Adhyaya 110

Verse 1

कुंजल उवाच । आमंत्र्य स मुनीन्सर्वान्वशिष्ठं तपतांवरम् । समुत्सुको गंतुकामो नहुषो दानवं प्रति

ကுஉဉ္ဇလက ပြောသည်– တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝသိဋ္ဌကို အထူးသဖြင့် အပါအဝင် မုနိအပေါင်းတို့အား နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင်းပြီးနောက်၊ ထွက်ခွာလိုစိတ်ပြင်းပြ၍ နဟုဿသည် ဒာနဝထံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 2

ततस्ते मुनयः सर्वे वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः । आशीर्भिरभिनंद्यैनमायुपुत्रं महाबलम्

ထို့နောက် ဝသိဋ္ဌတို့အစရှိသော တပသပုဏ္ဏသိုလ်ကြွယ်ဝသည့် မုနိအပေါင်းတို့သည် အာယု၏ မဟာဗလရှိသော သား နဟုဿကို အာရှီဝါဒများဖြင့် ချီးမြှောက်ကာ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ပြောကြ၏။

Verse 3

आकाशे देवताः सर्वा जघ्नुर्वै दुंदुभीन्मुदा । पुष्पवृष्टिं प्रचक्रुस्ते नहुषस्य च मूर्धनि

ကောင်းကင်၌ ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ဒုန္ဒုဘီတီးကြပြီး နဟုဿ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပန်းမိုးကို ရွာသွန်းစေကြ၏။

Verse 4

अथ देवः सहस्राक्षः सुरैः सार्द्धं समागतः । ददौ शस्त्राणि चास्त्राणि सूर्यतेजोपमानि च

ထို့နောက် သဟသ္ရాక్ష (အိန္ဒြ) သည် သုရတို့နှင့်အတူ ရောက်လာ၍ နေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော လက်နက်များနှင့် ဒိဗ္ဗအஸ္တရများကို ပေးအပ်၏။

Verse 5

देवेभ्यो नृपशार्दूलो जगृहे द्विजसत्तम । तानि दिव्यानि चास्त्राणि दिव्यरूपोपमोऽभवत्

အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ၊ မင်းတို့အနက် ကျားသဏ္ဍာန် နဟုဿသည် ဒေဝတားတို့ထံမှ ထိုဒိဗ္ဗအஸ္တရလက်နက်များကို လက်ခံယူ၏။ ထိုဒိဗ္ဗအာယုဓများကြောင့် သူသည် ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့်တူသကဲ့သို့ တောက်ပလာ၏။

Verse 6

अथ ता देवताः सर्वाः सहस्राक्षमथाब्रुवन् । स्यंदनो दीयतामस्मै नहुषाय सुरेश्वर

ထို့နောက် နတ်တော်အားလုံးသည် သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပြောကြသည်– “အို သုရေရှဝရ၊ နဟုရှာအတွက် စျန္ဒန ရထားတစ်စီး ပေးတော်မူပါ။”

Verse 7

देवानां मतमाज्ञाय वज्रपाणिः स्वसारथिम् । आहूय मातलि तं तु आदिदेश ततो द्विज

နတ်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိမြင်ပြီးနောက် ဝဇ္ရပာဏိ (အိန္ဒြာ) သည် မိမိ၏ ရထားမောင်း မာတလိကို ခေါ်ယူကာ၊ အို ဒွိဇ၊ ထို့နောက် အမိန့်ပေးတော်မူ하였다။

Verse 8

एनं गच्छ महात्मानमुह्यतां स्यंदनेन वै । सध्वजेन महाप्राज्ञमायुजं समरोद्यतम्

“ထို မဟာတ္မာထံ သွားလော့; အလံတင်ထားသော စျန္ဒန ရထားဖြင့် အမှန်တကယ် သယ်ဆောင်လာစေ—မဟာပညာရှိ အာယုဇ သည် စစ်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်၍ ရန်ပွဲသို့ တက်ကြွနေသည်။”

Verse 9

स चोवाच सहस्राक्षं करिष्ये तवशासनम् । एवमुक्त्वा जगामाशु ह्यायुपुत्रं रणोद्यतम्

ထို့နောက် သူသည် သဟသ္ရာက္ရှ (အိန္ဒြာ) ထံ “သင်၏ အမိန့်ကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါမည်” ဟု လျှောက်တင်하였다။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် စစ်အတွက် အသင့်ဖြစ်နေသော အာယု၏ သားထံသို့ လျင်မြန်စွာ သွား하였다။

Verse 10

राजानं प्रत्युवाचैव देवराजस्य भाषितम् । विजयी भव धर्मज्ञ रथेनानेन संगरे

ထို့နောက် သူသည် နတ်မင်း၏ မိန့်တော်ကို မင်းထံ ပြန်လည်လျှောက်တင်၍ “အို ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ ဤရထားဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ အောင်မြင်ပါစေ” ဟု ဆို하였다။

Verse 11

इत्युवाच सहस्राक्षस्त्वामेव नृपतीश्वर । जहि त्वं दानवं संख्ये तं हुंडं पापचेतनम्

မျက်လုံးတစ်ထောင်ပိုင်ရှင် (သိကြားမင်း) က ဆိုလေသည် - "အို ဘုရင်တို့၏အရှင်၊ အသင်သည်သာ စစ်မြေပြင်၌ အပြစ်ရှိသောစိတ်ရှိသည့် ဟုဏ္ဍ မည်သော ထိုဒါနဝကို သတ်ဖြတ်လော့။"

Verse 12

समाकर्ण्य स राजेंद्र सानंदपुलकोद्गमः । प्रसादाद्देवदेवस्य वशिष्ठस्य महात्मनः

အို ဘုရင်တို့၏ဘုရင်၊ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မြင့်မြတ်သော ဝသိဋ္ဌ ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လေသည်။

Verse 13

दानवं सूदयिष्यामि समरे पापचेतनम् । देवानां च विशेषेण मम मायापचारितम्

ငါ၏ මාယာစွမ်းအားကြောင့် နတ်ဘုရားများကို ဆန့်ကျင်သော ထိုအပြစ်ရှိသည့် ဒါနဝကို စစ်ပွဲ၌ ငါသတ်ဖြတ်မည်။

Verse 14

एवमुक्ते महावाक्ये नहुषेण महात्मना । अथायातः स्वयं देवः शंखचक्रगदाधरः

မြင့်မြတ်သော နဟုသ သည် ထိုစကားကြီးများကို ပြောကြားသောအခါ ခရုသင်း၊ စက်လက်နက်နှင့် နှောင်ကြိုးတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဘုရားရှင် ကိုယ်တိုင် ကြွရောက်လာတော်မူ၏။

Verse 15

चक्राच्चक्रं समुत्पाट्य सूर्यबिंबोपमं महत् । ज्वलता तेजसा दीप्तं सुवृत्तारं शुभावहम्

စက်လက်နက်တစ်ခုမှ အခြားစက်လက်နက်ကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလေသည်။

Verse 16

नहुषाय ददौ देवो हर्षेण महता किल । तस्मै शूलं ददौ शंभुः सुतीक्ष्णं तेजसान्वितम्

အလွန်ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဒေဝတော်သည် နဟုရှအား ထိုအရာကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် ထက်မြက်လွန်ကဲ၍ တေဇဿ်တောက်ပသော တြိရှူလကို သူ့အား ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 17

तेन शूलवरेणासौ शोभते समरोद्यतः । द्वितीयः शंकरश्चासौ त्रिपुरघ्नो यथा प्रभुः

ထိုအထူးမြတ်သော တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်၍ သူသည် စစ်ပွဲသို့ ထွက်တက်ရန် အသင့်ဖြစ်ကာ တောက်ပလင်းလက်၏—ဒုတိယ ရှင်ကရကဲ့သို့၊ တြိပုရကို ဖျက်ဆီးသော အရှင်ကဲ့သို့။

Verse 18

ब्रह्मास्त्रं दत्तवान्ब्रह्मा वरुणः पाशमुत्तमम् । चंद्र तेजःप्रतीकाशं शंखं च नादमंगलम्

ဗြဟ္မာသည် ဗြဟ္မာစတြကို ပေးအပ်တော်မူ၍၊ ဝရုဏသည် အထူးမြတ်သော ပါရှ (ကြိုးဖမ်း) ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် လ၏တေဇဿ်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သင်္ခလည်း ရှိ၍ ၎င်း၏သံသည် မင်္ဂလာဖြစ်၏။

Verse 19

वज्रमिंद्रस्तथा शक्तिं वायुश्चापं समार्गणम् । आग्नेयास्त्रं तथा वह्निर्ददौ तस्मै महात्मने

အိန္ဒြာသည် ဝဇ္ရကို ပေးအပ်တော်မူ၍၊ ဝါယုသည် ရှက္တိကို ပေးအပ်တော်မူကာ၊ ထို့အပြင် လေးနှင့် မြားအိတ်ကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူ၏။ အဂ္နိသည်လည်း ထိုမဟာအတ္မာအား အာဂ္နေယအက်စတြကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 20

शस्त्राण्यस्त्राणि दिव्यानि बहूनि विविधानि च । ददुर्देवा महात्मानस्तस्मै राज्ञे महौजसे

ဤသို့ မဟာတန်ခိုးရှိသော ဒေဝတော်များသည် တေဇဿ်တောက်ပ၍ အင်အားကြီးမားသော မင်းကြီးအား အမျိုးမျိုးသော ဒိဗ္ဗလက်နက်များ—လက်ကိုင်ရှစတြနှင့် ပစ်လွှတ်အက်စတြ—အများအပြားကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 21

कुंजल उवाच । अथ आयुसुतो वीरो दैवतैः परिमानितः । आशीर्भिर्नंदितश्चापि मुनिभिस्तत्त्ववेदिभिः

ကుంజလက ဆိုသည်– ထို့နောက် အာယု၏ သူရဲကောင်းသားသည် ဒေဝတားတို့က သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ကြပြီး၊ တတ္တဝကို သိမြင်သော မုနိတို့၏ အာရှီဝါဒကောင်းချီးများကြောင့်လည်း ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်하였다။

Verse 22

आरुरोह रथं दिव्यं भास्वरं रत्नमालिनम् । घंटारवैः प्रणदंतं क्षुद्रघंटासमाकुलम्

သူသည် ရတနာမാലာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ တောက်ပလင်းလက်သော ဒိဗ္ဗရထားကို တက်စီး하였다။ ရထားသည် ခေါင်းလောင်းသံများဖြင့် မြည်ဟည်းကာ၊ အနီးအနားတစ်ဝိုက်တွင် ခေါင်းလောင်းငယ်များစွာ၏ ချွင်ချွင်မြည်သံဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 23

रथेन तेन दिव्येन शुशुभे नृपनदंनः । दिविमार्गे यथा सूर्यस्तेजसा स्वेन वै किल

ထိုဒိဗ္ဗရထားပေါ် စီးနင်းသွားရာ၌ မင်းသားသည် ထင်ရှားလှပစွာ တောက်ပ하였다—ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် နေမင်းက မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့်ပင် လင်းလက်သကဲ့သို့။

Verse 24

प्रतपंस्तेजसा तद्वद्दैत्यानां मस्तकेषु सः । जगाम शीघ्रं वेगेन यथा वायुः सदागतिः

မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်လောင်လျက် သူသည် ဒೈတျများ၏ ခေါင်းပေါ်၌ပင် ထိုသို့ပဲ အာဏာသက်ရောက်စေကာ၊ အမြဲလှုပ်ရှားနေသော လေကဲ့သို့ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ချက်ချင်းသွား하였다။

Verse 25

यत्रासौ दानवः पापस्तिष्ठते स्वबलैर्युतः । तेन मातलिना सार्द्धं वाहकेन महात्मना

အပြစ်ရှိသော ဒာနဝသည် မိမိ၏ တပ်အင်အားများနှင့်အတူ ရပ်တည်နေသော နေရာသို့—သူသည် မဟာအတ္တမ ဝါဟက မာတလီနှင့်အတူ ရောက်ရှိ하였다။