Adhyaya 19

Verse 1

सूत उवाच । सोमशर्मा महाप्राज्ञः सुमनया सह सत्तमः । कपिलासंगमे पुण्ये रेवातीरे सुपुण्यदे

စူတာက ဆို၏။ ဉာဏ်ကြီးမား၍ အထူးမြတ်သော ဆိုမရှာမာသည် စုမနာနှင့်အတူ ကပိလာမြစ်၏ ပုဏ္ဏမင်္ဂလာ ဆုံရာသို့၊ ရေဝါ (နရမဒါ) မြစ်ကမ်း ပရမပဝိသုဒ္ဓသော နေရာသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 2

स्नात्वा तत्र स मेधावी तर्पयित्वा सुरान्पितॄन् । तपस्तेपे सुशांतात्मा जपन्नारायणं शिवम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဉာဏ်ရှိသူသည် ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃဘိုးဘွားတို့အား တർပဏ ပူဇော်ကာ စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။ ထို့နောက် စိတ်ငြိမ်သက်၍ တပဿာကျင့်ကာ နာရာယဏနှင့် ရှိဝ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်များကို မပြတ်မလပ် ဂျပ်တော်မူ하였다။

Verse 3

द्वादशाक्षरमंत्रेण ध्यानयुक्तो महामनाः । तस्यैव देवदेवस्य वासुदेवस्य सुव्रतः

အက္ခရာတစ်ဆယ့်နှစ်လုံး မန္တရဖြင့် သမาธိနှင့်ယောဂယှဉ်ကာ စိတ်ကြီးမြတ်၍ သီလဝတ္တကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းသူသည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဝါစုဒေဝ၌သာ အာရုံစူးစိုက် လုံးဝလျှံဝင်သွားသည်။

Verse 4

आसने शयने याने स्वप्ने पश्यति केशवम् । सदैव निश्चलो भूत्वा कामक्रोधविवर्जितः

ထိုင်နေစဉ်၊ လဲလျောင်းနေစဉ်၊ ခရီးသွားနေစဉ် သို့မဟုတ် အိပ်မက်ထဲ၌ပင် သူသည် ကေရှဝကို မြင်တွေ့၏။ အမြဲတည်ငြိမ်၍ ကာမနှင့် က্ৰောဓမှ ကင်းလွတ်နေ၏။

Verse 5

सा च साध्वी महाभागा पतिव्रतपरायणा । सुमना कांतमेवापि शुश्रूषति तपोन्वितम्

ထို့ပြင် သီလရှင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်း၍ ကံကောင်းလှသော စုမနာသည် ပတိဝရတ သဒ္ဓါတရား၌ အပြည့်အဝ မူတည်ကာ တပဿာနှင့် ပြည့်စုံသော မိမိချစ်ခင်ရသော ခင်ပွန်းကို စိတ်အေးချမ်းစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်하였다။

Verse 6

ध्यायमानस्य तस्यापि विघ्नैः संदर्शितं भयम् । सर्पा विषोल्बणाः कृष्णास्तत्र यांति महात्मनः

သူသည် သမာဓိတွင် စူးစိုက်နေစဉ်ပင် အတားအဆီးတန်ခိုးများက ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသ하였다; အို မဟာမုနိ၊ ထိုနေရာ၌ အဆိပ်ပြင်းထန်သော အနက်ရောင်မြွေများ ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 7

पार्श्वे ते तप्यमानस्य तस्य ते सोमशर्मणः । सिंहव्याघ्रगजा दृष्टा भयमेवं प्रचक्रिरे

ဆိုမရှာမန်သည် တပဿာကျင့်နေစဉ် အနီးအနားတွင် ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် ဆင်တို့ ပေါ်ထွက်မြင်ရ၍ ထိုသို့ပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေ하였다။

Verse 8

वेताला राक्षसा भूताः कूष्मांडाः प्रेतभैरवाः । भयं विदर्शयंत्येते दारुणं प्राणनाशनम्

ဝေတාල၊ ရာක්ෂသ၊ ဘူတ၊ ကုဿမာဏ္ဍ နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတဘဲရဝတို့သည် အသက်ရှူသက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ကြမ်းတမ်းသည့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသကြ၏။

Verse 9

नानाविधा महाभीमाः सिंहास्तत्र समागताः । दंष्ट्राकरालवक्त्राश्च जगर्जुश्चातिभैरवम्

ထိုနေရာ၌ အမျိုးမျိုးသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ခြင်္သေ့များ စုဝေးလာကြ၏; အစွယ်ကြောင့် ကြောက်စရာပါးစပ်ဖြင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကြ၏။

Verse 10

विष्णोर्ध्यानात्स धर्मात्मा न चचाल महामतिः । महाविघ्नैः सुसंरूढैश्चालितो मुनिपुंगवः

ဗိဿနုကို သမာဓိဖြင့် ဓ్యာနပြုနေသော ထိုဓမ္မတရားရှိ၍ ဉာဏ်ကြီးမားသည့် ရှင်မုနိသည် မလှုပ်မယှက်နေ၏; အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုးတက်လာသော မဟာအတားအဆီးများကပင် မုနိအထွဋ်အမြတ်ကို မလှုပ်ခတ်စေနိုင်ခဲ့။

Verse 11

एवं न चलते ध्यानात्सोमशर्मा द्विजोत्तमः । झंझावातैश्च शीतेन महावृष्ट्या सुपीडितः

ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သောမရှာမာ—ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်—သည် သမాధိမှ မလှုပ်မယှက်နေခဲ့သည်။ လေမုန်တိုင်း၊ အအေးပြင်းနှင့် မိုးကြီးရွာသဖြင့် အလွန်ပင်နှိပ်စက်ခံရသော်လည်း။

Verse 12

भंभारावमहाभीमः सिंहस्तत्र समागतः । तं दृष्ट्वा भयवित्रस्तः सस्मार नृहरिं द्विजः

ထို့နောက် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီးဖြင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ခြင်္သေ့တစ်ကောင် အဲဒီနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုကိုမြင်သော် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သည့် ဗြာဟ္မဏသည် နృဟရိ (နရစിംဟရূপ ဗိဿနု) ကို သတိရလေ၏။

Verse 13

इंद्रनीलप्रतीकाशं पीतवस्त्रं महौजसम् । शंखचक्रधरं देवं गदापंकजधारिणम्

သူသည် ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့လေ၏—အင်ဒြနီလ မဏိကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းကာ မဟာတေဇောရှိသူ—ရှင်ခ (သင်္ခ) နှင့် စက်ကရ (စက်ရ) ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ ဂဒါနှင့် ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကိုလည်း ကိုင်ထားတော်မူ၏။

Verse 14

महामौक्तिकहारेण इंदुवर्णानुकारिणा । कौस्तुभेनापि रत्नेन द्योतमानं जनार्दनम्

ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) သည် ထွန်းလင်းတောက်ပလျက်—လမင်းရောင်ကို တုပသည့် မဟာမုက္တိက (ပုလဲ) လည်ဆွဲကြီးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ကောස්တုဘ ရတနာ၏ အလင်းရောင်ဖြင့်လည်း ပိုမိုတောက်ပနေတော်မူ၏။

Verse 15

श्रीवत्सांकेन दिव्येन हृदयं यस्य राजते । सर्वाभरणशोभांगं शतपत्रनिभेक्षणम्

ဘုရား၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဒိဗ္ယ «ရှရီဝတ္ဆ» အမှတ်အသား တောက်ပလျက်ရှိ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ အလှဆင်တန်ဆာအပေါင်း၏ အလှတရားဖြင့် ရောင်ပြန်လင်းလက်ပြီး၊ မျက်စိတော်သည် ရာပွင့်ကြာပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 16

सुस्मितास्यं सुप्रसन्नं रत्नदामाभिशोभितम् । भ्राजमानं हृषीकेशं ध्यानं तेन कृतं ध्रुवम्

နူးညံ့စွာပြုံးနေသောမျက်နှာ၊ အလွန်တည်ငြိမ်ကြည်လင်၍ ရတနာပန်းကုံးဖြင့်တန်ဆာဆင်ကာ တောက်ပမြင့်မြတ်သော ဟೃಷီကေရှ (ဗိဿနု) ထံသို့ သူ၏ဓ്യာန်ကို တည်မြဲခိုင်မာစွာ ချုပ်တည်းထား하였다။

Verse 17

त्वमेव शरणं कृष्ण शरणागतवत्सल । नमोस्तु देवदेवाय किं मे भयं करिष्यति

အို ကృష్ణာ၊ သင်တော်တည်းသာ ကျွန်ုပ်၏ အားကိုးရာဖြစ်၏၊ အကာအကွယ်တောင်းသူတို့ကို ချစ်ကြင်နာတော်မူ၏။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်အား နမസ്കာရ—ကြောက်ရွံ့မှုက ကျွန်ုပ်ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 18

यस्योदरे त्रयो लोकाः सप्त चान्ये महात्मनः । शरणं तस्य प्रविष्टोस्मि क्वास्ते भयं ममैव हि

အို မဟာတ္မာ၊ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ လောကသုံးပါးနှင့် အခြားလောကခုနစ်ပါးတိုင်တည်ရှိသော ထိုအရှင်၏ အကာအကွယ်ထဲသို့ ကျွန်ုပ်ဝင်ရောက်ပြီးပြီ; ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အတွက် ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဘယ်မှာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 19

यस्माद्भयाः प्रवर्तंते कृत्यादिक महाबलाः । सर्वभयप्रहर्तारं तमस्मि शरणं गतः

ကෘတျာ စသော အင်အားကြီးကြောက်ရွံ့မှုများပင် ထိုအရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း၊ အရှင်သည် ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူဖြစ်၏—ထိုအရှင်၏ အကာအကွယ်သို့ ကျွန်ုပ်ခိုလှုံသွားပြီ။

Verse 20

पातकानां तु सर्वेषां दानवानां महाभयम् । रक्षको विष्णुभक्तानां तमस्मि शरणं गतः

အပြစ်အားလုံးအတွက် မဟာကြောက်ရွံ့ရာ၊ ဒာနဝတို့အတွက်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၊ ဗိဿနုဘက္တတို့၏ ကာကွယ်ရှင်—ထိုအရှင်ထံသို့ ကျွန်ုပ်သည် အကာအကွယ်ယူ၍ ခိုလှုံသွားပြီ။

Verse 21

वृंदारकाणां सर्वेषां दानवानां महात्मनाम् । यो गतिः कृष्णभक्तानां तमस्मि शरणं गतः

နတ်တော်အပေါင်းနှင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဒာနဝတို့၏ အဆုံးစွန်သော ဂတိဖြစ်၍၊ ကృష్ణဘက္တတို့၏ သေချာသော အားကိုးရာနှင့် ရည်မှန်းရာဖြစ်သော ထိုဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံ၏။

Verse 22

अभयो भयनाशाय पापनाशाय ज्ञानवान् । एकश्चेंद्रस्वरूपेण तमस्मि शरणं गतः

အကြောက်ကင်း၍ ဉာဏ်ပြည့်စုံသော တစ်ပါးတည်းသော ထိုဘုရားသည် အကြောက်နှင့် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးကာ အိန္ဒြာရূপဖြင့် ထင်ရှားသဖြင့် ငါ ထိုဘုရားထံ ခိုလှုံ၏။

Verse 23

व्याधीनां नाशकायैव य औषधस्वरूपवान् । निरामयो निरानंदस्तमस्मि शरणंगतः

ဆေးဝါး၏ ရূপသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ ရောဂါတို့ကို ဖျက်ဆီးသော၊ ရောဂါကင်းစင်ပြီး လောကီအာနန္ဒနှင့် မထိတွေ့သော ထိုဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံ၍ အပ်နှံ၏။

Verse 24

अचलश्चालयेल्लोकानपापो ज्ञानमेव च । तमस्मि शरणं प्राप्तो भयं किं मे करिष्यति

မလှုပ်မယှက်သောအရာပင် လောကတို့ကို တုန်လှုပ်စေကာ၊ အပြစ်ကင်းခြင်းနှင့် ဉာဏ်တရားတိုင်တိုင်ပင် ယိုင်လဲသော်လည်း—ထိုဘုရားထံ ခိုလှုံပြီးသော ငါ့အား အကြောက်က ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 25

साधूनां चापि सर्वेषां पालको यो ह्यनामयः । पाति विश्वं च विश्वात्मा तमस्मि शरणंगतः

အနာမယဖြစ်၍ သာဓုအပေါင်းတို့၏ ကာကွယ်သူ၊ ကမ္ဘာလောကကို စောင့်ရှောက်သော၊ ကမ္ဘာ၏ အတ္တမန်တော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ထိုဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံ၏။

Verse 26

यो मे मृगेंद्ररूपेण भयं दर्शयतेग्रतः । तमहं शरणं प्राप्तो नरसिंहं नमाम्यहम्

ငါ့ရှေ့တွင် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင်ပုံစံဖြင့် ကြောက်လန့်မှုကို ပြသသူအား—ငါသည် နရစിംဟ ဘုရားထံ ခိုလှုံ၍ နမസ്കာရ ပြု၏။

Verse 27

मदमत्तो महाकायो वनहस्ती समागतः । गजलीलागतिं देवं शरणागतवत्सलम्

မုဿ်မူး၍ ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော တောဆင်တစ်ကောင် ပြေးဝင်လာသော်လည်း၊ ဆင်လီလာကဲ့သို့ လှပသည့် လှုပ်ရှားမှုရှိသော ထိုဘုရားသည် ခိုလှုံလာသူတို့ကို ကရုဏာပြု၏။

Verse 28

गजास्यं ज्ञानसंपन्नं सपाशांकुशधारिणम् । कालास्यं गजतुंडं च शरणं सुगतोस्म्यहम्

ပညာဉာဏ်ပြည့်ဝ၍ ပာရှ (ကြိုး) နှင့် အင်ကူရှ (ဆင်ချိတ်) ကိုင်ဆောင်သော ဆင်မျက်နှာတော်—မျက်နှာအမဲရောင်၊ ဆင်နှာတံရှိသော—ထိုမင်္ဂလာရှိသည့် ဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံလာ၏။

Verse 29

हिरण्याक्षप्रहर्तारं वाराहं शरणंगतः । वामनं तं प्रपन्नोस्मि शरणागतवत्सलम्

ဟိရဏ္ယာක්ෂကို သတ်ဖြတ်သော ဝရာဟ ဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံပြီး၊ ခိုလှုံလာသူတို့ကို ချစ်ခင်ကရုဏာပြုသော ထို ဝာမန ဘုရားထံ ငါ အပ်နှံဆက်ကပ်၏။

Verse 30

ह्रस्वास्तु वामनाः कुब्जाः प्रेताः कूष्मांडकादयः । मृत्युरूपधराः सर्वे दर्शयंति भयं मम

အရပ်ပု ဝာမနများ၊ ကျောကွေးသူများ၊ ပရိတ်များနှင့် ကုဿ္မာဏ္ဍ စသည့် သတ္တဝါများ—အားလုံးသည် သေမင်းရုပ်ကို ဆောင်၍ ငါ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ ငါ့အား ကြောက်လန့်မှုကို ပြသကြ၏။

Verse 31

अमृतं तं प्रपन्नोस्मि किं भयं मे करिष्यति । ब्रह्मण्यो ब्रह्मदो ब्रह्मा ब्रह्मज्ञानमयो हरिः

ကျွန်ုပ်သည် အမရ အမృతသဘောရှိသော ထိုဘုရားထံသို့ အားကိုးခိုလှုံပြီးပြီ—ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ကျွန်ုပ်ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း? ဟရီသည် ဗြာဟ္မဏများကို ကာကွယ်မြတ်နိုးသူ၊ ဗြဟ္မန်၏ ဝိညာဉ်တန်ခိုးကို ပေးသူ၊ ဗြဟ္မာတော်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မ-ဉာဏ်သဘောတရားဖြစ်သည်။

Verse 32

शरणं तं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । अभयो यो हि जगतो भीतिघ्नो भीतिदायकः

ကျွန်ုပ်သည် ထိုဘုရားထံသို့ ခိုလှုံပြီးပြီ—ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ကျွန်ုပ်ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း? အကြောင်းမူကား ဘုရားသည် လောကအတွက် အဘယ (မကြောက်မရွံ့) ဖြစ်တော်မူ၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဖျက်သိမ်းသူ၊ မကောင်းသူတို့အပေါ်၌ ကြောက်လန့်မှုကို ပေးသူဖြစ်သည်။

Verse 33

भयरूपं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । तारकः सर्वलोकानां नाशकः सर्वपापिनाम्

ကျွန်ုပ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ ရုပ်သဘော (နှင့် အုပ်စိုးသူ) ဖြစ်သော ထိုဘုရားထံသို့ ခိုလှုံပြီးပြီ—ယခု ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ကျွန်ုပ်ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း? ဘုရားသည် လောကအားလုံး၏ ကယ်တင်ရှင်၊ အပြစ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းသူဖြစ်သည်။

Verse 34

तमहं शरणं प्राप्तो धर्मरूपं जनार्दनम् । सुरारणं यो हि रणे वपुर्द्धारयतेऽद्भुतम्

ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မ၏ ရုပ်သဘောဖြစ်သော ဇနာဒန (Janārdana) ထံသို့ ခိုလှုံရောက်ရှိပြီးပြီ—ဘုရားသည် စစ်မြေပြင်၌ ဒေဝတားတို့၏ ရန်သူများကို ရန်သူဖြစ်စေရန် အံ့ဩဖွယ် ရုပ်ကာယကို ဆောင်ယူတော်မူသည်။

Verse 35

शरणं तस्य गंतास्मि सदागतिरयं मम । झंझावातो महाचंडो वपुर्दूयति मे भृशम्

ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားထံသို့ ခိုလှုံရန် သွားမည်—ဘုရားတော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်၏ အမှန်တကယ် အားကိုးရာဖြစ်သည်။ လေမုန်တိုင်းကြီးသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေ၍ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြင်းပြသော ဝေဒနာဖြင့် နှိပ်စက်ခံနေရသည်။

Verse 36

शरणं तं प्रपन्नोस्मि सदागतिरयं मम । अतिशीतं चातिवर्षा आतपस्तापदायकः

ကျွန်ုပ်သည် ထိုသခင်ထံ၌ ခိုလှုံပါ၏။ ထိုသခင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်၏ အားကိုးရာဖြစ်၏။ အလွန်အေးခြင်း၊ မိုးသည်းထန်ခြင်းနှင့် နေရောင်ပူလောင်ခြင်းတို့သည် ဒုက္ခကို ဖြစ်စေ၏။

Verse 37

एषां रूपेण यो देवस्तस्याहं शरणं गतः । कालरूपा अमी प्राप्ता भयदा मम चालकाः

ဤရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော ဒေဝတော်ထံ၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။ ဤအရာတို့သည် ကာလ(အချိန်)၏ ရုပ်အဖြစ် ရောက်လာ၍ ကြောက်ရွံ့စေကာ ကျွန်ုပ်ကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်၏။

Verse 38

एषां शरणं प्रपन्नोस्मि हरेः स्वरूपिणां सदा

ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း သူတို့ထံ၌ ခိုလှုံပါ၏—သူတို့သည် အစဉ်အမြဲ ဟရိ၏ သဘာဝရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 39

यं सर्वदेवं परमेश्वरं हि निष्केवलं ज्ञानमयं प्रदीपम् । वदंति नारायणमादिसिद्धं सिद्धेश्वरं तं शरणं प्रपद्ये

ဒေဝအားလုံး၏ ပရမေရှ్వర၊ သန့်ရှင်း၍ အပြည့်အဝသော အတ္တမရှိသူ၊ ဉာဏ်တော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော မီးအလင်းတိုင်ဟု ခေါ်ကြသော—အာဒိစိဒ္ဓ နာရာယဏ၊ စိဒ္ဓတို့၏ အရှင်တော်ထံ၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။

Verse 40

इति ध्यायन्स्तुवन्नित्यं केशवं क्लेशनाशनम् । भक्त्या तेन समानीतस्तदात्महृदये हरिः

ဤသို့ နိတျတမ်း သမాధိပြု၍ ကလေရှနာရှင် ကေရှဝကို ချီးမွမ်းနေသဖြင့်၊ သူ၏ ဘက္တိကြောင့် ဟရိသည် သူ့ကိုယ်၏ အတ္တဟൃദယအတွင်းသို့ ဆင်းသက်ကိန်းဝပ်လာ၏။

Verse 41

उद्यमं विक्रमं तस्य स दृष्ट्वा सोमशर्मणः । आविर्भूय हृषीकेशस्तमुवाच प्रहृष्टवान्

ဆိုမရှာမန်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် သတ္တိဗီရသကို မြင်တော်မူ၍ ဟೃရှီကေရှ (ဗိဿဏု) သည် သူ့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာကာ ဝမ်းမြောက်စွာ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 42

सोमशर्मन्महाप्राज्ञ श्रूयतां भार्यया सह । वासुदेवोस्मि विप्रेंद्र वरं याचय सुव्रत

အလွန်ပညာကြီးသော ဆိုမရှာမန်ရေ၊ မင်း၏ ဇနီးနှင့်အတူ နားထောင်လော့။ ဗြာဟ္မဏတို့အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ငါသည် ဝါစုဒေဝ ဖြစ်၏။ သီလကတိကဝတ်မြတ်သောသူရေ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါး တောင်းလော့။

Verse 43

तेनोक्तो हि स विप्रेन्द्र उन्मील्य नयनद्वयम् । दृष्ट्वा विश्वेश्वरं देवं घनश्यामं महोदयम्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ သူသည် မျက်စိနှစ်လုံးကို ဖွင့်၍ ဗိශ්ဝေရှ್ವರ သခင်ဘုရားကို မြင်လေ၏—မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ညိုမဲ၍ မဟာတေဇောဖြင့် ထွန်းလင်းတော်မူသည်။

Verse 44

सर्वाभरणशोभांगं सर्वायुधसमन्वितम् । दिव्यलक्षणसंपन्नं पुंडरीकनिभेक्षणम्

အင်္ဂါကိုယ်တော်သည် အလှဆင်အလုံးစုံဖြင့် တောက်ပ၍၊ လက်နက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ဒိဗ္ဗမင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်ဝ၍၊ ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်လုံးတော်ရှိသည်။

Verse 45

पीतेन वाससा युक्तं राजमानं सुरेश्वरम् । वैनतेयसमारूढं शंखचक्रगदाधरम्

အဝါရောင်ဝတ်စုံတော်ကို ဆင်မြန်း၍၊ နတ်တို့၏ အရှင်အဖြစ် ထွန်းတောက်တော်မူကာ၊ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ပေါ်၌ စီးနင်း၍၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသည်။

Verse 46

ब्रह्मादीनां सुधातारं जगतोस्य महायशाः । विश्वस्यास्य सदातीतं रूपातीतं जगद्गुरुम्

ထိုအရှင်သည် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၏ အမြတ်ဆုံး ထိန်းသိမ်းပေးသူ၊ လောက၏ မဟာဂုဏ်သတင်းရှိသော အထောက်အကူဖြစ်၏—အချိန်ကန့်သတ်ကို အမြဲလွန်ကဲ၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်အားလုံးကို ကျော်လွန်ကာ စကြဝဠာ၏ ဇဂတ်ဂုရု ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 47

हर्षेण महताविष्टो दंडवत्प्रणिपत्य तम् । श्रियायुक्तं भासमानं सूर्यकोटिसमप्रभम्

မဟာပီတိဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ သူသည် ထိုအရှင်ရှေ့၌ ဒဏ္ဍဝတ်ပရဏာမဖြင့် အပြည့်အဝ လဲကျကန်တော့하였다—သီရိတော်ပြည့်ဝ၍ တောက်ပလင်းလက်ကာ နေရောင်ကောဋိများနှင့်တူသော အလင်းတော်ရှိတော်မူသော အရှင်ထံ။

Verse 48

बद्धांजलिपुटोभूत्वा तया सुमनया सह । जयजयेत्युवाचैनं जयमाधवमानद

လက်နှစ်ဖက်ကို အည္ဇလီအဖြစ် ချုပ်ကပ်ကန်တော့၍၊ စိတ်ကောင်းမြတ်သော စုမနာ မိန်းမနှင့်အတူ သူက ထိုအရှင်အား “ဇယ ဇယ! အို မာဓဝ၊ ဂုဏ်သိက္ခာပေးတော်မူသူ” ဟု ဆို하였다။

Verse 49

जय योगीश योगीन्द्र जय नागांगशायन । यज्ञांग जय यज्ञेश जय शाश्वतसर्वग

ဇယဖြစ်ပါစေ၊ အို ယောဂီရှ၊ ယောဂီတို့၏ အရှင်! ဇယဖြစ်ပါစေ၊ အို နာဂါင်္ဂ-ရှာယန၊ မြွေခင်းပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသူ! ဇယဖြစ်ပါစေ၊ အို ယဇ్ఞာင်္ဂ၊ အင်္ဂတော်တို့သည် ယဇ్ఞဖြစ်သော အို ယဇ্ঞေရှ! ဇယဖြစ်ပါစေ၊ အို အနန္တနိရန္တရ၊ အရပ်ရပ်သို့ စိမ့်ဝင်နေသော အရှင်!

Verse 50

जय सर्वेश्वरानंत यज्ञरूप नमोऽस्तु ते । जय ज्ञानवतां श्रेष्ठ जय त्वं ज्ञाननायक

ဇယဖြစ်ပါစေ၊ အို အနန္တ စర్వေရှ్వర၊ ယဇ్ఞရုပ်တော်—သင့်အား နမောအပ်ပါ၏။ ဇယဖြစ်ပါစေ၊ အို ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး; ဇယဖြစ်ပါစေ၊ သင်သည် ဉာဏ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် လမ်းညွှန် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 51

जय सर्वदसर्वज्ञ जय त्वं सर्वभावन । जय जीवस्वरूपेश महाजीव नमोस्तुते

အရာအားလုံးကို ပေးကမ်းတော်မူသော၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရင်းမြစ်နှင့် ထိန်းသိမ်းတော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ ဇီဝသဘော၏ အရှင်၊ မဟာဇီဝတော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 52

जय प्रज्ञादप्रज्ञांग जय प्राणप्रदायक । जय पापघ्न पुण्येश जय पुण्यपते हरे

ပညာတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ပညာ၏ အရင်းမြစ်လည်းဖြစ်တော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ အသက်(ပရာဏ)ကို ပေးတော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော၊ ကုသိုလ်၏ အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ ဟရီတော်၊ သန့်ရှင်းမှု၏ အဓိပတိတော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။

Verse 53

जय ज्ञानस्वरूपेश ज्ञानगम्याय ते नमः । जय पद्मपलाशाक्ष पद्मनाभाय ते नमः

ဇ္ဉာဏ်သဘောတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော အရှင်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်စိတော်ရှိသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ ပဒ္မနာဘတော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 54

जय गोविंदगोपाल जय शंखधरामल । जय चक्रधराव्यक्त व्यक्तरूपाय ते नमः

ဂోవိန္ဒတော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ၊ ဂోပာလတော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ အညစ်အကြေးကင်းသော သင်္ခကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ စက်ရကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အဗျက္တတော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ ပေါ်လွင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူသော အရှင်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 55

जय विक्रमशोभांग जय विक्रमनायक । जय लक्ष्मीविलासांग नमो वेदमयाय ते

ဗီရသတ္တိ၏ တောက်ပမှုဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါတော်တစ်လုံးချင်း ရောင်လင်းတော်မူသော အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ ဗီရသတ္တိ၏ ခေါင်းဆောင် အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ။ လက္ရှ္မီတော်၏ လီလာအပျော်အပါးဖြစ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှိသည့် အရှင်တော်အား ဇယမင်္ဂალაရှိပါစေ။ ဝေဒမယတော်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 56

जय विक्रमशोभांग जय उद्यमदायक । जय उद्यमकालाय उद्यमाय नमोनमः

အောင်မြင်ပါစေ၊ တန်ခိုးတောက်ပလှပသော သင့်အား; အောင်မြင်ပါစေ၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို ပေးသနားသော သင့်အား။ ကြိုးပမ်းစတင်ရန် အချိန်ကာလသို့ အောင်မြင်ပါစေ; ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတော်တိုင်သို့ နမස්ကာရ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ နမස්ကာရ။

Verse 57

जय उद्यमशक्ताय उद्यमत्रयधारक । युद्धोद्यमप्रवृत्ताय तस्मै धर्माय ते नमः

မှန်ကန်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၏ အင်အားဖြစ်သော၊ ကြိုးပမ်းသုံးပါးကို ထိန်းသိမ်းထမ်းဆောင်သော၊ စစ်ပွဲ၏ ကြိုးပမ်းမှု၌ လှုပ်ရှားနေသော ထို “ဓမ္မ” သို့ အောင်မြင်ပါစေ; ထိုဓမ္မအား ကျွန်ုပ် နမස්ကာရပြုပါ၏။

Verse 58

नमो हिरण्यरेताय तस्मै ते जायते नमः । अतितेजःस्वरूपाय सर्वतेजोमयाय च

ရွှေမျိုးစေ့တော် (ဟိရဏ္ယရေတာ) ဖြစ်သော သင့်အား နမස්ကာရ; သင့်ကို မွေးဖွားစေသော အရှင်ထံသို့လည်း နမස්ကာရ။ အလွန်အကျွံ တောက်ပသော သဘာဝတော်ရှိ၍ တောက်ပမှုအလုံးစုံဖြင့် ပြည့်စုံသော အရှင်ထံ နမස්ကာရ။

Verse 59

दैत्यतेजोविनाशाय पापतेजोहराय च । गोब्राह्मणहितार्थाय नमोस्तु परमात्मने

ဒೈತ್ಯတို့၏ တန်ခိုးတောက်ပမှုကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၍၊ အပြစ်၏ အင်အားကို ဖယ်ရှားတော်မူကာ၊ နွားများနှင့် ဗြာဟ္မဏများ၏ အကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်တော်မူသော ပရမాత್ಮန်ထံ နမස්ကာရ။

Verse 60

नमोस्तु हुतभोक्त्रे च नमो हव्यवहाय ते । नमः कव्यवहायैव स्वधारूपाय ते नमः

အာဟုတိကို သုံးဆောင်တော်မူသော ဟုတဘောက္တೃ သင့်အား နမස්ကာရ; ပူဇော်ပစ္စည်းကို သယ်ဆောင်တော်မူသော ဟဗျဝါဟ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဘိုးဘွားပူဇော်အာဟုတိကို သယ်ဆောင်တော်မူသော ကဗျဝါဟ သင့်အားလည်း နမස්ကာရ; စွဓာ (Svadhā) ရূপတော်ရှိသော သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 61

स्वाहारूपाय यज्ञाय पावनाय नमोनमः । नमस्ते शार्ङ्गहस्ताय हरये पापहारिणे

«စွာဟာ» အဖြစ်တော်၊ ယဇ္ဉာအဖြစ်တော်၊ သန့်စင်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်အား ထပ်ထပ်နမസ്കာရပါ၏။ လက်၌ «ရှာရင်ဂ» မြားတံကိုင်ဆောင်သော ဟရီဘုရား၊ အပြစ်ဖယ်ရှားတော်မူသောအရှင်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 62

सदसच्चोदनायैव नमो विज्ञानशालिने । नमो वेदस्वरूपाय पावनाय नमोनमः

အမှန်သို့ ဦးတည်စေ၍ မမှန်မှ ကာကွယ်တားဆီးတော်မူသော အရှင်၊ ဉာဏ်ပညာ၏ နေရာတော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဝေဒအဖြစ်တော်၊ သန့်စင်ပေးတော်မူသော အရှင်အား ထပ်ထပ်နမস্কာရပါ၏။

Verse 63

नमोस्तु हरिकेशाय सर्वक्लेशहराय ते । केशवाय परायैव नमस्ते विश्वधारिणे

ဟရိကေရှ ဘုရား၊ ကလေးရှ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရပါ၏။ ကေရှဝ ဘုရား၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၊ စကြဝဠာကို ထောက်တည်တော်မူသော အရှင်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 64

नमः कृपाकरायैव नमो हर्षमयाय ते । अनंताय नमो नित्यं शुद्धाय क्लेशनाशिने

ကရုဏာပေးတော်မူသော အရှင်အားသာ နမস্কာရပါ၏; ပီတိအပြည့်အဝရှိသော အရှင်အား နမস্কာရပါ၏။ အနန္တ၊ အမြဲတမ်းသန့်ရှင်း၍ ကလေးရှ်ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား အစဉ်ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 65

आनंदाय नमो नित्यं शुद्धाय केवलाय ते । रुद्रैर्नमितपादाय विरंचिनमिताय ते

အာနန္ဒအဖြစ်တော်၊ သန့်ရှင်း၍ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်အား အစဉ်နမস্কာရပါ၏။ ရုဒ္ဒရတို့က ခြေတော်၌ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြပြီး ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ကပါ နမস্কာရပြုသော အရှင်အား ပူဇော်ပါ၏။

Verse 66

सुरासुरेंद्रनमित पादपद्माय ते नमः । नमोनमः परेशाय अजितायामृतात्मने

ဒေဝတို့၏ အင်ဒြာနှင့် အဆုရတို့၏ မင်းများကပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့သော ကြာပန်းတော်ခြေတော်ရှိသည့် သင့်အား နမസ്കာရ။ အမြင့်ဆုံးပရမေသွရ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သော အမရသဘောတော်ရှိသူအား ထပ်ထပ်နမိုနမဟ။

Verse 67

क्षीरसागरवासाय नमः पद्माप्रियाय ते । ओंकाराय च शुद्धाय अचलाय नमोनमः

နို့ပင်လယ် (ခ္ṣီရသာဂရ) တွင် တည်ရှိသော၊ ပဒ္မာ (လက္ခ္မီ) ချစ်မြတ်နိုးသော သင့်အား နမസ്കာရ။ သန့်ရှင်းသော အိုံကာရသဘောတော်၊ သုဒ္ဓ၊ မလှုပ်မယှက် အချလတော်အား ထပ်ထပ်နမိုနမဟ။

Verse 68

व्यापिने व्यापकायैव सर्वव्यसनहारिणे । नमोनमो वराहाय महाकूर्माय ते नमः

အရာရာကို ဖြန့်ကျက်ဝင်ရောက်သော၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော၊ အပျက်အန္တရာယ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော သင့်အား ထပ်ထပ်နမိုနမဟ။ အို ဝရာဟ၊ အို မဟာကူရ္မ၊ သင့်အား ရိုသေကန်တော့ပါ၏။

Verse 69

नमो वामनरूपाय नृसिंहाय महात्मने । नमो रामाय दिव्याय सर्वक्षत्रवधाय च

ဝါမနရုပ်တော်ကို ဆောင်သော သင့်အား နမസ്കာရ၊ မဟာအတ္တမ နရစိံဟတော်အား နမസ്കာရ။ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗ ရာမတော်—က்ஷတ္တရိယအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းသူအားလည်း နမস্কာရ။

Verse 70

सर्वज्ञानाय मत्स्याय नमो रामाय ते नमः । नमः कृष्णाय बुद्धाय नमो म्लेच्छप्रणाशिने

အလုံးစုံသိမြင်သော မတ္စျတော်အား နမസ്കာရ၊ အို ရာမတော် သင့်အား နမস্কာရ။ ကృష్ణတော်အား နမസ്കာရ၊ ဗုဒ္ဓတော်အား နမস্কာရ၊ မလေစ္ဆ (အဓမ္မအင်အား) ကို ဖျက်ဆီးသူအား နမസ്കာရ။

Verse 71

नमः कपिलविप्राय हयग्रीवाय ते नमः । नमो व्यासस्वरूपाय नमः सर्वमयाय ते

ကပိလ ဘြာဟ္မဏ ရূপဖြင့် သင့်အား နမಸ್ಕာရ; ဟယဂ္ရီဝ ရূপဖြင့်လည်း သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ ဗျာသ ရূপဖြင့် သင့်အား ပူဇော်နမ; အရာအားလုံး၌ ပြည့်နှံ့သော စರ್ವမယ သင့်အား နမိုနမဟ။

Verse 72

एवं स्तुत्वा हृषीकेशं तमुवाच जनार्दनम् । गुणानां तु परं पारं ब्रह्मा वेत्ति न पावन

ဤသို့ ဟೃಷီကေရှကို ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် ဇနာရ္ဒနကို ပြောလေသည်– “အို သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၊ ဂုဏ်များကို ကျော်လွန်သော အဆုံးစွန်ကမ်းကို ဘြဟ္မာတောင် မသိနိုင်ပါ။”

Verse 73

न चैव स्तोतुं सर्वज्ञस्तथा रुद्र सःहस्रदृक् । वक्तुं को हि समर्थस्तु कीदृशी मे मतिर्विभो

အရာအားလုံးကို သိတော်မူသော ရုဒ္ဒရ—ထောင်မျက်စိရှိသူ—တောင် သင့်ကို ပြည့်စုံစွာ ချီးမွမ်းမနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် သင့်၏ မဟိမကို ပြောဆိုနိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း? အို ဗိဘို၊ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့သော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်က ဘာမျှသာနည်း။

Verse 74

निर्गुणं सगुणं स्तोत्रं मयैव तव केशव । क्षमशब्दापशब्दं मे तव दासोस्मि सुव्रत

အို ကေရှဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား နိရ္ဂုဏနှင့် စဂုဏ နှစ်မျိုးလုံးအဖြစ် ဤစတိုးတရကို ရွတ်ဆိုခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ စကားထဲရှိ အမှားအယွင်းနှင့် မသင့်လျော်သော စကားလုံးများကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ; အို သုဝြတ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်၏ ကျွန်ဖြစ်ပါသည်။

Verse 75

जन्मजन्मनि लोकेश दयां मे कुरु पावन

အို လောက၏ အရှင်၊ အို သန့်ရှင်းစေတော်မူသောအရှင်၊ မွေးဖွားမှုတိုင်း မွေးဖွားမှုတိုင်း၌ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုတော်မူပါ။