Adhyaya 115
The Battle of Nahuṣa and Huṇḍa (within the Guru-tīrtha Glorification Episode)
Bhūmi-khaṇḍa အတွင်းရှိ Guru-tīrtha မဟာတန်ခိုးဖော်ပြချက်နှင့် Cyavana–Nahuṣa ဇာတ်ကြောင်းဆက်စပ်မှုထဲတွင် ဤအধ্যာယသည် စစ်မြေပြင်၏ အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။ Āyu ၏သား Nahuṣa သည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပပြင်းထန်သော မြားမိုးဖြင့် Dānava များကို ချေမှုန်း၍ ဆုတ်ခွာစေသည်။ ဒေါသထွက်သော Huṇḍa က စိန်ခေါ်လာသဖြင့် တိုက်ရိုက်ဒွဲလ် စတင်သည်။ အိန္ဒြာ၏ ရထားမောင်း Mātali က ရထားကို မောင်းနှင်နေစဉ် နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ Huṇḍa သည် ခဏတစ်လော လဲကျသော်လည်း စစ်ဒေါသကြောင့် ပြန်လည်ထလာပြီး Nahuṣa ၏ ဘေးဖက်ကို ထိခိုက်စေကာ ရထား၊ အလံနှင့် မြင်းများကိုပါ ပျက်စီးစေသည်။ Nahuṣa သည် သာလွန်သော ဓနုဗေဒဖြင့် Huṇḍa ၏ ရထားနှင့် လက်နက်များကို မသုံးနိုင်အောင် လုပ်၍ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ယူသတ်ဖြတ်သည်။ ဒေဝ၊ Siddha နှင့် Cāraṇa တို့က ဓမ္မစည်းကမ်း ပြန်လည်တည်မြဲလာခြင်းကို ချီးမွမ်း၍ ဤအခန်းသည် Guru-tīrtha မဟာတန်ခိုးနှင့် Nahuṣa ဇာတ်ကြောင်းအတွင်းရှိ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်အတည်ပြုကာ အဆုံးသတ်သည်။
Shlokas
Verse 1
कुंजल उवाच । ततस्त्वसौ संयति राजमानः समुद्यतश्चापधरो महात्मा । यथैव कालः कुपितः सलोकान्संहर्तुमैच्छत्तु तथा सुदानवान्
ကుంజလက ပြောသည်။ ထို့နောက် မဟာသတ္တိရှိသော စစ်သူရဲကောင်းသည် စစ်မြေပြင်၌ တောက်ပလင်းလက်၍ လေးကို မြှောက်ကာ အဆင်သင့်ရပ်တည်၏။ ဒေါသထွက်သော ကာလ (အချိန်) သည် လောကအားလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုသကဲ့သို့၊ ထိုသူလည်း ဒာနဝတို့နှင့်အတူ လောကများကို ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
Verse 2
महास्त्रजालै रवितेजतुल्यैः सुदीप्तिमद्भिर्निजघान दानवान् । वायुर्यथोन्मूलयतीह पादपांस्तथैव राजा निजघान दानवान्
နေတောက်ပမှုနှင့်တူသော မီးလောင်တောက်ပသည့် မဟာအာဝုဓများ၏ ကွန်ယက်ဖြင့် သူသည် ဒာနဝတို့ကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်하였다။ လေသည် သစ်ပင်များကို အမြစ်မှတိုင်အောင် လှန်ထုတ်သကဲ့သို့၊ ရာဇာသည်လည်း ဒာနဝတို့ကို ထိုနည်းတူ ချေမှုန်းလေ၏။
Verse 3
वायुर्यथा मेघचयं च दिव्यं संचालयेत्स्वेन बलेन तेजसा । तथा स राजा असुरान्मदोत्कटाननाशयद्बाणवरैः सुतीक्ष्णैः
လေသည် မိမိ၏ အင်အားနှင့် တောက်ပမှုဖြင့် ဒိဗ္ဗမိုးတိမ်အစုကို ရွှေ့လျားစေသကဲ့သို့၊ ထိုရာဇာသည် မာနကြီး၍ မူးယစ်ထန်သော အဆုရတို့ကို အလွန်ကောင်းမြတ်၍ ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော မြားများဖြင့် ဖျက်ဆီးလေ၏။
Verse 4
न शेकुर्दानवाः सर्वे बाणवर्षं महात्मनः । मृताः केचिद्द्रुताः केचित्केचिन्नष्टा महाहवात्
ဒာနဝအားလုံးသည် မဟာသတ္တိရှိသူ၏ မြားမိုးကို မခံနိုင်ကြ။ အချို့ သေဆုံးကြပြီး၊ အချို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြကာ၊ အချို့သည် မဟာစစ်ပွဲအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
Verse 5
सूत उवाच । महातेजं महाप्राज्ञं महादानवनाशनम् । चुक्रोध हुंडो दुष्टात्मा दृष्ट्वा तं नृपनंदनम्
စူတက ပြောသည်။ ဒာနဝဖျက်ဆီးသူ၊ တောက်ပသတ္တိကြီး၍ ပညာကြီးသော မင်းသားကို မြင်သော်၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည့် ဟုဏ္ဍာသည် ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းထကြွ၏။
Verse 6
स्थितो गत्वेदमाभाष्य तिष्ठतिष्ठेति चाहवे । त्वामद्य च नयिष्यामि आयुपुत्र यमांतिकम्
ထိုနေရာ၌ ရပ်နေပြီး စစ်မြေပြင်အလယ်သို့ တိုးဝင်ကာ ပြောသည်— “ရပ်—ရပ်လော့! ယနေ့ ငါသည် သင်ကို၊ အာယု၏သားရေ၊ ယမမင်း၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်။”
Verse 7
नहुष उवाच । स्थितोस्मि समरे पश्य त्वामहं हंतुमागतः । अहं त्वां तु हनिष्यामि दानवं पापचेतनम्
နဟုဿက ပြောသည်— “ကြည့်လော့၊ ငါသည် စစ်ပွဲ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်နေ၏; သင်ကို သတ်ရန် ငါလာ၏။ အပြစ်စိတ်ထူထဲသော ဒာနဝရေ၊ ငါသည် သင်ကို မလွဲမသွေ သတ်မည်။”
Verse 8
इत्युक्त्वा धनुरादाय बाणानग्निशिखोपमान् । छत्रेण ध्रियमाणेन शुशुभे सोऽपि संयुगे
ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် လေးကိုယူကာ မီးလျှံတံခွန်ကဲ့သို့သော မြားများကို ကိုင်လေ၏။ ခေါင်းပေါ်တွင် ထီးတော်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ သူလည်း တောက်ပလင်းလက်နေ၏။
Verse 9
इंद्रस्य सारथिं दिव्यं मातलिं वाक्यमब्रवीत् । वाहयतु रथं मेऽद्य हुंडस्य सम्मुखं भवान्
ထို့နောက် အိန္ဒြ၏ ဒိဗ္ဗရထားမောင်း မာတလိအား ပြောသည်— “ယနေ့ သင်သည် ငါ၏ ရထားကို ဟုဏ္ဍ၏ မျက်နှာတော်ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် မောင်းနှင်ပေးလော့။”
Verse 10
इत्युक्तस्तेन वीरेण मातलिर्लघुविक्रमः । तुरगांश्चोदयामास महावातजवोपमान्
ထိုသူရဲ၏ စကားကို ကြားသဖြင့် လျင်မြန်သန်မာသော မာတလိသည် မြင်းများကို တိုက်နှိုးလေ၏—မဟာလေပြင်း၏ အရှိန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှ၏။
Verse 11
उत्पेतुश्च ततो वाहा हंसा इव यथांबरे । छत्रेण इंदुवर्णेन रथेनापि पताकिना
ထို့နောက် စစ်မြင်းတို့သည် ကောင်းကင်၌ ဟင်္သာကဲ့သို့ ခုန်ထွက်လာကြ၏; အလံတင်ရထားနှင့် လမိုဃ်းဖြူသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ချတ်တော်လည်း ပါရှိ၏။
Verse 12
नभस्तलं तु संप्राप्य यथा सूर्यो विराजते । आयुपुत्रस्तथा संख्ये तेजसा विक्रमेण तु
ကောင်းကင်မိုးခေါင်သို့ ရောက်လျှင် နေမင်းသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းသကဲ့သို့၊ စစ်မြေပြင်၌ အာယု၏သားလည်း မိမိ၏ တေဇနှင့် သတ္တိဗီရယဖြင့် ထင်ရှားတောက်ပလာ၏။
Verse 13
अथ हुंडो रथस्थोऽपि राजमानः स्वतेजसा । सर्वायुधैश्च संयुक्तस्तद्वद्वीरव्रते स्थितः
ထို့နောက် ဟုဏ္ဍာသည် ရထားပေါ်၌ ထိုင်လျက် မိမိ၏ တေဇဖြင့် တောက်ပနေ၏; အမျိုးမျိုးသော လက်နက်အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံကာ စစ်သူရဲ၏ သစ္စာဝတ်ကို မလှုပ်မယှက် ထိန်းထား၏။
Verse 14
उभयोर्वीरयोर्युद्धं देवविस्मयकारकम् । तदा आसीन्महाप्राज्ञ दारुणं भीतिदायकम्
သူရဲကောင်းနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲသည် နတ်တို့ကိုပင် အံ့ဩစေ၏; ထိုအခါ၊ အလွန်ပညာရှိသောသူရေ၊ ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်ရွံ့စေသော တိုက်ပွဲဖြစ်လာ၏။
Verse 15
सुबाणैर्निशितैस्तीक्ष्णैः कंकपत्रैः शिलीमुखैः । हुंडेन ताडितो राजा सुबाह्वोरंतरे तदा
ထို့နောက် ဟုဏ္ဍာသည် မင်းကို အလွန်ကောင်းသော မြားများဖြင့် ထိုးနှက်၏—ထက်မြက်စူးရှ၍ ဂျစ်ငှက်အမွှေးတပ်ဆင်ကာ၊ ရှိလီမုခမြားကဲ့သို့ ထိုးဖောက်နိုင်သော—လက်နှစ်ဖက်ကြား၌ ဖြစ်၏။
Verse 16
सुभाले पंचभिर्बाणैर्विद्धः क्रुद्धोऽभवत्तदा । सविद्धस्तु तदा बाणैरधिकं शुशुभे नृपः
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြားငါးစင်းဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် ဒေါသထန်လာ၏။ သို့ရာတွင် ထိုမြားများက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ထားသော်လည်း အရှင်မင်းသည် ပိုမိုတောက်ပ၍ ဂုဏ်ရောင်ထွန်းလင်းနေ၏။
Verse 17
सारुणः करमालाभिरुदयंश्च दिवाकरः । रुधिरेण तु दिग्धांगो हेमबाणैस्तनुस्थितैः
နေမင်းသည် အနီညိုရောင်ဖြင့် ထွန်းတက်လာကာ လက်ထဲတွင် ရောင်ခြည်ပန်းကုံးများကို ကိုင်ဆောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးဖြင့်လိမ်းကျံနေပြီး ရွှေမြားများက အင်္ဂါအင်္ဂါတွင် စိုက်ဝင်နေ၏။
Verse 18
सूर्यवच्छोभते राजा पूर्वकालस्य चांबरे । दृष्ट्वा तु पौरुषं तस्य दानवं वाक्यमब्रवीत्
မင်းကြီးသည် အတိတ်ကာလ၏ မိုးကောင်းကင်၌ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ သူ၏ သတ္တိပေါင်းစည်းမှုကို မြင်၍ ဒာနဝက ဤစကားကို ပြောလေ၏။
Verse 19
तिष्ठतिष्ठ क्षणं दैत्य पश्य मे लाघवं पुनः । इत्युक्त्वा तु रणे दैत्यं जघान दशभिः शरैः
“ရပ်ပါ၊ ရပ်ပါ ခဏလေး၊ ဟေ ဒೈတျ—ငါ၏ လျင်မြန်မှုကို ထပ်မံကြည့်လော့!” ဟုဆိုပြီး စစ်မြေပြင်၌ ဒဲတျကို မြားဆယ်စင်းဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။
Verse 20
मुखे भाले हतस्तेन मूर्च्छितो निपपात ह । पश्यामानैः सुरैर्दिव्यै रथोपरि महाबलः
သူက မျက်နှာနှင့် နဖူးကို ထိုးနှက်သဖြင့် အင်အားကြီး စစ်သူရဲသည် မူးလဲသတိလစ်ကာ ရထားပေါ်သို့ပင် လဲကျသွား၏။ ထိုအခါ ဒေဝတားတော်များက ကြည့်ရှုနေကြ၏။
Verse 21
देवैश्च चारणैः सिद्धैः कृतः शब्दः सुहर्षजः । जयजयेति राजेंद्र शंखान्दध्मुः पुनः पुनः
ထို့နောက် နတ်တို့သည်—ချာရဏာနှင့် စိဒ္ဓတို့နှင့်အတူ—အလွန်ပီတိကြီးမှ ပေါက်ဖွားသော အသံဖြင့် “အောင်မြင်ပါစေ! အောင်မြင်ပါစေ!” ဟု အော်ဟစ်ကြပြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၊ သင်္ခ (ခရုခေါင်း) ကို ထပ်ခါထပ်ခါ မှုတ်ကြ၏။
Verse 22
सकोलाहलशब्दस्तु तुमलो देवतेरितः । कर्णरंध्रमाविवेश हुंडस्य मूर्छितस्य च
ထို့နောက် နတ်၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆူညံကာလဟလအသံကြီးသည် မူးလဲနေသော ဟုဏ္ဍ၏ နားပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။
Verse 23
श्रुत्वा सधनुरादाय बाणमाशीविषोपमम् । स्थीयतां स्थीयतां युद्धे न मृतोस्मि त्वया हतः
ဤသံကိုကြားသော် သူသည် လေးကိုယူကာ အဆိပ်မြွေတူသော မြားကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး “စစ်ပွဲမှာ တည်ကြည်လော့—တည်ကြည်လော့! ငါ မသေသေး၊ မင်းက ငါ့ကို မသတ်နိုင်သေး!” ဟု အော်ဟစ်၏။
Verse 24
इत्युक्त्वा पुनरुत्थाय लाघवेन समन्वितः । एकविंशतिभिर्बाणैर्नहुषं चाहनत्पुनः
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် လျင်မြန်သွက်လက်စွာဖြင့် ထပ်မံထ၍ နဟုෂကို မြား ၂၁ လုံးဖြင့် ထပ်မံ ထိုးနှက်၏။
Verse 25
एकेन मुष्टिमध्ये तु चतुर्भिर्बाहुमध्यतः । चतुर्भिश्च महाश्वांश्च छत्रमेकेन तेन वै
လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူသည် လက်မုဒ်အလယ်ကို ဖမ်းကိုင်၏; လက်လေးဖက်ဖြင့် လက်မောင်းအလယ်ကို ချုပ်ကိုင်၏; လက်လေးဖက်ဖြင့် မြင်းကြီးများကိုလည်း ထိန်းချုပ်၏၊ ထို့ပြင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မင်းဆိုင်ရာ ထီး (ချတ်ရ) ကို ကိုင်ထား၏။
Verse 26
पंचभिर्मातलिं विद्ध्वा रथनीडं तु सप्तभिः । ध्वजदंडं त्रिभिस्तीक्ष्णैर्दानवः शिखिपत्रिभिः
ဒာနဝသည် မယုရတောင်ပံတပ်သော ထက်မြက်သည့် မြားများဖြင့် မာတလီကို ငါးချက် ထိုးဖောက်၍၊ ရထား၏ အရိုးအုံကို ခုနစ်ချက် ဖောက်ထွင်းကာ၊ အလံတိုင်ကို သုံးချက် ထိုးဖောက်하였다။
Verse 27
आदानं तु निदानं तु लक्षमोक्षं दुरात्मनः । लाघवं तस्य संदृष्ट्वा देवता विस्मयंगताः
မသင့်တော်သည့် ယူဆောင်ခြင်းနှင့် သူတည်ဆောက်ထားသော ‘အကြောင်းပြချက်’ တို့၊ ထိုမကောင်းသူ၏ ရည်မှန်းချက်တိုင်အောင် ထင်ရှားလာ၏။ သူ၏ အမွှေးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလျင်မြန်မှုကို မြင်သော် ဒေဝတားတို့ အံ့ဩသွားကြ၏။
Verse 28
तस्य पौरुषमापश्य स राजा दानवोत्तमम् । शूरोसि कृतविद्योसि धीरोसि रणपंडितः
သူ၏ သတ္တိဗလကို မြင်၍ မင်းကြီးသည် ဒာနဝအထွဋ်အမြတ်အား ဆို၏— “သင်သည် ရဲရင့်သူ၊ ပညာ၌ ပြည့်စုံသူ၊ တည်ငြိမ်သတ္တိရှိသူ၊ စစ်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။”
Verse 29
इत्युक्वा दानवं तं तु धनुर्विस्फार्य भूपतिः । मार्गणैर्दशभिस्तं तु विव्याध लघुविक्रमः
ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် မင်းကြီးသည် လေးကို တင်းတိမ်ကာ တုန်မြည်သံ ထွက်စေ၍၊ လျင်မြန်သော အင်အားဖြင့် ဒာနဝကို မြားဆယ်ချက် ထိုးဖောက်하였다။
Verse 30
त्रिभिर्ध्वजं प्रचिच्छेद स पपात धरातले । तुरगान्पातयामास चतुर्भिस्तस्य सायकैः
မြားသုံးချက်ဖြင့် အလံကို ဖြတ်တောက်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။ ထို့နောက် မြားလေးချက်ဖြင့် ထိုသူ၏ မြင်းများကိုလည်း လဲကျစေ하였다။
Verse 31
एकेन छत्रं तस्यापि चकर्त लघुविक्रमः । दशभिः सारथिस्तस्य प्रेषितो यममंदिरम्
တစ်ချက်တည်းဖြင့် လဃုဝိက్రమသည် သူ၏ မင်းဆိုင်ရာ ထီးတော်ကိုတောင် နှစ်ပိုင်းခွဲဖြတ်လိုက်၏။ ထို့ပြင် ဆယ်ချက်ဖြင့် ထိုသူ၏ ရထားမောင်းကို ယမမင်း၏ နန်းတော်သို့ ပို့လိုက်၏။
Verse 32
दंशनं दशभिश्छित्त्वा शरैश्च विदलीकृतः । सर्वांगेषु च त्रिंशद्भिर्विव्याध दनुजेश्वरम्
မြားဆယ်စင်းဖြင့် ဒံရှနကို ဖြတ်ချပြီး မြားတံများဖြင့် ခွဲကွဲကြေမွစေကာ၊ ထို့နောက် ဒာနဝတို့၏ အရှင်ကို မြားသုံးဆယ်စင်းဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအစုံ၌ ထိုးဖောက်လေ၏။
Verse 33
हताश्वो विरथो जातो बाणपाणिर्धनुर्धरः । अभ्यधावत्स वेगेन वर्षयन्निशितैः शरैः
မြင်းများ သတ်ဖြတ်ခံရသဖြင့် သူသည် ရထားမဲ့သွား၏။ သို့သော် လက်တွင် မြားကိုင်၍ လေးကိုင်ကာ အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လာပြီး များမြားသော ထက်မြားများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လေ၏။
Verse 34
खड्गचर्मधरो दैत्यो राजानं तमधावत । धावमानस्य हुंडस्य खड्गं चिच्छेद भूपतिः
ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်သော ဒေဝ်တသည် ထိုမင်းကို တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာ၏။ ဟုဏ္ဍာ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာစဉ် မြေပြင်၏ အရှင်မင်းက သူ၏ ဓားကို ဖြတ်တောက်လေ၏။
Verse 35
क्षुरप्रैर्निशितैर्बाणैश्चर्म चिच्छेद भूपतिः । अथ हुंडः स दुष्टात्मा समालोक्य समंततः
ဓားပြားကဲ့သို့ ထက်မြားသော မြားများဖြင့် မြေပြင်၏ အရှင်မင်းက သူ၏ ကာကွယ်ကွင်းကိုပါ ဖြတ်တောက်လေ၏။ ထို့နောက် စိတ်ဆိုးယုတ်သော ဟုဏ္ဍာသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လှည့်ကြည့်လေ၏။
Verse 36
जग्राह मुद्गरं तूर्णं मुमोच लघुविक्रमः । वज्रवेगं समायांतं ददृशे नृपतिस्तदा
လဃုဝိက్రమသည် မုဒ္ဂရ (ဂဒါ) ကို ချက်ချင်းဆုပ်ကိုင်၍ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ မင်းကြီးသည် ဝဇ္ရဝေဂကို မိုးကြိုးကဲ့သို့သော အရှိန်ဖြင့် မိမိထံသို့ လာနေသည်ကို မြင်၏။
Verse 37
मुद्गरं स्वनवंतं चापातयदंबरात्ततः । दशभिर्निशितैर्बाणैः क्षुरप्रैश्च स्वविक्रमात्
ထို့နောက် မိမိ၏ သတ္တိပရాక్రమဖြင့် အသံမြည်ဟုန်းဟုန်းထွက်သော မုဒ္ဂရကို ကောင်းကင်မှ ကျစေ하였다၊ ထက်မြက်သော မြား ၁၀ စင်း—ဓားပြားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော မြားခေါင်းများဖြင့်။
Verse 38
मुद्गरं पतितं दृष्ट्वा दशखण्डमयं भुवि । गदामुद्यम्य वेगेन राजानमभ्यधावत
မုဒ္ဂရသည် မြေပြင်ပေါ်ကျ၍ အပိုင်း ၁၀ ပိုင်းကွဲသွားသည်ကို မြင်လျှင်၊ သူသည် ဂဒါကို မြှောက်ကာ အရှိန်ကြီးစွာဖြင့် မင်းကြီးထံသို့ တိုက်ဝင်ပြေးလေ၏။
Verse 39
खड्गेन तीक्ष्णधारेण तस्य बाहुं विचिच्छिदे । सगदं पतितं भूमौ सांगदं कटकान्वितम्
ချွန်ထက်သော ဓားဖြင့် သူသည် ထိုသူ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဂဒါကို ကိုင်လျက်ပင် လက်မောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး လက်ကောက်နှင့် လက်မောင်းကွင်းတို့ဖြင့် အလှဆင်လျက်ရှိ၏။
Verse 40
महारावं ततः कृत्वा वज्रस्फोटसमं तदा । रुधिरेणापि दिग्धांगो धावमानो महाहवे
ထို့နောက် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံနှင့်တူသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်လွှင့်၍၊ သွေးဖြင့်လိမ်းကျံနေသော ကိုယ်အင်္ဂါများနှင့်အတူ ထိုမဟာစစ်ပွဲအတွင်း ဆက်လက်ပြေးလေ၏။
Verse 41
क्रोधेन महताविष्टो ग्रस्तुमिच्छति भूपतिम् । दुर्निवार्यः समायातः पार्श्वं तस्य च भूपतेः
ပြင်းထန်သော ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ သူသည် မင်းကို မျိုချင်လေသည်။ တားဆီးရန်ခက်ခဲ၍ မတားနိုင်သကဲ့သို့ မင်း၏ဘေးနားသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်လာ하였다။
Verse 42
नहुषेण महाशक्त्या ताडितो हृदि दानवः । पतितः सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः
နဟုရှသည် မဟာအင်အားဖြင့် ဒါနဝ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်လေသည်။ ထိုအခါ သူသည် ချက်ချင်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွား၍—ဝဇ္ရထိခိုက်သကဲ့သို့ တောင်တစ်လုံး ပျက်စီးသွားသလို ဖြစ်하였다။
Verse 43
तस्मिन्दैत्ये गते भूमावितरे दानवा गताः । विविशुः कति दुर्गेषु कति पातालमाश्रिताः
ထို ဒೈတျယ သည် မြေပေါ်သို့ ကျသွားသောအခါ အခြား ဒါနဝတို့သည် ထွက်ခွာပြေးလွှားကြသည်။ အချို့သည် ကာကွယ်ရေးခံတပ်များသို့ ဝင်ရောက်၍ အချို့သည် ပာတာလာ (အောက်လောက) တွင် ခိုလှုံကြသည်။
Verse 44
देवाः प्रहर्षमाजग्मुर्गंधर्वाः सिद्धचारणाः । हते तस्मिन्महापापे नहुषेण महात्मना
ထို မဟာအပြစ်ရှိသူကို မဟာတမန် နဟုရှက သတ်ဖြတ်လိုက်သောအခါ ဒေဝတားတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ စိဒ္ဓ၊ ချာရဏတို့နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်ကြသည်။
Verse 45
तस्मिन्हते दैत्यवरे महाहवे देवाश्च सर्वे प्रमुदं प्रलेभिरे । तां देवरूपां तपसा प्रवर्द्धितां स आयुपुत्रः प्रतिलभ्य हर्षितः
မဟာစစ်ပွဲတွင် ဒေဝါနဝတို့အနက် အထွတ်အထိပ်သော ဒိုင်တျယကို သတ်ဖြတ်ပြီးသောအခါ ဒေဝတားအားလုံး အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ထို့နောက် အာယု၏သားသည် တပဿာဖြင့် တိုးပွားတောက်ပလာသော ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူမကို ပြန်လည်ရရှိ၍ ဟာရှ (ပီတိ) ဖြင့် ပြည့်ဝ하였다။
Verse 115
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने पंचदशाधिकशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၌ ဘူမိခဏ္ဍအတွင်း—ဝေနဥပాఖ్యာန်၊ ဂုရု-တီရ္ထ မဟာတ္မယ၊ စျဝန ဇာတ်တော်နှင့် နဟုသ အကြောင်းအရာတို့ပါဝင်သည့် အခန်း တစ်ရာတစ်ဆယ့်ငါး ပြီးဆုံး၏။