Adhyaya 109

Verse 1

कुंजल उवाच । प्रणिपत्य प्रसाद्यैव वशिष्ठं तपतां वरम् । आमंत्र्य निर्जगामाथ बाणपाणिर्धनुर्धरः

ကుంజလက ဆိုသည်— တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝသိဋ္ဌကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ စိတ်တော်ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက်၊ ဓနုဓရသူရဲသည် လက်၌ မြားကိုင်လျက် ခွင့်တောင်းကာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 2

एणस्य मांसं सुविपाच्यभोजितं बालस्तया रक्षित एव बुद्ध्या । आयोः सुपुत्रः सगुणः सुरूपो देवोपमो देवगुणैश्च युक्तः

သမင်အသားကို ကောင်းစွာချက်ပြုတ်၍ သူမအား ကျွေးမွေးသဖြင့်၊ သူမ၏ ဉာဏ်ပညာပါသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ကလေးသည် အမှန်တကယ် ကာကွယ်ခံရလေ၏။ ထို့ကြောင့် အာယုသည် သားကောင်းတစ်ဦးကို ရရှိခဲ့သည်—ဂုဏ်သီလပြည့်ဝ၊ ရုပ်ရည်လှပ၊ ဒေဝတော်တူ၊ ဒေဝဂုဏ်များနှင့် ပြည့်စုံသူ။

Verse 3

तेनैव मांसेन सुसंस्कृतेन मृष्टेन पक्वेन रसानुगेन । तमेव दैत्यं परिभाष्य सूदो दुष्टं सुहर्षेण व्यभोजयत्तदा

ထို့နောက် ထိုအသားကိုပင် ကောင်းစွာပြင်ဆင်၍—သန့်စင်ကာ ချက်ပြုတ်ပြီး အရသာနှင့်ကိုက်ညီအောင် အမွှေးအကြိုင်ဖြည့်စွက်လျက်—ချက်ပြုတ်သူသည် ထိုဆိုးယုတ်သော ဒೈత్యကို ခေါ်ဆိုပြီး ထိုအချိန်၌ ဝမ်းမြောက်စွာ တည်ခင်းပေးလေ၏။

Verse 4

बुभुजे दानवो मांसं रसस्वादुसमन्वितम् । हर्षेणापि समाविष्टो जगामाशोकसुंदरीम्

ဒာနဝသည် အရသာချိုမြိန်ပြည့်ဝသော အသားကို စားသုံးလေ၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ထို့နောက် အရှိုကသုန္ဒရီ ထံသို့ သွားလေ၏။

Verse 5

तामुवाच ततस्तूर्णं कामोपहतचेतनः । आयुपुत्रो मया भद्रे भक्षितः पतिरेव ते

ထို့နောက် ကာမစိတ်ကြောင့် စိတ်မောနေသောသူသည် ချက်ချင်းပြော၏—“အို ကံကောင်းသူမ၊ ငါသည် အာယု၏သားကို စားပြီးပြီ၊ သူပင် သင်၏ခင်ပွန်းဖြစ်၏။”

Verse 6

मामेव भज चार्वंगि भुंक्ष्व भोगान्मनोनुगान् । किं करिष्यसि तेन त्वं मानुषेण गतायुषा

“အို ကိုယ်အင်္ဂါလှပသူမ၊ ငါကိုသာ ပူဇော်ပါ၊ စိတ်နှလုံးလိုက်သော အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားပါ။ အသက်ကုန်ပြီးသော လူသားနဲ့ သင် ဘာလုပ်မလဲ?”

Verse 7

प्रत्युवाच समाकर्ण्य शिवकन्या तपस्विनी । भर्ता मे दैवतैर्दत्तो अजरो दोषवर्जितः

ဤစကားကိုကြားသော် ရှိဝ၏ တပသီသမီးက ပြန်ဆို၏—“ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းကို ဒေဝတားတို့က ပေးအပ်တော်မူသည်၊ မအိုမင်း၊ အပြစ်ကင်းစင်သူဖြစ်၏။”

Verse 8

तस्य मृत्युर्न वै दृष्टो देवैरपि महात्मभिः । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं दानवो दुष्टचेष्टितः

“သူ၏သေခြင်းကို မဟာစိတ်ရှိသော ဒေဝတားတို့တောင် မမြင်ဖူးကြ” ဟူသောစကားကိုကြားသော် မကောင်းသောအကျင့်ရှိ ဒါနဝသည် (ထိုသို့တုံ့ပြန်လေ၏)။

Verse 9

तामुवाच विशालाक्षीं प्रहस्यैव पुनः पुनः । अद्यैव भक्षितं मांसमायुपुत्रस्य सुंदरि

သူသည် မျက်လုံးကျယ်သော အလှရှင်မကို ထပ်ထပ်ရယ်မောကာ ပြော၏—“အို လှပသူမ၊ ယနေ့ပင် အာယု၏သား၏ အသားကို စားပြီးပြီ။”

Verse 10

जातमात्रस्य बालस्य नहुषस्य दुरात्मनः । एवमाकर्ण्य सा वाक्यं कोपं चक्रे सुदारुणम्

နဟုရှ—မွေးကင်းစကလေးပင်ဖြစ်သော်လည်း စိတ်မကောင်းသူ—အကြောင်းကို ထိုစကားများကြားသဖြင့် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အမျက်ဒေါသကြီးဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 11

प्रोवाच सत्यसंस्था सा तपसा भाविता पुनः । तप एव मया तप्तं मनसा नियमेन वै । आयुसुतश्चिरायुश्च सत्येनैव भविष्यति

သစ္စာ၌တည်မြဲသော သူမသည် တပဿာအားဖြင့် အားပြည့်ကာ ထပ်မံဆို၏—“ငါသည် စိတ်ဖြင့်၊ နိယမဆိုသည့် ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် တပသာတည်းကိုသာ တပခဲ့၏။ ငါ့သား အာယုသုတသည် သစ္စာတည်းဖြင့်ပင် အသက်ရှည်မည်။”

Verse 12

इतो गच्छ दुराचार यदि जीवितुमिच्छसि । अन्यथा त्वामहं शप्स्ये पुनरेव न संशयः

အသက်ရှင်လိုပါက၊ အကျင့်ပျက်သူရေ၊ ဒီနေရာမှ ထွက်သွားလော့; မဟုတ်လျှင် ငါသည် မင်းကို ထပ်မံကျိန်စာတင်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 13

एवमाकर्णितं तस्याः सूदेन नृपतिं प्रति । परित्यज्य महाराज एतामन्यां समाश्रय

သူမ၏အကြောင်းကို ဤသို့ကြားပြီးနောက် စူတသည် မင်းကြီးထံ လျှောက်၏—“အရှင်မဟာရာဇာ၊ ဤမိန်းမကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသူမထံ အားကိုးပါ—ဆိုလိုသည်မှာ အခြားမိဖုရားကို လက်ခံပါ။”

Verse 14

सूदेन प्रेषितो दैत्यः स हुंडः पापचेतनः । निर्जगाम त्वरायुक्तः स स्वां भार्यां प्रियां प्रति

စူဒ၏အမိန့်ဖြင့် စေလွှတ်ခံရသော အဆုရ ဟုဏ္ဍ—ပാപစိတ်ရှိသူ—သည် ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ မိမိချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးထံသို့ ဦးတည်သွား၏။

Verse 15

चेष्टितं नैव जानाति दास्या सूदेन यत्कृतम् । तस्यै निवेदितं सर्वं प्रियायै वृत्तमेव च

ကျွန်မိန်းမအားဖြင့် စူတ (ရထားမောင်း) ပြုလုပ်ခဲ့သော အမှုကို သူမ လုံးဝမသိ။ သို့သော် အကြောင်းအရာအားလုံး၊ ဖြစ်ရပ်တစ်လျှောက်လုံးကို သူ၏ချစ်သူမထံ တင်ပြလျက် ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

Verse 16

सूत उवाच । अशोकसुंदरी सा च महता तपसा किल । दुःखशोकेन संतप्ता कृशीभूता तपस्विनी

စူတက ပြောသည်—အရှိုကစွန်ဒရီသည် ကြီးမားသော တပသ (တပဿ) ကို ပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ ထိုတပသဝင်မိန်းမသည် ပိန်လှီသွား하였다။

Verse 17

चिंतयंती प्रियं कांतं तं ध्यायति पुनः पुनः । किं न कुर्वंति वै दैत्या उपायैर्विविधैरपि

ချစ်မြတ်နိုးသော ခင်ပွန်းကို စဉ်းစားလျက် သူမသည် ထပ်ခါထပ်ခါ သူ့ကို ဓ్యာန (စိတ်တည်) ပြုသည်။ ဒೈတျာတို့သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံသုံး၍ မလုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 18

उपायज्ञाः सदा बुद्ध्या उद्यमेनापि सर्वदा । वर्तंते दनुजश्रेष्ठा नानाभावैश्च सर्वदा

အမြဲတမ်း အကြံနည်း (ဥပာယ) ကိုသိ၍ ဉာဏ်နှင့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို မပြတ်အသုံးချကြသည်။ ဒာနဝမျိုးရိုးထဲမှ အထွတ်အထိပ်တို့သည် အမျိုးမျိုးသောပုံစံများဖြင့် အစဉ်တစိုက် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 19

मायोपायेन योगेन हृताहं पापिना पुरा । तथा स घातितः पुत्र आयोश्चैव भविष्यति

ယခင်က ပာပီတစ်ဦးက မာယာဥပာယနှင့် ယောဂအားဖြင့် ကျွန်မကို လုယူသွားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ထိုသားလည်း သတ်ဖြတ်ခံရမည်၊ သူ၏ အသက်တာလည်း အဆုံးသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 20

यं दृष्ट्वा दैवयोगेन भवितारमनामयम् । उद्यमेनापि पश्येत किं वा नश्यति वा न वा

နတ်ဘုရား၏ကံညွှန်ဆုံစည်းမှုကြောင့် မြင်တွေ့ရသော၊ အနာရောဂါကင်းမည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူကို တွေ့လျှင်ပင်၊ မိမိ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရမည်—အရာတစ်စုံတစ်ရာ ပျက်စီးမလား၊ မပျက်စီးမလားဟု။

Verse 21

किं वा स उद्यमः श्रेष्ठः किं वा तत्कर्मजं फलम् । भाविभावः कथं नश्येत्ततो वेदः प्रतिष्ठति

အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကြိုးပမ်းမှုသည် အဘယ်နည်း၊ ထိုကမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော အကျိုးသည် အဘယ်နည်း။ ဖြစ်လာမည့်အရာကို မည်သို့ပင် တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ ဤအပေါ်တွင်ပင် ဝေဒ၏ အာဏာပမာဏ တည်မြဲသည်။

Verse 22

विशेषो भावितो देवैः स कथं चान्यथा भवेत् । एवमेवं महाभागा चिंतयंती पुनः पुनः

“နတ်တို့က အထူးအကျိုးကို စီမံထားပြီးသားဖြစ်လျှင်၊ မည်သို့ပင် အခြားသို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း” ဟု ထိုကံကောင်းမြင့်မြတ်သော မိန်းမသည် ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

Verse 23

किन्नरो विद्वरो नाम बृहद्वंशोमहातनुः । सनाभ्योर्धनरः कायः पक्षाभ्यां हि विवर्जितः

ဗိဒ္ဝရ အမည်ရှိ ကိန္နရတစ်ဦးရှိ၏။ ပခုံးကျယ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားသန်မာသည်။ နာဗီမှ အထက်ပိုင်းသည် လူကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အတောင်မရှိသူဖြစ်၏။

Verse 24

द्विभुजो वंशहस्तस्तु हारकंकणशोभितः । दिव्यगंधानुलिप्तांगो भार्यया सह चागतः

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ရှိ၍ လက်ထဲတွင် ဝါးတံတုတ်ကို ကိုင်ထားကာ လည်ဆွဲနှင့် လက်ကောက်တို့ဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါများကို နတ်သုဂന്ധဖြင့် လိမ်းထားပြီး မယားနှင့်အတူ ရောက်လာ၏။

Verse 25

तामुवाच निरानंदां स सुतां शंकरस्यहि । किमर्थं चिंतसे देवि विद्वरं विद्धि चागतम्

ရှင်ကရ၏ သမီးတော်ကို ပျော်ရွှင်မှုကင်းမဲ့နေသည်ကို မြင်၍ သူက “ဒေဝီ၊ အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်နေသနည်း။ ပညာရှိ၍ အထူးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်လာပြီဟု သိလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 26

किन्नरं विष्णुभक्तं मां प्रेषितं देवसत्तमैः । दुःखमेवं न कर्तव्यं भवत्या नहुषं प्रति

“ကျွန်ုပ်သည် ကိန္နရ ဖြစ်၍ ဗိဿဏုဘုရားကို ဘက်တော်ထားသော ဘက္တ ဖြစ်သည်။ ဒေဝတမင်းမြတ်တို့က စေလွှတ်လာသည်။ နဟုရှကို ဤသို့သော ဒုက္ခ မပေးသင့်” ဟု ဆို၏။

Verse 27

हुंडेन पापचारेण वधार्थं तस्य धीमतः । कृतमेवाखिलं कर्म हृतश्चायुसुतः शुभे

အို မင်္ဂလာရှိသော မိဖုရား၊ အပြစ်ကျင့်သော ဟုဏ္ဍက ထိုပညာရှိကို သတ်ရန် လိုအပ်သမျှ အလုပ်အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးပြီ။ ထို့ပြင် အာယု၏ သားတော်လည်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရ၏။

Verse 28

स तु वै रक्षितो देवैरुपायैर्विविधैरपि । हुंड एवं विजानाति आयुपुत्रो हृतो मया

“သို့ရာတွင် သူသည် ဒေဝတများ၏ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အမှန်တကယ် ကာကွယ်ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် ဟုဏ္ဍက ‘အာယု၏ သားကို ငါပင် ခေါ်ယူသွားသည်’ ဟု သိမြင်လာ၏။”

Verse 29

भक्षितस्तु विशालाक्षि इति जानाति वै शुभे । भवतां श्रावयित्वा हि गतोसौ दानवोऽधमः

“အို မျက်လုံးကျယ်သော မင်္ဂလာရှိသူ၊ သူက ‘ငါကို စားသောက်ခံရပြီ’ ဟုလည်း သိနေ၏။ ဤသတင်းကို သင်တို့အား ကြားစေပြီးနောက် ထိုအောက်တန်း ဒါနဝသည် ထွက်ခွာသွား၏။”

Verse 30

स्वेनकर्मविपाकेन पुण्यस्यापि महायशाः । पूर्वजन्मार्जितेनैव तव भर्त्ता स जीवति

အို ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသူမ၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကံ၏အကျိုးပွင့်ရင့်ခြင်းကြောင့်—ကောင်းကံ၏အကျိုးတောင်ပါဝင်လျက်—သင်၏ခင်ပွန်းသည် ယခုထိ အသက်ရှင်နေသည်။ အတိတ်ဘဝ၌ စုဆောင်းခဲ့သော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ၏ အားသာယာဖြင့်သာ ထောက်ပံ့ခံထားရသည်။

Verse 31

पुण्यस्यापि बलेनैव येषामायुर्विनिर्मितम् । स्वर्जितस्य महाभागे नाशमिच्छंति घातकाः

အို မဟာကံကောင်းသူမ၊ အသက်တာသည် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ၏ အင်အားတည်းဖြင့် ဖန်တီးထားသူတို့အတွက်၊ ကိုယ်တိုင်ရရှိထားသော ကုသိုလ်၏ ပျက်စီးခြင်းကို သတ်သူတောင် မလိုလားကြ။

Verse 32

दुष्टात्मानो महापापाः परतेजोविदूषकाः । तेषां यशोविनाशार्थं प्रपंचंति दिने दिने

စိတ်ဆိုးယုတ်၍ မဟာအပြစ်ရှိသူများ၊ အခြားသူတို့၏ တေဇောဓာတ်ကို မဲမှောင်စေသူများသည်၊ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းပျက်စီးစေရန် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လှည့်ကွက်များကို တီထွင်ကြသည်။

Verse 33

नानाविधैरुपायैस्ते विषशस्त्रादिभिस्ततः । हंतुमिच्छंति तं पुण्यं पुण्यकर्माभिरक्षितम्

ထို့နောက် သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းများ—အဆိပ်၊ လက်နက် စသည်တို့ဖြင့်—ထိုသမာဓိရှိသူကို သတ်လိုကြသော်လည်း၊ သူသည် ကိုယ်ပိုင် ကုသိုလ်ကံများဖြင့် ကာကွယ်ခံထားရသည်။

Verse 34

पापिनश्चैव हुंडाद्या मोहनस्तंभनादिभिः । पीडयंति महापापा नानाभेदैर्बलाविलैः

အပြစ်သားများ—ဟုဏ္ဍာတို့ကဲ့သို့ အခြားသူများပါ—ထိုမဟာဆိုးယုတ်သူတို့သည် မောဟဖြစ်စေခြင်း၊ တောင့်တင်းအောင်တားဆီးခြင်း စသည့် လုပ်ရပ်များဖြင့်၊ အင်အားနှင့် လှည့်စားမှု ပေါင်းစုံနည်းလမ်းများကို သုံးကာ (သူတစ်ပါးကို) နှိပ်စက်ကြသည်။

Verse 35

सुकृतस्य प्रयोगेण पूर्वजन्मार्जितेन हि । पुण्यस्यापि महाभागे पुण्यवंतं सुरक्षितम्

အို မဟာကံကောင်းရှင်၊ ယခင်ဘဝ၌ စုဆောင်းခဲ့သော သုကရိတ (ကောင်းကင်) ၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ ပုဏ္ဏဝန်သူတော်ကောင်းတစ်ဦးပင် ထိုပုဏ္ဏ၏ အားဖြင့် ကာကွယ်ခံရ၏။

Verse 36

वैफल्यं यांति तेषां वै उपायाः पापिनां शुभे । यंत्रतंत्राणि मंत्राश्च शस्त्राग्निविषबंधनाः

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ အပြစ်ရှိသူတို့၏ အကြံအစည်အကုန်လုံး မအောင်မြင်ဘဲ ပျက်ကွက်သွားသည်—ယန္တရ-တန္တရ၊ မန္တရများ၊ သို့မဟုတ် လက်နက်၊ မီး၊ အဆိပ်၊ ချုပ်နှောင်ခြင်းတို့ဖြင့် ကြိုးပမ်းသော်လည်း။

Verse 37

रक्षयंति महात्मानं देवपुण्यैः सुरक्षितम् । कर्तारो भस्मतां यांति स वै तिष्ठति पुण्यभाक्

ဒေဝတို့၏ ပုဏ္ဏသည် ဒိဗ္ဗပုဏ္ဏဖြင့် ကာကွယ်ခံရသော မဟာတ္မာကို စောင့်ရှောက်၏။ အပြစ်ပြုသူတို့သည် ပြာဖြစ်သွားကြပြီး၊ သူမူ ပုဏ္ဏ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံယူသူအဖြစ် တည်မြဲနေ၏။

Verse 38

आयुपुत्रस्य वीरस्य रक्षका देवताः शुभे । पुण्यस्य संचयं सर्वे तपसां निधिमेव तु

အို မင်္ဂလာရှိမယ်မ၊ အာယု၏ သူရဲကောင်းသားကို ကာကွယ်သူမှာ ဒေဝတော်များကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။ သူသည် တပဿာ၏ خزာနာဖြစ်ပြီး ပုဏ္ဏအားလုံး၏ စုဆောင်းမှုလည်း ဖြစ်၏။

Verse 39

तस्माच्च रक्षितो वीरो नहुषो बलिनां वरः । सत्येन तपसा तेन पुण्यैश्च संयमैर्दमैः

ထို့ကြောင့် အင်အားရှင်တို့အနက် အထူးမြတ်သော သူရဲကောင်း နဟုရှသည် ထိုသူ၏ သစ္စာနှင့် တပဿာ၊ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏပြည့်ဝသော စံယမ (ထိန်းချုပ်မှု) နှင့် ဒမ (အာရုံထိန်း) တို့ကြောင့် ကာကွယ်ခံရ၏။

Verse 40

मा कृथा दारुणं दुःखं मुंच शोकमकारणम् । स हि जीवति धर्मात्मा मात्रा पित्रा विना वने

ဤမျှ ကြမ်းတမ်းသော ဝမ်းနည်းမှုထဲ မကျရောက်ပါနှင့်; အကြောင်းမဲ့သော စိုးရိမ်ပူဆွေးမှုကို စွန့်လွှတ်ပါ။ ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် အမှန်တကယ် အသက်ရှင်လျက် မိဘမရှိဘဲ တောတွင် နေထိုင်နေသည်။

Verse 41

तपोवनेव सत्येकस्तपस्वि परिपालितः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञो धनुर्वेदस्य पारगः

တပောတောအုပ်ထဲတွင် စတျေက ဟုခေါ်သော တပသီတစ်ဦးရှိ၍ ဂရုတစိုက် ပြုစုကာကွယ်ခံရသည်။ သူသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့၏ အတ္ထတရားကို သိသူဖြစ်ပြီး ဓနုရဝေဒ (မြားပစ်ပညာ) ကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ပြီးစီးသူဖြစ်သည်။

Verse 42

यथा शशी विराजेत स्वकलाभिः स्वतेजसा । तथा विराजते सोऽपि स्वकलाभिः सुमध्यमे

လကလည်း မိမိ၏ တောက်ပမှုနှင့် မိမိ၏ ကလားများဖြင့် ထင်ရှားသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ သူလည်း မိမိ၏ ဂုဏ်ရည်ကလားများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်၊ ခါးသေးသွယ်သူမ။

Verse 43

विद्याभिस्तु महापुण्यैस्तपोभिर्यशसा तथा । राजते परवीरघ्नो रिपुहा सुरवल्लभः

မဟာပုဏ္ဏိယရှိသော ပညာ၊ တပသ၊ နှင့် ယశ (ဂုဏ်သတင်း) တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် သူသည် တောက်ပနေသည်—ရန်သူဗီရများကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ရန်သူဖျက်ဆီးသူ၊ ဒေဝတို့၏ ချစ်ခင်ရာဖြစ်သူ။

Verse 44

हुंडं निहत्य दैत्येंद्रं त्वामेवं हि प्रलप्स्यते । त्वया सार्द्धं स्त्रिया चैव पृथिव्यामेकभूपतिः

ဟုဏ္ဍ ဟူသော အသူရအင်္ဒြကို သတ်ပြီးနောက် သူသည် သင့်အား ဤသို့ ပြောလိမ့်မည်—‘သင်နှင့်အတူ၊ ဤမိန်းမနှင့်လည်းအတူ၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်းသော ဘုရင်ဖြစ်လာမည်’ ဟု။

Verse 45

भविष्यति महायोगी यथा स्वर्गे तु वासवः । त्वं तस्मात्प्राप्स्यसे भद्रे सुपुत्रं वासवोपमम्

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဝာသဝ (အိန္ဒြာ) ကဲ့သို့ မဟာယောဂီ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်သည် ဝာသဝနှင့်တူသော သားကောင်းမြတ်ကို ရရှိမည်။

Verse 46

ययातिं नामधर्मज्ञं प्रजापालनतत्परम् । तथा कन्याशतं चापि रूपौदार्यगुणान्वितम्

ယယာတိ ဟူသော မင်းတစ်ပါးရှိ၍ ဓမ္မကိုသိမြင်သူ၊ ပြည်သူကိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာ၌ တက်ကြွသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အလှ၊ ရက်ရောမှုနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ ပြည့်စုံသော ကညာတစ်ရာလည်း ရှိ၏။

Verse 47

यासां पुण्यैर्महाराज इंद्रलोकं प्रयास्यति । इंद्रत्वं भोक्ष्यते देवि नहुषः पुण्यविक्रमः

ထိုပုဏ္ဏကံ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အို မဟာရာဇာ၊ ပုဏ္ဏဗိက్రమဖြင့် အင်အားကြီးသော နဟုသသည် အိန္ဒြလောကသို့ သွားရောက်မည်။ အို ဒေဝီ၊ သူသည် အိန္ဒြာ၏ အာဏာတော်ကိုပင် ခံစားမည်။

Verse 48

ययातिर्नाम धर्मात्मा आत्मजस्ते भविष्यति । प्रजापालो महाराजः सर्वजीवदयापरः

ယယာတိ ဟူသော ဓမ္မတရားရှိသည့် သားတော်သည် သင့်ထံ၌ မွေးဖွားလာမည်။ အို မဟာရာဇာ၊ သူသည် ပြည်သူကိုစောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပြီး သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာ၌ အမြဲတည်မည်။

Verse 49

तस्य पुत्रास्तु चत्वारो भविष्यंति महौजसः । बलवीर्यसमोपेता धनुर्वेदस्य पारगाः

သူ၌ အင်အားကြီးမားသော သားတော် လေးပါး ရှိမည်။ သူတို့သည် အားကောင်းသတ္တိနှင့် ရဲရင့်မှု ပြည့်စုံပြီး ဓနုရဝေဒ (မြားပစ်ပညာ) ကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိမြင်ကြမည်။

Verse 50

प्रथमश्च तुरुर्नाम पुरुर्नाम द्वितीयकः । उरुर्नाम तृतीयश्च चतुर्थो वीर्यवान्यदुः

ပထမသား၏အမည်မှာ တုရု၊ ဒုတိယသားမှာ ပုရု ဟုခေါ်၏။ တတိယသားမှာ ဥရု၊ စတုတ္ထသားမှာ အင်အားကြီးသူ ယဒု ဟုဆိုကြ၏။

Verse 51

एवं पुत्रा महावीर्यास्तेजस्विनो महाबलाः । भविष्यंति महात्मानः सर्वतेजः समन्विताः

ဤသို့ပင် သားတို့သည် မဟာဗီရိယရှိ၍ တေဇောမင်းတောက်ကာ အင်အားကြီးမားလိမ့်မည်။ မဟာအတ္တမဖြစ်၍ တေဇောအလင်းအာနုဘော် အမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 52

यदोश्चैव सुता वीराः सिंहतुल्यपराक्रमाः । तेषां नामानि भद्रं ते गदतः शृणु सांप्रतम्

ယဒု၏သားတို့သည်လည်း သူရဲကောင်းများဖြစ်၍ ခြင်္သေ့တူသော ရဲရင့်မှုရှိကြ၏။ ယခု အကျိုးကောင်းရှိသူရေ၊ ငါပြောမည့် သူတို့၏အမည်များကို နားထောင်လော့။

Verse 53

भोजश्च भीमकश्चापि अंधकः कुञ्जरस्तथा । वृष्णिर्नाम सुधर्मात्मा सत्याधारो भविष्यति

ဘောဇနှင့် ဘီမက၊ အန္ဓကနှင့် ကုဉ္ဇရ တို့လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဝೃṣṇိ ဟုအမည်ရသူတစ်ဦးလည်း ပေါ်ထွန်းမည်—သုဓမ္မစိတ်ရှိ၍ သစ္စာပေါ်တွင် တည်မြဲသူဖြစ်မည်။

Verse 54

षष्ठस्तु श्रुतसेनश्च श्रुताधारस्तु सप्तमः । कालदंष्ट्रो महावीर्यः समरे कालजिद्बली

ဆဋ္ဌမသားမှာ ရှရုတစေန၊ သတ္တမသားမှာ ရှရုတာဓာရ ဖြစ်၏။ ကာလဒံရှ္ဍရ သည် မဟာဗီရိယရှိ၍ စစ်မြေပြင်တွင် အင်အားကြီးကာ ကာလ (မရဏ/အချိန်) ကို အနိုင်ယူသူဖြစ်၏။

Verse 55

यदोः पुत्रा महावीर्या यादवाख्या वरानने । तेषां तु पुत्राः पौत्रास्ते भविष्यंति सहस्रशः

အို မျက်နှာလှသည့် မိန်းမရေ၊ ယဒု၏ အင်အားကြီး သားတော်များကို “ယာဒဝ” ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့မှ သားနှင့် မြေးများသည် ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။

Verse 56

एवं नहुषवंशो वै तव देवि भविष्यति । दुःखमेवं परित्यज्य सुखेनानुप्रवर्तय

ဤသို့ပင် အို ဒေဝီ၊ နဟုရှ မျိုးဆက်သည် အမှန်တကယ် သင်၏ မျိုးဆက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်လွှတ်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းပါ။

Verse 57

समेष्यति महाप्राज्ञस्तव भर्ता शुभानने । निहत्य दानवं हुंडं त्वामेवं परिणेष्यति

အို မင်္ဂလာမျက်နှာရှိသူရေ၊ သင်၏ ခင်ပွန်း—အလွန်ပညာရှိသူ—လာရောက်မည်။ ဒါနဝ ဟုဏ္ဍ ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဤသို့ပင် သင့်ကို လက်ထပ်ယူမည်။

Verse 58

दुःखजातानि सोष्णानि नेत्राभ्यां हि पतंति च । अश्रूणि चेंदुमत्याश्च संमार्जयति मानदः

ဝမ်းနည်းမှုမှ ပေါက်ဖွားလာသော နွေးနွေးရည်မျက်ရည်များသည် မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှ ကျဆင်းလာ၏။ မာနဒ သည် အိန္ဒုမတီ၏ ရည်မျက်ရည်ကို နူးညံ့စွာ သုတ်ပေး၏။

Verse 59

आयोश्च दुःखमुद्धृत्य स्वकुलं तारयिष्यति । सुखिनं पितरं कृत्वा प्रजापालो भविष्यति

သူသည် ဒုက္ခခံနေရသူတို့၏ ဝေဒနာကို ဖယ်ရှား၍ မိမိမျိုးရိုးကို ကယ်တင်မည်။ ပိတရတို့ကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် ပြည်သူတို့၏ ကာကွယ်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 60

एतत्ते सर्वमाख्यातं देवानां कथनं शुभे । दुःखं शोकं परित्यज्य सुखेन परिवर्त्तय

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ နတ်တို့က မိန့်ကြားသော သာသနာတော်ကောင်းမြတ်သည့် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ငါပြောပြီးပြီ။ ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်၍ အေးချမ်းစွာ ပျော်ရွှင်မှုသို့ လှည့်ပါ။

Verse 61

अशोकसुंदर्युवाच । कदा ह्येष्यति मे भर्त्ता विहितो दैवतैर्यदि । सत्यं वद स्वधर्मज्ञ मम सौख्यं विवर्द्धय

အရှိုကသုန္ဒရီက ပြောသည်—“နတ်တို့က အမှန်တကယ် ငါ့အတွက် ခင်ပွန်းကို သတ်မှတ်ထားလျှင် ငါ့ခင်ပွန်းသည် မည်သည့်အခါ လာမည်နည်း။ ကိုယ့်ဓမ္မကို သိသူရေ၊ အမှန်ကို ပြော၍ ငါ့ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေပါ။”

Verse 62

विद्वर उवाच । अचिराद्द्रक्ष्यसि भर्तारं त्वमेवं शृणु सुंदरि । एवमुक्त्वा जगामाथ गंधर्वो विबुधालयम्

ဝိဒ္ဝရက ပြောသည်—“အို လှပသူ၊ မကြာမီ သင်သည် သင့်ခင်ပွန်းကို မြင်ရလိမ့်မည်။ ဤသို့ နားထောင်ပါ။” ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဂန္ဓဗ္ဗသည် နတ်တို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 63

अशोकसुंदरी सा च तपस्तेपे हि तत्र वै । कामं क्रोधं परित्यज्य लोभं चापि शिवात्मजा

ထို့နောက် အရှိုကသုန္ဒရီသည် ထိုနေရာ၌ တပဿာကို အမှန်တကယ် ကျင့်ဆောင်하였다။ ရှိဝ၏ သမီးဖြစ်သူက ကာမ၊ က্ৰောဓ နှင့် လောဘကိုပါ စွန့်လွှတ်하였다။

Verse 109

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नाहुषाख्याने नवाधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌—ဝေန ဥပాఖ్యာန်၊ ဂုရုတီရ္ထ မဟာတ္မ្យ၊ ချျဝန ခရိတ္တရ၊ နှင့် နဟုရှ အాఖ్యာန်တို့အတွင်း—၁၀၉ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။