Adhyaya 105

Verse 1

कुंजल उवाच । गता सा नंदनवनं सखीभिः सह क्रीडितुम् । तत्राकर्ण्य महद्वाक्यमप्रियं तु तदा पितुः

ကుంజလက ဆိုသည်—သူမသည် မိတ်သင်္ဂဟများနှင့်အတူ ကစားရန် နန္ဒနတောသို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ထိုအခါ ဖခင်၏ အလွန်လေးနက်သော စကားကို ကြားရပြီး၊ သူမအတွက် မနှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်လေ၏။

Verse 2

चारणानां सुसिद्धानां भाषतां हर्षणेन तु । आयोर्गेहे महावीर्यो विष्णुतुल्यपराक्रमः

ချာရဏများနှင့် အောင်မြင်ပြီးသော စိဒ္ဓများသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောဆိုနေစဉ်၊ အယောရ၏ အိမ်၌ မဟာသူရဲကောင်းတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍၊ သူ၏ ရဲရင့်သတ္တိသည် ဗိဿဏုနှင့် တူညီလေ၏။

Verse 3

भविष्यति सुतश्रेष्ठो हुंडस्यांतं करिष्यति । एवंविधं महद्वाक्यमप्रियं दुःखदायकम्

“မြတ်သောသားတော် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဟုဏ္ဍ၏ အဆုံးကို ဖြစ်စေမည်။” သို့သော် ထိုအလေးအနက်သော စကားသည် မနှစ်သက်ဖွယ်ကောင်း၍ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြစ်စေ하였다။

Verse 4

समाकर्ण्य समायाता पितुरग्रे निवेदितम् । समासेन तया तस्य पुरतो दुःखदायकम्

ထိုအကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက် သူမသည် လာရောက်ကာ ဖခင်၏ ရှေ့တွင် တင်ပြ하였다။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဖခင်၏ မျက်မှောက်၌ပင် နာကျင်ဝမ်းနည်းစေသော အကြောင်းကို ပြောကြား하였다။

Verse 5

पितुरग्रे जगादाथ पिता श्रुत्वा स विस्मितः । शापमशोकसुंदर्याः सस्मार च पुराकृतम्

ထို့နောက် သူသည် ဖခင်၏ မျက်မှောက်၌ ပြောကြား하였다။ ထိုစကားကို ကြားသိသော ဖခင်သည် အံ့ဩသွားပြီး အတိတ်က အရှိုကသုန္ဒရီ၏ ကျိန်စာကို သတိရလာ하였다။

Verse 6

एतस्यार्थे तपस्तेपे सेयं चाशोकसुंदरी । गर्भस्य नाशनायैव इंदुमत्याः स दानवः

ဤအကြောင်းအရာအတွက်ပင် အရှိုကသုန္ဒရီသည် တပဿာကျင့်ခဲ့သည်။ ထိုဒာနဝသည်လည်း အိန္ဒုမတီ၏ ကိုယ်ဝန်ကို ဖျက်ဆီးရန်သာ ရည်ရွယ်၍ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

Verse 7

विचक्रे उद्यमं दुष्टः कालाकृष्टो दुरात्मवान् । छिद्रान्वेषी ततो भूत्वा इंदुमत्यास्तु नित्यशः

ကာလ၏ တွန်းအားကြောင့် ထိုမကောင်းသော စိတ်ယုတ်မာသည် လှုပ်ရှားကာ လုပ်ဆောင်လာ하였다။ ထို့နောက် အပြစ်အနာအဆာ ရှာဖွေသူဖြစ်၍ အိန္ဒုမတီ၌ အားနည်းချက်တစ်စုံတစ်ရာကို နေ့စဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်ရှာဖွေ하였다။

Verse 8

यदा पश्यति तां राज्ञीं रूपौदार्यगुणान्विताम् । दिव्यतेजः समायुक्तां रक्षितां विष्णुतेजसा

သူသည် အလှအပ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သီလဂုဏ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဒိဗ္ဗတေဇဖြင့် ထွန်းလင်းကာ ဗိෂ္ဏု၏ တေဇဖြင့် ကာကွယ်ခံရသော မိဖုရားကို မြင်သောအခါ။

Verse 9

दिव्येन तेजसा युक्तां सूर्यबिंबोपमां तु ताम् । तस्याः पार्श्वे महाभाग रक्षणार्थं स्थितः सदा

ဒိဗ္ဗတေဇဖြင့် ပြည့်စုံသဖြင့် သူမသည် နေရောင်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ အို မဟာဘဂ! သူမ၏ဘေး၌ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူသည် အမြဲတမ်း ရပ်တည်စောင့်ရှောက်နေ၏။

Verse 10

दूरात्स दानवो दुष्टस्तस्याश्च बहुदर्शयन् । नानाविद्यां महोग्रां च भीषिकां सुविभीषिकाम्

အဝေးမှ ထိုမကောင်းသော ဒာနဝသည် သူမအား အမျိုးမျိုးကို ပြသကာ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်သော မဟာကြမ်းတမ်းသည့် ဝိဒ္ဓာအမျိုးမျိုးကို အသုံးချ၍ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေလို၏။

Verse 11

गर्भस्य तेजसा युक्ता रक्षिता विष्णुतेजसा । भयं न जायते तस्या मनस्येव कदापुनः

သူမသည် ကိုယ်ဝန်၏ တေဇနှင့် ယှဉ်တွဲကာ ဗိෂ္ဏု၏ တေဇဖြင့် ကာကွယ်ခံရသဖြင့်၊ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ပင် ကြောက်ရွံ့မှု မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်; ထို့ပြင် အခြားအချိန်တွင် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 12

विफलो दानवो जात उद्यमश्च निरर्थकः । मनीप्सितं नैव जातं हुंडस्यापि दुरात्मनः

ထိုဒာနဝ၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် အကျိုးမရှိဘဲ ပျက်ကွက်သွား၍ အားထုတ်မှုလည်း အဓိပ္ပါယ်မဲ့ဖြစ်၏။ ဒုစရိုက်စိတ်ရှိသော ဟုṁḍa သည်လည်း မိမိလိုလားသမျှကို မရရှိခဲ့။

Verse 13

एवं वर्षशतं पूर्णं पश्यमानस्य तस्य च । प्रसूता सा हि पुत्रं च स्वर्भानोस्तनया तदा

ဤသို့ဖြင့် နှစ်တစ်ရာပြည့်စုံသွားသောအခါ၊ သူကြည့်ရှုနေစဉ်ပင်၊ စွဝရ္ဘာနု၏ သမီးသည် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다။

Verse 14

रात्रावेव सुतश्रेष्ठ तस्याः पुत्रो व्यजायत । तेजसातीव भात्येष यथा सूर्यो नभस्तले

အဲဒီညတည်းကပင်၊ အို သားတော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သူမ၏ သားတော် မွေးဖွားလာ၍ အလွန်တောက်ပသော တေဇောဖြင့် မိုးကောင်းကင်ပေါ်ရှိ နေရောင်ကဲ့သို့ လင်းလက်နေသည်။

Verse 15

सूत उवाच । अथ दासी महादुष्टा काचित्सूतिगृहागता । अशौचाचारसंयुक्ता महामंगलवादिनी

စူတက ပြောသည်– ထို့နောက် အလွန်ဆိုးယုတ်သော အလုပ်သမားမိန်းမတစ်ယောက်သည် မွေးဖွားခန်းသို့ ဝင်လာ၍ မသန့်ရှင်းမှုအကျင့်နှင့် တွဲဖက်နေသော်လည်း မဟာမင်္ဂလာစကားများကို ပြောဆိုနေ하였다။

Verse 16

तस्याः सर्वं समाज्ञाय स हुंडो दानवाधमः । दास्या अंगं प्रविश्यैव प्रविष्टश्चायुमन्दिरे

သူမအကြောင်း အားလုံးကို သိရှိပြီးနောက်၊ ဟုဏ္ဍ—ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံး—သည် ထိုအလုပ်သမားမိန်းမ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုကိုယ်အားဖြင့်ပင် အာယု၏ အတွင်းခန်းများသို့ စိမ့်ဝင်သွား하였다။

Verse 17

महाजने प्रसुप्ते च निद्रयातीवमोहिते । तं पुत्रं देवगर्भाभमपहृत्य बहिर्गतः

အိမ်သားအပေါင်းတို့ အိပ်ပျော်၍ အိပ်မက်နိဒ္ဒရာကြောင့် အလွန်မောဟိုက်နေစဉ်၊ သူသည် ဒေဝဂರ್ಭကဲ့သို့ တောက်ပသော ထိုသားတော်ကို ခိုးယူကာ အပြင်သို့ ထွက်သွား하였다။

Verse 18

कांचनाख्यपुरे प्राप्तः स्वकीये दानवाधमः । समाहूय प्रियां भार्यां विपुलां वाक्यमब्रवीत्

ကာဉ္စနာချျ နာမည်ရှိ မိမိမြို့သို့ ရောက်လာသော အောက်တန်းကျ အသူရသည် ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး ဝိပုလာကို ခေါ်ယူ၍ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 19

वधस्वैनं महापापं बालरूपं रिपुं मम । पश्चात्सूदस्य वै हस्ते भोजनार्थं प्रदीयताम्

“ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ယူထားသော ငါ့ရန်သူ မဟာအပြစ်သားဤသူကို သတ်လိုက်။ ထို့နောက် အစားအစာအတွက် မီးဖိုချောင်ချက်သူ၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံစေ။”

Verse 20

नानाभेदैर्विभेदैश्च पाचयस्व हि निर्घृणम् । सूदहस्तान्महाभागे पश्चाद्भोक्ष्ये न संशयः

“အကြင်နာမဲ့သူရေ၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံ အပြောင်းအလဲမျိုးစုံဖြင့် အဲဒီကို ချက်ပြုတ်လော့။ မဟာကံကောင်းသော မိန်းမရေ၊ နောက်မှ မီးဖိုချောင်ချက်သူ၏ လက်မှ ငါသည် မသံသယဘဲ စားမည်။”

Verse 21

वाक्यमाकर्ण्य तद्भर्तुर्विपुला विस्मिताभवत् । कस्मान्निर्घृणतां याति भर्त्ता मम सुनिष्ठुरः

ခင်ပွန်း၏ စကားကို ကြားသော် ဝိပုလာသည် အံ့ဩသွား၍ “ငါ့ခင်ပွန်းက အလွန်ကြမ်းတမ်းသူဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ကြင်နာမဲ့သွားသနည်း” ဟု တွေးမိ하였다။

Verse 22

सर्वलक्षणसंपन्नं देवगर्भोपमं सुतम् । कस्य कस्मात्प्रभक्ष्येत क्षमाहीनः सुनिर्घृणः

မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ရှိ၍ သားအိမ်ထဲက ဒေဝကလေးကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော သားကို သည်းခံမှုမရှိ အလွန်ကြင်နာမဲ့သူက ဘယ်သူက ဘာကြောင့် စားနိုင်မည်နည်း။ သူသည် မည်သူ၏သားကို မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် စားမည်နည်း။

Verse 23

इत्येवं चिंतयामास कारुण्येन समन्विता । पुनः पप्रच्छ भर्तारं कस्माद्भक्ष्यसि बालकम्

ဤသို့ စဉ်းစားလျက် ကရုဏာမေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝနေသဖြင့်၊ သူမသည် ထပ်မံ၍ ခင်ပွန်းကို မေးလေ၏— “အဘယ်အကြောင်းကြောင့် သင်သည် ဤကလေးကို စားသုံးမည်နည်း?”

Verse 24

कस्माद्भवसि संक्रुद्धो अतीव निरपत्रपः । सर्वं मे कारणं ब्रूहि तत्त्वेन दनुजेश्वर

“သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်၍ အရှက်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသနည်း? ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို အမှန်တရားအတိုင်း ပြောပြပါ”

Verse 25

आत्मदोषं च वृत्तांतं समासेन निवेदितम् । शापमशोकसुंदर्या हुंडेनापि दुरात्मना

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏အပြစ်နှင့် အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလေ၏— မကောင်းသော ဟုဏ္ဍ သည် အရှိုကဆုန္ဒရီ အပေါ် သာပကျိန်စာ ချခဲ့ပုံကိုပါ။

Verse 26

तया ज्ञातं तु तत्सर्वं कारणं दानवस्य वै । वध्योऽयं बालकः सत्यं नो वा भर्त्ता मरिष्यति

ထို့နောက် သူမသည် ဒာနဝ၏ လုပ်ရပ်နောက်က အကြောင်းရင်းအားလုံးကို သိမြင်လေ၏— “ဤကလေးသည် အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် ကံကြမ္မာရှိသည်; မဟုတ်လျှင် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း သေမည်”။

Verse 27

इत्येवं प्रविचार्यैव विपुला क्रोधमूर्च्छिता । मेकलां तु समाहूय सैरंध्रीं वाक्यमब्रवीत्

ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝိပုလာသည် ဒေါသကြောင့် မူးမေ့သလို ဖြစ်လာ၍၊ အမှုထမ်းမိန်းကလေး မေကလာကို ခေါ်ကာ ဤစကားကို ဆိုလေ၏။

Verse 28

जह्येनं बालकं दुष्टं मेकलेऽद्य महानसे । सूदहस्ते प्रदेहि त्वं हुण्डभोजनहेतवे

ယနေ့ မေကလာ၌ ဤဆိုးယုတ်သောကလေးကို နှင်ထုတ်၍ မဟာမီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပစ်ချလော့။ ဟွန်ဍာတို့၏ အစာဖြစ်စေရန် ချက်ပြုတ်သူ၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံလော့။

Verse 29

मेकला बालकं गृह्य सूदमाहूय चाब्रवीत् । राजादेशं कुरुष्वाद्य पचस्वैनं हि बालकम्

မေကလာသည် ကလေးကို ဖမ်းယူ၍ ချက်ပြုတ်သူကို ခေါ်ကာ ပြောသည်— “ယနေ့ ဘုရင်၏ အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်လော့၊ ဤကလေးကို တကယ်ပင် ချက်ပြုတ်လော့။”

Verse 30

एवमाकर्णितं तेन सूदेनापि महात्मना । आदाय बालकं हस्ताच्छस्त्रमुद्यम्य चोद्यतः

ထိုသို့ကြားသော် မဟာစိတ်ရှိသော ချက်ပြုတ်သူသည်လည်း ကလေး၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်နက်ကို မြှောက်၍ ထိုးနှက်ရန် အသင့်ဖြစ်လာ၏။

Verse 31

एष वै देवदेवस्य दत्तात्रेयस्य तेजसा । रक्षितस्त्वायुपुत्रश्च स जहास पुनः पुनः

“ဒေဝတို့၏ ဒေဝ ဒတ္တာတြေယ၏ တေဇောအလင်းကြောင့် ဗာယု၏ သားဤသူသည် ကာကွယ်ခံရ၏၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ရယ်မောနေ၏။”

Verse 32

हसंतं तं समालोक्य स सूदः कृपयान्वितः । सैरंध्री च कृपायुक्ता सूदं तं प्रत्यभाषत

သူရယ်မောနေသည်ကို မြင်သော် ချက်ပြုတ်သူသည် ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝကာ စကားဆို၏။ စိုင်ရန္ဓရီ အလုပ်သမားမိန်းကလည်း သနားကြင်နာစိတ်ဖြင့် ထိုချက်ပြုတ်သူကို လှမ်းပြော၏။

Verse 33

नैष वध्यस्त्वया सूद शिशुरेव महामते । दिव्यलक्षणसंपन्नः कस्य जातः सुसत्कुले

အို သတ်သူရေ၊ သူ့ကို မသတ်ပါနှင့်—သူက ကလေးငယ်သာ ဖြစ်သည်၊ အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ။ ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများ ပြည့်စုံသော ဤကလေးသည် မည်သူ၏ မြတ်နိုးသန့်ရှင်းသော မျိုးရိုးကောင်းတွင် မွေးဖွားလာသနည်း။

Verse 34

सूद उवाच । सत्यमुक्तं त्वया भद्रे वाक्यं वै कृपयान्वितम् । राजलक्षणसंपन्नो रूपवान्कस्य बालकः

စူဒက ပြောသည်– “အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်ပြောသောစကားသည် မှန်ကန်၏၊ ကရုဏာပြည့်ဝသော စကားပင်။ ရာဇလက္ခဏာများ ပြည့်စုံ၍ ရုပ်ရည်လှပသော ဤကလေးသည် မည်သူ၏ သားနည်း?”

Verse 35

कस्माद्भोक्ष्यति दुष्टात्मा हुंडोऽयं दानवाधमः । येन वै रक्षितो वंशः पूर्वमेव सुकर्मणा

ဤဒုષ્ટစိတ်ရှိသော ဟုဏ္ဍာသည် ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ရာ၊ အဘယ်ကြောင့် အကျိုးဖလကို ခံစားခွင့်ရမည်နည်း။ ယခင်က သုကမ္မကောင်းများကြောင့် မျိုးရိုးကို ကာကွယ်ထားခဲ့သည်မဟုတ်လော။

Verse 36

आपत्स्वपि स जीवेत दुर्गेषु नान्यथा भवेत् । सिंधुवेगेन नीतस्तु वह्निमध्ये गतोऽथवा

အပတ်အတန်အခက်အခဲများရှိသော်လည်း သူသည် အသက်ရှင်ရန် ကြိုးစားရမည်။ အန္တရာယ်ကြမ်းတမ်းရာတွင်လည်း အခြားမပြုရ—မြစ်ရေစီးပြင်းကြောင့် ဆွဲယူသွားစေကာမူ၊ သို့မဟုတ် မီးတောက်အလယ်သို့ ကျရောက်သော်လည်း။

Verse 37

जीवतेनात्र संदेहो यश्च कर्मसहायवान् । तस्माद्धि क्रियते कर्म धर्मपुण्यसमन्वितम्

အသက်ရှင်နေသူအတွက် သံသယမရှိ—အထူးသဖြင့် ကောင်းသောကမ္မဖြင့် ကူညီထောက်ပံ့ခံရသူအတွက်ပင်။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မနှင့် ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ပါဝင်သော ကမ္မကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 38

आयुष्मंतो नरास्तेन प्रवदंति सुखं ततः । तारकं पालकं कर्म रक्षते जाग्रते हि तत्

ထိုဓမ္မကျင့်စဉ်ကြောင့် လူတို့သည် အသက်ရှည်လာပြီး နောက်တဖန် လွယ်ကူစွာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည်။ သတိရှိသော ကမ္မ—ကယ်တင်လည်းကောင်း ထိန်းသိမ်းလည်းကောင်း—အမှန်တကယ် ကာကွယ်ပေးသည်။

Verse 39

मुक्तिदं जायते नित्यं मैत्रस्थानप्रदायकम् । दानपुण्यान्वितं कर्म प्रियवाक्यसमन्वितम्

ထိုကမ္မသည် အမြဲတမ်း မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုပေးသူအဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ မေတ္တာမိတ်သဟာယ၏ အဆင့်ကို ချီးမြှင့်သည်။ ဒါနပုဏ္ဏယနှင့်ပြည့်စုံပြီး ချိုမြိန်သော စကားနှင့် တွဲဖက်သည်။

Verse 40

उपकारयुतं यश्च करोति शुभकृत्तदा । तमेव रक्षते कर्म सर्वदैव न संशयः

အကျိုးပြုမှုနှင့်အတူ ကုသိုလ်ကမ္မကို ပြုလုပ်သူကို ထိုကမ္မတရားပင် အချိန်တိုင်း ကာကွယ်ပေးသည်—သံသယမရှိ။

Verse 41

अन्ययोनिं प्रयाति स्म प्रेरितः स्वेन कर्मणा । किं करोति पिता माता अन्ये स्वजनबान्धवाः

ကိုယ့်ကမ္မတရားက လှုံ့ဆော်သဖြင့် လူသည် အခြားယိုးနီ၊ အခြားမွေးဖွားရာသို့ တကယ်ပင် သွားရသည်။ အဖေ အမေ သို့မဟုတ် အခြားဆွေမျိုးများက ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 42

कर्मणा निहतो यस्तु न स्युस्तस्य च रक्षणे । सूत उवाच । येनैव कर्मणा चैव रक्षितश्चायुनंदनः

ကိုယ့်ကမ္မတရားကြောင့် ထိခိုက်ကျဆုံးသူကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သူ မရှိ။ စူတက ဆိုသည်—သို့သော် ထိုကမ္မတရားတည်းဟူသောအရာကြောင့်ပင် အာယု၏ မျိုးဆက် (အာယုနန္ဒန) လည်း ကာကွယ်ခံရခဲ့သည်။

Verse 43

तस्मात्कृपान्वितो जातः सूदः कर्मवशानुगः । सैरंध्री च तथा जाता प्रेरिता तस्य कर्मणा

ထို့ကြောင့် ကရုဏာပြည့်ဝသော မီးဖိုချောင်သမားတစ်ဦးသည် ကမ္မ၏အင်အားအလိုက် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုကမ္မ၏သက်ရောက်မှုကြောင့်ပင် စိုင်ရန္ဓရီဟုခေါ်သော အိမ်အကူမလည်း မွေးဖွားလာ၏။

Verse 44

द्वाभ्यामेव सुतश्चायो रक्षितश्चारुलक्षणः । रात्रावेव प्रणीतोऽसौ तस्माद्गेहान्महाश्रमे

အလှပ၍ လက္ခဏာကောင်းသော သားတော်ကို သူတို့နှစ်ဦးတည်းကသာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ထိုညတွင်ပင် အိမ်မှ ထွက်ခွာစေကာ မဟာအာရှရမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

Verse 45

वशिष्ठस्याश्रमे पुण्ये सैरंध्र्या पुण्यकर्मणा । शुभे पर्णकुटीद्वारे तस्मिन्नेव महाश्रमे

ဝသိဋ္ဌ၏ သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်၌၊ ကုသိုလ်ကမ္မပြုသူ စိုင်ရန္ဓရီ၏လက်ဖြင့်၊ ထိုမဟာအာရှရမ်အတွင်း ရွက်ကူတီ၏ မင်္ဂလာတံခါးဝ၌...

Verse 46

गता सा स्वगृहं पश्चान्निक्षिप्य बालकोत्तमम् । एणं निपात्य सूदेन पाचितं मांसमेव हि

ထို့နောက် သူမသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏။ အကောင်းဆုံးကလေးကို ချထားပြီးနောက် သမင်တစ်ကောင်ကို လဲကျစေကာ ယူလာစေ၍ မီးဖိုချောင်သမားက အမှန်တကယ် အသားအဖြစ် ချက်ပြုတ်하였다။

Verse 47

भोजयित्वा सुदैत्येंद्रो हुंडो हृष्टोभवत्तदा । शापमशोकसुंदर्या मोघं मेने तदासुरः

သူတို့ကို အစာကျွေးပြီးနောက် သုဒೈတျတို့အနက် အထင်ကရအရှင် ဟုဏ္ဍသည် ထိုအခါ အလွန်ပျော်ရွှင်သွား၏။ ထိုအချိန်၌ အသူရသည် အရှိုကသုန္ဒရီ၏ ကျိန်စာကို အကျိုးမရှိဟု ထင်မြင်하였다။

Verse 48

हर्षेण महताविष्टः स हुंडो दानवेश्वरः । कुंजल उवाच । प्रभाते विमले जाते वशिष्ठो मुनिसत्तमः

အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ ဒာနဝတို့၏ အရှင် ဟုဏ္ဍ သည် ပီတိဖြစ်၏။ ကုဉ္ဇလ ကဆိုသည်– “သန့်ရှင်းသော မနက်အရုဏ် ထွန်းလာသောအခါ မုနိတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး ဝသိဋ္ဌ ပေါ်ထွန်းလာ၏…”

Verse 49

बहिर्गतो हि धर्मात्मा कुटीद्वारात्प्रपश्यति । संपूर्णं बालकं दृष्ट्वा दिव्यलक्षणसंयुतम्

ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် အပြင်သို့ထွက်ကာ တဲအိမ်တံခါးဝမှ ကြည့်မြင်၏။ ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံသော ကလေးငယ်ကို မြင်သဖြင့် အံ့ဩတိတ်ဆိတ်နေ၏။

Verse 50

संपूर्णेंदुप्रतीकाशं सुंदरं चारुलोचनम् । वशिष्ठ उवाच । पश्यंतु मुनयः सर्वे यूयमागत्य बालकम्

လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ လှပသန့်ရှင်း၊ မျက်လုံးလှပသူ။ ဝသိဋ္ဌ ကဆိုသည်– “မုနိတို့အားလုံး လာကြ၍ ဤကလေးကို ကြည့်ရှုကြလော့”။

Verse 51

कस्य केन समानीतं रात्रौ द्वारांगणे मम । देवगंधर्वगर्भाभं राजलक्षणसंयुतम्

ဤသူသည် မည်သူ၏သားနည်း၊ မည်သူက ညအချိန်၌ ငါ့တံခါးဝ အဝင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာသနည်း။ နတ်နှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အနှစ်သာရကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရာဇလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 52

कंदर्पकोटिसंकाशं पश्यंतु मुनयोऽमलम् । महाकौतुकसंयुक्ता हृष्टा द्विजवरास्ततः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မုနိတို့သည် သူ့ကို ကြည့်မြင်ကြ၏—ကုဋိကုဋိ ကန္ဒပ္ပကဲ့သို့ တောက်ပလှ၏။ မဟာအံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဒွိဇအမြတ်တို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 53

समपश्यन्सुतं ते तु आयोश्चैव महात्मनः । वशिष्ठः स तु धर्मात्मा ज्ञानेनालोक्य बालकम्

ထို့နောက် ဓမ္မစိတ်ရှိသော မဟာရိသီ ဝသိဋ္ဌသည် မဟာသတ္တဝါ အာယု၏ သားကို မြင်တော်မူ၍၊ ဉာဏ်တော်ဖြင့် ကလေးကို စူးစမ်းကြည့်ကာ အမှန်တကယ် အခြေအနေကို သိမြင်လေ၏။

Verse 54

आयुपुत्रं समाज्ञातं चरित्रेण समन्वितम् । वृत्तांतं तस्य दुष्टस्य हुण्डस्यापि दुरात्मनः

အာယု၏ သားကို သူ၏ အကျင့်အကြံနှင့် စရိုက်လက္ခဏာတို့နှင့်တကွ သိမြင်ပြီးနောက်၊ မကောင်းသည့် ဒုစရိုက်နှလုံးသားရှိ ဟုဏ္ဍ၏ အကြောင်းအရာ အပြည့်အစုံကိုလည်း သိရှိလာကြ၏။

Verse 55

कृपया ब्रह्मपुत्रस्तु समुत्थाय सुबालकम् । कराभ्यामथ गृह्णाति यावद्द्विजो वरोत्तमः

ထို့နောက် ကရုဏာကြောင့် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်သည် ထ၍၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကလေးကောင်းကို ကိုင်ထိန်းလေ၏။ ထိုအချိန်တွင် အထူးမြတ်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေ하였다။

Verse 56

तावत्पुष्पसुवृष्टिं च चक्रुर्देवाः सुतोपरि । ललितं सुस्वरं गीतं जगुर्गंधर्वकिन्नराः

ထိုအခါ ဒေဝတော်များသည် သားတော်အပေါ်သို့ ပန်းမိုးလှလှကို ရွာချလေ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ကိန္နရတို့သည်လည်း သာယာမြတ်သော အသံဖြင့် နူးညံ့လှပသော သီချင်းကို သီဆိုကြ၏။

Verse 57

ऋषयो वेदमंत्रैस्तु स्तुवंति नृपनंदनम् । वशिष्ठस्तं समालोक्य वरं वै दत्तवांस्तदा

ရိသီတို့သည် ဝေဒမန္တရများဖြင့် မင်းသားကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့နောက် ဝသိဋ္ဌသည် သူ့ကို ကြည့်ရှု၍ ထိုအချိန်၌ပင် အမှန်တကယ် ကောင်းချီးပေးသော ဝရတစ်ပါးကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 58

नहुषेत्येव ते नाम ख्यातं लोके भविष्यति । हुषितो नैव तेनापि बालभावैर्नराधिप

“နဟုသ” ဟူသောနာမသည် လောက၌ ကျော်ကြားလာမည်။ သို့သော် လူတို့၏အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုနာမကြောင့်ပင် အမှန်တကယ် မတိမ်းမယိမ်း မကျေနပ်နိုင်သေး၊ ကလေးဆန်သောသဘောထားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

Verse 59

तस्मान्नहुष ते नाम देवपूज्यो भविष्यसि । जातकर्मादिकं कर्म तस्य चक्रे द्विजोत्तमः

ထို့ကြောင့် သင်၏နာမသည် “နဟုသ” ဖြစ်မည်၊ သင်သည် နတ်တို့ကပင် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရသောသူ ဖြစ်မည်။ ထိုအခါ အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် သူ့အတွက် ဇာတကမ္မ (မွေးဖွားပွဲ) မှစ၍ အခြားသံစကာရများကို ဆောင်ရွက်ပေး하였다။

Verse 60

व्रतदानं विसर्गं च गुरुशिष्यादिलक्षणम् । वेदं चाधीत्य संपूर्णं षडंगं सपदक्रमम्

သူသည် ဝရတ (သီလဝတ်) နှင့် ဒါန (လှူဒါန်းမှု) အကြောင်း၊ ထို့ပြင် လွှတ်ပေးခြင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများနှင့် ဆရာ–တပည့်၏ လက္ခဏာများကို သိမြင်လေ့လာ하였다။ ထို့နောက် ဝေဒကို အင်္ဂခြောက်ပါး (ṣaḍaṅga) နှင့် ပဒက్రమ (စကားလုံးလိုက် ရွတ်ဖတ်နည်း) တို့နှင့်အတူ ပြည့်စုံစွာ သင်ယူ하였다။

Verse 61

सर्वाण्येव च शास्त्राणि अधीत्य द्विजसत्तमात् । वशिष्ठाच्च धनुर्वेदं सरहस्यं महामतिः

ထိုအထူးမြတ်သော ဒွိဇထံမှ သာသနာကျမ်းများအားလုံးကို သင်ယူပြီးနောက်၊ ဉာဏ်ကြီးသူသည် ဝသိဋ္ဌထံမှလည်း ဓနုರ್ವေဒ (မြားပစ်ပညာ) ကို လျှို့ဝှက်သင်ကြားချက်များနှင့်အတူ သင်ယူ하였다။

Verse 62

शस्त्राण्यस्त्राणि दिव्यानि ग्राहमोक्षयुतानि च । ज्ञानशास्त्रादिकं न्याय राजनीतिगुणादिकान्

သူသည် ဒိဗ္ဗသတ္တရ (လက်နက်) နှင့် အစတြ (မိစ္ဆာလက်နက်) များကို၊ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေသော မန္တရ–ကర్మများနှင့်အတူ သိမြင်ကျွမ်းကျင်하였다။ ထို့ပြင် ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ သာသနာကျမ်းများ၊ နျာယ (တရားမျှတမှု/ယုတ္တိဗေဒ) နှင့် ရာဇနီတိ၏ ဂုဏ်သတ္တိနှင့် နည်းလမ်းများကိုလည်း ရရှိ하였다။

Verse 63

वशिष्ठादायुपुत्रश्च शिष्यरूपेण भक्तिमान् । एवं स सर्वनिष्पन्नो नाहुषश्चातिसुंदरः

ဝသိဋ္ဌ၏ သား အာယုသည် ဘက္တိပြည့်ဝ၍ တပည့်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် လာရောက်ခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် နာဟုရှသည် အရာအားလုံး၌ ပြည့်စုံအောင်မြင်ပြီး အလွန်လှပသန့်ရှင်းလေ၏။

Verse 64

वशिष्ठस्य प्रसादाच्च चापबाणधरोभवत्

ဝသိဋ္ဌ၏ ကရုဏာပရသာဒကြောင့် သူသည် လေးနှင့် မြားကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 105

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे पंचोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌—ဝေနအုပ်ချာနအတွင်း—ဂုရုတီရ္ထ၏ မဟာတ್ಮျကို ဖော်ပြသော ချျဝနဇာတ်လမ်းပါ အခန်း ၁၀၅ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။