ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် ချိုမြိန်သီချင်းများ သီဆိုကြ၏။ ထိုအချိန်၌ အပ္စရာတို့အားလုံးလည်း—ဟူကြသကဲ့သို့—ကပြကြ၏။

Verse 44

अथ ब्रह्मासुरैः सार्द्धं समायातो द्विजोत्तमः । चकार नाम तस्यैव सुव्रतेति समाहितः

ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် နတ်တို့နှင့်အတူ ရောက်လာသော ဒွိဇောတ္တမသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူမအား “သုဝရတာ” ဟူသော နာမကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 45

नाम कृत्वा ततो देवा जग्मुः सर्वे महौजसः । गतेषु तेषु देवेषु सोमशर्मासु तस्य च

နာမပေးအပ်ပြီးနောက် တေဇကြီးမားသော နတ်တို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ထိုနတ်တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဆိုမရှာမာလည်း (ဆက်လက်ထွက်ခွာ) လေ၏၊ သူ၏အဖော်လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 46

जातकर्मादिकं कर्म चकार द्विजसत्तमः । जाते पुत्रे महाभागे सुव्रते देवनिर्मिते

မဟာကံကောင်းသော သားတော် မွေးဖွားလာသော်—သီလဝတ္တရားကောင်း၍ နတ်တို့က ဖန်ဆင်းသကဲ့သို့—ထို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးသည် ဇာတကမ္မ (jātakarma) မှစ၍ မွေးဖွားရေး သံစ్కာရများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 47

तस्य गेहे महालक्ष्मीर्धनधान्यसमाकुला । गजाश्वमहिषी गावः कांचनं रत्नमेव च

သူ၏အိမ်တွင် မဟာလက္ခမီ ကိန်းဝပ်၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံများ ပြည့်စုံလှသည်။ ဆင်၊ မြင်း၊ ကျွဲ၊ နွားများနှင့် ရွှေ၊ ရတနာတို့လည်း ပေါများ하였다။

Verse 48

यथा कुबेरभवनं शुशुभे धनसंचयैः । तत्सोमशर्मणो गेहं तथैव परिराजते

ကူဘေရနတ်၏ မဟာမဏ္ဍပသည် ငွေကြေးစုဆောင်းမှုများကြောင့် တောက်ပလှသကဲ့သို့၊ ဆိုမရှာမန်၏အိမ်လည်း ထိုနည်းတူ ရောင်ပြန်တောက်ပ၍ ထင်ရှားလှသည်။

Verse 49

ध्यानपुण्यादिकं कर्म चका रद्विजसत्तमः । तीर्थयात्रां गतो विप्रो नानापुण्यसमाकुलः

ဒွိဇအမြတ်ဆုံးသည် ဓျာန (dhyāna) စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် တီရ္ထယာထရာ (tīrtha-yātrā) သို့ ထွက်ခွာ၍ ကုသိုလ်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်ဝလျက်ရှိသည်။

Verse 50

अन्यानि यानि पुण्यानि दानानि द्विजसत्तमः । चकार तत्र मेधावी ज्ञानपुण्य समन्वितः

ထိုနေရာတွင် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဒွိဇအမြတ်ဆုံးသည် အခြားသော ကုသိုလ်များနှင့် ဒါန (dāna) များကိုလည်း အကုန်လုံး ဆောင်ရွက်하였다—အာధ్యાત્મ ဉာဏ် (jñāna) မှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်နှင့် ပြည့်စုံလျက်။

Verse 51

एवं साधयते धर्मं पालयेच्च पुनःपुनः । पुत्रस्य जातकर्मादि कर्माणि द्विजसत्तमः

ဤသို့ဖြစ်သဖြင့် ဒွိဇအထက်မြတ်သူသည် ဓမ္မကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုစုပျိုးထောင်၍ ထိန်းသိမ်းရမည်၊ ထို့ပြင် သားအတွက် ဇာတကမ္မ (မွေးဖွားပွဲ) မှစ၍ အခြား သံස්ကာရများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပေးရမည်။

Verse 52

विवाहं कारयामास हर्षेण महता किल । पुत्रस्य पुत्राः संजाताः सगुणा लक्षणान्विताः

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် သား၏ မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်ကျင်းပပေး하였다။ နောက်ကာလတွင် သား၏ သားများ (မြေးများ) မွေးဖွားလာ၍—ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝပြီး မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 53

सत्यधर्मतपोपेता दानधर्मरताः सदा । स तेषां पुण्यकर्माणि सोमशर्मा चकार ह

သစ္စာ၊ ဓမ္မနှင့် တပ (တပဿ) တို့ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အမြဲတမ်း ဒါနဓမ္မ၌ စိတ်နှလုံးတည်နေသော ဆိုမရှာမာသည် သူတို့အတွက် ပုဏ္ဏကမ္မ (ကုသိုလ်ကောင်းမှု) နှင့် သံස්ကာရများကို ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။

Verse 54

पौत्राणां तु महाभागस्तेषां सुखेन मोदते । सर्वं सौख्यं च संभुज्य जरारोगविवर्जितः

ကံကောင်းလှသော ထိုသူသည် မြေးများနှင့်အတူ သက်သာပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၍ ဝမ်းမြောက်လျက်ရှိသည်။ အပျော်အပါးနှင့် အဆင်ပြေမှုအားလုံးကို ခံစားသော်လည်း အိုမင်းခြင်းနှင့် ရောဂါကင်းဝေးနေ၏။

Verse 55

पंचविंशाब्दिको यद्वत्तद्वत्कायं तु तस्य हि । सूर्यतेजः प्रतीकाशः सोमशर्मा महामतिः

သူသည် အသက် ၂၅ နှစ်ရှိစဉ်ကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ခန္ဓာလည်း ထိုအတိုင်းရှိနေ하였다။ မဟာမတိ မဟာအတ္မာ ဆိုမရှာမာသည် နေရောင်တေဇောကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 56

सा चापि शुशुभे देवी सुमना पुण्यमंगलैः । पुत्रपौत्रैर्महाभागा दानव्रतैश्च संयमैः

ကံကောင်းမြတ်သော ဒေဝီ စုမနာလည်း ပုဏ္ဏမင်္ဂလာပွဲတော်များကြောင့် တောက်ပလင်းလက်ခဲ့သည်။ သားမြေးတို့၏ အလှတရားနှင့် ဒါန၊ ဝရတ၊ သမယမ (ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု) တို့ဖြင့် မဟာကံကောင်းခြင်း ပေါ်လွင်하였다။

Verse 57

अतिभाति विशालाक्षी पुण्यैः पतिव्रतादिभिः । तारुण्येन समायुक्ता यथा षोडशवार्षिकी

မျက်လုံးကျယ်သော အမျိုးသမီးသည် ပတိဝရတ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်) စသည့် ပုဏ္ဏဂုဏ်များကြောင့် အလွန်တောက်ပသည်။ ယောဝန၏ အလှရသနှင့် ပြည့်စုံ၍ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

Verse 58

मोदमानौ महात्मानौ दंपती चारुमंगलौ । हर्षेण च समायुक्तौ पुण्यात्मानौ महोदयौ

မဟာသတ္တဝါ ဒမ္ပတီနှစ်ဦးသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာလှပစွာဖြင့် ပျော်ရွှင်မြူးတူးခဲ့ကြသည်။ ဝမ်းမြောက်ပီတိနှင့် ပြည့်ဝ၍ ပုဏ္ဏစိတ်ရှိသူများအဖြစ် မဟာစည်းစိမ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

Verse 59

एवं तयोस्तु वृत्तांतं पुण्याचारसमन्वितम् । सुव्रतस्य प्रवक्ष्यामि व्रतचर्यां द्विजोत्तमाः

ဤသို့ ပုဏ္ဏအကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြောင်းအရာကို ပြောပြီးနောက်၊ ယခု ‘သုဝရတ’ ဟုခေါ်သော ဝရတ၏ လိုက်နာပုံနှင့် စည်းကမ်းသဘောကို ဒွိဇောတ္တမတို့အား ငါဖော်ပြမည်။

Verse 60

यथा तेन समाराध्य नारायणमनामयम्

ဤသို့ အပြစ်ကင်းစင်သော နာရာယဏကို ထုံးတမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ အာရాధနာပြု၍…