Adhyaya 15

Verse 1

सोमशर्मोवाच । पापिनां मरणं भद्रे कीदृशैर्लक्षणैर्युतम् । तन्मे त्वं विस्तराद्ब्रूहि यदि जानासि भामिनि

ဆိုမရှර්မာက ပြောသည်– “အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ အပြစ်ရှိသူတို့၏ သေခြင်း၌ မည်သို့သော လက္ခဏာများ ပေါ်ထွက်သနည်း။ သင်သိလျှင် အို လှပသူရေ၊ အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 2

सुमनोवाच । श्रूयतामभिधास्यामि तस्मात्सिद्धाच्छ्रुतं मया । पापिनां मरणे कांत यादृशं लिंगमेव च

စုမနာက ပြောသည်– “နားထောင်ပါ အို ချစ်သူ၊ ထို စိဒ္ဓထံမှ ငါကြားသိခဲ့သမျှကို ငါကြေညာမည်။ အို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ အပြစ်ရှိသူတို့ သေချိန်၌ မည်သို့သော အမှတ်လက္ခဏာ ပေါ်လာသနည်း။”

Verse 3

महापातकिनां चैव स्थानं चेष्टां वदाम्यहम् । विण्मूत्रामेध्यसंयुक्तां भूमिं पापसमन्विताम्

ယခု ငါသည် မဟာအပြစ်ကျူးလွန်သူတို့၏ နေရာထိုင်ခင်းနှင့် အကျင့်အကြံကို ဖော်ပြမည်။ အညစ်အကြေး၊ ဆီးနှင့် အခြား မသန့်ရှင်းမှုတို့နှင့် ရောနှောညစ်ပတ်နေသော မြေ—အပြစ်ဖြင့် ပြည့်နှက်သော မြေပြင်တည်း။

Verse 4

सतां प्राप्य सुदुष्टात्मा प्राणान्दुःखेन मुंचति । चांडालभूमिं संप्राप्य मरणं याति दुःस्थितः

သတ္တပုရုသတို့၏ အပေါင်းအသင်းကို ရရှိသော်လည်း အလွန်ဆိုးယုတ်သောစိတ်ရှိသူသည် ဒုက္ခဖြင့် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရ၏။ ချဏ္ဍာလတို့၏ မြေသို့ ရောက်လျှင် အနိမ့်ကျသောအခြေအနေဖြင့် သေဆုံးရ၏။

Verse 5

गर्दभाचरितां भूमिं वेश्यागेहं समाश्रितः । कल्पपालगृहं गत्वा निधनायोपगच्छति

မြည်းတို့ လှည့်လည်နေသော မြေကို အားထား၍၊ ပြည့်တန်ဆာ၏ အိမ်၌ ခိုလှုံ၍၊ ထို့ပြင် ကလ္ပပါလ (အဖျော်ယမကာ/ကာမဂೃಹ စောင့်)၏ အိမ်သို့ သွားလျှင်—ထိုသူသည် ပျက်စီးခြင်း (သေခြင်း) သို့ ချဉ်းကပ်ရ၏။

Verse 6

अस्थिचर्मनखैः पूर्णमाश्रितं पापकिल्बिषैः । तां प्राप्य च स दुष्टात्मा मृत्युं याति सुनिश्चितम्

အရိုး၊ အသားအရေ၊ လက်သည်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ပാപမလင်များက နေထိုင်ရာ ထိုအခြေအနေ/နေရာသို့ ရောက်လျှင်၊ ဆိုးယုတ်သောစိတ်ရှိသူသည် မုချ သေခြင်းသို့ သွားရ၏။

Verse 7

अन्यां पापसमाचारां प्राप्य मृत्युं स गच्छति । अथ चेष्टां प्रवक्ष्यामि दूतानां तु तमिच्छताम्

ပാപအကျင့်တစ်မျိုးထပ်မံ လိုက်နာသဖြင့် သူသည် သေခြင်းသို့ သွားရ၏။ ယခု သူ့ကို ရှာဖွေလိုသော ဒူးတများ၏ လုပ်ရပ်ကို ငါဖော်ပြမည်။

Verse 8

भैरवान्दारुणान्घोरानतिकृष्णान्महोदरान् । पिंगाक्षान्पीतनीलांश्च अतिश्वेतान्महोदरान्

သူသည် ဘ္ဟဲရဝများကို ဖော်ပြ하였다—ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်—အချို့သည် အလွန်မည်း၍ ဝမ်းဗိုက်ကြီး (မဟောဒရ) ရှိကြ၏။ အချို့သည် မျက်လုံးပင်္ဂလ၊ ကိုယ်ရောင် အဝါ သို့မဟုတ် အပြာ ဖြစ်ကြ၏။ အချို့သည် အလွန်ဖြူသော်လည်း ဝမ်းဗိုက်ကြီးမားကြ၏။

Verse 9

अत्युच्चान्विकरालांश्च शुष्कमांसवसोपमान् । रौद्रदंष्ट्रान्करालांश्च सिंहास्यान्सर्पहस्तकान्

သူသည် အလွန်မြင့်မား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါများကို မြင်၏၊ ခြောက်သွေ့သွားသော အသားနှင့် အဆီကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ ရက်စက်သော အစွယ်များရှိကာ ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း ထိတ်လန့်စရာ၊ ခြင်္သေ့မျက်နှာနှင့် မြွေကဲ့သို့ လက်များရှိ၏။

Verse 10

सतान्दृष्ट्वा प्रकंपेत खिद्यते च मुहुर्मुहुः । शिवासंनादवद्घोरान्महारावान्महामते

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများကို မြင်လျှင် လူသည် တုန်လှုပ်ကာ မကြာခဏ စိတ်ပင်ပန်းဝမ်းနည်းရ၏၊ အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ; အကြောင်းမူကား သူတို့၏ ကြောက်စရာကောင်းသော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဂর্জနာသံများသည် ခွေးမြီးကောင်တို့၏ ဟောင်သံနှင့် ဆင်တူ၏။

Verse 11

मुंचंति दूतकाः सर्वे कर्णमूले तु तस्य हि । गले पाशैः प्रबद्ध्वा ते कटिं बद्ध्वा तथोदरे

တမန်တို့အားလုံးသည် သူ၏ နားအမြစ်ကို ထိုးနှက်ကြ၏; ထို့နောက် ကြိုးဖမ်းဖြင့် လည်ပင်းကို ချည်နှောင်ကာ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကိုပါ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ကြ၏။

Verse 12

समाधृष्य निपात्यंते हाहेति वदते मुहुः । म्रियमाणस्य या चेष्टा तामेवं प्रवदाम्यहम्

ဖမ်းဆီး၍ လဲကျအောင် ပစ်ချခံရသော်လည်း သူသည် မကြာခဏ “အို! အို!” ဟု အော်ဟစ်၏။ သေဆုံးမည့်သူ၏ တုန်လှုပ်ကာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသည့် အခြေအနေကို ငါသည် ဤသို့ ဖော်ပြ၏။

Verse 13

परद्रव्यापहरणं परभार्याविडंबनम् । ऋणं परस्य सर्वस्वं गृहीतं यत्तु पापिभिः

အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်း၊ အခြားသူ၏ ဇနီးကို အရှက်ခွဲ၍ မတရားလွန်ကျူးခြင်း၊ နှင့် အကြွေးဟု အကြောင်းပြကာ အခြားသူ၏ ဥစ္စာအားလုံးကို သိမ်းယူခြင်း—ဤတို့သည် ပာပပြုသူတို့၏ အပြစ်ကမ္မများ ဖြစ်၏။

Verse 14

पुनर्नैव प्रदत्तं हि लोभास्वादविमोहतः । अन्यदेवं महापापं कुप्रतिग्रहमेव च

လောဘနှင့် အရသာလိုလားမှုကြောင့် မောဟဖြစ်၍ တစ်ခါပေးလှူပြီးသားကို ထပ်မံပေးလှူခြင်း မပြုသင့်။ ထို့ပြင် မသင့်လျော်သော လှူဒါန်းကို လက်ခံခြင်း (ကုပရတိဂ္ရဟ) သည်လည်း မဟာအပြစ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 15

कंठमायांति ते सर्वे म्रियमाणस्य तस्य च । यानिकानि च पापानि पूर्वमेव कृतानि च

ထိုသူ သေဆုံးမည့်အခါ၌၊ သူ၏ လည်ချောင်းသို့ အရာအားလုံး တက်လာသည်—အရင်က ပြုခဲ့သော အပြစ်များ အားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 16

आयांति कंठमूलं ते महापापस्य नान्यथा । दुःखमुत्पादयंत्येते कफबंधेन दारुणम्

အရာတို့သည် လည်ချောင်းအမြစ်သို့ ရောက်လာသည်—မဟာအပြစ်၏ အကျိုးကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး အခြားမဟုတ်။ ချွဲကပ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ချည်နှောင်မှုကြောင့် ပြင်းထန်သော ဒုက္ခကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Verse 17

पीडाभिर्दारुणाभिस्तु कंठो घुरघुरायते । रोदते कंपतेऽत्यर्थं मातरं पितरं पुनः

ပြင်းထန်သော ဝေဒနာများကြောင့် ညှဉ်းဆဲခံရသဖြင့် လည်ချောင်းမှ ကြမ်းတမ်းသော ဂွရဂွရ အသံ ထွက်လာသည်။ သူသည် ငိုကြွေး၍ အလွန်တရာ တုန်ခါကာ မိခင်နှင့် ဖခင်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါ်တောင်းသည်။

Verse 18

स्मरते भ्रातरं तत्र भार्यां पुत्रान्पुनःपुनः । पुनर्विस्मरणं याति महापापेन मोहितः

အဲဒီနေရာ၌ သူသည် အစ်ကို/ညီကို၊ ဇနီးနှင့် သားများကို ထပ်ခါထပ်ခါ သတိရသည်။ သို့သော် မဟာအပြစ်၏ မောဟကြောင့် ထပ်မံ၍ မေ့လျော့ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။

Verse 19

तस्य प्राणान गच्छंति बहुपीडासमाकुलाः । पतते कंपते चैव मूर्च्छते च पुनःपुनः

ဒုက္ခဝေဒနာများစွာက ဝိုင်းရံသဖြင့် သူ၏အသက်ရှုသံများ လျော့နည်းလာသည်။ သူသည် လဲကျ၍ တုန်ခါကာ ထပ်ခါထပ်ခါ မူးလဲသွားသည်။

Verse 20

एवं पीडासमायुक्तो दुःखं भुंक्तेति मोहितः । तस्य प्राणाः सुदुःखेन महाकष्टैः प्रचालिताः

ဤသို့ ဝေဒနာနှင့်ပေါင်းစည်းကာ မောဟဖြင့် မူးမော်နေသူသည် ဒုက္ခကို ခံစားရသည်။ ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မဟာကষ্টများက သူ၏အသက်ရှုသံကို လှုပ်ခတ်၍ လှန်လှောပစ်သည်။

Verse 21

अपानमार्गमाश्रित्य शृणु कांत प्रयांति ते । एवं प्राणी महामुग्धो लोभमोहसमन्वितः

အပာန (apāna) ၏ အောက်ဆင်းလမ်းကို အားထား၍—နားထောင်ပါ၊ ချစ်သူရေ—သူတို့သည် ထိုလမ်းသို့ သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါသည် အလွန်မောဟဖြစ်ကာ လောဘနှင့် မောဟတွင် ပတ်လည်နေသည်။

Verse 22

नीयते यमदूतैस्तु तस्य दुःखं वदाम्यहम्

သူသည် ယမဒူတတို့၏ လက်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။ ငါသည် သူ၏ဒုက္ခကို ဖော်ပြမည်။