Adhyaya 114

Verse 1

कुंजल उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे हुंडस्य परिचारकाः । नहुषस्यापि संवादं रंभया तु यथाश्रुतम्

ကుంజလက ပြောသည်— ထို့နောက် ဟုဏ္ဍ၏ အမှုထမ်း ဒါနဝတို့အားလုံးသည်၊ ကြားသိခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ရမ္ဘာနှင့် နဟုရှ၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုကိုလည်း ပြန်လည်ပြောကြားလေ၏။

Verse 2

आचचक्षुश्च दैत्येंद्रं हुंडं सर्वं सुभाषितम् । तमाकर्ण्य स चुक्रोध दूतं वाक्यमथाब्रवीत्

တမန်သည် ဒೈတျတို့၏ အရှင် ဟုṃḍa ထံသို့ စကားလုံးလှပစွာဖြင့် သတင်းစကားအားလုံးကို တင်ပြလေ၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် သူသည် ဒေါသထွက်ကာ တမန်ကို ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 3

गच्छ वीर ममादेशाज्जानीहि पुरुषं हि तम् । संभाषते तया सार्द्धं पुरुषः शिवकन्यया

“သွားလော့၊ ရဲရင့်သူရေ—ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း—သွားပြီး ထိုယောက်ျားသည် မည်သူနည်းကို သိလာ။ ထိုယောက်ျားသည် အဲဒီမှာ ရှိဝ၏ သမီးနှင့်အတူ စကားပြောနေသည်။”

Verse 4

स्वामिनिर्देशमाकर्ण्य जगाम लघुदानवः । विविक्ते नहुषं वीरमिदं वचनमब्रवीत्

အရှင်၏ အမိန့်ကို ကြားသော် လျင်မြန်သော ဒာနဝသည် ထွက်ခွာသွား၏။ တိတ်ဆိတ်ရာနေရာ၌ သူသည် သူရဲကောင်း နဟုṣa ကို ဤသို့ ပြောလေ၏။

Verse 5

रथेन साश्वसूतेन दिव्येन परितिष्ठति । धनुषा दिव्यबाणैस्तु सभायां हि भयंकरः

သူသည် မြင်းများနှင့် ရထားမောင်းသူပါဝင်သော ဒိဗ္ဗရထားပေါ်၌ အဆင်သင့် ရပ်တည်နေ၏။ လေးနှင့် ဒိဗ္ဗမြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အစည်းအဝေးခန်း၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 6

कस्य केन तु कार्येण प्रेषितः केन वैभवान् । अनया रंभया तेऽद्य अन्यया शिवकन्यया

သင့်ကို မည်သူက မည်သည့်ကိစ္စအတွက် စေလွှတ်သနည်း။ ထို့ပြင် အို ဂုဏ်သိက္ခာကြီးသူ၊ ယနေ့ သင့်ကို—ဤ ရမ္ဘါကလား၊ သို့မဟုတ် အခြားသူ၊ ရှိဝ၏ သမီးကလား—စေလွှတ်သနည်း။

Verse 7

किमुक्तं तत्स्फुटं सर्वं कथयस्व ममाग्रतः । हुंडस्य देवमर्दस्य न बिभेति भवान्कथम्

ပြောခဲ့သမျှကို ငါ့ရှေ့မှာ ထင်ရှားစွာ အကုန်ပြောပြပါ။ နတ်တို့ကိုဖျက်ဆီးသူ ဟုဏ္ဍအား သင်သည် အဘယ်ကြောင့် မကြောက်သနည်း?

Verse 8

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यदि जीवितुमिच्छसि । सत्वरं गच्छ मा तिष्ठ दुःसहो दानवाधिपः

အသက်ရှင်လိုပါက ဤအရာအားလုံးကို ငါ့အား ပြောပြပါ။ အမြန်သွားပါ—မနေနှောင့်နှေးနှင့်; ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ရင်ဆိုင်ရန် မခံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းသည်။

Verse 9

नहुष उवाच । योऽसावायुर्बली राजा सप्तद्वीपाधिपः प्रभुः । तस्य मां तनयं विद्धि सर्वदैत्यविनाशनम्

နဟုဿက ပြောသည်– “အင်အားကြီးမားသော ဘုရင် အာယုရ္ဗလီ၊ ကျွန်းကြီး ခုနစ်ခု၏ အရှင်—ငါကို သူ၏သားဟု သိမှတ်ပါ; ဒೈတျတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။”

Verse 10

नहुषं नाम विख्यातं देवब्राह्मणपूजकम् । हुंडेनापहृतं बाल्ये स्वामिना तव दानव

နဟုဿဟူသော နာမည်ကျော်သူတစ်ဦးရှိ၍ နတ်များနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေကန်တော့သူဖြစ်သည်။ ကလေးဘဝတွင် ဟုဏ္ဍ—အို ဒာနဝ၊ သင်၏အရှင်—က သူ့ကို ခိုးယူသွားခဲ့သည်။

Verse 11

सेयं कन्या शिवस्यापि दैत्येनापहृता पुरा । घोरं तपश्चरत्येषा हुंडस्यापि वधाय च

ဤမိန်းကလေးသည်—ရှီဝ၏ပိုင်ဆိုင်သူလည်းဖြစ်၍—ယခင်က ဒေဝတမဟုတ်သော အဆုရတစ်ဦးက ခိုးယူသွားခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမသည် ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ကျင့်လျက်ရှိပြီး၊ ဟုဏ္ဍကို သတ်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 12

योहमादौ हृतो बालस्त्वया यः सूतिकागृहात् । दास्या अपि करे दत्तः सूदस्यापि दुरात्मना

ငါသည် မင်းက ပထမဦးစွာ မီးဖွားခန်းမှ ခိုးယူသွားခဲ့သော ကလေးတစ်ယောက်တည်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုစိတ်ဆိုးယုတ်သူက ငါကို အိမ်ကျွန်မ၏ လက်ထဲသို့ပင် မက၊ မီးဖိုချောင်ချက်သူ၏ လက်ထဲသို့တောင် အပ်နှံခဲ့၏။

Verse 13

वधार्थं श्रूयतां पाप सोहमद्य समागतः । अस्यापि हुंडदैत्यस्य दुष्टस्य पापकर्मणः

နားထောင်လော့၊ အပြစ်သားရေ! ယနေ့ ငါသည် ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ဤ ဟုဏ္ဍ ဒေဝ် (အဆုရ) ကိုပါ သတ်ပစ်ရန်ပင် ဖြစ်၏—အကျင့်ကံအပြစ်ပြည့်သော ဆိုးယုတ်သူတည်း။

Verse 14

अन्यांश्च दानवान्घोरान्नयिष्ये यमसादनम् । मामेवं विद्धि पापिष्ठ एवं कथय दानवम्

ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒာနဝများကိုလည်း ငါသည် ယမမင်း၏ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်။ ငါကို ဤသို့ပင် သိမှတ်လော့၊ အပြစ်အလွန်ကြီးသူရေ—သွား၍ ဤစကားကို ဒာနဝအား ပြောကြားလော့။

Verse 15

एवमाकर्ण्य तत्सर्वं नहुषस्य महात्मनः । गत्वा हुंडं स दुष्टात्मा आचचक्षेऽस्य भाषितम्

ဤသို့ မဟာအတ္တမ နဟုရှ၏ စကားအားလုံးကို ကြားနာပြီးနောက် ထိုစိတ်ဆိုးယုတ်သူသည် ဟုဏ္ဍ ထံသို့ သွားကာ နဟုရှ၏ ပြောဆိုချက်ကို ပြန်လည်တင်ပြ하였다။

Verse 16

निशम्य तन्मुखात्तूर्णं चुक्रोध दितिजेश्वरः । कस्मात्सूदेन पापेन तया दास्या न घातितः

သူ၏ ပါးစပ်မှ ချက်ချင်းကြားသိသဖြင့် ဒೈတျယတို့၏ အရှင်သည် ဒေါသထွက်၍ ဆို၏—“အပြစ်သား စုဒ (ရထားမောင်း) သည် အဲဒီ အိမ်ကျွန်မကို အဘယ်ကြောင့် မသတ်ခဲ့သနည်း?”

Verse 17

सोयं वृद्धिं समायातो मया व्याधिरुपेक्षितः । अथैनं घातयिष्यामि अनया शिवकन्यया

ငါ လျစ်လျူရှုထားသော ဤရောဂါသည် ယခု အင်အားတိုး၍ ကြီးထွားလာပြီ။ ယခု ငါသည် ရှိဝ၏ သမီးတော်ဤသူမအားဖြင့် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 18

आयोः पुत्रं खलं युद्धे बाणैरेभिः शिलाशितैः । एवं सचिंतयित्वा तु सारथिं वाक्यमब्रवीत्

“စစ်မြေပြင်၌ ဤကျောက်ထိပ်မြားများဖြင့် အာယု၏ မကောင်းသောသားကို ငါ ထိုးခတ်မည်” ဟု စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ရထားမောင်းသူအား စကားဆို하였다။

Verse 19

स्यंदनं योजयस्व त्वं तुरगैः साधुभिः शिवैः । सेनाध्यक्षं समाहूय इत्युवाच समातुरः

“ရထားကို ကောင်းမြတ်၍ မင်္ဂလာရှိသော မြင်းများဖြင့် ချိတ်ဆက်ပေး။ စစ်တပ်အုပ်ချုပ်သူကို ခေါ်လာ” ဟု ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ မောဟိုက်နေစဉ် ပြော하였다။

Verse 20

सज्जतां मम सैन्यं त्वं शूरान्नागान्प्रकल्पय । सारोहैस्तुरगान्योधान्पताकाच्छत्रचामरैः

သင်သည် ငါ၏ စစ်တပ်ကို ပြင်ဆင်လော့; ရဲရင့်သော စစ်သည်များနှင့် စစ်ဆင်ဒံများကို စီတန်းလော့။ မြင်းစီးစစ်သည်များကိုလည်း အလံများ၊ ထီးတော်များ၊ ယက်အမြီးပန်ကာများနှင့်အတူ စနစ်တကျ စီစဉ်လော့။

Verse 21

चतुरंगबलं मेऽद्य योजयस्व हि सत्वरम् । एवमाकर्ण्य तत्तस्य हुंडस्यापि ततो लघुः

“ယနေ့ ငါ၏ စတုရင်္ဂစစ်တပ်ကို အမြန်ဆုံး စီစဉ်တပ်ဆင်လော့” ဟု ဆိုသည်ကို ကြားသော် ဟုဏ္ဍာသည်လည်း ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်၍ ရှေ့သို့ တိုးတက်하였다။

Verse 22

सेनाध्यक्षो महाप्राज्ञः सर्वं चक्रे यथाविधि । चतुरंगेन तेनासौ बलेन महता वृतः

စစ်တပ်၏ အလွန်ပညာရှိသော စစ်ဦးစီးက အရာအားလုံးကို ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း စီမံတော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် စတုရင်္ဂ စစ်အင်အားကြီးဖြင့် ဝန်းရံခံရ၏။

Verse 23

जगाम नहुषं वीरं चापबाणधरं रणे । इंद्रस्य स्यंदने युक्तं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

သူသည် စစ်မြေပြင်၌ လေးနှင့်မြားကို ကိုင်ဆောင်သော သူရဲကောင်း နဟုရှထံ သွားရောက်၏—အိန္ဒြ၏ ရထားတော်ပေါ် စီးနင်းလျက်—လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်၏။

Verse 24

उद्यंतं समरे वीरं दुरापं देवदानवैः । पश्यंति गगने देवा विमानस्था महौजसः

မဟာတေဇရှိသော ဒေဝတို့သည် ဝိမာနပေါ်၌ ထိုင်လျက် ကောင်းကင်၌ စစ်ပွဲအတွင်း ထမြောက်လာသော သူရဲကောင်းကို မြင်ကြ၏—ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့အတွက်တောင် အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသူဖြစ်၏။

Verse 25

तेजोज्वालासमाकीर्णं द्वितीयमिव भास्करम् । सूत उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे ववृषुस्तं शरोत्तमैः

တေဇ၏ မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သူသည် ဒုတိယ နေမင်းတော်ကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ စူတက ပြောသည်—ထို့နောက် ဒာနဝတို့အားလုံးက အကောင်းဆုံး မြားများကို မိုးကဲ့သို့ ရွာချလိုက်ကြ၏။

Verse 26

खड्गैः पाशैर्महाशूलैः शक्तिभिस्तु परश्वधैः । युयुधुः संयुगे तेन नहुषेण महात्मना

ဓားများ၊ ကြိုးဖမ်း (ပာရှ) မဟာသူလများ၊ ရှက်တိလှံများနှင့် ပရရှုတံပုဆိပ်များဖြင့် သူတို့သည် စစ်ပွဲ၌ မဟာတမ နဟုရှနှင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 27

संरब्धा गर्जमानास्ते यथा मेघा गिरौ तथा । तद्विक्रमं समालोक्य आयुपुत्रः प्रतापवान्

ဒေါသထန်လျက် သူတို့သည် တောင်ပေါ်၌ မိုးတိမ်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကြ၏။ ထိုဗီရိယပြသမှုကို မြင်သော် အာယု၏ တန်ခိုးတောက်ပသော သားတော်သည် တုံ့ပြန်ရန် အသင့်ရပ်တည်၏။

Verse 28

इंद्रायुधसमं चापं विस्फार्य स गुणस्वरम् । वज्रस्फोटसमः शब्दश्चापस्यापि महात्मनः

သူသည် အိန္ဒြဓနုကဲ့သို့သော လေးကို ဆွဲတင်၍ ကြိုးမှ သံလွင်သံမြည် အနုနာဒထွက်၏။ ထိုမဟာတ္မာ၏ လေးသံသည်လည်း ဝဇ္ဇရ ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 29

नहुषेण कृतो विप्रा दानवानां भयप्रदः । महता तेन घोषेण दानवाः प्रचकंपिरे

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နဟုသသည် ဒာနဝတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေသော မဟာဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှင့်၏။ ထိုကြီးမားသော ဂိုဃသံကြောင့် ဒာနဝတို့ တုန်လှုပ်ကြ၏။

Verse 30

कश्मलाविष्टहृदया भग्नसत्वा महाहवे

မဟာစစ်ပွဲအလယ်၌ သူတို့၏နှလုံးသားသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ သတ္တိလည်း ကျိုးပဲ့သွား၏။

Verse 114

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၌၊ ဘူမိခဏ္ဍအတွင်း—ဝေနဥပాఖ్యာန်၊ ဂုရုတီရ္ထ မဟာတ္မ្យ၊ ချျဝန စရိတ္တနှင့် နဟုသ အပိုင်း—အခန်း ၁၁၄ သည် ပြီးဆုံး၏။